Po co w bajkach korona

Korona w opowieściach pełni prostą rolę: od razu mówi, kim jest postać. Nie trzeba niczego tłumaczyć — wystarczy, że bohaterka ją nosi, a wiadomo, że jest królewną albo królową. To znak rozpoznawczy, taki sam jak czapka strażaka czy mundur listonosza. Dlatego korony w bajkach rysuje się duże i wyraźne, choć prawdziwe bywały znacznie skromniejsze, niż nam się wydaje.

Prawdziwe korony też istnieją

Korony to nie tylko wymysł baśni. Były przedmiotami używanymi podczas koronacji, a wiele z nich można dziś zobaczyć w muzeach. Z polskich pamiątek koronacyjnych zachował się przede wszystkim miecz zwany Szczerbcem, przechowywany na Wawelu — używano go przy koronacjach królów. Warto dziecku powiedzieć, że takie przedmioty naprawdę istniały i że mają swoją historię, a nie tylko wersję z bajki.

Korona jest symetryczna

Przyjrzyjcie się rysunkowi uważnie: prawie każda korona jest zbudowana symetrycznie. To, co znajduje się po lewej stronie, powtarza się po prawej — ten sam ząb, ten sam kamień, ta sama ozdoba. Gdyby złożyć obrazek na pół, obie połowy do siebie pasują. To dobry moment, żeby pokazać dziecku, czym jest oś symetrii, bo tutaj widać ją od razu, bez tłumaczenia.

Zróbcie własną koronę

Kolorowanka aż prosi się o ciąg dalszy z papieru. Żeby korona pasowała, trzeba zmierzyć obwód głowy — najprościej owinąć głowę paskiem papieru, zaznaczyć miejsce, w którym się spotyka, i dopiero potem zmierzyć ten pasek linijką. Do wyniku dodaje się kilka centymetrów na sklejenie. To jedno z najprostszych zadań, przy którym mierzenie ma naprawdę widoczny sens: pomylisz się, korona nie wejdzie albo spadnie.

Jak pokolorować

Złoto najlepiej wychodzi, gdy nie użyjesz jednego koloru: podkład zrób żółty, zagłębienia i miejsca pod ozdobami pomaluj pomarańczowym lub jasnobrązowym, a górne krawędzie zostaw prawie białe — wtedy korona wygląda, jakby błyszczała. Kamienie pokoloruj na kilka mocnych barw: czerwone, zielone, niebieskie, fioletowe. Jeśli chcesz zachować symetrię, ułóż je tak, żeby te same kolory powtarzały się po obu stronach.

Dla rodzica

Ta kolorowanka dobrze łączy zabawę z dwoma konkretnymi umiejętnościami. Pierwsza to symetria — wystarczy poprosić, żeby dziecko dobrało kolory lustrzanie po obu stronach, a przy okazji samo zauważy zasadę. Druga to mierzenie: obwód głowy, pasek papieru, linijka i wynik, który natychmiast widać na własnej głowie. Obie rzeczy wracają później w szkole, a tutaj pojawiają się przy okazji zwykłego kolorowania.