Strona głównaTrygonometriaTwierdzenie cosinusów

Twierdzenie cosinusów

Twierdzenie Pitagorasa działa tylko w trójkącie prostokątnym — i to jest jego jedyna, ale poważna wada. Twierdzenie cosinusów zdejmuje to ograniczenie: liczy trzeci bok w dowolnym trójkącie, dokładając do znanego wzoru jeden człon poprawkowy. Najciekawsze jest to, że przy kącie prostym ten człon znika bez śladu i zostaje czysty Pitagoras. To nie jest nowy wzór — to ten sam, tylko bez założenia.

Dział: TrygonometriaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 7

Przejdź od razu do zadań (7) ↓

1Co trzeba wiedzieć o cosinusie

Zanim wzór stanie się czytelny, wystarczy minimum o samym cosinusie — pełne omówienie funkcji trygonometrycznych to osobny temat.

Cosinus przypisuje kątowi liczbę. Dla kątów, jakie mogą wystąpić w trójkącie, czyli od 0° do 180°180°, ta liczba mieści się między 1-1 a 11.

kątcos\cosrodzaj kąta
30°30°320,87\frac{\sqrt3}{2} \approx 0{,}87ostry
60°60°12\frac{1}{2}ostry
90°90°0\textcolor{#16A06A}{0}prosty
120°120°12-\frac{1}{2}rozwarty
150°150°320,87-\frac{\sqrt3}{2} \approx -0{,}87rozwarty

Najważniejsza w całym twierdzeniu jest jedna komórka tej tabeli: cos90°=0\cos 90° = \textcolor{#16A06A}{0}. Za chwilę okaże się, że to ona odpowiada za związek z Pitagorasem.

Druga rzecz warta zauważenia: dla kątów rozwartych cosinus jest ujemny. To nie jest ciekawostka — od tego zależy, czy poprawka we wzorze będzie odejmowana, czy dodawana.

To jest w podstawie programowej

Podstawa dla liceum, dział VII. Trygonometria, zakres podstawowy, punkt 3 brzmi dosłownie: „stosuje twierdzenie cosinusów oraz wzór na pole trójkąta” — a dalej stoi wzór, który w pliku podstawy jest grafiką, więc go nie odczytałem.

Wymieniony jest tam wyłącznie cosinus: twierdzenia sinusów w zakresie podstawowym nie ma (jest w rozszerzeniu, punkt 7). Punkt 1 dokłada wartości funkcji dla kątów 30°30°, 45°45° i 60°60° oraz definicje dla kątów od 0° do 180°180°, a punkt 4 — obliczanie kątów i boków trójkąta prostokątnego. Nic z tej strony nie wykracza poza zakres podstawowy.

2Wzór i co w nim jest

Twierdzenie cosinusów

W dowolnym trójkącie o bokach aa, bb, cc, gdzie γ\gamma to kąt naprzeciw boku cc:

c2=a2+b22abcosγc^2 = a^2 + b^2 - 2ab\cos\gamma

Porównaj to z twierdzeniem Pitagorasa, c2=a2+b2c^2 = a^2 + b^2. Cała różnica to jeden dodatkowy człon 2abcosγ-2ab\cos\gamma, który pełni rolę poprawki.

Kluczowe jest, który kąt wstawiamy. Musi to być kąt leżący naprzeciw boku stojącego po lewej stronie równania — nie dowolny kąt trójkąta. Wzór ma więc trzy równoważne postaci:

Schemat jest za każdym razem ten sam: po lewej kwadrat szukanego boku, po prawej kwadraty dwóch pozostałych i kąt między nimi. Ostatnie słowo jest tu istotne — kąt γ\gamma leży dokładnie między bokami aa i bb, czyli między tymi, które występują w członie 2ab2ab.

Kiedy sięgać po ten wzór

Dwa boki i kąt między nimi → szukasz trzeciego boku. To najczęstszy przypadek.

Trzy boki → szukasz dowolnego kąta, korzystając ze wzoru odwróconego (niżej).

Jeśli dane są dwa kąty i bok, twierdzenie cosinusów nie pomoże — wtedy potrzebne jest twierdzenie sinusów.

3Dlaczego to jest uogólnienie Pitagorasa

To najważniejsza obserwacja na tej stronie i warto ją zobaczyć rachunkiem, a nie przyjąć na słowo.

Podstawmy do wzoru kąt prosty, czyli γ=90°\gamma = \textcolor{#16A06A}{90°}:

c2=a2+b22abcos90°=a2+b22ab0=a2+b2c^2 = a^2 + b^2 - 2ab\cos\textcolor{#16A06A}{90°} = a^2 + b^2 - 2ab \cdot \textcolor{#16A06A}{0} = \textcolor{#E0453A}{a^2 + b^2}

Człon poprawkowy wyzerował się w całości, bo mnożymy przez cos90°=0\cos 90° = 0. Zostało dokładnie twierdzenie Pitagorasa.

Twierdzenie Pitagorasa jest więc szczególnym przypadkiem twierdzenia cosinusów — tym dla γ=90°\gamma = 90°. Nie są to dwa konkurencyjne wzory, tylko jeden, raz z założeniem i raz bez.

Zobaczmy jeszcze, co poprawka robi w pozostałych przypadkach:

kąt γ\gammacosγ\cos\gammaczłon 2abcosγ-2ab\cos\gammawniosek
ostrydodatniodejmowanyc2<a2+b2c^2 < a^2+b^2 — bok krótszy niż u Pitagorasa
prosty00znikac2=a2+b2c^2 = a^2+b^2 — dokładnie Pitagoras
rozwartyujemnydodawanyc2>a2+b2c^2 > a^2+b^2 — bok dłuższy niż u Pitagorasa

Ostatnia kolumna ma sens także bez rachunku. Rozwierając kąt między dwoma bokami, rozsuwasz ich końce — więc bok naprzeciw musi się wydłużyć. Twierdzenie cosinusów mówi dokładnie, o ile.

Stąd bierze się też kryterium rodzaju trójkąta

Porównując c2c^2 z a2+b2a^2+b^2 dla najdłuższego boku cc, rozstrzygasz rodzaj trójkąta bez liczenia kątów:

c2<a2+b2c^2 < a^2+b^2 → ostrokątny, c2=a2+b2c^2 = a^2+b^2 → prostokątny, c2>a2+b2c^2 > a^2+b^2 → rozwartokątny.

Środkowy przypadek to znane twierdzenie odwrotne do Pitagorasa — pozostałe dwa są jego naturalnym rozszerzeniem.

4Wzór odwrócony — liczenie kąta

Mając trzy boki, można wyznaczyć dowolny kąt. Wystarczy przekształcić wzór, traktując go jak zwykłe równanie.

c2=a2+b22abcosγ2abcosγ=a2+b2c2c^2 = a^2 + b^2 - 2ab\cos\gamma \quad \Rightarrow \quad 2ab\cos\gamma = a^2 + b^2 - c^2
cosγ=a2+b2c22ab\cos\gamma = \frac{a^2 + b^2 - c^2}{2ab}

Ta postać jest bardzo wygodna, bo sam znak wyniku od razu mówi, jaki to kąt:

Nie trzeba więc sięgać po kalkulator, żeby stwierdzić, czy trójkąt jest rozwartokątny — wystarczy spojrzeć, czy licznik a2+b2c2a^2+b^2-c^2 wyszedł ujemny.

Warto też zauważyć kontrolę zakresu: wynik musi mieścić się między 1-1 a 11. Jeśli wyjdzie poza ten przedział, dane są sprzeczne — najczęściej dlatego, że nie spełniają nierówności trójkąta i taki trójkąt w ogóle nie istnieje.

5Przykłady krok po kroku

Trzy przykłady: kąt ostry, kąt rozwarty i wyznaczanie kąta z trzech boków.

Przykład 1 Trzeci bok przy kącie 60°

W trójkącie dane są boki a=5a = \textcolor{#16A06A}{5}, b=8b = \textcolor{#16A06A}{8} oraz kąt między nimi γ=60°\gamma = \textcolor{#16A06A}{60°}. Oblicz bok cc.

  1. Kąt 60°\textcolor{#16A06A}{60°} leży między danymi bokami, więc leży naprzeciw szukanego boku cc — twierdzenie cosinusów pasuje wprost.
  2. Zapisuję wzór: c2=a2+b22abcosγc^2 = a^2 + b^2 - 2ab\cos\gamma.
  3. Odczytuję wartość: cos60°=12\cos \textcolor{#16A06A}{60°} = \textcolor{#2F80D8}{\frac{1}{2}}.
  4. Podstawiam: c2=52+8225812c^2 = \textcolor{#16A06A}{5}^2 + \textcolor{#16A06A}{8}^2 - 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{5} \cdot \textcolor{#16A06A}{8} \cdot \textcolor{#2F80D8}{\frac{1}{2}}
  5. Liczę kolejno: 25+6440=4925 + 64 - 40 = \textcolor{#E0453A}{49}
  6. c=49=7c = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{49}} = \textcolor{#8B5CF6}{7}
  7. Kontrola nierówności trójkąta: 5+7=12>8\textcolor{#16A06A}{5} + \textcolor{#8B5CF6}{7} = 12 > \textcolor{#16A06A}{8} ✓ oraz 5+8=13>7\textcolor{#16A06A}{5} + \textcolor{#16A06A}{8} = 13 > \textcolor{#8B5CF6}{7}
  8. Kontrola sensu: kąt jest ostry, więc cc musi być krótszy niż przy kącie prostym, gdzie wyszłoby 899,43\sqrt{89} \approx 9{,}43 — i rzeczywiście 7<9,437 < 9{,}43

Odpowiedź: c=7c = 7.

Warto zwrócić uwagę na człon 2abcosγ=402ab\cos\gamma = 40 — to dokładnie tyle, o ile kwadrat boku jest mniejszy niż u Pitagorasa. Cały wzór sprowadza się do jednego odejmowania więcej.

Przykład 2 Kąt rozwarty — poprawka zmienia znak

W trójkącie dane są boki a=3a = \textcolor{#16A06A}{3}, b=5b = \textcolor{#16A06A}{5} oraz kąt między nimi γ=120°\gamma = \textcolor{#16A06A}{120°}. Oblicz bok cc.

  1. Kąt jest rozwarty, więc jego cosinus będzie ujemny: cos120°=12\cos \textcolor{#16A06A}{120°} = \textcolor{#2F80D8}{-\frac{1}{2}}.
  2. Podstawiam do wzoru: c2=32+52235(12)c^2 = \textcolor{#16A06A}{3}^2 + \textcolor{#16A06A}{5}^2 - 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{5} \cdot \left(\textcolor{#2F80D8}{-\frac{1}{2}}\right)
  3. Uwaga na znaki: odejmowanie liczby ujemnej to dodawanie. Człon poprawkowy wynosi 30(12)=+15-30 \cdot \left(-\frac{1}{2}\right) = \textcolor{#E0453A}{+15}.
  4. c2=9+25+15=49c^2 = 9 + 25 + \textcolor{#E0453A}{15} = \textcolor{#8B5CF6}{49}
  5. c=49=7c = \sqrt{\textcolor{#8B5CF6}{49}} = \textcolor{#E0453A}{7}
  6. Kontrola nierówności trójkąta: 3+5=8>7\textcolor{#16A06A}{3} + \textcolor{#16A06A}{5} = 8 > \textcolor{#E0453A}{7}
  7. Kontrola sensu: kąt rozwarty, więc cc musi być dłuższy niż przy prostym, gdzie wyszłoby 345,83\sqrt{34} \approx 5{,}83 — i rzeczywiście 7>5,837 > 5{,}83
  8. Kontrola kryterium: 72=49\textcolor{#E0453A}{7}^2 = 49, a 32+52=34\textcolor{#16A06A}{3}^2 + \textcolor{#16A06A}{5}^2 = 34; skoro 49>3449 > 34, trójkąt jest rozwartokątny ✓

Odpowiedź: c=7c = 7.

Tu leży najczęstszy błąd rachunkowy całego tematu: przy kącie rozwartym poprawkę trzeba dodać, mimo że we wzorze stoi minus. Odpowiadają za to dwa minusy — jeden ze wzoru, drugi z ujemnego cosinusa.

Przykład 3 Kąt z trzech boków

Trójkąt ma boki 7\textcolor{#16A06A}{7}, 8\textcolor{#16A06A}{8} i 13\textcolor{#16A06A}{13}. Wyznacz kąt leżący naprzeciw najdłuższego boku.

  1. Najpierw sprawdzam, czy taki trójkąt istnieje: 7+8=15>13\textcolor{#16A06A}{7} + \textcolor{#16A06A}{8} = 15 > \textcolor{#16A06A}{13}
  2. Szukany kąt leży naprzeciw boku 13\textcolor{#16A06A}{13}, więc przyjmuję c=13c = \textcolor{#16A06A}{13}, a=7a = \textcolor{#16A06A}{7}, b=8b = \textcolor{#16A06A}{8}.
  3. Korzystam ze wzoru odwróconego: cosγ=a2+b2c22ab\cos\gamma = \frac{a^2+b^2-c^2}{2ab}.
  4. Licznik: 72+82132=49+64169=56\textcolor{#16A06A}{7}^2 + \textcolor{#16A06A}{8}^2 - \textcolor{#16A06A}{13}^2 = 49 + 64 - 169 = \textcolor{#E0453A}{-56}
  5. Mianownik: 278=1122 \cdot \textcolor{#16A06A}{7} \cdot \textcolor{#16A06A}{8} = \textcolor{#2F80D8}{112}
  6. cosγ=56112=12\cos\gamma = \frac{\textcolor{#E0453A}{-56}}{\textcolor{#2F80D8}{112}} = \textcolor{#8B5CF6}{-\frac{1}{2}}
  7. Wartość ujemna, więc kąt jest rozwarty. Z tabeli odczytuję γ=120°\gamma = \textcolor{#E0453A}{120°}.
  8. Kontrola zakresu: 0,5\textcolor{#8B5CF6}{-0{,}5} mieści się między 1-1 a 11
  9. Kontrola wsteczna: dla a=7a=7, b=8b=8, γ=120°\gamma=120° wychodzi c2=49+64+56=169c^2 = 49+64+56 = 169, czyli c=13c = 13

Odpowiedź: γ=120°\gamma = 120°.

Znak licznika wystarczył, żeby rozstrzygnąć rodzaj kąta jeszcze przed dzieleniem. Kontrola wsteczna — podstawienie wyniku z powrotem do wzoru prostego — jest tu wyjątkowo tania i warto ją robić zawsze.

6Najczęstsze błędy

Cztery błędy — dwa pierwsze dotyczą znaków i doboru kąta.

Wzięcie kąta, który nie leży naprzeciw szukanego boku

Skąd się bierze: Wzór wiąże bok z kątem leżącym naprzeciw niego — czyli z tym zawartym między dwoma pozostałymi bokami. Podstawienie dowolnego innego kąta daje wynik, który nie ma nic wspólnego z zadaniem, a przy tym wygląda sensownie.

Jak zrobić dobrze: Zanim podstawisz, wskaż na rysunku bok szukany i sprawdź, który kąt leży dokładnie po drugiej stronie. Kontrola: kąt musi być zawarty między bokami występującymi w członie 2ab2ab.

Odejmowanie poprawki przy kącie rozwartym

Skąd się bierze: We wzorze widnieje minus, więc uczeń odejmuje — nie zauważając, że cosγ\cos\gamma jest wtedy ujemny i dwa minusy dają plus. Dla a=3a=3, b=5b=5, γ=120°\gamma=120° daje to c2=19c^2 = 19 zamiast 4949.

Jak zrobić dobrze: Podstawiaj wartość cosinusa w nawiasie, razem ze znakiem: 2ab(12)-2ab \cdot (-\tfrac12). Kontrola sensu: przy kącie rozwartym cc musi wyjść dłuższe niż a2+b2\sqrt{a^2+b^2}.

Zapominanie o pierwiastku na końcu

Skąd się bierze: Wzór daje c2c^2, a nie cc. Po policzeniu prawej strony łatwo zapisać wynik jako długość boku — zwłaszcza gdy liczba wygląda „ładnie”, jak 4949.

Jak zrobić dobrze: Zapisuj wyraźnie, że liczysz c2c^2, i dopiero w ostatnim wierszu wyciągaj pierwiastek. Kontrola rzędu wielkości: bok trójkąta o pozostałych bokach 55 i 88 nie może mieć 4949.

Stosowanie twierdzenia cosinusów, gdy dane są dwa kąty i bok

Skąd się bierze: Wzór zawiera trzy boki i jeden kąt, więc przy dwóch kątach i jednym boku ma dwie niewiadome naraz — nie da się z niego nic wyliczyć. Próba prowadzi do równania bez rozwiązania.

Jak zrobić dobrze: Sprawdź układ danych: dwa boki i kąt między nimi albo trzy boki → twierdzenie cosinusów. Dwa kąty i bok albo dwa boki i kąt nie między nimi → twierdzenie sinusów.

Zadania maturalne — twierdzenie cosinusów i trygonometria w trójkącie dowolnym

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co policzone po drodze. Gdy trójkąt nie jest prostokątny, Pitagoras nie działa — i wtedy trzy wzory robią całą robotę:
  twierdzenie cosinusów: a2=b2+c22bccosαa^2 = b^2 + c^2 - 2bc\cos\alpha, gdzie α\alpha to kąt między bokami bb i cc;
  pole trójkąta: P=12bcsinαP = \tfrac12 bc\sin\alpha — znowu z kątem między tymi bokami;
  twierdzenie sinusów: asinα=2R\tfrac{a}{\sin\alpha} = 2R, gdzie RR to promień okręgu opisanego.
Twierdzenie cosinusów jest uogólnieniem Pitagorasa: dla α=90\alpha = 90^\circ mamy cos90=0\cos 90^\circ = 0 i cały ostatni składnik znika, zostaje a2=b2+c2a^2 = b^2 + c^2. Dwie rzeczy, na które trzeba uważać przy kątach rozwartych: cos120=12\cos 120^\circ = -\tfrac12 jest ujemny, więc odejmowanie zamienia się w dodawanie; i naprzeciw kąta rozwartego leży najdłuższy bok.

Zadania otwarte

Zadanie 1 (wrzesień 2022)2 pktśrednie

Dany jest trójkąt ABCABC o bokach długości 66, 77 oraz 88. Oblicz cosinus największego kąta tego trójkąta.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: Cosinus największego kąta jest równy 14\dfrac{1}{4}

  1. Krok 1 — który kąt jest największy? W każdym trójkącie naprzeciw najdłuższego boku leży największy kąt. Najdłuższy bok ma długość 8\textcolor{#16A06A}{8}, więc szukamy kąta leżącego naprzeciw niego.
  2. Nazwijmy go γ\gamma; boki go obejmujące mają długości 6\textcolor{#16A06A}{6} i 7\textcolor{#16A06A}{7}.
  3. Krok 2 — twierdzenie cosinusów. Bok naprzeciw kąta γ\gamma ma długość 8\textcolor{#16A06A}{8}:
  4. 82=62+72267cosγ\textcolor{#16A06A}{8}^2 = \textcolor{#16A06A}{6}^2 + \textcolor{#16A06A}{7}^2 - 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{6} \cdot \textcolor{#16A06A}{7} \cdot \cos\gamma
  5. 64=36+4984cosγ\textcolor{#E0453A}{64} = \textcolor{#E0453A}{36} + \textcolor{#E0453A}{49} - \textcolor{#E0453A}{84}\cos\gamma
  6. Krok 3 — wyznaczamy cosinus:
  7. 84cosγ=36+4964=21cosγ=2184=14\textcolor{#E0453A}{84}\cos\gamma = \textcolor{#E0453A}{36} + \textcolor{#E0453A}{49} - \textcolor{#E0453A}{64} = \textcolor{#E0453A}{21} \qquad \Longrightarrow \qquad \cos\gamma = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{21}}{\textcolor{#E0453A}{84}} = \dfrac{1}{4}
  8. Odpowiedź: cosinus największego kąta jest równy 14\tfrac14.
  9. Kontrola liczbowa: cosγ=0,25\cos\gamma = 0{,}25 odpowiada kątowi γ75,52\gamma \approx \textcolor{#E0453A}{75{,}52^\circ}. Pozostałe dwa kąty (z twierdzenia cosinusów) to 46,57\approx \textcolor{#E0453A}{46{,}57^\circ} i 57,91\approx \textcolor{#E0453A}{57{,}91^\circ}; suma 180\approx \textcolor{#E0453A}{180^\circ}
  10. Kontrola znaku — warto ją zrobić od razu. Cosinus wyszedł dodatni, więc największy kąt jest ostry — a to znaczy, że trójkąt jest ostrokątny. Ma to sens, bo 62+72=856^2 + 7^2 = \textcolor{#E0453A}{85} jest większe od 82=648^2 = \textcolor{#E0453A}{64}: gdyby było mniejsze, kąt byłby rozwarty i cosinus ujemny.
  11. Ta obserwacja to gotowe narzędzie. Porównując b2+c2b^2 + c^2 z a2a^2, rozpoznajesz rodzaj kąta bez liczenia: większe — kąt ostry, równe — prosty (czyli Pitagoras), mniejsze — rozwarty.

💡 Wskazówka: Zacznij od ustalenia, naprzeciw którego boku leży szukany kąt — największy kąt jest zawsze naprzeciw najdłuższego boku. Potem podstaw tak, żeby ten bok stał sam po lewej stronie wzoru, a dwa pozostałe w nawiasach po prawej. Najczęstsza pomyłka to podstawienie długości w złych miejscach; zapisanie „bok naprzeciw kąta = 88” przed rachunkiem temu zapobiega.

⚠ Podstawienie do wzoru boku 66 albo 77 w miejsce boku naprzeciw kąta. Dla boku 66 wychodzi cos=49+6436278=77112=1116\cos = \tfrac{49+64-36}{2 \cdot 7 \cdot 8} = \tfrac{77}{112} = \tfrac{11}{16} — liczba dodatnia i sensowna, więc błąd nie ujawnia się sam. Dlatego trzeba świadomie sprawdzić, który bok jest naprzeciw. Drugi błąd: pominięcie minusa we wzorze i policzenie cosγ=64364984\cos\gamma = \tfrac{64 - 36 - 49}{-84} z pomyloną kolejnością — najbezpieczniej przenieść wyraz z cosinusem na lewą stronę, jak w rozwiązaniu, i dopiero potem dzielić.

Zadanie 2 (informator CKE)2 pktśrednie

W trójkącie ABCABC dane są długości dwóch boków AB=12|AB| = 12, BC=8|BC| = 8 oraz miara kąta ABC=60|\angle ABC| = 60^\circ. Oblicz długość środkowej tego trójkąta, poprowadzonej z wierzchołka AA.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: Środkowa z wierzchołka AA ma długość 474\sqrt7

  1. Krok 1 — gdzie kończy się środkowa. Środkowa z wierzchołka AA prowadzi do środka przeciwległego boku, czyli do środka BCBC. Nazwijmy ten punkt MM:
  2. BM=82=4|BM| = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{8}}{2} = \textcolor{#E0453A}{4}
  3. Krok 2 — wybieramy trójkąt do rachunku. W trójkącie ABMABM znamy dwa boki i kąt między nimi: AB=12|AB| = \textcolor{#16A06A}{12}, BM=4|BM| = \textcolor{#E0453A}{4}, a kąt między nimi to ten sam kąt 60\textcolor{#16A06A}{60^\circ} przy wierzchołku BB (bo MM leży na boku BCBC).
  4. To jest dokładnie sytuacja, do której służy twierdzenie cosinusów.
  5. Krok 3 — twierdzenie cosinusów. Szukana środkowa AMAM leży naprzeciw kąta 60\textcolor{#16A06A}{60^\circ}:
  6. AM2=122+422124cos60|AM|^2 = \textcolor{#16A06A}{12}^2 + \textcolor{#E0453A}{4}^2 - 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{12} \cdot \textcolor{#E0453A}{4} \cdot \cos \textcolor{#16A06A}{60^\circ}
  7. =144+169612=16048=112= \textcolor{#E0453A}{144} + \textcolor{#E0453A}{16} - \textcolor{#E0453A}{96} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac12} = \textcolor{#E0453A}{160} - \textcolor{#E0453A}{48} = \textcolor{#E0453A}{112}
  8. AM=112=167=47|AM| = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{112}} = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{16} \cdot \textcolor{#E0453A}{7}} = 4\sqrt7
  9. Odpowiedź: środkowa ma długość 474\sqrt7.
  10. Kontrola liczbowa: 4710,5834\sqrt7 \approx \textcolor{#E0453A}{10{,}583}.
  11. Kontrola sensowności. Środkowa musi być krótsza od AB=12|AB| = 12 (bo MM leży bliżej BB niż CC, a kąt przy BB jest ostry) i dłuższa od różnicy 124=812 - 4 = \textcolor{#E0453A}{8}. Wynik 10,5810{,}58 mieści się między 88 i 1212
  12. Uwaga na kluczową pułapkę. Kąt 60\textcolor{#16A06A}{60^\circ} jest kątem między bokami ABAB i BCBC — a więc także między ABAB i BMBM, bo BMBM jest częścią BCBC i leży na tej samej półprostej. Gdyby środkowa wychodziła z innego wierzchołka, kąt trzeba by najpierw policzyć.

💡 Wskazówka: Środkowa dzieli przeciwległy bok na pół — i to jedyna rzecz, którą trzeba dopisać do danych, żeby móc użyć twierdzenia cosinusów. Wybierz ten trójkąt, w którym znasz dwa boki i kąt między nimi; tu jest to ABMABM, bo kąt 6060^\circ leży właśnie między ABAB i BMBM. Zapisz cos60=12\cos 60^\circ = \tfrac12 od razu, żeby nie mnożyć symbolu przez liczby.

⚠ Użycie całej długości BC=8|BC| = 8 zamiast połowy — wtedy liczymy nie środkową, a bok ACAC: 144+6496=112144 + 64 - 96 = 112? nie, 144+64212812=20896=112144+64-2\cdot12\cdot8\cdot\tfrac12 = 208 - 96 = 112, czyli przypadkiem tę samą liczbę. Zbieg okoliczności, ale groźny: obie drogi dają 112\sqrt{112}, więc błąd nie ujawnia się w wyniku. Dlatego warto jawnie zapisać BM=4|BM| = 4 jako osobny krok. Drugi błąd: przyjęcie cos60=32\cos 60^\circ = \tfrac{\sqrt3}{2} — to sinus; cosinus sześćdziesięciu stopni wynosi 12\tfrac12.

Zadanie 3 (grudzień 2022)2 pktśrednie

Dany jest trójkąt ABCABC, w którym AC=4|AC| = 4, AB=3|AB| = 3, cosBAC=45\cos \angle BAC = \dfrac{4}{5}. Oblicz pole trójkąta ABCABC.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: Pole trójkąta ABCABC jest równe 185=335\dfrac{18}{5} = 3\dfrac{3}{5}

  1. Dane są dwa boki i kąt między nimi — to sytuacja dla wzoru P=12bcsinαP = \tfrac12 bc\sin\alpha. Kłopot w tym, że treść podaje cosinus, a wzór potrzebuje sinusa.
  2. Krok 1 — sinus z jedynki trygonometrycznej. Kąt w trójkącie jest mniejszy od 180180^\circ, a jego sinus jest zawsze dodatni, więc bierzemy pierwiastek dodatni:
  3. sin2α=1(45)2=11625=925sinα=35\sin^2\alpha = 1 - \left(\textcolor{#16A06A}{\dfrac45}\right)^2 = 1 - \dfrac{\textcolor{#E0453A}{16}}{\textcolor{#E0453A}{25}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{9}{25}} \qquad \Longrightarrow \qquad \sin\alpha = \textcolor{#E0453A}{\dfrac35}
  4. (trójka pitagorejska 3,4,5\textcolor{#E0453A}{3}, \textcolor{#E0453A}{4}, \textcolor{#E0453A}{5})
  5. Krok 2 — pole. Kąt α=BAC\alpha = \angle BAC leży między bokami ABAB i ACAC, więc do wzoru wchodzą właśnie ich długości:
  6. P=12ABACsinα=123435=635=185P = \dfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{|AB|} \cdot \textcolor{#16A06A}{|AC|} \cdot \sin\alpha = \dfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{4} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac35} = \textcolor{#E0453A}{6} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac35} = \dfrac{18}{5}
  7. Odpowiedź: P=185=335P = \tfrac{18}{5} = 3\tfrac35.
  8. Kontrola liczbowa: cosα=0,8\cos\alpha = 0{,}8 odpowiada kątowi α36,87\alpha \approx \textcolor{#E0453A}{36{,}87^\circ}, a P=1234sin36,8760,6=3,6P = \tfrac12 \cdot 3 \cdot 4 \cdot \sin 36{,}87^\circ \approx 6 \cdot \textcolor{#E0453A}{0{,}6} = \textcolor{#E0453A}{3{,}6}
  9. Kontrola sensowności. Największe możliwe pole trójkąta o bokach 33 i 44 przypada na kąt prosty i wynosi 1234=6\tfrac12 \cdot 3 \cdot 4 = \textcolor{#E0453A}{6}. Nasz kąt jest ostry (cosinus dodatni), więc pole musi być mniejsze od 66 — i jest (3,63{,}6) ✓
  10. Dlaczego wzór z sinusem, a nie „podstawa razy wysokość”. Wysokości nie znamy i policzenie jej wymagałoby dodatkowej pracy; wzór 12bcsinα\tfrac12 bc\sin\alpha omija ten krok, bo csinαc\sin\alpha jest wysokością opuszczoną na bok bb. To ten sam wzór zapisany inaczej.

💡 Wskazówka: Kąt we wzorze na pole musi leżeć między dwoma bokami, które mnożysz — sprawdź to, zanim podstawisz. Zapis BAC\angle BAC mówi wprost, że kąt jest przy wierzchołku AA, więc obejmują go boki wychodzące z AA, czyli ABAB i ACAC. Gdyby treść podała bok BCBC, nie wolno by go było użyć w tym wzorze.

⚠ Podstawienie cosinusa do wzoru na pole i policzenie 123445=245\tfrac12 \cdot 3 \cdot 4 \cdot \tfrac45 = \tfrac{24}{5}. Wzór na pole zawiera sinus i trzeba go najpierw policzyć z jedynki trygonometrycznej. Kontrola: 245=4,8\tfrac{24}{5} = 4{,}8 jest bliżej maksimum 66, niż powinno być dla kąta 3737^\circ — a im mniejszy kąt, tym mniejsze pole. Drugi błąd: użycie boku BCBC zamiast jednego z boków przy wierzchołku AA — ale BC|BC| nie jest w tym zadaniu nawet podane, co samo w sobie podpowiada, które boki mnożyć.

Zadanie 4 (czerwiec 2019)4 pkttrudniejsze

Dany jest trójkąt rozwartokątny ABCABC, w którym ACB\angle ACB ma miarę 120120^\circ. Ponadto wiadomo, że BC=10|BC| = 10 i AB=107|AB| = 10\sqrt7 (zobacz rysunek). Oblicz długość trzeciego boku trójkąta ABCABC.
Trojkat rozwartokatny o kacie 120 stopni przy wierzcholku C, bokach 10 i 10sqrt7120°10√710CAB
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: AC=20|AC| = 20

  1. Zadanie za cztery punkty i jedyne na tej stronie, w którym twierdzenie cosinusów prowadzi do równania kwadratowego — bo szukany bok stoi po prawej stronie wzoru, nie po lewej.
  2. Krok 1 — rozpoznajemy układ. Kąt 120\textcolor{#16A06A}{120^\circ} jest przy wierzchołku CC, więc naprzeciw niego leży bok AB=107\textcolor{#16A06A}{AB} = \textcolor{#16A06A}{10\sqrt7}. Boki obejmujące ten kąt to BC=10\textcolor{#16A06A}{BC} = \textcolor{#16A06A}{10} i szukany ACAC — oznaczmy go xx.
  3. Krok 2 — twierdzenie cosinusów. Pamiętamy, że cos120=12\cos \textcolor{#16A06A}{120^\circ} = \textcolor{#E0453A}{-\dfrac12}liczba ujemna:
  4. (107)2=x2+1022x10(12)\textcolor{#16A06A}{\left(10\sqrt7\right)}^2 = x^2 + \textcolor{#16A06A}{10}^2 - 2 \cdot x \cdot \textcolor{#16A06A}{10} \cdot \left(\textcolor{#E0453A}{-\dfrac12}\right)
  5. Lewa strona: (107)2=1007=700\left(\textcolor{#16A06A}{10\sqrt7}\right)^2 = \textcolor{#E0453A}{100} \cdot \textcolor{#E0453A}{7} = \textcolor{#E0453A}{700} — do kwadratu podnosimy oba czynniki.
  6. Prawa strona: dwa minusy dają plus, więc ostatni składnik dodaje się:
  7. 700=x2+100+10x\textcolor{#E0453A}{700} = x^2 + \textcolor{#E0453A}{100} + \textcolor{#E0453A}{10}x
  8. Krok 3 — równanie kwadratowe:
  9. x2+10x600=0x^2 + \textcolor{#E0453A}{10}x - \textcolor{#E0453A}{600} = 0
  10. Δ=102+4600=100+2400=2500,Δ=50\Delta = \textcolor{#E0453A}{10}^2 + 4 \cdot \textcolor{#E0453A}{600} = \textcolor{#E0453A}{100} + \textcolor{#E0453A}{2400} = \textcolor{#E0453A}{2500}, \qquad \sqrt{\Delta} = \textcolor{#E0453A}{50}
  11. x=10+502=20albox=10502=30x = \dfrac{-\textcolor{#E0453A}{10} + \textcolor{#E0453A}{50}}{2} = \textcolor{#E0453A}{20} \qquad \text{albo} \qquad x = \dfrac{-\textcolor{#E0453A}{10} - \textcolor{#E0453A}{50}}{2} = \textcolor{#E0453A}{-30}
  12. Krok 4 — odrzucamy pierwiastek ujemny. Długość boku nie może być liczbą ujemną, więc x=20x = 20.
  13. Odpowiedź: AC=20|AC| = 20.
  14. Sprawdzenie przez podstawienie: 202+10222010(12)=400+100+200=70020^2 + 10^2 - 2 \cdot 20 \cdot 10 \cdot \left(-\tfrac12\right) = \textcolor{#E0453A}{400} + \textcolor{#E0453A}{100} + \textcolor{#E0453A}{200} = \textcolor{#E0453A}{700}, a (107)2=700\left(10\sqrt7\right)^2 = \textcolor{#E0453A}{700}
  15. Kontrola sensowności. Naprzeciw kąta rozwartego leży najdłuższy bok: 10726,4610\sqrt7 \approx \textcolor{#E0453A}{26{,}46} jest dłuższe od 2020 i od 1010 ✓ Gdyby wyszło xx większe od 26,4626{,}46, byłby to sygnał błędu.

💡 Wskazówka: Gdy szukany bok obejmuje dany kąt (a nie leży naprzeciw niego), twierdzenie cosinusów daje równanie kwadratowe — i tak ma być. Zapisz je w postaci x2+bx+c=0x^2 + bx + c = 0 i policz deltę. Przy kącie rozwartym pilnuj znaku: cos120=12\cos 120^\circ = -\tfrac12, więc podwójny minus zamienia się w plus i wyraz z xx ma współczynnik dodatni.

⚠ Przyjęcie cos120=12\cos 120^\circ = \tfrac12 zamiast 12-\tfrac12. Wtedy równanie brzmi x210x600=0x^2 - 10x - 600 = 0 i daje x=30x = 30 — liczbę dodatnią i wyglądającą wiarygodnie, więc błąd nie ujawnia się sam. Wykrywa go dopiero kontrola: 3030 byłoby dłuższe od boku 10726,510\sqrt7 \approx 26{,}5 leżącego naprzeciw kąta rozwartego, a to niemożliwe. Drugi błąd: policzenie (107)2\left(10\sqrt7\right)^2 jako 107=7010 \cdot 7 = 70 zamiast 1007=700100 \cdot 7 = 700 — do kwadratu podnosimy oba czynniki. Trzeci: przyjęcie, że skoro kąt jest rozwarty, to szukany bok leży naprzeciw niego; naprzeciw leży bok podany w treści.

Zadanie 5 (styczeń 2003)4 pkttrudniejsze

Dany jest trójkąt, którego dwa boki mają długości 88 cm i 1212 cm, kąt zawarty między tymi bokami ma miarę 120120^\circ. Oblicz długość promienia okręgu opisanego na tym trójkącie.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: R=4573R = \dfrac{4\sqrt{57}}{3} cm

  1. Jedyne zadanie na tej stronie, które wymaga obu twierdzeń: cosinusów do trzeciego boku, a potem sinusów do promienia.
  2. Krok 1 — trzeci bok z twierdzenia cosinusów. Kąt 120\textcolor{#16A06A}{120^\circ} jest między bokami 8\textcolor{#16A06A}{8} i 12\textcolor{#16A06A}{12}, więc szukany bok cc leży naprzeciw niego:
  3. c2=82+1222812cos120c^2 = \textcolor{#16A06A}{8}^2 + \textcolor{#16A06A}{12}^2 - 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{8} \cdot \textcolor{#16A06A}{12} \cdot \cos \textcolor{#16A06A}{120^\circ}
  4. =64+144192(12)=208+96=304= \textcolor{#E0453A}{64} + \textcolor{#E0453A}{144} - \textcolor{#E0453A}{192} \cdot \left(\textcolor{#E0453A}{-\dfrac12}\right) = \textcolor{#E0453A}{208} + \textcolor{#E0453A}{96} = \textcolor{#E0453A}{304}
  5. c=304=1619=419c = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{304}} = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{16} \cdot \textcolor{#E0453A}{19}} = \textcolor{#E0453A}{4\sqrt{19}}
  6. Krok 2 — promień z twierdzenia sinusów. Wzór csinγ=2R\tfrac{c}{\sin\gamma} = 2R wiąże bok z kątem naprzeciw niego — a naprzeciw boku cc leży właśnie znany kąt 120\textcolor{#16A06A}{120^\circ}. To dlatego liczymy cc jako pierwsze.
  7. sin120=sin(180120)=sin60=32\sin \textcolor{#16A06A}{120^\circ} = \sin\left(180^\circ - \textcolor{#16A06A}{120^\circ}\right) = \sin \textcolor{#E0453A}{60^\circ} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{\sqrt3}{2}}
  8. 2R=41932=41923=81932R = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{4\sqrt{19}}}{\textcolor{#E0453A}{\frac{\sqrt3}{2}}} = \textcolor{#E0453A}{4\sqrt{19}} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac{2}{\sqrt3}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{8\sqrt{19}}{\sqrt3}}
  9. R=4193R = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{4\sqrt{19}}{\sqrt3}}
  10. Krok 3 — usuwamy niewymierność z mianownika:
  11. R=419333=4573=4573R = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{4\sqrt{19}}{\sqrt3}} \cdot \dfrac{\sqrt3}{\sqrt3} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{4}\sqrt{\textcolor{#E0453A}{57}}}{\textcolor{#E0453A}{3}} = \dfrac{4\sqrt{57}}{3}
  12. (bo 193=57\sqrt{19} \cdot \sqrt3 = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{57}})
  13. Odpowiedź: R=4573R = \tfrac{4\sqrt{57}}{3} cm.
  14. Kontrola liczbowa: 577,550\sqrt{57} \approx \textcolor{#E0453A}{7{,}550}, więc R30,20310,07R \approx \tfrac{30{,}20}{3} \approx \textcolor{#E0453A}{10{,}07} cm. Trzeci bok c=41917,44c = 4\sqrt{19} \approx \textcolor{#E0453A}{17{,}44} cm.
  15. Sprawdzenie twierdzeniem sinusów: 17,440,86620,14=2R\tfrac{17{,}44}{0{,}866} \approx \textcolor{#E0453A}{20{,}14} = 2R
  16. Kontrola sensowności. Trójkąt rozwartokątny ma środek okręgu opisanego na zewnątrz siebie, a promień jest większy niż połowa najdłuższego boku: 17,442=8,72<10,07\tfrac{17{,}44}{2} = \textcolor{#E0453A}{8{,}72} < 10{,}07 ✓ Gdyby RR wyszło mniejsze od połowy najdłuższego boku, byłby to sygnał błędu, bo każdy bok jest cięciwą tego okręgu.

💡 Wskazówka: Kolejność jest tu wymuszona: twierdzenie sinusów wiąże bok z kątem naprzeciw niego, a jedyny znany kąt leży naprzeciw nieznanego boku — więc najpierw twierdzenie cosinusów, potem sinusów. Do sinusa kąta rozwartego użyj wzoru redukcyjnego: sin120=sin60=32\sin 120^\circ = \sin 60^\circ = \tfrac{\sqrt3}{2}, czyli tyle samo co dla kąta ostrego, bez zmiany znaku (inaczej niż cosinus).

⚠ Przyjęcie sin120=32\sin 120^\circ = -\tfrac{\sqrt3}{2} przez analogię do cosinusa. Sinus w drugiej ćwiartce jest dodatni — ujemny wyszedłby tylko cosinusowi. Ujemny promień od razu sygnalizuje ten błąd. Drugi błąd: pominięcie dwójki we wzorze i policzenie R=csinγR = \tfrac{c}{\sin\gamma} zamiast c2sinγ\tfrac{c}{2\sin\gamma}; wynik wychodzi wtedy dwa razy za duży, a kontrola „promień większy od połowy najdłuższego boku, ale nie dwukrotnie” go wyłapuje. Trzeci: użycie kąta 120120^\circ z bokiem 88 albo 1212 we twierdzeniu sinusów — ten kąt leży naprzeciw trzeciego boku, a nie naprzeciw tych, które go obejmują.

Zadanie 6 (sierpień 2020)4 pkttrudniejsze

Dany jest trójkąt równoramienny ABCABC, w którym podstawa ABAB ma długość 1212, a każde z ramion ACAC i BCBC ma długość równą 1010. Punkt DD jest środkiem ramienia BCBC (zobacz rysunek). Oblicz sinus kąta α\alpha, jaki środkowa ADAD tworzy z ramieniem ACAC trójkąta ABCABC.
Trojkat rownoramienny o podstawie 12 i ramieniu 10, ze srodkowa AD do ramienia BC i katem alfa przy wierzcholku AαABC1210D
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: sinα=24974850,487\sin\alpha = \dfrac{24\sqrt{97}}{485} \approx 0{,}487

  1. Krok 1 — cosinus kąta przy wierzchołku CC. Kąt przy CC leży między dwoma ramionami, a naprzeciw niego jest podstawa — czyli znamy wszystkie trzy boki i szukamy kąta. To wprost twierdzenie cosinusów. Oznaczmy γ=ACB\gamma = \sphericalangle ACB:
  2. AB2=AC2+BC22ACBCcosγ|AB|^2 = |AC|^2 + |BC|^2 - 2 \cdot |AC| \cdot |BC| \cdot \cos\gamma
  3. 122=102+10221010cosγ\textcolor{#16A06A}{12}^2 = \textcolor{#16A06A}{10}^2 + \textcolor{#16A06A}{10}^2 - 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{10} \cdot \textcolor{#16A06A}{10} \cdot \cos\gamma
  4. 144=200200cosγcosγ=56200=725144 = 200 - 200\cos\gamma \qquad \Longrightarrow \qquad \cos\gamma = \dfrac{56}{200} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{7}{25}}
  5. Krok 2 — długość środkowej ADAD. Punkt DD jest środkiem ramienia BCBC, więc CD=5|CD| = \textcolor{#E0453A}{5}. W trójkącie ACDACD znamy teraz dwa boki i kąt między nimi (ten sam γ\gamma, bo kąt przy CC jest wspólny dla obu trójkątów) — znowu twierdzenie cosinusów, tym razem w drugą stronę:
  6. AD2=AC2+CD22ACCDcosγ=102+522105725|AD|^2 = |AC|^2 + |CD|^2 - 2 \cdot |AC| \cdot |CD| \cdot \cos\gamma = \textcolor{#16A06A}{10}^2 + \textcolor{#E0453A}{5}^2 - 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{10} \cdot \textcolor{#E0453A}{5} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac{7}{25}}
  7. AD2=100+2528=97AD=97|AD|^2 = 100 + 25 - \textcolor{#E0453A}{28} = \textcolor{#E0453A}{97} \qquad \Longrightarrow \qquad |AD| = \textcolor{#E0453A}{\sqrt{97}}
  8. Krok 3 — sinus kąta γ\gamma. Potrzebny będzie do pola. Bierzemy go z jedynki trygonometrycznej:
  9. sinγ=1(725)2=149625=576625=2425\sin\gamma = \sqrt{1 - \left(\textcolor{#E0453A}{\tfrac{7}{25}}\right)^2} = \sqrt{1 - \dfrac{49}{625}} = \sqrt{\dfrac{576}{625}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{24}{25}}
  10. Krok 4 — pole trójkąta ACDACD policzone DWOMA sposobami. To jest cały pomysł na to zadanie. Trójkąt ACDACD ma dwa kąty, o których coś wiemy: γ\gamma przy wierzchołku CC oraz szukany α\alpha przy wierzchołku AA. Wzór P=12absinγP = \tfrac12 ab\sin\gamma zadziała dla obu.
  11. Raz — przez kąt γ\gamma, między bokami ACAC i CDCD:
  12. PACD=12ACCDsinγ=121052425=24P_{ACD} = \tfrac12 \cdot |AC| \cdot |CD| \cdot \sin\gamma = \tfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{10} \cdot \textcolor{#E0453A}{5} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac{24}{25}} = \textcolor{#E0453A}{24}
  13. Dwa — przez kąt α\alpha, między bokami ACAC i ADAD:
  14. PACD=12ACADsinα=121097sinα=597sinαP_{ACD} = \tfrac12 \cdot |AC| \cdot |AD| \cdot \sin\alpha = \tfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{10} \cdot \textcolor{#E0453A}{\sqrt{97}} \cdot \sin\alpha = \textcolor{#E0453A}{5\sqrt{97}} \cdot \sin\alpha
  15. Krok 5 — porównujemy. To jedno i to samo pole, więc:
  16. 597sinα=24sinα=24597=2497485\textcolor{#E0453A}{5\sqrt{97}} \cdot \sin\alpha = \textcolor{#E0453A}{24} \qquad \Longrightarrow \qquad \sin\alpha = \dfrac{24}{5\sqrt{97}} = \dfrac{24\sqrt{97}}{485}
  17. Odpowiedź: sinα=24974850,487\sin\alpha = \dfrac{24\sqrt{97}}{485} \approx 0{,}487.
  18. Kontrola sensowności — warto ją zrobić, bo wynik jest brzydki i łatwo się pomylić w rachunku. Kąt α\alpha jest częścią kąta BACBAC, więc musi być od niego mniejszy. Cosinus kąta BACBAC liczymy z twierdzenia cosinusów: cosBAC=144+10010021210=0,6\cos\sphericalangle BAC = \tfrac{144 + 100 - 100}{2 \cdot 12 \cdot 10} = \textcolor{#E0453A}{0{,}6}, czyli BAC53,13\sphericalangle BAC \approx \textcolor{#E0453A}{53{,}13^\circ}. Z naszego wyniku α=arcsin0,48729,17\alpha = \arcsin 0{,}487 \approx \textcolor{#E0453A}{29{,}17^\circ}  ✓ mniejszy.
  19. Kontrola domykająca: pozostała część, czyli kąt BADBAD, powinna wynosić 53,1329,17=23,9653{,}13^\circ - 29{,}17^\circ = \textcolor{#E0453A}{23{,}96^\circ}. Policzmy ją niezależnie z trójkąta ABDABD — i faktycznie cosBAD=9970,9138\cos\sphericalangle BAD = \tfrac{9}{\sqrt{97}} \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}9138}, czyli 23,96\textcolor{#E0453A}{23{,}96^\circ}  ✓ obie części składają się na całość. Podaję tu dwa miejsca po przecinku nie z pedanterii: przy jednym miejscu wyszłoby 29,2+24,0=53,229{,}2^\circ + 24{,}0^\circ = 53{,}2^\circ i kontrola przestałaby się domykać, choć rachunek byłby poprawny.

💡 Wskazówka: Dwie rzeczy warto zauważyć od razu. Po pierwsze: środkowa ADAD nie jest wysokością. Trójkąt jest równoramienny, ale osią symetrii jest tylko środkowa poprowadzona z CC do podstawy — środkowa poprowadzona do ramienia nie ma żadnych szczególnych własności i nie tworzy kąta prostego. Po drugie: kąta α\alpha nie da się dosięgnąć bezpośrednio, bo nie leży naprzeciw żadnego znanego boku w trójkącie o trzech znanych bokach. Ratuje policzenie tego samego pola dwoma sposobami — raz przez kąt, który znamy, raz przez kąt, którego szukamy. To standardowy chwyt na „sinus kąta, do którego nie ma dojścia”, i wraca w wielu zadaniach za cztery punkty.

⚠ Założenie, że środkowa ADAD jest prostopadła do ramienia BCBC, i policzenie sinα\sin\alpha z trójkąta prostokątnego. Prostopadłość zachodziłaby tylko wtedy, gdyby AB=AC|AB| = |AC|, a tutaj 121012 \neq 10 — trójkąt jest równoramienny, ale „nie tą stroną”. Drugi błąd: wzięcie CD=10|CD| = 10 zamiast 55; punkt DD jest środkiem ramienia, więc dzieli je na połowy. Trzeci błąd, najbardziej podstępny: policzenie sinusa niewłaściwego kąta, czyli BAD\sphericalangle BAD zamiast DAC\sphericalangle DAC. Wychodzi wtedy 497=497970,406\tfrac{4}{\sqrt{97}} = \tfrac{4\sqrt{97}}{97} \approx 0{,}406 — liczba równie „brzydka”, więc nic nie zgrzyta. Treść mówi jasno: kąt między środkową ADAD a ramieniem ACAC, a nie między środkową a podstawą.

Zadanie 7 (czerwiec 2016)4 pkttrudniejsze

W trójkącie ABCABC dane są długości boków AB=15|AB| = 15 i AC=12|AC| = 12 oraz cosα=45\cos\alpha = \dfrac{4}{5}, gdzie α=BAC\alpha = \sphericalangle BAC. Na bokach ABAB i ACAC tego trójkąta obrano punkty odpowiednio DD i EE takie, że BD=2AD|BD| = 2|AD| i AE=2CE|AE| = 2|CE| (zobacz rysunek). Oblicz pole a) trójkąta ADEADE, b) czworokąta BCEDBCED.
Trojkat ABC z katem alfa przy wierzchołku A oraz punktami D na boku AB i E na boku AC polaczonymi odcinkiemαABCDE
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: a) PADE=12P_{ADE} = 12,   b) PBCED=42P_{BCED} = 42

  1. Krok 1 — sinus kąta α\alpha. Pole trójkąta z dwóch boków i kąta między nimi liczy się przez sinus, a treść podaje cosinus. Zamieniamy jedynką trygonometryczną. Kąt α\alpha jest kątem trójkąta i ma cosinus dodatni, więc jest ostry, a sinus jest dodatni:
  2. sinα=1(45)2=11625=925=35\sin\alpha = \sqrt{1 - \left(\textcolor{#16A06A}{\tfrac45}\right)^2} = \sqrt{1 - \dfrac{16}{25}} = \sqrt{\dfrac{9}{25}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac35}
  3. Krok 2 — długość ADAD. Uwaga na kierunek warunku: BD=2AD|BD| = 2|AD| znaczy, że kawałek przy AA jest krótszy. Oba kawałki składają się na cały bok:
  4. AD+BD=ABAD+2AD=15AD=5|AD| + |BD| = |AB| \qquad \Longrightarrow \qquad |AD| + 2|AD| = \textcolor{#16A06A}{15} \qquad \Longrightarrow \qquad |AD| = \textcolor{#E0453A}{5}
  5. Krok 3 — długość AEAE. Tutaj warunek jest odwrócony: AE=2CE|AE| = 2|CE|, czyli kawałek przy AA jest dłuższy:
  6. AE+CE=ACAE+12AE=12AE=8|AE| + |CE| = |AC| \qquad \Longrightarrow \qquad |AE| + \tfrac12|AE| = \textcolor{#16A06A}{12} \qquad \Longrightarrow \qquad |AE| = \textcolor{#E0453A}{8}
  7. Krok 4 — pole trójkąta ADEADE. Boki ADAD i AEAE wychodzą z wierzchołka AA, więc kątem między nimi jest dokładnie α\alpha — ten sam, który podaje treść. Nie trzeba liczyć żadnego nowego kąta:
  8. PADE=12ADAEsinα=125835=12P_{ADE} = \tfrac12 \cdot |AD| \cdot |AE| \cdot \sin\alpha = \tfrac12 \cdot \textcolor{#E0453A}{5} \cdot \textcolor{#E0453A}{8} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac35} = 12
  9. Odpowiedź a): PADE=12P_{ADE} = 12.
  10. Krok 5 — pole całego trójkąta ABCABC. Ten sam wzór i ten sam kąt α\alpha, tylko z pełnymi bokami:
  11. PABC=12ABACsinα=12151235=54P_{ABC} = \tfrac12 \cdot |AB| \cdot |AC| \cdot \sin\alpha = \tfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{15} \cdot \textcolor{#16A06A}{12} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac35} = \textcolor{#E0453A}{54}
  12. Krok 6 — czworokąt jako różnica. Odcinek DEDE dzieli trójkąt ABCABC na dwie części: trójkąt ADEADE i czworokąt BCEDBCED. Nie trzeba więc żadnego wzoru na czworokąt — wystarczy odjąć:
  13. PBCED=PABCPADE=5412=42P_{BCED} = P_{ABC} - P_{ADE} = \textcolor{#E0453A}{54} - 12 = 42
  14. Odpowiedź b): PBCED=42P_{BCED} = 42.
  15. Kontrola pierwsza, przez stosunek pól. Trójkąty ADEADE i ABCABC mają wspólny kąt α\alpha, a ich boki są w stosunkach ADAB=515=13\tfrac{|AD|}{|AB|} = \tfrac{5}{15} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac13} oraz AEAC=812=23\tfrac{|AE|}{|AC|} = \tfrac{8}{12} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac23}. Ponieważ w obu polach występuje ten sam sinα\sin\alpha, stosunek pól jest iloczynem tych dwóch liczb: 1323=29\textcolor{#E0453A}{\tfrac13} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac23} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac29}. I zgadza się: 1254=29\tfrac{12}{54} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac29}  ✓
  16. Kontrola druga, całkiem inną drogą — przez twierdzenie cosinusów i wzór Herona. W trójkącie ADEADE znamy dwa boki i kąt między nimi, więc trzeci bok liczymy z twierdzenia cosinusów:
  17. DE2=52+8225845=25+6464=25DE=5|DE|^2 = \textcolor{#E0453A}{5}^2 + \textcolor{#E0453A}{8}^2 - 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{5} \cdot \textcolor{#E0453A}{8} \cdot \textcolor{#16A06A}{\tfrac45} = 25 + 64 - \textcolor{#E0453A}{64} = \textcolor{#E0453A}{25} \qquad \Longrightarrow \qquad |DE| = \textcolor{#E0453A}{5}
  18. Trójkąt ADEADE ma więc boki 55, 88, 55. Wzór Herona: p=9p = \textcolor{#E0453A}{9} i P=9414=144=12P = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{9} \cdot 4 \cdot 1 \cdot 4} = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{144}} = 12  ✓ to samo pole, a droga zupełnie inna.

💡 Wskazówka: Klucz jest w tym, że kąt α\alpha jest wspólny dla małego trójkąta i dużego. Dlatego jeden raz policzony sinα\sin\alpha obsługuje oba pola, a czworokąt wychodzi z odejmowania — bez żadnego wzoru na czworokąt. Warto zapamiętać wniosek ogólny, bo wraca często: jeśli na dwóch bokach wychodzących z jednego wierzchołka odetniemy części w stosunkach pp i qq, to pole odciętego trójkąta stanowi pqp \cdot q pola całego — iloczyn, nie kwadrat. Kwadrat skali obowiązuje tylko dla figur podobnych, a tu 1323\tfrac13 \neq \tfrac23, więc trójkąty podobne nie są.

⚠ Odczytanie obu warunków w tę samą stronę. Zapisy BD=2AD|BD| = 2|AD| i AE=2CE|AE| = 2|CE| są celowo napisane odwrotnie: w pierwszym dłuższy jest kawałek przy BB, w drugim — kawałek przy AA. Kto potraktuje je jednakowo, dostanie AE=4|AE| = 4 zamiast 88 i pole 66 zamiast 1212. Drugi błąd: podstawienie do wzoru na pole cosinusa zamiast sinusa; wzór P=12absinγP = \tfrac12 ab\sin\gamma wymaga sinusa kąta między tymi bokami, a treść podaje cosinus właśnie dlatego, żeby wymusić przejście przez jedynkę. Trzeci błąd: potraktowanie stosunku pól jako kwadratu skali — trójkąty ADEADE i ABCABC nie są podobne, bo boki są skrócone w różnych stosunkach; podobieństwo wymagałoby tego samego stosunku na obu bokach. Czwarty błąd: liczenie pola czworokąta BCEDBCED osobno, jakiegoś wzoru na trapez — czworokąt nie jest trapezem, a odejmowanie od pola całego trójkąta jest i krótsze, i pewne.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. Cosinus największego kąta jest równy 14\dfrac{1}{4}2. Środkowa z wierzchołka AA ma długość 474\sqrt73. Pole trójkąta ABCABC jest równe 185=335\dfrac{18}{5} = 3\dfrac{3}{5}4. AC=20|AC| = 205. R=4573R = \dfrac{4\sqrt{57}}{3} cm6. sinα=24974850,487\sin\alpha = \dfrac{24\sqrt{97}}{485} \approx 0{,}487
7. a) PADE=12P_{ADE} = 12,   b) PBCED=42P_{BCED} = 42

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

7Pytania i odpowiedzi

Jak brzmi twierdzenie cosinusów?

W dowolnym trójkącie c2=a2+b22abcosγc^2 = a^2 + b^2 - 2ab\cos\gamma, gdzie γ\gamma to kąt leżący naprzeciw boku cc, czyli zawarty między bokami aa i bb. Wzór ma trzy równoważne postaci, po jednej dla każdego boku.

Dlaczego twierdzenie cosinusów nazywa się uogólnieniem Pitagorasa?

Bo dla kąta prostego cos90°=0\cos 90° = 0, więc człon 2abcosγ-2ab\cos\gamma zeruje się w całości i zostaje c2=a2+b2c^2 = a^2+b^2. Twierdzenie Pitagorasa jest więc szczególnym przypadkiem twierdzenia cosinusów, a nie osobnym wzorem.

Kiedy stosować twierdzenie cosinusów, a kiedy sinusów?

Cosinusów — gdy dane są dwa boki i kąt między nimi albo wszystkie trzy boki. Sinusów — gdy dane są dwa kąty i bok albo dwa boki i kąt nieleżący między nimi. Decyduje układ danych, nie rodzaj trójkąta.

Jak obliczyć kąt, znając trzy boki trójkąta?

Ze wzoru odwróconego cosγ=a2+b2c22ab\cos\gamma = \frac{a^2+b^2-c^2}{2ab}. Sam znak wyniku rozstrzyga rodzaj kąta: dodatni oznacza ostry, zero prosty, a ujemny rozwarty — bez sięgania po kalkulator.

Dlaczego przy kącie rozwartym bok wychodzi dłuższy?

Bo cosinus kąta rozwartego jest ujemny, więc odejmowany człon staje się dodawany i c2c^2 przekracza a2+b2a^2+b^2. Geometrycznie: rozwierając kąt między dwoma bokami, rozsuwasz ich końce, więc bok naprzeciw musi się wydłużyć.

Czy twierdzenie cosinusów jest na maturze podstawowej?

Tak. Podstawa programowa wymienia je w dziale VII Trygonometria, w zakresie podstawowym, punkt 3 — razem ze wzorem na pole P=12absinγP = \frac{1}{2}ab\sin\gamma. Twierdzenie sinusów stoi w tym samym dziale, ale dopiero w zakresie rozszerzonym (punkt 7).

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.