
Płatny zestaw · sklep
Notatka i streszczenie, klasy 4–7 — 11 kart pracy PDF z kluczem
11 kart pracy z języka polskiego dla klas 4–7: słowa kluczowe, notatka w punktach i w tabeli, mapa myśli, zasady streszczenia. Na końcu…
7,90 zł
Zobacz w sklepie →Strona główna › Egzamin ósmoklasisty — język polski › Streszczenie tekstu — zadanie z egzaminu ósmoklasisty
Streszczenie to jedno z najbardziej powtarzalnych zadań w całym arkuszu: wraca w 17 z 22 arkuszy, prawie zawsze przy tekście nieliterackim i prawie zawsze za 2,0 punktu.
Zadanie nie brzmi „streść tekst”. Arkusz podaje szkielet zdań z lukami — na przykład: tematem tekstu jest…, autor skupia się na…, dochodzi do wniosku, że… — a uczeń go uzupełnia.
Szkielet jest podpowiedzią i pułapką naraz. Podpowiedzią, bo narzuca strukturę: temat, rozwinięcie, wniosek. Pułapką, bo kusi, żeby wypełniać luki pierwszym, co pasuje gramatycznie.
Kryteria CKE są w tym zadaniu wyjątkowo jednolite między rocznikami: dwa punkty za „poprawne określenie tematu i tego, co na ten temat powiedziano w tekście” oraz „zachowanie właściwego poziomu uogólnienia”. Połowa punktów — za to samo, ale przy poziomie zaburzonym.
To pojęcie brzmi abstrakcyjnie, dopóki nie zobaczy się przykładów z klucza. Poziom uogólnienia jest zaburzony na dwa sposoby, oba równie kosztowne.
Klucze CKE pokazują oba przypadki na przykładach odpowiedzi ucznia, i to jest najlepszy materiał do nauki tego zadania — bo błędne odpowiedzi są w nich prawdziwe zdaniowo, a mimo to bezwartościowe jako streszczenie.

Przy części zadań polecenie mówi wprost: „Nie cytuj sformułowań z arkusza.” Ale zakaz obowiązuje szerzej, niż się wydaje — uwaga w zasadach oceniania powtarza się przy niemal każdym streszczeniu: wypowiedź złożona w całości z fragmentów przepisanych z tekstu dostaje zero punktów.
To znaczy, że streszczenie sklejone z najlepszych zdań tekstu nie jest streszczeniem. Nawet jeśli wybrane zdania trafnie oddają sens.
Praktycznie: po przeczytaniu tekstu zamknij oczy i powiedz sobie jednym zdaniem, o czym on był. To zdanie — niezgrabne, własne — jest lepszym początkiem niż najładniejszy cytat.
Jeśli szkielet w arkuszu jest inny, i tak warto trzymać się tego schematu w głowie.
Trzy zdania po dwadzieścia słów. Więcej nie trzeba, a mniej zwykle znaczy zaburzony poziom uogólnienia.

Trzy streszczenia z kluczy CKE — na komplet punktów, na połowę i na zero.
Przykład 1 Streszczenie na komplet punktów
arkusz próbny 2026, zadanie 12. (2 pkt)
Odpowiedź: Wszystkie trzy elementy są własnymi słowami ucznia i wszystkie dotyczą całego tekstu, a nie pojedynczych akapitów. To jest właściwy poziom uogólnienia.
Przykład 2 To samo streszczenie o poziom za wysoko
arkusz próbny 2026, zadanie 12. (2 pkt)
Odpowiedź: Jeden punkt zamiast dwóch. Każde zdanie jest prawdziwe, ale żadne nie mówi, CO właściwie napisano w tekście — takie streszczenie pasowałoby do dowolnego artykułu o śmiechu.
Przykład 3 Streszczenie z samych cytatów
arkusz próbny 2024, zadanie 11. (2 pkt)
Odpowiedź: Zero punktów. To najbardziej pouczający przykład z całej grupy — poprawność treściowa nie ratuje odpowiedzi, która łamie warunek zadania.
Trzy błędy, przez które traci się punkty przy dobrze zrozumianym tekście.
Nazywanie tematu jednym słowem
Skąd się bierze: Szkolne pytanie „o czym jest ten tekst?” uczy odpowiadać hasłem: o przyjaźni, o ciekawości, o śmiechu. Na egzaminie takie hasło to poziom uogólnienia za wysoki.
Jak zrobić dobrze: Rozbuduj hasło do wyrażenia: nie „ciekawość”, ale „wpływ ciekawości na poznawanie świata”. Sprawdzian jest prosty — jeśli twój temat pasowałby do dziesięciu innych tekstów, jest za ogólny.
Branie za temat najciekawszego przykładu z tekstu
Skąd się bierze: Teksty nieliterackie w arkuszach są zbudowane wokół barwnych historii — o dziennikarzu, który wyleczył się śmiechem, o filozofie z latarnią. To one zostają w pamięci.
Jak zrobić dobrze: Zapytaj siebie, czy autor napisał tekst PO TO, żeby opowiedzieć tę historię, czy użył jej, żeby coś pokazać. Prawie zawsze zachodzi drugie — a wtedy historia jest przykładem, nie tematem.
Streszczanie akapit po akapicie
Skąd się bierze: Wydaje się bezpieczne: skoro streszczam wszystko, na pewno trafię w sedno. Powstaje jednak spis treści, a nie streszczenie — i zwykle nie mieści się w podanych lukach.
Jak zrobić dobrze: Napisz trzy zdania o całości: temat, rozwinięcie, wniosek. Akapity są narzędziem do ich znalezienia, nie planem odpowiedzi.
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Do powtórki na papierze: zestawy kart z polskiego na egzamin ósmoklasisty, z kluczem odpowiedzi.

Płatny zestaw · sklep
11 kart pracy z języka polskiego dla klas 4–7: słowa kluczowe, notatka w punktach i w tabeli, mapa myśli, zasady streszczenia. Na końcu…
7,90 zł
Zobacz w sklepie →
Płatny zestaw · sklep
13 kart pracy z języka polskiego do egzaminu ósmoklasisty: budowa rozprawki, teza i argumenty, akapit, wstęp i zakończenie, opowiadanie z…
12,90 zł
Zobacz w sklepie →
W 17 z 22 zbadanych arkuszy — czyli w zdecydowanej większości. Prawie zawsze dotyczy tekstu nieliterackiego i prawie zawsze jest warte dwa punkty.
To taki poziom, na którym streszczenie mówi zarówno CO jest tematem, jak i CO na ten temat powiedziano. Za wysoko — pasowałoby do dowolnego tekstu o tym temacie. Za nisko — opisuje jeden wątek zamiast całości.
Nie. Zasady oceniania CKE przewidują zero punktów za wypowiedź złożoną w całości z przepisanych fragmentów, a część poleceń dodaje ten zakaz wprost. Streszczenie ma być własnymi słowami.
Tyle, ile luk podaje arkusz — zwykle trzy do czterech. Każda luka to jedno zdanie: o temacie, o tym, co autor na ten temat mówi, i o wniosku, do którego dochodzi.
Trzymaj się schematu: temat, rozwinięcie, wniosek. Temat nazwij rzeczownikiem z określeniem (nie samym hasłem), w rozwinięciu napisz, co autor twierdzi i czym to popiera, a we wniosku — do czego dochodzi na końcu. Pisz własnymi słowami i o całym tekście, nie o jednym akapicie: streszczenie złożone z przepisanych fragmentów dostaje zero punktów. Zwykle wystarczą trzy zdania, a zadanie jest za 2 punkty.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-08-03. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-09
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.
Odbieram książeczkę w grupie