Seaborg (Sg)

Seaborg (Sg, łac. Seaborgium) to pierwiastek o liczbie atomowej 106, leżący w 7 okresie układu okresowego i 6 grupie. Należy do kategorii: Metale przejściowe.

pierwiastek promieniotwórczy · otrzymany sztucznie

Seaborg w układzie okresowym

Pierwiastek leży w siódmym okresie, czyli w siódmym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 7 powłokach. Znajduje się w 6 grupie (blok d — pierwiastek przejściowy, zapełniana jest podpowłoka d). W tej samej grupie stoją: Chrom, Molibden, Wolfram — pierwiastki z jednej grupy mają podobną liczbę elektronów walencyjnych, dlatego zachowują się chemicznie podobnie.

Dane pierwiastka Seaborg

Symbol chemicznySg
Liczba atomowa (Z)106
Masa atomowa269 u
Liczba masowa269
Grupa6
Okres7
Blokd
KategoriaMetale przejściowe
Konfiguracja elektronowa[Rn] 5f¹⁴ 6d⁴ 7s²
WartościowośćVI
Stopnie utlenienia+6
Elektroujemność (Pauling)nie zmierzono
Energia jonizacji7,8 eV
Temperatura topnienianie zmierzono
Temperatura wrzenianie zmierzono
Gęstośćnie zmierzono
Promień atomowynie zmierzono
Zawartość w skorupie ziemskiej0 mg/kg
Nazwa łacińskaSeaborgium
Rok odkrycia1974
Odkrywcazespół z Berkeley

Seaborg — co to za pierwiastek

Jedyny pierwiastek nazwany za życia swojego współtwórcy.

Właściwości pierwiastka Seaborg

Temperatury topnienia i wrzenia ani gęstości seaborgu nie zmierzono i zapewne nie da się tego zrobić, bo pierwiastka nigdy nie było więcej niż kilka atomów naraz. Z obliczeń wynika, że byłby to bardzo gęsty, srebrzysty metal. Chemicznie zachowuje się zgodnie ze swoim miejscem w szóstej grupie: przyjmuje stopień utlenienia +6, tak jak wolfram. Jest silnie promieniotwórczy — najtrwalszy izotop, seaborg-269, rozpada się w ciągu około czternastu minut.

Zastosowanie pierwiastka Seaborg

Seaborg nie ma żadnych zastosowań praktycznych i mieć ich nie będzie. Powstaje w akceleratorach, po zderzeniu jąder lżejszych pierwiastków, w postaci pojedynczych atomów rozpadających się w ciągu minut. Wytwarza się go po to, by sprawdzić, czy układ okresowy działa jeszcze przy tak ciężkich jądrach: czy seaborg zachowuje się jak cięższy krewny chromu, molibdenu i wolframu, oraz jak bardzo jego chemię zniekształcają efekty relatywistyczne. Takie eksperymenty pomagają też wyznaczać granice trwałości materii. Każdy taki eksperyment wymaga miesięcy pracy akceleratora dla kilku zarejestrowanych atomów.

Seaborg — najważniejsze związki chemiczne

Trwałych związków seaborgu nie da się zgromadzić, ale kilka udało się wykryć na poziomie pojedynczych atomów. Otrzymano lotny tlenochlorek SgO₂Cl₂ i zbadano jego zachowanie w strumieniu gazu; okazało się bardzo podobne do analogicznych związków molibdenu i wolframu. Wykazano też, że w roztworze seaborg tworzy jony przypominające molibdeniany i wolframiany. Wynik tych badań jest ważny, bo potwierdza, że mimo ogromnej masy jądra seaborg nadal pasuje do swojej kolumny w układzie okresowym.

Seaborg — gdzie go spotykasz

Seaborg w szkole — co trzeba wiedzieć

Do sprawdzianu o seaborgu wystarczy wiedzieć tyle: liczba atomowa 106, pierwiastek sztuczny i promieniotwórczy, leży w szóstej grupie pod wolframem i dlatego przewiduje się dla niego wartościowość VI. Masa atomowa 269 podawana w tablicach to liczba masowa najtrwalszego izotopu, a nie średnia ważona jak przy pierwiastkach naturalnych — o to często pytają przy okazji pierwiastków sztucznych. Nazwy pierwiastków superciężkich pochodzą od uczonych albo miejsc i nie trzeba ich rozumieć, wystarczy kojarzyć. Warto też wiedzieć, że pierwiastków od uranu w górę nie znajdziemy w przyrodzie w zauważalnych ilościach — wszystkie trzeba wytworzyć sztucznie.

Seaborg — historia odkrycia

Pierwiastek wytworzył w 1974 roku zespół z Berkeley w Kalifornii, w akceleratorze ciężkich jonów. Niemal w tym samym czasie o odkryciu doniesiono z Dubnej pod Moskwą i przez ponad dwadzieścia lat trwał spór o pierwszeństwo oraz o nazwę. Ostatecznie uznano wynik z Berkeley i przyjęto propozycję uhonorowania Glenna Seaborga, chemika, który współtworzył kilkanaście pierwiastków transuranowych i przebudował układ okresowy, wydzielając w nim osobny rząd aktynowców.

Seaborg — skąd wzięła się nazwa

od Glenna Seaborga

Seaborg — izotopy

seaborg-269 najtrwalszy (14 minut)

Seaborg — bezpieczeństwo

Silnie radiotoksyczny.

Ciekawostki o pierwiastku Seaborg

Najczęstsze pytania o pierwiastek Seaborg

Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Seaborg?

Symbol chemiczny to Sg. Nazwa łacińska brzmi Seaborgium.

Jaką liczbę atomową ma Seaborg?

Liczba atomowa (Z) wynosi 106, czyli w jądrze atomu jest 106 protonów. Masa atomowa to 269 u.

Jaka jest wartościowość pierwiastka Seaborg?

Typowa wartościowość to VI. Spotykane stopnie utlenienia: +6.

Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Seaborg?

Konfiguracja skrócona to [Rn] 5f¹⁴ 6d⁴ 7s². Pierwiastek należy do bloku d.

Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Seaborg?

Najczęściej: badania podstawowe.

← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Metale przejściowe · Układ okresowy do druku