Radon (Rn)

Radon (Rn, łac. Radon) to pierwiastek o liczbie atomowej 86, leżący w 6 okresie układu okresowego i 18 grupie. Należy do kategorii: Gazy szlachetne.

pierwiastek promieniotwórczy

Radon w układzie okresowym

Pierwiastek leży w szóstym okresie, czyli w szóstym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 6 powłokach. Znajduje się w 18 grupie (blok p — elektrony walencyjne zapełniają podpowłokę p). W tej samej grupie stoją: Hel, Neon, Argon, Krypton, Ksenon, Oganeson — pierwiastki z jednej grupy mają podobną liczbę elektronów walencyjnych, dlatego zachowują się chemicznie podobnie. W temperaturze pokojowej Radon jest gazem (topnieje w -71 °C, wrze w -61,7 °C).

Dane pierwiastka Radon

Symbol chemicznyRn
Liczba atomowa (Z)86
Masa atomowa222 u
Liczba masowa222
Grupa18
Okres6
Blokp
KategoriaGazy szlachetne
Konfiguracja elektronowa[Xe] 4f¹⁴ 5d¹⁰ 6s² 6p⁶
Wartościowość0
Stopnie utlenienia0
Elektroujemność (Pauling)2,2
Energia jonizacji10,749 eV
Temperatura topnienia-71 °C
Temperatura wrzenia-61,7 °C
Gęstość0,00973 g/cm³
Promień atomowy120 pm
Zawartość w skorupie ziemskiej0 mg/kg
Nazwa łacińskaRadon
Rok odkrycia1900
OdkrywcaFriedrich Ernst Dorn

Radon — co to za pierwiastek

Sączy się z granitu do piwnic i jest drugą po paleniu przyczyną raka płuc.

Właściwości pierwiastka Radon

Radon jest bezbarwnym gazem bez zapachu i smaku, najcięższym z gazów szlachetnych — jego gęstość to 0,00973 grama na centymetr sześcienny, wielokrotnie więcej niż powietrza. Skrapla się w −61,7 °C, a krzepnie w −71. Jak inne gazy szlachetne ma całkowicie zapełnioną powłokę walencyjną i praktycznie nie tworzy związków. Kluczowa jest jego promieniotwórczość: najtrwalszy izotop, radon-222, ma okres połowicznego rozpadu 3,8 dnia i powstaje z rozpadu radu w szeregu uranowym, obecnym w granitach i innych skałach. Sam radon jest wdychany i wydychany, ale produkty jego rozpadu osadzają się w płucach i to one napromieniowują tkankę. Radon odpowiada za znaczną część naturalnej dawki promieniowania, jaką przyjmuje przeciętny człowiek.

Zastosowanie pierwiastka Radon

Radon nie ma zastosowań przemysłowych i nie da się go magazynować — rozpada się w ciągu dni. Dawniej zamykano go w drobnych szklanych igłach i wszczepiano do guzów w radioterapii; dziś zastąpiły go inne, bezpieczniejsze źródła promieniowania. Pozostały zastosowania badawcze: geolodzy mierzą stężenie radonu w glebie, żeby wykrywać uskoki i szczeliny w skałach, hydrolodzy śledzą nim dopływ wód podziemnych do rzek, a specjaliści od wentylacji używają go jako znacznika ruchu powietrza. W niektórych uzdrowiskach, także polskich, wody i sztolnie o podwyższonej zawartości radonu wykorzystuje się w zabiegach leczniczych, choć skuteczność takiej terapii budzi spory. Najczęstszy kontakt z radonem to jednak nie zastosowanie, lecz pomiar: detektory rozstawiane w domach sprawdzają, czy nie gromadzi się go zbyt wiele.

Radon — najważniejsze związki chemiczne

Radon jest gazem szlachetnym i jego wartościowość podaje się jako zero, ale nie jest chemicznie całkiem bierny. Otrzymano fluorek radonu, RnF₂ — ciało stałe powstające w reakcji z fluorem; opisywano także połączenia z tlenem. Badanie tych związków jest skrajnie trudne, bo próbka rozpada się w trakcie doświadczenia i sama niszczy naczynie. W praktyce chemia radonu nie ma żadnego znaczenia poza czysto poznawczym. Dla porównania sąsiedni ksenon tworzy całą rodzinę trwałych fluorków i tlenków, dobrze zbadanych i opisanych w podręcznikach.

Radon — gdzie go spotykasz

Radon w szkole — co trzeba wiedzieć

Radon zamyka 18. grupę, czyli gazy szlachetne, w 6. okresie. Do sprawdzianu wystarcza zwykle wiedza, że ma zapełnioną powłokę walencyjną i praktycznie nie reaguje oraz że jako jedyny w swojej grupie jest promieniotwórczy. Ważniejsza bywa jednak wiedza praktyczna, przydatna także rodzicom. Radon sączy się z granitowego podłoża i przenika do budynków przez pęknięcia fundamentów oraz nieszczelności wokół rur. Ponieważ jest cięższy od powietrza, gromadzi się w piwnicach i na najniższych kondygnacjach, zwłaszcza zimą, gdy rzadko się wietrzy. Jest drugą po paleniu tytoniu przyczyną raka płuc. Pomiar jest tani: detektor zostawia się w pomieszczeniu na kilka miesięcy, a przy wysokim wyniku pomaga wentylacja piwnicy i uszczelnienie posadzki.

Radon — historia odkrycia

W 1900 roku niemiecki fizyk Friedrich Ernst Dorn zauważył, że preparaty radu wydzielają promieniotwórczy gaz. Nazwał go emanacją radu — stąd późniejsza nazwa radon. Kilka lat później William Ramsay i Robert Whytlaw-Gray wyodrębnili gaz w czystej postaci, zmierzyli jego gęstość i zaproponowali dla niego nazwę niton, od łacińskiego słowa oznaczającego świecenie. Ostatecznie przyjęła się nazwa radon, wskazująca na rad, z którego pierwiastek nieustannie powstaje. Nad promieniotwórczymi emanacjami pracowało wtedy równolegle kilka zespołów; podobny gaz wydzielany przez tor obserwował między innymi Ernest Rutherford.

Radon — skąd wzięła się nazwa

od radu, z którego się rodzi

Radon — izotopy

radon-222 najtrwalszy (3,8 dnia)

Radon — bezpieczeństwo

Druga po paleniu przyczyna raka płuc.

Ciekawostki o pierwiastku Radon

Najczęstsze pytania o pierwiastek Radon

Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Radon?

Symbol chemiczny to Rn. Nazwa łacińska brzmi Radon.

Jaką liczbę atomową ma Radon?

Liczba atomowa (Z) wynosi 86, czyli w jądrze atomu jest 86 protonów. Masa atomowa to 222 u.

Jaka jest wartościowość pierwiastka Radon?

Typowa wartościowość to 0. Spotykane stopnie utlenienia: 0.

Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Radon?

Konfiguracja skrócona to [Xe] 4f¹⁴ 5d¹⁰ 6s² 6p⁶. Pierwiastek należy do bloku p.

Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Radon?

Najczęściej: piwnice, granitowe podłoża oraz badania geologiczne.

← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Gazy szlachetne · Układ okresowy do druku