Strona główna › Ułamki › Dodawanie i odejmowanie ułamków dziesiętnych — przecinek pod przecinkiem

Dodawanie i odejmowanie ułamków dziesiętnych — przecinek pod przecinkiem

Dodawanie i odejmowanie liczb z przecinkiem wygląda na osobny temat, a jest tym samym dodawaniem pisemnym, którego dziecko uczyło się na liczbach naturalnych — z jednym dodatkowym warunkiem. Warunek brzmi: przecinek musi stać pod przecinkiem. Kto go pilnuje, nie potrzebuje żadnej nowej reguły; kto go zgubi, dostaje wynik przesunięty o cały rząd wielkości — a przy dwóch miejscach po przecinku nawet o dwa — i zwykle nawet tego nie zauważa.

Dział: UłamkiPoziom: klasy 4–5Zadań z E8: 4

Przejdź od razu do zadań (4) ↓

Jeśli sam słupek sprawia jeszcze kłopot, warto cofnąć się o krok i rozpisać kilkanaście przykładów z kart pracy z działaniami pisemnymi w PDF.

1Jedna zasada: przecinek pod przecinkiem

Przy dodawaniu pisemnym liczb naturalnych podpisujemy jedności pod jednościami, dziesiątki pod dziesiątkami. Przy ułamkach dziesiętnych jest dokładnie tak samo — tylko kolumn jest więcej, bo doszły części dziesiąte, setne i tysięczne.

Przecinek jest granicą między całościami a częściami, więc ustawienie go w jednej kolumnie automatycznie ustawia wszystkie pozostałe. To jedyna rzecz, której trzeba pilnować.

Dlaczego to nie jest umowa, tylko konieczność

Dodawać wolno tylko rzeczy tego samego rodzaju: jedności do jedności, dziesiąte do dziesiątych. Trzy dziesiąte i trzy setne to nie jest sześć niczego — tak samo jak trzy jabłka i trzy skrzynki jabłek.

To ta sama zasada, która przy ułamkach zwykłych każe sprowadzać do wspólnego mianownika. Ułamki dziesiętne mają go już z góry — mianownikiem jest zawsze potęga dziesiątki — więc zamiast sprowadzać, wystarczy ustawić kolumny.

Dlatego dodawanie dziesiętnych jest łatwiejsze niż zwykłych: robotę, którą tam trzeba wykonać, tu wykonał za nas sam zapis.

W praktyce działanie zapisuje się w słupku, jedno pod drugim, z przecinkiem w jednej pionowej linii — i przecinek w wyniku stawia się w tej samej kolumnie, zanim jeszcze zacznie się dodawać. Wtedy nie da się o nim zapomnieć.

Tak wygląda to w zeszycie dla działania 12,7+5,8612{,}7 + 5{,}86. Zielone zero jest dopisane, żeby obie liczby miały po dwa miejsca po przecinku, a czerwona jedynka nad kolumną jedności to przeniesienie z kolumny dziesiątych (7+8=15)(7 + 8 = 15):

2Dopisywanie zer — wyrównanie długości

Kłopot zaczyna się, gdy liczby mają różną liczbę cyfr po przecinku. W działaniu 3,5+2,253{,}5 + 2{,}25 pierwsza liczba ma jedno miejsce, druga dwa — i kolumna setnych zostaje pusta.

Rozwiązanie: dopisz zero na końcu. Zero na końcu ułamka dziesiętnego niczego nie zmienia, bo 3,53{,}5 i 3,503{,}50 to ta sama liczba — trzy i pięć dziesiątych to tyle samo co trzy i pięćdziesiąt setnych.

3,5=3,503{,}5 = 3{,}5\textcolor{#16A06A}{0}

Teraz obie liczby mają po dwa miejsca i kolumny się zgadzają:

3,50+2,25=5,753{,}5\textcolor{#16A06A}{0} + 2{,}25 = 5{,}75

Zielone zero jest tu tylko po to, żeby było co dodać w kolumnie setnych. Dodane do 55 setnych daje 55 setnych — i właśnie o to chodzi.

Zero na końcu a zero po przecinku

Zero na KOŃCU nic nie zmienia: 3,5=3,50=3,5003{,}5 = 3{,}50 = 3{,}500.

Zero zaraz PO przecinku zmienia wszystko: 3,53{,}5 i 3,053{,}05 to zupełnie różne liczby — pięć dziesiątych to dziesięć razy więcej niż pięć setnych.

Dopisując zero, dokładaj je z prawej strony, nigdy między przecinek a cyfrę. To jest ta sama różnica, o której mówi strona o ułamkach dziesiętnych.

Ta sama sztuczka ratuje działania z liczbą całkowitą. W 7+0,457 + 0{,}45 siódemka nie ma przecinka — więc dopisujemy go z zerami: 7=7,007 = 7{,}00. Wtedy kolumny znów się zgadzają i wychodzi 7,457{,}45.

7+0,45=7,00+0,45=7,457 + 0{,}45 = 7{,}\textcolor{#16A06A}{00} + 0{,}45 = 7{,}45

3Odejmowanie i pożyczanie

Odejmowanie działa identycznie: przecinek pod przecinkiem, brakujące miejsca uzupełnione zerami, a potem zwykłe odejmowanie pisemne z pożyczaniem.

Najtrudniejszy przypadek to odejmowanie od liczby całkowitej, bo tam wszystkie kolumny po przecinku są puste. 5−2,75 - 2{,}7 zapisujemy jako:

5−2,7=5,0−2,7=2,35 - 2{,}7 = 5{,}\textcolor{#16A06A}{0} - 2{,}7 = 2{,}3

W kolumnie dziesiątych stoi 0−70 - 7, więc trzeba pożyczyć jedną całość. Jedna całość to dziesięć dziesiątych, więc zero zamienia się w dziesiątkę, a piątka całości maleje do czwórki: 10−7=310 - 7 = 3 dziesiąte i 4−2=24 - 2 = 2 całości.

Przy dwóch miejscach po przecinku jest tak samo, tylko pożyczka przechodzi o kolumnę dalej:

4,2−1,85=4,20−1,85=2,354{,}2 - 1{,}85 = 4{,}2\textcolor{#16A06A}{0} - 1{,}85 = 2{,}35

Kontrola dodawaniem jest tu warta każdej sekundy: 2,35+1,85=4,22{,}35 + 1{,}85 = 4{,}2 ✓ Odejmowanie i dodawanie są działaniami odwrotnymi, więc jedno sprawdza drugie — i przy pożyczaniu to najprostszy sposób, żeby wyłapać błąd.

W słupku pożyczkę zapisuje się nad cyfrą: przekreślasz cyfrę, od której pożyczasz, i piszesz nad nią nową wartość. Po lewej 4,2−1,854{,}2 - 1{,}85, po prawej najtrudniejszy przypadek — odejmowanie od liczby całkowitej, 20−3,4520 - 3{,}45. Tam pożyczka przechodzi przez zera: dwie dziesiątki zamieniają się na jedną dziesiątkę i dziesięć jedności, jedność na dziesięć dziesiątych i tak dalej, aż do kolumny setnych.

4Szacowanie — kontrola, która wyłapuje przesunięty przecinek

Część błędów w tym temacie przesuwa wynik o cały rząd wielkości albo więcej — zgubiony przecinek w 18,5618{,}56 daje 18561856, czyli sto razy za dużo. Takich pomyłek nie da się przeoczyć, jeśli przed rachunkiem oszacuje się odpowiedź.

Szacowanie polega na zaokrągleniu obu liczb do całości i policzeniu w pamięci:

DziałanieSzacowanieDokładny wynikZgadza się?
12,7+5,8612{,}7 + 5{,}8613+6=1913 + 6 = 1918,5618{,}56tak — blisko 1919
20−3,4520 - 3{,}4520−3=1720 - 3 = 1716,5516{,}55tak — blisko 1717
3,5+2,253{,}5 + 2{,}254+2=64 + 2 = 65,755{,}75tak — blisko 66
0,8+0,150{,}8 + 0{,}15trochę mniej niż 110,950{,}95tak

Gdyby w ostatnim wierszu wyszło 2,32{,}3 albo 0,230{,}23, od razu byłoby widać, że coś jest nie tak — bo suma dwóch liczb mniejszych od jedynki nie może przekroczyć dwójki ani spaść poniżej większego składnika.

Dwie kontrole sensu warte zapamiętania: suma jest zawsze większa od każdego ze składników (przy liczbach dodatnich), a różnica jest zawsze mniejsza od odjemnej. Jeśli wynik łamie którąś z nich, błąd jest pewny i nie trzeba go nawet szukać w rachunku.

Czego szacowanie NIE wyłapie — i dlatego samo nie wystarcza

Szacowanie jest mocne wobec błędów przesuwających przecinek, ale ślepe na złe ustawienie kolumn, bo taki błąd zmienia wynik tylko o ułamek jednostki.

Zobacz na pierwszym błędzie z listy niżej: podpisanie 3,5+2,253{,}5 + 2{,}25 „do prawej” daje 5,305{,}30 zamiast 5,755{,}75. Oszacowanie brzmi „około 66” — i obie liczby, poprawna i błędna, do niego pasują. Kontrola przechodzi, choć wynik jest zły.

Dlatego szacowanie warto łączyć z drugą kontrolą: odejmowanie sprawdzaj dodawaniem, a dodawanie odejmowaniem. Ta druga jest dokładna, więc łapie właśnie te pomyłki, które szacowanie przepuszcza. Dwie kontrole o różnych słabościach są warte więcej niż jedna powtórzona dwa razy.

5Gdzie to naprawdę wraca: pieniądze i miary

Ułamki dziesiętne w zadaniach tekstowych to prawie zawsze złotówki albo jednostki miary — i w obu przypadkach liczba miejsc po przecinku jest z góry ustalona.

Przy zadaniach z pieniędzmi warto trzymać się jednej kolejności: najpierw zsumuj wszystkie wydatki, potem odejmij od tego, co miałeś. Odejmowanie po kawałku — od kwoty odjąć pierwszy zakup, od reszty drugi — daje ten sam wynik, ale trzy razy więcej okazji do pomyłki przy pożyczaniu.

Ostatnia uwaga: jednostki muszą być te same, zanim zaczniesz liczyć. Do 1,5 m1{,}5\ \text{m} nie dodaje się wprost 30 cm30\ \text{cm} — najpierw zamiana na 0,3 m0{,}3\ \text{m}, dopiero potem dodawanie. Bez tego kroku przecinek trafia w złe miejsce, a szacowanie tego akurat nie wyłapie, bo szacunek zrobiony na tych samych, niezamienionych liczbach powtórzy ten sam błąd.

6Przykłady krok po kroku

Trzy przykłady: dodawanie z dopisaniem zera, odejmowanie od liczby całkowitej i zadanie z zakupami, w którym trzeba zrobić obie rzeczy naraz.

Przykład 11 Dodawanie liczb o różnej liczbie miejsc

Oblicz 12,7+5,8612{,}7 + 5{,}86.

  1. Najpierw szacuję, żeby mieć czym sprawdzić wynik: 13+6=1913 + 6 = 19, więc odpowiedź powinna być trochę mniejsza od 1919.
  2. Pierwsza liczba ma jedno miejsce po przecinku, druga dwa. Dopisuję zero: 12,7=12,7012{,}7 = 12{,}70.
  3. Podpisuję w słupku przecinek pod przecinkiem i od razu stawiam przecinek w wyniku, w tej samej kolumnie.
  4. Setne: 0+6=60 + 6 = 6. Dziesiąte: 7+8=157 + 8 = 15, więc zapisuję 55 i przenoszę 11 do całości.
  5. Całości: 12+5+112 + 5 + 1 (przeniesione) = 18\text{= } 18. Wynik: 18,5618{,}56.
  6. Kontrola szacowaniem: 18,5618{,}56 leży tuż poniżej 1919 ✓ Kontrola odejmowaniem: 18,56−5,86=12,718{,}56 - 5{,}86 = 12{,}7 ✓

Odpowiedź: 12,7+5,86=18,56\boldsymbol{12{,}7 + 5{,}86 = 18{,}56}

Przeniesienie jedynki z dziesiątych do całości jest tym samym przeniesieniem, które dziecko zna z dodawania liczb naturalnych — dziesięć dziesiątych to jedna całość, tak jak dziesięć jedności to jedna dziesiątka. Warto to powiedzieć wprost, bo wielu uczniów traktuje przeniesienie „przez przecinek” jako coś zakazanego.

Przykład 22 Odejmowanie od liczby całkowitej

Oblicz 20−3,4520 - 3{,}45.

  1. Szacowanie: 20−3=1720 - 3 = 17, więc wynik powinien być trochę mniejszy od 1717.
  2. Liczba 2020 nie ma przecinka, a odjemnik ma dwa miejsca. Dopisuję: 20=20,0020 = 20{,}00.
  3. Setne: 0−50 - 5 się nie da, pożyczam. Ale w kolumnie dziesiątych też stoi zero, więc pożyczka idzie aż od całości.
  4. Rozbijam to na kroki: jedna całość to 1010 dziesiątych, więc 20,0020{,}00 czytam jako 1919 całości i 1010 dziesiątych. Z tych dziesiątych pożyczam jedną: zostaje 99 dziesiątych i 1010 setnych.
  5. Teraz odejmuję: setne 10−5=510 - 5 = 5, dziesiąte 9−4=59 - 4 = 5, całości 19−3=1619 - 3 = 16. Wynik: 16,5516{,}55.
  6. Kontrola dodawaniem: 16,55+3,45=2016{,}55 + 3{,}45 = 20 ✓ Kontrola szacowaniem: 16,5516{,}55 leży tuż poniżej 1717 ✓

Odpowiedź: 20−3,45=16,55\boldsymbol{20 - 3{,}45 = 16{,}55}

Podwójna pożyczka przez dwie kolumny zer jest najtrudniejszym miejscem w całym temacie. Jest na to skrót: zamiast odejmować od 20,0020{,}00, odejmij od 19,9919{,}99 — same dziewiątki, więc żadnej pożyczki nie ma — a do wyniku dodaj brakujący grosz. Tutaj 19,99−3,45=16,5419{,}99 - 3{,}45 = 16{,}54, plus 0,010{,}01 daje 16,5516{,}55. Dopóki jednak mechanizm pożyczki nie jest zrozumiały, lepiej liczyć krok po kroku, bo skrót zapamiętany bez uzasadnienia gubi się równie łatwo.

Przykład 33 Zakupy — sumowanie i reszta

Ola kupiła książkę za 24,90 zł24{,}90\ \text{zł}, zeszyt za 8,75 zł8{,}75\ \text{zł} i długopis za 13,50 zł13{,}50\ \text{zł}. Zapłaciła banknotem 50 zł50\ \text{zł}. Ile dostała reszty?

  1. Szacowanie na start: około 25+9+14=48 zł25 + 9 + 14 = 48\ \text{zł}, więc reszty powinno być około 2 zł2\ \text{zł}. Gdyby wyszło 20 zł20\ \text{zł} albo 0,20 zł0{,}20\ \text{zł} — wiadomo, że gdzieś uciekł przecinek.
  2. Sumuję wszystkie wydatki naraz, nie po kawałku. Wszystkie kwoty mają po dwa miejsca, więc nic nie trzeba dopisywać.
  3. 24,90+8,75=33,6524{,}90 + 8{,}75 = 33{,}65
  4. 33,65+13,50=47,1533{,}65 + 13{,}50 = 47{,}15 — tyle Ola wydała.
  5. Reszta: 50−47,1550 - 47{,}15. Dopisuję zera do pięćdziesiątki: 50,00−47,15=2,8550{,}00 - 47{,}15 = 2{,}85.
  6. Kontrola dodawaniem: 47,15+2,85=5047{,}15 + 2{,}85 = 50 ✓ Kontrola szacowaniem: około 2 zł2\ \text{zł}, wyszło 2,85 zł2{,}85\ \text{zł} ✓

Odpowiedź: Ola dostała 2,85 zł\boldsymbol{2{,}85\ \text{zł}} reszty.

Zwróć uwagę na kolejność: najpierw suma wydatków, potem jedno odejmowanie. Gdyby liczyć po kolei — 50−24,9050 - 24{,}90, potem minus 8,758{,}75, potem minus 13,5013{,}50 — wynik byłby ten sam, ale zamiast jednej pożyczki trzeba by ją zrobić trzy razy. Mniej kroków to mniej okazji do pomyłki.

7Najczęstsze błędy

Pierwsze dwa błędy dotyczą zapisu w słupku i to one odpowiadają za większość złych wyników. Dwa kolejne biorą się z nawyków przeniesionych z liczb naturalnych.

Wyrównanie liczb do prawej strony zamiast do przecinka

Skąd się bierze: Przy liczbach naturalnych podpisuje się je „do prawej” i to zawsze działa. Przy dziesiętnych ten nawyk niszczy rachunek: w działaniu 3,5+2,253{,}5 + 2{,}25 podpisanie do prawej stawia piątkę z pierwszej liczby pod setnymi drugiej, czyli traktuje 3,53{,}5 jak 3,05\textcolor{#9b1c14}{3{,}05}. Wychodzi 5,30\textcolor{#9b1c14}{5{,}30} zamiast 5,755{,}75 — różnica prawie pół jednostki.

Jak zrobić dobrze: Podpisuj przecinek pod przecinkiem, a puste kolumny uzupełnij zerami z prawej strony. Wtedy liczby mają jednakową długość i wyrównanie do prawej przestaje szkodzić, bo pokrywa się z wyrównaniem do przecinka.

Zgubiony przecinek w wyniku

Skąd się bierze: Uczeń poprawnie ustawia słupek, poprawnie dodaje, a potem zapisuje sam ciąg cyfr — i z 18,5618{,}56 robi się 1856\textcolor{#9b1c14}{1856}. To błąd czysto mechaniczny, ale kosztuje cały punkt, bo odpowiedź jest sto razy za duża.

Jak zrobić dobrze: Postaw przecinek w wyniku zanim zaczniesz dodawać — od razu po podpisaniu liczb, w tej samej pionowej kolumnie. Wtedy nie trzeba o nim pamiętać na końcu, bo już tam stoi. Szacowanie wyłapuje ten błąd natychmiast: 18561856 nijak nie przypomina spodziewanych 1919.

Dopisywanie zera po przecinku zamiast na końcu

Skąd się bierze: Z polecenia „dopisz zero, żeby wyrównać” uczeń robi 3,05\textcolor{#9b1c14}{3{,}05} zamiast 3,503{,}50. Zero wstawione zaraz za przecinek przesuwa o jedno miejsce w prawo cyfry części ułamkowej i dzieli przez dziesięć samą część po przecinku — a to już nie jest ta sama liczba: zamiast pięćdziesięciu setnych zostaje pięć setnych.

Jak zrobić dobrze: Zero dokłada się z prawej strony, na samym końcu. Sprawdzian jest prosty: po dopisaniu przeczytaj liczbę na głos. „Trzy i pięćdziesiąt setnych” brzmi jak tyle samo co „trzy i pięć dziesiątych”; „trzy i pięć setnych” brzmi wyraźnie mniej — i wtedy wiadomo, że zero poszło w złe miejsce.

Odejmowanie mniejszej cyfry od większej niezależnie od kolejności

Skąd się bierze: W kolumnie stoi 0−50 - 5, więc uczeń odejmuje odwrotnie i zapisuje 55, zamiast pożyczyć z sąsiedniej kolumny. Rachunek wygląda schludnie, a wynik jest za duży. W 4,2−1,854{,}2 - 1{,}85 każda kolumna liczona „większa minus mniejsza” daje 3,65\textcolor{#9b1c14}{3{,}65} zamiast 2,352{,}35 — czyli odpowiedź większą o 1,301{,}30, a więc o ponad jedną całość.

Jak zrobić dobrze: Gdy w kolumnie cyfra odjemnej jest mniejsza od cyfry odjemnika, pożycz z kolumny na lewo: jedna całość to dziesięć dziesiątych, jedna dziesiąta to dziesięć setnych. I zawsze sprawdzaj wynik dodawaniem — jeśli różnica dodana do odjemnika nie daje odjemnej, gdzieś jest błąd.

Zadania z egzaminu ósmoklasisty — działania na ułamkach

Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem. Zestaw sięga materiału klas 6–8 — pojawiają się w nim liczby ujemne i ułamki zwykłe o różnych mianownikach.

Kolor pokazuje, co w co się zamienia. Przy sprowadzaniu do wspólnego mianownika widać, przez ile rozszerzamy pierwszy ułamek, a przez ile drugi. Przy dzieleniu przez ułamek kolorem zaznaczamy ten, który się odwraca. W zwykłych rachunkach liczby zostają czarne.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (styczeń 2026)1 pktłatwe

Dane jest wyrażenie (0,75⋅8+8⋅12):(−2)\left(0{,}75 \cdot 8 + 8 \cdot \dfrac{1}{2}\right) : (-2). Dokończ zdanie.
Wartość tego wyrażenia jest równa
  • A. −5-5
  • B. −3,5-3{,}5
  • C. 3,53{,}5
  • D. 55
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Najpierw liczymy wszystko w nawiasie, a w nawiasie — najpierw mnożenie.
  2. 0,75⋅8=60{,}75 \cdot 8 = 6 (bo 0,75=340{,}75 = \tfrac34, a 34\tfrac34 z 88 to 6).
  3. 8⋅12=48 \cdot \dfrac{1}{2} = 4.
  4. W nawiasie zostaje 6+4=106 + 4 = 10.
  5. Na koniec dzielenie: 10:(−2)=−510 : (-2) = -5.
  6. Odpowiedź A.

💡 Wskazówka: Ułamki dziesiętne warto w pamięci zamieniać na zwykłe: 0,75=340{,}75 = \tfrac34, 0,25=140{,}25 = \tfrac14, 0,5=120{,}5 = \tfrac12. Rachunek robi się wtedy znacznie prostszy.

⚠ Najczęstszy błąd: pominięcie minusa przy dzieleniu przez (−2)(-2) i wybór odpowiedzi D. Dodatnia liczba dzielona przez ujemną daje ujemny wynik.

Zadanie 2 (maj 2021)1 pktśrednie

Dane są cztery liczby zapisane za pomocą wyrażeń arytmetycznych:
x=−62,5+30x = -62{,}5 + 30;   y=−14,4−12,6y = -14{,}4 - 12{,}6;   t=−12:0,3t = -12 : 0{,}3;   u=−8,02⋅6u = -8{,}02 \cdot 6
Która z tych liczb jest największa?
  • A. xx
  • B. yy
  • C. tt
  • D. uu
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Liczymy każdą wartość osobno:
  2. x=−62,5+30=−32,5x = -62{,}5 + 30 = -32{,}5
  3. y=−14,4−12,6=−27y = -14{,}4 - 12{,}6 = -27
  4. t=−12:0,3=−40t = -12 : 0{,}3 = -40 (dzielenie przez liczbę dodatnią mniejszą od 11 zwiększa wartość bezwzględną)
  5. u=−8,02⋅6=−48,12u = -8{,}02 \cdot 6 = -48{,}12
  6. Wszystkie są ujemne, więc największa jest ta najbliższa zera: −27-27, czyli liczba yy.
  7. Odpowiedź B.

💡 Wskazówka: Wśród liczb ujemnych największa to ta o najmniejszej wartości bezwzględnej — najbliżej zera na osi liczbowej.

⚠ Dwa typowe błędy: (1)(1) wybór uu jako „największej”, bo 48,1248{,}12 to największa liczba — ale ze znakiem minus jest najmniejsza; (2)(2) policzenie −12:0,3-12 : 0{,}3 jako −4-4 zamiast −40-40.

Zadanie 3 (maj 2021)1 pktśrednie

Uzupełnij zdania.
Wartość wyrażenia 37+35\dfrac{3}{7} + \dfrac{3}{5} jest liczbą AB.
  • A. mniejszą od 11
  • B. większą od 11
Wartość wyrażenia 37−35\dfrac{3}{7} - \dfrac{3}{5} jest liczbą CD.
  • C. ujemną
  • D. dodatnią
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B, C

  1. Wspólny mianownik dla 77 i 55 to 3535. Rozszerzamy: 37=1535\textcolor{#16A06A}{\dfrac{3}{7}} = \textcolor{#16A06A}{\dfrac{15}{35}} (razy 55), a 35=2135\textcolor{#E0453A}{\dfrac{3}{5}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{21}{35}} (razy 77).
  2. Suma: 1535+2135=3635>1\textcolor{#16A06A}{\dfrac{15}{35}} + \textcolor{#E0453A}{\dfrac{21}{35}} = \dfrac{36}{35} > 1 — odpowiedź B.
  3. Różnica: 1535−2135=−635\textcolor{#16A06A}{\dfrac{15}{35}} - \textcolor{#E0453A}{\dfrac{21}{35}} = -\dfrac{6}{35} — liczba ujemna, odpowiedź C.
  4. Razem: B, C.

💡 Wskazówka: Można odpowiedzieć bez liczenia. Ułamki mają ten sam licznik, więc większy jest ten o mniejszym mianowniku: 35>37\tfrac35 > \tfrac37. Skoro odejmujemy większy od mniejszego — wynik ujemny. A skoro 35\tfrac35 to 0,60{,}6, a 37\tfrac37 to więcej niż 0,40{,}4 — suma przekracza 11.

⚠ Najczęstszy błąd: dodawanie „licznik do licznika, mianownik do mianownika” (37+35=612\tfrac{3}{7} + \tfrac{3}{5} = \tfrac{6}{12}). Tak się ułamków nie dodaje — potrzebny jest wspólny mianownik.

Zadanie 4 (czerwiec 2020)1 pktśrednie

Dane są trzy wyrażenia arytmetyczne:
I. 75,5⋅2−7⋅6,9975{,}5 \cdot 2 - 7 \cdot 6{,}99;   II. (4,6+5,5)⋅10(4{,}6 + 5{,}5) \cdot 10;   III. 0,26⋅4000{,}26 \cdot 400
Które spośród tych wyrażeń mają wartość większą od 100100?
  • A. Tylko I i II.
  • B. Tylko I i III.
  • C. Tylko II i III.
  • D. Tylko I, II i III.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. I. 75,5⋅2=15175{,}5 \cdot 2 = 151, a 7⋅6,99=48,937 \cdot 6{,}99 = 48{,}93. Zatem 151−48,93=102,07>100151 - 48{,}93 = 102{,}07 > 100 ✓
  2. II. (4,6+5,5)⋅10=10,1⋅10=101>100(4{,}6 + 5{,}5) \cdot 10 = 10{,}1 \cdot 10 = 101 > 100 ✓
  3. III. 0,26⋅400=104>1000{,}26 \cdot 400 = 104 > 100 ✓
  4. Wszystkie trzy przekraczają 100100 — odpowiedź D.

💡 Wskazówka: Sprytne szacowanie w I: 6,996{,}99 to prawie 77, więc 7⋅6,997 \cdot 6{,}99 to prawie 4949, ale trochę mniej. Od 151151 odejmujemy niecałe 4949, więc zostaje ponad 102102.

⚠ Najczęstszy błąd w III: pomyłka o rząd wielkości — 0,26⋅4000{,}26 \cdot 400 to 104104, a nie 10,410{,}4. Warto sprawdzić: 0,25⋅400=1000{,}25 \cdot 400 = 100, a 0,260{,}26 to trochę więcej.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. A2. B3. B, C4. D

Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

8Ćwiczenia z odpowiedziami — klasa 4 i 5

Dodawanie i odejmowanie ułamków dziesiętnych zaczyna się w klasie 4 — od roku 2026/2027 na liczbach, które mają najwyżej trzy cyfry po przecinku — a w klasie 5 wraca na większych liczbach i w zadaniach z jednostkami. Wszystkie ćwiczenia poniżej mieszczą się w zakresie klasy 4. Rozwiąż w zeszycie, a potem rozwiń odpowiedź. Co jeszcze jest w której klasie: ułamki dziesiętne — zakres klas 4, 5 i 6.

Oblicz w pamięci

a) 0,4+0,50{,}4 + 0{,}5

== 0,9\boldsymbol{0{,}9}

b) 1,2+0,81{,}2 + 0{,}8

== 2\boldsymbol{2}

c) 3,6−1,43{,}6 - 1{,}4

== 2,2\boldsymbol{2{,}2}

d) 5−0,35 - 0{,}3

== 4,7\boldsymbol{4{,}7}

e) 0,25+0,750{,}25 + 0{,}75

== 1\boldsymbol{1}

f) 2,5−0,052{,}5 - 0{,}05

== 2,45\boldsymbol{2{,}45}

Oblicz pisemnie

a) 14,38+7,914{,}38 + 7{,}9

== 22,28\boldsymbol{22{,}28}

b) 8,05+12,9768{,}05 + 12{,}976

== 21,026\boldsymbol{21{,}026}

c) 30−12,6430 - 12{,}64

== 17,36\boldsymbol{17{,}36}

d) 7,3−2,8457{,}3 - 2{,}845

== 4,455\boldsymbol{4{,}455}

e) 105,6−48,93105{,}6 - 48{,}93

== 56,67\boldsymbol{56{,}67}

f) 0,999+0,0010{,}999 + 0{,}001

== 1,000\boldsymbol{1{,}000} (czyli 11)

Zadania tekstowe

Zadanie 1.

Ola ma 20 zł20\ \text{zł}. Kupiła zeszyt za 4,99 zł4{,}99\ \text{zł}, farby za 7,50 zł7{,}50\ \text{zł} i klej za 2,35 zł2{,}35\ \text{zł}. Ile zapłaciła i ile pieniędzy jej zostało?

Pokaż rozwiązanie

Zapłaciła 4,99 zł+7,50 zł+2,35 zł=14,84 zł4{,}99\ \text{zł} + 7{,}50\ \text{zł} + 2{,}35\ \text{zł} = 14{,}84\ \text{zł}. Zostało jej 20 zł−14,84 zł=5,16 zł20\ \text{zł} - 14{,}84\ \text{zł} = 5{,}16\ \text{zł}.

Zadanie 2.

Kuba skoczył w dal 3,45 m3{,}45\ \text{m}, a Ania 3,6 m3{,}6\ \text{m}. Kto skoczył dalej i o ile?

Pokaż rozwiązanie

Ania, bo 3,6=3,60>3,453{,}6 = 3{,}60 > 3{,}45. Różnica: 3,60 m−3,45 m=0,15 m3{,}60\ \text{m} - 3{,}45\ \text{m} = 0{,}15\ \text{m}, czyli 15 cm15\ \text{cm}.

Gotowy sprawdzian z ułamków dziesiętnych dla klasy 4 i 5 — grupy A i B, klucz, skala ocen, PDF: sprawdzian z ułamków dziesiętnych.

9Pytania i odpowiedzi

Jak dodawać ułamki dziesiętne?

Zapisz liczby jedna pod drugą tak, żeby przecinek stał pod przecinkiem, a brakujące miejsca po przecinku uzupełnij zerami. Potem dodawaj kolumnami tak samo jak liczby naturalne, pamiętając o przeniesieniach. Przecinek w wyniku stawiaj w tej samej kolumnie co w składnikach — najlepiej od razu, zanim zaczniesz liczyć.

Czy trzeba dopisywać zera, żeby liczby miały tyle samo miejsc?

Nie trzeba, ale bardzo warto — puste kolumny to najczęstsze źródło pomyłek. Zero dopisane na końcu ułamka dziesiętnego niczego nie zmienia, bo 3,53{,}5 i 3,503{,}50 to ta sama liczba. Uwaga: zero dokłada się z prawej strony, nigdy zaraz po przecinku.

Jak odjąć ułamek dziesiętny od liczby całkowitej, na przykład 20−3,4520 - 3{,}45?

Dopisz do liczby całkowitej przecinek i tyle zer, ile miejsc ma odjemnik: 20=20,0020 = 20{,}00. Dalej odejmujesz zwykłym sposobem pisemnym z pożyczaniem. Tu pożyczka idzie przez dwie kolumny zer, więc warto rozpisać ją krok po kroku, a wynik sprawdzić dodawaniem: 16,55+3,45=2016{,}55 + 3{,}45 = 20.

Dlaczego przecinek musi stać pod przecinkiem?

Bo dodawać wolno tylko wielkości tego samego rodzaju: jedności do jedności, dziesiąte do dziesiątych, setne do setnych. Przecinek jest granicą między całościami a częściami, więc ustawienie go w jednej kolumnie ustawia poprawnie wszystkie pozostałe. To ta sama zasada, która przy ułamkach zwykłych każe sprowadzać do wspólnego mianownika.

Jak sprawdzić, czy wynik jest dobry?

Najszybciej szacowaniem: zaokrąglij oba składniki do całości i policz w pamięci. Jeśli dokładny wynik jest daleko od oszacowania, gdzieś uciekł przecinek. Odejmowanie sprawdza się dodawaniem — różnica dodana do odjemnika musi dać odjemną.

Czy 0,50{,}5 i 0,500{,}50 to ta sama liczba?

Tak. Pięć dziesiątych to tyle samo co pięćdziesiąt setnych — zero na końcu nie zmienia wartości, zmienia tylko zapis. Zupełnie inaczej jest z zerem zaraz po przecinku: 0,050{,}05 to pięć setnych, czyli dziesięć razy mniej niż 0,50{,}5.

W której klasie jest dodawanie i odejmowanie ułamków dziesiętnych?

W klasie 4 — najpierw w pamięci, potem pisemnie. Od roku 2026/2027 klasa 4 liczy na ułamkach mających najwyżej trzy cyfry po przecinku. W klasie 5 temat wraca na większych liczbach i w zadaniach z jednostkami, a w klasie 6 w działaniach na ułamkach zwykłych i dziesiętnych naraz.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-09-23. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki i pedagog

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →

Ostatnia aktualizacja: 2026-09-23