„Monachomachia”: test z lektury (12 pytań z wyjaśnieniami)

Błahe wydarzenie, „Wojnę mnichowską”, autor opisuje podniosłym stylem eposu.

W mieście były „trzy karczmy, bram cztery ułomki, / Klasztorów dziewięć”.

„Jędza niezgody” rzuca iskry, a w klasztorach „Wszczyna się rozruch”.

Pankracy mówi: „Moja więc rada wyzwać na dysputę”.

„Białokapturni (…) posłowie” wzywają: „prosim na dysputę”.

Rajmund wychodził z celi i „Zgubił pantofel i upadł na progu”, co uznał za zły znak.

Biblioteka była w starym lamusie „Na starożytnej baszty rozwalinach”.

Kończy panegiryk: „Niechaj najdalsza potomność pamięta / Wielkość dzieł, nauk, cnót wicesgerenta!”.

„Płyną w zaciszy szczęśliwe momenta, / Wesół Hijacynt, dewotka kontenta”.

„Seraficzna w tym punkcie kronika / Padła nań z góry”.

Prałat mówi: „Puchar ich wstrzyma, a wino pogodzi”. Na jego widok mnisi krzyczą „Zgoda!”.

Ostatnia pieśń kończy się pochwałą przeora i słowami: „Cnota, nie odzież czyni zakonnika”.