Karta wzorów · dział 7 z 17
Funkcja kwadratowa
Wyróżnik decyduje o wszystkim: ile jest miejsc zerowych i czy postać iloczynowa w ogóle istnieje.
- ■ podstawa, pierwsza wielkość
- ■ pierwszy wykładnik, liczba logarytmowana
- ■ drugi wykładnik, wynik logarytmu, promień
- ■ pierwszy argument
- ■ drugi argument, odległość
Postać ogólna i wyróżnik
- f(x)=ax2+bx+c
- Δ=b2−4ac
Dla a ≠ 0 oraz b, c rzeczywistych, x rzeczywistego.
Wierzchołek paraboli
- W=(p, q),p=−2ab,q=−4aΔ
Gdy a < 0, ramiona paraboli są skierowane w dół; gdy a > 0 — w górę.
Miejsca zerowe
- Δ>0:x1=2a−b−Δ,x2=2a−b+Δ
- Δ=0:x1=x2=−2ab
Gdy Δ < 0, funkcja kwadratowa nie ma miejsc zerowych, a równanie nie ma rozwiązań rzeczywistych.
Postać kanoniczna i iloczynowa
- f(x)=a(x−p)2+q
- f(x)=a(x−x1)(x−x2)
Postać iloczynowa istnieje tylko wtedy, gdy Δ ≥ 0.
Wzory Viète’a
- x1+x2=−ab
- x1⋅x2=ac
Przy założeniu Δ ≥ 0.
Dalej