Wanad (V)

Wanad (V, łac. Vanadium) to pierwiastek o liczbie atomowej 23, leżący w 4 okresie układu okresowego i 5 grupie. Należy do kategorii: Metale przejściowe.

Wanad w układzie okresowym

Pierwiastek leży w czwartym okresie, czyli w czwartym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 4 powłokach. Znajduje się w 5 grupie (blok d — pierwiastek przejściowy, zapełniana jest podpowłoka d). W tej samej grupie stoją: Niob, Tantal, Dubn — pierwiastki z jednej grupy mają podobną liczbę elektronów walencyjnych, dlatego zachowują się chemicznie podobnie. W temperaturze pokojowej Wanad jest ciałem stałym (topnieje w 1910 °C, wrze w 3407 °C).

Dane pierwiastka Wanad

Symbol chemicznyV
Liczba atomowa (Z)23
Masa atomowa50,942 u
Liczba masowa51
Grupa5
Okres4
Blokd
KategoriaMetale przejściowe
Konfiguracja elektronowa[Ar] 3d³ 4s²
WartościowośćIII, V
Stopnie utlenienia+2, +3, +4, +5
Elektroujemność (Pauling)1,63
Energia jonizacji6,746 eV
Temperatura topnienia1910 °C
Temperatura wrzenia3407 °C
Gęstość6,11 g/cm³
Promień atomowy135 pm
Zawartość w skorupie ziemskiej120 mg/kg
Nazwa łacińskaVanadium
Rok odkrycia1801
OdkrywcaAndrés Manuel del Río

Wanad — co to za pierwiastek

Domieszka stali na narzędzia i sprężyny; jego roztwory zmieniają barwę jak wskaźnik.

Właściwości pierwiastka Wanad

Wanad jest srebrzystoszarym metalem z lekko niebieskawym odcieniem, twardym, a mimo to ciągliwym. Topi się dopiero w 1910 stopniach Celsjusza, a wrze w 3407, przy gęstości 6,11 grama na centymetr sześcienny. Chroni go cienka, samoistnie tworząca się warstewka tlenku, dzięki której jest odporny na wodę morską, zasady i kwasy nieutleniające; dopiero mocno rozgrzany łączy się z tlenem. Najciekawsza jest jego chemia w roztworach, bo występuje na czterech stopniach utlenienia, od plus dwa do plus pięć, a każdemu z nich odpowiada inna barwa roztworu. Sam metal jest mało groźny, ale pyły i pary jego związków są toksyczne przy wdychaniu.

Zastosowanie pierwiastka Wanad

Zdecydowana większość wydobywanego wanadu trafia do stali. Dodany w niewielkiej ilości, zwykle w postaci ferrowanadu, tworzy w stopie drobne, twarde węgliki, które podnoszą twardość, wytrzymałość i odporność na zmęczenie materiału. Stąd stal chromowo-wanadowa na klucze, wiertła, resory i sprężyny, oznaczana na narzędziach skrótem Cr-V, oraz stale konstrukcyjne na rurociągi i mosty. Drugie ważne miejsce to lotnictwo i medycyna: stop tytanu z glinem i wanadem jest lekki, mocny i dobrze znoszony przez organizm, więc robi się z niego elementy samolotów oraz implanty. Pięciotlenek wanadu pracuje jako katalizator w produkcji kwasu siarkowego metodą kontaktową. Wanadowe akumulatory przepływowe magazynują natomiast energię z elektrowni wiatrowych i słonecznych. Niewielkie ilości wanadu trafiają także do barwników oraz do katalizatorów utleniania stosowanych w syntezie organicznej.

Wanad — najważniejsze związki chemiczne

Najważniejszy jest pięciotlenek wanadu, V₂O₅, pomarańczowożółty proszek używany jako katalizator utleniania dwutlenku siarki przy produkcji kwasu siarkowego. Metawanadan amonu, NH₄VO₃, to typowy surowiec laboratoryjny i punkt wyjścia do innych związków. Siarczan wanadylu, VOSO₄, o wyraźnie niebieskiej barwie, jest formą, w jakiej wanad krąży w elektrolicie akumulatorów przepływowych. Ferrowanad, czyli stop wanadu z żelazem, nie jest związkiem chemicznym, ale to właśnie w tej postaci pierwiastek trafia do hut. Znany jest również chlorek wanadu(III), VCl₃, oraz tlenek wanadu(IV), VO₂, który po ogrzaniu zmienia sposób przewodzenia prądu i z tego powodu bywa badany w elektronice.

Wanad — gdzie go spotykasz

Wanad w szkole — co trzeba wiedzieć

Wanad to metal przejściowy z bloku d, z piątej grupy i czwartego okresu, z trzema elektronami na podpowłoce 3d. Na lekcji pojawia się najczęściej jako przykład dwóch cech metali przejściowych: zmiennej wartościowości i barwnych jonów. Pomocna reguła: numer grupy zgadza się tu z najwyższym stopniem utlenienia, czyli plus pięć. Uważaj na symbol, bo litera V oznacza wanad, a nie wolfram, którego symbolem jest W, ani rzymską piątkę; przy zapisywaniu wzorów łatwo o pomyłkę, zwłaszcza że wanad rzeczywiście bywa pięciowartościowy. Drugi częsty błąd to mylenie liczby w nazwie tlenku z wartościowością tlenu, tymczasem w pięciotlenku wanadu piątka opisuje liczbę atomów tlenu we wzorze.

Wanad — historia odkrycia

Pierwszy zauważył go w 1801 roku Andrés Manuel del Río, mineralog pracujący w Meksyku, badając miejscową rudę ołowiu. Nazwał go erytronem, bo jego sole czerwieniały po ogrzaniu z kwasem, ale dał się przekonać, że ma do czynienia jedynie z odmianą chromu, i wycofał doniesienie. Pierwiastek odkryto ponownie w Szwecji ponad trzydzieści lat później i to wtedy nadano mu nazwę od Vanadis, jednego z imion nordyckiej bogini Frei, w uznaniu dla pięknych barw jego związków.

Wanad — skąd wzięła się nazwa

od Vanadis, imienia bogini Frei

Wanad — izotopy

wanad-51 dominuje

Wanad — bezpieczeństwo

Związki wanadu toksyczne przy wdychaniu.

Ciekawostki o pierwiastku Wanad

Najczęstsze pytania o pierwiastek Wanad

Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Wanad?

Symbol chemiczny to V. Nazwa łacińska brzmi Vanadium.

Jaką liczbę atomową ma Wanad?

Liczba atomowa (Z) wynosi 23, czyli w jądrze atomu jest 23 protonów. Masa atomowa to 50,942 u.

Jaka jest wartościowość pierwiastka Wanad?

Typowa wartościowość to III, V. Spotykane stopnie utlenienia: +2, +3, +4, +5.

Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Wanad?

Konfiguracja skrócona to [Ar] 3d³ 4s². Pierwiastek należy do bloku d.

Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Wanad?

Najczęściej: stal narzędziowa, sprężyny, katalizatory oraz akumulatory przepływowe.

← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Metale przejściowe · Układ okresowy do druku