Ind (In)

Ind (In, łac. Indium) to pierwiastek o liczbie atomowej 49, leżący w 5 okresie układu okresowego i 13 grupie. Należy do kategorii: Metale poprzejściowe.

Ind w układzie okresowym

Pierwiastek leży w piątym okresie, czyli w piątym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 5 powłokach. Znajduje się w 13 grupie (blok p — elektrony walencyjne zapełniają podpowłokę p). W tej samej grupie stoją: Bor, Glin, Gal, Tal, Nihon — pierwiastki z jednej grupy mają podobną liczbę elektronów walencyjnych, dlatego zachowują się chemicznie podobnie. W temperaturze pokojowej Ind jest ciałem stałym (topnieje w 156,6 °C, wrze w 2072 °C).

Dane pierwiastka Ind

Symbol chemicznyIn
Liczba atomowa (Z)49
Masa atomowa114,82 u
Liczba masowa115
Grupa13
Okres5
Blokp
KategoriaMetale poprzejściowe
Konfiguracja elektronowa[Kr] 4d¹⁰ 5s² 5p¹
WartościowośćIII
Stopnie utlenienia+3
Elektroujemność (Pauling)1,78
Energia jonizacji5,786 eV
Temperatura topnienia156,6 °C
Temperatura wrzenia2072 °C
Gęstość7,31 g/cm³
Promień atomowy155 pm
Zawartość w skorupie ziemskiej0,25 mg/kg
Nazwa łacińskaIndium
Rok odkrycia1863
OdkrywcaReich i Richter

Ind — co to za pierwiastek

Przezroczysta warstwa przewodząca w każdym ekranie dotykowym.

Właściwości pierwiastka Ind

Ind jest srebrzystobiałym metalem tak miękkim, że można go ciąć nożem. Topi się już w 156,6 °C, ale wrze dopiero w 2072 °C, więc zakres, w którym pozostaje cieczą, jest ogromny. Gęstość wynosi 7,31 g/cm³. Konfiguracja [Kr] 4d¹⁰ 5s² 5p¹ daje trzy elektrony walencyjne i stąd wartościowość III oraz stopień utlenienia +3. Elektroujemność ma 1,78, a energię jonizacji 5,786 eV. W temperaturze pokojowej jest na powietrzu trwały, ale mocno ogrzany pali się. Dobrze przywiera do szkła i do metali, dlatego nadaje się na uszczelnienia. Naturalny ind-115 jest bardzo słabo promieniotwórczy i praktycznie nie stanowi zagrożenia; szkodliwe są za to wdychane pyły jego związków.

Zastosowanie pierwiastka Ind

Zdecydowana większość indu trafia do jednego materiału: tlenku indowo-cynowego, w skrócie ITO. To cienka warstwa o rzadkim połączeniu cech — przewodzi prąd, a jednocześnie jest przezroczysta. Dzięki temu można ją nałożyć na ekran i sterować pikselami albo wykrywać dotyk palca, nie zasłaniając obrazu. ITO jest w ekranach dotykowych telefonów, w matrycach LCD i OLED, w cienkowarstwowych panelach fotowoltaicznych i w podgrzewanych szybach samolotów. Poza tym ind wchodzi w skład stopów o bardzo niskiej temperaturze topnienia, używanych w bezpiecznikach termicznych i w spoiwach. W technice niskich temperatur robi się z niego uszczelki, bo nie kruszeje nawet w silnym mrozie. Półprzewodniki na bazie indu — fosforek, azotek i arsenek — dały lasery do światłowodów, detektory podczerwieni oraz niebieskie i zielone diody LED.

Ind — najważniejsze związki chemiczne

Najważniejszy jest tlenek indu(III) In₂O₃ — po zmieszaniu z tlenkiem cyny tworzy ITO, przezroczystą warstwę przewodzącą z ekranów dotykowych. Duże znaczenie mają półprzewodniki: fosforek indu InP jest podłożem laserów i detektorów w sieciach światłowodowych, antymonek InSb i arsenek InAs pracują w kamerach termowizyjnych oraz w czujnikach pola magnetycznego, a azotek indu w stopie z azotkiem galu dał niebieską i zieloną diodę LED. Chlorek indu(III) InCl₃ używany jest w laboratorium jako katalizator, a siarczek indu wchodzi w skład cienkowarstwowych ogniw słonecznych. Wszystkie te związki łączy jedno: liczy się w nich nie sam metal, tylko właściwości elektryczne i optyczne warstwy, którą tworzy.

Ind — gdzie go spotykasz

Ind w szkole — co trzeba wiedzieć

Ind należy do trzynastej grupy, czyli do borowców, razem z borem, glinem, galem i talem; leży w piątym okresie, w bloku p. Trzy elektrony walencyjne oznaczają typowy stopień utlenienia +3 — taki sam jak u glinu, i właśnie ta analogia bywa sprawdzana. Sam ind rzadko jest tematem zadania, ale świetnie służy jako przykład metalu o bardzo niskiej temperaturze topnienia i jako ilustracja reguły, że w grupie charakter metaliczny rośnie w dół. Uważaj na symbol: In to ind, I to jod, Ir to iryd, a Sn to cyna. Zapamiętaj też, że ind nie ma własnych rud — odzyskuje się go ubocznie przy przerobie rud cynku.

Ind — historia odkrycia

Ind odkryli w 1863 roku Ferdinand Reich i Hieronymus Theodor Richter we Freibergu w Saksonii, szukając talu w miejscowej blendzie cynkowej. Reich prowadził analizę, ale był daltonistą, więc widmo oglądał za niego Richter. Zamiast spodziewanej zielonej linii talu zobaczył jaskrawą linię o barwie indygo, jakiej nie dawał żaden znany pierwiastek. Od tej barwy wzięła się nazwa nowego metalu. Ind dołączył w ten sposób do grupy pierwiastków — obok cezu, rubidu i talu — które zawdzięczają odkrycie nowej wtedy metodzie spektroskopowej.

Ind — skąd wzięła się nazwa

od barwy indygo w widmie

Ind — izotopy

ind-115 przeważa, lekko promieniotwórczy

Ind — bezpieczeństwo

Niskotoksyczny; pyły szkodliwe dla płuc.

Ciekawostki o pierwiastku Ind

Najczęstsze pytania o pierwiastek Ind

Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Ind?

Symbol chemiczny to In. Nazwa łacińska brzmi Indium.

Jaką liczbę atomową ma Ind?

Liczba atomowa (Z) wynosi 49, czyli w jądrze atomu jest 49 protonów. Masa atomowa to 114,82 u.

Jaka jest wartościowość pierwiastka Ind?

Typowa wartościowość to III. Spotykane stopnie utlenienia: +3.

Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Ind?

Konfiguracja skrócona to [Kr] 4d¹⁰ 5s² 5p¹. Pierwiastek należy do bloku p.

Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Ind?

Najczęściej: ekrany dotykowe, LCD oraz spoiwa niskotopliwe.

← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Metale poprzejściowe · Układ okresowy do druku