Neodym (Nd)

Neodym (Nd, łac. Neodymium) to pierwiastek o liczbie atomowej 60, leżący w 6 okresie układu okresowego. Należy do kategorii: Lantanowce.

Neodym w układzie okresowym

Pierwiastek leży w szóstym okresie, czyli w szóstym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 6 powłokach. Należy do lantanowce, dla których nie podaje się numeru grupy. W temperaturze pokojowej Neodym jest ciałem stałym (topnieje w 1024 °C, wrze w 3074 °C).

Dane pierwiastka Neodym

Symbol chemicznyNd
Liczba atomowa (Z)60
Masa atomowa144,24 u
Liczba masowa142
Grupanie zmierzono
Okres6
Blokf
KategoriaLantanowce
Konfiguracja elektronowa[Xe] 4f⁴ 6s²
WartościowośćIII
Stopnie utlenienia+3
Elektroujemność (Pauling)1,14
Energia jonizacji5,525 eV
Temperatura topnienia1024 °C
Temperatura wrzenia3074 °C
Gęstość7,01 g/cm³
Promień atomowy185 pm
Zawartość w skorupie ziemskiej41,5 mg/kg
Nazwa łacińskaNeodymium
Rok odkrycia1885
OdkrywcaCarl Auer von Welsbach

Neodym — co to za pierwiastek

Najsilniejsze magnesy trwałe — w słuchawkach, dyskach i silnikach wiatraków.

Właściwości pierwiastka Neodym

Neodym jest srebrzystobiałym, stosunkowo miękkim i kowalnym metalem z grupy lantanowców. Jest przy tym wyraźnie reaktywny: na powietrzu szybko matowieje, a powstająca warstwa tlenku odpryskuje, odsłaniając kolejne warstwy metalu, dlatego próbki przechowuje się w oleju albo pod argonem. Z wodą reaguje z wydzielaniem wodoru, tym żywiej, im cieplejsza jest woda. Topi się w 1024 stopniach Celsjusza, wrze w 3074 i ma gęstość 7,01 grama na centymetr sześcienny. W związkach występuje praktycznie zawsze na stopniu utlenienia plus trzy, a jego sole i roztwory mają charakterystyczną różowofioletową barwę. Sam pierwiastek nie jest promieniotwórczy, natomiast jego pyły drażnią oczy i drogi oddechowe.

Zastosowanie pierwiastka Neodym

Neodym jest przede wszystkim surowcem do produkcji najsilniejszych magnesów trwałych, czyli stopu neodymu z żelazem i borem. Takie magnesy siedzą w głośnikach i słuchawkach, w silniczkach dysków twardych i wibracji telefonu, we wkrętarkach, w silnikach samochodów elektrycznych i w generatorach turbin wiatrowych, gdzie pozwalają zbudować maszynę lżejszą i mniejszą przy tej samej mocy. Drugie ważne zastosowanie to lasery: kryształ granatu itrowo-glinowego domieszkowany neodymem daje mocną wiązkę podczerwoną, wykorzystywaną do cięcia i spawania metali, w chirurgii, okulistyce, kosmetologii i w dalmierzach, a największe na świecie lasery badawcze używają szkła z neodymem. Tlenek neodymu barwi szkło na liliowo i wchodzi w skład szkła didymowego, z którego robi się okulary ochronne dla hutników szkła i spawaczy.

Neodym — najważniejsze związki chemiczne

Najważniejszy technicznie nie jest klasyczny związek, lecz faza międzymetaliczna Nd₂Fe₁₄B, z której wykonuje się magnesy neodymowe. Z typowych połączeń chemicznych liczy się przede wszystkim tlenek neodymu Nd₂O₃, używany do barwienia szkła, w szkliwach ceramicznych i w katalizatorach produkcji kauczuku na opony. Chlorek NdCl₃ i fluorek NdF₃ są półproduktami przy otrzymywaniu czystego metalu drogą elektrolizy stopionych soli. Osobną kategorią są kryształy i szkła z domieszką jonów neodymu, stanowiące ośrodek czynny laserów; sam neodym jest w nich tylko dodatkiem.

Neodym — gdzie go spotykasz

Neodym w szkole — co trzeba wiedzieć

Neodym ma liczbę atomową 60, leży w szóstym okresie i należy do lantanowców, czyli bloku f, wypisywanego w osobnym wierszu pod tablicą. Konfiguracja [Xe] 4f⁴ 6s², stopień utlenienia plus trzy, tak jak u prawie wszystkich lantanowców, i tyle zwykle wystarczy do zadań. Największe nieporozumienie dotyczy określenia ziemie rzadkie. Neodymu jest w skorupie ziemskiej 41,5 miligrama na kilogram, czyli więcej niż kobaltu, którego przypada 25 miligramów. Rzadka jest nie sama obecność pierwiastka, lecz opłacalne złoże oraz trudne, wieloetapowe oddzielanie go od pozostałych lantanowców. Uważaj też na symbole: Nd to neodym, Ne to neon, a Np to neptun, i pomyłka o jedną literę zmienia całą odpowiedź.

Neodym — historia odkrycia

Neodym wydzielił w 1885 roku austriacki chemik Carl Auer von Welsbach. Rozłożył wtedy substancję zwaną didymem, uważaną przez kilkadziesiąt lat za osobny pierwiastek, na dwie części o różnych właściwościach i różnej barwie soli. Jedną nazwał prazeodymem, czyli zielonym bliźniakiem, drugą neodymem, od greckiego neos didymos, czyli nowy bliźniak. Sam didym wyodrębnił wcześniej szwedzki chemik Carl Gustaf Mosander, przekonany, że ma do czynienia z jednym pierwiastkiem. Historia ta dobrze pokazuje, jak trudno było rozdzielić lantanowce, które zachowują się chemicznie niemal identycznie.

Neodym — skąd wzięła się nazwa

gr. neos didymos — nowy bliźniak

Neodym — izotopy

neodym-142 dominuje

Neodym — bezpieczeństwo

Silne magnesy grożą urazami palców; pyły drażniące.

Ciekawostki o pierwiastku Neodym

Najczęstsze pytania o pierwiastek Neodym

Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Neodym?

Symbol chemiczny to Nd. Nazwa łacińska brzmi Neodymium.

Jaką liczbę atomową ma Neodym?

Liczba atomowa (Z) wynosi 60, czyli w jądrze atomu jest 60 protonów. Masa atomowa to 144,24 u.

Jaka jest wartościowość pierwiastka Neodym?

Typowa wartościowość to III. Spotykane stopnie utlenienia: +3.

Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Neodym?

Konfiguracja skrócona to [Xe] 4f⁴ 6s². Pierwiastek należy do bloku f.

Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Neodym?

Najczęściej: magnesy, słuchawki, dyski, turbiny wiatrowe oraz lasery.

← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Lantanowce · Układ okresowy do druku