Pluton (Pu)
Pluton (Pu, łac. Plutonium) to pierwiastek o liczbie atomowej 94, leżący w 7 okresie układu okresowego. Należy do kategorii: Aktynowce.
pierwiastek promieniotwórczy · otrzymany sztucznie
Pluton w układzie okresowym
Pierwiastek leży w siódmym okresie, czyli w siódmym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 7 powłokach. Należy do aktynowce, dla których nie podaje się numeru grupy. W temperaturze pokojowej Pluton jest ciałem stałym (topnieje w 639,4 °C, wrze w 3228 °C).
Dane pierwiastka Pluton
| Symbol chemiczny | Pu |
|---|---|
| Liczba atomowa (Z) | 94 |
| Masa atomowa | 244 u |
| Liczba masowa | 244 |
| Grupa | nie zmierzono |
| Okres | 7 |
| Blok | f |
| Kategoria | Aktynowce |
| Konfiguracja elektronowa | [Rn] 5f⁶ 7s² |
| Wartościowość | IV, VI |
| Stopnie utlenienia | +4, +6 |
| Elektroujemność (Pauling) | 1,28 |
| Energia jonizacji | 6,026 eV |
| Temperatura topnienia | 639,4 °C |
| Temperatura wrzenia | 3228 °C |
| Gęstość | 19,85 g/cm³ |
| Promień atomowy | 175 pm |
| Zawartość w skorupie ziemskiej | 0 mg/kg |
| Nazwa łacińska | Plutonium |
| Rok odkrycia | 1940 |
| Odkrywca | Seaborg i współpracownicy |
Pluton — co to za pierwiastek
Serce bomby z Nagasaki, a w wersji cieplnej — bateria łazików i sond Voyager.
Właściwości pierwiastka Pluton
Świeżo oczyszczony pluton jest srebrzystym metalem, ale w powietrzu szybko matowieje i pokrywa się warstwą tlenku o oliwkowej lub prawie czarnej barwie, a rozdrobniony zapala się samorzutnie. Jest bardzo gęsty, 19,85 grama na centymetr sześcienny, topi się już w 639,4 °C i wrze w 3228. Występuje w kilku odmianach krystalicznych o wyraźnie różniących się gęstościach, więc przy ogrzewaniu potrafi zmieniać objętość, co bardzo utrudnia obróbkę. Ciepło i prąd przewodzi słabo jak na metal. Jest promieniotwórczy, emituje cząstki alfa, a większe porcje są wyczuwalnie ciepłe. Wdychany pył plutonu jest skrajnie niebezpieczny dla zdrowia.
Zastosowanie pierwiastka Pluton
Pluton nie występuje w przyrodzie w praktycznych ilościach, powstaje w reaktorach jądrowych z uranu-238, który pochłania neutron. W odróżnieniu od większości pierwiastków sztucznych ma jednak realne zastosowania. Pluton-239 jest rozszczepialny i służy jako materiał ładunków jądrowych oraz jako składnik paliwa MOX, czyli mieszaniny tlenków uranu i plutonu spalanej w elektrowniach. Zupełnie inaczej wykorzystuje się pluton-238. Nie nadaje się on do reakcji łańcuchowej, za to sam z siebie wydziela dużo ciepła, które w generatorze termoelektrycznym zamienia się na prąd. Takie źródła zasilają sondy kosmiczne i łaziki marsjańskie tam, gdzie panele słoneczne zawodzą. Historycznie pluton-238 zasilał też pierwsze wszczepiane rozruszniki serca.
Pluton — najważniejsze związki chemiczne
Podstawową formą użytkową jest dwutlenek plutonu PuO₂, ceramiczny i trudno topliwy proszek, z którego wykonuje się pastylki paliwowe oraz wkłady grzejne do generatorów w sondach kosmicznych. Przy przerobie paliwa jądrowego pluton przeprowadza się w azotan Pu(NO₃)₄, dobrze rozpuszczalny i łatwy do oddzielenia od uranu. Znane są też fluorki, na przykład PuF₄ i lotny PuF₆, oraz chlorki. Roztwory związków plutonu przybierają różne barwy zależnie od stopnia utlenienia, co bywa dla chemika wygodną wskazówką.
Pluton — gdzie go spotykasz
- baterie sond kosmicznych
- broń jądrowa
- paliwo MOX
Pluton w szkole — co trzeba wiedzieć
Pluton to aktynowiec o liczbie atomowej 94, siódmy okres, blok f, konfiguracja [Rn] 5f⁶ 7s². W związkach występuje głównie na stopniach +4 i +6. Najważniejsze do zapamiętania: jest pierwiastkiem sztucznym i promieniotwórczym, w skorupie ziemskiej praktycznie nie występuje, a powstaje w reaktorach z uranu-238. Częsty błąd to mylenie pierwiastka z planetą karłowatą, bo nazwa jest wspólna, ale to dwie zupełnie różne rzeczy. Warto też pamiętać, że promieniowanie alfa zatrzymuje kartka papieru, więc pluton jest groźny nie tyle z zewnątrz, ile wtedy, gdy jego pył dostanie się do organizmu z oddechem albo z pokarmem.
Pluton — historia odkrycia
Pluton otrzymano w 1940 roku w Berkeley. Zespół Glenna Seaborga bombardował uran deuteronami w cyklotronie i uzyskał najpierw neptun, a z jego rozpadu nowy pierwiastek o liczbie atomowej 94. Nazwę wzięto od Plutona, kontynuując kolejność Uran, Neptun, Pluton zaczerpniętą z nazw ciał niebieskich. Odkrycie natychmiast utajniono, bo trwała wojna, a pluton okazał się materiałem rozszczepialnym. Ogłoszono je dopiero po jej zakończeniu.
Pluton — skąd wzięła się nazwa
od Plutona
Pluton — izotopy
pluton-239 rozszczepialny, -238 grzejny
Pluton — bezpieczeństwo
Skrajnie radiotoksyczny przy wdychaniu.
Ciekawostki o pierwiastku Pluton
- Voyagery lecą od 1977 roku na cieple z plutonu-238.
- Seaborg wybrał dla plutonu symbol Pu zamiast poprawniejszego Pl dla żartu, a symbol się przyjął i obowiązuje do dziś.
- Pastylka plutonu-238 rozgrzewa się własnym rozpadem tak mocno, że świeci w ciemności czerwonym blaskiem.
- Łaziki Curiosity i Perseverance jeżdżą po Marsie na generatorze z plutonem-238, dzięki czemu nie przeszkadza im ani noc, ani pył osiadający na panelach.
Najczęstsze pytania o pierwiastek Pluton
Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Pluton?
Symbol chemiczny to Pu. Nazwa łacińska brzmi Plutonium.
Jaką liczbę atomową ma Pluton?
Liczba atomowa (Z) wynosi 94, czyli w jądrze atomu jest 94 protonów. Masa atomowa to 244 u.
Jaka jest wartościowość pierwiastka Pluton?
Typowa wartościowość to IV, VI. Spotykane stopnie utlenienia: +4, +6.
Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Pluton?
Konfiguracja skrócona to [Rn] 5f⁶ 7s². Pierwiastek należy do bloku f.
Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Pluton?
Najczęściej: baterie sond kosmicznych, broń jądrowa oraz paliwo MOX.
← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Aktynowce · Układ okresowy do druku