Tytan (Ti)

Tytan (Ti, łac. Titanium) to pierwiastek o liczbie atomowej 22, leżący w 4 okresie układu okresowego i 4 grupie. Należy do kategorii: Metale przejściowe.

Tytan w układzie okresowym

Pierwiastek leży w czwartym okresie, czyli w czwartym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 4 powłokach. Znajduje się w 4 grupie (blok d — pierwiastek przejściowy, zapełniana jest podpowłoka d). W tej samej grupie stoją: Cyrkon, Hafn, Ruterford — pierwiastki z jednej grupy mają podobną liczbę elektronów walencyjnych, dlatego zachowują się chemicznie podobnie. W temperaturze pokojowej Tytan jest ciałem stałym (topnieje w 1668 °C, wrze w 3287 °C).

Dane pierwiastka Tytan

Symbol chemicznyTi
Liczba atomowa (Z)22
Masa atomowa47,867 u
Liczba masowa48
Grupa4
Okres4
Blokd
KategoriaMetale przejściowe
Konfiguracja elektronowa[Ar] 3d² 4s²
WartościowośćIV
Stopnie utlenienia+2, +3, +4
Elektroujemność (Pauling)1,54
Energia jonizacji6,828 eV
Temperatura topnienia1668 °C
Temperatura wrzenia3287 °C
Gęstość4,506 g/cm³
Promień atomowy140 pm
Zawartość w skorupie ziemskiej5650 mg/kg
Nazwa łacińskaTitanium
Rok odkrycia1791
OdkrywcaWilliam Gregor

Tytan — co to za pierwiastek

Implanty i turbiny odrzutowe; jego biały tlenek jest pigmentem prawie każdej białej farby.

Właściwości pierwiastka Tytan

Tytan jest srebrzystoszarym, matowym metalem o gęstości 4,506 grama na centymetr sześcienny — prawie dwa razy lżejszym od stali, a przy tym porównywalnie wytrzymałym. Topi się dopiero w 1668 stopniach Celsjusza, wrze w 3287, więc znosi wysokie temperatury w silnikach. Największym jego atutem jest samoistnie tworząca się, bardzo szczelna warstewka tlenku: chroni metal przed wodą morską, chlorem i większością kwasów, a zdrapana natychmiast odbudowuje się w kontakcie z powietrzem. Czysty tytan jest biozgodny, kość potrafi zrosnąć się z jego powierzchnią. Rozdrobniony na pył staje się palny, a w wysokiej temperaturze łączy się z tlenem i azotem, co bardzo utrudnia wytop. Typowy stopień utlenienia to plus cztery.

Zastosowanie pierwiastka Tytan

Tytan trafia tam, gdzie liczy się stosunek wytrzymałości do masy oraz odporność na korozję. Ze stopów tytanu wykonuje się elementy silników odrzutowych, poszycia i podwozia samolotów, kadłuby batyskafów i łodzi podwodnych. W medycynie robi się z niego implanty zębowe, endoprotezy stawu biodrowego i kolanowego, płytki i śruby zespalające złamane kości oraz obudowy rozruszników serca, bo organizm go nie odrzuca. Poza tym ramy rowerów, oprawki okularów, sprzęt wspinaczkowy i obudowy telefonów. Największa ilość tytanu zużywana jest jednak nie jako metal, tylko jako biały tlenek: biel tytanowa kryje farby ścienne, tworzywa sztuczne, papier, pastę do zębów i kremy z filtrem przeciwsłonecznym. Z tytanu robi się też wymienniki ciepła i rurociągi pracujące w wodzie morskiej, gdzie zwykła stal szybko by przerdzewiała.

Tytan — najważniejsze związki chemiczne

Tlenek tytanu(IV) TiO₂ to biel tytanowa, pigment o wyjątkowej sile krycia, obecny w farbach, plastikach i kosmetykach; działa też fotokatalitycznie, więc pokrywa się nim samoczyszczące szyby i elewacje. Chlorek tytanu(IV) TiCl₄ jest cieczą, która na wilgotnym powietrzu dymi gęstą białą mgłą; służy jako półprodukt przy otrzymywaniu metalicznego tytanu i bieli. Azotek tytanu TiN daje twarde, złociste powłoki na wiertłach i frezach, a węglik tytanu TiC wchodzi do twardych narzędzi skrawających. W przyrodzie tytan występuje przede wszystkim w minerałach ilmenicie i rutylu, i to z nich wychodzi cała produkcja.

Tytan — gdzie go spotykasz

Tytan w szkole — co trzeba wiedzieć

Tytan to metal przejściowy z bloku d, grupa 4, okres 4, konfiguracja [Ar] 3d² 4s². Na sprawdzianie najważniejsza jest wartościowość cztery i wzór tlenku TiO₂, czyli bieli tytanowej. Występuje też na stopniach plus dwa i plus trzy, ale w zadaniach szkolnych rzadko. Uwaga na symbole: Ti to tytan, a Tl to tal, zupełnie inny i mocno trujący pierwiastek; różni je jedna litera. Dobrze wiedzieć, że tytan wcale nie jest rzadki — w skorupie ziemskiej jest go 5650 miligramów na kilogram, czyli znacznie więcej niż miedzi — a drogi bywa dlatego, że trudno go wytopić i oczyścić.

Tytan — historia odkrycia

Tytan opisał w 1791 roku William Gregor, angielski duchowny i mineralog-amator, który zwrócił uwagę na czarny piasek zbierany w dolinie w Kornwalii. Wydzielił z niego nieznany tlenek i uznał, że kryje się w nim nowy metal. Niezależnie od niego, kilka lat później, ten sam pierwiastek znalazł w rutylu niemiecki chemik Martin Heinrich Klaproth i to on nadał mu nazwę nawiązującą do Titanów, potężnych bogów z mitologii greckiej. Czysty, plastyczny tytan udało się otrzymać dopiero w XX wieku i dopiero wtedy zaczął mieć znaczenie przemysłowe.

Tytan — skąd wzięła się nazwa

od Titanów z mitologii greckiej

Tytan — izotopy

tytan-48 dominuje

Tytan — bezpieczeństwo

Metal biozgodny; pył palny.

Ciekawostki o pierwiastku Tytan

Najczęstsze pytania o pierwiastek Tytan

Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Tytan?

Symbol chemiczny to Ti. Nazwa łacińska brzmi Titanium.

Jaką liczbę atomową ma Tytan?

Liczba atomowa (Z) wynosi 22, czyli w jądrze atomu jest 22 protonów. Masa atomowa to 47,867 u.

Jaka jest wartościowość pierwiastka Tytan?

Typowa wartościowość to IV. Spotykane stopnie utlenienia: +2, +3, +4.

Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Tytan?

Konfiguracja skrócona to [Ar] 3d² 4s². Pierwiastek należy do bloku d.

Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Tytan?

Najczęściej: implanty, rowery, farby, protezy oraz samoloty.

← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Metale przejściowe · Układ okresowy do druku