Strona główna › Trygonometria › Jedynka trygonometryczna oraz wzory na tangens i cotangens

Jedynka trygonometryczna oraz wzory na tangens i cotangens

Jedynka trygonometryczna jest w zadaniach maturalnych używana nie do liczenia, tylko do upraszczania. Wyrażenie z kilkoma sinusami i cosinusami zwija się po niej do jednego symbolu — bez znajomości kąta i bez tablic. Skąd ten wzór się bierze, wyprowadzam przy trygonometrii; tutaj chodzi o technikę jego stosowania, bo to ona daje punkty.

Dział: TrygonometriaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 11

Przejdź od razu do zadań (11) ↓

1Dwa wzory, które podstawa wymienia razem

To jest w podstawie programowej

Podstawa dla liceum, dział VII. Trygonometria, zakres podstawowy, punkt 2 brzmi dosłownie: „korzysta z wzorów sin⁡2α+cos⁡2α=1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1, tg⁡α=sin⁡αcos⁡α\tg\alpha = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha}”.

Oba wzory z tytułu tej strony stoją więc w podstawie obok siebie, w jednym punkcie — i rzeczywiście używa się ich razem.

sin⁡2α+cos⁡2α=1,tg⁡α=sin⁡αcos⁡α\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1, \qquad \tg\alpha = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha}

Zapis sin⁡2α\sin^2\alpha oznacza (sin⁡α)2(\sin\alpha)^2 — kwadrat wartości, a nie sinus kwadratu kąta. To rozróżnienie decyduje o wszystkim, co dalej.

Kluczowa obserwacja praktyczna: jedynkę czyta się w obie strony.

kierunekzamianakiedy przydatny
→sin⁡2α+cos⁡2α  →  1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha \;\to\; 1gdy w wyrażeniu widać oba kwadraty
←1  →  sin⁡2α+cos⁡2α1 \;\to\; \sin^2\alpha + \cos^2\alphagdy trzeba coś rozbić
→1−sin⁡2α  →  cos⁡2α1 - \sin^2\alpha \;\to\; \cos^2\alphanajczęstszy w zadaniach
→1−cos⁡2α  →  sin⁡2α1 - \cos^2\alpha \;\to\; \sin^2\alphato samo w drugą stronę

Trzeci i czwarty wiersz to w praktyce najważniejsze. Wyrażenie 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha prawie nigdy nie zostaje w tej postaci — natychmiast zamienia się je na cos⁡2α\cos^2\alpha i wtedy zwykle coś się skraca.

Dlaczego to działa dla każdego kąta

Jedynka wynika z twierdzenia Pitagorasa i zachodzi dla każdego kąta, nie tylko ostrego.

Dlatego w zadaniach można jej użyć bez sprawdzania, w której ćwiartce leży kąt. Znaki poszczególnych funkcji od ćwiartki zależą, ale sama tożsamość nie.

To odróżnia ją od wzorów redukcyjnych, gdzie ćwiartkę trzeba śledzić — piszę o nich przy wzorach trygonometrycznych.

2Trzy chwyty, które wyczerpują większość zadań

Zadania maturalne z jedynką wyglądają groźnie, a rozwiązują się jednym z trzech ruchów. Warto je rozpoznawać po wyglądzie wyrażenia.

Chwyt pierwszy — wyłącz wspólny czynnik. Gdy w obu składnikach powtarza się ten sam sinus albo cosinus:

sin⁡3α+cos⁡2αsin⁡α=sin⁡α(sin⁡2α+cos⁡2α)=sin⁡α⋅1=sin⁡α\sin^3\alpha + \cos^2\alpha \sin\alpha = \textcolor{#16A06A}{\sin\alpha}\left(\sin^2\alpha + \cos^2\alpha\right) = \textcolor{#16A06A}{\sin\alpha} \cdot 1 = \textcolor{#E0453A}{\sin\alpha}

Po wyłączeniu sin⁡α\textcolor{#16A06A}{\sin\alpha} w nawiasie została dokładnie jedynka trygonometryczna — i całe wyrażenie zwinęło się do jednego symbolu.

Chwyt drugi — rozpoznaj różnicę kwadratów. Gdy widzisz iloczyn sumy przez różnicę:

(1−cos⁡α)(1+cos⁡α)=1−cos⁡2α=sin⁡2α(1 - \cos\alpha)(1 + \cos\alpha) = 1 - \cos^2\alpha = \textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha}

Najpierw wzór skróconego mnożenia, dopiero potem jedynka. Kolejność jest istotna — bez wymnożenia nie widać, że da się coś uprościć.

Chwyt trzeci — zamień jedynkę na sumę kwadratów. Gdy w wyrażeniu stoi samotna 11, a wokół są kwadraty funkcji:

cos⁡α−cos⁡αsin⁡2α=cos⁡α(1−sin⁡2α)=cos⁡3α\cos\alpha - \cos\alpha\sin^2\alpha = \textcolor{#16A06A}{\cos\alpha}(1 - \sin^2\alpha) = \textcolor{#E0453A}{\cos^3\alpha}

W tym przykładzie połączyły się dwa chwyty: najpierw wyłączenie czynnika, potem zamiana 1−sin⁡2α1-\sin^2\alpha na cos⁡2α\cos^2\alpha.

Jak rozpoznać, który chwyt zastosować

Powtarzający się czynnik w składnikach → wyłącz go przed nawias i sprawdź, co zostało w środku.

Iloczyn postaci (a−b)(a+b)(a-b)(a+b) → wymnóż wzorem skróconego mnożenia, potem patrz na jedynkę.

Samotna jedynka obok kwadratów → zamień ją albo odczytaj 1−sin⁡21 - \sin^2 jako cos⁡2\cos^2.

Jeśli żaden nie pasuje od razu, sprowadź wszystko do jednej funkcji — zwykle do sinusa — i dopiero wtedy szukaj uproszczenia.

3Tangens i cotangens

Drugi wzór z punktu 2 podstawy wiąże tangens z pozostałymi funkcjami.

tg⁡α=sin⁡αcos⁡α\tg\alpha = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha}

Warunek: cos⁡α≠0\cos\alpha \neq 0. Dla α=90°\alpha = 90° cosinus wynosi zero, więc tangens nie istnieje — to nie jest wyjątek do zapamiętania, tylko zakaz dzielenia przez zero.

Wzór działa też w drugą stronę: znając tangens i jedną z pozostałych funkcji, można wyznaczyć trzecią.

mamchcęjak
sin⁡α\sin\alphacos⁡α\cos\alphaz jedynki: cos⁡α=1−sin⁡2α\cos\alpha = \sqrt{1 - \sin^2\alpha} dla kąta ostrego
sin⁡α\sin\alpha i cos⁡α\cos\alphatg⁡α\tg\alphapodzielić jedno przez drugie
tg⁡α\tg\alpha i cos⁡α\cos\alphasin⁡α\sin\alphapomnożyć: sin⁡α=tg⁡α⋅cos⁡α\sin\alpha = \tg\alpha \cdot \cos\alpha

Z jednej wartości wynikają więc dwie pozostałe — pod warunkiem, że wiadomo, w której ćwiartce leży kąt, bo pierwiastek sam z siebie nie rozstrzyga znaku.

Cotangens — poza zakresem podstawowym

Podstawa dla liceum wymienia w dziale VII wyłącznie sinus, cosinus i tangens. Cotangensa tam nie ma, mimo że pojawia się w części podręczników i w tytułach zadań.

Jeśli go spotkasz, to po prostu odwrotność tangensa: ctg⁡α=cos⁡αsin⁡α\ctg\alpha = \frac{\cos\alpha}{\sin\alpha}, a stąd tg⁡α⋅ctg⁡α=1\tg\alpha \cdot \ctg\alpha = 1.

Do matury podstawowej nie jest potrzebny. Warto jednak wiedzieć, co oznacza zapis, żeby nie zgubić się w treści zadania.

Tożsamość z tangensem — do wyprowadzenia, nie do pamiętania

Z jedynki wyprowadza się jeszcze jedną tożsamość — po podzieleniu obu jej stron przez cos⁡2α\cos^2\alpha (przy cos⁡α≠0\cos\alpha \neq 0):

1+tg⁡2α=1cos⁡2α1 + \tg^2\alpha = \frac{1}{\cos^2\alpha}

Podstawa nie wymienia jej w żadnym zakresie — ani w punkcie 2 dla podstawowego, ani wśród ośmiu punktów rozszerzonego. Nie ma jej też w karcie wzorów CKE, której rozdział o trygonometrii kończy się na okresowości funkcji. Nie trzeba jej jednak pamiętać: to jedynka podzielona przez cos⁡2α\cos^2\alpha i odtwarza się ją w jednej linijce, gdy akurat jest potrzebna.

4Przykłady krok po kroku

Trzy przykłady: wyłączanie czynnika, różnica kwadratów i wyrażenie z ułamkami.

Przykład 1 Wyłączanie wspólnego czynnika

Uprość wyrażenie 3sin⁡3αcos⁡α+3sin⁡αcos⁡3α3\sin^3\alpha\cos\alpha + 3\sin\alpha\cos^3\alpha.

  1. Patrzę, co powtarza się w obu składnikach: trójka, sin⁡α\sin\alpha i cos⁡α\cos\alpha.
  2. Wyłączam wszystko trzy naraz: 3sin⁡αcos⁡α(sin⁡2α+cos⁡2α)\textcolor{#16A06A}{3\sin\alpha\cos\alpha}\left(\sin^2\alpha + \cos^2\alpha\right).
  3. W nawiasie została jedynka trygonometryczna, czyli 1\textcolor{#E0453A}{1}.
  4. 3sin⁡3αcos⁡α+3sin⁡αcos⁡3α=3sin⁡αcos⁡α3\sin^3\alpha\cos\alpha + 3\sin\alpha\cos^3\alpha = \textcolor{#16A06A}{3\sin\alpha\cos\alpha}
  5. Kontrola dla α=45°\alpha = 45°: sin⁡45°=cos⁡45°=22≈0,7071\sin 45° = \cos 45° = \frac{\sqrt2}{2} \approx 0{,}7071.
  6. Lewa strona: 3⋅0,70713⋅0,7071+3⋅0,7071⋅0,70713≈0,75+0,75≈1,53 \cdot 0{,}7071^3 \cdot 0{,}7071 + 3 \cdot 0{,}7071 \cdot 0{,}7071^3 \approx 0{,}75 + 0{,}75 \approx 1{,}5
  7. Prawa strona: 3⋅0,7071⋅0,7071≈1,53 \cdot 0{,}7071 \cdot 0{,}7071 \approx 1{,}5 ✓ — obie strony dają tę samą liczbę
  8. Znak ≈\approx jest tu konieczny, bo 0,70710{,}7071 to zaokrąglenie 22\frac{\sqrt2}{2}. Dokładnie wychodzi 32\frac{3}{2}, ale po drodze rachunek daje 1,49997…1{,}49997\ldots
  9. Kontrola dla α=30°\alpha = 30°: sin⁡30°=0,5\sin 30° = 0{,}5, cos⁡30°≈0,8660\cos 30° \approx 0{,}8660. Lewa ≈1,299\approx 1{,}299, prawa ≈1,299\approx 1{,}299 ✓

Odpowiedź: 3sin⁡αcos⁡α3\sin\alpha\cos\alpha

Sprawdzenie na dwóch różnych kątach jest tu istotne. Tożsamość ma zachodzić dla każdego kąta, więc zgodność przy jednej wartości mogłaby być przypadkiem — przy dwóch już nie.

Przykład 2 Różnica kwadratów przed jedynką

Oblicz wartość wyrażenia (1−cos⁡20°)(1+cos⁡20°)−sin⁡220°(1 - \cos 20°)(1 + \cos 20°) - \sin^2 20°.

  1. Pierwszy nawias razy drugi to różnica kwadratów: (1−cos⁡20°)(1+cos⁡20°)=12−cos⁡220°=1−cos⁡220°(1-\cos 20°)(1+\cos 20°) = 1^2 - \cos^2 20° = \textcolor{#16A06A}{1 - \cos^2 20°}.
  2. Z jedynki: 1−cos⁡220°=sin⁡220°\textcolor{#16A06A}{1 - \cos^2 20°} = \textcolor{#E0453A}{\sin^2 20°}.
  3. Wstawiam z powrotem: sin⁡220°−sin⁡220°=0\textcolor{#E0453A}{\sin^2 20°} - \sin^2 20° = \textcolor{#2F80D8}{0}.
  4. Wartość wyrażenia wynosi 0\textcolor{#2F80D8}{0} — niezależnie od kąta, bo nigdzie nie skorzystałem z tego, że jest to akurat 20°20°.
  5. Kontrola liczbowa: cos⁡20°≈0,9397\cos 20° \approx 0{,}9397, więc (1−0,9397)(1+0,9397)≈0,0603⋅1,9397≈0,11698(1-0{,}9397)(1+0{,}9397) \approx 0{,}0603 \cdot 1{,}9397 \approx 0{,}11698.
  6. sin⁡20°≈0,3420\sin 20° \approx 0{,}3420, więc sin⁡220°≈0,11698\sin^2 20° \approx 0{,}11698.
  7. Różnica: 0,11698−0,11698=00{,}11698 - 0{,}11698 = \textcolor{#2F80D8}{0} ✓

Odpowiedź: Wyrażenie jest równe 00.

Stopnie w treści są kamuflażem. Kto sięgnie po tablice albo kalkulator, straci czas i narazi się na błąd zaokrągleń; kto zobaczy różnicę kwadratów, kończy w dwóch linijkach.

Przykład 3 Wyrażenie z dwoma ułamkami

Dla kąta ostrego α\alpha oblicz wartość iloczynu cos⁡α1−sin⁡2α⋅1−cos⁡2αsin⁡α\dfrac{\cos\alpha}{1 - \sin^2\alpha} \cdot \dfrac{1 - \cos^2\alpha}{\sin\alpha}.

  1. Zamieniam mianownik pierwszego ułamka: 1−sin⁡2α=cos⁡2α1 - \sin^2\alpha = \textcolor{#16A06A}{\cos^2\alpha}.
  2. Zamieniam licznik drugiego: 1−cos⁡2α=sin⁡2α1 - \cos^2\alpha = \textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha}.
  3. Iloczyn przyjmuje postać cos⁡αcos⁡2α⋅sin⁡2αsin⁡α\dfrac{\cos\alpha}{\textcolor{#16A06A}{\cos^2\alpha}} \cdot \dfrac{\textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha}}{\sin\alpha}.
  4. Skracam każdy ułamek osobno: pierwszy daje 1cos⁡α\dfrac{1}{\cos\alpha}, drugi daje sin⁡α\sin\alpha.
  5. 1cos⁡α⋅sin⁡α=sin⁡αcos⁡α=tg⁡α\dfrac{1}{\cos\alpha} \cdot \sin\alpha = \dfrac{\sin\alpha}{\cos\alpha} = \textcolor{#E0453A}{\tg\alpha}
  6. Kontrola dla α=60°\alpha = 60°: sin⁡60°≈0,8660\sin 60° \approx 0{,}8660, cos⁡60°=0,5\cos 60° = 0{,}5.
  7. Pierwszy ułamek: 0,51−0,75=0,50,25=2\frac{0{,}5}{1 - 0{,}75} = \frac{0{,}5}{0{,}25} = 2. Drugi: 1−0,250,8660=0,750,8660≈0,8660\frac{1 - 0{,}25}{0{,}8660} = \frac{0{,}75}{0{,}8660} \approx 0{,}8660.
  8. Iloczyn: 2⋅0,8660≈1,7322 \cdot 0{,}8660 \approx 1{,}732, a tg⁡60°=3≈1,732\tg 60° = \sqrt3 \approx 1{,}732 ✓

Odpowiedź: Iloczyn jest równy tg⁡α\tg\alpha.

Zadanie łączy oba wzory z punktu 2 podstawy: najpierw jedynka zamienia mianowniki i liczniki, potem definicja tangensa rozpoznaje wynik. Zastrzeżenie „kąt ostry” gwarantuje, że sinus i cosinus są dodatnie i nie trzeba pilnować znaków.

5Najczęstsze błędy

Cztery błędy — pierwszy dotyczy samego zapisu.

Odczytanie sin⁡2α\sin^2\alpha jako sinusa kwadratu kąta

Skąd się bierze: Zapis sin⁡2α\sin^2\alpha oznacza (sin⁡α)2(\sin\alpha)^2, czyli najpierw liczymy sinus, a potem podnosimy do kwadratu. Odczytanie go jako sin⁡(α2)\sin(\alpha^2) prowadzi do zupełnie innej liczby i do wyniku, w którym jedynka nigdy się nie pojawi.

Jak zrobić dobrze: Czytaj wykładnik przy nazwie funkcji jako potęgę wartości. Kontrola dla α=30°\alpha = 30°: sin⁡230°=0,52=0,25\sin^2 30° = 0{,}5^2 = 0{,}25, a sin⁡(900°)\sin(900°) to coś zupełnie innego.

Sięganie po tablice, gdy w treści stoją konkretne stopnie

Skąd się bierze: Zadania typu „oblicz (1−cos⁡20°)(1+cos⁡20°)−sin⁡220°(1-\cos 20°)(1+\cos 20°) - \sin^2 20°” wyglądają na rachunkowe, a są tożsamościowe. Wartości 20°20° nie ma w tablicach dokładnych, więc rachunek daje przybliżenie i traci się czas.

Jak zrobić dobrze: Zanim policzysz cokolwiek, sprawdź, czy wyrażenie nie zwija się jedynką. Jeśli kąt jest „dziwny” — na przykład 20°20° albo 27°27° — to niemal pewny sygnał, że nie trzeba go liczyć.

Pomijanie warunku cos⁡α≠0\cos\alpha \neq 0 przy tangensie

Skąd się bierze: Wzór tg⁡α=sin⁡αcos⁡α\tg\alpha = \frac{\sin\alpha}{\cos\alpha} jest ułamkiem, więc dla α=90°\alpha = 90° traci sens — mianownik się zeruje. Zapisanie „tg⁡90°=\tg 90° = coś” jest błędem merytorycznym, a nie usterką rachunku.

Jak zrobić dobrze: Przy każdym użyciu tangensa sprawdź, czy cosinus nie zeruje się dla rozważanego kąta. W zadaniach z kątem ostrym problem nie występuje, ale przy kątach do 180°180° już tak.

Traktowanie tożsamości z tangensem jako materiału podstawowego

Skąd się bierze: Wzór 1+tg⁡2α=1cos⁡2α1 + \tg^2\alpha = \frac{1}{\cos^2\alpha} nie jest wymieniony w punkcie 2 podstawy dla zakresu podstawowego. Uczenie się go na pamięć zamiast dwóch wzorów wymaganych to zmarnowany wysiłek przed maturą podstawową.

Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj dwa wzory z podstawy. Tożsamość z tangensem umiesz wtedy wyprowadzić w jednej linijce — dzieląc jedynkę przez cos⁡2α\cos^2\alpha — więc nie musisz jej pamiętać osobno.

Zadania maturalne — jedynka trygonometryczna i upraszczanie wyrażeń

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwone — to, co policzone po drodze. Cała ta strona stoi na jednym wzorze, zwanym jedynką trygonometryczną: sin⁡2α+cos⁡2α=1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1. Warto go pamiętać w trzech postaciach, bo w zadaniach pojawia się najczęściej w drugiej albo trzeciej:  sin⁡2α+cos⁡2α=1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1,  1−sin⁡2α=cos⁡2α1 - \sin^2\alpha = \cos^2\alpha,  1−cos⁡2α=sin⁡2α1 - \cos^2\alpha = \sin^2\alpha. Do tego jedna definicja: tg⁡α=sin⁡αcos⁡α\operatorname{tg}\alpha = \tfrac{\sin\alpha}{\cos\alpha}. Praktyczna wskazówka do całej strony: szukaj wspólnego czynnika — po jego wyciągnięciu w nawiasie prawie zawsze zostaje sin⁡2α+cos⁡2α\sin^2\alpha + \cos^2\alpha, czyli jedynka, i całe wyrażenie się zapada.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 10 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 10 zadań, więc dostaniesz wszystkie — tylko w losowej kolejności.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (wrzesień 2022)1 pktłatwe

Wartość wyrażenia (1−cos⁡20∘)⋅(1+cos⁡20∘)−sin⁡220∘\left(1 - \cos 20^\circ\right) \cdot \left(1 + \cos 20^\circ\right) - \sin^2 20^\circ jest równa
  • A. (−1)(-1)
  • B. 00
  • C. 11
  • D. 2020
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Iloczyn dwóch nawiasów różniących się tylko znakiem to wzór na różnicę kwadratów: (a−b)(a+b)=a2−b2(a-b)(a+b) = a^2 - b^2.
  2. (1−cos⁡20∘)(1+cos⁡20∘)=12−cos⁡220∘=1−cos⁡220∘\left(1 - \textcolor{#16A06A}{\cos 20^\circ}\right)\left(1 + \textcolor{#16A06A}{\cos 20^\circ}\right) = 1^2 - \textcolor{#E0453A}{\cos^2 20^\circ} = \textcolor{#E0453A}{1 - \cos^2 20^\circ}
  3. Teraz jedynka trygonometryczna w trzeciej postaci: 1−cos⁡2α=sin⁡2α1 - \cos^2\alpha = \sin^2\alpha, więc
  4. 1−cos⁡220∘=sin⁡220∘\textcolor{#E0453A}{1 - \cos^2 20^\circ} = \textcolor{#E0453A}{\sin^2 20^\circ}
  5. Wracamy do całego wyrażenia:
  6. sin⁡220∘−sin⁡220∘=0\textcolor{#E0453A}{\sin^2 20^\circ} - \textcolor{#16A06A}{\sin^2 20^\circ} = 0
  7. Odpowiedź: 00, czyli B.
  8. Kontrola liczbowa: cos⁡20∘≈0,9397\cos 20^\circ \approx 0{,}9397, więc (1−0,9397)(1+0,9397)≈0,0603⋅1,9397≈0,1170(1 - 0{,}9397)(1 + 0{,}9397) \approx 0{,}0603 \cdot 1{,}9397 \approx 0{,}1170. Z drugiej strony sin⁡20∘≈0,3420\sin 20^\circ \approx 0{,}3420, więc sin⁡220∘≈0,1170\sin^2 20^\circ \approx 0{,}1170 ✓ Różnica wynosi zero.
  9. Zwróć uwagę, że miara kąta w ogóle nie miała znaczenia — wyrażenie jest równe zero dla dowolnego kąta. Dwadzieścia stopni jest tu tylko po to, żeby nie było widać, że wynik jest stały.

💡 Wskazówka: Gdy widzisz dwa nawiasy różniące się wyłącznie znakiem, nie mnóż ich „na krzyż” — od razu użyj wzoru na różnicę kwadratów. Zostanie 1−cos⁡220∘1 - \cos^2 20^\circ, a to jest jedynka trygonometryczna przestawiona na drugą stronę. Jedynka jest w tych zadaniach niemal zawsze schowana właśnie w takiej postaci: jako 11 minus kwadrat jednej z funkcji.

⚠ Wybór odpowiedzi 11 (C) przez pomylenie znaków przy wzorze skróconego mnożenia i wyjście na 1+cos⁡220∘−sin⁡220∘1 + \cos^2 20^\circ - \sin^2 20^\circ. Drugi błąd: uznanie, że 1−cos⁡220∘1 - \cos^2 20^\circ to cos⁡220∘\cos^2 20^\circ (zamiast sin⁡2\sin^2) i podanie −1-1 (A) — jedynka minus kwadrat cosinusa daje kwadrat sinusa, funkcje się wymieniają. Odpowiedź 2020 (D) jest wstawiona dla kogoś, kto potraktuje liczbę stopni jako wartość liczbową do rachunku; miara kąta nie wchodzi tu do wyniku w żaden sposób.

Zadanie 2 (czerwiec 2024)1 pktłatwe

Liczba 1+cos⁡227∘1 + \cos^2 27^\circ jest równa
  • A. 2−sin⁡227∘2 - \sin^2 27^\circ
  • B. sin⁡227∘\sin^2 27^\circ
  • C. 2+sin⁡227∘2 + \sin^2 27^\circ
  • D. 22
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Odpowiedzi są zapisane przez sinus, a w treści jest cosinus — więc zadanie polega na zamianie jednej funkcji na drugą. Robi to jedynka trygonometryczna.
  2. Z sin⁡2α+cos⁡2α=1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1 wynika, że
  3. cos⁡227∘=1−sin⁡227∘\textcolor{#16A06A}{\cos^2 27^\circ} = 1 - \textcolor{#E0453A}{\sin^2 27^\circ}
  4. Podstawiamy:
  5. 1+cos⁡227∘=1+(1−sin⁡227∘)=2−sin⁡227∘1 + \textcolor{#16A06A}{\cos^2 27^\circ} = 1 + \left(1 - \textcolor{#E0453A}{\sin^2 27^\circ}\right) = 2 - \textcolor{#E0453A}{\sin^2 27^\circ}
  6. Odpowiedź: 2−sin⁡227∘2 - \sin^2 27^\circ, czyli A.
  7. Kontrola liczbowa: cos⁡27∘≈0,8910\cos 27^\circ \approx 0{,}8910, więc lewa strona to 1+0,7939=1,79391 + 0{,}7939 = \textcolor{#E0453A}{1{,}7939}. Prawa: sin⁡27∘≈0,4540\sin 27^\circ \approx 0{,}4540, więc 2−0,2061=1,79392 - 0{,}2061 = \textcolor{#E0453A}{1{,}7939} ✓
  8. Warto zapamiętać ten schemat: żeby wymienić cos⁡2\cos^2 na sin⁡2\sin^2, odejmujesz od jedynki — i przy okazji zmienia się znak przed kwadratem. Dlatego z plusa w treści zrobił się minus w odpowiedzi.

💡 Wskazówka: Popatrz na odpowiedzi przed rachunkiem: jeśli są zapisane przez inną funkcję niż treść, całe zadanie jest tylko podstawieniem jedynki trygonometrycznej. Nie ma tu nic do liczenia — trzeba tylko poprawnie wymienić cos⁡2\cos^2 na 1−sin⁡21 - \sin^2 i uporządkować.

⚠ Podstawienie cos⁡227∘=sin⁡227∘−1\cos^2 27^\circ = \sin^2 27^\circ - 1, czyli odwrócenie kolejności odejmowania, i wyjście na sin⁡227∘\sin^2 27^\circ (odpowiedź B). Kontrola: kwadrat sinusa i kwadrat cosinusa są nieujemne i nie większe od 11, więc sin⁡2−1\sin^2 - 1 byłoby liczbą niedodatnią, a cos⁡227∘\cos^2 27^\circ jest wyraźnie dodatnie. Drugi błąd: zapomnienie o znaku i wybór 2+sin⁡227∘2 + \sin^2 27^\circ (C) — liczba większa od 22, podczas gdy 1+cos⁡21 + \cos^2 nie może przekroczyć 22.

Zadanie 3 (maj 2024)1 pktśrednie

Liczba sin⁡320∘+cos⁡220∘⋅sin⁡20∘\sin^3 20^\circ + \cos^2 20^\circ \cdot \sin 20^\circ jest równa
  • A. cos⁡20∘\cos 20^\circ
  • B. sin⁡20∘\sin 20^\circ
  • C. tg⁡20∘\operatorname{tg} 20^\circ
  • D. sin⁡20∘⋅cos⁡20∘\sin 20^\circ \cdot \cos 20^\circ
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Szukamy wspólnego czynnika. W obu składnikach jest sin⁡20∘\sin 20^\circ — w pierwszym w trzeciej potędze, w drugim w pierwszej. Wyciągamy najniższą potęgę:
  2. sin⁡320∘+cos⁡220∘⋅sin⁡20∘=sin⁡20∘(sin⁡220∘+cos⁡220∘)\textcolor{#16A06A}{\sin^3 20^\circ} + \textcolor{#16A06A}{\cos^2 20^\circ} \cdot \textcolor{#16A06A}{\sin 20^\circ} = \textcolor{#E0453A}{\sin 20^\circ}\left(\textcolor{#E0453A}{\sin^2 20^\circ} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2 20^\circ}\right)
  3. (bo sin⁡3=sin⁡⋅sin⁡2\sin^3 = \sin \cdot \sin^2)
  4. W nawiasie stoi jedynka trygonometryczna:
  5. sin⁡220∘+cos⁡220∘=1\textcolor{#E0453A}{\sin^2 20^\circ} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2 20^\circ} = \textcolor{#E0453A}{1}
  6. sin⁡20∘⋅1=sin⁡20∘\textcolor{#E0453A}{\sin 20^\circ} \cdot \textcolor{#E0453A}{1} = \sin 20^\circ
  7. Odpowiedź: sin⁡20∘\sin 20^\circ, czyli B.
  8. Kontrola liczbowa: sin⁡20∘≈0,3420\sin 20^\circ \approx 0{,}3420, cos⁡20∘≈0,9397\cos 20^\circ \approx 0{,}9397.
  9. Lewa strona: 0,34203+0,93972⋅0,3420≈0,0400+0,3020≈0,34200{,}3420^3 + 0{,}9397^2 \cdot 0{,}3420 \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}0400} + \textcolor{#E0453A}{0{,}3020} \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}3420} ✓ — dokładnie sin⁡20∘\sin 20^\circ.
  10. To jest wzorzec całej tej strony: wyciągnij wspólny czynnik i sprawdź, czy w nawiasie nie zostaje jedynka. Jeśli zostaje, wyrażenie upraszcza się do samego czynnika.

💡 Wskazówka: Nie licz potęg — rozkładaj na czynniki. Zapisz sin⁡320∘\sin^3 20^\circ jako sin⁡20∘⋅sin⁡220∘\sin 20^\circ \cdot \sin^2 20^\circ i od razu widać, co jest wspólne. Zadania na tej stronie prawie nigdy nie wymagają kalkulatora; wymagają zauważenia, że po wyciągnięciu czynnika w nawiasie zostaje suma kwadratów sinusa i cosinusa.

⚠ Wyciągnięcie przed nawias sin⁡220∘\sin^2 20^\circ zamiast sin⁡20∘\sin 20^\circ — wtedy w nawiasie zostaje sin⁡20∘+cos⁡220∘sin⁡20∘\sin 20^\circ + \tfrac{\cos^2 20^\circ}{\sin 20^\circ}, czyli nic się nie upraszcza. Wyciąga się najniższą występującą potęgę. Drugi błąd: wybór odpowiedzi D (sin⁡20∘⋅cos⁡20∘\sin 20^\circ \cdot \cos 20^\circ) przez wyciągnięcie iloczynu sin⁡⋅cos⁡\sin \cdot \cos, którego w pierwszym składniku w ogóle nie ma — sin⁡3\sin^3 nie zawiera cosinusa.

Zadanie 4 (maj 2023)1 pktśrednie

Dla każdego kąta ostrego α\alpha wyrażenie sin⁡4α+sin⁡2α⋅cos⁡2α\sin^4\alpha + \sin^2\alpha \cdot \cos^2\alpha jest równe
  • A. sin⁡2α\sin^2\alpha
  • B. sin⁡6α⋅cos⁡2α\sin^6\alpha \cdot \cos^2\alpha
  • C. sin⁡4α+1\sin^4\alpha + 1
  • D. sin⁡2α⋅(sin⁡α+cos⁡α)⋅(sin⁡α−cos⁡α)\sin^2\alpha \cdot \left(\sin\alpha + \cos\alpha\right) \cdot \left(\sin\alpha - \cos\alpha\right)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Wspólnym czynnikiem jest sin⁡2α\sin^2\alpha — najniższa potęga sinusa występująca w obu składnikach.
  2. sin⁡4α+sin⁡2α⋅cos⁡2α=sin⁡2α(sin⁡2α+cos⁡2α)\textcolor{#16A06A}{\sin^4\alpha} + \textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha} \cdot \textcolor{#16A06A}{\cos^2\alpha} = \textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha}\left(\textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha}\right)
  3. (bo sin⁡4α=sin⁡2α⋅sin⁡2α\sin^4\alpha = \sin^2\alpha \cdot \sin^2\alpha)
  4. =sin⁡2α⋅1=sin⁡2α= \textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha} \cdot \textcolor{#E0453A}{1} = \sin^2\alpha
  5. Odpowiedź: sin⁡2α\sin^2\alpha, czyli A.
  6. Kontrola na konkretnym kącie — weźmy α=30∘\alpha = 30^\circ, gdzie sin⁡α=12\sin\alpha = \tfrac12 i cos⁡α=32\cos\alpha = \tfrac{\sqrt3}{2}:
  7. Lewa strona: (12)4+(12)2⋅(32)2=116+14⋅34=116+316=416=14\left(\tfrac12\right)^4 + \left(\tfrac12\right)^2 \cdot \left(\tfrac{\sqrt3}{2}\right)^2 = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{1}{16}} + \textcolor{#E0453A}{\tfrac14} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac34} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{1}{16}} + \textcolor{#E0453A}{\tfrac{3}{16}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{4}{16}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac14}
  8. Prawa strona: sin⁡230∘=(12)2=14\sin^2 30^\circ = \left(\tfrac12\right)^2 = \textcolor{#E0453A}{\tfrac14} ✓
  9. Uwaga na odpowiedź D. Wygląda uczenie, ale jest to sin⁡2α(sin⁡2α−cos⁡2α)\sin^2\alpha\left(\sin^2\alpha - \cos^2\alpha\right), czyli różnica w nawiasie, nie suma. Różnica kwadratów sinusa i cosinusa nie jest jedynką i niczego nie upraszcza — to celowo podstawiona pułapka na kogoś, kto pamięta wzór na różnicę kwadratów, ale nie sprawdza znaku.

💡 Wskazówka: Sprawdzenie na konkretnym kącie jest tu szybsze niż jakiekolwiek przekształcanie odpowiedzi. Weź α=30∘\alpha = 30^\circ albo 45∘45^\circ (gdzie sin⁡=cos⁡=22\sin = \cos = \tfrac{\sqrt2}{2}), policz lewą stronę i porównaj z czterema opcjami. Jeśli zadanie mówi „dla każdego kąta ostrego”, to jeden kontrprzykład wystarczy, żeby odrzucić odpowiedź.

⚠ Wybór odpowiedzi D, bo zawiera wzór na różnicę kwadratów. Rozwinięcie D daje sin⁡2α(sin⁡2α−cos⁡2α)\sin^2\alpha\left(\sin^2\alpha - \cos^2\alpha\right), czyli minus tam, gdzie w naszym rozkładzie jest plus — a tylko suma daje jedynkę. Drugi błąd: pomnożenie potęg zamiast dodania składników i wybór sin⁡6αcos⁡2α\sin^6\alpha \cos^2\alpha (B); sin⁡4+sin⁡2cos⁡2\sin^4 + \sin^2\cos^2 to suma, nie iloczyn. Odpowiedź C (sin⁡4α+1\sin^4\alpha + 1) to potraktowanie drugiego składnika jako jedynki — ale jedynka wychodzi tylko wtedy, gdy sin⁡2\sin^2 i cos⁡2\cos^2 stoją obok siebie jako suma, a nie iloczyn.

Zadanie 5 (czerwiec 2023)1 pktśrednie

Dla każdego kąta ostrego α\alpha wyrażenie cos⁡α−cos⁡α⋅sin⁡2α\cos\alpha - \cos\alpha \cdot \sin^2\alpha jest równe
  • A. cos⁡3α\cos^3\alpha
  • B. sin⁡2α\sin^2\alpha
  • C. 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha
  • D. cos⁡α\cos\alpha
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Tym razem między składnikami jest minus, więc po wyciągnięciu czynnika w nawiasie zostanie różnica — i to jest jedynka w drugiej postaci.
  2. cos⁡α−cos⁡α⋅sin⁡2α=cos⁡α(1−sin⁡2α)\textcolor{#16A06A}{\cos\alpha} - \textcolor{#16A06A}{\cos\alpha} \cdot \textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha} = \textcolor{#E0453A}{\cos\alpha}\left(1 - \textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha}\right)
  3. Jedynka trygonometryczna: 1−sin⁡2α=cos⁡2α1 - \sin^2\alpha = \cos^2\alpha, więc
  4. cos⁡α⋅cos⁡2α=cos⁡3α\textcolor{#E0453A}{\cos\alpha} \cdot \textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha} = \cos^3\alpha
  5. Odpowiedź: cos⁡3α\cos^3\alpha, czyli A.
  6. Kontrola dla α=60∘\alpha = 60^\circ, gdzie cos⁡α=12\cos\alpha = \tfrac12 i sin⁡α=32\sin\alpha = \tfrac{\sqrt3}{2}:
  7. Lewa strona: 12−12⋅34=12−38=18\tfrac12 - \tfrac12 \cdot \tfrac34 = \tfrac12 - \textcolor{#E0453A}{\tfrac38} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac18}
  8. Prawa strona: cos⁡360∘=(12)3=18\cos^3 60^\circ = \left(\tfrac12\right)^3 = \textcolor{#E0453A}{\tfrac18} ✓
  9. Skąd biorą się dystraktory. Odpowiedź C to sam nawias, czyli zatrzymanie się o jeden krok za wcześnie — 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha jest prawidłowym etapem, ale nie odpowiedzią, bo pominięto czynnik przed nawiasem. Odpowiedź D (cos⁡α\cos\alpha) powstaje, gdy ktoś zamieni nawias na jedynkę zamiast na cos⁡2α\cos^2\alpha — jedynka wychodzi z sumy kwadratów, a tu jest różnica jedynki i kwadratu.

💡 Wskazówka: Zwróć uwagę na to, czego nawias dotyczy. Po wyciągnięciu cos⁡α\cos\alpha w nawiasie zostaje 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha, czyli cos⁡2α\cos^2\alpha — a nie jedynka. Dwa czynniki cos⁡α⋅cos⁡2α\cos\alpha \cdot \cos^2\alpha mnożą się do trzeciej potęgi. Najczęstsza pomyłka na tej stronie to mieszanie „sin⁡2+cos⁡2=1\sin^2 + \cos^2 = 1” z „1−sin⁡2=cos⁡21 - \sin^2 = \cos^2”; to ten sam wzór, ale wstawia się go w różnych miejscach.

⚠ Zatrzymanie się na nawiasie i wybór 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha (odpowiedź C) — trzeba jeszcze pomnożyć przez wyciągnięty cos⁡α\cos\alpha. Odpowiedź C jest zresztą równa cos⁡2α\cos^2\alpha, więc różni się od poprawnej dokładnie jednym czynnikiem. Drugi błąd: uznanie nawiasu za jedynkę i wybór cos⁡α\cos\alpha (D). Kontrola dla α=60∘\alpha = 60^\circ rozstrzyga to natychmiast: wyrażenie ma wartość 18\tfrac18, a cos⁡60∘=12\cos 60^\circ = \tfrac12 i 1−sin⁡260∘=141 - \sin^2 60^\circ = \tfrac14 — żadna z tych liczb nie jest równa 18\tfrac18.

Zadanie 6 (czerwiec 2015)1 pktśrednie

Wyrażenie 3sin⁡3αcos⁡α+3sin⁡αcos⁡3α3\sin^3\alpha \cos\alpha + 3\sin\alpha \cos^3\alpha może być przekształcone do postaci
  • A. 33
  • B. 3sin⁡αcos⁡α3\sin\alpha \cos\alpha
  • C. 3sin⁡3αcos⁡3α3\sin^3\alpha \cos^3\alpha
  • D. 6sin⁡4αcos⁡4α6\sin^4\alpha \cos^4\alpha
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Tutaj wspólny czynnik jest złożony — składa się z trójki, sinusa i cosinusa. Wypiszmy oba składniki w rozłożonej postaci:
  2. 3sin⁡3αcos⁡α=3⋅sin⁡α⋅cos⁡α⋅sin⁡2α\textcolor{#16A06A}{3}\textcolor{#16A06A}{\sin^3\alpha}\textcolor{#16A06A}{\cos\alpha} = \textcolor{#E0453A}{3}\cdot\textcolor{#E0453A}{\sin\alpha}\cdot\textcolor{#E0453A}{\cos\alpha}\cdot\textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha}
  3. 3sin⁡αcos⁡3α=3⋅sin⁡α⋅cos⁡α⋅cos⁡2α\textcolor{#16A06A}{3}\textcolor{#16A06A}{\sin\alpha}\textcolor{#16A06A}{\cos^3\alpha} = \textcolor{#E0453A}{3}\cdot\textcolor{#E0453A}{\sin\alpha}\cdot\textcolor{#E0453A}{\cos\alpha}\cdot\textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha}
  4. Wspólne jest 3sin⁡αcos⁡α\textcolor{#E0453A}{3\sin\alpha\cos\alpha}, a różni się to, co zostaje na końcu:
  5. 3sin⁡αcos⁡α(sin⁡2α+cos⁡2α)=3sin⁡αcos⁡α⋅1=3sin⁡αcos⁡α\textcolor{#E0453A}{3\sin\alpha\cos\alpha}\left(\textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha}\right) = \textcolor{#E0453A}{3\sin\alpha\cos\alpha} \cdot \textcolor{#E0453A}{1} = 3\sin\alpha\cos\alpha
  6. Odpowiedź: 3sin⁡αcos⁡α3\sin\alpha\cos\alpha, czyli B.
  7. Kontrola dla α=45∘\alpha = 45^\circ, gdzie sin⁡α=cos⁡α=22\sin\alpha = \cos\alpha = \tfrac{\sqrt2}{2}, a więc każda z tych liczb podniesiona do kwadratu daje 12\tfrac12:
  8. Lewa strona: 3⋅(22)3⋅22+3⋅22⋅(22)3=3⋅14+3⋅14=323 \cdot \left(\tfrac{\sqrt2}{2}\right)^3 \cdot \tfrac{\sqrt2}{2} + 3 \cdot \tfrac{\sqrt2}{2} \cdot \left(\tfrac{\sqrt2}{2}\right)^3 = 3 \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac14} + 3 \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac14} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac32}
  9. Prawa strona: 3⋅22⋅22=3⋅12=323 \cdot \tfrac{\sqrt2}{2} \cdot \tfrac{\sqrt2}{2} = 3 \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac12} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac32} ✓
  10. Zwróć uwagę, że trójka nie zmienia się w niczym — stała przed wyrażeniem przechodzi przez cały rachunek nietknięta. Odpowiedź A (33) powstaje, gdy ktoś uprości wszystko poza nią, czyli uzna cały iloczyn sin⁡αcos⁡α\sin\alpha\cos\alpha za część jedynki.

💡 Wskazówka: Przy złożonym wspólnym czynniku wypisz oba składniki jako iloczyny pojedynczych czynników — dopiero wtedy widać, co jest wspólne. Reguła: z każdej funkcji bierzesz najniższą potęgę, jaka występuje w obu składnikach. Tu sinus występuje w potęgach 33 i 11, więc bierzesz sin⁡1\sin^1; cosinus w potęgach 11 i 33, więc bierzesz cos⁡1\cos^1.

⚠ Wybór odpowiedzi 33 (A) przez uznanie, że upraszcza się cały iloczyn sin⁡αcos⁡α\sin\alpha\cos\alpha. Jedynka pochłania tylko to, co stoi w nawiasie — czynnik wyciągnięty przed nawias zostaje. Drugi błąd: pomnożenie składników zamiast dodania i wybór C albo D; wyrażenie jest sumą dwóch iloczynów, a nie iloczynem. Kontrola dla α=45∘\alpha = 45^\circ odrzuca wszystkie trzy dystraktory naraz: wartość to 32\tfrac32, a 33, 3⋅18=383 \cdot \tfrac18 = \tfrac38 i 6⋅116=386 \cdot \tfrac{1}{16} = \tfrac38 to zupełnie inne liczby.

Zadanie 7 (czerwiec 2013)1 pkttrudniejsze

Dla każdego kąta ostrego α\alpha wyrażenie sin⁡2α+sin⁡2α⋅cos⁡2α+cos⁡4α\sin^2\alpha + \sin^2\alpha \cdot \cos^2\alpha + \cos^4\alpha jest równe
  • A. 2sin⁡2α2\sin^2\alpha
  • B. 2cos⁡2α2\cos^2\alpha
  • C. 11
  • D. 22
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Trzy składniki i żaden wspólny czynnik dla wszystkich trzech — trzeba więc grupować. Kluczowe jest to, że jedynkę użyjemy tu dwa razy.
  2. Grupujemy dwa ostatnie składniki, bo w nich wspólny jest cos⁡2α\cos^2\alpha:
  3. sin⁡2α+sin⁡2αcos⁡2α+cos⁡4α⏟wspoˊlny czynnik cos⁡2α\textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha} + \underbrace{\textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha}\textcolor{#16A06A}{\cos^2\alpha} + \textcolor{#16A06A}{\cos^4\alpha}}_{\text{wspólny czynnik } \cos^2\alpha}
  4. =sin⁡2α+cos⁡2α(sin⁡2α+cos⁡2α)= \textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha}\left(\textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha}\right)
  5. Pierwsze użycie jedynki — nawias zwija się do 1\textcolor{#E0453A}{1}:
  6. =sin⁡2α+cos⁡2α⋅1=sin⁡2α+cos⁡2α= \textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha} \cdot \textcolor{#E0453A}{1} = \textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha}
  7. Drugie użycie jedynki — a to, co zostało, samo jest jedynką:
  8. sin⁡2α+cos⁡2α=1\textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha} = 1
  9. Odpowiedź: 11, czyli C.
  10. Kontrola dla α=30∘\alpha = 30^\circ (sin⁡2α=14\sin^2\alpha = \tfrac14, cos⁡2α=34\cos^2\alpha = \tfrac34):
  11. 14+14⋅34+(34)2=14+316+916=416+316+916=1616=1\textcolor{#E0453A}{\tfrac14} + \textcolor{#E0453A}{\tfrac14} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac34} + \left(\textcolor{#E0453A}{\tfrac34}\right)^2 = \textcolor{#E0453A}{\tfrac14} + \textcolor{#E0453A}{\tfrac{3}{16}} + \textcolor{#E0453A}{\tfrac{9}{16}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{4}{16}} + \textcolor{#E0453A}{\tfrac{3}{16}} + \textcolor{#E0453A}{\tfrac{9}{16}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{16}{16}} = 1 ✓
  12. Druga kontrola, dla α=45∘\alpha = 45^\circ (sin⁡2α=cos⁡2α=12\sin^2\alpha = \cos^2\alpha = \tfrac12): 12+12⋅12+14=12+14+14=1\tfrac12 + \tfrac12 \cdot \tfrac12 + \tfrac14 = \tfrac12 + \tfrac14 + \tfrac14 = 1 ✓ Dwa różne kąty dają tę samą wartość, co potwierdza, że wynik jest stały.

💡 Wskazówka: Gdy składników jest trzy, sprawdź, czy dwa z nich nie mają wspólnego czynnika. Tu cos⁡2α\cos^2\alpha jest wspólny dla drugiego i trzeciego, i po jego wyciągnięciu zostaje jedynka. To zwykle nie koniec — po pierwszym uproszczeniu warto od razu spojrzeć, czy nie powstała kolejna jedynka. Tutaj powstała.

⚠ Zatrzymanie się po pierwszym uproszczeniu na sin⁡2α+cos⁡2α\sin^2\alpha + \cos^2\alpha i zapisanie tego jako odpowiedzi — ale to jest po prostu 11, więc taki „niedokończony” wynik nie ma odpowiednika na liście i zmusza do powrotu. Drugi błąd: wyciągnięcie sin⁡2α\sin^2\alpha z dwóch pierwszych składników; zostaje wtedy sin⁡2α(1+cos⁡2α)+cos⁡4α\sin^2\alpha\left(1 + \cos^2\alpha\right) + \cos^4\alpha, co jest poprawne, ale nawias nie jest jedynką i nic się nie zapada. Wybór grupowania decyduje o tym, czy zadanie się rozwiąże w dwóch krokach czy w ogóle.

Zadanie 8 (czerwiec 2025)1 pktśrednie

Liczba sin⁡325∘+sin⁡25∘⋅cos⁡225∘cos⁡25∘\dfrac{\sin^3 25^\circ + \sin 25^\circ \cdot \cos^2 25^\circ}{\cos 25^\circ} jest równa
  • A. sin⁡25∘\sin 25^\circ
  • B. cos⁡25∘\cos 25^\circ
  • C. tg⁡25∘\operatorname{tg} 25^\circ
  • D. 11
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Zaczynamy od licznika — mianownik zostawiamy w spokoju, dopóki licznik się nie uprości.
  2. sin⁡325∘+sin⁡25∘⋅cos⁡225∘=sin⁡25∘(sin⁡225∘+cos⁡225∘)=sin⁡25∘⋅1=sin⁡25∘\textcolor{#16A06A}{\sin^3 25^\circ} + \textcolor{#16A06A}{\sin 25^\circ} \cdot \textcolor{#16A06A}{\cos^2 25^\circ} = \textcolor{#E0453A}{\sin 25^\circ}\left(\textcolor{#E0453A}{\sin^2 25^\circ} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2 25^\circ}\right) = \textcolor{#E0453A}{\sin 25^\circ} \cdot \textcolor{#E0453A}{1} = \textcolor{#E0453A}{\sin 25^\circ}
  3. Teraz cały ułamek:
  4. sin⁡25∘cos⁡25∘=tg⁡25∘\dfrac{\textcolor{#E0453A}{\sin 25^\circ}}{\textcolor{#16A06A}{\cos 25^\circ}} = \operatorname{tg} 25^\circ
  5. — bo z definicji tg⁡α=sin⁡αcos⁡α\operatorname{tg}\alpha = \tfrac{\sin\alpha}{\cos\alpha}.
  6. Odpowiedź: tg⁡25∘\operatorname{tg} 25^\circ, czyli C.
  7. Kontrola liczbowa: sin⁡25∘≈0,4226\sin 25^\circ \approx 0{,}4226, cos⁡25∘≈0,9063\cos 25^\circ \approx 0{,}9063.
  8. Licznik: 0,42263+0,4226⋅0,90632≈0,0755+0,3471≈0,42260{,}4226^3 + 0{,}4226 \cdot 0{,}9063^2 \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}0755} + \textcolor{#E0453A}{0{,}3471} \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}4226} — czyli faktycznie sin⁡25∘\sin 25^\circ ✓
  9. Cały ułamek: 0,42260,9063≈0,4663\tfrac{0{,}4226}{0{,}9063} \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}4663}, a tg⁡25∘≈0,4663\operatorname{tg} 25^\circ \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}4663} ✓
  10. To zadanie łączy dwie rzeczy z tej strony: jedynkę w liczniku i definicję tangensa na końcu. Rozpoznanie ułamka sin⁡cos⁡\tfrac{\sin}{\cos} jako tangensa jest tu równie ważne jak samo uproszczenie.

💡 Wskazówka: Przy ułamku upraszczaj licznik i mianownik osobno, a dopiero na końcu patrz na całość. Kiedy po uproszczeniu zostaje sin⁡αcos⁡α\tfrac{\sin\alpha}{\cos\alpha}, odpowiedzią jest tangens — ten ułamek to jego definicja, nie wynik do dalszego liczenia. Odwrotnie też warto pamiętać: cos⁡αsin⁡α\tfrac{\cos\alpha}{\sin\alpha} to cotangens.

⚠ Uproszczenie licznika do sin⁡25∘\sin 25^\circ i podanie tego jako odpowiedzi (A) — czyli zapomnienie o mianowniku. Drugi błąd: skrócenie cos⁡225∘\cos^2 25^\circ z mianownika cos⁡25∘\cos 25^\circ przed wyciągnięciem wspólnego czynnika. Nie wolno tak skracać, bo mianownik dotyczy całego licznika, a nie jego drugiego składnika — skracać można tylko czynniki, a licznik jest w tym momencie sumą. Trzeci błąd: wybór 11 (D) przez uznanie, że wszystko się zwija do jedynki.

Zadanie 9 (maj 2021)1 pkttrudniejsze

Dla każdego kąta ostrego α\alpha iloczyn cos⁡α1−sin⁡2α⋅1−cos⁡2αsin⁡α\dfrac{\cos\alpha}{1 - \sin^2\alpha} \cdot \dfrac{1 - \cos^2\alpha}{\sin\alpha} jest równy
  • A. sin⁡α\sin\alpha
  • B. tg⁡α\operatorname{tg}\alpha
  • C. cos⁡α\cos\alpha
  • D. sin⁡2α\sin^2\alpha
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. W obu mianownikach i licznikach siedzi jedynka trygonometryczna — tylko w dwóch różnych postaciach. Zamieniamy je i wszystko się skraca.
  2. Pierwszy ułamek. W mianowniku 1−sin⁡2α=cos⁡2α1 - \sin^2\alpha = \cos^2\alpha:
  3. cos⁡α1−sin⁡2α=cos⁡αcos⁡2α=1cos⁡α\dfrac{\textcolor{#16A06A}{\cos\alpha}}{\textcolor{#16A06A}{1 - \sin^2\alpha}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{\cos\alpha}}{\textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{1}{\cos\alpha}}
  4. Drugi ułamek. W liczniku 1−cos⁡2α=sin⁡2α1 - \cos^2\alpha = \sin^2\alpha:
  5. 1−cos⁡2αsin⁡α=sin⁡2αsin⁡α=sin⁡α\dfrac{\textcolor{#16A06A}{1 - \cos^2\alpha}}{\textcolor{#16A06A}{\sin\alpha}} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha}}{\textcolor{#16A06A}{\sin\alpha}} = \textcolor{#E0453A}{\sin\alpha}
  6. Mnożymy oba wyniki:
  7. 1cos⁡α⋅sin⁡α=sin⁡αcos⁡α=tg⁡α\textcolor{#E0453A}{\dfrac{1}{\cos\alpha}} \cdot \textcolor{#E0453A}{\sin\alpha} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{\sin\alpha}}{\textcolor{#E0453A}{\cos\alpha}} = \operatorname{tg}\alpha
  8. Odpowiedź: tg⁡α\operatorname{tg}\alpha, czyli B.
  9. Kontrola dla α=60∘\alpha = 60^\circ (sin⁡α=32\sin\alpha = \tfrac{\sqrt3}{2}, cos⁡α=12\cos\alpha = \tfrac12, sin⁡2α=34\sin^2\alpha = \tfrac34, cos⁡2α=14\cos^2\alpha = \tfrac14):
  10. Pierwszy ułamek: 1/21−3/4=1/21/4=2\dfrac{1/2}{1 - 3/4} = \dfrac{1/2}{1/4} = \textcolor{#E0453A}{2}. Drugi: 1−1/43/2=3/43/2=323=32\dfrac{1 - 1/4}{\sqrt3/2} = \dfrac{3/4}{\sqrt3/2} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{3}{2\sqrt3}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{\sqrt3}{2}}.
  11. Iloczyn: 2⋅32=32 \cdot \tfrac{\sqrt3}{2} = \textcolor{#E0453A}{\sqrt3}, a tg⁡60∘=3\operatorname{tg} 60^\circ = \sqrt3 ✓
  12. Zwróć uwagę na symetrię tego zadania: pierwszy ułamek zamienia się w odwrotność cosinusa, drugi w sinus — i dopiero ich iloczyn daje tangens. Żaden z ułamków osobno nie jest funkcją trygonometryczną z listy odpowiedzi.

💡 Wskazówka: Rozpoznaj obie postacie jedynki, zanim zaczniesz mnożyć: 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha to cos⁡2α\cos^2\alpha, a 1−cos⁡2α1 - \cos^2\alpha to sin⁡2α\sin^2\alpha. Łatwo je pomylić, bo wyglądają podobnie — zapamiętaj, że funkcja się wymienia: odejmując od jedynki kwadrat sinusa, dostajesz cosinus, i odwrotnie. Po zamianie każdy ułamek skraca się do jednego czynnika.

⚠ Zamiana 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha na sin⁡2α\sin^2\alpha (albo 1−cos⁡2α1 - \cos^2\alpha na cos⁡2α\cos^2\alpha), czyli niezamienienie funkcji. Wtedy pierwszy ułamek daje cos⁡αsin⁡2α\tfrac{\cos\alpha}{\sin^2\alpha}, drugi cos⁡2αsin⁡α\tfrac{\cos^2\alpha}{\sin\alpha}, a iloczyn wychodzi cos⁡3αsin⁡3α\tfrac{\cos^3\alpha}{\sin^3\alpha} — czyli cotangens do trzeciej, czego nie ma wśród odpowiedzi. Drugi błąd: skrócenie cos⁡α\cos\alpha z cos⁡2α\cos^2\alpha jako „zostaje cos⁡α\cos\alpha” zamiast 1cos⁡α\tfrac{1}{\cos\alpha}; przy skracaniu potęg zostaje ta o większym wykładniku, a stała ona w mianowniku, więc wynik też jest w mianowniku.

Zadanie 10 (czerwiec 2014)1 pkttrudniejsze

Miara kąta α\alpha spełnia warunek: 0∘<α<90∘0^\circ < \alpha < 90^\circ. Wyrażenie cos⁡2α1−sin⁡2α+1−cos⁡2αsin⁡2α\dfrac{\cos^2\alpha}{1 - \sin^2\alpha} + \dfrac{1 - \cos^2\alpha}{\sin^2\alpha} jest równe
  • A. 11
  • B. 2cos⁡2α2\cos^2\alpha
  • C. 22
  • D. 2sin⁡2α2\sin^2\alpha
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Kluczowa obserwacja: w każdym z dwóch ułamków licznik i mianownik są sobie równe — trzeba to tylko zobaczyć przez jedynkę trygonometryczną.
  2. Pierwszy ułamek. Mianownik 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha to cos⁡2α\cos^2\alpha, czyli dokładnie to samo co licznik:
  3. cos⁡2α1−sin⁡2α=cos⁡2αcos⁡2α=1\dfrac{\textcolor{#16A06A}{\cos^2\alpha}}{\textcolor{#16A06A}{1 - \sin^2\alpha}} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha}}{\textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha}} = \textcolor{#E0453A}{1}
  4. Drugi ułamek. Licznik 1−cos⁡2α1 - \cos^2\alpha to sin⁡2α\sin^2\alpha, czyli to samo co mianownik:
  5. 1−cos⁡2αsin⁡2α=sin⁡2αsin⁡2α=1\dfrac{\textcolor{#16A06A}{1 - \cos^2\alpha}}{\textcolor{#16A06A}{\sin^2\alpha}} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha}}{\textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha}} = \textcolor{#E0453A}{1}
  6. Dodajemy:
  7. 1+1=2\textcolor{#E0453A}{1} + \textcolor{#E0453A}{1} = 2
  8. Odpowiedź: 22, czyli C.
  9. Kontrola dla α=30∘\alpha = 30^\circ (sin⁡2α=14\sin^2\alpha = \tfrac14, cos⁡2α=34\cos^2\alpha = \tfrac34):
  10. 3/41−1/4+1−3/41/4=3/43/4+1/41/4=1+1=2\dfrac{3/4}{1 - 1/4} + \dfrac{1 - 3/4}{1/4} = \dfrac{3/4}{3/4} + \dfrac{1/4}{1/4} = \textcolor{#E0453A}{1} + \textcolor{#E0453A}{1} = 2 ✓
  11. Po co jest warunek 0∘<α<90∘0^\circ < \alpha < 90^\circ? Nie do rachunku — do tego, żeby oba mianowniki były różne od zera. Dla α=0∘\alpha = 0^\circ mielibyśmy sin⁡α=0\sin\alpha = 0 i drugi ułamek byłby nieokreślony; dla α=90∘\alpha = 90^\circ zerowałby się mianownik pierwszego. Warunek gwarantuje więc, że wyrażenie ma sens, a nie zmienia jego wartości.
  12. Podobnie jak w pierwszym zadaniu tej strony, wynik nie zależy od kąta — jest równy 22 dla każdego kąta ostrego.

💡 Wskazówka: Przed dodawaniem ułamków sprawdź, czy każdy z nich nie upraszcza się osobno. Tu nie ma po co szukać wspólnego mianownika — po zamianie jedynek każdy ułamek ma licznik równy mianownikowi, więc jest równy 11. Zabranie się do sprowadzania do wspólnego mianownika prowadzi do znacznie dłuższego, choć poprawnego rachunku.

⚠ Wybór odpowiedzi 11 (A) przez uproszczenie tylko jednego ułamka i zapomnienie o drugim, albo przez odruch „skoro wyrażenie trygonometryczne się upraszcza, to na pewno do jedynki”. Tu upraszczają się dwa ułamki, każdy do jedynki, a jedynka plus jedynka to dwa. Drugi błąd: zamiana 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha na sin⁡2α\sin^2\alpha, czyli niezamienienie funkcji; pierwszy ułamek daje wtedy cos⁡2αsin⁡2α\tfrac{\cos^2\alpha}{\sin^2\alpha}, drugi cos⁡2αsin⁡2α\tfrac{\cos^2\alpha}{\sin^2\alpha}, a suma 2ctg⁡2α2\ctg^2\alpha — wyrażenie zależne od kąta, którego nie ma wśród odpowiedzi. To dobry sygnał ostrzegawczy: skoro wszystkie odpowiedzi poza jedną są stałe, wynik prawdopodobnie też jest stały.

Zadania otwarte

Zadanie 11 (informator CKE)3 pktśrednie

Oblicz a−ba - b, gdy a=sin⁡4α−cos⁡4αa = \sin^4\alpha - \cos^4\alpha, b=1−2sin⁡2αcos⁡2αb = 1 - 2\sin^2\alpha\cos^2\alpha dla α=60∘\alpha = 60^\circ.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: a−b=−18a - b = -\dfrac18

  1. Krok 1 — upraszczamy aa różnicą kwadratów. Wyrażenie sin⁡4α−cos⁡4α\textcolor{#16A06A}{\sin^4\alpha - \cos^4\alpha} to różnica kwadratów: (sin⁡2α)2−(cos⁡2α)2\left(\sin^2\alpha\right)^2 - \left(\cos^2\alpha\right)^2. Rozkładamy ją i korzystamy z jedynki:
  2. a=(sin⁡2α−cos⁡2α)(sin⁡2α+cos⁡2α)=(sin⁡2α−cos⁡2α)⋅1=sin⁡2α−cos⁡2αa = \left(\sin^2\alpha - \cos^2\alpha\right)\left(\sin^2\alpha + \cos^2\alpha\right) = \left(\sin^2\alpha - \cos^2\alpha\right) \cdot \textcolor{#E0453A}{1} = \textcolor{#E0453A}{\sin^2\alpha - \cos^2\alpha}
  3. Krok 2 — rozpoznajemy, czym jest bb. Tu warto zauważyć gotową tożsamość. Podnieśmy jedynkę do kwadratu:
  4. 1=(sin⁡2α+cos⁡2α)2=sin⁡4α+2sin⁡2αcos⁡2α+cos⁡4α1 = \left(\sin^2\alpha + \cos^2\alpha\right)^2 = \sin^4\alpha + 2\sin^2\alpha\cos^2\alpha + \cos^4\alpha
  5. Przenosimy środkowy składnik na lewą stronę:
  6. b=1−2sin⁡2αcos⁡2α=sin⁡4α+cos⁡4αb = \textcolor{#16A06A}{1 - 2\sin^2\alpha\cos^2\alpha} = \textcolor{#E0453A}{\sin^4\alpha + \cos^4\alpha}
  7. Krok 3 — odejmujemy. Teraz aa i bb są zbudowane z tych samych składników, więc odejmowanie skraca się samo:
  8. a−b=(sin⁡4α−cos⁡4α)−(sin⁡4α+cos⁡4α)=−2cos⁡4αa - b = \left(\sin^4\alpha - \cos^4\alpha\right) - \left(\sin^4\alpha + \cos^4\alpha\right) = \textcolor{#E0453A}{-2\cos^4\alpha}
  9. Krok 4 — podstawiamy α=60∘\alpha = 60^\circ. Dopiero teraz wchodzi liczba, i to tylko jedna:
  10. cos⁡60∘=12⟹a−b=−2⋅(12)4=−2⋅116=−18\cos \textcolor{#16A06A}{60^\circ} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12} \qquad \Longrightarrow \qquad a - b = -2 \cdot \left(\textcolor{#E0453A}{\dfrac12}\right)^4 = -2 \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac{1}{16}} = -\dfrac18
  11. Odpowiedź: a−b=−18a - b = -\dfrac18.
  12. Kontrola drogą zupełnie inną — bez żadnego upraszczania, przez podstawienie od razu. Dla α=60∘\alpha = 60^\circ mamy sin⁡2α=34\sin^2\alpha = \textcolor{#E0453A}{\tfrac34} i cos⁡2α=14\cos^2\alpha = \textcolor{#E0453A}{\tfrac14}, więc
  13. a=(34)2−(14)2=916−116=12,b=1−2⋅34⋅14=1−38=58a = \left(\textcolor{#E0453A}{\tfrac34}\right)^2 - \left(\textcolor{#E0453A}{\tfrac14}\right)^2 = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{9}{16}} - \textcolor{#E0453A}{\tfrac{1}{16}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac12}, \qquad b = 1 - 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac34} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac14} = 1 - \textcolor{#E0453A}{\tfrac38} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac58}
  14. a−b=12−58=48−58=−18a - b = \textcolor{#E0453A}{\tfrac12} - \textcolor{#E0453A}{\tfrac58} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac48} - \textcolor{#E0453A}{\tfrac58} = -\dfrac18  ✓ zgadza się
  15. Uwaga o kluczu w arkuszu źródłowym. Zbiór, z którego wzięte jest to zadanie, podaje w kluczu odpowiedź 14\tfrac14. To pomyłka i warto wiedzieć dlaczego, bo ta sama liczba krąży po zbiorach zadań. Wartość 14\tfrac14 wychodzi tylko wtedy, gdy w wyrażeniu na bb przeczytać cos⁡α\cos\alpha zamiast cos⁡2α\cos^2\alpha: wtedy b=1−2⋅34⋅12=14b = 1 - 2 \cdot \tfrac34 \cdot \tfrac12 = \tfrac14, a a−b=12−14=14a - b = \tfrac12 - \tfrac14 = \tfrac14. Ale przy takim odczycie bb przestaje być czymkolwiek sensownym — całe zadanie jest zbudowane na tym, że b=sin⁡4α+cos⁡4αb = \sin^4\alpha + \cos^4\alpha, a ta tożsamość wymaga kwadratu cosinusa. Sprawdziłem wynik dwiema niezależnymi drogami (tożsamością i podstawieniem wprost) i obie dają −18-\tfrac18.

💡 Wskazówka: Zadanie wygląda na rachunkowe, a jest tożsamościowe: najpierw upraszczaj, liczby podstawiaj na końcu. Po uproszczeniu zostaje −2cos⁡4α-2\cos^4\alpha, czyli jedno podstawienie zamiast czterech potęgowań. Dwie tożsamości warto mieć w pamięci, bo obie wracają w zadaniach z tej rodziny: sin⁡4α−cos⁡4α=sin⁡2α−cos⁡2α\sin^4\alpha - \cos^4\alpha = \sin^2\alpha - \cos^2\alpha (różnica kwadratów plus jedynka) oraz sin⁡4α+cos⁡4α=1−2sin⁡2αcos⁡2α\sin^4\alpha + \cos^4\alpha = 1 - 2\sin^2\alpha\cos^2\alpha (kwadrat jedynki). Druga z nich jest tu podana wprost w treści — tylko w przebraniu, jako bb.

⚠ Podanie wyniku dodatniego, na przykład 18\tfrac18 — czyli odjęcie w odwrotnej kolejności. Pytanie brzmi a−ba - b, a b=58b = \tfrac58 jest większe od a=12a = \tfrac12, więc wynik musi być ujemny. To dobra kontrola do zrobienia przed rachunkiem: skoro a−b=−2cos⁡4αa - b = -2\cos^4\alpha, a czwarta potęga jest zawsze nieujemna, to dla kąta ostrego wynik jest zawsze ujemny, niezależnie od miary kąta. Drugi błąd: liczenie sin⁡460∘\sin^4 60^\circ jako (sin⁡60∘)4=(32)4\left(\sin 60^\circ\right)^4 = \left(\tfrac{\sqrt3}{2}\right)^4 i gubienie się w pierwiastkach — prościej jest zapisać sin⁡4α=(sin⁡2α)2\sin^4\alpha = \left(\sin^2\alpha\right)^2 i podstawić sin⁡260∘=34\sin^2 60^\circ = \tfrac34, bo wtedy pierwiastek nie pojawia się ani raz. Trzeci błąd: przyjęcie, że sin⁡4α+cos⁡4α=1\sin^4\alpha + \cos^4\alpha = 1 — jedynka trygonometryczna dotyczy kwadratów, a nie czwartych potęg; dla α=60∘\alpha = 60^\circ ta suma wynosi 58\tfrac58, nie 11.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. B2. A3. B4. A5. A6. B
7. C8. C9. B10. C11. a−b=−18a - b = -\dfrac18

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

6Pytania i odpowiedzi

Co to jest jedynka trygonometryczna?

To tożsamość sin⁡2α+cos⁡2α=1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1, prawdziwa dla każdego kąta. Wynika z twierdzenia Pitagorasa i służy głównie do upraszczania wyrażeń bez znajomości miary kąta.

Jak uprościć wyrażenie z sinusami i cosinusami?

Najpierw sprawdź, czy da się wyłączyć wspólny czynnik przed nawias, bo w nawiasie zwykle zostaje wtedy jedynka trygonometryczna. Potem szukaj różnicy kwadratów oraz wyrażeń postaci jeden minus kwadrat funkcji.

Czemu równa się 1−sin⁡2α1 - \sin^2\alpha?

Wyrażeniu cos⁡2α\cos^2\alpha. To jedynka trygonometryczna przekształcona przez przeniesienie sinusa na drugą stronę — najczęściej używana postać tego wzoru w zadaniach.

Jaki jest wzór na tangens?

Tangens to iloraz sinusa przez cosinus tego samego kąta. Wzór wymaga, żeby cosinus był różny od zera, więc dla kąta prostego tangens nie istnieje.

Czy cotangens jest potrzebny do matury podstawowej?

Nie. Podstawa programowa wymienia w dziale o trygonometrii wyłącznie sinus, cosinus i tangens. Cotangens jest odwrotnością tangensa i bywa omawiany w podręcznikach, ale nie jest wymagany.

Jak obliczyć cosinus, znając sinus kąta ostrego?

Wystarczy przekształcić jedynkę trygonometryczną i wyciągnąć pierwiastek z różnicy jeden minus kwadrat sinusa. Dla kąta ostrego bierzemy wartość dodatnią, bo obie funkcje są tam dodatnie.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki i pedagog

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-22