„Ania z Zielonego Wzgórza”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

Prosili o „inteligentnego, odpowiedniego chłopca w wieku około dziesięciu lub jedenastu lat” (rozdz. I).

Obserwator „zobaczyłby zaś dziecko w wieku około jedenastu lat” (rozdz. II).

„Ja zawsze będę nazywać je Białą Drogą Rozkoszy” (rozdz. II).

„Dobranoc, drogie Jezioro Lśniących Wód” (rozdz. II).

Pani Linde mówi o „włosach rudych jak marchewka”, a Ania wybucha: „Nienawidzę pani!” (rozdz. IX).

Ania pyta Dianę, czy zechce zostać jej „przyjaciółką od serca” (rozdz. XII).

„Ta broszka była dla Maryli najcenniejszym przedmiotem, jaki posiadała” (rozdz. XIII). Znalazła się w jej szalu (rozdz. XIV).

„Ania uderzyła swoją tabliczką w głowę Gilberta i rozbiła ją — tabliczkę, nie głowę — na dwie części” (rozdz. XV).

Maryla wyjaśnia: „Dałaś Dianie wino porzeczkowe zamiast soku malinowego” (rozdz. XVI).

„Minnie May jest strasznie chora… ma krup” (rozdz. XVIII). Pani Barry przyznaje potem, że Ania uratowała jej życie.

„Teraz wiem, że zielone włosy są po stokroć gorsze” (rozdz. XXVII).

„Spod pomostu wynurzył się Gilbert Blythe w łodzi Harmona Andrewsa!” (rozdz. XXVIII).

Na koniec nauki Ania dowiaduje się, „kto zdobył medal, a kto stypendium Avery'ego”; wygrywa je ona (rozdz. XXXVI).

Gazeta „zawierała ona wiadomość o upadku banku Abbey”, a Mateusz „osunął się na próg” (rozdz. XXXVII).

„Nie jadę do Redmond” — mówi Ania, a Gilbert „wycofuje swoją prośbę” o posadę, żeby dostała ją ona (rozdz. XXXVIII).