
Płatny zestaw · sklep
Polski na egzamin ósmoklasisty: gramatyka — 17 kart PDF z kluczem
17 kart pracy z języka polskiego do egzaminu ósmoklasisty: części mowy, imiesłowy, części zdania, zdania złożone, słowotwórstwo…
14,90 zł
Zobacz w sklepie →Strona główna › Egzamin ósmoklasisty — język polski › Zadania do tekstu nieliterackiego
Po fragmencie literackim przychodzi tekst nieliteracki — esej, artykuł popularnonaukowy albo publicystyka. Stoi za nim 80 zadań i 89 punktów, a występuje w 22 z 22 arkuszy.
Przy fragmencie powieści pytania dotyczą świata przedstawionego. Przy tekście nieliterackim — struktury wywodu. Autor coś twierdzi, popiera to przykładami i dochodzi do wniosku, a zadania sprawdzają, czy uczeń tę konstrukcję widzi.
Stąd bierze się charakterystyczne dla tej grupy pytanie: „na które pytanie znajdziesz odpowiedź w akapicie N?”. Nie chodzi w nim o rozumienie treści, tylko o umiejscowienie informacji.
Z tego samego powodu numeracja akapitów jest tu kluczowa. Zadania odwołują się do akapitu pierwszego, czwartego, ostatniego — a uczeń, który czyta tekst jako jednolitą całość, musi go potem przeliczać pod presją czasu.

To najprostsza rzecz, jaką można zrobić w tej części arkusza, i zaskakująco wielu uczniów jej nie robi. Zanim zaczniesz czytać, ponumeruj akapity ołówkiem na marginesie.
Powód jest czysto praktyczny: teksty nieliterackie w arkuszach mają od czterech do ośmiu akapitów, a zadania odwołują się do nich po numerze. Bez numeracji każde takie zadanie zaczyna się od liczenia od góry — i pomyłka o jeden zabiera punkt mimo dobrego rozumienia tekstu.
Numeracja przydaje się też do zadania ze streszczeniem, które prawie zawsze pojawia się przy tym samym tekście.
Najbardziej podchwytliwy typ zadania w tej grupie wygląda tak: cztery zdania, wszystkie zgodne z tekstem, a poprawne jest jedno — bo pytanie dotyczy KONKRETNEGO akapitu.
Uczeń czyta warianty, rozpoznaje w każdym zdanie, które w tekście padło, i wybiera to, które najlepiej pamięta. Trafia losowo.
Jedyne wyjście to wrócić do wskazanego akapitu i sprawdzić warianty po kolei właśnie w nim. Zajmuje to trzydzieści sekund i zamienia zgadywanie w pewny punkt.

W naszym zbiorze teksty nieliterackie to głównie eseje i artykuły — filozoficzne, psychologiczne, popularnonaukowe. Kilka pochodzi z prasy, kilka z książek popularnonaukowych, a przynajmniej jeden jest oznaczony jako materiał własny CKE.
Wspólną cechą jest długość: teksty mieszczą się zwykle w czterystu–pięciuset wyrazach i mają jasno zarysowaną tezę. To nie są teksty naukowe — są napisane tak, żeby czternastolatek mógł prześledzić wywód.
Tematy krążą wokół kilku pól: relacje między ludźmi, wartości, nauka i poznanie, kultura. Znajomość tematu nie jest do niczego potrzebna, ale bywa pomocna przy zadaniach, w których trzeba zająć własne stanowisko.
Trzy zadania pokazujące, czym ta część różni się od literackiej.
Przykład 1 Dopasowanie pytań do akapitów
arkusz próbny 2020, zadanie 13. (2 pkt)
Odpowiedź: To zadanie nie sprawdza rozumienia tekstu, tylko umiejętność jego przeszukania. Uczeń, który przeczytał uważnie, ale nie ponumerował akapitów, będzie je rozwiązywał trzy razy dłużej.
Przykład 2 Pytanie o funkcję fragmentu w kompozycji tekstu
arkusz próbny 2021, zadanie 15. (1 pkt)
Odpowiedź: Poprawna odpowiedź nazywa klamrę kompozycyjną. Klucz dopuszcza kilka sformułowań, ale wszystkie muszą wskazywać funkcję, nie streszczać opowieści.
Przykład 3 Wszystkie warianty prawdziwe, jeden poprawny
arkusz próbny 2026, zadanie 15. (1 pkt)
Odpowiedź: Poprawny wariant mówi o wpływie na relacje z ludźmi — bo to o tym jest czwarty akapit. Trafność zdania nie wystarcza: musi ono pochodzić ze wskazanego miejsca.
Trzy błędy typowe wyłącznie dla tej części arkusza.
Czytanie tekstu nieliterackiego tak jak literackiego
Skąd się bierze: Uczeń szuka bohaterów, nastroju i „co autor miał na myśli”. Tymczasem zadania pytają o tezę, argumenty, przykłady i budowę wywodu.
Jak zrobić dobrze: Przy pierwszym czytaniu zaznacz jedno zdanie w każdym akapicie — to, które niesie jego główną myśl. Po ośmiu akapitach masz gotowy plan tekstu i większość zadań staje się wyszukiwaniem.
Mylenie przykładu z argumentem
Skąd się bierze: W tekstach nieliterackich autorzy ilustrują tezy historyjkami — o dziennikarzu, o dziecku nad strumieniem, o murze. Uczeń bierze historyjkę za argument, bo jest najlepiej zapamiętywalną częścią tekstu.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj różnicę: argument uzasadnia tezę, przykład ilustruje argument. W arkuszach pojawiło się zadanie pytające dokładnie o to rozróżnienie — i cztery z sześciu podanych uzasadnień było błędnych.
Przepisywanie zdań z tekstu jako własnej odpowiedzi
Skąd się bierze: Zdanie z tekstu wygląda na bezpieczne, bo na pewno jest prawdziwe. Zasady oceniania mówią wprost: „Uczeń otrzymuje 0 punktów, jeśli jego wypowiedź w całości składa się z fragmentów przepisanych z tekstu”.
Jak zrobić dobrze: Odpowiadaj własnymi słowami, nawet niezgrabnie. Przy niektórych zadaniach polecenie mówi to wprost — a zakaz obowiązuje także tam, gdzie nie jest powtórzony.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Do powtórki na papierze: zestawy kart z polskiego na egzamin ósmoklasisty, z kluczem odpowiedzi.

Płatny zestaw · sklep
17 kart pracy z języka polskiego do egzaminu ósmoklasisty: części mowy, imiesłowy, części zdania, zdania złożone, słowotwórstwo…
14,90 zł
Zobacz w sklepie →
Płatny zestaw · sklep
11 kart pracy z języka polskiego dla klas 4–7: słowa kluczowe, notatka w punktach i w tabeli, mapa myśli, zasady streszczenia. Na końcu…
7,90 zł
Zobacz w sklepie →
Zwykle esej lub artykuł popularnonaukowy o długości czterystu–pięciuset wyrazów, o wyraźnie zarysowanej tezie. W naszym zbiorze 58 tekstów źródłowych teksty nieliterackie są najliczniejszą grupą.
W zbadanych arkuszach 80 zadań tej grupy dało łącznie 89 punktów, czyli około 4,0 punktu na arkusz, w którym ta grupa występuje.
Bo zadania odwołują się do akapitów po numerze — „w akapicie 4.”, „w ostatnim akapicie”. Bez numeracji każde takie polecenie zaczyna się od liczenia akapitów od góry, a pomyłka o jeden odbiera punkt mimo dobrego rozumienia tekstu.
Nie. Wszystkie potrzebne informacje są w tekście, a CKE dobiera teksty tak, żeby dało się je zrozumieć bez wiedzy wstępnej. Wiedza bywa pomocna tylko w zadaniach, w których uczeń zajmuje własne stanowisko.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-08-03. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie