„Syzyfowe prace”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

Matka Marcina to „dziedziczka Gawronek”, a ojciec, Walenty Borowicz, sam wiezie syna do szkoły (rozdz. I, III).

Rodzice wiozą go saniami do Owczar, gdzie uczy nauczyciel Ferdynand Wiechowski (rozdz. I).

Starszy uczeń chwali się, że robi „rachonki po rusku”, a nauczyciel zapowiada „jedną śliczną pieśń po rusku” (rozdz. I).

Stancja Marcina mieści się na przedmieściu Wygwizdów, u „starej Przepiórzycy” (rozdz. IV).

„Pani Borowiczowa zmarła była w lecie owego roku” (rozdz. VII).

„W klasie pierwszej wykładano również język polski. Był to przedmiot nieobowiązkowy”, a uczył go pan Sztetter (rozdz. VIII).

Dyrektor Kriestoobriadnikow razem z inspektorem Zabielskim wprowadza w szkole system pilnowania uczniów (rozdz. XI).

„Za delikatną podnietą inspektora, Borowicz założył… kółeczko… w celu studiowania literatury rosyjskiej” (rozdz. XIII).

Radek urodził się „w czworakach dworskich, na werku biednego fornala”, skończył progimnazjum w Pyrzogłowach i pieszo przyszedł do Klerykowa (rozdz. XII).

Radek dostaje stancję i utrzymanie w zamian za korepetycje z małym Władziem (rozdz. XII).

Zygier zaczyna: „Nam strzelać nie kazano. Wstąpiłem na działo…” (rozdz. XV).

Sztetter „zerwał się na równe nogi i zaczął machać rękami”, a potem usiadł i patrzył na drzwi, a Zygier mówił dalej (rozdz. XV).

Radek przynosi na zebrania kolejne książki, a „wypracowania pisane polskie” są ważną częścią spotkań. Marcin czyta wtedy „Dziady” (rozdz. XVI).

Marcin ściąga kładkę nad kanałem i bombarduje Majewskiego błotem, krzycząc: „Masz, renegacie, masz, szpiegu!” (rozdz. XVI).

Marcin rozpacza w parku przy źródle, a nad nim pojawia się Radek: „Cóż ci to, Borowicz, cóż ci to?” (rozdz. XVIII).