Jedenaście zadań, każde z rysunkiem — i pięć z nich dotyczy jednej rzeczy: środka odcinka. To zagadnienie niesie prawie połowę działu, a występuje w dwóch wariantach: „znam końce, szukam środka” oraz odwrotnym, znacznie częściej mylonym. Reszta strony to odczyt współrzędnych, czwarty wierzchołek równoległoboku i przesunięcia.
Dział: Egzamin ósmoklasistyPoziom: klasa 7–8Zadań z E8: 11
Współrzędne zapisuje się zawsze w tej samej kolejności: najpierw pozioma, potem pionowa. Punkt (3,5) leży trzy jednostki w prawo i pięć w górę od początku układu.
Zamiana kolejności to najczęstszy błąd tego działu, bo punkty (3,5) i (5,3) leżą w zupełnie innych miejscach. Pomaga skojarzenie: najpierw idziemy wzdłuż korytarza, dopiero potem windą.
Znak współrzędnej mówi o kierunku. Ujemna pierwsza współrzędna oznacza ruch w lewo, ujemna druga — w dół.
Przed odczytem sprawdź podziałkę na obu osiach. Podobnie jak na osi liczbowej, jedna kratka nie musi oznaczać jedności — bywa wyskalowana co dwa albo co pięć, i to niezależnie na każdej osi.
Najpierw współrzędna pozioma, potem pionowa.
Środek odcinka — wzór i intuicja
Współrzędne środka odcinka to średnie arytmetyczne odpowiednich współrzędnych jego końców.
S=(2xA+xB,2yA+yB)
Wzoru nie trzeba pamiętać, jeśli rozumie się intuicję: środek to punkt „w połowie drogi”, a połowa drogi między dwiema liczbami to ich średnia. Ta sama zasada, co przy średniej arytmetycznej.
Obie współrzędne liczy się niezależnie od siebie. Pierwsza współrzędna środka zależy wyłącznie od pierwszych współrzędnych końców i nie ma nic wspólnego z drugimi.
Kontrola: obie współrzędne środka muszą leżeć między odpowiednimi współrzędnymi końców. Jeśli któraś wypadła poza tym przedziałem, gdzieś jest błąd.
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Próbny egzamin ósmoklasisty 2027, matematyka” (klasa 8), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
Znam środek i jeden koniec: gdzie jest drugi
Wariant odwrotny, obecny w dwóch zadaniach, i wyraźnie trudniejszy — bo odruch podpowiada tu złe działanie.
Najprostsze podejście jest wektorowe, choć bez słowa „wektor”: policz, o ile trzeba się przesunąć od znanego końca do środka, i wykonaj to samo przesunięcie jeszcze raz.
Jeśli od punktu A(1,2) do środka S(4,6) przechodzimy o +3 w poziomie i +4 w pionie, to drugi koniec leży o kolejne +3 i +4, czyli w punkcie (7,10).
Podejście rachunkowe daje to samo: druga współrzędna końca to podwojona współrzędna środka minus współrzędna znanego końca. Typowa pomyłka polega na odjęciu zamiast podwojenia — wychodzi wtedy punkt między A a S, a nie za S.
Kontrola jest wbudowana: policz środek odcinka o wyznaczonych końcach i sprawdź, czy wyszedł podany punkt.
Środek odcinka w układzie współrzędnych.
Czwarty wierzchołek równoległoboku
Zadanie podaje trzy wierzchołki i pyta o czwarty. Klucz: w równoległoboku przeciwległe boki są równoległe i równej długości, więc to samo przesunięcie prowadzi od jednego wierzchołka do drugiego po obu stronach figury.
Metoda praktyczna: znajdź przesunięcie od jednego znanego wierzchołka do sąsiedniego i zastosuj je do trzeciego wierzchołka.
Uwaga na to, że odpowiedź zależy od kolejności wierzchołków. Mając trzy punkty, można zbudować trzy różne równoległoboki — treść zadania albo rysunek zawsze rozstrzyga, o który chodzi.
Drugi sposób, bardziej odporny na pomyłki: przekątne równoległoboku przecinają się w połowie, więc środek jednej przekątnej jest środkiem drugiej. Stąd czwarty wierzchołek wyznacza się tak samo jak drugi koniec odcinka.
Przesunięcie punktu w układzie
Przesunięcie zmienia współrzędne w sposób całkowicie przewidywalny i niezależny dla każdej osi.
w prawo — pierwsza współrzędna rośnie, w lewo — maleje,
w górę — druga współrzędna rośnie, w dół — maleje,
druga współrzędna nie zmienia się przy ruchu poziomym, i odwrotnie.
Ostatni punkt bywa zaskoczeniem, a wynika wprost z budowy układu: ruch wzdłuż jednej osi nie ma żadnego wpływu na położenie względem drugiej.
Przy zadaniach o odbiciu względem osi zmienia się znak jednej współrzędnej. Odbicie względem osi poziomej odwraca znak drugiej współrzędnej, względem pionowej — pierwszej.
Do liczenia długości odcinka ukośnego potrzebne jest już twierdzenie Pitagorasa: różnice współrzędnych są przyprostokątnymi, a szukany odcinek — przeciwprostokątną.
Przykłady krok po kroku
Cztery zadania krok po kroku: środek odcinka, wariant odwrotny, czwarty wierzchołek równoległoboku i przesunięcie punktu.
Przykład 1 Środek odcinka
Oblicz współrzędne środka odcinka o końcach A(2,3) i B(8,7).
Pierwsza współrzędna środka: średnia pierwszych współrzędnych końców, czyli 22+8=5.
Druga współrzędna: 23+7=5.
Środek ma współrzędne S(5,5).
Kontrola: pierwsza współrzędna 5 leży między 2 a 8 ✓, druga 5 leży między 3 a 7 ✓
Obie współrzędne liczyłem osobno — pierwsza nie zależy od drugich współrzędnych końców i odwrotnie.
Odpowiedź: Środek odcinka to punkt S(5,5).
Przykład 2 Znam środek, szukam drugiego końca
Punkt S(4,6) jest środkiem odcinka AB, a A ma współrzędne (1,2). Wyznacz współrzędne punktu B.
Sprawdzam przesunięcie z A do S: w poziomie 4−1=3, w pionie 6−2=4.
Środek leży w połowie, więc od S do B jest dokładnie takie samo przesunięcie.
Pierwsza współrzędna B: 4+3=7. Druga: 6+4=10.
Punkt B ma współrzędne (7,10).
Kontrola: środek odcinka o końcach (1,2) i (7,10) to (21+7,22+10)=(4,6) ✓
Odjęcie zamiast dodania dałoby punkt (1,2) — czyli z powrotem A, co od razu widać jako bzdurę.
Odpowiedź: Punkt B ma współrzędne (7,10).
Przykład 3 Czwarty wierzchołek równoległoboku
Trzy wierzchołki równoległoboku ABCD to A(1,1), B(5,1) i C(6,4). Wyznacz współrzędne wierzchołka D.
W równoległoboku ABCD bok AB jest równoległy i równy bokowi DC.
Przesunięcie od A do B: w poziomie +4, w pionie 0.
Takie samo przesunięcie prowadzi od D do C, więc D leży o 4 w lewo od C: D(6−4,4−0)=D(2,4).
Kontrola przekątnymi: środek AC to (21+6,21+4)=(3,5;2,5), środek BD to (25+2,21+4)=(3,5;2,5) ✓
Zgodność środków przekątnych potwierdza, że figura faktycznie jest równoległobokiem.
Odpowiedź: Wierzchołek D ma współrzędne (2,4).
Przykład 4 Przesunięcie punktu
Punkt P(−3,5) przesunięto o 6 jednostek w prawo i 8 w dół. Jakie są współrzędne nowego punktu?
Ruch w prawo zwiększa pierwszą współrzędną: −3+6=3.
Ruch w dół zmniejsza drugą współrzędną: 5−8=−3.
Nowy punkt ma współrzędne (3,−3).
Kontrola kierunku: punkt przesunął się z drugiej ćwiartki do czwartej — pierwsza współrzędna z ujemnej stała się dodatnia, druga odwrotnie ✓
Każda współrzędna zmieniła się niezależnie: ruch poziomy nie ruszył drugiej, a pionowy pierwszej.
Odpowiedź: Nowy punkt ma współrzędne (3,−3).
Najczęstsze błędy
Cztery błędy tego działu. Dwa pierwsze dotyczą zapisu i odczytu, dwa kolejne — wyznaczania punktów.
Zamiana kolejności współrzędnych
Skąd się bierze: Punkty o współrzędnych trzy i pięć oraz pięć i trzy leżą w zupełnie innych miejscach układu. Zapisanie ich w odwrotnej kolejności daje odpowiedź, która wygląda poprawnie, a wskazuje inny punkt.
Jak zrobić dobrze: Trzymaj się stałej kolejności: najpierw pozioma, potem pionowa. Pomaga skojarzenie z ruchem — najpierw idzie się korytarzem, dopiero potem jedzie windą.
Odjęcie zamiast podwojenia przy szukaniu drugiego końca
Skąd się bierze: Skoro środek leży między końcami, odruch podpowiada odejmowanie. Wychodzi wtedy punkt leżący między znanym końcem a środkiem, a nie po drugiej stronie środka — czyli nie ten, o który pyta zadanie.
Jak zrobić dobrze: Policz przesunięcie od znanego końca do środka i wykonaj je jeszcze raz, startując od środka. Kontrola jest wbudowana: policz środek odcinka o wyznaczonych końcach i sprawdź, czy wyszedł podany punkt.
Pominięcie podziałki osi
Skąd się bierze: Kratki w układzie nie zawsze odpowiadają jedności, a obie osie bywają wyskalowane różnie. Odczyt oparty na liczeniu kratek jest wtedy przeskalowany, choć sama metoda jest poprawna.
Jak zrobić dobrze: Zanim odczytasz cokolwiek, sprawdź opisane wartości na obu osiach osobno i ustal, ile wynosi jedna kratka na każdej z nich.
Zły czwarty wierzchołek przy niejasnej kolejności
Skąd się bierze: Mając trzy punkty, można zbudować trzy różne równoległoboki, zależnie od tego, które boki uznamy za przeciwległe. Odpowiedź bywa poprawna dla innej figury niż ta z rysunku.
Jak zrobić dobrze: Kolejność liter w nazwie figury mówi, jak połączone są wierzchołki — w równoległoboku ABCD bok AB jest przeciwległy do DC. Sprawdź wynik przekątnymi: ich środki muszą się pokrywać.
Zadania z egzaminu ósmoklasisty — układ współrzędnych
Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. W zestawie jest 1 zadanie z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (do 2019 roku) — dokładamy je jako dodatkowe ćwiczenie tych samych umiejętności. Zakres gimnazjum był miejscami szerszy niż wymagania dla klas 7–8, dlatego każde takie zadanie jest podpisane osobno.
W całym dziale wraca jedna myśl: to samo przesunięcie działa w dwóch miejscach naraz. Dlatego zielone są współrzędne punktów danych — to, co po prostu odczytujemy — a czerwone jest przesunięcie: o ile w prawo i o ile w górę. To ono przenosi się z jednej pary punktów na drugą — w równoległoboku, przy szukaniu środka odcinka i przy przesuwaniu punktu. Gdy raz je zobaczysz na czerwono, resztę zadania robi się już bez wzorów.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 8 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 8 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(czerwiec 2025)1 pkttrudniejsze
W układzie współrzędnych (x,y) zaznaczono kolejne wierzchołki A=(−3,−1) i B=(1,−1) pewnego czworokąta ABCD. Pozostałe wierzchołki mają współrzędne C=(3,yC) oraz D=(−1,yD), gdzie yC jest liczbą całkowitą dodatnią oraz yC=yD. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Czworokąt ABCD jest równoległobokiem.
P
F
Dla yC=yD=3 czworokąt ABCD jest rombem.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, F
Zdanie 1. Czworokąt jest równoległobokiem, gdy jedna para przeciwległych boków jest równoległa i równej długości. Wystarczy porównać przesunięcia.
Z A do B: (+4,0) (bo −3→1, wysokość bez zmian).
Z D do C: (+4,0) (bo −1→3, a yC=yD).
Przesunięcia są identyczne, więc AB i DC są równoległe i równe — czworokąt jest równoległobokiem, niezależnie od wartości yC — prawda.
Zdanie 2. W rombie wszystkie boki są równe. Dla yC=yD=3:
∣AB∣=4
∣BC∣=(3−1)2+(3−(−1))2=4+16=20≈4,47
4=20, więc to nie jest romb — fałsz.
Odpowiedzi: P, F.
💡 Wskazówka: Zamiast wzorów porównuj przesunięcia: „ile w prawo, ile w górę”. Jeśli z A do B idzie się tak samo jak z D do C, czworokąt na pewno jest równoległobokiem.
⚠ Najczęstszy błąd: uznanie, że skoro równoległobok „wygląda symetrycznie”, to musi być rombem. Romb wymaga równych boków, a nie tylko równoległych — trzeba je policzyć.
W układzie współrzędnych (x,y) zaznaczono trzy punkty, które są wierzchołkami równoległoboku ABCD: A=(−3,−2), C=(4,2), D=(−1,2). Współrzędna x wierzchołka B, niezaznaczonego na rysunku, jest liczbą dodatnią. Dokończ zdanie. Niezaznaczony na rysunku wierzchołek B tego równoległoboku ma współrzędne
A.(4,−2)
B.(3,−2)
C.(2,−2)
D.(6,−2)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
W równoległoboku ABCD boki AB i DC są równoległe i równe, więc przesunięcie z A do B jest takie samo jak z D do C.
Krok 1 — wyznaczamy przesunięcie z D do C.
w poziomie: 4−(−1)=+5
w pionie: 2−2=0
Krok 2 — stosujemy je do punktu A.
xB=−3+5=2
yB=−2+0=−2
Zatem B=(2,−2) — odpowiedź C. Współrzędna x jest dodatnia ✓
Sprawdzenie: przekątne równoległoboku dzielą się na połowy. Środek AC to (2−3+4,2−2+2)=(0,5;0), a środek BD to (22−1,2−2+2)=(0,5;0) ✓
💡 Wskazówka: Uważaj na kolejność liter: w czworokącie ABCD bok AB leży naprzeciw boku CD. Dlatego przesunięcie A→B porównujemy z D→C, a nie z C→D.
⚠ Najczęstszy błąd: przyjęcie przesunięcia z C do D (czyli −5 zamiast +5) — wychodzi wtedy punkt (−8,−2) o ujemnej współrzędnej x. Warunek „x dodatnia” jest w treści właśnie po to, żeby to wykluczyć.
W układzie współrzędnych (x,y) narysowano trapez EFGH o wierzchołkach E=(2,0), F=(4,1), G=(1,4) oraz H=(0,2). Dokończ zdanie. Punkty o współrzędnych (1,4) i (2,0) to wierzchołki
A.G i H
B.G i E
C.F i H
D.F i E
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Wystarczy odczytać współrzędne i dopasować je do liter.
(1,4) — jedna jednostka w prawo, cztery w górę. To wierzchołek G, ten najwyżej położony.
(2,0) — dwie jednostki w prawo, na samej osi x. To wierzchołek E.
Odpowiedź B.
Dla porządku: F=(4,1), a H=(0,2) leży na osi y.
💡 Wskazówka: Kolejność jest zawsze ta sama: najpierw x (w prawo), potem y (w górę). Punkt (1,4) to zupełnie co innego niż (4,1) — i właśnie na tej zamianie zadanie łapie.
⚠ Najczęstszy błąd: odczytanie współrzędnych w odwrotnej kolejności i wskazanie F zamiast G. Pomaga zapamiętać: „najpierw idę korytarzem, potem windą”.
W układzie współrzędnych (x,y) zaznaczono pięć punktów: P1=(−1,−2), P2=(3,1), P3=(−3,1), P4=(2,2) oraz P5=(−2,2). Dokończ zdanie. Jeżeli współrzędną x punktu P1 zwiększymy o 4, a współrzędną y tego punktu zwiększymy o 3, to otrzymamy współrzędne punktu
A.P2
B.P3
C.P4
D.P5
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Wykonujemy przesunięcie o (+4,+3) — cztery w prawo i trzy w górę.
x: −1+4=3
y: −2+3=1
Otrzymany punkt to (3,1), czyli P2 — odpowiedź A.
💡 Wskazówka: Zamiast liczyć, można po prostu „przejść” po kratkach: z punktu P1 cztery kratki w prawo i trzy w górę. Trafiasz dokładnie w P2.
⚠ Najczęstszy błąd na liczbach ujemnych: −1+4=−5 albo −2+3=−5. Dodawanie liczby dodatniej przesuwa w prawo i w górę, więc wynik musi być większy od punktu wyjścia.
W układzie współrzędnych zaznaczono trójkąt ABC o wierzchołkach A=(4,1), B=(−5,3), C=(1,−3) oraz punkt P=(−2,0) należący do boku BC. Oceń prawdziwość podanych zdań.
Pole trójkąta PAB jest równe polu trójkąta PAC.
P
F
Pole trójkąta ABC jest równe 21.
P
F
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
Zdanie 1. Trójkąty PAB i PAC mają wspólny wierzchołek A, a ich podstawy PB i PC leżą na tej samej prostejBC. Mają więc tę samą wysokość — o polach decydują wyłącznie długości podstaw.
Sprawdźmy, czy P jest środkiem BC:
x: 2−5+1=−2y: 23+(−3)=0
Środek BC to (−2,0), czyli dokładnie punkt P ✓ Podstawy są równe, więc i pola są równe — prawda.
Zdanie 2. Pole trójkąta ABC policzymy metodą „prostokąt minus trójkąty”.
Najmniejszy prostokąt obejmujący trójkąt rozciąga się od x=−5 do x=4 i od y=−3 do y=3, ma więc wymiary 9×6 i pole 54.
Odcinamy trzy trójkąty prostokątne w narożnikach:
przy B: 21⋅6⋅6=18 • przy C: 21⋅3⋅4=6 • przy A: 21⋅9⋅2=9
PABC=54−18−6−9=21 ✓ — prawda.
Odpowiedzi: P, P.
💡 Wskazówka: Pole trójkąta o „krzywych” wierzchołkach najłatwiej policzyć, otaczając go prostokątem i odejmując trzy narożne trójkąty prostokątne. Wszystkie ich boki są pionowe albo poziome, więc odczytuje się je wprost z kratek.
⚠ Najczęstszy błąd w zdaniu 1: uznanie, że skoro trójkąty wyglądają różnie, mają różne pola. Przy wspólnej wysokości liczy się tylko długość podstawy — a tu P dzieli BC dokładnie na pół.
W prostokątnym układzie współrzędnych zaznaczono wierzchołki trójkąta prostokątnego ABC: A=(−2,−2), B=(3,−2) oraz C=(−2,6). Kąt prosty jest przy wierzchołku A. Dokończ zdanie. Przeciwprostokątna trójkąta ABC ma długość
A.39
B.10
C.89
D.13
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Krok 1 — przyprostokątne. Obie są równoległe do osi, więc długości odczytujemy wprost z kratek.
AB jest pozioma (A i B mają tę samą wysokość −2): ∣AB∣=3−(−2)=5.
AC jest pionowa (A i C mają ten sam x=−2): ∣AC∣=6−(−2)=8.
Krok 2 — przeciwprostokątna. Leży naprzeciw kąta prostego, czyli jest to bok BC:
∣BC∣=52+82=25+64=89.
Odpowiedź C.
💡 Wskazówka:89 nie da się uprościć (89 jest liczbą pierwszą), więc zostawiamy wynik pod pierwiastkiem. Dla orientacji: 89≈9,4 — czyli więcej niż każda z przyprostokątnych ✓
⚠ Najczęstszy błąd: policzenie różnic bez uwzględnienia znaków, np. ∣AC∣=6−2=4. Przy przechodzeniu przez zero odległość to suma obu kawałków: 6 w górę od osi i 2 w dół.
W układzie współrzędnych wyznaczono odcinek o końcach w punktach K i L. Punkty te mają współrzędne K=(−17,6) oraz L=(15,−4). W której ćwiartce układu współrzędnych leży środek odcinka KL?
A. W pierwszej — na prawo od osi y i powyżej osi x.
B. W drugiej — na lewo od osi y i powyżej osi x.
C. W trzeciej — na lewo od osi y i poniżej osi x.
D. W czwartej — na prawo od osi y i poniżej osi x.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Wystarczy policzyć środek i sprawdzić znaki jego współrzędnych.
x=2−17+15=2−2=−1
y=26+(−4)=22=1
Środek to (−1,1): współrzędna x jest ujemna (czyli na lewo od osi y), a ydodatnia (powyżej osi x).
To druga ćwiartka — odpowiedź B.
💡 Wskazówka: Do rozstrzygnięcia ćwiartki wystarczą same znaki — dokładne wartości nie są potrzebne. Ćwiartki numeruje się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara, zaczynając od prawej górnej.
⚠ Najczęstszy błąd: pomyłka w dodawaniu liczb różnych znaków, np. −17+15=−32. Warto myśleć o tym jak o długu: mam dług 17, spłacam 15, zostaje dług 2.
W układzie współrzędnych zaznaczono dwa punkty: A=(−8,−4) i P=(−2,2). Punkt P jest środkiem odcinka AB. Jakie współrzędne ma punkt B?
A.(4,8)
B.(−10,−2)
C.(−10,8)
D.(4,−2)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Skoro P jest środkiem, to droga z A do P i z P do B to to samo przesunięcie.
Krok 1 — przesunięcie z A do P.
w poziomie: −2−(−8)=+6 w pionie: 2−(−4)=+6
Krok 2 — powtarzamy je z punktu P.
xB=−2+6=4yB=2+6=8
Zatem B=(4,8) — odpowiedź A.
Sprawdzenie: środek odcinka od (−8,−4) do (4,8) to (2−8+4,2−4+8)=(−2,2) ✓
💡 Wskazówka: Można też wprost ze wzoru: B=2P−A, czyli xB=2⋅(−2)−(−8)=4 i yB=2⋅2−(−4)=8. Wychodzi to samo.
⚠ Najczęstszy błąd: przesunięcie w złą stronę — od P z powrotem w kierunku A (wychodzi wtedy (−10,−2), odpowiedź B). Punkt B leży po przeciwnej stronie środka niż A.
Punkt S=(3,2) jest środkiem odcinka AB, w którym A=(5,5). Dokończ zdanie. Punkt B ma współrzędne
A.(8,7)
B.(7,8)
C.(−1,1)
D.(1,−1)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Krok 1 — przesunięcie z A do S.
w poziomie: 3−5=−2 w pionie: 2−5=−3
Idziemy więc dwie kratki w lewo i trzy w dół.
Krok 2 — z S powtarzamy to samo przesunięcie.
xB=3+(−2)=1yB=2+(−3)=−1
Zatem B=(1,−1) — odpowiedź D.
Sprawdzenie: (25+1,25−1)=(3,2) ✓
💡 Wskazówka: Środek zawsze leży pomiędzy końcami, więc jego współrzędne muszą być pomiędzy współrzędnymi A i B. Tu 3 jest między 5 a 1 ✓ i 2 jest między 5 a −1 ✓
⚠ Najczęstszy błąd: przesunięcie w odwrotną stronę i odpowiedź (7,8) — czyli punkt po tej samej stronie co A. Wtedy S nie leży już pomiędzy końcami, co od razu widać na rysunku.
Zadanie 11(listopad 2012, egzamin gimnazjalny)1 pkttrudniejsze
W układzie współrzędnych zaznaczono wierzchołki A=(−3,0) i B=(0,3) czworokąta ABCD. Osie układu współrzędnych są osiami symetrii tego czworokąta. Dokończ zdanie tak, aby otrzymać zdanie prawdziwe. Pole czworokąta jest równe
A.9
B.12
C.18
D.36
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Krok 1 — odbijamy dane wierzchołki. Skoro oś y jest osią symetrii, to obok A=(−3,0) w figurze musi być punkt (3,0).
Skoro oś x jest osią symetrii, to obok B=(0,3) musi być punkt (0,−3).
Czworokąt ma więc wierzchołki (−3,0), (0,3), (3,0), (0,−3) — jego przekątne leżą na osiach układu.
Krok 2 — długości przekątnych.
pozioma: od −3 do 3, czyli 6
pionowa: od −3 do 3, czyli 6
Krok 3 — pole. Przekątne są prostopadłe (to osie układu), więc korzystamy ze wzoru na pole czworokąta o prostopadłych przekątnych:
P=26⋅6=18.
Odpowiedź C.
💡 Wskazówka: Gdy obie osie układu są osiami symetrii figury, jej wierzchołki układają się w pary punktów przeciwnych: (x,y), (−x,y), (x,−y), (−x,−y). Wystarczy odbić to, co dane.
⚠ Najczęstszy błąd: pomnożenie przekątnych bez dzielenia przez 2 (wychodzi 36 — odpowiedź D). Iloczyn przekątnych to pole prostokąta opisanego na tej figurze, a sama figura zajmuje jego połowę.
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. P, F
2. C
3. B
4. A
5. P, P
6. P, P
7. C
8. B
9. A
10. D
11. C
Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty oraz z arkuszy egzaminu gimnazjalnego (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Przed egzaminem: karty pracy i arkusze z kluczem
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Do ćwiczeń na papierze: zestaw kart z tego tematu i arkusze egzaminacyjne z rozwiązaniami.
Płatny zestaw · sklep
Układ współrzędnych i zależności, klasy 6–8 — 11 kart pracy z kluczem
11 kart pracy z matematyki dla klas 6–8: współrzędne punktów, ćwiartki, symetrie, odcinki i figury w układzie, tabela ze wzoru, zależności.…
Najpierw sprawdź, ile wynosi jedna kratka na każdej osi — nie zawsze jest to jedność i osie bywają wyskalowane różnie. Potem odczytaj położenie względem osi poziomej, a jako drugą liczbę względem pionowej. Kolejność jest stała: najpierw pozioma, potem pionowa.
Jaki jest wzór na środek odcinka?
Współrzędne środka to średnie arytmetyczne odpowiednich współrzędnych końców — pierwszą liczy się z pierwszych, drugą z drugich, całkowicie niezależnie. Wzoru nie trzeba pamiętać, bo środek to po prostu punkt w połowie drogi, a połowa drogi między dwiema liczbami to ich średnia.
Jak znaleźć drugi koniec odcinka, znając środek?
Policz, o ile przesuwasz się od znanego końca do środka, i wykonaj to samo przesunięcie jeszcze raz, startując ze środka. Odejmowanie zamiast powtórzenia przesunięcia daje punkt leżący przed środkiem, a nie za nim. Wynik sprawdź, licząc środek odcinka o wyznaczonych końcach.
Jak wyznaczyć czwarty wierzchołek równoległoboku?
Skorzystaj z tego, że przeciwległe boki są równoległe i równe: przesunięcie prowadzące od jednego wierzchołka do sąsiedniego działa tak samo po drugiej stronie figury. Drugi sposób opiera się na przekątnych, które przecinają się w połowie — środek jednej musi być środkiem drugiej.
Co się dzieje ze współrzędnymi przy przesunięciu?
Ruch w prawo zwiększa pierwszą współrzędną, w lewo zmniejsza, w górę zwiększa drugą, w dół zmniejsza. Najważniejsze, że zmiany są niezależne — przesunięcie poziome w ogóle nie rusza drugiej współrzędnej, a pionowe nie rusza pierwszej.
Jak policzyć długość odcinka ukośnego w układzie?
Potraktuj różnice współrzędnych jako przyprostokątne trójkąta prostokątnego, a szukany odcinek jako przeciwprostokątną, i zastosuj twierdzenie Pitagorasa. Dla odcinków poziomych i pionowych wystarczy zwykłe odejmowanie odpowiednich współrzędnych.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-30. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-11-11
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.