Molibden (Mo)

Molibden (Mo, łac. Molybdaenum) to pierwiastek o liczbie atomowej 42, leżący w 5 okresie układu okresowego i 6 grupie. Należy do kategorii: Metale przejściowe.

Molibden w układzie okresowym

Pierwiastek leży w piątym okresie, czyli w piątym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 5 powłokach. Znajduje się w 6 grupie (blok d — pierwiastek przejściowy, zapełniana jest podpowłoka d). W tej samej grupie stoją: Chrom, Wolfram, Seaborg — pierwiastki z jednej grupy mają podobną liczbę elektronów walencyjnych, dlatego zachowują się chemicznie podobnie. W temperaturze pokojowej Molibden jest ciałem stałym (topnieje w 2623 °C, wrze w 4639 °C).

Dane pierwiastka Molibden

Symbol chemicznyMo
Liczba atomowa (Z)42
Masa atomowa95,95 u
Liczba masowa98
Grupa6
Okres5
Blokd
KategoriaMetale przejściowe
Konfiguracja elektronowa[Kr] 4d⁵ 5s¹
WartościowośćIV, VI
Stopnie utlenienia+4, +6
Elektroujemność (Pauling)2,16
Energia jonizacji7,092 eV
Temperatura topnienia2623 °C
Temperatura wrzenia4639 °C
Gęstość10,28 g/cm³
Promień atomowy145 pm
Zawartość w skorupie ziemskiej1,2 mg/kg
Nazwa łacińskaMolybdaenum
Rok odkrycia1778
OdkrywcaCarl Wilhelm Scheele

Molibden — co to za pierwiastek

Trzyma wytrzymałość stali w wysokiej temperaturze; jego siarczek smaruje tam, gdzie olej się spali.

Właściwości pierwiastka Molibden

Molibden jest srebrzystoszarym, twardym metalem przejściowym o gęstości 10,28 g/cm³. Topi się dopiero w 2623 stopniach Celsjusza, a wrze w 4639, co daje mu jedną z najwyższych temperatur topnienia wśród pierwiastków, i bardzo słabo rozszerza się przy ogrzewaniu. W temperaturze pokojowej jest odporny: nie reaguje z tlenem ani z wodą i nie rozpuszcza się w typowych kwasach bez utleniacza. Ogrzewany na powietrzu utlenia się jednak do lotnego tlenku, dlatego części molibdenowe pracują w próżni lub w atmosferze ochronnej. Ma konfigurację [Kr] 4d⁵ 5s¹, przyjmuje wiele stopni utlenienia, głównie plus cztery i plus sześć, a jego związki bywają intensywnie zabarwione. Pyły molibdenu działają drażniąco, sam pierwiastek jest niezbędnym mikroelementem.

Zastosowanie pierwiastka Molibden

Większość molibdenu trafia do stali. Nawet niewielki dodatek podnosi twardość, hartowność i wytrzymałość w wysokiej temperaturze oraz zwiększa odporność stali nierdzewnej na korozję wżerową, dlatego gatunki z molibdenem stosuje się na narzędzia skrawające, wiertła, rurociągi, wały, elementy elektrowni i sprzęt pracujący w wodzie morskiej. Nadstopy z molibdenem pracują w turbinach i silnikach odrzutowych. Czysty metal, ze względu na bardzo wysoką temperaturę topnienia, służy na uchwyty żarników w żarówkach i lampach, elektrody do topienia szkła, osprzęt pieców próżniowych i tarcze do napylania warstw. Disiarczek molibdenu jest smarem stałym tam, gdzie olej by się spalił lub wyparował: w piecach, w próżni, w technice kosmicznej, a także jako dodatek do olejów silnikowych. Przemysł rafineryjny używa katalizatorów molibdenowych do usuwania siarki z paliw. Molibden jest też mikroelementem dodawanym do nawozów.

Molibden — najważniejsze związki chemiczne

Główną rudą i zarazem najbardziej znanym związkiem jest disiarczek molibdenu MoS₂, czyli molibdenit, o warstwowej budowie podobnej do grafitu, dzięki której świetnie smaruje. Prażenie molibdenitu daje tlenek MoO₃, punkt wyjścia do produkcji metalu i katalizatorów. Molibdeniany, na przykład Na₂MoO₄, stosuje się w nawozach i inhibitorach korozji, a odczynnik molibdenianowy służy w analizie do wykrywania fosforanów. Węglik Mo₂C jest twardym materiałem narzędziowym. W przyrodzie molibden wchodzi w skład kofaktora enzymów odpowiedzialnych za przemiany azotu.

Molibden — gdzie go spotykasz

Molibden w szkole — co trzeba wiedzieć

Molibden leży w grupie 6, w bloku d, w piątym okresie, czyli dokładnie pod chromem, i dlatego przyjmuje podobne stopnie utlenienia, przede wszystkim plus sześć. Najczęściej pytanym szczegółem jest jego konfiguracja [Kr] 4d⁵ 5s¹, która łamie zwykłą kolejność zapełniania: jeden elektron przechodzi z podpowłoki s na d, bo połowicznie zapełniona podpowłoka d jest korzystniejsza energetycznie. Ten sam wyjątek widać u chromu, więc obu przypadków warto uczyć się razem. Uwaga na pomyłki: molibden to nie mangan, a symbol Mo to nie Mn. Na styku chemii i biologii pojawia się pytanie o rolę molibdenu jako mikroelementu potrzebnego roślinom do przyswajania azotu.

Molibden — historia odkrycia

Przez stulecia molibdenit mylono z grafitem i z rudami ołowiu, bo wszystkie są miękkie, ciemne i zostawiają ślad na papierze. Stąd nazwa od greckiego molybdos, czyli ołów. W 1778 roku Carl Wilhelm Scheele wykazał, że badany minerał nie zawiera ani ołowiu, ani węgla, lecz siarczek nieznanego pierwiastka. Metaliczny molibden otrzymał kilka lat później Peter Jacob Hjelm, redukując tlenek węglem. Przemysłowe znaczenie przyszło dopiero w czasie pierwszej wojny światowej, gdy molibdenem zaczęto zastępować wolfram w stalach pancernych.

Molibden — skąd wzięła się nazwa

gr. molybdos — ołów (mylono je)

Molibden — izotopy

molibden-98 dominuje

Molibden — bezpieczeństwo

Mikroelement; pyły drażniące.

Ciekawostki o pierwiastku Molibden

Najczęstsze pytania o pierwiastek Molibden

Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Molibden?

Symbol chemiczny to Mo. Nazwa łacińska brzmi Molybdaenum.

Jaką liczbę atomową ma Molibden?

Liczba atomowa (Z) wynosi 42, czyli w jądrze atomu jest 42 protonów. Masa atomowa to 95,95 u.

Jaka jest wartościowość pierwiastka Molibden?

Typowa wartościowość to IV, VI. Spotykane stopnie utlenienia: +4, +6.

Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Molibden?

Konfiguracja skrócona to [Kr] 4d⁵ 5s¹. Pierwiastek należy do bloku d.

Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Molibden?

Najczęściej: stal narzędziowa, smary, enzymy roślin oraz lampy.

← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Metale przejściowe · Układ okresowy do druku