Cez (Cs)

Cez (Cs, łac. Caesium) to pierwiastek o liczbie atomowej 55, leżący w 6 okresie układu okresowego i 1 grupie. Należy do kategorii: Metale alkaliczne (litowce).

Cez w układzie okresowym

Pierwiastek leży w szóstym okresie, czyli w szóstym poziomym rzędzie tablicy — to oznacza, że jego elektrony rozmieszczone są na 6 powłokach. Znajduje się w 1 grupie (blok s — elektrony walencyjne zapełniają podpowłokę s). W tej samej grupie stoją: Wodór, Lit, Sód, Potas, Rubid, Frans — pierwiastki z jednej grupy mają podobną liczbę elektronów walencyjnych, dlatego zachowują się chemicznie podobnie. W temperaturze pokojowej Cez jest ciałem stałym (topnieje w 28,5 °C, wrze w 671 °C).

Dane pierwiastka Cez

Symbol chemicznyCs
Liczba atomowa (Z)55
Masa atomowa132,91 u
Liczba masowa133
Grupa1
Okres6
Bloks
KategoriaMetale alkaliczne (litowce)
Konfiguracja elektronowa[Xe] 6s¹
WartościowośćI
Stopnie utlenienia+1
Elektroujemność (Pauling)0,79
Energia jonizacji3,894 eV
Temperatura topnienia28,5 °C
Temperatura wrzenia671 °C
Gęstość1,873 g/cm³
Promień atomowy260 pm
Zawartość w skorupie ziemskiej3 mg/kg
Nazwa łacińskaCaesium
Rok odkrycia1860
OdkrywcaBunsen i Kirchhoff

Cez — co to za pierwiastek

Jego drgania definiują sekundę — cały GPS chodzi w rytm cezu.

Właściwości pierwiastka Cez

Cez jest miękkim metalem o wyraźnie złocistożółtym połysku, więc obok złota i miedzi należy do nielicznych barwnych metali. Topi się już w 28,5 °C, dlatego w upalny dzień ampułka z cezem zawiera ciecz; wrze w 671 stopniach, a jego gęstość to 1,873 grama na centymetr sześcienny. To najaktywniejszy chemicznie spośród trwałych metali: ma najniższą energię jonizacji, 3,894 elektronowolta, i najmniejszą elektroujemność, 0,79. Z wodą reaguje wybuchowo, także z lodem, a na powietrzu zapala się samorzutnie, dlatego przechowuje się go w zatopionych ampułkach bez dostępu tlenu.

Zastosowanie pierwiastka Cez

Najważniejsze zastosowanie cezu jest niewidoczne, ale wszechobecne: zegary atomowe. Wzorzec sekundy opiera się na przejściu między poziomami energetycznymi atomu cezu, a z tak odmierzanego czasu korzystają nawigacja satelitarna, sieci telefonii komórkowej, giełdy i energetyka. W przemyśle naftowym stosuje się stężony roztwór mrówczanu cezu jako ciężką ciecz płuczkową, bo jest gęsty, a przy tym nie niszczy skały i nie zawiera cząstek stałych. Cez trafia też do fotokomórek i fotopowielaczy, ponieważ jego atomy oddają elektrony pod wpływem światła wyjątkowo łatwo, oraz do lamp próżniowych jako pochłaniacz resztek gazu. Promieniotwórczy cez-137 wykorzystuje się w miernikach grubości, w sterylizacji i w radioterapii.

Cez — najważniejsze związki chemiczne

Wodorotlenek cezu CsOH jest jedną z najsilniejszych znanych zasad, atakuje szkło i wymaga naczyń z metali szlachetnych. Chlorek cezu CsCl to sól o tak charakterystycznym ułożeniu jonów, że cały typ sieci krystalicznej nazwano od niego, a jego stężone roztwory służą w biologii molekularnej do rozdzielania DNA przez wirowanie. Węglan cezu Cs₂CO₃ bywa wygodną zasadą w syntezie organicznej, a mrówczan cezu HCOOCs jest składnikiem płuczek wiertniczych.

Cez — gdzie go spotykasz

Cez w szkole — co trzeba wiedzieć

Cez należy do pierwszej grupy, czyli do litowców, ma konfigurację [Xe] 6s¹ i w związkach zawsze stopień utlenienia +1. Kluczowa zasada do sprawdzianu: aktywność litowców rośnie w dół grupy, więc cez reaguje gwałtowniej niż potas, a potas gwałtowniej niż sód i lit. Najczęstsze nieporozumienie dotyczy promieniotwórczości. Zwykły cez, czyli cez-133, jest trwały i nie promieniuje, natomiast groźny jest cez-137, sztuczny izotop powstający przy rozszczepieniu jąder, który rozprzestrzenił się po awariach elektrowni jądrowych. Warto też zapamiętać sieć typu CsCl jako podręcznikowy przykład struktury kryształu jonowego.

Cez — historia odkrycia

Cez odkryli w 1860 roku Robert Bunsen i Gustav Kirchhoff, badając wodę mineralną nowo opracowaną metodą analizy widmowej. W widmie płomienia dostrzegli dwie jasne, niebieskie linie, których nie dawało się przypisać żadnemu znanemu pierwiastkowi, i od ich barwy utworzyli nazwę, bo łacińskie caesius znaczy niebieskoszary. Był to pierwszy pierwiastek wykryty za pomocą spektroskopu, co otworzyło chemikom zupełnie nową drogę poszukiwań.

Cez — skąd wzięła się nazwa

łac. caesius — niebieskoszary

Cez — izotopy

cez-133 trwały; cez-137 z opadu

Cez — bezpieczeństwo

Metal wybucha w wodzie; cez-137 groźny skażeniowo.

Ciekawostki o pierwiastku Cez

Najczęstsze pytania o pierwiastek Cez

Jaki jest symbol chemiczny pierwiastka Cez?

Symbol chemiczny to Cs. Nazwa łacińska brzmi Caesium.

Jaką liczbę atomową ma Cez?

Liczba atomowa (Z) wynosi 55, czyli w jądrze atomu jest 55 protonów. Masa atomowa to 132,91 u.

Jaka jest wartościowość pierwiastka Cez?

Typowa wartościowość to I. Spotykane stopnie utlenienia: +1.

Jaka jest konfiguracja elektronowa pierwiastka Cez?

Konfiguracja skrócona to [Xe] 6s¹. Pierwiastek należy do bloku s.

Gdzie w codziennym życiu spotykamy pierwiastek Cez?

Najczęściej: zegary atomowe, wiertnictwo oraz fotokomórki.

← Wróć do układu okresowego · Zobacz wszystkie: Metale alkaliczne (litowce) · Układ okresowy do druku