„Dziady” cz. III: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„W Wilnie przy ulicy Ostrobramskiej, w klasztorze ks. ks. Bazylianów, przerobionym na więzienie stanu” (prolog).

„Gustavus obiit…” i „Hic natus est Conradus” — Gustaw umarł, narodził się Konrad (prolog).

Chcą „przepędzić wieczór świętej Wigiliji razem” (scena I).

„Wywiedli Janczewskiego; — poznałem, oszpetniał” — mówi Jan Sobolewski (scena I).

„Tak! zemsta, zemsta, zemsta na wroga” (scena I).

Konrad czuje w sobie moc poety i chce „rządu dusz” dla dobra narodu (scena II).

„Nazywam się Milijon — bo za milijony kocham i cierpię katusze” (scena II).

Konrad urywa zdanie, a słowo dopowiada „GŁOS DIABŁA”; Konrad pada (scena II).

Egzorcyzm odprawia ksiądz Piotr, bernardyn (scena III).

Ewa czytała „piosenki” poety z Litwy, który „także w więzieniu”, i modli się za niego (scena IV).

„A imię jego będzie czterdzieści i cztery” (scena V).

Wysocki porównuje naród do lawy: z wierzchu zimnej, w środku gorącej (scena VII).

Pani Rollison słyszy, że syna „wyrzucili z okna, z klasztoru, na bruki”; ksiądz Piotr mówi: „zraniony, lecz żyje” (scena VIII).

Ksiądz Piotr patrzy w okno: „Okna Doktora!”, a potem słychać, że „piorun go w ostatnim pokoju wytropił” (scena VIII).

Wozy z więźniami lecą „ku północy”; Kobieta woła „On!”, a Guślarz mówi o ranie na czole, którą „sam sobie zadał” (scena IX).