Ferm (Fm)
Ferm (Fm, łac. Fermium) to pierwiastek o liczbie atomowej 100, leżący w 7 okresie układu okresowego. Należy do kategorii: Aktynowce.
pierwiastek promieniotwórczy · otrzymany sztucznie
Ferm w układzie okresowym
Pierwiastek leży w siódmym okresie, czyli w siódmym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 7 powłokach. Należy do aktynowce, dla których nie podaje się numeru grupy.
Dane pierwiastka Ferm
| Symbol chemiczny | Fm |
|---|---|
| Liczba atomowa (Z) | 100 |
| Masa atomowa | 257 u |
| Liczba masowa | 257 |
| Grupa | nie zmierzono |
| Okres | 7 |
| Blok | f |
| Kategoria | Aktynowce |
| Konfiguracja elektronowa | [Rn] 5f¹² 7s² |
| Wartościowość | III |
| Stopnie utlenienia | +3 |
| Elektroujemność (Pauling) | 1,3 |
| Energia jonizacji | 6,5 eV |
| Temperatura topnienia | nie zmierzono |
| Temperatura wrzenia | nie zmierzono |
| Gęstość | nie zmierzono |
| Promień atomowy | nie zmierzono |
| Zawartość w skorupie ziemskiej | 0 mg/kg |
| Nazwa łacińska | Fermium |
| Rok odkrycia | 1952 |
| Odkrywca | Ghiorso i współpracownicy |
Ferm — co to za pierwiastek
Ostatni pierwiastek, który da się otrzymać przez bombardowanie neutronami — dalej trzeba zderzaczy.
Właściwości pierwiastka Ferm
Fermu nigdy nie otrzymano w ilości, którą dałoby się zważyć, dlatego jego temperatura topnienia, gęstość i wygląd metalu pozostają niezmierzone. Pewne jest, że w roztworach występuje jako jon Fm³⁺ i zachowuje się podobnie do lżejszych aktynowców. Najtrwalszy izotop, ferm-257, rozpada się z czasem połowicznego zaniku około stu dni. Pierwiastek jest silnie promieniotwórczy i radiotoksyczny. Podawane w tablicach wartości gęstości czy temperatury topnienia są wyłącznie oszacowaniami, wyliczonymi z zachowania sąsiadów w układzie okresowym. Ferm rozpada się głównie przez emisję cząstek alfa oraz przez samorzutne rozszczepienie jądra.
Zastosowanie pierwiastka Ferm
Ferm nie ma żadnych zastosowań praktycznych i nie będzie ich miał. Otrzymuje się go w ilościach liczonych pojedynczymi atomami albo miliardowymi częściami grama, a najtrwalsze jądra rozpadają się w ciągu kilku miesięcy, więc nic z niego nie da się zbudować. Cały wytworzony ferm służy badaniom podstawowym: chemicy sprawdzają na nim, jak zachowują się najcięższe aktynowce, a fizycy badają granice trwałości jąder atomowych i sposoby ich rozpadu. Jedno doświadczenie dostarcza zwykle garstki atomów, którą trzeba zbadać, zanim się rozpadnie, dlatego same metody pracy z fermem bywają tematem osobnych badań.
Ferm — najważniejsze związki chemiczne
Chemii fermu nie da się badać zwyczajnie: nie ma preparatów, które można nasypać do probówki. Wiadomo, że tworzy związki na trzecim stopniu utlenienia, a jego zachowanie poznaje się pośrednio — obserwując, jak pojedyncze atomy wędrują w kolumnach chromatograficznych i jak wiążą się z odczynnikami w porównaniu z lżejszymi aktynowcami. Doświadczenia te potwierdziły, że ferm zachowuje się zgodnie z miejscem, jakie zajmuje w układzie okresowym. Nie opisano dotąd żadnego jego stałego preparatu.
Ferm — gdzie go spotykasz
- badania podstawowe
Ferm w szkole — co trzeba wiedzieć
Ferm ma liczbę atomową 100, należy do aktynowców, bloku f i siódmego okresu. Wystarczy pamiętać, że jest sztuczny, promieniotwórczy i nie występuje w przyrodzie. Warto znać jedną granicę: ferm to ostatni pierwiastek, który da się otrzymać przez stopniowe pochłanianie neutronów przez lżejsze jądra, a cięższe wymagają już zderzania jąder w akceleratorach. Bierze się to stąd, że kolejne izotopy rozpadają się szybciej, niż zdążą pochłonąć następny neutron. Konfigurację zapisuje się [Rn] 5f¹² 7s², a jedyny istotny stopień utlenienia to +3. Poza tym ferm bywa przykładem w zadaniach o rozpadzie promieniotwórczym.
Ferm — historia odkrycia
Ferm odkryto razem z einsteinem, w 1952 roku, w pyle zebranym po pierwszej próbie termojądrowej. Zespół Alberta Ghiorso wykrył wśród produktów atomy pierwiastka o liczbie atomowej 100, powstałe z uranu, który pochłonął naraz kilkanaście neutronów. Wyniki utajniono na kilka lat. Nazwa upamiętnia Enrica Fermiego, fizyka, który uruchomił pierwszy reaktor jądrowy. Nazwę zatwierdzono dopiero po odtajnieniu wyników, gdy ferm otrzymano ponownie, tym razem w reaktorze i w kontrolowanych warunkach. Fermi zmarł, zanim ogłoszono odkrycie pierwiastka nazwanego jego nazwiskiem.
Ferm — skąd wzięła się nazwa
od Enrica Fermiego
Ferm — izotopy
ferm-257 najtrwalszy (100 dni)
Ferm — bezpieczeństwo
Silnie radiotoksyczny.
Ciekawostki o pierwiastku Ferm
- Ostatni pierwiastek, który powstaje w reaktorze, nie w akceleratorze.
- Nazwa upamiętnia Enrica Fermiego, który uruchomił pierwszy działający reaktor jądrowy, zbudowany pod trybunami stadionu w Chicago.
- Nikt nigdy nie zobaczył fermu — nie otrzymano próbki na tyle dużej, żeby dało się ją zważyć.
- Ferm powstaje także w reaktorach o bardzo dużym strumieniu neutronów, gdzie ciężkie jądra wyłapują je jedno po drugim.
Najczęstsze pytania o pierwiastek Ferm
Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Ferm?
Symbol chemiczny to Fm. Nazwa łacińska brzmi Fermium.
Jaką liczbę atomową ma Ferm?
Liczba atomowa (Z) wynosi 100, czyli w jądrze atomu jest 100 protonów. Masa atomowa to 257 u.
Jaka jest wartościowość pierwiastka Ferm?
Typowa wartościowość to III. Spotykane stopnie utlenienia: +3.
Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Ferm?
Konfiguracja skrócona to [Rn] 5f¹² 7s². Pierwiastek należy do bloku f.
Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Ferm?
Najczęściej: badania podstawowe.
← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Aktynowce · Układ okresowy do druku