Uszy i wąsy robią całą robotę

Żeby rysunek od razu czytało się jako kota, wystarczą dwa elementy: spiczaste uszy i wąsy. Uszy rysuje się jako trójkąty z osobną, mniejszą częścią w środku, ustawione dość szeroko na głowie. Wąsy wychodzą z policzków, po trzy lub cztery z każdej strony, i najlepiej wyglądają, gdy prowadzi się je jedną pewną kreską, lekko wygiętą — poprawiane i cieniowane robią się mazgajowate.

Wąsy nie są ozdobą

U prawdziwego kota wąsy to narząd czucia, a nie dekoracja. Są znacznie grubsze i mocniej osadzone niż zwykła sierść, a u nasady mają zakończenia nerwowe, dzięki którym kot wyczuwa najlżejszy ruch powietrza i dotyk. Pomagają mu między innymi ocenić, czy przeciśnie się przez wąską szczelinę. Dlatego kotu nigdy nie przycina się wąsów — pozbawia się go w ten sposób części orientacji w otoczeniu.

Ruchome uszy

Kocie uszy potrafią obracać się w stronę dźwięku niezależnie od siebie, więc kot może patrzeć w jedną stronę, a nasłuchiwać w drugą. Ich ustawienie zdradza też nastrój: uszy skierowane do przodu oznaczają zaciekawienie, a przyciśnięte do głowy — że zwierzę jest przestraszone albo zdenerwowane. Warto pokazać to dziecku, bo umiejętność odczytania takiego sygnału naprawdę przydaje się przy spotkaniu z obcym kotem.

Pręgi układają się w rytm

Jeśli chcecie pomalować kotka na pręgowanego, warto wiedzieć, jak biegną paski. Nie są proste ani równoległe do ziemi: schodzą w dół po bokach ciała, opasują ogon w poprzek pierścieniami, a na czole układają się w charakterystyczny wzór między uszami. Paski rysuje się węższe na łapach i szersze na tułowiu. To drobiazg, ale po nim rysunek wygląda znacznie bardziej „kocio”.

Jak pokolorować

Masz dwie drogi. Pierwsza to kot prawdziwy: szary pręgowany, rudy, czarno-biały albo trójkolorowy, z jasnym brzuszkiem i różowym noskiem. Druga to kot bajkowy: pastelowy róż albo błękit z tęczową grzywką. W obu wersjach zostaw róg złoty, a wąsy nie zamalowuj — powinny pozostać jasne i cienkie. Poduszki łapek i wnętrze uszu pomaluj na różowo, bo tak wygląda to u prawdziwych kotów.

Dla rodzica

Ta kolorowanka dobrze łączy się z rozmową o tym, jak zachować się przy kocie — także takim spotkanym na podwórku. Zasady są proste: nie podchodzimy do zwierzęcia, które je albo śpi, wyciągamy rękę powoli i pozwalamy mu ją obwąchać, nie bierzemy na ręce obcego kota i nie gonimy uciekającego. Dziecko, które umie odczytać położenie uszu i ogona, samo zaczyna zauważać, kiedy zwierzę ma dość głaskania.