„Pieśń o Rolandzie”: test z lektury (15 pytań z wyjaśnieniami)

Karol „siedem pełnych lat zostawał w Hiszpanii”.

Nie było miasta, które by mu się oparło, „krom Saragossy stojącej na górze”.

Roland rzecze: „Niech to będzie Ganelon, mój ojczym”.

„Kiedy miał wziąć rękawicę, upadła na ziemię”, a Frankowie uznali to za złą wróżbę.

„Na relikwie swego miecza Murgleja zaprzysiągł zdradę”.

Gdy cesarz pyta o dowódcę tylnej straży, Ganelon odpowiada: „Roland, mój pasierb”.

Trzy razy słyszymy: „Rolandzie, mój towarzyszu, zadzwoń w róg!”, i za każdym razem Roland odmawia.

Mówi: „Nie daj Bóg, aby przeze mnie hańbiono mój ród i aby słodka Francja miała iść w pogardę”.

„Roland jest mężny, a Oliwier roztropny; obaj mężowie wspaniałego serca”.

Roland zapowiada: „będę walił Durendalem co sił, moim dobrym mieczem”.

„Z ust jego tryska jasna krew. Skroń mu pęka”.

Gdy Roland zemdlał, Turpin wziął róg i chciał przynieść wody ze strumienia, ale „serce mu osłabło” i umarł.

Uderza w skałę, ale „Stal zgrzyta; nie łamie się, ani się nie szczerbi”.

Oliwier mówi o „Odę, moją słodką siostrę”, a ona pyta Karola o Rolanda, „który przysiągł pojąć mnie za żonę”.

Po zwycięstwie Tiery'ego „Przyprowadzają cztery rumaki” i Ganelon ginie w mękach.