Nie każde auto sportowe jest takie samo

Na jednym arkuszu widać naraz kilka sylwetek i dopiero wtedy widać, że „sportowy” to nie jeden rodzaj samochodu. Coupé ma dwoje drzwi i stały, opadający dach. Roadster jest dwumiejscowy i otwarty. Auto typu grand tourer bywa większe i wygodniejsze, bo projektuje się je do szybkiej jazdy na długich trasach, z bagażem. Bywa też małe, zwyczajne z wyglądu auto z mocnym silnikiem — praktyczne na co dzień, a szybkie, gdy trzeba.

Barwy zespołu

Prawdziwe zespoły wyścigowe malują wszystkie swoje auta w te same barwy, żeby z trybun było od razu widać, kto jest kto. Możecie zrobić na tej planszy dokładnie to samo: wybrać dwa lub trzy kolory i pomalować nimi wszystkie samochody, zmieniając tylko układ pasów i numery startowe. Efekt jest zaskakująco dobry, a przy okazji arkusz wygląda jak kolekcja jednej drużyny, a nie zbiór przypadkowych rysunków.

Numery i znak drużyny

Do kompletu warto wymyślić nazwę zespołu i prosty znak — wystarczy figura z jednej albo dwóch linii, powtórzona na każdym aucie w tym samym miejscu. Numery startowe nadaj po kolei, dużym, czytelnym pismem, bo na prawdziwych autach muszą być widoczne z daleka i pod każdym kątem. To ćwiczenie uczy konsekwencji: ten sam pomysł trzeba powtórzyć kilka razy, a nie wymyślać za każdym razem od nowa.

Skąd biorą się różnice w kształtach

Kiedy pomalujecie już wszystkie auta wspólnymi barwami, różnice w sylwetkach staną się jeszcze wyraźniejsze. Jedno jest niższe, drugie ma dłuższy tył, trzecie wyraźny dodatek nad bagażnikiem. To nie przypadek — samochody projektuje się pod różne zadania, a każdy element ma swoje zastosowanie. Warto obejrzeć planszę na koniec i poszukać, czym dokładnie te auta się od siebie różnią.

Jak pokolorować

Zacznijcie od decyzji o barwach, zanim pierwsza kredka dotknie papieru — przy kilku rysunkach naraz to naprawdę pomaga. Potem malujcie etapami: najpierw wszystkie nadwozia, potem wszystkie pasy, na końcu szyby, opony i felgi. Dzięki temu odcienie będą takie same na całym arkuszu. Numery startowe zostaw na sam koniec, na jasnym polu, żeby dobrze się odcinały.

Dla rodzica

Plansza w jednych barwach sprawdza się jako zadanie dla kilkorga dzieci naraz: każde bierze inny samochód, ale wszystkie trzymają się wspólnie ustalonych kolorów. To ćwiczenie w umawianiu się i pilnowaniu wspólnej zasady, a przy tym każdy ma swój rysunek. Gotowe arkusze można potem złożyć obok siebie — dopiero wtedy widać, że powstała jedna kolekcja.