Większa plansza, więcej kombinowania i ten sam spokojny styl gry.
Gra wstrzymana
To sudoku na większych planszach. Do wyboru są dwa rozmiary: 12×12, czyli 144 pola, oraz 16×16 — aż 256 pól. Zasady pozostają dokładnie te same, zmienia się wyłącznie skala.
Zmienia się też kształt regionów. Na planszy 12×12 region ma wymiary trzy rzędy na cztery kolumny, a na 16×16 jest kwadratem cztery na cztery. Ponieważ symboli potrzeba więcej niż dziewięć, po cyfrach wchodzą litery: w wersji 12×12 używa się 1–9 oraz A, B i C, a w 16×16 — cyfr 1–9 i liter od A do G. Każdy symbol musi wystąpić raz w rzędzie, raz w kolumnie i raz w regionie.
Postęp zapisuje się na Twoim urządzeniu, więc dużą planszę można spokojnie zostawić i wrócić do niej później — nic nie przepadnie.
Na dużej planszy najgorszą strategią jest przeglądanie wszystkiego po kolei. Znacznie lepiej działa prosta zasada: szukaj rzędów, kolumn i regionów, w których brakuje najmniej symboli. Tam wybór jest najwęższy, więc to stamtąd przychodzą pierwsze pewne wpisy.
Bardzo przydaje się też tryb notatek. Przy szesnastu symbolach nikt nie utrzyma wszystkich kandydatów w głowie, a zapisanie ich w polu zamienia zgadywanie w spokojne eliminowanie. Warto również pamiętać, że litery to zwykłe symbole — A nie jest „lepsze" ani „większe" od 9, po prostu następuje po nim w kolejce.
Przede wszystkim wytrwałość i pracę z systemem. Plansza 16×16 ma prawie trzy razy więcej pól niż klasyczna, więc nie da się jej rozwiązać zrywem — trzeba przyjąć metodę i konsekwentnie się jej trzymać. To ćwiczenie koncentracji rozłożonej w czasie, czyli dokładnie tej umiejętności, której brakuje przy dłuższych zadaniach w szkole.
To wariant dla dziecka, które zwykłe sudoku 9×9 rozwiązuje już bez pomocy i chce czegoś większego. Zacznijcie od 12×12 na poziomie łatwym — przeskok z dziewiątki jest tam łagodny, a litery pojawiają się tylko trzy.
Warto od razu pokazać tryb notatek i uprzedzić, że jedna plansza spokojnie może zająć kilka podejść. To nie jest zadanie na czas i nikt tu niczego nie ocenia — gra zapamięta stan, a wracanie do niej przez kilka dni jest zupełnie normalne.
Bo symboli musi być tyle, ile pól w rzędzie. Po wyczerpaniu cyfr 1–9 kolejne oznacza się literami: A, B, C na planszy 12×12 i dalej aż do G na 16×16.
Zasady są identyczne, ale pól jest prawie dwa razy więcej, więc jedna partia trwa znacznie dłużej i wymaga więcej cierpliwości. Na start lepsze jest 12×12.
Nie. Gra zapisuje stan planszy lokalnie na Twoim urządzeniu i pozwala wrócić do rozpoczętej partii.
Nie ma tu sztywnej granicy — decyduje wprawa. Jeśli dziecko rozwiązuje samodzielnie klasyczne sudoku i nie zniechęca się przy dłuższych zadaniach, plansza 12×12 będzie w sam raz.