Prawdziwa panda i jej plamy

Panda wielka ma bardzo charakterystyczny układ barw: czarne są uszy, obwódki wokół oczu, łapy i szeroki pas biegnący przez ramiona, a cała reszta pozostaje biała. Ten wzór jest u każdej pandy podobny, więc rysunek od razu daje się rozpoznać. Warto zajrzeć na zdjęcie przed kolorowaniem i sprawdzić, gdzie dokładnie kończy się czerń — łatwo pomylić się przy łapach i przy pasie na grzbiecie.

Miś, który je bambus

Panda wielka żyje w górzystych lasach w Chinach i należy do niedźwiedziowatych, choć je zupełnie inaczej niż większość niedźwiedzi. Jej pożywieniem jest niemal wyłącznie bambus, a ponieważ mało z niego korzysta, musi zjadać go ogromne ilości — na jedzenie poświęca kilkanaście godzin na dobę. To dobry przykład zwierzęcia, które wybrało jeden pokarm i całe życie podporządkowało jego zdobywaniu.

Zwierzę bez koloru to inne zadanie

Kolorowanie pandy wygląda na łatwe, a bywa zaskakująco trudne, bo prawie cała postać zostaje biała. Kredki mają wtedy niewiele do roboty i rysunek łatwo wychodzi pusty. Rozwiązaniem jest przeniesienie pracy gdzie indziej: mocno kolorowe tło, cień pod zwierzęciem, delikatne szare cieniowanie białej sierści, żeby nie była zupełnie płaska. To ćwiczenie w myśleniu o całej kartce, nie tylko o postaci.

Skąd biorą się takie połączenia

Panda z rogiem i tęczową grzywką to oczywiście postać wymyślona — połączenie prawdziwego zwierzęcia z bajkowym motywem. Takie rysunki powstają dziś bardzo często i rządzą się prostą zasadą: bierze się zwierzę, które wszyscy rozpoznają, i dodaje jeden element z innej opowieści. Warto powiedzieć dziecku wprost, co jest tu prawdziwe, a co dorysowane — a potem wymyślić własne połączenie i je narysować.

Jak pokolorować

Czarne fragmenty zamaluj równo i mocno, ale nie na czarno na zimno — ciemny grafit z odrobiną granatu wygląda żywiej. Białą sierść zostaw jasną, dodając jedynie delikatny szary cień pod brzuchem i pod pyskiem. Całą kolorową robotę przenieś na róg, grzywkę i tło: złoty róg, pastelowa tęcza, a za zwierzątkiem zielone łodygi bambusa. Kontrast czerni, bieli i kilku mocnych barw daje tu najlepszy efekt.

Dla rodzica

Ta kolorowanka daje naturalną okazję, żeby oddzielić fakt od fantazji, i to bez psucia zabawy. Można obejrzeć zdjęcie prawdziwej pandy, sprawdzić, gdzie ma czarne plamy, i porównać z rysunkiem, a potem spokojnie ustalić, które elementy dorysowano dla zabawy. Dzieci lubią taką grę i szybko same zaczynają pytać, co w kolejnych obrazkach jest prawdziwe.