„Cierpienia młodego Wertera”: test z lektury (15 pytań)

To powieść epistolarna: Werter pisze listy, głównie do przyjaciela Wilhelma.

Listy zaczynają się od zwrotów w rodzaju „drogi Wilhelmie”.

Pierwszy list z 4 maja 1771: „O jakże cieszę się, że wyjechałem!”.

Trzymała bochenek chleba „i krajała dzieciom kromki” (część I, 16 czerwca).

Werter widzi ją „pośród ośmiorga rodzeństwa” (część I, 16 czerwca).

Dama, grożąc Locie palcem, „z naciskiem powtórzyła kilka razy imię Albert” (część I, 16 czerwca).

„Albert przyjechał, ja tedy muszę ustąpić” (część I, 30 lipca).

Albert mówi, że „jest ono jedynie dowodem słabości” (część I, 12 sierpnia).

„Jest to pedantyczny cymbał, jakich mało na świecie” (część II, 24 grudnia).

Werter pisze: „Doznałem przykrości, która mnie stąd wypędzi” (część II, 15 marca).

Werter żegna się „z moim błękitnym, skromnym frakiem, w którym po raz pierwszy tańczyłem z Lotą”, i każe uszyć podobny oraz „takąż żółtą kamizelkę i spodnie” (część II, 6 września).

Lota mówi, że w jej szufladzie „leży pański przekład kilku pieśni Osjana” (relacja wydawcy).

„To raz ostatni… Werterze! Nie zobaczysz mnie nigdy!” (relacja wydawcy).

„Bardzo proszę, by mi pan pożyczył swych pistoletów, gdyż wybieram się w podróż” (relacja wydawcy).

Albert mówi: „Daj mu pistolety!”, a Lota drżącą ręką „zdjęła pistolety” i wręczyła je chłopcu (relacja wydawcy).