„Śmierć Pułkownika”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

„W głuchéj puszczy, przed chatką leśnika” stoi oddział, a „Tam w izdebce Pułkownik ich kona” (strofa 1).

„Rota strzelców stanęła zielona” (strofa 1).

„Wódz to był wiélkiej mocy i sławy, / Kiedy po nim lud prosty tak płacze” (strofa 1).

Każe przyprowadzić konia i przynieść „mundur strzelecki, / Swój kordelas i pas i ładunki” (strofa 2).

„Stary żołnierz, — on chce, jak Czarniecki, / Umierając, swe żegnać rynsztunki” (strofa 2).

„Potém do niéj wszedł ksiądz z Panem Bogiem” (strofa 3).

„Nawet starzy Kościuszki żołnierze (…) teraz płakali” (strofa 3).

„Już przed chatą nie było żołnierza, / Bo już Moskal był w téj okolicy” (strofa 4).

„Na pastuszym tapczanie on leży” (strofa 4).

„W ręku krzyż, w głowach siodło i burka” (strofa 4).

„Wódz Powstańców — Emilija Plater!” (strofa 5).

„To Litwinka, dziewica-bohater” (strofa 5).

Emilia Plater walczyła w powstaniu listopadowym 1830–1831 i zmarła pod koniec 1831 r.

Ostatnie wersy odsłaniają prawdę: „Ach, to była dziewica” (strofa 5). Takie zakończenie to puenta.

Słowo „jak” łączy Pułkownika z hetmanem Czarnieckim. To porównanie (strofa 2).