Wzór na pole trapezu wygląda groźniej niż pozostałe, bo ma trzy litery i ułamek. W praktyce mówi rzecz prostą: weź średnią z obu podstaw i pomnóż przez wysokość. Trudność w zadaniach nigdy nie leży w samym wzorze — leży w tym, że wysokość bywa nie podana, a zamiast niej dostajesz ramię.
Dział: GeometriaPoziom: klasy 5–8Zadań z matury: 5
Krótko: Pole trapezu o podstawach a i b oraz wysokości h to P = (a + b) · h : 2. Na przykład dla a = 6, b = 4 i h = 3 pole wynosi (6 + 4) · 3 : 2 = 15.
Szesnaście trapezów o podanych podstawach i wysokości. Wszystkie pola wychodzą całkowite, więc uczeń od razu widzi, czy się pomylił.
Trapez ma dwie podstawy — równoległe boki różnej zwykle długości. Oznaczamy je a i b, a wysokość literą h.
P=2(a+b)⋅h
Trzy rzeczy, które trzeba w tym wzorze zobaczyć:
a i b to podstawy, czyli boki równoległe — nigdy ramiona,
h to wysokość, czyli odcinek prostopadły do obu podstaw,
kolejność a i b nie ma znaczenia — dodawanie jest przemienne, więc nie trzeba pilnować, która podstawa jest dłuższa.
Ten sam wzór po ludzku
2a+b to średnia arytmetyczna podstaw. Cały wzór można więc czytać tak: pole trapezu to średnia podstaw razy wysokość.
W tej postaci widać, że trapez zachowuje się jak prostokąt o tej samej wysokości i o szerokości równej średniej podstaw.
Ma to praktyczną konsekwencję: wynik zawsze wypada między a⋅h a b⋅h. To gotowa kontrola sensu — jeśli pole wyszło poza ten przedział, gdzieś jest błąd.
Wzór obejmuje też przypadki szczególne. Gdy a=b, trapez jest równoległobokiem i wzór upraszcza się do P=22a⋅h=a⋅h — czyli do znanego wzoru na pole równoległoboku. Nic osobnego nie trzeba pamiętać.
2Skąd się bierze ten wzór
Warto go raz wyprowadzić, bo wtedy nie da się go już pomylić z żadnym innym.
Sposób pierwszy — dwa trapezy w równoległobok. Weź trapez, zrób jego kopię, obróć ją o 180∘ i dostaw do oryginału ramieniem (bocznym, nierównoległym bokiem).
powstaje równoległobok o podstawie a+b i wysokości h,
jego pole to (a+b)⋅h,
ale to pole dwóch trapezów, więc jeden ma połowę: 2(a+b)⋅h ✓
Sposób drugi — przekątna dzieli trapez na dwa trójkąty. Poprowadź przekątną. Powstają dwa trójkąty o tej samej wysokości h: jeden o podstawie a, drugi o podstawie b.
P=2a⋅h+2b⋅h=2(a+b)⋅h
Drugi sposób jest ważniejszy, bo pokazuje coś ogólniejszego: każdy wielokąt da się pociąć na trójkąty i policzyć jako sumę ich pól. Tak liczy się pola działek i figur nietypowych, dla których nie ma gotowego wzoru.
Zauważ też, że w obu wyprowadzeniach wysokość jest ta sama dla obu podstaw — bo podstawy są równoległe, a odległość między dwiema równoległymi jest wszędzie jednakowa. To jedyny powód, dla którego jedna litera h w ogóle wystarcza.
Wzór na pole trapezu — dwa trapezy składają się w równoległobok
Grupa A gratis · B–E w sklepie
Sprawdź, czy to już umieją: sprawdzian z kluczem z działu „Figury na płaszczyźnie” (klasa 7), gotowy do druku
Grupę A pobierzesz za darmo i sprawdzisz na niej, jak wygląda arkusz. Grupy B, C, D i E mają inne liczby w tych samych zadaniach, więc sąsiedzi w ławce nie przepiszą od siebie. Klucz z punktacją do każdej grupy.
✓ PDF od razu po płatności BLIK✓ Bez zakładania konta✓ Faktura dla szkoły
3Gdy wysokość nie jest podana
To jest prawdziwa treść większości zadań o polu trapezu. Wzór jest łatwy — dane bywają niekompletne.
Trapez prostokątny. Najprostszy przypadek: jedno ramię stoi prostopadle do podstaw, więc to ramię jest wysokością. Nic nie trzeba liczyć, wystarczy zauważyć kąt prosty na rysunku.
Trapez równoramienny. Opuść wysokości z obu wierzchołków krótszej podstawy. Trapez rozpada się na prostokąt w środku i dwa przystające trójkąty prostokątne po bokach.
prostokąt ma szerokość równą krótszej podstawie b,
na dwa trójkąty zostaje a−b, po równo, czyli po 2a−b każdy,
wysokość wyliczasz z twierdzenia Pitagorasa w takim trójkącie: przeciwprostokątną jest ramię, jedną przyprostokątną 2a−b, drugą szukana h.
Uwaga — ramię to nie wysokość
W trapezie dowolnym ramię biegnie ukośnie i jest dłuższe od wysokości. Podstawienie ramienia zamiast h zawyża pole.
Pokrywają się wyłącznie w trapezie prostokątnym, i to tylko to jedno ramię, które stoi pod kątem prostym. Drugie ramię tego trapezu wysokością już nie jest — chyba że trapez jest prostokątem.
Trapez dowolny z podanym kątem. Gdy zadanie podaje kąt przy podstawie i długość ramienia, wysokość wychodzi z trygonometrii: h=c⋅sinα, gdzie c to ramię. To już poziom liceum, bo trygonometrii nie ma w podstawie programowej klas VII–VIII. W szkole podstawowej kąt w takim zadaniu ma zwykle 30∘, 45∘ albo 60∘ — wtedy wystarczą własności trójkątów o kątach 45∘, 45∘, 90∘ i 30∘, 60∘, 90∘ oraz twierdzenie Pitagorasa.
Gdy wysokość nie jest podana — wysokość trapezu z twierdzenia Pitagorasa
4Liczenie w drugą stronę
Zadania egzaminacyjne równie często podają pole i pytają o którąś z danych. Wzór wtedy się przekształca.
szukane
wzór
uwaga
wysokość
h=a+b2P
najczęstszy przypadek
suma podstaw
a+b=h2P
czasem to wystarcza za odpowiedź
jedna podstawa
a=h2P−b
gdy druga jest znana
Wszystkie trzy wynikają z jednego ruchu: pomnóż obie strony przez 2, żeby pozbyć się ułamka, a potem podziel przez to, co stoi przy szukanej (a gdy szukasz jednej podstawy — odejmij jeszcze drugą). Nie trzeba ich pamiętać — trzeba umieć wykonać ten ruch.
Jednostki są tu częstym miejscem straty punktu. Pole podaje się w jednostkach kwadratowych: cm², m², km². Jeśli w zadaniu podstawy są w centymetrach, a wysokość w metrach, najpierw sprowadź wszystko do jednej jednostki, dopiero potem licz. Zamiana po obliczeniu wymaga pamiętania, że 1 m² to 10000 cm², a nie 100.
Przy zadaniach z treścią — działka, ściana, przekrój rowu — sprawdź na końcu, czy odpowiedź jest w jednostkach, o które pytano. Zadanie o działce w arach po policzeniu pola w metrach kwadratowych wymaga jeszcze jednego kroku: 1 ar to 100 m².
5Przykłady krok po kroku
Trzy przykłady: wzór wprost, wysokość dorysowana Pitagorasem i liczenie w drugą stronę.
Przykład 1 Podstawy i wysokość podane wprost
Trapez ma podstawy 9 cm i 15 cm oraz wysokość 7 cm. Oblicz jego pole.
Podstawiam do wzoru: P=2(9+15)⋅7.
Sumuję podstawy: 9+15=24.
Mnożę przez wysokość: 24⋅7=168.
Dzielę przez 2: 2168=84.
Kontrola przedziałem: pole musi wypaść między 9⋅7=63 a 15⋅7=105. Wyszło 84 ✓
Kontrola przez średnią: średnia podstaw to 29+15=12, więc pole to 12⋅7=84 ✓
Odpowiedź: P=84 cm²
Dwie kontrole w pięć sekund. Kontrola przedziałem jest o tyle cenna, że wyłapuje najczęstszy błąd — zapomniane dzielenie przez 2, które dałoby 168, czyli wartość powyżej całego przedziału.
Przykład 2 Wysokość trzeba dorysować
Trapez równoramienny ma podstawy 10 cm i 16 cm, a jego ramiona mają po 5 cm. Oblicz pole.
Wysokości nie ma w danych, więc muszę ją wyliczyć. Opuszczam wysokości z obu wierzchołków krótszej podstawy.
Trapez rozpada się na prostokąt szerokości 10 i dwa przystające trójkąty prostokątne po bokach.
Na te dwa trójkąty zostaje 16−10=6 cm, po równo — czyli po 26=3 cm.
W jednym z trójkątów: przeciwprostokątna to ramię 5, jedna przyprostokątna to 3, szukam drugiej. Z Pitagorasa: h2=52−32=25−9=16, więc h=4 cm.
Teraz pole: P=2(10+16)⋅4=226⋅4=2104=52 cm².
Kontrola przedziałem: 10⋅4=40, 16⋅4=64, a 52 leży między nimi ✓
Kontrola sensu: wysokość 4 musi być krótsza od ramienia 5, bo ramię jest przeciwprostokątną ✓
Odpowiedź: P=52 cm²
Trójka 3–4–5 nie jest przypadkiem — autorzy zadań dobierają dane tak, żeby Pitagoras wychodził bez pierwiastków. Jeśli w twoim rachunku wychodzi brzydki pierwiastek, warto sprawdzić odejmowanie podstaw.
Przykład 3 Z pola do brakującej podstawy
Pole trapezu wynosi 84 m², wysokość 7 m, a jedna z podstaw 9 m. Oblicz drugą podstawę.
Wychodzę ze wzoru P=2(a+b)⋅h i mnożę obie strony przez 2: 2P=(a+b)⋅h.
Podstawiam liczby: 2⋅84=(a+9)⋅7, czyli 168=(a+9)⋅7.
Dzielę obie strony przez 7: a+9=7168=24.
Odejmuję: a=24−9=15 m.
Sprawdzenie podstawieniem do pierwotnego wzoru: 2(15+9)⋅7=224⋅7=2168=84 ✓
Kontrola przedziałem: 9⋅7=63, 15⋅7=105, a 84 leży dokładnie pośrodku ✓
Odpowiedź: Druga podstawa ma 15 m.
Zamiast zapamiętywać przekształcony wzór, wykonuję trzy ruchy: mnożę przez 2, dzielę przez to, co stoi przy szukanej, i odejmuję znaną podstawę. Ta sama metoda działa, gdy szukana jest wysokość.
6Najczęstsze błędy
Cztery błędy — pierwszy odpowiada za większość utraconych punktów w tym temacie.
Pominięcie dzielenia przez 2
Skąd się bierze: Zapis P=(9+15)⋅7=168 zamiast 84 daje wynik dwa razy za duży. Bierze się z pośpiechu: suma i mnożenie idą w pamięci, a ułamek zostaje na papierze. Rachunek wygląda przy tym poprawnie, więc uczeń go nie sprawdza.
Jak zrobić dobrze: Po policzeniu sprawdź przedziałem: pole musi wypaść międzya⋅h a b⋅h. Tu byłoby to między 63 a 105 — wynik 168 wypada poza i widać to od razu.
Podstawienie ramienia zamiast wysokości
Skąd się bierze: W trapezie równoramiennym o podstawach 10 i 16 i ramionach 5 uczeń bierze h=5 i liczy P=226⋅5=65 zamiast 52. Ramię jest przeciwprostokątną, więc zawsze dłuższe od wysokości — pole wychodzi zawyżone.
Jak zrobić dobrze: Zapytaj o kąt prosty: czy ten odcinek jest prostopadły do obu podstaw? Jeśli nie, to nie jest wysokość i trzeba ją dorysować, a długość wyliczyć Pitagorasem.
Dodanie ramion zamiast podstaw
Skąd się bierze: Wzór ma we wnętrzu sumę boków równoległych. Uczeń, który patrzy na rysunek zamiast na definicję, dodaje dwa boki leżące „po bokach”, czyli ramiona. Wynik nie ma wtedy żadnego związku z polem figury.
Jak zrobić dobrze: Zanim podstawisz, zaznacz na rysunku strzałkami, które boki są równoległe. Litery a i b we wzorze dotyczą wyłącznie tych dwóch — reszta rysunku jest w tym momencie nieistotna.
Mieszanie jednostek w jednym rachunku
Skąd się bierze: Podstawy w centymetrach, wysokość w metrach — i wynik jest bez sensu, choć każdy krok osobno wygląda dobrze. Do tego dochodzi zamiana po fakcie: 1 m² to 10000 cm², a nie 100, bo kwadrat obejmuje obie długości naraz.
Jak zrobić dobrze: Sprowadź wszystkie dane do jednej jednostki przed podstawieniem do wzoru — to jedna linijka pracy, która wyklucza cały ten rodzaj błędu.
Zadania maturalne — pole trapezu: skąd wziąć wysokość i drugą podstawę
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zielone jest to, co dane w treści. Czerwone — to, co policzone po drodze. Wzór jest jeden i prosty: P=2a+b⋅h — średnia z podstaw razy wysokość. Kłopot jest w tym, że żadne zadanie maturalne nie podaje wprost wszystkich trzech liczb. Cała praca polega na wydobyciu brakujących, i robi się to zawsze przez trójkąt prostokątny doklejony do trapezu: • w trapezie prostokątnym ramię pochyłe wraz z wysokością i różnicą podstaw tworzy trójkąt prostokątny — stąd wysokość z tangensa albo z Pitagorasa; • w trapezie równoramiennym oba ramiona rzutują się na dłuższą podstawę jednakowo, więc a=b+2⋅(rzut ramienia), a rzut i wysokość dają cosinus i sinus kąta ostrego. Trzeci sposób, gdy podstaw nie da się dosięgnąć wprost: przekątna. Skoro podstawy są równoległe, przekątna tworzy z nimi kąty naprzemianległe — ten sam kąt pojawia się po obu stronach trapezu i przenosi informację z jednego trójkąta do drugiego. A gdy przekątne są do siebie prostopadłe, wszystkie cztery trójkąty, na jakie dzielą trapez, są prostokątne.
Zadania zamknięte
Zadanie 5(czerwiec 2014)1 pktśrednie
W trapezie KLMN, w którym KL∥MN, kąt LKN jest prosty oraz dane są: ∣MN∣=3, ∣KN∣=43, ∣∢KLM∣=60∘.
Pole tego trapezu jest równe
A.4+23
B.103
C.203
D.24+63
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
We wzorze na pole trapezu potrzebne są obie podstawy i wysokość. Krótsza podstawa i wysokość są dane wprost — bo kąt przy K jest prosty, więc ramię KN jest jednocześnie wysokością. Brakuje dłuższej podstawy KL.
Rzut pochyłego ramienia LM na podstawę KL to różnica podstaw, czyli ∣KL∣−3. Leży on przy kącie 60∘, a wysokość 43naprzeciw niego — więc łączy je tangens:
tg60∘=∣KL∣−343⟹3=∣KL∣−343
∣KL∣−3=343=4⟹∣KL∣=7
Teraz pole:
P=2∣KL∣+∣MN∣⋅43=27+3⋅43=5⋅43=203
Odpowiedź: C.
Kontrola przez podział figury: trapez rozpada się na prostokąt o bokach 3 i 43 oraz trójkąt prostokątny o przyprostokątnych 4 i 43. Pola: 123 oraz 21⋅4⋅43=83. Razem 203 ✓ — inny rachunek, ten sam wynik.
Kontrola sensem: 203≈34,6. Trapez mieści się w prostokącie o bokach 7 i 43≈6,93, czyli o polu ≈48,5, a zawiera prostokąt o polu 123≈20,8. Wynik mieści się między tymi liczbami ✓.
💡 Wskazówka: Sprawdź najpierw, co już masz. W trapezie prostokątnym ramię przy kącie prostym jest wysokością — nie trzeba jej liczyć. Zwykle brakuje jednej podstawy i wtedy pracuje się na trójkącie odciętym przez pochyłe ramię: rzut leży przy kącie, wysokość naprzeciw, więc łączy je tangens.
⚠ Odpowiedź B, czyli 103 — to połowa poprawnej: dzielenie przez dwa wchodzi tu dwa razy, raz we wzorze na pole, drugi raz z rozpędu na końcu rachunku. Osobny błąd to wzięcie za podstawę samego rzutu 4 zamiast całego ∣KL∣=7 — ale on prowadzi do jeszcze innego wyniku, którego wśród odpowiedzi nie ma. Odpowiedzi A i D mają postać „liczba plus liczba z pierwiastkiem”, a pole tego trapezu jest czystą wielokrotnością3 — bo obie podstawy są wymierne, a wysokość niewymierna. Sama postać wyniku pozwala je odrzucić.
Zadania otwarte
Zadanie 1(sierpień 2023)2 pktłatwe
Dany jest trapez równoramienny ABCD, w którym podstawa CD ma długość 6, ramię AD ma długość 4, a kąty BAD oraz ABC mają miarę 60∘ (zobacz rysunek). Oblicz pole tego trapezu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P=163≈27,71
Krok 1 — co brakuje. Wzór na pole potrzebuje obu podstaw i wysokości. Mamy tylko krótszą podstawę 6; dłuższej podstawy i wysokości trzeba dopiero wydobyć — i jedno i drugie z tego samego trójkąta prostokątnego.
Krok 2 — trójkąt prostokątny przy wierzchołku A. Opuśćmy wysokość z wierzchołka D na podstawę AB i nazwijmy jej spodek P. Trójkąt APD jest prostokątny, jego przeciwprostokątną jest ramię ∣AD∣=4, a kąt przy A ma 60∘. Wtedy
∣AP∣=4⋅cos60∘=4⋅21=2(rzut ramienia na podstawę)
h=∣DP∣=4⋅sin60∘=4⋅23=23(wysokosˊcˊ)
Krok 3 — dłuższa podstawa. Trapez jest równoramienny, więc oba ramiona rzutują się na AB jednakowo — po 2 z każdej strony. Środkowy fragment AB ma tyle, co krótsza podstawa:
∣AB∣=2+6+2=10
Krok 4 — pole.
P=2∣AB∣+∣CD∣⋅h=210+6⋅23=8⋅23=163
Odpowiedź:P=163≈27,71.
Kontrola drogą inną niż wzór na trapez — przez rozcięcie na trzy części. Trapez składa się z prostokąta o wymiarach 6×23 i dwóch przystających trójkątów prostokątnych o przyprostokątnych 2 i 23:
P=6⋅23+2⋅21⋅2⋅23=123+43=163 ✓ ten sam wynik
Kontrola sensowności: trapez zawiera się w prostokącie o wymiarach 10×23, czyli o polu 203, i zawiera prostokąt o polu 123. Wynik 163 leży pomiędzy ✓
💡 Wskazówka: Schemat, który działa w każdym trapezie równoramiennym z podanym kątem: opuść wysokość z wierzchołka krótszej podstawy i popatrz na powstały trójkąt prostokątny. Ramię jest w nim przeciwprostokątną, więc rzut to ramię⋅cosα, a wysokość to ramię⋅sinα — dwie brakujące liczby jednym ruchem. Dłuższa podstawa to wtedy krótsza plus dwa rzuty, bo trapez jest równoramienny i rzuty po obu stronach są równe. Warto mieć w pamięci, że przy kącie 60∘ rzut jest połową ramienia, a przy 45∘ rzut równa się wysokości.
⚠ Dodanie tylko jednego rzutu, czyli ∣AB∣=6+2=8, i pole 28+6⋅23=143. Trapez ma dwa ramiona i oba wystają za krótszą podstawę — rysunek to od razu pokazuje. Drugi błąd: pomylenie sinusa z cosinusem, czyli przyjęcie wysokości 4⋅cos60∘=2 i rzutu 4⋅sin60∘=23. Kontrola jest prosta: przy kącie 60∘, czyli większym od 45∘, ramię jest bardziej „pionowe” niż „poziome”, więc wysokość musi być większa od rzutu; 23≈3,46>2 ✓ Odwrotnie byłoby dopiero dla kąta mniejszego od 45∘. Trzeci błąd: wstawienie do wzoru ramienia 4 w miejsce wysokości — ramię jest pochyłe, więc jest dłuższe od wysokości i pole wyszłoby za duże.
Zadanie 2(marzec 2012)2 pktłatwe
Podstawy trapezu prostokątnego mają długość 6 i 10 oraz tangens kąta ostrego jest równy 3. Oblicz pole tego trapezu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P=96
Krok 1 — gdzie w trapezie prostokątnym siedzi kąt ostry. Trapez prostokątny ma dwa kąty proste (przy krótszym ramieniu, które jest zarazem wysokością) oraz jeden kąt ostry i jeden rozwarty. Kąt ostry leży przy dłuższej podstawie, między nią i ramieniem pochyłym.
Krok 2 — trójkąt prostokątny z różnicy podstaw. Odetnijmy od trapezu prostokąt: zostaje trójkąt prostokątny, w którym
• jedna przyprostokątna to wysokość trapezu, czyli h,
• druga to różnica podstaw: 10−6=4,
• kąt ostry przy dłuższej podstawie leży właśnie w tym trójkącie.
Krok 3 — tangens. Tangens kąta ostrego to stosunek przyprostokątnej przeciwległej do przyprostokątnej przyległej. Kąt leży przy dłuższej podstawie, więc przyległa jest różnica podstaw, a przeciwległa — wysokość:
tgα=4h=3⟹h=3⋅4=12
Krok 4 — pole.
P=210+6⋅12=8⋅12=96
Odpowiedź:P=96.
Kontrola drogą inną — przez rozcięcie na prostokąt i trójkąt. Prostokąt ma wymiary 6×12, a trójkąt przyprostokątne 4 i 12:
P=6⋅12+21⋅4⋅12=72+24=96 ✓
Kontrola sensowności: tangens większy od 1 znaczy, że kąt ostry jest większy od 45∘, czyli ramię pochyłe jest bardziej pionowe niż poziome — a więc wysokość musi być większa od różnicy podstaw. I jest: 12>4 ✓ Gdyby wyszła wysokość 34, byłoby to sprzeczne z daną.
💡 Wskazówka: W trapezie prostokątnym cała robota siedzi w jednym trójkącie, który powstaje po odcięciu prostokąta. Jego przyprostokątne to wysokość i różnica podstaw — i to jest jedyna rzecz, którą trzeba zapamiętać, bo z niej wynika wszystko: tangens kąta ostrego, długość ramienia pochyłego z Pitagorasa, sinus i cosinus. Uwaga na kierunek tangensa: kąt ostry leży przy dłuższej podstawie, więc przyległą przyprostokątną jest różnica podstaw, a przeciwległą wysokość, czyli tgα=a−bh. Szybka kontrola kierunku: tgα>1 oznacza kąt większy od 45∘, a więc wysokość większą od różnicy podstaw.
⚠ Odwrócenie tangensa, czyli h=34, i pole 8⋅34=332≈10,7. Poza tym, że kierunek jest zły, wynik przeczy danej: tangens 3 to kąt około 71∘, więc ramię jest niemal pionowe, a wysokość musi być kilka razy większa od różnicy podstaw, nie mniejsza. Drugi błąd: przyjęcie, że przyległą przyprostokątną jest dłuższa podstawa (10), a nie różnica podstaw — wtedy wysokość wychodzi 30 i pole 240. Trzeci błąd: uznanie liczby 3 za długość — to tangens, wielkość bez jednostki, a nie wysokość ani ramię. Czwarty: policzenie pola jako iloczynu podstaw albo jako 21⋅6⋅10; wzór na pole trapezu bierze średnią z podstaw i mnoży ją przez wysokość.
Zadanie 3(grudzień 2024)4 pkttrudniejsze
W trapezie prostokątnym ABCD dłuższa podstawa AB ma długość 7,5. Krótsza przekątna AC ma długość równą 6 i dzieli trapez na dwa trójkąty prostokątne (zobacz rysunek). Oblicz pole trapezu ABCD.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P=22,14
Krok 1 — dwa trójkąty i to, co je łączy. Przekątna AC dzieli trapez na trójkąt ACD (kąt prosty przy D) i trójkąt ACB (kąt prosty przy C). W trójkącie ACB znamy oba potrzebne boki: przeciwprostokątną ∣AB∣=7,5 i przyprostokątną ∣AC∣=6. Od niego zaczynamy.
Krok 2 — druga przyprostokątna trójkąta ACB.
∣CB∣2=7,52−62=56,25−36=20,25⟹∣CB∣=4,5
Warto zauważyć, że 6, 4,5, 7,5 to trójka 3, 4, 5 pomnożona przez 1,5 — rachunek można było przewidzieć.
Krok 3 — kąt, który przenosi informację. Teraz kluczowy ruch. Podstawy trapezu są równoległe: DC∥AB. Przekątna AC przecina te dwie proste, więc kąty DCA i CAB są naprzemianległe, czyli równe:
∢DCA=∢CAB
Ten sam kąt występuje więc w obu trójkątach — w jednym jako kąt przy A, w drugim jako kąt przy C. To on przenosi informację z trójkąta ACB, w którym wszystko wiemy, do trójkąta ACD, w którym nie wiemy nic poza przekątną.
Krok 4 — sinus i cosinus tego kąta z trójkąta ACB. Kąt przy A, przeciwprostokątna 7,5:
Krok 5 — boki trójkąta ACD. W tym trójkącie kąt prosty jest przy D, przeciwprostokątną jest przekątna ∣AC∣=6, a kąt przy C ma ten sam cosinus i sinus co policzone wyżej:
∣DC∣=6⋅cos∢DCA=6⋅0,8=4,8(kroˊtsza podstawa)
∣AD∣=6⋅sin∢DCA=6⋅0,6=3,6(wysokosˊcˊ)
Krok 6 — pole.
P=2∣AB∣+∣DC∣⋅∣AD∣=27,5+4,8⋅3,6=6,15⋅3,6=22,14
Odpowiedź:P=22,14.
Kontrola drogą inną — jako suma pól dwóch trójkątów, na które przekątna dzieli trapez. Oba są prostokątne, więc ich pola to połowy iloczynów przyprostokątnych:
PACD=21⋅4,8⋅3,6=8,64,PACB=21⋅6⋅4,5=13,5
P=8,64+13,5=22,14 ✓ ten sam wynik
Kontrola danych: sprawdźmy, że przekątna AC naprawdę wychodzi 6 przy policzonych bokach. Z Pitagorasa w trójkącie ACD: 4,82+3,62=23,04+12,96=36=6 ✓ i to zamyka rachunek.
💡 Wskazówka: Zadanie stoi na jednym spostrzeżeniu: przekątna przecina dwie równoległe podstawy, więc tworzy z nimi równe kąty naprzemianległe. Ten sam kąt pojawia się po obu stronach trapezu — dzięki temu można policzyć jego sinus i cosinus w trójkącie, w którym znamy wszystko, i użyć ich w trójkącie, w którym nie znamy nic. Bez tego przejścia trójkąt ACD jest nierozwiązywalny: ma tylko jedną znaną długość. Praktyczna kolejność pracy: najpierw znajdź trójkąt z dwiema znanymi długościami i policz w nim wszystko, potem przenieś kąt. I jeszcze jedno — kąt prosty przy C nie jest tu przypadkiem ani ozdobą rysunku; bez niego trójkąt ACB też byłby nierozwiązywalny.
⚠ Przyjęcie, że przekątna dzieli trapez na dwa trójkąty podobne albo przystające, i przepisanie boków z jednego do drugiego. Oba są prostokątne i mają wspólny bok AC, ale kąt prosty leży w nich w różnych miejscach — w ACD przy D, w ACB przy C — więc przekątna AC jest w jednym przeciwprostokątną, a w drugim przyprostokątną. To dokładnie ta różnica, którą wykorzystuje rozwiązanie. Drugi błąd: wzięcie ∣CB∣=4,5 jako wysokości trapezu. Wysokością jest krótsze ramię AD, prostopadłe do obu podstaw; CB jest ramieniem pochyłym. Trzeci błąd: pominięcie kroku z kątem naprzemianległym i zgadnięcie, że ∣DC∣ to połowa ∣AB∣ albo że ∣AD∣=∣CB∣ — nic w treści tego nie mówi. Czwarty błąd: policzenie pola jako 21⋅7,5⋅3,6, czyli wzorem na trójkąt; trapez ma dwie podstawy i wchodzi ich średnia.
Zadanie 4(czerwiec 2017)4 pkttrudniejsze
Ramię trapezu równoramiennego ABCD ma długość 26. Przekątne w tym trapezie są prostopadłe, a punkt ich przecięcia dzieli je w stosunku 2:3. Oblicz pole tego trapezu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P=25
Krok 1 — cztery trójkąty prostokątne. Przekątne są prostopadłe, więc dzielą trapez na cztery trójkąty, z których każdy ma kąt prosty w punkcie przecięcia. Nazwijmy ten punkt S.
Krok 2 — dwa z nich są równoramienne. Trapez jest równoramienny, więc jest symetryczny względem prostej przechodzącej przez środki obu podstaw — a przekątne są względem tej symetrii wymienne. Stąd ∣AS∣=∣BS∣ oraz ∣CS∣=∣DS∣. Trójkąty ABS i CDS są zatem prostokątne równoramienne.
Krok 3 — co znaczy stosunek 2:3. Punkt S dzieli każdą przekątną w stosunku 2:3, przy czym dłuższe kawałki leżą po stronie dłuższej podstawy. Oznaczmy
∣AS∣=∣BS∣=3t,∣CS∣=∣DS∣=2t
Krok 4 — ramię z Pitagorasa. Ramię AD jest przeciwprostokątną trójkąta ADS, którego przyprostokątne to właśnie ∣AS∣ i ∣DS∣ — a kąt między nimi jest prosty, bo przekątne są prostopadłe:
∣AD∣2=(3t)2+(2t)2=9t2+4t2=13t2
Podstawiamy daną ∣AD∣=26:
13t2=26⟹t2=2⟹t=2
Krok 5 — długości przekątnych. Każda przekątna to suma dwóch kawałków:
∣AC∣=∣BD∣=3t+2t=5t=52
Krok 6 — pole czworokąta o prostopadłych przekątnych. Gdy przekątne czworokąta są prostopadłe, jego pole to połowa ich iloczynu. Wzór ten znamy z rombu, ale prostopadłość przekątnych jest jedynym warunkiem, jaki jest do niego potrzebny:
P=21⋅∣AC∣⋅∣BD∣=21⋅52⋅52=21⋅50=25
Odpowiedź:P=25.
Kontrola drogą inną — przez wyznaczenie podstaw i wysokości, a potem zwykły wzór na pole trapezu. Trójkąt ABS jest prostokątny równoramienny o przyprostokątnych 3t=32, więc
∣AB∣=32⋅2=6,a analogicznie∣CD∣=22⋅2=4
Wysokość to suma odległości punktu S od obu podstaw. W prostokątnym trójkącie równoramiennym wysokość opuszczona z kąta prostego jest połową przeciwprostokątnej, więc odległości te wynoszą 3 i 2, a razem h=5. Wtedy
P=26+4⋅5=5⋅5=25 ✓ ten sam wynik
Kontrola danych: sprawdźmy ramię przy tych podstawach. Rzut ramienia na dłuższą podstawę to 26−4=1, więc ∣AD∣=12+52=26 ✓ zgadza się z daną.
💡 Wskazówka: Dwa fakty otwierają to zadanie. Pierwszy: w czworokącie o prostopadłych przekątnych pole to połowa ich iloczynu — nie trzeba wtedy ani podstaw, ani wysokości. Drugi: w trapezie równoramiennym przekątne są równe i punkt przecięcia dzieli je w tym samym stosunku, a przy prostopadłości powstają dwa trójkąty prostokątne równoramienne — przy dłuższej i przy krótszej podstawie. Dzięki temu jedna niewiadoma t opisuje cały trapez: wystarczy ją wyznaczyć z ramienia, które jest przeciwprostokątną trójkąta o przyprostokątnych 3t i 2t. Zwróć uwagę, że stosunek 2:3 nie mówi, który kawałek jest przy której podstawie — rozstrzyga to zdrowy rozsądek: dłuższy kawałek leży przy dłuższej podstawie.
⚠ Zastosowanie wzoru „połowa iloczynu przekątnych” bez sprawdzenia prostopadłości — w dowolnym trapezie ten wzór jest fałszywy, a tutaj wolno go użyć wyłącznie dlatego, że treść podaje prostopadłość. Drugi błąd: przyjęcie, że przekątne mają długości 2 i 3 (albo że są w stosunku 2:3względem siebie). W trapezie równoramiennym przekątne są równe; stosunek 2:3 dotyczy podziału każdej z nich przez punkt przecięcia. Trzeci błąd: potraktowanie ramienia 26 jako przekątnej albo jako przyprostokątnej — jest przeciwprostokątną trójkąta ADS. Czwarty błąd, rachunkowy: z 13t2=26 wyciągnięcie t=2 zamiast t2=2; wtedy pole wychodzi 50, czyli dwa razy za dużo. Warto wynik zweryfikować, wracając do danej: przy t=2 ramię wychodzi dokładnie 26.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1.P=163≈27,71
2.P=96
3.P=22,14
4.P=25
5. C
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Sprawdź się na kartce
Wszystko na tej stronie zostaje darmowe. Gotowe kartkówki i sprawdziany PDF z kluczami: grupa A za darmo, pozostałe grupy w sklepie.
Płatny materiał · sklep
Pole trapezu — kartkówka, klasa 6
Arkusze ucznia, zadania do zeszytu i osobne klucze nauczyciela.
P=2(a+b)⋅h, gdzie a i b to długości podstaw, czyli boków równoległych, a h to wysokość — odcinek prostopadły do obu podstaw. Ten sam wzór można czytać jako „średnia podstaw razy wysokość”.
Skąd się bierze wzór na pole trapezu?
Najprościej z przekątnej: dzieli ona trapez na dwa trójkąty o wspólnej wysokości h i podstawach a oraz b. Suma ich pól to 2ah+2bh=2(a+b)h. Drugie wyprowadzenie: dwa jednakowe trapezy składają się w równoległobok o podstawie a+b.
Jak obliczyć pole trapezu bez wysokości?
Wysokość trzeba wyliczyć. W trapezie prostokątnym jest nią po prostu prostopadłe ramię. W równoramiennym opuszcza się wysokości z krótszej podstawy — powstają dwa trójkąty prostokątne o przyprostokątnej 2a−b, z których wysokość wychodzi twierdzeniem Pitagorasa.
Czy we wzorze dodaje się podstawy, czy ramiona?
Podstawy, czyli boki równoległe. Ramiona w tym wzorze nie występują wcale — pojawiają się dopiero wtedy, gdy trzeba z nich wyliczyć wysokość. Dodanie ramion daje wynik niezwiązany z polem figury.
Jak obliczyć wysokość trapezu, znając pole?
Ze wzoru h=a+b2P. Powstaje z pomnożenia obu stron przez 2 i podzielenia przez sumę podstaw. Dla pola 84, podstaw 9 i 15 daje to h=24168=7.
Czy wzór na pole trapezu działa dla równoległoboku?
Tak. Równoległobok to trapez o równych podstawach, więc dla a=b wzór daje 22a⋅h=a⋅h — dokładnie wzór na pole równoległoboku. Nie trzeba go pamiętać osobno.
Jaki jest wzór na trapez?
Pytając o wzór na trapez, ma się zwykle na myśli wzór na jego pole: suma podstaw przez dwa, razy wysokość. Sam trapez nie ma jednego wzoru — osobno liczy się pole, a osobno obwód, który jest po prostu sumą wszystkich czterech boków.
Jak obliczyć pole trapezu prostokątnego?
Tym samym wzorem co każdy trapez: P=2(a+b)⋅h. W trapezie prostokątnym wysokością jest ramię prostopadłe do podstaw, więc za h wstawiasz po prostu jego długość.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
Newsletter
Nowe karty pracy prosto na maila
Mail wychodzi wtedy, gdy pojawia się coś nowego — i nie częściej niż raz w tygodniu. Za zapis dostajesz pakiet startowy: karty pracy z pięciu działów sklejone w jeden plik do druku.
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki i pedagog
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Wszystkie materiały na tej stronie przygotowuję sam. Poznaj moje podejście →
Ostatnia aktualizacja: 2026-08-22
Nie każ mu liczyć!
KOLOR I KOD
Kolorowy kod
Sprawdź kod. Pokoloruj każdą figurę tak, jak pokazuje wzór.
2
=
=
=
=
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nie każ mu liczyć!NIEKAZMULICZYC.PL
KARTY PRACY
Koncentracja krok po kroku
30 ćwiczeń, które uczą uważnego patrzenia, porównywania i kończenia tego, co się zaczęło. Po jednym dziennie — bez pośpiechu.
TA KSIĄŻECZKA NALEŻY DO
DATA ROZPOCZĘCIA
AUTORMateusz Będkowski
SPOSTRZEGAWCZOŚĆ
Połącz te same kolory
Połącz linią kropki w tym samym kolorze.
1
Nie każ mu liczyć!niekazmuliczyc.pl
Nowość · za darmo
Koncentracja krok po kroku
30 kart pracy, które uczą dziecko uważnego patrzenia i kończenia tego, co zaczęło. Cały PDF wrzucam za darmo do grupy na Facebooku — bez zapisów.