Wszystko po to, żeby go rozpoznać

Radiowóz różni się od zwykłego samochodu przede wszystkim wyglądem, i to celowo. U nas ma jasne nadwozie z wyraźnym niebieskim pasem na boku i dużym napisem POLICJA, a na dachu niebieskie światła. Chodzi o to, żeby każdy — kierowca, pieszy, dziecko — rozpoznał go natychmiast, z daleka i z każdej strony. Napis bywa też umieszczony na masce, żeby było go widać z góry, na przykład z kamery albo ze śmigłowca.

Co jest w środku

W kabinie radiowozu jest więcej sprzętu niż w zwykłym aucie. Najważniejsza jest radiostacja, dzięki której załoga cały czas ma kontakt z dyżurnym — to od niego dostaje informacje, gdzie ma jechać. Do tego dochodzi komputer, sprzęt do pomiaru prędkości, apteczka i wyposażenie potrzebne przy zabezpieczaniu miejsca zdarzenia. Tylna część bywa oddzielona od przedniej przegrodą.

Sygnał i koguty

Gdy radiowóz jedzie na sygnale, staje się pojazdem uprzywilejowanym — inni kierowcy mają obowiązek ustąpić mu drogi. Same niebieskie światła bez dźwięku też coś znaczą: często oznaczają, że policja stoi w miejscu i zabezpiecza zdarzenie, na przykład wypadek albo przejazd kolumny. Warto to dziecku wytłumaczyć, bo migające światła nie zawsze oznaczają pościg, choć w bajkach zwykle właśnie tak jest.

Jak pokolorować

Najbliżej rzeczywistości będzie jasne nadwozie — białe lub srebrne — z niebieskim pasem biegnącym wzdłuż boku i napisem POLICJA. Koguty na dachu pomaluj na niebiesko, szyby zostaw jasne, opony czarne, a felgi srebrne. Jeśli chcesz, żeby rysunek był bardziej wyrazisty, obrysuj pas ciemniejszą kredką — to on najbardziej rzuca się w oczy na prawdziwym radiowozie.

Nie ma się czego bać

To najważniejsza rzecz, jaką można przekazać przy tej kolorowance. Policjant nie jest osobą, którą się straszy dzieci, tylko kimś, do kogo można podejść, gdy zgubi się w galerii, na festynie albo w drodze ze szkoły. Warto powiedzieć wprost: „jeśli się zgubisz i nie widzisz mnie, szukaj policjanta albo osoby w mundurze”. Dziecko, które słyszało to wcześniej, w razie potrzeby zadziała znacznie pewniej.

Dla rodzica

Dobrze przy okazji powtórzyć numer 112, a jeśli dziecko jest starsze — dodać, że do policji dzwoni się też pod 997. Warto przećwiczyć krótką rozmowę: jak się nazywam, gdzie jestem, co się stało. Dzieci zwykle wiedzą, że „trzeba dzwonić”, ale gubią się przy pytaniu o miejsce, więc to właśnie tę część warto poćwiczyć najbardziej.