Żaba goliat mieszka w Afryce Zachodniej, przy rwących rzekach i wodospadach. Lubi czystą, natlenioną wodę, dlatego trzyma się miejsc, gdzie woda szybko płynie i się pieni.

Mimo ogromnych rozmiarów żaba goliat jest płochliwa i ostrożna. Ma bardzo dobry wzrok i słuch, dzięki czemu w porę zauważa niebezpieczeństwo i błyskawicznie wskakuje do wody, znikając wśród kamieni.

Żaba goliat to największa żaba świata — masywna, muskularna i ciężka, o krępym, potężnym ciele. Grzbiet ma zielono-brązowy, a spód jaśniejszy, żółtawy. Skóra jest lekko ziarnista, dobrze maskująca zwierzę wśród mokrych kamieni i roślinności nad wodą, przy której żaba żyje.

Uwagę zwracają ogromne, silne tylne nogi z szerokimi błonami pływnymi — narzędzie do potężnych skoków i sprawnego pływania. Proporcjami przypomina zwykłą żabę wodną, tyle że w wielkim wydaniu. Duże oczy osadzone są po bokach głowy, co daje jej szerokie pole widzenia.

Z wyglądu żaba goliat to po prostu bardzo duża żaba wodna, więc kształtem nie odbiega mocno od pospolitych żab — odróżnia ją przede wszystkim rozmiar. Trudno pomylić ją z czymkolwiek, gdy zestawi się jej masywne ciało z drobnymi żabami znanymi z naszych stawów.

Warto nie mylić jej z innymi „olbrzymami” wśród płazów: ropucha aga ma suchą, brodawkowatą skórę i duże gruczoły za oczami, a salamandra olbrzymia jest płazem ogoniastym z długim ogonem. Żaba goliat to prawdziwa, bezogonowa żaba — tyle że wyjątkowo okazała.

Żaba goliat pochodzi z rzek Afryki Zachodniej i robi wrażenie samym rozmiarem, przez co budzi ogromne zainteresowanie. Niestety cierpi z powodu utraty siedlisk i odławiania, a jej silne przywiązanie do czystych, wartkich rzek sprawia, że jest wrażliwa na zmiany w środowisku.

W przeciwieństwie do wielu popularnych żab nie nadaje się do hodowli w terrarium — ma duże wymagania i źle znosi niewolę. Dla ludzi najcenniejsza jest w naturze, jako żywy dowód, jak okazałe potrafią być płazy, i jako gatunek, którego przetrwanie zależy od ochrony rzek.