Strona głównaTrygonometriaWzory trygonometryczne

Wzory trygonometryczne

Tablice wzorów trygonometrycznych wyglądają groźnie — dwadzieścia wierszy, w każdym inna kombinacja znaków. W rzeczywistości wszystkie wzory redukcyjne da się odtworzyć jedną regułą, bez zaglądania do tablic i bez uczenia się ich na pamięć. Do tego dochodzą trzy wzory na sumę kątów i kąt podwojony, z których każdy ma konkretne zastosowanie. Definicje funkcji zakładam za znane — są w haśle o trygonometrii.

Dział: TrygonometriaPoziom: liceum — zakres rozszerzonyZadań z matury: 7

Przejdź od razu do zadań (7) ↓

1Po co redukować kąt

Materiał rozszerzony — cała strona

Podstawa dla liceum umieszcza wzory redukcyjne oraz wzory na sumę i różnicę kątów i kąt podwojony w zakresie rozszerzonym (dział VII, Trygonometria).

Do matury podstawowej potrzebne są tylko definicje, wartości dla kątów szczególnych, jedynka trygonometryczna oraz twierdzenie cosinusów — wszystko to jest w haśle podstawowym. Twierdzenie sinusów należy już do zakresu rozszerzonego.

Tablice podają wartości funkcji dla kątów od 0° do 90°90°. Tymczasem w zadaniach pojawiają się kąty 150°150°, 240°240°, a przy funkcjach okresowych nawet 1000°1000°.

Wzory redukcyjne sprowadzają dowolny kąt do kąta ostrego — tak, żeby dało się odczytać wartość z tablicy albo z pamięci. To ich jedyne zadanie.

Warto zauważyć, że jeden taki wzór już znasz. Przy twierdzeniu cosinusów korzystaliśmy z zależności dla kątów rozwartych:

sin(180°α)=sinα,cos(180°α)=cosα\sin(180° - \alpha) = \sin\alpha, \qquad \cos(180° - \alpha) = -\cos\alpha

To są wzory redukcyjne — po prostu najprostsze z całej rodziny. Reszta działa dokładnie tak samo, tylko dla innych kątów odniesienia.

2Jedna reguła zamiast tablicy

Każdy wzór redukcyjny ma postać f(k90°±α)f(k \cdot 90° \pm \alpha), gdzie kk to liczba całkowita. Żeby go rozpisać, wystarczą dwa pytania.

Reguła w dwóch krokach

Krok 1 — czy funkcja się zmienia? Patrzysz na wielokrotność 90°90°:

nieparzysta (90°90°, 270°270°) → funkcja zmienia się na kofunkcję: sincos\sin \leftrightarrow \cos, tgctg\tg \leftrightarrow \ctg;

parzysta (180°180°, 360°360°) → funkcja zostaje bez zmian.

Krok 2 — jaki znak? Ustalasz, w której ćwiartce leży kąt wyjściowy, i bierzesz znak, jaki ma tam funkcja pierwotna (ta z lewej strony wzoru).

Sprawdźmy regułę na dwóch przykładach.

sin(180°α)\sin(180° - \alpha). Wielokrotność 180°\textcolor{#16A06A}{180°} jest parzysta, więc sinus zostaje sinusem. Dla α\alpha ostrego kąt 180°α180° - \alpha leży w drugiej ćwiartce, gdzie sinus jest dodatni. Wynik: +sinα\textcolor{#E0453A}{+\sin\alpha}

cos(90°+α)\cos(90° + \alpha). Wielokrotność 90°\textcolor{#16A06A}{90°} jest nieparzysta, więc cosinus zmienia się w sinus. Kąt 90°+α90° + \alpha leży w drugiej ćwiartce, gdzie cosinus jest ujemny. Wynik: sinα\textcolor{#E0453A}{-\sin\alpha}

Kontrola liczbowa drugiego: dla α=30°\alpha = \textcolor{#16A06A}{30°} mamy cos120°=12\cos \textcolor{#16A06A}{120°} = \textcolor{#2F80D8}{-\frac{1}{2}}, a sin30°=12-\sin \textcolor{#16A06A}{30°} = \textcolor{#2F80D8}{-\frac{1}{2}}

kątsin\sincos\cosfunkcja
90°α90° - \alphacosα\cos\alphasinα\sin\alphazmienia się
90°+α90° + \alphacosα\cos\alphasinα-\sin\alphazmienia się
180°α180° - \alphasinα\sin\alphacosα-\cos\alphazostaje
180°+α180° + \alphasinα-\sin\alphacosα-\cos\alphazostaje
270°α270° - \alphacosα-\cos\alphasinα-\sin\alphazmienia się
360°α360° - \alphasinα-\sin\alphacosα\cos\alphazostaje

Tej tabeli nie trzeba pamiętać — każdy wiersz odtwarza się regułą w kilka sekund. Warto natomiast pamiętać znaki funkcji w ćwiartkach, bo bez nich krok drugi nie działa.

Znaki w ćwiartkach

I ćwiartka (0°90°90°): wszystkie dodatnie.

II (90°90°180°180°): tylko sinus dodatni.

III (180°180°270°270°): tylko tangens dodatni.

IV (270°270°360°360°): tylko cosinus dodatni.

3Suma i różnica kątów

Te wzory pozwalają policzyć wartość funkcji dla kąta, którego nie ma w tablicy, o ile da się go rozłożyć na dwa znane.

sin(α+β)=sinαcosβ+cosαsinβ\sin(\alpha + \beta) = \sin\alpha\cos\beta + \cos\alpha\sin\beta
cos(α+β)=cosαcosβsinαsinβ\cos(\alpha + \beta) = \cos\alpha\cos\beta - \sin\alpha\sin\beta

Dla różnicy wystarczy zamienić znak w środku — i tylko w środku:

sin(αβ)=sinαcosβcosαsinβ\sin(\alpha - \beta) = \sin\alpha\cos\beta - \cos\alpha\sin\beta
cos(αβ)=cosαcosβ+sinαsinβ\cos(\alpha - \beta) = \cos\alpha\cos\beta + \sin\alpha\sin\beta

Zwróć uwagę na przeciwne znaki w obu parach: przy sinusie suma kątów daje plus, a przy cosinusie minus. To najczęściej mylone miejsce w całym dziale.

Pomaga jedno zdanie: sinus jest zgodny, cosinus przekorny. Sinus sumy ma plus, cosinus sumy ma minus.

Uwaga na wzór, którego nie ma

sin(α+β)sinα+sinβ\sin(\alpha + \beta) \neq \sin\alpha + \sin\beta — i to nie jest drobiazg.

Kontrprzykład: sin(30°+30°)=sin60°0,87\sin(30° + 30°) = \sin 60° \approx 0{,}87, a sin30°+sin30°=1\sin 30° + \sin 30° = 1. Wartości są różne.

To ta sama pułapka co przy wzorach skróconego mnożenia i logarytmach: działanie nie rozdziela się względem dodawania. Nazwa funkcji przed nawiasem nie pozwala tego nawiasu po prostu opuścić.

4Kąt podwojony

Wzory na kąt podwojony nie są osobną wiedzą — wychodzą z sumy kątów po podstawieniu β=α\beta = \alpha.

sin2α=sin(α+α)=sinαcosα+cosαsinα=2sinαcosα\sin 2\alpha = \sin(\alpha + \alpha) = \sin\alpha\cos\alpha + \cos\alpha\sin\alpha = \textcolor{#E0453A}{2\sin\alpha\cos\alpha}
cos2α=cos(α+α)=cosαcosαsinαsinα=cos2αsin2α\cos 2\alpha = \cos(\alpha + \alpha) = \cos\alpha\cos\alpha - \sin\alpha\sin\alpha = \textcolor{#E0453A}{\cos^2\alpha - \sin^2\alpha}

Cosinus podwojonego kąta ma trzy równoważne postacie — i to bywa mylące, bo w tablicach stoją obok siebie:

postaćkiedy wygodna
cos2α=cos2αsin2α\cos 2\alpha = \cos^2\alpha - \sin^2\alphagdy znasz obie funkcje
cos2α=12sin2α\cos 2\alpha = 1 - 2\sin^2\alphagdy znasz tylko sinus
cos2α=2cos2α1\cos 2\alpha = 2\cos^2\alpha - 1gdy znasz tylko cosinus

Wszystkie trzy to ten sam wzór. Dwie dolne powstają z górnej przez podstawienie jedynki trygonometrycznej w postaci cos2α=1sin2α\cos^2\alpha = 1 - \sin^2\alpha albo sin2α=1cos2α\sin^2\alpha = 1 - \cos^2\alpha.

Kontrola liczbowa dla α=30°\alpha = \textcolor{#16A06A}{30°}:

Najczęstszy błąd w tym miejscu: zapis sin2α=2sinα\sin 2\alpha = 2\sin\alpha. Dla α=30°\alpha = 30° dałoby to 212=12 \cdot \frac{1}{2} = \textcolor{#9b1c14}{1}, a prawidłowa wartość sin60°\sin 60° wynosi około 0,870{,}87. Mnożenie kąta przez dwa nie mnoży wartości funkcji przez dwa.

5Przykłady krok po kroku

Trzy przykłady: redukcja kąta, wartość dla kąta spoza tablicy i zastosowanie kąta podwojonego.

Przykład 1 Redukcja kąta do ostrego

Oblicz sin210°\sin \textcolor{#16A06A}{210°} oraz cos330°\cos \textcolor{#16A06A}{330°}, korzystając ze wzorów redukcyjnych.

  1. Pierwszy. Rozkładam 210°=180°+30°\textcolor{#16A06A}{210°} = 180° + 30°, bo 180°180° jest wielokrotnością 90°90°, a 30°30° zostaje kątem ostrym.
  2. Wielokrotność 180°180° jest parzysta, więc sinus pozostaje sinusem.
  3. Kąt 210°\textcolor{#16A06A}{210°} leży w trzeciej ćwiartce, gdzie sinus jest ujemny.
  4. Zatem sin210°=sin30°=12\sin \textcolor{#16A06A}{210°} = -\sin 30° = \textcolor{#E0453A}{-\frac{1}{2}}.
  5. Drugi. Rozkładam 330°=360°30°\textcolor{#16A06A}{330°} = 360° - 30°. Wielokrotność 360°360° jest parzysta, więc cosinus zostaje cosinusem.
  6. Kąt 330°\textcolor{#16A06A}{330°} leży w czwartej ćwiartce, gdzie cosinus jest dodatni.
  7. Zatem cos330°=+cos30°=32\cos \textcolor{#16A06A}{330°} = +\cos 30° = \textcolor{#2F80D8}{\frac{\sqrt3}{2}}.
  8. Kontrola pierwszego: sin210°0,5\sin 210° \approx -0{,}5 ✓, kontrola drugiego: cos330°0,866\cos 330° \approx 0{,}866
  9. Kontrola sensu: w trzeciej ćwiartce dodatni jest tylko tangens, więc ujemny sinus się zgadza ✓

Odpowiedź: sin210°=12\sin 210° = -\frac{1}{2}, cos330°=32\cos 330° = \frac{\sqrt3}{2}.

Rozkład warto robić zawsze na najbliższą wielokrotność 90°90°, tak żeby reszta była kątem ostrym. Dla 210°210° można też wziąć 270°60°270° - 60° — wyjdzie to samo, ale funkcja się zmieni i łatwiej o pomyłkę.

Przykład 2 Wartość dla kąta spoza tablicy

Oblicz dokładną wartość sin75°\sin \textcolor{#16A06A}{75°}.

  1. Kąta 75°\textcolor{#16A06A}{75°} nie ma wśród wartości szczególnych, ale rozkłada się na dwa znane: 75°=45°+30°\textcolor{#16A06A}{75°} = 45° + 30°.
  2. Stosuję wzór na sinus sumy: sin(α+β)=sinαcosβ+cosαsinβ\sin(\alpha+\beta) = \sin\alpha\cos\beta + \cos\alpha\sin\beta.
  3. sin75°=sin45°cos30°+cos45°sin30°\sin \textcolor{#16A06A}{75°} = \sin 45° \cos 30° + \cos 45° \sin 30°
  4. Podstawiam wartości: 2232+2212\frac{\sqrt2}{2} \cdot \frac{\sqrt3}{2} + \frac{\sqrt2}{2} \cdot \frac{1}{2}
  5. =64+24=6+24= \frac{\sqrt6}{4} + \frac{\sqrt2}{4} = \textcolor{#E0453A}{\frac{\sqrt6 + \sqrt2}{4}}
  6. Wartość przybliżona: 2,449+1,41440,966\frac{2{,}449 + 1{,}414}{4} \approx \textcolor{#2F80D8}{0{,}966}.
  7. Kontrola zakresu: sinus musi mieścić się między 1-1 a 11, a 0,9660{,}966 mieści się ✓
  8. Kontrola sensu: 75°\textcolor{#16A06A}{75°} leży blisko 90°90°, więc sinus powinien być bliski jedynki — i jest ✓
  9. Kontrola drugą drogą: 75°=90°15°\textcolor{#16A06A}{75°} = 90° - 15°, więc sin75°=cos15°\sin 75° = \cos 15°, a cosinus małego kąta też jest bliski jedynki ✓

Odpowiedź: sin75°=6+24\sin 75° = \frac{\sqrt6+\sqrt2}{4}.

Odpowiedź zostawia się w postaci dokładnej, z pierwiastkami — przybliżenie służy tylko do kontroli. Ten sam rozkład na 45°+30°45° + 30° działa dla cosinusa, tylko ze znakiem minus w środku.

Przykład 3 Kąt podwojony w zadaniu

Kąt α\alpha jest ostry i sinα=0,6\sin\alpha = \textcolor{#16A06A}{0{,}6}. Oblicz sin2α\sin 2\alpha oraz cos2α\cos 2\alpha.

  1. Najpierw potrzebuję cosinusa. Z jedynki trygonometrycznej: cos2α=10,62=10,36=0,64\cos^2\alpha = 1 - \textcolor{#16A06A}{0{,}6}^2 = 1 - 0{,}36 = 0{,}64.
  2. Kąt jest ostry, więc biorę wartość dodatnią: cosα=0,8\cos\alpha = \textcolor{#2F80D8}{0{,}8}.
  3. sin2α=2sinαcosα=20,60,8=0,96\sin 2\alpha = 2\sin\alpha\cos\alpha = 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{0{,}6} \cdot \textcolor{#2F80D8}{0{,}8} = \textcolor{#E0453A}{0{,}96}
  4. Dla cosinusa wybieram postać z samym sinusem, bo mam go podanego wprost: cos2α=12sin2α\cos 2\alpha = 1 - 2\sin^2\alpha.
  5. cos2α=120,36=10,72=0,28\cos 2\alpha = 1 - 2 \cdot 0{,}36 = 1 - 0{,}72 = \textcolor{#8B5CF6}{0{,}28}
  6. Kontrola jedynką dla kąta podwojonego: 0,962+0,282=0,9216+0,0784=1\textcolor{#E0453A}{0{,}96}^2 + \textcolor{#8B5CF6}{0{,}28}^2 = 0{,}9216 + 0{,}0784 = 1
  7. Kontrola inną postacią: cos2αsin2α=0,640,36=0,28\cos^2\alpha - \sin^2\alpha = 0{,}64 - 0{,}36 = \textcolor{#8B5CF6}{0{,}28}
  8. Kontrola sensu: oba wyniki mieszczą się w przedziale od 1-1 do 11

Odpowiedź: sin2α=0,96\sin 2\alpha = 0{,}96, cos2α=0,28\cos 2\alpha = 0{,}28.

Kontrola jedynką trygonometryczną dla kąta 2α2\alpha jest tu wyjątkowo tania i wyłapuje każdą pomyłkę rachunkową. Warto ją robić zawsze, gdy liczy się obie funkcje naraz.

6Najczęstsze błędy

Cztery błędy — pierwszy dotyczy opuszczania nawiasu.

Rozbijanie funkcji sumy kątów

Skąd się bierze: Zapis sin(α+β)=sinα+sinβ\sin(\alpha+\beta) = \sin\alpha + \sin\beta wygląda naturalnie, ale jest fałszywy. Dla α=β=30°\alpha=\beta=30° lewa strona to sin60°0,87\sin 60° \approx 0{,}87, a prawa 11 — różnica jest widoczna gołym okiem.

Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj, że nazwa funkcji nie pozwala opuścić nawiasu. To ta sama zasada co przy (a+b)2(a+b)^2 i przy logarytmie sumy: działanie nie rozdziela się względem dodawania.

Mylenie znaku we wzorach na sumę kątów

Skąd się bierze: Sinus sumy ma w środku plus, a cosinus sumy minus — odwrotnie, niż podpowiada odruch. Pomyłka daje wynik o poprawnej wartości bezwzględnej, ale złym znaku, więc przechodzi przez kontrolę zakresu.

Jak zrobić dobrze: Trzymaj się zdania: sinus zgodny, cosinus przekorny. Kontrola liczbowa: dla α=β=45°\alpha=\beta=45° musi wyjść cos90°=0\cos 90° = 0, a przy złym znaku wyjdzie 11.

Zapis sin2α=2sinα\sin 2\alpha = 2\sin\alpha

Skąd się bierze: Dwójka stojąca przy kącie zostaje odruchowo przeniesiona przed funkcję. Dla α=30°\alpha=30° dawałoby to 11, podczas gdy sin60°0,87\sin 60° \approx 0{,}87. Przy większych kątach błąd bywa jeszcze groźniejszy, bo wynik przekracza jedynkę.

Jak zrobić dobrze: Pamiętaj, że sin2α=2sinαcosα\sin 2\alpha = 2\sin\alpha\cos\alphaz cosinusem. Kontrola: jeśli wynik wyszedł większy od 11, na pewno pominięto cosinus.

Zapominanie o zmianie funkcji przy 90°90° i 270°270°

Skąd się bierze: Przy nieparzystej wielokrotności 90°90° sinus przechodzi w cosinus i odwrotnie. Pominięcie tego kroku daje wynik o poprawnym znaku, ale niewłaściwej funkcji — a to często ten sam rząd wielkości, więc błąd bywa niewidoczny.

Jak zrobić dobrze: Zawsze zaczynaj od pytania „parzysta czy nieparzysta wielokrotność 90°90°”, a dopiero potem ustalaj znak. Kontrola: sin(90°+30°)\sin(90°+30°) musi dać cos30°=32\cos 30° = \frac{\sqrt3}{2}, a nie 12\frac{1}{2}.

Zadania maturalne — wzory redukcyjne i kąty dopełniające się do 90°

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co policzone po drodze. Na maturze podstawowej z całej tabeli wzorów redukcyjnych potrzebne są w praktyce dwa:  sin(90α)=cosα\sin\left(90^\circ - \alpha\right) = \cos\alpha  oraz  cos(90α)=sinα\cos\left(90^\circ - \alpha\right) = \sin\alpha. Czyta się je jednym zdaniem: sinus kąta równa się cosinusowi kąta dopełniającego go do prostego. Praktyczny nawyk do wszystkich zadań na tej stronie: gdy zobaczysz dwa kąty, dodaj je. Jeśli wychodzi 9090^\circ, to funkcje jednego zamieniają się na funkcje drugiego i wyrażenie prawie zawsze zwija się do jedynki albo do liczby całkowitej. Drugi używany wzór dotyczy kątów rozwartych: sin(180α)=sinα\sin\left(180^\circ - \alpha\right) = \sin\alpha.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (sierpień 2011)1 pktłatwe

Kąt α\alpha jest ostry oraz sinα=cos47\sin\alpha = \cos 47^\circ. Wtedy miara kąta α\alpha jest równa
  • A. 66^\circ
  • B. 3333^\circ
  • C. 4747^\circ
  • D. 4343^\circ
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Po lewej stronie mamy sinus, po prawej cosinus — trzeba więc sprowadzić obie strony do tej samej funkcji. Robi to wzór redukcyjny.
  2. cos47=sin(9047)=sin43\cos \textcolor{#16A06A}{47^\circ} = \sin\left(90^\circ - \textcolor{#16A06A}{47^\circ}\right) = \sin \textcolor{#E0453A}{43^\circ}
  3. Podstawiamy do równania z treści:
  4. sinα=sin43\sin\alpha = \sin \textcolor{#E0453A}{43^\circ}
  5. Skoro kąt α\alpha jest ostry, a sinus dla kątów od 00^\circ do 9090^\circ przyjmuje każdą wartość dokładnie raz, to
  6. α=43\alpha = 43^\circ
  7. Odpowiedź: 4343^\circ, czyli D.
  8. Kontrola liczbowa: cos470,6820\cos 47^\circ \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}6820} oraz sin430,6820\sin 43^\circ \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}6820} ✓ Te same wartości.
  9. Sprawdzenie sumy kątów: 47+43=90\textcolor{#16A06A}{47^\circ} + 43^\circ = \textcolor{#E0453A}{90^\circ} ✓ — kąty dopełniają się do prostego, dokładnie jak każe wzór.
  10. Skąd dystraktory. Odpowiedź 4747^\circ (C) to przepisanie kąta z treści bez żadnej zamiany — jakby sinus i cosinus tego samego kąta były równe (co zachodzi tylko dla 4545^\circ). Odpowiedź 66^\circ (A) to 5347\textcolor{#E0453A}{53^\circ - 47^\circ}, czyli odejmowanie od złej liczby, a 3333^\circ (B) to 8047\textcolor{#E0453A}{80^\circ - 47^\circ} — obie powstają z pomylenia, do ilu kąty mają się dopełniać.

💡 Wskazówka: Gdy w jednym równaniu stoi sinus, a w drugim cosinus, zamień jedną funkcję na drugą wzorem cosβ=sin(90β)\cos\beta = \sin\left(90^\circ - \beta\right). Potem obie strony mają tę samą funkcję i można porównać same kąty. Kontrola na koniec zajmuje sekundę: dwa kąty muszą się sumować do 9090^\circ.

⚠ Podanie 4747^\circ (odpowiedź C), czyli przepisanie kąta z treści. Równość sinα=cosα\sin\alpha = \cos\alpha zachodzi tylko dla α=45\alpha = 45^\circ, więc dla 4747^\circ być prawdziwa nie może. Drugi błąd: odejmowanie od 180180^\circ zamiast od 9090^\circ i wyjście na 133133^\circ — kąt nie byłby wtedy ostry, co przeczy treści. Wzór z 180180^\circ dotyczy zamiany sin(180α)\sin\left(180^\circ - \alpha\right) na sinα\sin\alpha, czyli tej samej funkcji, a nie przejścia z cosinusa na sinus.

Zadanie 2 (grudzień 2014)1 pktśrednie

Liczba sin150\sin 150^\circ jest równa liczbie
  • A. cos60\cos 60^\circ
  • B. cos120\cos 120^\circ
  • C. tg120\operatorname{tg} 120^\circ
  • D. tg60\operatorname{tg} 60^\circ
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Kąt 150\textcolor{#16A06A}{150^\circ} jest rozwarty, więc najpierw sprowadzamy go do kąta ostrego wzorem redukcyjnym sin(180α)=sinα\sin\left(180^\circ - \alpha\right) = \sin\alpha.
  2. sin150=sin(18030)=sin30=12\sin \textcolor{#16A06A}{150^\circ} = \sin\left(180^\circ - \textcolor{#E0453A}{30^\circ}\right) = \sin \textcolor{#E0453A}{30^\circ} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12}
  3. Teraz sprawdzamy każdą odpowiedź — wszystkie cztery kąty są z tabeli wartości szczególnych, więc rachunek jest krótki:
  4. A: cos60=12\cos 60^\circ = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12} ✓ — zgadza się.
  5. B: cos120=cos(18060)=cos60=12\cos 120^\circ = \cos\left(180^\circ - 60^\circ\right) = -\cos 60^\circ = \textcolor{#E0453A}{-\dfrac12} — ta sama wartość, ale ze znakiem minus, więc nie.
  6. C: tg120=tg60=31,73\operatorname{tg} 120^\circ = -\operatorname{tg} 60^\circ = \textcolor{#E0453A}{-\sqrt3} \approx \textcolor{#E0453A}{-1{,}73} — nie.
  7. D: tg60=31,73\operatorname{tg} 60^\circ = \textcolor{#E0453A}{\sqrt3} \approx \textcolor{#E0453A}{1{,}73} — nie.
  8. Odpowiedź: cos60\cos 60^\circ, czyli A.
  9. Krótsza droga, bez tabeli wartości. Zauważ, że 150\textcolor{#16A06A}{150^\circ} i 6060^\circ nie sumują się do 9090^\circ — ale sin150=sin30\sin 150^\circ = \sin 30^\circ, a 30+60=9030^\circ + 60^\circ = \textcolor{#E0453A}{90^\circ}. Zatem sin30=cos60\sin 30^\circ = \cos 60^\circ wprost ze wzoru o kątach dopełniających.
  10. Kontrola znaku — najważniejsza rzecz w tym zadaniu. Kąt 150150^\circ leży w drugiej ćwiartce, gdzie sinus jest dodatni, a cosinus i tangens ujemne. Skoro sin150>0\sin 150^\circ > 0, to odpowiedzi o wartościach ujemnych (B i C) odpadają bez liczenia. Zostają A i D, a 3>1\sqrt3 > 1, podczas gdy sinus nigdy nie przekracza 11 — więc D też odpada.

💡 Wskazówka: Zacznij od znaku. Kąt 150150^\circ jest w drugiej ćwiartce, gdzie sinus jest dodatni, więc szukana liczba jest dodatnia — to odrzuca cos120\cos 120^\circ i tg120\operatorname{tg} 120^\circ jednym spojrzeniem. Potem skorzystaj z tego, że sinus nigdy nie wychodzi poza przedział od 1-1 do 11, co odrzuca tg60=3\operatorname{tg} 60^\circ = \sqrt3. Zostaje jedna odpowiedź i nie trzeba nawet znać wartości.

⚠ Wybór cos120\cos 120^\circ (odpowiedź B) przez mechaniczne odjęcie 3030^\circ od obu liczb albo przez odruch „15030=120150 - 30 = 120”. Wartość jest wtedy poprawna co do wielkości, ale ujemna — a sin150\sin 150^\circ jest dodatni. Drugi błąd: wybór tg60\operatorname{tg} 60^\circ (D), czyli 31,73\sqrt3 \approx 1{,}73; żadna wartość sinusa nie może być większa od 11, więc ta odpowiedź odpada bez znajomości tabeli. Trzeci błąd: uznanie, że sin150=sin(15090)=sin60\sin 150^\circ = \sin\left(150^\circ - 90^\circ\right) = \sin 60^\circ — wzór redukcyjny dla sinusa kąta rozwartego odejmuje kąt od 180180^\circ, a nie od 9090^\circ.

Zadanie 3 (maj 2022)1 pktśrednie

Liczba cos12sin78+sin12cos78\cos 12^\circ \cdot \sin 78^\circ + \sin 12^\circ \cdot \cos 78^\circ jest równa
  • A. 12\dfrac{1}{2}
  • B. 22\dfrac{\sqrt2}{2}
  • C. 32\dfrac{\sqrt3}{2}
  • D. 11
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Dodajemy kąty z treści — to pierwszy odruch w każdym zadaniu z wzorami redukcyjnymi:
  2. 12+78=90\textcolor{#16A06A}{12^\circ} + \textcolor{#16A06A}{78^\circ} = \textcolor{#E0453A}{90^\circ}
  3. Kąty dopełniają się do prostego, więc funkcje jednego zamieniają się na funkcje drugiego:
  4. sin78=sin(9012)=cos12\sin \textcolor{#16A06A}{78^\circ} = \sin\left(90^\circ - \textcolor{#16A06A}{12^\circ}\right) = \cos \textcolor{#E0453A}{12^\circ}
  5. cos78=cos(9012)=sin12\cos \textcolor{#16A06A}{78^\circ} = \cos\left(90^\circ - \textcolor{#16A06A}{12^\circ}\right) = \sin \textcolor{#E0453A}{12^\circ}
  6. Podstawiamy oba do wyrażenia:
  7. cos12cos12+sin12sin12=cos212+sin212\textcolor{#16A06A}{\cos 12^\circ} \cdot \textcolor{#E0453A}{\cos 12^\circ} + \textcolor{#16A06A}{\sin 12^\circ} \cdot \textcolor{#E0453A}{\sin 12^\circ} = \textcolor{#E0453A}{\cos^2 12^\circ} + \textcolor{#E0453A}{\sin^2 12^\circ}
  8. A to jest jedynka trygonometryczna:
  9. sin212+cos212=1\textcolor{#E0453A}{\sin^2 12^\circ} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2 12^\circ} = 1
  10. Odpowiedź: 11, czyli D.
  11. Kontrola liczbowa: cos120,9781\cos 12^\circ \approx 0{,}9781, sin780,9781\sin 78^\circ \approx 0{,}9781, sin120,2079\sin 12^\circ \approx 0{,}2079, cos780,2079\cos 78^\circ \approx 0{,}2079.
  12. 0,97810,9781+0,20790,20790,9567+0,04320,99990{,}9781 \cdot 0{,}9781 + 0{,}2079 \cdot 0{,}2079 \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}9567} + \textcolor{#E0453A}{0{,}0432} \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}9999} ✓ (drobna różnica to zaokrąglenia)
  13. Zwróć uwagę, że liczba 1212 w ogóle nie wchodzi do wyniku. Wyrażenie tej postaci jest równe 11 dla każdej pary kątów sumujących się do 9090^\circ — można było wziąć 3030^\circ i 6060^\circ albo 11^\circ i 8989^\circ.

💡 Wskazówka: Zawsze dodaj kąty, które widzisz w treści. Suma 9090^\circ jest sygnałem, że zadanie jest o wzorach redukcyjnych, i wtedy zamiana funkcji jednego kąta na funkcje drugiego zwykle prowadzi wprost do jedynki trygonometrycznej. Tutaj wystarczy zamienić dwa czynniki, żeby całe wyrażenie zapadło się do 11.

⚠ Sięganie po wzór na sinus sumy kątów. On faktycznie daje ten wynik (sin(12+78)=sin90=1\sin\left(12^\circ + 78^\circ\right) = \sin 90^\circ = 1), ale nie ma go w wymaganiach matury podstawowej i łatwo pomylić go ze wzorem na cosinus sumy. Droga przez wzory redukcyjne i jedynkę korzysta wyłącznie z rzeczy obowiązkowych. Drugi błąd: zamiana tylko jednego czynnika, na przykład sin78\sin 78^\circ na cos12\cos 12^\circ, i zatrzymanie się przy cos212+sin12cos78\cos^2 12^\circ + \sin 12^\circ \cos 78^\circ — trzeba zamienić oba, żeby powstała suma kwadratów. Trzeci błąd: wybór 22\tfrac{\sqrt2}{2} (B) przez skojarzenie z kątem 4545^\circ, który tu nie występuje.

Zadanie 4 (marzec 2012)1 pktśrednie

W trójkącie prostokątnym dane są kąty ostre: α=27\alpha = 27^\circ i β=63\beta = 63^\circ. Wtedy cosα+sinβcosα\dfrac{\cos\alpha + \sin\beta}{\cos\alpha} równa się
  • A. 1+sin631 + \sin 63^\circ
  • B. sin63\sin 63^\circ
  • C. 11
  • D. 22
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Treść mówi o trójkącie prostokątnym, a to od razu daje informację o kątach: dwa kąty ostre w takim trójkącie zawsze sumują się do 9090^\circ. Sprawdźmy:
  2. 27+63=90\textcolor{#16A06A}{27^\circ} + \textcolor{#16A06A}{63^\circ} = \textcolor{#E0453A}{90^\circ}
  3. Zamieniamy sinβ\sin\beta na cosinus kąta α\alpha:
  4. sin63=sin(9027)=cos27\sin \textcolor{#16A06A}{63^\circ} = \sin\left(90^\circ - \textcolor{#16A06A}{27^\circ}\right) = \cos \textcolor{#E0453A}{27^\circ}
  5. Podstawiamy do licznika — oba składniki stają się identyczne:
  6. cos27+cos27cos27=2cos27cos27=2\dfrac{\textcolor{#16A06A}{\cos 27^\circ} + \textcolor{#E0453A}{\cos 27^\circ}}{\textcolor{#16A06A}{\cos 27^\circ}} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{2}\textcolor{#16A06A}{\cos 27^\circ}}{\textcolor{#16A06A}{\cos 27^\circ}} = 2
  7. Odpowiedź: 22, czyli D.
  8. Kontrola liczbowa: cos270,8910\cos 27^\circ \approx 0{,}8910 i sin630,8910\sin 63^\circ \approx 0{,}8910 — te same wartości ✓
  9. 0,8910+0,89100,8910=1,78200,8910=2\dfrac{0{,}8910 + 0{,}8910}{0{,}8910} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{1{,}7820}}{0{,}8910} = 2
  10. Zauważ, że dopiero po zamianie widać, że można skrócić. Przed zamianą licznik jest sumą dwóch różnych rzeczy i skracać nie wolno — mianownik dotyczy całego licznika, nie jednego składnika.
  11. Odpowiedź 1+sin631 + \sin 63^\circ (A) jest ciekawa: powstaje z poprawnego rozdzielenia ułamka na cos27cos27+sin63cos27=1+sin63cos27\tfrac{\cos 27^\circ}{\cos 27^\circ} + \tfrac{\sin 63^\circ}{\cos 27^\circ} = 1 + \tfrac{\sin 63^\circ}{\cos 27^\circ}, ale potem ktoś skraca mianownik, którego skrócić nie można. Poprawnie ten drugi ułamek jest równy 11, więc suma wynosi 22.

💡 Wskazówka: Informacja „trójkąt prostokątny” to w tych zadaniach nie ozdoba — to gwarancja, że kąty ostre sumują się do 9090^\circ, czyli że wzory redukcyjne wejdą w grę. Tu wystarczy zauważyć, że sin63\sin 63^\circ i cos27\cos 27^\circ to ta sama liczba, i cały ułamek robi się trywialny.

⚠ Skrócenie cosα\cos\alpha z licznika i mianownika przed zamianą funkcji, czyli traktowanie sumy jak iloczynu. Prowadzi to do odpowiedzi sin63\sin 63^\circ (B). Skracać można tylko czynniki, a licznik jest sumą — dopóki nie zamienimy sin63\sin 63^\circ na cos27\cos 27^\circ i nie zapiszemy licznika jako 2cos272\cos 27^\circ, nie ma co skracać. Drugi błąd: odpowiedź A, czyli zatrzymanie się na 1+sin63cos271 + \tfrac{\sin 63^\circ}{\cos 27^\circ} i uznanie tego ułamka za sin63\sin 63^\circ; on jest równy 11, bo licznik i mianownik to ta sama liczba.

Zadanie 5 (czerwiec 2022)1 pktśrednie

Kąt α\alpha jest ostry i sinα=23\sin\alpha = \dfrac{2}{3}. Wtedy cos2(90α)\cos^2\left(90^\circ - \alpha\right) jest równy
  • A. 19\dfrac{1}{9}
  • B. 29\dfrac{2}{9}
  • C. 49\dfrac{4}{9}
  • D. 59\dfrac{5}{9}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Wyrażenie cos2(90α)\cos^2\left(90^\circ - \alpha\right) znaczy: wartość cosinusa kąta 90α90^\circ - \alpha, podniesiona do kwadratu. Zaczynamy więc od zamiany funkcji, a kwadrat zostawiamy na koniec.
  2. Wzór redukcyjny:
  3. cos(90α)=sinα=23\cos\left(90^\circ - \alpha\right) = \sin\alpha = \textcolor{#16A06A}{\dfrac23}
  4. Podnosimy do kwadratu:
  5. cos2(90α)=(23)2=49\cos^2\left(90^\circ - \alpha\right) = \left(\textcolor{#16A06A}{\dfrac23}\right)^2 = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{4}}{\textcolor{#E0453A}{9}}
  6. Odpowiedź: 49\tfrac49, czyli C.
  7. Kontrola liczbowa. Ze sinα=23\sin\alpha = \tfrac23 wynika α41,81\alpha \approx \textcolor{#E0453A}{41{,}81^\circ}, więc 90α48,1990^\circ - \alpha \approx \textcolor{#E0453A}{48{,}19^\circ}.
  8. cos48,190,6667=23\cos 48{,}19^\circ \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}6667} = \tfrac23 ✓, a 0,666720,4444=490{,}6667^2 \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}4444} = \tfrac49
  9. Uwaga na to, czego zadanie NIE wymaga. Nie trzeba liczyć cosα\cos\alpha — a to najczęstsza pułapka. Odpowiedź 59\tfrac59 (D) to właśnie cos2α\cos^2\alpha, bo 149=591 - \tfrac49 = \tfrac59. Kto odruchowo sięgnie po jedynkę trygonometryczną, trafi dokładnie w ten dystraktor.
  10. Sedno zadania: cos(90α)\cos\left(90^\circ - \alpha\right) to nie cosα\cos\alpha. Nawias zmienia wszystko — wzór redukcyjny zamienia cosinus na sinus i wynik jest podany wprost w treści.

💡 Wskazówka: Zwróć uwagę na nawias: cos2(90α)\cos^2\left(90^\circ - \alpha\right) dotyczy kąta 90α90^\circ - \alpha, a nie kąta α\alpha. Po zastosowaniu wzoru redukcyjnego dostajesz sinα\sin\alpha, czyli liczbę podaną w treści — całe zadanie sprowadza się do podniesienia 23\tfrac23 do kwadratu. Jeśli łapiesz się na liczeniu cosα\cos\alpha, to znak, że pominąłeś wzór redukcyjny.

⚠ Policzenie cos2α\cos^2\alpha zamiast cos2(90α)\cos^2\left(90^\circ - \alpha\right): z jedynki trygonometrycznej cos2α=149=59\cos^2\alpha = 1 - \tfrac49 = \tfrac59, czyli odpowiedź D. To dystraktor ustawiony dokładnie na zignorowanie nawiasu. Drugi błąd: podniesienie do kwadratu tylko licznika i wybór 29\tfrac29 (B) — kwadrat ułamka to kwadrat licznika przez kwadrat mianownika. Trzeci: odpowiedź 19\tfrac19 (A), która powstaje z (13)2\left(\tfrac13\right)^2, czyli z pomylenia 23\tfrac23 z jego dopełnieniem do jedynki.

Zadanie 6 (czerwiec 2019)1 pkttrudniejsze

Wartość wyrażenia 2sin218+sin272+cos2182\sin^2 18^\circ + \sin^2 72^\circ + \cos^2 18^\circ jest równa
  • A. 00
  • B. 11
  • C. 22
  • D. 44
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Dodajemy kąty: 18+72=90\textcolor{#16A06A}{18^\circ} + \textcolor{#16A06A}{72^\circ} = \textcolor{#E0453A}{90^\circ} — czyli wzory redukcyjne wchodzą w grę.
  2. Zamieniamy sin272\sin^2 72^\circ na funkcję kąta 1818^\circ:
  3. sin72=sin(9018)=cos18sin272=cos218\sin \textcolor{#16A06A}{72^\circ} = \sin\left(90^\circ - \textcolor{#16A06A}{18^\circ}\right) = \cos \textcolor{#E0453A}{18^\circ} \qquad \Longrightarrow \qquad \sin^2 \textcolor{#16A06A}{72^\circ} = \textcolor{#E0453A}{\cos^2 18^\circ}
  4. Podstawiamy — teraz wszystko dotyczy jednego kąta:
  5. 2sin218+cos218+cos218=2sin218+2cos218\textcolor{#16A06A}{2}\textcolor{#16A06A}{\sin^2 18^\circ} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2 18^\circ} + \textcolor{#16A06A}{\cos^2 18^\circ} = \textcolor{#16A06A}{2}\textcolor{#16A06A}{\sin^2 18^\circ} + \textcolor{#E0453A}{2}\textcolor{#E0453A}{\cos^2 18^\circ}
  6. Wyciągamy dwójkę przed nawias:
  7. =2(sin218+cos218)=21=2= \textcolor{#E0453A}{2}\left(\textcolor{#16A06A}{\sin^2 18^\circ} + \textcolor{#E0453A}{\cos^2 18^\circ}\right) = \textcolor{#E0453A}{2} \cdot \textcolor{#E0453A}{1} = 2
  8. Odpowiedź: 22, czyli C.
  9. Kontrola liczbowa: sin180,3090\sin 18^\circ \approx 0{,}3090, sin720,9511\sin 72^\circ \approx 0{,}9511, cos180,9511\cos 18^\circ \approx 0{,}9511.
  10. 20,0955+0,9045+0,9045=0,1910+1,8090=22 \cdot \textcolor{#E0453A}{0{,}0955} + \textcolor{#E0453A}{0{,}9045} + \textcolor{#E0453A}{0{,}9045} = \textcolor{#E0453A}{0{,}1910} + \textcolor{#E0453A}{1{,}8090} = 2
  11. Zwróć uwagę, że sin72\sin 72^\circ i cos18\cos 18^\circ to ta sama liczba (0,95110{,}9511) — dlatego drugi i trzeci składnik są identyczne i sumują się do podwojonego cos218\cos^2 18^\circ.
  12. Dlaczego dwójka z treści nie psuje jedynki. Po zamianie mamy 2sin2+2cos22\sin^2 + 2\cos^2, czyli oba kwadraty pomnożone przez dwa — a to jest 22 razy jedynka. Gdyby przy jednym z nich stała inna liczba, wyrażenie nie zwinęłoby się tak ładnie i zależałoby od kąta.

💡 Wskazówka: Przy trzech składnikach najpierw sprowadź wszystko do jednego kąta — dopiero wtedy widać, co się z czym łączy. Tu zamiana sin272\sin^2 72^\circ na cos218\cos^2 18^\circ sprawia, że dwa składniki stają się identyczne, a współczynniki przy sin2\sin^2 i cos2\cos^2 wyrównują się na 22. To wyrównanie jest warunkiem, żeby dała się wyciągnąć jedynka.

⚠ Wybór 11 (odpowiedź B) przez zignorowanie dwójki przy pierwszym składniku i wyciągnięcie jedynki z sin2+cos2\sin^2 + \cos^2 bez sprawdzenia współczynników. Trzeba porównać, ile razy występuje każdy kwadrat — tu oba po dwa razy. Drugi błąd: wybór 44 (D) przez zsumowanie samych współczynników (2+1+12 + 1 + 1) bez zauważenia, że kwadraty łączą się w jedynkę. Trzeci błąd: zamiana sin272\sin^2 72^\circ na sin218\sin^2 18^\circ, czyli odejmowanie kąta bez zmiany funkcji; wtedy wychodzi 3sin218+cos2183\sin^2 18^\circ + \cos^2 18^\circ, wyrażenie zależne od kąta, którego wartość (1,19\approx 1{,}19) nie występuje wśród odpowiedzi.

Zadanie 7 (maj 2011)1 pktśrednie

Wartość wyrażenia sin238+cos2381sin252+cos252+1\dfrac{\sin^2 38^\circ + \cos^2 38^\circ - 1}{\sin^2 52^\circ + \cos^2 52^\circ + 1} jest równa
  • A. 12\dfrac{1}{2}
  • B. 00
  • C. 12-\dfrac{1}{2}
  • D. 11
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Kąty 38\textcolor{#16A06A}{38^\circ} i 52\textcolor{#16A06A}{52^\circ} sumują się do 90\textcolor{#E0453A}{90^\circ}, ale tutaj to nie ma znaczenia — i to jest cała sztuczka zadania. W liczniku i mianowniku stoją pełne jedynki trygonometryczne, każda dla swojego kąta.
  2. Licznik. Suma kwadratów sinusa i cosinusa tego samego kąta jest równa 11, niezależnie od tego, jaki to kąt:
  3. sin238+cos238=1licznik=11=0\textcolor{#16A06A}{\sin^2 38^\circ} + \textcolor{#16A06A}{\cos^2 38^\circ} = \textcolor{#E0453A}{1} \qquad \Longrightarrow \qquad \text{licznik} = \textcolor{#E0453A}{1} - \textcolor{#16A06A}{1} = \textcolor{#E0453A}{0}
  4. Mianownik. Ta sama jedynka, dla kąta 52\textcolor{#16A06A}{52^\circ}:
  5. sin252+cos252=1mianownik=1+1=2\textcolor{#16A06A}{\sin^2 52^\circ} + \textcolor{#16A06A}{\cos^2 52^\circ} = \textcolor{#E0453A}{1} \qquad \Longrightarrow \qquad \text{mianownik} = \textcolor{#E0453A}{1} + \textcolor{#16A06A}{1} = \textcolor{#E0453A}{2}
  6. Dzielimy:
  7. 02=0\dfrac{\textcolor{#E0453A}{0}}{\textcolor{#E0453A}{2}} = 0
  8. Odpowiedź: 00, czyli B.
  9. Kontrola liczbowa: sin380,6157\sin 38^\circ \approx 0{,}6157, cos380,7880\cos 38^\circ \approx 0{,}7880, więc licznik to 0,3791+0,62091=00{,}3791 + 0{,}6209 - 1 = \textcolor{#E0453A}{0}
  10. sin520,7880\sin 52^\circ \approx 0{,}7880, cos520,6157\cos 52^\circ \approx 0{,}6157, więc mianownik to 0,6209+0,3791+1=20{,}6209 + 0{,}3791 + 1 = \textcolor{#E0453A}{2}
  11. Dlaczego mianownik jest ważny. Ułamek o zerowym liczniku jest równy zero tylko wtedy, gdy mianownik nie jest zerem. Tu mianownik wynosi 22, więc wszystko jest w porządku. Warto to zauważyć, bo autor zadania celowo dodał w mianowniku +1+1 zamiast 1-1 — gdyby było 1-1, mianownik byłby zerem i wyrażenie nie miałoby wartości.
  12. Zwróć uwagę, że kąty 3838^\circ i 5252^\circ są tu kompletnie nieistotne. Można je zamienić na dowolne inne i wynik się nie zmieni. Ich suma równa 9090^\circ to fałszywy trop — sugeruje wzory redukcyjne, których nie trzeba w ogóle użyć.

💡 Wskazówka: Nie rzucaj się na wzory redukcyjne tylko dlatego, że kąty sumują się do 9090^\circ. Najpierw sprawdź, czy w liczniku i mianowniku nie stoją pełne jedynki trygonometryczne — czyli sumy kwadratów sinusa i cosinusa tego samego kąta. Jedynka nie wymaga, żeby kąt był szczególny; działa dla każdego. Tu wystarczy podstawić 11 w dwóch miejscach i policzyć 02\tfrac{0}{2}.

⚠ Sprowadzanie obu kątów do jednego wzorami redukcyjnymi — droga poprawna, ale zupełnie zbędna, bo jedynka działa dla każdego kąta osobno. Drugi błąd, poważniejszy: wybór 11 (odpowiedź D) przez skrócenie ułamka „jedynka przez jedynkę” bez uwzględnienia dodanych i odjętych liczb. Trzeba najpierw policzyć licznik (11=01 - 1 = 0) i mianownik (1+1=21 + 1 = 2) do końca, a dopiero potem dzielić. Trzeci błąd: uznanie, że skoro licznik jest zerem, to wyrażenie jest nieokreślone — zero w liczniku jest zupełnie w porządku, problem byłby z zerem w mianowniku.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. D2. A3. D4. D5. C6. C
7. B

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

7Pytania i odpowiedzi

Do czego służą wzory redukcyjne?

Do sprowadzenia dowolnego kąta do kąta ostrego, dla którego wartość funkcji można odczytać z tablicy lub z pamięci. Bez nich nie da się policzyć na przykład sin210°\sin 210°, bo tablice podają wartości tylko od 0° do 90°90°.

Jak zapamiętać wzory redukcyjne?

Nie trzeba ich pamiętać. Wystarczy jedna reguła: przy nieparzystej wielokrotności 90°90° funkcja zmienia się na kofunkcję, przy parzystej zostaje, a znak bierze się z ćwiartki, w której leży kąt wyjściowy.

Jakie są wzory na sinus i cosinus sumy kątów?

sin(α+β)=sinαcosβ+cosαsinβ\sin(\alpha+\beta) = \sin\alpha\cos\beta + \cos\alpha\sin\beta oraz cos(α+β)=cosαcosβsinαsinβ\cos(\alpha+\beta) = \cos\alpha\cos\beta - \sin\alpha\sin\beta. Przy sinusie w środku stoi plus, a przy cosinusie minus — to najczęściej mylone miejsce.

Dlaczego sin2α\sin 2\alpha nie równa się 2sinα2\sin\alpha?

Bo podwojenie kąta nie podwaja wartości funkcji. Prawidłowy wzór to sin2α=2sinαcosα\sin 2\alpha = 2\sin\alpha\cos\alpha. Dla α=30°\alpha = 30° błędny zapis dałby 11, a rzeczywista wartość sin60°\sin 60° wynosi około 0,870{,}87.

Skąd biorą się trzy postacie wzoru na cos2α\cos 2\alpha?

Wszystkie trzy to ten sam wzór. Podstawowa postać cos2αsin2α\cos^2\alpha - \sin^2\alpha przechodzi w pozostałe po zastosowaniu jedynki trygonometrycznej — wystarczy zastąpić jeden z kwadratów jego dopełnieniem do jedynki.

Czy wzory trygonometryczne są na maturze podstawowej?

Nie. Podstawa umieszcza wzory redukcyjne oraz wzory na sumę kątów i kąt podwojony w zakresie rozszerzonym. Na poziomie podstawowym wystarczą definicje, wartości szczególne, jedynka trygonometryczna i twierdzenie cosinusów — dział VII, punkt 3. Twierdzenie sinusów stoi w tym samym dziale, ale w zakresie rozszerzonym (punkt 7).

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.