W każdym trójkącie naprzeciw większego kąta leży dłuższy bok — to wiadomo od dawna. Twierdzenie sinusów mówi znacznie więcej: podaje dokładną proporcję między bokiem a kątem naprzeciw niego, i to taką samą dla wszystkich trzech par. Razem z twierdzeniem cosinusów pozwala rozwiązać dowolny trójkąt — a najważniejsze w praktyce jest to, które z nich wybrać.
Dział: TrygonometriaPoziom: liceum — zakres rozszerzonyZadań z matury: 24
W dowolnym trójkącie stosunek długości boku do sinusa kąta leżącego naprzeciw tego boku jest taki sam dla wszystkich trzech par.
sinαa=sinβb=sinγc
Oznaczenia są tu kluczowe: α leży naprzeciw boku a, β naprzeciw b, a γ naprzeciw c. Bok i kąt zawsze chodzą w parze — i to jest jedyna rzecz, którą trzeba przy tym wzorze pilnować.
W zadaniach nie używa się całego łańcucha naraz. Bierze się dwie części, te, w których są trzy znane wielkości i jedna szukana:
sinαa=sinβb
Stąd bok a=sinβb⋅sinα, a kąt wyznacza się analogicznie, przekształcając proporcję w drugą stronę.
Gdzie to jest w podstawie — w zakresie rozszerzonym
Podstawa dla liceum, dział VII. Trygonometria, zakres rozszerzony, punkt 7 brzmi dosłownie: „stosuje twierdzenie sinusów”. Osobny punkt 8 dokłada obliczanie kątów i długości boków dowolnego trójkąta.
W zakresie podstawowym twierdzenia sinusów nie ma. Punkt 3 wymienia wyłącznie „stosuje twierdzenie cosinusów oraz wzór na pole trójkąta” (sam wzór jest w pliku podstawy grafiką, więc go nie odczytałem), a punkt 4 dotyczy obliczania kątów i boków trójkąta prostokątnego.
Praktycznie: do matury podstawowej twierdzenie sinusów nie jest wymagane — potrzebne jest twierdzenie cosinusów. Znać je jednak warto, bo w wielu zadaniach skraca rachunek.
Warto zauważyć, że twierdzenie potwierdza rachunkiem to, co widać na rysunku: skoro sinus rośnie dla kątów ostrych, większy kąt daje większy licznik, a więc i dłuższy bok. Zależność jest jednak dokładna, a nie tylko jakościowa.
2Wspólna wartość to średnica okręgu opisanego
Ta część twierdzenia bywa pomijana, a jest najciekawsza — bo tłumaczy, czemu ten stosunek w ogóle jest stały.
sinαa=sinβb=sinγc=2R
gdzie R to promień okręgu opisanego na trójkącie. Wspólna wartość nie jest więc przypadkową liczbą — to średnica okręgu przechodzącego przez wszystkie trzy wierzchołki.
Skąd to się bierze? Z faktu, o którym piszę przy kątach wpisanych: kąt oparty na średnicy jest prosty.
Poprowadź średnicę z wierzchołka B — trafi w punkt D na okręgu.
Trójkąt BCD ma kąt prosty przy C, bo BD jest średnicą.
Kąty α i ∠BDC są wpisane oparte na tym samym łuku, więc są równe.
W trójkącie prostokątnym BCD mamy sin(∠BDC)=2Ra, czyli sinα=2Ra.
Po przekształceniu wychodzi dokładnie sinαa=2R — i to samo rozumowanie działa dla pozostałych dwóch par. Stała wartość jest stała, bo okrąg opisany jest jeden.
Praktyczna konsekwencja
Znając jeden bok i kąt naprzeciw niego, znasz od razu promień okręgu opisanego: R=2sinαa.
Dla trójkąta prostokątnego daje to znany wynik: kąt prosty leży naprzeciw przeciwprostokątnej, a sin90°=1, więc R=2c — czyli połowa przeciwprostokątnej ✓
3Które twierdzenie wybrać
To pytanie pada w zadaniach częściej niż same wzory — i odpowiedź zależy wyłącznie od układu danych, nie od rodzaju trójkąta.
co masz dane
czego szukasz
twierdzenie
bok i kąt naprzeciw niego + jeszcze jedna wielkość z pary
brakujący bok lub kąt
sinusów
dwa kąty i dowolny bok
pozostałe boki
sinusów
dwa boki i kąt między nimi
trzeci bok
cosinusów
trzy boki
dowolny kąt
cosinusów
Reguła praktyczna mieści się w jednym zdaniu: jeśli widzisz kompletną parę „bok i kąt naprzeciw niego” — sinusy. Jeśli kąt leży między znanymi bokami — cosinusy.
Przy dwóch kątach i boku warto pamiętać, że trzeci kąt wychodzi od razu z sumy 180° — więc para „bok i kąt naprzeciw” zawsze da się wtedy skompletować.
⚠️ Pułapka dwóch rozwiązań
Gdy z twierdzenia sinusów wyznaczasz kąt, a nie bok, trzeba uważać: równanie sinα=0,5 ma w trójkącie dwa rozwiązania — 30° i 150°, bo sin(180°−α)=sinα.
Rozstrzyga zwykle warunek dodatkowy: suma kątów nie może przekroczyć 180°, a naprzeciw dłuższego boku leży większy kąt.
Ta niejednoznaczność nie występuje przy wyznaczaniu boku — tam wynik jest zawsze jeden.
4Wzór na pole z sinusem — narzędzie z sąsiedniego punktu
Wzór na pole z sinusem stoi w podstawie razem z twierdzeniem cosinusów, w jednym punkcie zakresu podstawowego (dział VII, punkt 3) — twierdzenia sinusów w tym punkcie nie ma, bo ono należy do zakresu rozszerzonego. Sąsiedztwo nie jest jednak przypadkowe: wszystkie trzy narzędzia dotyczą tej samej sytuacji, czyli trójkąta opisanego przez boki i kąty.
P=21absinγ
Kąt γ musi leżeć między bokami a i b — tak samo jak w twierdzeniu cosinusów. Wzór wychodzi wprost z klasycznego P=21⋅podstawa⋅wysokosˊcˊ, bo wysokość opuszczona na bok a wynosi bsinγ.
Warto zauważyć, że dzięki własności sin(180°−γ)=sinγnie ma znaczenia, czy kąt jest ostry, czy rozwarty — wzór działa tak samo. Tę samą obserwację wykorzystuję przy polu rombu.
Dla γ=90° wzór redukuje się do P=21ab, czyli do znanego pola trójkąta prostokątnego — bo sin90°=1. To ta sama logika, co przy twierdzeniu cosinusów, gdzie kąt prosty zerował człon poprawkowy.
Wszystkie trzy narzędzia z tego punktu podstawy warto traktować łącznie: cosinusy liczą boki, sinusy liczą kąty i promień, a wzór z sinusem liczy pole — i w trudniejszym zadaniu zwykle używa się ich po kolei.
5Przykłady krok po kroku
Trzy przykłady: brakujący bok, promień okręgu opisanego i wybór twierdzenia.
Przykład 1 Brakujący bok
W trójkącie α=30°, β=45°, a bok a=10. Oblicz bok b.
Mam kompletną parę: bok a=10 i kąt α=30° leżący naprzeciw niego — więc twierdzenie sinusów.
Zapisuję proporcję dla dwóch par: sinαa=sinβb.
Przekształcam: b=sinαa⋅sinβ=sin30°10⋅sin45°
Podstawiam wartości: sin45°=22, sin30°=21.
b=2110⋅22=10⋅22⋅2=102
Kontrola sensu: 45°>30°, więc bok b musi być dłuższy od a — i jest, bo 102>10 ✓
Kontrola nierównością trójkąta: trzeci kąt to 180°−30°−45°=105°, więc bok c będzie najdłuższy — ale musi być krótszy od sumy pozostałych, czyli od 10+102=10(1+2) ✓
Odpowiedź: b=102.
Kontrola przez porównanie kątów jest tu najtańsza: naprzeciw większego kąta zawsze leży dłuższy bok. Jeśli wynik temu przeczy, gdzieś odwrócono proporcję.
Przykład 2 Promień okręgu opisanego
W trójkącie bok a=12 leży naprzeciw kąta α=30°. Oblicz promień okręgu opisanego.
Korzystam z rozszerzonej postaci twierdzenia: sinαa=2R.
2R=sin30°12=2112=24
R=224=12
Kontrola sensu: promień okręgu opisanego musi być co najmniej połową najdłuższego boku; 12≥212=6 ✓
Kontrola przypadkiem granicznym: gdyby kąt wynosił 90°, wyszłoby R=212=6, czyli połowa przeciwprostokątnej — zgodnie z regułą dla trójkąta prostokątnego ✓
Kontrola sensu geometrycznego: kąt 30° jest mały, więc bok naprzeciw niego jest krótką cięciwą dużego okręgu — stąd promień większy od samego boku ✓
Odpowiedź: R=12.
Ten wariant twierdzenia bywa pomijany na lekcjach, a bardzo skraca zadania o okręgu opisanym. Wystarczy jedna kompletna para bok–kąt, żeby mieć promień.
Przykład 3 Które twierdzenie wybrać
W trójkącie dane są boki 7 i 9 oraz kąt 40°między nimi. Czy do wyznaczenia trzeciego boku użyć twierdzenia sinusów?
Sprawdzam układ danych: kąt 40° leży między znanymi bokami, a nie naprzeciw któregoś z nich.
Twierdzenie sinusów wymaga kompletnej pary „bok i kąt naprzeciw niego” — tutaj takiej pary nie ma.
Gdybym spróbował zapisać sinα7=sinβ9, dostałbym jedno równanie z dwiema niewiadomymi — nierozwiązywalne.
Kontrola nierównością trójkąta: 7+5,79=12,79>9 ✓ oraz 9−7=2<5,79 ✓
Kontrola sensu: kąt 40° jest ostry, więc c musi być krótszy niż przy kącie prostym, gdzie wyszłoby 130≈11,4 ✓
Dopiero teraz, mając trzeci bok, dałoby się użyć twierdzenia sinusów do wyznaczenia pozostałych kątów.
Odpowiedź: Nie — trzeba użyć twierdzenia cosinusów; c≈5,79.
To najważniejsze rozstrzygnięcie w całym dziale. Sprawdzenie zajmuje sekundę: czy któryś znany kąt leży naprzeciw znanego boku? Jeśli nie, sinusy nie pomogą.
6Najczęstsze błędy
Cztery błędy — pierwszy dotyczy doboru pary bok–kąt.
Zestawianie boku z kątem, który nie leży naprzeciw niego
Skąd się bierze: Wzór wiąże bok wyłącznie z kątem naprzeciwległym. Podstawienie kąta przyległego daje proporcję, która nie jest prawdziwa, a wynik wygląda wiarygodnie i przechodzi przez kontrolę rzędu wielkości.
Jak zrobić dobrze: Przed podstawieniem wskaż na rysunku bok i sprawdź, który kąt leży dokładnie po drugiej stronie. Kontrola: naprzeciw dłuższego boku musi wyjść większy kąt.
Pomijanie drugiego rozwiązania przy wyznaczaniu kąta
Skąd się bierze: Równanie sinα=0,5 ma w trójkącie dwa rozwiązania: 30° i 150°, bo sinus kąta rozwartego jest dodatni. Kalkulator poda tylko pierwsze, a drugie bywa jedynym poprawnym.
Jak zrobić dobrze: Po wyznaczeniu kąta sprawdź, czy wariant rozwarty też mieści się w trójkącie — suma kątów nie może przekroczyć 180°. Przy wyznaczaniu boku ten problem nie występuje.
Stosowanie sinusów przy dwóch bokach i kącie między nimi
Skąd się bierze: W takim układzie nie ma kompletnej pary bok–kąt naprzeciw, więc proporcja zawiera dwie niewiadome i nic z niej nie wynika. Próba prowadzi do równania bez rozwiązania.
Jak zrobić dobrze: Zadaj sobie jedno pytanie: czy znany kąt leży naprzeciw znanego boku? Jeśli leży między bokami — to twierdzenie cosinusów.
Odwracanie proporcji przy przekształcaniu
Skąd się bierze: Z sinαa=sinβb bok b wyznacza się jako sinαasinβ, a nie sinβasinα. Pomyłka daje wynik odwrotny — zamiast wydłużenia otrzymuje się skrócenie.
Jak zrobić dobrze: Mnóż na krzyż zamiast przekształcać w pamięci: asinβ=bsinα, a dopiero potem dziel. Kontrola przez porównanie kątów wychwyci odwrócenie natychmiast.
Zadania maturalne — dana zależność, policz wartość wyrażenia (zamknięte i otwarte)
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zielone jest to, co dane w treści. Czerwone — to, co policzone po drodze. Te zadania łączy jedno: nie trzeba znać miary kąta, żeby policzyć wartość wyrażenia. Wystarczą trzy narzędzia — jedynka trygonometryczna sin2α+cos2α=1, definicja tgα=cosαsinα i umiejętność rozpoznania, którego z nich zadanie od nas chce. Najczęstszy schemat: policz brakującą funkcję z jedynki, podstaw i uporządkuj. Drugi, wygodniejszy, gdy dany jest tangens: zapisz sinα i cosα jako wielokrotności tej samej liczby — w wyrażeniach, gdzie licznik i mianownik mają ten sam stopień, ta liczba się skróci i nie trzeba jej wcale wyznaczać.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 10 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 14 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(pokazowa 2023)1 pktłatwe
Kąt α jest ostry oraz 4tgα=3sin2α+3cos2α. Tangens kąta α jest równy
A.43
B.34
C.41
D.4
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Prawa strona wygląda groźnie, ale wystarczy wyciągnąć trójkę przed nawias i zobaczyć, co zostaje.
3sin2α+3cos2α=3(sin2α+cos2α)=3⋅1=3
Cała prawa strona to po prostu liczba 3 — nie zależy od kąta w ogóle.
Zostaje równanie liniowe:
4tgα=3⟹tgα=43
Odpowiedź:43, czyli A.
Sprawdzenie: dla tgα=43 mamy trójkąt o przyprostokątnych 3 i 4, więc sinα=53 i cosα=54.
Zwróć uwagę, że informacja „kąt jest ostry” nie była tu potrzebna do rachunku — zapewnia tylko, że taki kąt istnieje i jest jeden.
💡 Wskazówka: Zanim cokolwiek policzysz, przejrzyj obie strony równania i sprawdź, czy któraś nie zwija się do liczby. Wyrażenie 3sin2α+3cos2α to 3 razy jedynka trygonometryczna, więc równanie z pozoru trygonometryczne okazuje się zwykłym równaniem liniowym z jedną niewiadomą.
⚠ Odwrócenie ułamka i wybór 34 (odpowiedź B) — z 4tgα=3 dzielimy przez 4, więc czwórka idzie do mianownika. Drugi błąd: uznanie, że 3sin2α+3cos2α to 3+3=6 albo 9; jedynka wychodzi z sumy kwadratów, a trójka stoi przed nawiasem tylko raz. Trzeci: wybór 4 (D) przez zatrzymanie się na współczynniku z lewej strony.
Zadanie 2(czerwiec 2013)1 pktłatwe
Kąt α jest ostry i sinα=31. Wartość wyrażenia 1+tgα⋅cosα jest równa
A.34
B.911
C.917
D.311
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Nie licz cosinusa. Iloczyn tgα⋅cosα upraszcza się sam — wystarczy podstawić definicję tangensa.
tgα⋅cosα=cosαsinα⋅cosα=sinα
Cosinus się skraca i zostaje sam sinus — a jego wartość jest podana w treści:
1+tgα⋅cosα=1+31=34
Odpowiedź:34, czyli A.
Kontrola drogą dłuższą, dla pewności. Z jedynki: cos2α=1−91=98, więc cosα=322 (dodatni, bo kąt ostry).
tgα=22/31/3=221, a wtedy tgα⋅cosα=221⋅322=31 ✓
Ta sama odpowiedź, tylko przez pierwiastki i cztery dodatkowe rachunki. Warto rozpoznać skrócenie, bo oszczędza całej tej pracy — i przy okazji nie daje okazji do pomyłki w niewymiernościach.
Zauważ, że tożsamość tgα⋅cosα=sinα działa dla każdego kąta, przy którym cosinus nie jest zerem. Wartość 31 z treści wchodzi więc wprost do wyniku.
💡 Wskazówka: Zapamiętaj trzy skrócenia, które wracają w tych zadaniach: tgα⋅cosα=sinα, tgαsinα=cosα oraz tgα1=sinαcosα. Zanim policzysz brakującą funkcję z jedynki, sprawdź, czy wyrażenie nie skraca się do czegoś, co już masz w treści.
⚠ Policzenie cosinusa i tangensa osobno, a potem pomnożenie — droga poprawna, ale przechodzi przez 322 i łatwo w niej pomylić się w pierwiastku. Poważniejszy błąd: uznanie, że tgα⋅cosα to sinα⋅cos2α albo cos2αsinα — cosinus w mianowniku tangensa skraca się z tym mnożonym, a nie dodaje do potęgi. Dystraktory z dziewiątkami w mianowniku (911, 917) są ustawione na kogoś, kto policzy cos2α=98 i wstawi ten kwadrat do wyniku.
Zadanie 3(sierpień 2016)1 pktłatwe
Kąt α jest ostry i sinα=54. Wtedy wartość wyrażenia sinα−cosα jest równa
A.51
B.53
C.2517
D.251
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Krok 1 — cosinus z jedynki.
cos2α=1−(54)2=1−2516=259
cosα=53 (dodatni, bo kąt jest ostry)
Krok 2 — odejmujemy. Mianowniki są te same, więc odejmujemy liczniki:
sinα−cosα=54−53=51
Odpowiedź:51, czyli A.
Warto rozpoznać trójkę pitagorejską3,4,5: jeśli sinus wynosi 54, to cosinus wynosi 53 i nie trzeba liczyć jedynki. Ta trójka wraca w zadaniach maturalnych częściej niż jakakolwiek inna.
Kontrola liczbowa: α≈53,13∘, sinα=0,8, cosα=0,6, różnica =0,2=51 ✓
Skąd dystraktory. Odpowiedź 251 (D) to kwadrat poprawnej odpowiedzi — podniesienie różnicy do kwadratu, choć zadanie o to nie prosi. Odpowiedź 53 (B) to sam cosinus, czyli zatrzymanie się po pierwszym kroku. Odpowiedź 2517 (C) ma mianownik 25, czyli kwadrat piątki — pojawia się u kogoś, kto operuje kwadratami funkcji zamiast samymi funkcjami.
💡 Wskazówka: Naucz się rozpoznawać trójki pitagorejskie w mianownikach: (3,4,5), (5,12,13), (8,15,17), (7,24,25). Jeśli sinus ma mianownik 5, 13, 17 albo 25, drugą funkcję odczytasz z pamięci i oszczędzisz liczenia jedynki. Sprawdzenie jest natychmiastowe: kwadraty liczników muszą sumować się do kwadratu mianownika.
⚠ Odjęcie w odwrotnej kolejności i podanie −51 — treść pyta o sinα−cosα, w tej kolejności. Liczby ujemnej nie ma wśród odpowiedzi, więc błąd się ujawnia, ale kosztuje czas. Drugi błąd: zatrzymanie się na cosinusie i wybór 53 (B). Trzeci: podniesienie różnicy do kwadratu i wybór 251 (D) — zadanie pyta o samą różnicę, bez kwadratu.
Zadanie 4(sierpień 2018)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i cosα=53. Wtedy
A.sinα⋅tgα=1516
B.sinα⋅tgα=1615
C.sinα⋅tgα=158
D.sinα⋅tgα=206
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Krok 1 — sinus. Trójka pitagorejska 3,4,5: skoro cosα=53, to sinα=54.
(z jedynki: sin2α=1−259=2516, więc sinα=54)
Krok 2 — tangens.
tgα=3/54/5=34 (piątki się skracają)
Krok 3 — iloczyn.
sinα⋅tgα=54⋅34=1516
Odpowiedź:1516, czyli A.
Szybsza droga. Skoro tgα=cosαsinα, to
sinα⋅tgα=cosαsin2α=3/516/25=2516⋅35=1516
— jedno przekształcenie mniej i nie trzeba wyznaczać tangensa osobno.
Kontrola rzędu wielkości. Wynik jest większy od 1 i to warto zauważyć: sinα<1, ale tgα=34>1, a iloczyn wychodzi tuż nad jedynką. Odpowiedzi B, C i D są wszystkie mniejsze od 1, więc odpadają jednym spojrzeniem — o ile pamięta się, że tangens kąta większego od 45∘ przekracza jedynkę.
Kontrola liczbowa: 0,8⋅1,3333≈1,0667, a 1516≈1,0667 ✓
💡 Wskazówka: Zamiast liczyć tangens osobno, zapisz od razu sinα⋅tgα=cosαsin2α — kwadrat sinusa dostajesz wprost z jedynki, bez pierwiastkowania. Przy okazji porównaj wynik z jedynką: jeśli cosinus jest mniejszy od sinusa, to tangens przekracza 1 i iloczyn też, co często odrzuca większość odpowiedzi.
⚠ Odwrócenie ułamka i wybór 1615 (odpowiedź B) — liczby te same, tylko odwrotność. Kontrola rzędu wielkości to wykrywa: wynik musi być większy od jedynki. Drugi błąd: policzenie sinα⋅cosα=2512 zamiast sinα⋅tgα, czyli pomylenie tangensa z cosinusem. Trzeci: odpowiedź 206 (D) to 53⋅42, czyli iloczyn liczb wziętych z treści bez żadnej drogi rachunkowej — czysty dystraktor.
Zadanie 5(maj 2010)1 pktłatwe
Kąt α jest ostry i sinα=43. Wartość wyrażenia 2−cos2α jest równa
A.1625
B.23
C.1617
D.1631
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Pytanie dotyczy kwadratu cosinusa, więc pierwiastkowanie jest zbędne — jedynka daje kwadrat od razu.
cos2α=1−(43)2=1−169=167
Podstawiamy:
2−167=1632−167=1625
Odpowiedź:1625, czyli A.
Kontrola liczbowa: cos2α=0,4375, więc 2−0,4375=1,5625, a 1625=1,5625 ✓
Kontrola rzędu wielkości. Kwadrat cosinusa mieści się między 0 i 1, więc całe wyrażenie musi być między 1 i 2. Odpowiedź 1631≈1,94 też się w tym mieści, ale 23=1,5 i 1617≈1,06 są podejrzanie blisko krańców. Rachunek trzeba więc dokończyć — samo oszacowanie nie rozstrzyga.
Skąd dystraktory. Odpowiedź 1617 (C) to 2−1615, czyli policzenie cos2α jako 1−161 — pomyłka w kwadracie licznika (32=9, nie 1). Odpowiedź 1631 (D) to 2−161, czyli podniesienie do kwadratu tylko mianownika. Odpowiedź 23 (B) to 2−21 — cosinus przyjęty „na oko” jako 21.
💡 Wskazówka: Gdy pytanie dotyczy kwadratu funkcji, nie wyciągaj pierwiastka. Jedynka trygonometryczna daje cos2α bezpośrednio, a pierwiastkowanie i ponowne podnoszenie do kwadratu to dwie zbędne operacje i dwie okazje do pomyłki. Ta sama uwaga dotyczy zadań o sin2, 2cos2−1 i podobnych.
⚠ Podniesienie do kwadratu tylko licznika albo tylko mianownika: (43)2 to 169, a nie 163 ani 49. Dwa z czterech dystraktorów są ustawione właśnie na tę pomyłkę. Drugi błąd: policzenie cosα=47, a potem podnoszenie tego do kwadratu — droga poprawna, ale okrężna, bo jedynka dała już kwadrat. Trzeci: odjęcie w odwrotną stronę, czyli 167−2, co daje liczbę ujemną, której nie ma wśród odpowiedzi.
Zadanie 6(maj 2013)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i sinα=23. Wartość wyrażenia cos2α−2 jest równa
A.−47
B.−41
C.21
D.23
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
cos2α=1−(23)2=1−43=41
(kwadrat pierwiastka z trójki to po prostu 3 — pierwiastek znika)
Podstawiamy:
41−2=41−48=−47
Odpowiedź:−47, czyli A.
Kontrola znaku — najważniejsza rzecz tutaj. Kwadrat cosinusa nie przekracza 1, a odejmujemy 2, więc wynik musi być ujemny. To odrzuca odpowiedzi C i D bez rachunku.
Sinus 23 rozpoznasz z tabeli: to sinus kąta 60∘. Wtedy cos60∘=21, więc cos2α=41 ✓ — ta sama liczba, tylko szybciej.
Kontrola liczbowa: 0,25−2=−1,75, a −47=−1,75 ✓
Odpowiedź −41 (B) to cos2α ze znakiem minus, czyli zapomnienie o odjęciu dwójki. Odpowiedź 23 (D) to przepisana dana z treści.
💡 Wskazówka: Zacznij od znaku: skoro 0⩽cos2α⩽1, to cos2α−2 leży między −2 i −1. To nie tylko odrzuca dwie odpowiedzi, ale też pozwala sprawdzić wynik na koniec — −47=−1,75 mieści się w tym przedziale, a gdyby wyszło coś poza nim, gdzieś jest błąd.
⚠ Wybór −41 (odpowiedź B), czyli podanie samego −cos2α i pominięcie odjęcia dwójki. Drugi błąd: potraktowanie (23)2 jako 43 — kwadrat pierwiastka z trójki to trójka, pierwiastek znika. Trzeci: wybór 21 (C), czyli podanie cosinusa kąta 60∘; to poprawnie policzona liczba, ale odpowiada na inne pytanie i ma zły znak wobec oszacowania.
Zadanie 7(sierpień 2013)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i sinα=33. Wtedy wartość wyrażenia 2cos2α−1 jest równa
A.0
B.31
C.95
D.1
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Uwaga na daną. To 33, a nie 23 — liczby wyglądają podobnie, ale to zupełnie inny kąt. Kwadratujemy uważnie:
sin2α=(33)2=93=31
Cosinus kwadrat z jedynki:
cos2α=1−31=32
Podstawiamy do wyrażenia:
2⋅32−1=34−1=31
Odpowiedź:31, czyli B.
Kontrola liczbowa: 33≈0,5774, więc α≈35,26∘ i cosα≈0,8165.
2⋅0,81652−1=2⋅0,6667−1=0,3333=31 ✓
Drugi zapis tej samej liczby. Ułamek 33 to 31 po usunięciu niewymierności z mianownika — warto to zauważyć, bo wtedy sin2α=31 widać od razu, bez kwadratowania pierwiastka.
Odpowiedź 0 (A) wychodzi, jeśli ktoś przyjmie cos2α=21, czyli pomyli daną z sinusem kąta 45∘. Odpowiedź 95 (C) to 2⋅97−1, czyli wynik przy błędnym cos2α=97 — a taki wychodzi, gdy ktoś przyjmie sin2α=92 zamiast 31. Mianownik 9 w obu dystraktorach jest sygnałem, że w rachunku został kwadrat mianownika danej.
💡 Wskazówka: Przy ułamkach z pierwiastkiem sprawdź, czy nie da się ich zapisać prościej. Tu 33=31, więc kwadrat to 31 — jedno spojrzenie zamiast rachunku. Uważaj też na podobieństwo do 23: te dwie liczby różnią się mianownikiem i odpowiadają kątom 35∘ i 60∘, więc pomylenie ich psuje całe zadanie.
⚠ Pomylenie danej 33 z 23 z tabeli wartości szczególnych. Wtedy sin2α=43, cos2α=41 i wyrażenie daje −21 — liczby nie ma wśród odpowiedzi, co ratuje, ale kosztuje czas. Drugi błąd: podniesienie do kwadratu tylko mianownika, czyli sin2α=93; kwadrat dotyczy licznika i mianownika, a (3)2=3. Trzeci: pomnożenie przez 2 przed odjęciem jedynki w odwrotnej kolejności, czyli policzenie 2(cos2α−1)=−32 — kolejność działań stawia mnożenie przed odejmowaniem.
Zadanie 8(maj 2015)1 pktśrednie
Jeżeli 0∘<α<90∘ oraz tgα=2sinα, to
A.cosα=21
B.cosα=22
C.cosα=23
D.cosα=1
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Po obu stronach równania stoi sinus — po jednej ukryty w tangensie. Wystarczy go skrócić.
Podstawiamy definicję tangensa:
cosαsinα=2sinα
Dzielimy obie strony przez sinα. Wolno, bo dla kąta z przedziału (0∘,90∘) sinus jest dodatni, więc różny od zera:
cosα1=2
Odwracamy:
cosα=21
Odpowiedź:21, czyli A.
Sprawdzenie: cosα=21 oznacza α=60∘, więc sinα=23 i tgα=3.
Po co warunek na kąt. Gdyby dopuścić α=0∘, to sinα=0 i równanie tgα=2sinα byłoby spełnione trywialnie (0=0), a dzielenie przez sinus stałoby się niedozwolone. Przedział (0∘,90∘) usuwa ten przypadek i to jedyna jego rola.
Odpowiedź 1 (D) to właśnie ten wykluczony przypadek: cosα=1 znaczy α=0∘, kąt poza przedziałem z treści.
💡 Wskazówka: Gdy ta sama funkcja stoi po obu stronach równania, spróbuj ją skrócić — ale napisz, dlaczego wolno. Dzielenie przez sinα wymaga, żeby sinus nie był zerem, a to gwarantuje dopiero warunek na kąt z treści. W zadaniu otwartym za samo skrócenie bez komentarza można stracić punkt.
⚠ Skrócenie sinusa bez zauważenia, że zostaje cosα1=2, i zapisanie od razu cosα=2 — liczba większa od jedynki, więc niemożliwa dla cosinusa. Po skróceniu trzeba jeszcze odwrócić ułamek. Drugi błąd: podniesienie obu stron do kwadratu i wejście w jedynkę trygonometryczną; droga prowadzi do celu, ale przez równanie kwadratowe, którego zadanie nie wymaga. Trzeci: wybór 1 (D), czyli przypadku α=0∘, wykluczonego przez treść.
Zadanie 9(maj 2025)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i spełnia warunek 3tgα=2sinα. Cosinus kąta α jest równy
A.21
B.22
C.23
D.33
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Ten sam schemat co w poprzednim zadaniu, tylko ze współczynnikiem niewymiernym.
3⋅cosαsinα=2sinα
Dzielimy przez sinα (dodatni, bo kąt jest ostry):
cosα3=2
Wyznaczamy cosinus:
cosα=23
Odpowiedź:23, czyli C.
Sprawdzenie: cosα=23 oznacza α=30∘, więc sinα=21 i tgα=33.
Lewa strona: 3⋅33=33=1. Prawa: 2⋅21=1 ✓
Porównaj z poprzednim zadaniem. Tam współczynnik przy tangensie był jedynką i wyszło cosα=21; tu jest 3 i wychodzi 23. Reguła jest ogólna: z ktgα=2sinα wynika cosα=2k — współczynnik ląduje w liczniku, a dwójka w mianowniku.
Odpowiedź 33 (D) to tangens kąta 30∘, czyli liczba pojawiająca się w sprawdzeniu — poprawnie policzona, ale odpowiadająca na inne pytanie.
💡 Wskazówka: Nie bój się niewymiernego współczynnika — przechodzi przez rachunek jak zwykła liczba. Po skróceniu sinusa zostaje cosα3=2, a stąd cosinus wyznaczasz jednym przekształceniem. Sprawdzenie na kącie 30∘ zajmuje dwie linijki i warto je zrobić, bo w tabeli wartości szczególnych łatwo pomylić 23 z 33.
⚠ Przeniesienie 3 do mianownika i wybór 33 (odpowiedź D) — czyli policzenie cosα=32 i próba uproszczenia. Liczba 32≈1,15 jest większa od jedynki, więc nie może być cosinusem — to najszybsza kontrola tego błędu. Drugi błąd: pomylenie ról i wyjście na 21 (A), czyli odpowiedź poprzedniego zadania z tej strony; różnica jest w tym, że tu przy tangensie stoi 3.
Zadanie 10(sierpień 2014)1 pkttrudniejsze
Kąt α jest ostry i spełniona jest równość 3tgα=2. Wtedy wartość wyrażenia sinα+cosα jest równa
A.1
B.26513
C.13513
D.5
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Z treści tgα=32. Najwygodniejsza metoda przy danym tangensie to trójkąt prostokątny o przyprostokątnych równych licznikowi i mianownikowi.
Przyprostokątne: naprzeciw kąta 2, przy kącie 3. Przeciwprostokątna z twierdzenia Pitagorasa:
r=22+32=4+9=13
Stąd obie funkcje:
sinα=132,cosα=133
Dodajemy — mianowniki są te same:
sinα+cosα=132+3=135
Usuwamy niewymierność z mianownika — mnożymy licznik i mianownik przez 13:
135=13⋅13513=13513
Odpowiedź:13513, czyli C.
Kontrola liczbowa: 13≈3,606, więc sinα≈0,5547, cosα≈0,8321, a suma ≈1,3868.
Z drugiej strony 13513≈1318,03≈1,3868 ✓
Kontrola rzędu wielkości. Dla kąta ostrego suma sinusa i cosinusa jest zawsze większa od 1 (i nie większa od 2≈1,41). To od razu odrzuca odpowiedź 1 (A), a odpowiedź 5≈2,24 jest wyraźnie za duża. Zostają B i C, a 26513≈0,693 jest za małe — więc C jeszcze przed rachunkiem.
💡 Wskazówka: Przy danym tangensie qp najszybciej narysować w myślach trójkąt o przyprostokątnych p i q — przeciwprostokątna wychodzi p2+q2, a sinus i cosinus czyta się wprost. Uwaga na pułapkę oszacowania: dla kąta ostrego sinα+cosα zawsze mieści się między 1 i 2, więc każda odpowiedź poza tym przedziałem odpada bez liczenia.
⚠ Odpowiedź 26513 (B) to poprawny wynik podzielony przez 2 — powstaje, gdy przy usuwaniu niewymierności ktoś pomnoży mianownik przez 13 dwa razy albo pomyli 13⋅13=13 z 26. Kontrola oszacowaniem to wykrywa: 0,69 jest mniejsze od jedynki, a suma sinusa i cosinusa kąta ostrego mniejsza być nie może. Drugi błąd: wybór 1 (A) przez pomylenie sinα+cosα z sin2α+cos2α — jedynka wychodzi tylko z kwadratów.
Zadanie 11(grudzień 2013)1 pktśrednie
Jeżeli kąt α jest ostry i tgα=43, to 2+cosα2−cosα równa się
A.(−1)
B.−31
C.73
D.2584
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Krok 1 — cosinus z tangensa. Trójka pitagorejska 3,4,5: przyprostokątne 3 i 4 dają przeciwprostokątną 5.
cosα=54
(przy kącie leży przyprostokątna 4, bo tangens to „naprzeciw przez przy”, czyli 43)
Krok 2 — podstawiamy do ułamka. Licznik i mianownik liczymy osobno:
licznik=2−54=510−54=56
mianownik=2+54=510+54=514
Krok 3 — dzielimy. Piątki się skracają:
14/56/5=146=73
Odpowiedź:73, czyli C.
Kontrola liczbowa: cosα=0,8, więc 2+0,82−0,8=2,81,2≈0,4286, a 73≈0,4286 ✓
Kontrola znaku i wielkości. Cosinus kąta ostrego mieści się między 0 i 1, więc licznik 2−cosα jest dodatni i mniejszy od mianownika 2+cosα. Cały ułamek jest więc dodatni i mniejszy od 1. To odrzuca odpowiedzi A, B (ujemne) i D (większa od 1) — czyli całe zadanie da się rozstrzygnąć oszacowaniem.
💡 Wskazówka: Przy ułamku z funkcją w liczniku i mianowniku najpierw oszacuj. Cosinus kąta ostrego leży między 0 i 1, więc licznik jest z przedziału (1,2), mianownik z (2,3), a cały ułamek jest dodatni i mniejszy od 1. Trzy z czterech odpowiedzi odpadają bez rachunku, a rachunek zostaje tylko na potwierdzenie.
⚠ Pomylenie, która przyprostokątna leży przy kącie: z tgα=43 wynika cosα=54, a nie 53. Przy cosα=53 ułamek dałby 137, liczby nie ma wśród odpowiedzi. Drugi błąd: skrócenie dwójek w liczniku i mianowniku — nie wolno, bo to składniki sumy, nie czynniki. Takie „skrócenie” daje cosα−cosα=−1, czyli dokładnie odpowiedź A, i dlatego ona tam siedzi.
Zadanie 12(maj 2014)1 pkttrudniejsze
Jeżeli α jest kątem ostrym oraz tgα=52, to wartość wyrażenia sinα−5cosα3cosα−2sinα jest równa
A.−1123
B.−2311
C.245
D.524
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
To najciekawsze zadanie na tej stronie, bo nie trzeba liczyć ani sinusa, ani cosinusa. Wystarczy zauważyć, że licznik i mianownik są tego samego stopnia — w obu każdy składnik zawiera dokładnie jedną funkcję trygonometryczną.
Podstawienie. Z tgα=52 wynika, że sinus i cosinus są proporcjonalne do 2 i 5. Zapiszmy więc
sinα=2k,cosα=5k
dla pewnej liczby k>0. (Konkretnie k=291, ale nie będzie potrzebna.)
Podstawiamy do licznika:
3cosα−2sinα=3⋅5k−2⋅2k=15k−4k=11k
I do mianownika:
sinα−5cosα=2k−5⋅5k=2k−25k=−23k
Dzielimy — litera k się skraca:
−23k11k=−2311
Odpowiedź:−2311, czyli B.
Kontrola liczbowa: k=291≈0,1857, więc sinα≈0,3714 i cosα≈0,9285.
Iloraz: −4,27122,0426≈−0,4783, a −2311≈−0,4783 ✓
Kontrola znaku. Mianownik sinα−5cosα jest ujemny, bo cosinus jest tu ponad dwa razy większy od sinusa, a jeszcze mnożymy go przez 5. Licznik jest dodatni z tego samego powodu. Iloraz musi więc być ujemny — to odrzuca odpowiedzi C i D bez rachunku.
💡 Wskazówka: Sprawdź, czy licznik i mianownik są tego samego stopnia. Jeśli tak, podstaw sinα=pk i cosα=qk, gdzie qp to dany tangens — litera k skróci się na końcu i nie trzeba jej wyznaczać. To oszczędza całej roboty z przeciwprostokątną i pierwiastkami. Drugi sposób na to samo: podziel licznik i mianownik przez cosα, a wszystko zamieni się w tangensy.
⚠ Odwrócenie ułamka i wybór −1123 (odpowiedź A) — to najczęstszy błąd, bo obie liczby wychodzą w rachunku i łatwo je pomieszać przy zapisywaniu. Warto od razu przypisać 11 do licznika, a 23 do mianownika, zgodnie z kolejnością w treści. Drugi błąd: przyjęcie sinα=2 i cosα=5 bez litery k — akurat w tym zadaniu daje poprawny wynik, bo k się skraca, ale jest to zapis fałszywy (cosinus nie może być równy 5) i w zadaniu otwartym byłby zakwestionowany. Trzeci: zgubienie znaku minus w mianowniku i wybór C albo D.
Zadanie 13(czerwiec 2019)1 pkttrudniejsze
Kąt α∈(0∘,180∘) oraz wiadomo, że sinα⋅cosα=−83. Wartość wyrażenia (cosα−sinα)2+2 jest równa
A.415
B.49
C.827
D.821
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Nie liczymy sinusa ani cosinusa osobno — po rozwinięciu kwadratu pojawi się dokładnie to, co dane w treści.
Rozwijamy kwadrat różnicy:
(cosα−sinα)2=cos2α−2sinαcosα+sin2α
Grupujemy kwadraty — to jedynka trygonometryczna:
==1sin2α+cos2α−2sinαcosα=1−2sinαcosα
Podstawiamy daną z treści. Uwaga na dwa minusy:
=1−2⋅(−83)=1+43=47
Dodajemy dwójkę z treści:
47+2=47+48=415
Odpowiedź:415, czyli A.
Skąd ujemny iloczyn. Przedział (0∘,180∘) dopuszcza kąty rozwarte, a dla nich cosinus jest ujemny przy dodatnim sinusie — dlatego iloczyn może być ujemny. Dla kąta ostrego byłby dodatni i zadanie nie miałoby sensu.
Kontrola. Szukamy kąta rozwartego z sinαcosα=−0,375: wychodzi α≈111,2∘, gdzie sinα≈0,9319 i cosα≈−0,4025.
Iloczyn: 0,9319⋅(−0,4025)≈−0,375 ✓
Wyrażenie: (−0,4025−0,9319)2+2=(−1,3344)2+2≈1,7806+2=3,7806, a 415=3,75 ✓ (drobna różnica to zaokrąglenia kąta)
💡 Wskazówka: Kiedy w zadaniu dany jest iloczynsinαcosα, a pytanie dotyczy kwadratu sumy albo różnicy, rozwiń kwadrat i pogrupuj: zawsze zostanie 1±2sinαcosα. Dwa wzory warto mieć w pamięci: (sinα+cosα)2=1+2sinαcosα oraz (cosα−sinα)2=1−2sinαcosα. Nie trzeba wtedy znać żadnej z funkcji osobno.
⚠ Zgubienie jednego minusa: −2⋅(−83) to +43, a nie −43. Przy błędzie wychodzi 1−43+2=49, czyli odpowiedź B — i dlatego ona tam siedzi. Warto zapisać podstawienie z nawiasem, żeby oba minusy były widoczne. Drugi błąd: pominięcie dwójki dopisanej w treści i podanie 47; liczby nie ma wśród odpowiedzi, ale kosztuje to powrót do zadania. Trzeci: rozwinięcie kwadratu bez środkowego wyrazu, czyli cos2α+sin2α=1, i podanie 3 — kwadrat różnicy ma trzy składniki.
Zadanie 14(sierpień 2022)1 pktśrednie
Nie istnieje kąt ostry α taki, że
A.sinα=31 i cosα=32
B.sinα=135 i cosα=1312
C.sinα=53 i cosα=54
D.sinα=159 i cosα=1512
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Pytanie jest odwrotne niż zwykle: szukamy pary, która nie może opisywać żadnego kąta. Kryterium jest jedno — jedynka trygonometryczna musi być spełniona.
Sprawdzamy każdą parę, licząc sin2α+cos2α i porównując z 1.
A:(31)2+(32)2=91+94=95 — to nie jest 1, więc taki kąt nie istnieje ✓
B:16925+169144=169169=1 ✓ kąt istnieje
C:259+2516=2525=1 ✓ kąt istnieje
D:22581+225144=225225=1 ✓ kąt istnieje
Odpowiedź: A.
Szybsza droga — trójki pitagorejskie. Wystarczy sprawdzić, czy kwadraty liczników sumują się do kwadratu mianownika:
B:52+122=25+144=169=132 ✓ (trójka 5,12,13)
C:32+42=9+16=25=52 ✓ (trójka 3,4,5)
D:92+122=81+144=225=152 ✓ (to trójka 3,4,5 pomnożona przez 3)
A:12+22=1+4=5, a 32=9 ✗ — nie zgadza się.
Zwróć uwagę, że odpowiedź D to ta sama para co C, tylko rozszerzona: 159=53 i 1512=54. Autor zadania sprawdza więc dodatkowo, czy skracasz ułamki przed sprawdzaniem.
💡 Wskazówka: Przy pytaniu „nie istnieje kąt taki, że” jedynym kryterium jest jedynka trygonometryczna: para (sinα,cosα) opisuje jakiś kąt wtedy i tylko wtedy, gdy suma kwadratów wynosi 1. Najszybciej sprawdza się to na licznikach: kwadraty liczników muszą dać kwadrat mianownika. Skróć najpierw ułamki — jedna z odpowiedzi jest zwykle rozszerzoną wersją innej.
⚠ Sprawdzanie, czy sinus jest mniejszy od cosinusa, albo czy oba są mniejsze od 1 — to warunki konieczne, ale nie wystarczające. W odpowiedzi A oba ułamki są mniejsze od jedynki i sinus jest mniejszy od cosinusa, a mimo to taki kąt nie istnieje. Rozstrzyga wyłącznie suma kwadratów. Drugi błąd: przerwanie sprawdzania po znalezieniu pierwszej pary spełniającej jedynkę — pytanie dotyczy pary, która jej nie spełnia, więc trzeba przejść przez wszystkie cztery albo trafić na tę jedną. Trzeci: uznanie odpowiedzi D za niemożliwą, bo ułamki nie są skrócone; nieskrócony zapis nie zmienia wartości.
Zadania otwarte
Zadanie 15(marzec 2021)2 pktśrednie
Kąt α jest ostry i sinα+cosα=57. Oblicz wartość wyrażenia 2sinαcosα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 2sinαcosα=2524
Nie wyznaczamy sinusa ani cosinusa osobno — to byłoby rozwiązywanie układu z pierwiastkami. Cały pomysł polega na podniesieniu danej do kwadratu.
(sinα+cosα)2=sin2α+2sinαcosα+cos2α
Grupujemy kwadraty — to jedynka trygonometryczna:
==1sin2α+cos2α+2sinαcosα=1+2sinαcosα
Podstawiamy daną z treści:
(57)2=1+2sinαcosα⟹2549=1+2sinαcosα
2sinαcosα=2549−1=2549−2525=2524
Odpowiedź:2sinαcosα=2524.
Sprawdzenie. Szukany iloczyn to 2512, a suma 57 — takie liczby dają sinus i cosinus równe 54 i 53 (trójka pitagorejska 3,4,5).
Kontrola: 54+53=57 ✓ oraz 2⋅54⋅53=2524 ✓
Kontrola sensowności. Iloczyn 2sinαcosα dla kąta ostrego nie przekracza 1 (największy jest przy 45∘), a 2524=0,96 mieści się poniżej — wynik jest więc możliwy. To warto sprawdzić, bo gdyby wyszło coś powyżej 1, dana z treści byłaby sprzeczna.
💡 Wskazówka: Gdy dana jest sumasinα+cosα, a pytanie dotyczy iloczynu — podnieś daną do kwadratu. Po rozwinięciu zostaje 1+2sinαcosα, czyli dokładnie to, o co pytają, plus jedynka. Odwrotnie działa to samo: z iloczynu można dostać sumę. Nie próbuj wyznaczać obu funkcji osobno — prowadzi to do równania kwadratowego, którego zadanie nie wymaga.
⚠ Podniesienie do kwadratu tylko jednego składnika, czyli zapisanie (sinα+cosα)2=sin2α+cos2α=1 — wtedy dana z treści znika i zadania nie da się dokończyć. Kwadrat sumy ma trzy składniki i to środkowy jest tu najważniejszy. Drugi błąd: zapomnienie o odjęciu jedynki i podanie 2549; ta liczba jest większa od 1, a iloczyn 2sinαcosα przekroczyć jedynki nie może — kontrola zakresu wykrywa to natychmiast.
Zadanie 16(czerwiec 2017)2 pktśrednie
Kąt α jest ostry i spełniona jest równość sinα+cosα=27. Oblicz wartość wyrażenia (sinα−cosα)2.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: (sinα−cosα)2=41
Dane jest kwadrat sumy, a pytanie dotyczy kwadratu różnicy. Oba rozwijają się prawie identycznie — różnią się tylko znakiem środkowego wyrazu.
Krok 1 — z danej wyciągamy iloczyn. Podnosimy daną do kwadratu:
Krok 2 — kwadrat różnicy. Ten sam rozkład, tylko z minusem w środku:
(sinα−cosα)2==1sin2α+cos2α−2sinαcosα=1−43=41
Odpowiedź:(sinα−cosα)2=41.
Warto zauważyć zależność. Suma obu kwadratów jest zawsze równa 2:
(sinα+cosα)2+(sinα−cosα)2=2(sin2α+cos2α)=2
Sprawdzenie: 47+41=2 ✓ — i to jest najkrótsza droga do tego zadania: wystarczy odjąć daną od dwójki.
Kontrola liczbowa. Kąt spełniający daną to ≈65,7∘, gdzie sinα≈0,911 i cosα≈0,411.
Suma: ≈1,323, a 27≈1,323 ✓ Różnica: ≈0,500, jej kwadrat ≈0,250=41 ✓
💡 Wskazówka: Zapamiętaj parę wzorów: (sinα+cosα)2=1+2sinαcosα oraz (sinα−cosα)2=1−2sinαcosα. Ich suma jest zawsze równa 2, więc gdy jeden jest dany, drugi dostajesz odejmowaniem od dwójki — bez liczenia iloczynu. To rozwiązuje całe zadanie w jednej linijce.
⚠ Potraktowanie (27)2 jako 47 — kwadrat pierwiastka z siódemki to siódemka, pierwiastek znika. Drugi błąd: pomylenie znaku i policzenie 1+43=47 jako odpowiedzi; kwadrat różnicy ma minus w środku, więc odejmujemy. Kontrola dwójką rozstrzyga to natychmiast: gdyby oba kwadraty wynosiły 47, ich suma byłaby 27, a musi być 2.
Zadanie 17(czerwiec 2018)2 pkttrudniejsze
Kąt α jest ostry i sinα+cosα=2. Oblicz wartość wyrażenia tgα+tgα1.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: tgα+tgα1=2
Zadanie łączy dwa przekształcenia: z danej wyciągniemy iloczyn, a szukane wyrażenie sprowadzimy do tego samego iloczynu.
Krok 1 — iloczyn z danej.
(2)2=1+2sinαcosα⟹2=1+2sinαcosα
2sinαcosα=1⟹sinαcosα=21
Krok 2 — upraszczamy szukane wyrażenie. Podstawiamy definicję tangensa i sprowadzamy do wspólnego mianownika:
Licznik zwinął się do jedynki — i to jest sedno zadania. Wyrażenie zależy wyłącznie od iloczynu.
Krok 3 — podstawiamy:
211=2
Odpowiedź:tgα+tgα1=2.
Co tu właściwie zaszło. Iloczyn sinαcosα=21 jest największy możliwy dla kąta ostrego i osiąga tę wartość tylko przy α=45∘. Zadanie w ukryciu podaje więc konkretny kąt.
Sprawdzenie: dla 45∘ mamy sinα=cosα=22, więc suma to 2 ✓, a tgα=1, czyli 1+11=2 ✓
Warto jednak przejść drogą ogólną, a nie zgadywać kąt — bo przy innej danej z treści kąt nie byłby tak wygodny, a rachunek działa zawsze.
💡 Wskazówka: Wyrażenie tgα+tgα1 zawsze upraszcza się do sinαcosα1 — po sprowadzeniu do wspólnego mianownika licznik zwija się do jedynki. Warto to zapamiętać jako gotowy wzór, bo pojawia się w wielu zadaniach i za każdym razem zamienia je w pytanie o iloczyn sinusa i cosinusa.
⚠ Próba wyznaczenia sinα i cosα osobno z układu {sinα+cosα=2,sin2α+cos2α=1} — droga poprawna, ale prowadzi przez równanie kwadratowe, a zadanie tego nie wymaga. Drugi błąd: dodanie ułamków bez wspólnego mianownika, czyli zapisanie cosα+sinαsinα+cosα=1 — ułamki dodaje się przez wspólny mianownik, a nie licznik do licznika i mianownik do mianownika.
Zadanie 18(sierpień 2015)2 pktśrednie
Kąt α jest ostry i spełnia równość tgα+tgα1=27. Oblicza wartość wyrażenia sinα⋅cosα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: sinαcosα=72
Kierunek odwrotny niż w poprzednim zadaniu: tam iloczyn był po drodze, tu jest celem. Wzór jest ten sam.
Kontrola osiągalności. Iloczyn sinαcosα dla kąta ostrego nie przekracza 21, a 72≈0,286 mieści się poniżej — dana z treści jest więc możliwa. Warto to sprawdzać: gdyby wyszło coś powyżej 21, żaden kąt nie spełniałby warunku.
Sprawdzenie liczbowe. Kąt spełniający daną to ≈17,4∘, gdzie sinα≈0,299 i cosα≈0,954.
Iloczyn: ≈0,286=72 ✓ Kontrola danej: tgα≈0,314, a 0,314+0,3141≈3,50=27 ✓
Dlaczego dana musi być co najmniej 2. Skoro wyrażenie równa się sinαcosα1, a iloczyn nie przekracza 21, to wyrażenie nie może być mniejsze od 2. Dana 27 jest większa, więc wszystko się zgadza — a gdyby w treści stało na przykład 23, zadanie byłoby sprzeczne.
💡 Wskazówka: Rozpoznaj wzór tgα+tgα1=sinαcosα1 i całe zadanie sprowadza się do odwrócenia ułamka. Dwa zadania na tej stronie różnią się tylko tym, która strona tej równości jest dana — warto więc zapamiętać sam wzór, a nie procedurę.
⚠ Podanie 27 jako odpowiedzi, czyli pominięcie odwrócenia — dana z treści jest odwrotnością szukanego iloczynu, nie nim samym. Kontrola zakresu wykrywa to od razu: 27=3,5 jest znacznie większe od 21, a iloczyn sinusa i cosinusa tyle wynosić nie może. Drugi błąd: mnożenie zamiast dodawania ułamków przy sprowadzaniu do wspólnego mianownika, co daje cosαsinαsinαcosα=1 i gubi całą informację.
Zadanie 19(maj 2011)2 pktśrednie
Kąt α jest ostry i cosαsinα+sinαcosα=2. Oblicz wartość wyrażenia sinα⋅cosα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: sinαcosα=21
To ten sam warunek co w poprzednim zadaniu, tylko rozpisany — pierwszy ułamek to tangens, drugi jego odwrotność.
Ten wynik jest szczególny. Iloczyn sinαcosα osiąga wartość 21tylko dla α=45∘ — to jego największa możliwa wartość dla kąta ostrego. Dana z treści opisuje więc dokładnie jeden kąt.
Sprawdzenie: dla 45∘ mamy sinα=cosα=22, więc oba ułamki są równe 1, a ich suma 2 ✓ Iloczyn: 22⋅22=42=21 ✓
Dlaczego dwójka jest tu wartością graniczną. Wyrażenie równa się sinαcosα1, a iloczyn nie przekracza 21, więc wyrażenie jest zawsze co najmniej 2. Dana z treści trafia dokładnie w tę granicę — i dlatego kąt jest wyznaczony jednoznacznie.
Porównaj z poprzednim zadaniem, gdzie dana 27 była większa od granicy: tam kąt też był jeden, ale nie tak okrągły (≈17,4∘). Im dana bliżej dwójki, tym kąt bliżej 45∘.
💡 Wskazówka: Rozpoznaj, że cosαsinα i sinαcosα to liczby wzajemnie odwrotne, więc masz do czynienia z wyrażeniem postaci x+x1. Taka suma jest zawsze co najmniej 2 dla dodatniego x, z równością tylko przy x=1 — czyli przy tgα=1, czyli dla 45∘. Dana równa dokładnie 2 jest więc sygnałem, że kąt jest wyznaczony.
⚠ Sprowadzenie do wspólnego mianownika z błędem: licznik to sin2α+cos2α, a nie sinα+cosα — po pomnożeniu na krzyż każdy składnik podnosi się do kwadratu. Drugi błąd: podanie 2 jako odpowiedzi, czyli pominięcie odwrócenia. Trzeci: uznanie, że skoro wynik to 21, a sinαcosα nie może być większe, to zadanie jest sprzeczne — może być równe21, i to dokładnie przy 45∘.
Zadanie 20(sierpień 2014)2 pkttrudniejsze
Kąt α jest ostry oraz sin2α4+cos2α4=25. Oblicz wartość wyrażenia sinα⋅cosα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: sinαcosα=52
Krok 1 — wyciągamy czwórkę przed nawias. To robi porządek, zanim zaczniemy sprowadzać do wspólnego mianownika:
4(sin2α1+cos2α1)=25
sin2α1+cos2α1=425
Krok 2 — sprowadzamy do wspólnego mianownika. Licznik zwija się do jedynki:
sin2αcos2αcos2α+sin2α=sin2αcos2α1=425
Krok 3 — odwracamy i pierwiastkujemy. Zauważ, że sin2αcos2α=(sinαcosα)2:
(sinαcosα)2=254⟹sinαcosα=52albo−52
Kąt jest ostry, więc oba czynniki są dodatnie i iloczyn też. Zostaje 52.
Odpowiedź:sinαcosα=52.
Kontrola osiągalności. Wynik 52=0,4 jest mniejszy od 21, więc taki kąt istnieje. Warto sprawdzić też daną: skoro (sinαcosα)21⩾4, to lewa strona z treści jest co najmniej 4⋅4=16 — a podane 25 jest większe, więc warunek jest spełnialny.
Sprawdzenie liczbowe. Kąt spełniający daną to ≈26,57∘, gdzie sinα≈0,447 i cosα≈0,894.
Iloczyn: ≈0,400 ✓ Kontrola danej: 0,24+0,84=20+5=25 ✓
💡 Wskazówka: Suma sin2α1+cos2α1 zawsze upraszcza się do (sinαcosα)21 — warto to mieć jako gotowy wzór. Współczynnik przed ułamkami (tu czwórkę) wyciągnij przed nawias na początku, bo inaczej wejdzie w sprowadzanie do wspólnego mianownika i łatwo go zgubić. Na końcu pamiętaj o pierwiastku: wzór daje kwadrat iloczynu, nie iloczyn.
⚠ Pominięcie pierwiastka i podanie 254 — wzór daje kwadrat iloczynu, więc trzeba jeszcze spierwiastkować licznik i mianownik osobno. Drugi błąd: niewyciągnięcie czwórki i przyrównanie (sinαcosα)21 do 25 zamiast do 425; wychodzi wtedy 51, liczba mniejsza od poprawnej dokładnie dwa razy. Trzeci: wzięcie ujemnego pierwiastka — dla kąta ostrego oba czynniki są dodatnie.
Zadanie 21(maj 2020)2 pktśrednie
Kąt α jest ostry i spełnia warunek cosα2sinα+3cosα=4. Oblicz tangens α.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: tgα=21
Mianownik jest jednym składnikiem, więc ułamek można rozdzielić na dwa — i to jest cała sztuczka tego zadania.
cosα2sinα+3cosα=cosα2sinα+cosα3cosα
W pierwszym ułamku powstaje tangens, w drugim cosinusy się skracają:
=2⋅cosαsinα+3=2tgα+3
Przyrównujemy do danej:
2tgα+3=4⟹2tgα=1⟹tgα=21
Odpowiedź:tgα=21.
Sprawdzenie. Dla tgα=21 trójkąt ma przyprostokątne 1 i 2, więc sinα=51 i cosα=52.
Zwróć uwagę, że pierwiastki się skróciły — bo licznik i mianownik są tego samego stopnia. Dlatego dzielenie przez cosinus działa w tym zadaniu tak dobrze.
💡 Wskazówka: Gdy w mianowniku stoi jedna funkcja, a w liczniku suma — rozdziel ułamek na dwa. Każdy składnik podzielony przez cosα daje albo tangens (gdy był sinusem), albo liczbę (gdy był cosinusem). Ten sam trik pod inną nazwą: „podziel licznik i mianownik przez cosα” — po takim podzieleniu wyrażenie zależy już tylko od tangensa.
⚠ Skracanie cosα z mianownika tylko z drugim składnikiem licznika i uznanie, że zostaje 2sinα+3=4 — nie wolno tak skracać, bo mianownik dotyczy całego licznika. Poprawnie: albo rozdzielasz ułamek na dwa, albo dzielisz każdy składnik. Drugi błąd: zapomnienie o dwójce przy tangensie i podanie tgα=1 z równania tgα+3=4; współczynnik 2 zostaje przy tangensie i trzeba przez niego podzielić.
Zadanie 22(sierpień 2013)2 pktśrednie
Kąt α jest ostry i tgα=2. Oblicz sinα+cosαsinα−cosα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: sinα+cosαsinα−cosα=31
Licznik i mianownik są tego samego stopnia — w obu każdy składnik zawiera dokładnie jedną funkcję. W takim wyrażeniu wystarczy znać tangens.
Dzielimy licznik i mianownik przez cosα (wolno, bo dla kąta ostrego cosα=0):
Druga droga — podstawienie wielokrotności. Z tgα=2 wynika sinα=2k i cosα=1k dla pewnego k>0:
2k+1k2k−1k=3k1k=31 ✓ — litera k się skraca, więc nie trzeba jej wyznaczać.
Kontrola liczbowa: tgα=2 oznacza α≈63,43∘, gdzie sinα≈0,894 i cosα≈0,447.
0,894+0,4470,894−0,447=1,3420,447≈0,333=31 ✓
Kontrola znaku. Tangens 2>1 oznacza, że sinus jest większy od cosinusa, więc licznik jest dodatni — a przy tangensie mniejszym od 1 wyszedłby ujemny. Znak wyniku niesie więc informację o tym, czy kąt przekracza 45∘.
💡 Wskazówka: Rozpoznaj wyrażenie jednorodne: jeśli w liczniku i mianowniku każdy składnik ma dokładnie jedną funkcję trygonometryczną, podziel oba przez cosα — zostaną same tangensy. Nie trzeba wtedy liczyć ani sinusa, ani cosinusa, ani przeciwprostokątnej. To najczęstszy typ zadania otwartego z tangensem w danych.
⚠ Wyznaczanie sinα=52 i cosα=51, a potem podstawianie — droga poprawna, ale przechodzi przez pierwiastki, które i tak się skrócą. Drugi błąd: podzielenie tylko licznika przez cosα i zapomnienie o mianowniku, co daje sinα+cosαtgα−1 — wyrażenie, którego nie da się dokończyć. Dzielić trzeba oba, bo tylko wtedy wartość ułamka się nie zmienia.
Zadanie 23(informator CKE)2 pkttrudniejsze
Wiedząc, że α jest kątem ostrym i tgα=2, oblicz wartość wyrażenia 3cosα+5sinα4cosα−3sinα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 3cosα+5sinα4cosα−3sinα=−132
Znowu wyrażenie jednorodne, tylko ze współczynnikami — i z wynikiem ujemnym, co warto przewidzieć zawczasu.
Dzielimy licznik i mianownik przez cosα:
3cosα+5sinα4cosα−3sinα=3+5tgα4−3tgα
Podstawiamy tgα=2:
=3+5⋅24−3⋅2=3+104−6=13−2=−132
Odpowiedź:−132.
Kontrola znaku, przed rachunkiem. Tangens 2 oznacza, że sinus jest dwa razy większy od cosinusa. W liczniku odejmujemy 3sinα od 4cosα, czyli w praktyce około 6cosα od 4cosα — wynik ujemny. Mianownik jest dodatni, bo oba składniki są dodatnie. Cały ułamek musi więc być ujemny.
Kontrola liczbowa: sinα≈0,894, cosα≈0,447.
Licznik: 4⋅0,447−3⋅0,894≈1,789−2,683=−0,894
Mianownik: 3⋅0,447+5⋅0,894≈1,342+4,472=5,814
Iloraz: ≈−0,1538, a −132≈−0,1538 ✓
Uwaga na kolejność. Po podzieleniu przez cosα współczynnik przy cosinusie zostaje liczbą, a współczynnik przy sinusie mnoży tangens. Łatwo to pomieszać, bo w treści cosinus stoi pierwszy w liczniku, a w mianowniku też — ale to przypadek, nie reguła.
💡 Wskazówka: Po podzieleniu przez cosα pilnuj, który współczynnik mnoży tangens: ten, który stał przy sinusie. Zapisz to od razu w postaci 3+5tgα4−3tgα i dopiero potem podstawiaj liczbę. Przewiduj też znak: przy tgα=2 sinus jest dwa razy większy od cosinusa, więc składnik z sinusem zwykle przeważa.
⚠ Pomylenie, który współczynnik mnoży tangens, i zapisanie 3tgα+54tgα−3 — wtedy wychodzi 115, liczba dodatnia, co przeczy kontroli znaku. Drugi błąd: zgubienie minusa w liczniku i podanie 132; wynik musi być ujemny, bo 3sinα>4cosα przy tangensie równym 2. Trzeci: dzielenie tylko licznika przez cosα.
Zadanie 24(informator CKE)4 pkttrudniejsze
W pewnym trójkącie prostokątnym suma cosinusów kątów ostrych jest równa 323. Oblicz iloczyn sinusów tych kątów.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: Iloczyn sinusów kątów ostrych jest równy 61
Zadanie za cztery punkty i najmocniejsze na tej stronie. Nie da się tu wyznaczyć kątów — trzeba zauważyć, jak są ze sobą powiązane.
Krok 1 — kąty się dopełniają. W trójkącie prostokątnym suma kątów ostrych wynosi 90∘, więc jeśli jeden ma miarę α, drugi ma 90∘−α.
Krok 2 — wzory redukcyjne zamieniają sinusy na cosinusy. To sedno zadania:
sin(90∘−α)=cosαorazcos(90∘−α)=sinα
Zapisujemy obie wielkości z treści przez sam kąt α:
suma cosinusów: cosα+cos(90∘−α)=cosα+sinα=323
iloczyn sinusów: sinα⋅sin(90∘−α)=sinα⋅cosα
I tu pointa: iloczyn sinusów obu kątów jest równy sinαcosα — czyli szukamy iloczynu z sumy, dokładnie jak w pierwszych zadaniach tej strony.
Krok 3 — podnosimy sumę do kwadratu:
(323)2=94⋅3=912=34
1+2sinαcosα=34⟹2sinαcosα=31
sinαcosα=61
Odpowiedź: iloczyn sinusów kątów ostrych jest równy 61.
Kontrola liczbowa. Kąt spełniający daną to ≈80,26∘ (drugi więc ≈9,74∘).
Suma cosinusów: cos80,26∘+cos9,74∘≈0,169+0,986=1,155, a 323≈1,155 ✓
Dlaczego iloczyn sinusów równa się iloczynowi cosinusów. Bo sinus jednego kąta jest cosinusem drugiego — te same dwie liczby, tylko w odwrotnym przyporządkowaniu. To dlatego zadanie o sinusach da się rozwiązać z danej o cosinusach.
💡 Wskazówka: W trójkącie prostokątnym kąty ostre dopełniają się do 90∘, więc sinus jednego jest cosinusem drugiego. Zamień więc wszystko na funkcje jednego kąta — wtedy suma cosinusów staje się cosα+sinα, a iloczyn sinusów sinαcosα, i zadanie sprowadza się do znanego przejścia „suma → iloczyn” przez podniesienie do kwadratu.
⚠ Próba wyznaczenia obu kątów osobno — dana nie pozwala na to elementarnie i to najczęstsza droga w nikąd. Drugi błąd: potraktowanie kątów jako niezależnych i zapisanie sumy cosinusów jako cosα+cosβ bez wykorzystania β=90∘−α; wtedy zostają dwie niewiadome i jedno równanie. Trzeci: pomyłka w kwadracie (323)2 — do kwadratu podnosi się dwójkę i pierwiastek, więc licznik daje 4⋅3=12, a nie 23 ani 43.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. A
2. A
3. A
4. A
5. A
6. A
7. B
8. A
9. C
10. C
11. C
12. B
13. A
14. A
15.2sinαcosα=2524
16.(sinα−cosα)2=41
17.tgα+tgα1=2
18.sinαcosα=72
19.sinαcosα=21
20.sinαcosα=52
21.tgα=21
22.sinα+cosαsinα−cosα=31
23.3cosα+5sinα4cosα−3sinα=−132
24. Iloczyn sinusów kątów ostrych jest równy 61
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
7Pytania i odpowiedzi
Jak brzmi twierdzenie sinusów?
W dowolnym trójkącie stosunek boku do sinusa kąta leżącego naprzeciw niego jest taki sam dla wszystkich trzech par: sinαa=sinβb=sinγc. Wspólna wartość równa się średnicy okręgu opisanego.
Kiedy stosować twierdzenie sinusów, a kiedy cosinusów?
Sinusów — gdy masz kompletną parę bok i kąt leżący naprzeciw niego, albo dwa kąty i bok. Cosinusów — gdy masz dwa boki i kąt między nimi albo wszystkie trzy boki. Decyduje układ danych, nie rodzaj trójkąta.
Czemu równa się wspólny stosunek w twierdzeniu sinusów?
Średnicy okręgu opisanego na trójkącie, czyli 2R. Wynika to z twierdzenia o kącie wpisanym: kąt oparty na średnicy jest prosty, a kąty oparte na tym samym łuku są równe.
Jak obliczyć promień okręgu opisanego z twierdzenia sinusów?
Ze wzoru R=2sinαa, gdzie a i α to dowolna para bok–kąt naprzeciw. Dla trójkąta prostokątnego daje to połowę przeciwprostokątnej, bo sin90°=1.
Dlaczego przy wyznaczaniu kąta mogą wyjść dwa rozwiązania?
Bo sin(180°−α)=sinα, więc ta sama wartość sinusa odpowiada kątowi ostremu i rozwartemu. Rozstrzyga suma kątów trójkąta oraz reguła, że naprzeciw dłuższego boku leży większy kąt.
Czy twierdzenie sinusów jest na maturze podstawowej?
Nie. Podstawa umieszcza je w dziale VII w zakresie rozszerzonym (punkt 7). W zakresie podstawowym jest natomiast twierdzenie cosinusów (punkt 3), razem ze wzorem na pole P=21absinγ. Te dwa twierdzenia leżą po dwóch stronach granicy zakresów, choć wyglądają na równorzędne.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.