Strona głównaGeometriaPodobieństwo figur — obwód, pole i skala

Podobieństwo figur — obwód, pole i skala

Powiększenie figury dwa razy zwiększa jej obwód dwa razy, ale pole cztery razy. Ta różnica jest źródłem większości błędów w zadaniach o figurach podobnych — i zarazem jedyną rzeczą, którą trzeba tu naprawdę zrozumieć. Cechy podobieństwa opisuję przy trójkątach; ta strona odpowiada na pytanie, co się dzieje z wielkościami, gdy figurę przeskalujemy, i dlaczego dla figur innych niż trójkąt sprawa wygląda inaczej.

Dział: GeometriaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 13

Przejdź od razu do zadań (13) ↓

1Obwód i pole zachowują się inaczej

To jest w podstawie programowej

Podstawa dla liceum, dział VIII. Planimetria, zakres podstawowy, punkt 9 brzmi dosłownie: „wykorzystuje zależności między obwodami oraz między polami figur podobnych”.

Punkt 8 dodaje: „korzysta z cech podobieństwa trójkątów”. Obwody i pola dotyczą więc wszystkich figur podobnych, a nie tylko trójkątów — i są wymienione w podstawie osobno.

Skala podobieństwa kk to liczba, przez którą mnoży się każdy odcinek figury. Jeśli k=2k=2, każdy bok, każda przekątna i każda wysokość stają się dwa razy dłuższe.

wielkośćjak się zmieniadlaczego
odcinek (bok, przekątna, wysokość)k\cdot\, kto jest definicja skali
obwódk\cdot\, ksuma odcinków, każdy mnożony przez kk
polek2\cdot\, k^2iloczyn dwóch wymiarów, każdy mnożony przez kk
objętość bryłyk3\cdot\, k^3iloczyn trzech wymiarów

Obwód jest sumą, więc mnożenie każdego składnika przez kk mnoży całą sumę przez kk — to zwykłe wyłączenie wspólnego czynnika przed nawias:

ka+kb+kc=k(a+b+c)=kobwoˊdk a + k b + k c = k(a+b+c) = \textcolor{#16A06A}{k} \cdot \text{obwód}

Pole jest iloczynem dwóch wymiarów, więc mnożenie obu przez kk daje mnożnik kkk \cdot k:

PP=k2,ObOb=k\frac{P'}{P} = \textcolor{#E0453A}{k^2}, \qquad \frac{\text{Ob}'}{\text{Ob}} = \textcolor{#16A06A}{k}

Sprawdźmy to na prostokącie 3×43 \times 4 powiększonym w skali k=2k = \textcolor{#2F80D8}{2}, czyli do 6×86 \times 8:

Ta sama figura, ta sama skala — a dwa różne mnożniki. Nie jest to niespójność, tylko konsekwencja tego, że obwód mierzy się w jednostkach długości, a pole w jednostkach kwadratowych.

2Dlaczego cechy trójkątów nie wystarczają

Dla trójkątów istnieją cechy podobieństwa — wystarczy sprawdzić jedną rzecz, na przykład dwa kąty, żeby mieć pewność. Dla pozostałych figur takich skrótów nie ma i trzeba sprawdzić dwie rzeczy naraz.

Dwa czworokąty są podobne, gdy mają równe odpowiadające kąty ORAZ proporcjonalne odpowiadające boki. Sam jeden warunek nie wystarcza — i to widać na dwóch prostych kontrprzykładach.

figuryco się zgadzaczy podobne
kwadrat 2×22\times 2 i prostokąt 2×32\times 3wszystkie kąty po 90°90°nie — boki nieproporcjonalne
kwadrat o boku 11 i romb o boku 11wszystkie boki równenie — kąty różne
kwadrat 2×22\times 2 i kwadrat 5×55\times 5kąty i proporcje bokówtak, k=2,5k = 2{,}5

Pierwszy wiersz pokazuje, że same kąty nie wystarczają: prostokąt można rozciągnąć w jedną stronę, nie ruszając żadnego kąta. Drugi pokazuje, że same boki nie wystarczają: romb powstaje z kwadratu przez „przechylenie”, przy którym boki zostają te same.

Skąd bierze się przywilej trójkąta

Trójkąta nie da się zdeformować bez zmiany długości boków — jest sztywny. Trzy odcinki dają się złożyć tylko na jeden sposób, więc ustalenie kątów ustala już wszystkie proporcje.

Czworokąt sztywny nie jest: przy tych samych bokach można go „złożyć” jak przegub, zmieniając kąty. Dlatego dla czworokątów potrzeba dwóch niezależnych warunków zamiast jednego.

To ta sama własność, dzięki której konstrukcje nośne buduje się z trójkątów, a nie z czworokątów.

Wniosek praktyczny: jeśli w zadaniu figura nie jest trójkątem, zwykle najprościej podzielić ją na trójkąty przekątnymi i korzystać z cech podobieństwa dla nich.

3Z pól do skali — pierwiastkowanie

Zadania maturalne najczęściej podają stosunek pól, a pytają o bok albo obwód. Trzeba więc umieć wrócić od k2k^2 do kk — czyli spierwiastkować.

PP=k2k=PP\frac{P'}{P} = k^2 \quad \Rightarrow \quad k = \sqrt{\frac{P'}{P}}

Przykład. Pola dwóch figur podobnych wynoszą 25\textcolor{#16A06A}{25} i 100\textcolor{#16A06A}{100}. Stosunek pól to 44, więc skala wynosi k=4=2k = \sqrt{4} = \textcolor{#E0453A}{2} — a nie 44. Obwód większej figury jest więc dwa razy większy, nie cztery.

Najczęstsza pomyłka całego działu polega właśnie na pominięciu pierwiastka: stosunek pól bierze się wprost jako skalę. Odpowiedź wychodzi wtedy zawyżona kwadratowo.

dane w zadaniuszukaneco zrobić
stosunek boków kkstosunek pólpodnieść do kwadratu
stosunek pólstosunek boków lub obwodówspierwiastkować
stosunek obwodówstosunek pólpodnieść do kwadratu — obwód skaluje się jak bok
stosunek objętościstosunek bokówpierwiastek trzeciego stopnia

Trzeci wiersz bywa zaskoczeniem, ale wynika wprost z tabeli z pierwszej sekcji: obwód zachowuje się tak samo jak pojedynczy bok. Stosunek obwodów jest więc równy skali i można go używać dokładnie tam, gdzie skalę.

Kontrola rzędu wielkości

Jeśli figura jest tylko trochę większa, a wyszło ci pole kilkanaście razy większe — sprawdź, czy nie podniosłeś do kwadratu czegoś, co już było kwadratem.

Prosty test: dla k=2k=2 pole musi wzrosnąć dokładnie czterokrotnie. Podstaw tę skalę do swojego rachunku i zobacz, czy wychodzi cztery.

4Bryły podobne — trzeci wymiar

Wszystko, co dotąd napisałem o figurach płaskich, przenosi się na bryły — z jedną poprawką. Dochodzi trzeci wymiar, więc pojawia się trzecia potęga skali.

wielkość w brylemnożnikdlaczego
krawędź, wysokość, promieńkkto zwykłe odcinki
pole powierzchnik2k^2powierzchnia składa się z figur płaskich
objętośćk3k^3iloczyn trzech wymiarów

Drugi wiersz jest wart uwagi: pole powierzchni bryły rośnie tak samo jak pole figury płaskiej, czyli w kwadracie skali. Powierzchnia jest bowiem zbiorem ścian, a każda z nich jest figurą płaską — obowiązuje ją reguła z pierwszej sekcji.

Sprawdźmy na sześcianie. Weźmy sześcian o krawędzi 2\textcolor{#16A06A}{2} i powiększmy go w skali k=2k = \textcolor{#2F80D8}{2}, czyli do krawędzi 4\textcolor{#16A06A}{4}:

Trzy różne mnożniki dla jednej skali: 22 dla krawędzi, 44 dla powierzchni, 88 dla objętości. To nie jest niekonsekwencja, tylko liczba wymiarów, które skala mnoży.

Dlaczego duże zwierzęta mają grube nogi

Ta sama reguła tłumaczy rzecz spoza matematyki. Gdyby powiększyć zwierzę dwukrotnie z zachowaniem proporcji, jego masa wzrosłaby 88 razy (bo zależy od objętości), ale przekrój kości tylko 44 razy (bo to pole).

Obciążenie przypadające na jednostkę przekroju wzrosłoby więc dwukrotnie. Dlatego słoń nie jest po prostu powiększoną myszą — ma nieproporcjonalnie grubsze nogi.

Zależność k2k^2 kontra k3k^3 nie jest szkolną formalnością: to ona ogranicza rozmiary organizmów i konstrukcji.

Droga powrotna wymaga pierwiastka trzeciego stopnia. Jeśli objętości dwóch brył podobnych mają się jak 27\textcolor{#16A06A}{27} do 11, to skala wynosi 273=3\sqrt[3]{\textcolor{#16A06A}{27}} = \textcolor{#E0453A}{3}, a pola powierzchni mają się jak 32=9\textcolor{#E0453A}{3}^2 = \textcolor{#2F80D8}{9} do 11.

Przejście między polem a objętością zawsze prowadzi przez skalę. Nie ma bezpośredniego przelicznika ze stosunku pól na stosunek objętości — najpierw wyznacza się kk, dopiero potem podnosi do właściwej potęgi.

5Jak rozpoznać figury podobne w zadaniu

W arkuszach podobieństwo rzadko bywa podane wprost. Częściej trzeba je rozpoznać — a są trzy układy, w których pojawia się niemal zawsze.

  1. Odcinek równoległy do boku trójkąta odcina trójkąt podobny do wyjściowego. To sytuacja z twierdzenia Talesa, najczęstsza ze wszystkich.
  2. Wysokość opuszczona z kąta prostego dzieli trójkąt prostokątny na dwa trójkąty podobne do niego i do siebie nawzajem.
  3. Ta sama chwila, to samo słońce — przedmiot i jego cień tworzą trójkąt podobny do trójkąta wyznaczonego przez inny przedmiot i jego cień.

Trzeci punkt to klasyczne zadanie o wysokości drzewa albo wieży. Promienie słońca padają pod tym samym kątem na oba przedmioty, a kąt przy podstawie jest prosty — trójkąty mają więc dwa kąty równe i są podobne.

wysokosˊcˊ1cienˊ1=wysokosˊcˊ2cienˊ2\frac{\text{wysokość}_1}{\text{cień}_1} = \frac{\text{wysokość}_2}{\text{cień}_2}

Przykład. Słupek wysokości 90\textcolor{#16A06A}{90} cm rzuca cień długości 60\textcolor{#16A06A}{60} cm. Stosunek wysokości do cienia wynosi 9060=1,5\frac{\textcolor{#16A06A}{90}}{\textcolor{#16A06A}{60}} = \textcolor{#2F80D8}{1{,}5}. Wieża rzucająca w tej samej chwili cień 24\textcolor{#E0453A}{24} m ma więc wysokość 1,524=36\textcolor{#2F80D8}{1{,}5} \cdot \textcolor{#E0453A}{24} = \textcolor{#8B5CF6}{36} m.

Uwaga na jednostki. Słupek podano w centymetrach, a cień wieży w metrach. Sam stosunek 9060\frac{90}{60} jest bezwymiarowy, więc wolno go zastosować — ale mieszanie jednostek wewnątrz jednej proporcji dałoby wynik chybiony stukrotnie.

Kontrola, która wyłapuje odwróconą proporcję

Najczęstszy błąd w tych zadaniach to zapisanie proporcji do góry nogami — cienia do wysokości zamiast wysokości do cienia.

Test jest prosty: sprawdź, czy wynik jest większy czy mniejszy od danych. Wieża rzucająca cień 2424 m musi być wyższa niż słupek mierzący 0,90{,}9 m — jeśli wyszło mniej, proporcja jest odwrócona.

Drugi test: podstaw wynik z powrotem. Dla wysokości 3636 m i cienia 2424 m stosunek wynosi 1,51{,}5 — tyle samo co dla słupka ✓

6Podsumowanie zależności

Cała strona sprowadza się do jednej tabeli, którą warto mieć w pamięci.

mamchcędziałanie
skalę kkstosunek obwodównic — jest równy kk
skalę kkstosunek pólpodnieść do kwadratu
skalę kkstosunek objętościpodnieść do sześcianu
stosunek pólskalępierwiastek kwadratowy
stosunek objętościskalępierwiastek trzeciego stopnia
stosunek obwodówstosunek pólpodnieść do kwadratu

Ostatni wiersz warto rozumieć, a nie zapamiętywać: skoro stosunek obwodów jest skalą, to wszystko, co robi się ze skalą, robi się też z nim.

Jedna zasada zamiast sześciu wierszy: policz, ile wymiarów ma wielkość, o którą pytają. Długość ma jeden, pole dwa, objętość trzy — i tyle wynosi wykładnik przy skali.

7Przykłady krok po kroku

Cztery przykłady: z pól do obwodu, prostokąt zadany przekątną, stosunek pól wyliczony z danej skali i przejście od objętości do pola powierzchni.

Przykład 1 Trapez zadany polem i obwodem

Trapez T1T_1 o polu 5252 i obwodzie 3636 jest podobny do trapezu T2T_2, którego pole wynosi 1313. Oblicz obwód trapezu T2T_2.

  1. Dane są pola, a szukany jest obwód — trzeba więc przejść przez skalę.
  2. Stosunek pól: P2P1=1352=14\frac{P_2}{P_1} = \frac{\textcolor{#16A06A}{13}}{\textcolor{#16A06A}{52}} = \frac{1}{4}.
  3. Stosunek pól to k2k^2, więc k2=14k^2 = \frac{1}{4}, a stąd k=14=12k = \sqrt{\frac{1}{4}} = \textcolor{#E0453A}{\frac{1}{2}}.
  4. Obwód skaluje się tak jak bok, czyli przez kk: Ob2=1236=18\text{Ob}_2 = \textcolor{#E0453A}{\frac{1}{2}} \cdot \textcolor{#16A06A}{36} = \textcolor{#2F80D8}{18}.
  5. Kontrola w drugą stronę: gdyby obwód wynosił 18\textcolor{#2F80D8}{18}, to skala to 1836=12\frac{18}{36} = \frac{1}{2}
  6. Kontrola pola: (12)252=524=13\left(\frac{1}{2}\right)^2 \cdot 52 = \frac{52}{4} = 13 ✓ — zgadza się z danymi

Odpowiedź: Obwód trapezu T2T_2 wynosi 1818.

Gdyby wziąć stosunek pól wprost jako skalę, wyszłoby 364=9\frac{36}{4} = \textcolor{#9b1c14}{9} — odpowiedź dwukrotnie za mała. Pierwiastek jest tu krokiem obowiązkowym.

Przykład 2 Prostokąt zadany przekątną

Prostokąt ABCDABCD o przekątnej długości 2132\sqrt{13} jest podobny do prostokąta o bokach 22 i 33. Oblicz obwód prostokąta ABCDABCD.

  1. Najpierw przekątna mniejszego prostokąta — z twierdzenia Pitagorasa: d2=22+32=4+9=13d^2 = \textcolor{#16A06A}{2}^2 + \textcolor{#16A06A}{3}^2 = 4 + 9 = \textcolor{#16A06A}{13}, więc d=13d = \sqrt{\textcolor{#16A06A}{13}}.
  2. Przekątna jest odcinkiem, więc skaluje się przez kk: k=21313=2k = \frac{2\sqrt{13}}{\sqrt{13}} = \textcolor{#E0453A}{2}.
  3. Boki prostokąta ABCDABCD: 22=4\textcolor{#E0453A}{2} \cdot 2 = \textcolor{#2F80D8}{4} oraz 23=6\textcolor{#E0453A}{2} \cdot 3 = \textcolor{#2F80D8}{6}.
  4. Obwód: 2(4+6)=202(\textcolor{#2F80D8}{4} + \textcolor{#2F80D8}{6}) = \textcolor{#8B5CF6}{20}.
  5. Szybciej przez obwód mniejszego: 2(2+3)=102(2+3) = 10, a 210=20\textcolor{#E0453A}{2} \cdot 10 = \textcolor{#8B5CF6}{20} ✓ — bez liczenia boków osobno
  6. Kontrola przekątnej: 42+62=16+36=52\textcolor{#2F80D8}{4}^2 + \textcolor{#2F80D8}{6}^2 = 16 + 36 = 52, a 52=213\sqrt{52} = 2\sqrt{13}

Odpowiedź: Obwód prostokąta ABCDABCD wynosi 2020.

Drugi sposób pokazuje najważniejszą oszczędność w tym dziale: obwód można przeskalować bezpośrednio, bez wyznaczania poszczególnych boków. Skala odczytana z przekątnej działa dla obwodu tak samo.

Przykład 3 Stosunek pól z danej skali

Trójkąty ABCABC i ABCA'B'C' są podobne, a ich pola wynoszą odpowiednio 2525 cm² i 5050 cm². Wyznacz skalę podobieństwa.

  1. Stosunek pól: 5025=2\frac{50}{25} = \textcolor{#16A06A}{2}.
  2. To jest k2k^2, a nie kk — więc k=2k = \sqrt{\textcolor{#16A06A}{2}}.
  3. Wynik jest liczbą niewymierną: k=21,41k = \textcolor{#E0453A}{\sqrt{2}} \approx 1{,}41.
  4. Kontrola: (2)2=2\left(\textcolor{#E0453A}{\sqrt{2}}\right)^2 = 2, a 225=502 \cdot 25 = 50
  5. Sprawdzenie sensu: figura o polu dwa razy większym ma boki tylko około 1,411{,}41 raza dłuższe — mniej, niż podpowiada intuicja ✓

Odpowiedź: Skala podobieństwa wynosi 2\sqrt{2}.

Wynik niewymierny nie oznacza błędu. Skala jest pierwiastkiem ze stosunku pól, a pierwiastek z dwójki wymierny nie jest — odpowiedź zostawia się w postaci dokładnej 2\sqrt{2}.

Przykład 4 Od objętości do pola powierzchni

Objętości dwóch brył podobnych mają się jak 2727 do 88. Jaki jest stosunek ich pól powierzchni?

  1. Dane są objętości, a szukane pola — obie wielkości zależą od skali, ale w różnych potęgach. Trzeba więc przejść przez kk.
  2. Stosunek objętości to k3k^3, czyli k3=278k^3 = \frac{\textcolor{#16A06A}{27}}{\textcolor{#16A06A}{8}}.
  3. Wyciągam pierwiastek trzeciego stopnia z licznika i mianownika osobno: 273=3\sqrt[3]{\textcolor{#16A06A}{27}} = 3 oraz 83=2\sqrt[3]{\textcolor{#16A06A}{8}} = 2.
  4. Skala wynosi więc k=32k = \textcolor{#E0453A}{\frac{3}{2}}.
  5. Stosunek pól to k2k^2, czyli (32)2=94\left(\textcolor{#E0453A}{\frac{3}{2}}\right)^2 = \textcolor{#2F80D8}{\frac{9}{4}}.
  6. Kontrola w przód: (32)3=278\left(\frac{3}{2}\right)^3 = \frac{27}{8} ✓ — zgadza się z danymi
  7. Kontrola liczbowa: 94=2,25\textcolor{#2F80D8}{\frac{9}{4}} = 2{,}25, a stosunek objętości to 3,3753{,}375 — pole rośnie wolniej niż objętość ✓
  8. Kontrola sensu: bryła ma krawędzie 1,51{,}5 raza dłuższe, więc stosunek pól musi być większy od 1,51{,}5 (bo pole rośnie szybciej niż krawędź), ale mniejszy od 278\frac{27}{8} (bo rośnie wolniej niż objętość). Wynik 2,252{,}25 mieści się między nimi ✓

Odpowiedź: Pola powierzchni mają się jak 99 do 44.

Nie istnieje skrót prowadzący wprost od objętości do pola. Trzeba zejść do skali pierwiastkiem trzeciego stopnia i dopiero z niej podnieść do kwadratu — dwa różne działania, bo wielkości mają różną liczbę wymiarów.

8Najczęstsze błędy

Pięć błędów — pierwszy odpowiada za większość utraconych punktów w tym dziale.

Branie stosunku pól wprost jako skali

Skąd się bierze: Stosunek pól to k2k^2, a nie kk. Przy polach 2525 i 100100 skala wynosi 22, a nie 44 — pominięcie pierwiastka zawyża odpowiedź kwadratowo i psuje każdy dalszy rachunek.

Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj kierunek: z boków do pól podnosisz do kwadratu, z pól do boków pierwiastkujesz. Przed odpowiedzią sprawdź, czy wynik da się podnieść do kwadratu i odtworzyć stosunek pól z treści.

Mnożenie obwodu przez k2k^2

Skąd się bierze: Obwód jest sumą odcinków, więc skaluje się dokładnie tak jak pojedynczy bok — przez kk. Kwadratem mnoży się tylko pole, bo ono jest iloczynem dwóch wymiarów.

Jak zrobić dobrze: Sprawdź jednostki. Obwód mierzy się w centymetrach, więc rośnie tak jak długość. Pole mierzy się w centymetrach kwadratowych — i stąd kwadrat skali.

Uznanie prostokątów za podobne, bo mają te same kąty

Skąd się bierze: Każde dwa prostokąty mają wszystkie kąty po 90°90°, a mimo to prostokąt 2×22\times 2 i 2×32\times 3 podobne nie są. Dla figur innych niż trójkąt równość kątów jest warunkiem koniecznym, ale nie wystarczającym.

Jak zrobić dobrze: Przy czworokątach sprawdzaj oba warunki: równość kątów i proporcjonalność boków. Skrót przez same kąty działa wyłącznie dla trójkątów.

Przechodzenie od objętości do pola bez zejścia do skali

Skąd się bierze: Objętość zależy od trzeciej potęgi skali, a pole od drugiej — nie ma między nimi bezpośredniego przelicznika. Podniesienie stosunku objętości do kwadratu albo wyciągnięcie z niego pierwiastka kwadratowego daje liczbę bez żadnego sensu geometrycznego.

Jak zrobić dobrze: Zawsze wyznacz najpierw skalę kk pierwiastkiem trzeciego stopnia ze stosunku objętości, a dopiero potem podnieś ją do kwadratu. Kontrola: pole musi rosnąć wolniej niż objętość, więc jego stosunek jest zawsze mniejszy.

Mylenie skali z różnicą wymiarów

Skąd się bierze: Skala jest ilorazem, nie różnicą. Figura o bokach większych o 22 cm nie jest podobna do wyjściowej, jeśli boki miały różne długości — proporcje się wtedy zmieniają.

Jak zrobić dobrze: Policz iloraz dla każdej pary odpowiadających boków i sprawdź, czy wychodzi ta sama liczba. Dopiero wtedy figury są podobne, a ta liczba jest skalą.

Zadania maturalne — skala podobieństwa, pola i obwody figur podobnych

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co policzone po drodze. Cała strona stoi na jednej regule: jeśli figury są podobne w skali kk, to długości (boki, przekątne, obwody, wysokości, promienie) rosną kk razy, a pola k2k^2 razy. Stąd dwa kierunki, które trzeba umieć przechodzić w obie strony:
  ze skali do pól: P2P1=k2\dfrac{P_2}{P_1} = k^2;   z pól do skali: k=P2P1k = \sqrt{\dfrac{P_2}{P_1}}.
Najczęstsza pomyłka w całym dziale to użycie skali tam, gdzie potrzebny jest jej kwadrat — albo odwrotnie. Praktyczny nawyk: zapytaj siebie, czy szukana wielkość jest długością (wtedy kk) czy polem (wtedy k2k^2). Obwód jest sumą długości, więc zachowuje się jak długość — mimo że brzmi „powierzchniowo”.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (listopad 2010)1 pktłatwe

Pionowy słupek o wysokości 9090 cm rzuca cień o długości 6060 cm. W tej samej chwili stojąca obok wieża rzuca cień o długości 1212 m. Jaka jest wysokość wieży?
  • A. 1818 m
  • B. 88 m
  • C. 99 m
  • D. 1616 m
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Dlaczego to jest zadanie o podobieństwie. Słupek z cieniem i wieża z cieniem tworzą dwa trójkąty prostokątne, w których promienie słońca padają pod tym samym kątem — bo to ta sama chwila. Trójkąty o równych kątach są podobne, więc stosunki odpowiednich boków są równe.
  2. Krok 1 — zamiana jednostek. Dane są w centymetrach i metrach, więc najpierw sprowadzamy do jednej jednostki. Wybierzmy metry:
  3. 90 cm=0,9 m,60 cm=0,6 m90 \text{ cm} = \textcolor{#E0453A}{0{,}9} \text{ m}, \qquad 60 \text{ cm} = \textcolor{#E0453A}{0{,}6} \text{ m}
  4. Krok 2 — proporcja. Wysokość do cienia jest w obu trójkątach taka sama:
  5. 0,90,6=h12\dfrac{\textcolor{#E0453A}{0{,}9}}{\textcolor{#E0453A}{0{,}6}} = \dfrac{h}{\textcolor{#16A06A}{12}}
  6. 0,90,6=1,5h=1,512=18 m\dfrac{\textcolor{#E0453A}{0{,}9}}{\textcolor{#E0453A}{0{,}6}} = \textcolor{#E0453A}{1{,}5} \qquad \Longrightarrow \qquad h = \textcolor{#E0453A}{1{,}5} \cdot \textcolor{#16A06A}{12} = 18 \text{ m}
  7. Odpowiedź: wieża ma 1818 m wysokości, czyli A.
  8. Kontrola: słupek jest wyższy niż jego cień (0,90{,}9 wobec 0,60{,}6), więc i wieża musi być wyższa niż jej cień. Wynik 18>1218 > 12 ✓ To od razu odrzuca odpowiedzi 88 i 99 metrów.
  9. Skrót bez zamiany jednostek. Stosunek 9060\tfrac{90}{60} jest bezwymiarowy — jednostki się skracają, więc można go policzyć wprost na centymetrach i pomnożyć przez 1212 m. Ważne tylko, żeby licznik i mianownik były w tej samej jednostce.

💡 Wskazówka: Zamień jednostki, zanim zaczniesz liczyć — albo upewnij się, że stosunek, który tworzysz, ma licznik i mianownik w tej samej jednostce. Stosunek wysokości do cienia jest bezwymiarowy i taki sam dla obu obiektów, więc wystarczy go raz policzyć. Kontrola na koniec: skoro słupek jest wyższy od swojego cienia, wieża też musi być.

⚠ Zestawienie centymetrów z metrami bez zamiany, czyli policzenie 9060=1,5\tfrac{90}{60} = 1{,}5 i uznanie, że wieża ma 1,51{,}5 m — albo, co gorsza, ustawienie proporcji 9012\tfrac{90}{12}, gdzie licznik jest w centymetrach, a mianownik w metrach. Drugi błąd: odwrócenie proporcji i policzenie 126090=812 \cdot \tfrac{60}{90} = 8 m, czyli odpowiedź B. Kontrola to wyłapuje: wieża musi być wyższa od swojego cienia, bo słupek jest wyższy od swojego.

Zadanie 2 (maj 2014)1 pktłatwe

Jeżeli trójkąty ABCABC i ABCA'B'C' są podobne, a ich pola są, odpowiednio, równe 2525 cm2^2 i 5050 cm2^2, to skala podobieństwa ABAB\dfrac{A'B'}{AB} jest równa
  • A. 22\dfrac{\sqrt2}{2}
  • B. 2\sqrt2
  • C. 12\dfrac{1}{2}
  • D. 22
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Kierunek: z pól do skali. Stosunek pól to kwadrat skali, więc skalę dostajemy przez pierwiastkowanie.
  2. k2=PP=5025=2k^2 = \dfrac{P'}{P} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{50}}{\textcolor{#16A06A}{25}} = \textcolor{#E0453A}{2}
  3. k=2=2k = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{2}} = \sqrt2
  4. Odpowiedź: k=2k = \sqrt2, czyli B.
  5. Uwaga na kolejność w ułamku. Treść pyta o ABAB\tfrac{A'B'}{AB}, czyli o stosunek boku trójkąta z primem do boku bez prima. Do stosunku pól wstawiamy więc pole trójkąta z primem w licznik: 5025\tfrac{50}{25}, a nie odwrotnie.
  6. Kontrola liczbowa: 21,414\sqrt2 \approx \textcolor{#E0453A}{1{,}414}. Sprawdzenie: jeśli boki są 1,4141{,}414 razy dłuższe, to pola 1,4142=21{,}414^2 = \textcolor{#E0453A}{2} razy większe ✓ — czyli 252=5025 \cdot 2 = 50
  7. Kontrola sensowności bez rachunku. Trójkąt z primem ma większe pole, więc jest większy, więc skala ABAB\tfrac{A'B'}{AB} musi być większa od 11. To odrzuca odpowiedzi 220,707\tfrac{\sqrt2}{2} \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}707} i 12\tfrac12. Zostają 2\sqrt2 i 22, a 22 byłoby skalą przy stosunku pól 44, nie 22.

💡 Wskazówka: Zadaj sobie pytanie: czy przechodzę ze skali do pól (mnożę przez kwadrat), czy z pól do skali (pierwiastkuję)? Tutaj dane są pola, a szukana jest skala — więc pierwiastek. Sprawdź też kolejność w ułamku: pytanie o ABAB\tfrac{A'B'}{AB} oznacza, że figura z primem jest „na górze” i jej pole też idzie do licznika.

⚠ Podanie 22 (odpowiedź D), czyli samego stosunku pól bez pierwiastkowania. To najczęstsza pomyłka w całym dziale: stosunek pól jest kwadratem skali, więc żeby dostać skalę, trzeba wyciągnąć pierwiastek. Kontrola: przy skali 22 pola różniłyby się czterokrotnie, a różnią się dwukrotnie. Drugi błąd: odwrócenie ułamka i wybór 22\tfrac{\sqrt2}{2} (A) — to skala ABAB\tfrac{AB}{A'B'}, czyli odwrotność szukanej.

Zadanie 3 (czerwiec 2017)1 pktłatwe

Trójkąt ABCABC jest podobny do trójkąta ABCA'B'C' w skali 52\dfrac{5}{2}, przy czym AB=52AB|AB| = \dfrac{5}{2}|A'B'|. Stosunek pola trójkąta ABCABC do pola trójkąta ABCA'B'C' jest równy
  • A. 425\dfrac{4}{25}
  • B. 25\dfrac{2}{5}
  • C. 52\dfrac{5}{2}
  • D. 254\dfrac{25}{4}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Kierunek odwrotny niż w poprzednim zadaniu: dana jest skala, szukany stosunek pól — więc podnosimy do kwadratu.
  2. Treść upewnia nas, w którą stronę działa skala: AB=52AB|AB| = \textcolor{#16A06A}{\tfrac52}|A'B'|, czyli trójkąt ABCABC jest większy.
  3. PABCPABC=(52)2=254\dfrac{P_{ABC}}{P_{A'B'C'}} = \left(\textcolor{#16A06A}{\dfrac52}\right)^2 = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{25}}{\textcolor{#E0453A}{4}}
  4. Odpowiedź: 254\tfrac{25}{4}, czyli D.
  5. Kontrola liczbowa na konkretnym przykładzie: niech AB=2|A'B'| = 2 i wysokość 22, więc PABC=2P_{A'B'C'} = \textcolor{#E0453A}{2}. Wtedy AB=5|AB| = \textcolor{#E0453A}{5}, wysokość 5\textcolor{#E0453A}{5}, i PABC=12,5P_{ABC} = \textcolor{#E0453A}{12{,}5}.
  6. Stosunek: 12,52=6,25=254\tfrac{12{,}5}{2} = \textcolor{#E0453A}{6{,}25} = \tfrac{25}{4} ✓ Zwróć uwagę, że oba wymiary rosną 52\tfrac52 razy — dlatego pole rośnie (52)2\left(\tfrac52\right)^2 razy.
  7. Kontrola sensowności. Trójkąt ABCABC jest większy, więc stosunek jego pola do pola mniejszego musi być większy od 11. To odrzuca odpowiedzi 425=0,16\tfrac{4}{25} = \textcolor{#E0453A}{0{,}16} i 25=0,4\tfrac25 = \textcolor{#E0453A}{0{,}4}. Zostają 52\tfrac52 i 254\tfrac{25}{4}, a 52\tfrac52 to sama skala, nie jej kwadrat.

💡 Wskazówka: Zwróć uwagę, że dwa zadania obok siebie na tej stronie idą w przeciwnych kierunkach: raz z pól do skali (pierwiastek), raz ze skali do pól (kwadrat). Rozstrzyga to, co jest dane, a co szukane — nie sam wygląd liczb. Warto przed rachunkiem napisać jedno zdanie: „mam skalę, chcę pola, więc kwadrat”.

⚠ Podanie 52\tfrac52 (odpowiedź C), czyli samej skali zamiast stosunku pól. Drugi błąd: odwrócenie i wybór 425\tfrac{4}{25} (A) — to stosunek pola mniejszego do większego, czyli odpowiedź na inne pytanie. Treść jawnie mówi AB=52AB|AB| = \tfrac52|A'B'|, żeby nie było wątpliwości, który trójkąt jest większy; warto tę informację odczytać, zamiast domyślać się z kolejności liter.

Zadanie 4 (maj 2018)1 pktśrednie

Dany jest trójkąt o bokach długości 252\sqrt5, 353\sqrt5, 454\sqrt5. Trójkątem podobnym do tego trójkąta jest trójkąt, którego boki mają długości
  • A. 1010, 1515, 2020
  • B. 2020, 4545, 8080
  • C. 2\sqrt2, 3\sqrt3, 4\sqrt4
  • D. 5\sqrt5, 252\sqrt5, 353\sqrt5
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Kluczowe uproszczenie. Wszystkie trzy boki mają wspólny czynnik 5\textcolor{#16A06A}{\sqrt5}, więc trójkąt ma boki w stosunku
  2. 25:35:45=2:3:4\textcolor{#16A06A}{2\sqrt5} : \textcolor{#16A06A}{3\sqrt5} : \textcolor{#16A06A}{4\sqrt5} = \textcolor{#E0453A}{2} : \textcolor{#E0453A}{3} : \textcolor{#E0453A}{4}
  3. Trójkąt podobny to taki, którego boki mają ten sam stosunek 2:3:4\textcolor{#E0453A}{2} : \textcolor{#E0453A}{3} : \textcolor{#E0453A}{4}.
  4. Sprawdzamy każdą odpowiedź, dzieląc boki przez najkrótszy:
  5. A: 10:15:2010 : 15 : 20, po podzieleniu przez 5\textcolor{#E0453A}{5} daje 2:3:4\textcolor{#E0453A}{2} : \textcolor{#E0453A}{3} : \textcolor{#E0453A}{4}
  6. B: 20:45:8020 : 45 : 80, po podzieleniu przez 5\textcolor{#E0453A}{5} daje 4:9:16\textcolor{#E0453A}{4} : \textcolor{#E0453A}{9} : \textcolor{#E0453A}{16} ✗ — to kwadraty liczb 2,3,42, 3, 4, więc stosunek jest inny.
  7. C: 2:3:4\sqrt2 : \sqrt3 : \sqrt4, czyli w przybliżeniu 1,41:1,73:2\textcolor{#E0453A}{1{,}41} : \textcolor{#E0453A}{1{,}73} : \textcolor{#E0453A}{2}; po podzieleniu przez pierwszy: 1:1,22:1,41\textcolor{#E0453A}{1} : \textcolor{#E0453A}{1{,}22} : \textcolor{#E0453A}{1{,}41}
  8. D: 5:25:35=1:2:3\sqrt5 : 2\sqrt5 : 3\sqrt5 = \textcolor{#E0453A}{1} : \textcolor{#E0453A}{2} : \textcolor{#E0453A}{3} ✗ — inny stosunek.
  9. Odpowiedź: A.
  10. Skąd bierze się odpowiedź B — to najciekawszy dystraktor. Liczby 20,45,8020, 45, 80 to 545 \cdot \textcolor{#E0453A}{4}, 595 \cdot \textcolor{#E0453A}{9}, 5165 \cdot \textcolor{#E0453A}{16}, czyli boki oryginału podniesione do kwadratu i pomnożone. Podnoszenie boków do kwadratu daje figurę niepodobną — kwadrat dotyczy pól, nie długości. To dokładnie ta pomyłka, o której mówi legenda tej strony.
  11. Kontrola nierównością trójkąta. Warto też sprawdzić, czy odpowiedź w ogóle opisuje trójkąt: dla B mamy 20+45=6520 + 45 = \textcolor{#E0453A}{65}, a to mniej niż 8080 — taki trójkąt nie istnieje. Odpowiedź B odpada więc podwójnie.

💡 Wskazówka: Wyciągnij wspólny czynnik z boków i porównuj stosunki, nie same liczby. Najprościej podzielić wszystkie boki przez najkrótszy — wtedy dwa trójkąty są podobne dokładnie wtedy, gdy dostaniesz te same trzy liczby. Przy okazji sprawdź nierówność trójkąta: suma dwóch krótszych boków musi przekraczać najdłuższy.

⚠ Wybór B przez podniesienie boków do kwadratu — kwadrat odnosi się do pól figur podobnych, a nie do długości boków. Boki mnożymy przez skalę, każdy przez tę samą liczbę. Drugi błąd: wybór D, bo „też są tam pierwiastki z pięciu”; obecność wspólnego czynnika nie wystarcza, stosunek musi być 2:3:42:3:4, a nie 1:2:31:2:3. Trzeci: wybór C przez skojarzenie „pierwiastki jak w treści” — 4=2\sqrt4 = 2 jest liczbą wymierną, a stosunek 2:3:2\sqrt2 : \sqrt3 : 2 nie upraszcza się do 2:3:42:3:4.

Zadanie 5 (sierpień 2023)1 pktśrednie

Trapez T1T_1, o polu równym 5252 i obwodzie 3636, jest podobny do trapezu T2T_2. Pole trapezu T2T_2 jest równe 1313. Obwód trapezu T2T_2 jest równy
  • A. 1818
  • B. 99
  • C. 1699\dfrac{169}{9}
  • D. 523\dfrac{52}{3}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Zadanie wymaga dwóch przejść: najpierw z pól do skali, potem ze skali do obwodu. Kolejność jest wymuszona, bo skala jest jedynym pomostem między polem i obwodem.
  2. Krok 1 — skala z pól. Stosunek pól to kwadrat skali:
  3. k2=P2P1=1352=14k=14=12k^2 = \dfrac{P_{2}}{P_{1}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{13}}{\textcolor{#16A06A}{52}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac14} \qquad \Longrightarrow \qquad k = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{\dfrac14}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12}
  4. Krok 2 — obwód ze skali. Obwód jest sumą długości, więc zmienia się jak długość — mnożymy przez kk, nie przez k2k^2:
  5. obwoˊT2=kobwoˊT1=1236=18\text{obwód } T_2 = k \cdot \text{obwód } T_1 = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12} \cdot \textcolor{#16A06A}{36} = 18
  6. Odpowiedź: obwód T2T_2 jest równy 1818, czyli A.
  7. Kontrola spójności: skala 12\tfrac12 oznacza, że T2T_2 ma o połowę krótsze boki. Pole maleje wtedy czterokrotnie (52:4=1352 : 4 = \textcolor{#E0453A}{13} ✓), a obwód dwukrotnie (36:2=1836 : 2 = \textcolor{#E0453A}{18} ✓). Oba warunki się zgadzają.
  8. Dlaczego odpowiedź 99 jest tu podstawiona. To 3636 podzielone przez 4\textcolor{#E0453A}{4}, czyli potraktowanie obwodu jak pola. Obwód mierzy się w tych samych jednostkach co boki, więc skaluje się jak boki — jednostka jest tu najlepszą podpowiedzią: pole ma jednostkę „do kwadratu”, obwód nie.
  9. Odpowiedzi 1699\tfrac{169}{9} i 523\tfrac{52}{3} to liczby zbudowane z danych bez sensownej drogi rachunkowej — obie są bliskie 1818 (18,8\approx \textcolor{#E0453A}{18{,}8} i 17,3\approx \textcolor{#E0453A}{17{,}3}), więc nie odrzuci ich zgrubne oszacowanie.

💡 Wskazówka: Skala jest jedynym pomostem między polem i obwodem — nie ma wzoru łączącego je bezpośrednio. Zawsze więc: pola → skala (pierwiastek) → obwód (mnożenie). I pamiętaj, że obwód to długość, nie powierzchnia: jednostka podpowiada, że skaluje się liniowo.

⚠ Podzielenie obwodu przez stosunek pól, czyli 36:4=936 : 4 = 9 (odpowiedź B) — to traktowanie obwodu jak pola. Obwód jest sumą boków, więc maleje dwukrotnie, a nie czterokrotnie. Drugi błąd: pominięcie pierwiastka i użycie k=14k = \tfrac14, co daje obwód 99 tą samą drogą. Kontrola spójności rozstrzyga to od razu: przy skali 12\tfrac12 pole musi zmaleć czterokrotnie, i faktycznie 52:4=1352 : 4 = 13.

Zadanie 6 (czerwiec 2013)1 pktśrednie

Prostokąt ABCDABCD o przekątnej długości 2132\sqrt{13} jest podobny do prostokąta o bokach długości 22 i 33. Obwód prostokąta ABCDABCD jest równy
  • A. 1010
  • B. 2020
  • C. 55
  • D. 2424
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Kluczowa obserwacja. Przekątna jest długością, więc w figurach podobnych skaluje się tak samo jak boki i obwód. Wystarczy więc porównać przekątne, żeby dostać skalę.
  2. Krok 1 — przekątna mniejszego prostokąta z twierdzenia Pitagorasa:
  3. d=22+32=4+9=13d = \sqrt{\textcolor{#16A06A}{2}^2 + \textcolor{#16A06A}{3}^2} = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{4} + \textcolor{#E0453A}{9}} = \textcolor{#E0453A}{\sqrt{13}}
  4. Krok 2 — skala. Dzielimy przekątną większego przez przekątną mniejszego:
  5. k=21313=2k = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{2\sqrt{13}}}{\textcolor{#E0453A}{\sqrt{13}}} = \textcolor{#E0453A}{2}
  6. Pierwiastki się skracają — dlatego dana z treści ma właśnie taką postać.
  7. Krok 3 — obwód. Obwód mniejszego prostokąta to 2(2+3)=102 \cdot (\textcolor{#16A06A}{2} + \textcolor{#16A06A}{3}) = \textcolor{#E0453A}{10}, a obwód ABCDABCD jest kk razy większy:
  8. obwoˊABCD=210=20\text{obwód } ABCD = \textcolor{#E0453A}{2} \cdot \textcolor{#E0453A}{10} = 20
  9. Odpowiedź: 2020, czyli B.
  10. Sprawdzenie inną drogą. Boki ABCDABCD to 4\textcolor{#E0453A}{4} i 6\textcolor{#E0453A}{6} (każdy dwa razy dłuższy), więc przekątna wynosi 16+36=52=213\sqrt{\textcolor{#E0453A}{16} + \textcolor{#E0453A}{36}} = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{52}} = \textcolor{#E0453A}{2\sqrt{13}} ✓ zgodnie z treścią, a obwód 2(4+6)=202 \cdot (4+6) = \textcolor{#E0453A}{20}
  11. Uwaga na odpowiedź 1010 (A). To obwód mniejszego prostokąta — czyli zatrzymanie się przed pomnożeniem przez skalę. W zadaniach o figurach podobnych bardzo często poprawnie policzona wielkość dotyczy nie tej figury, o którą pytają.

💡 Wskazówka: Przekątna, obwód, wysokość i promień to wszystko długości — skalują się tak samo jak boki. Wystarczy więc jedna para odpowiadających sobie długości, żeby wyznaczyć skalę; nie trzeba znać boków. Tu najszybciej porównać przekątne, bo jedna jest dana, a drugą liczy się Pitagorasem w dwóch krokach.

⚠ Podanie 1010 (odpowiedź A), czyli obwodu prostokąta z treści zadania, a nie prostokąta ABCDABCD. Drugi błąd: potraktowanie stosunku przekątnych jako stosunku pól i mnożenie obwodu przez 44, co daje 4040 — liczby nie ma wśród odpowiedzi, ale kosztuje to powrót do zadania. Trzeci: odpowiedź 2424 (D) to obwód prostokąta o bokach 44 i 88, czyli wynik pomylenia skali z dodawaniem 22 do każdego boku — podobieństwo mnoży boki, nigdy do nich nie dodaje.

Zadanie 7 (czerwiec 2025)1 pkttrudniejsze

Kwadrat K2K_2 jest podobny do kwadratu K1K_1 w skali 55. Suma pól tych kwadratów jest równa 7878. Długość boku kwadratu K1K_1 jest równa
  • A. 3\sqrt3
  • B. 33
  • C. 13\sqrt{13}
  • D. 1313
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Tu skala nie służy do przeliczenia jednej wielkości na drugą, ale do zapisania obu pól przez tę samą niewiadomą — i dopiero z sumy powstaje równanie.
  2. Krok 1 — oznaczamy i wyrażamy boki. Niech bok K1K_1 ma długość aa. Skala 5\textcolor{#16A06A}{5} oznacza, że bok K2K_2 jest pięć razy dłuższy:
  3. bok K2=5a\text{bok } K_2 = \textcolor{#16A06A}{5}a
  4. Krok 2 — pola. Pole kwadratu to bok do kwadratu:
  5. P1=a2,P2=(5a)2=25a2P_1 = a^2, \qquad P_2 = \left(\textcolor{#16A06A}{5}a\right)^2 = \textcolor{#E0453A}{25}a^2
  6. (do kwadratu podnosimy oba czynniki — piątkę i aa)
  7. Krok 3 — suma pól z treści:
  8. a2+25a2=7826a2=78a^2 + \textcolor{#E0453A}{25}a^2 = \textcolor{#16A06A}{78} \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{26}a^2 = \textcolor{#16A06A}{78}
  9. a2=7826=3a=3a^2 = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{78}}{\textcolor{#E0453A}{26}} = \textcolor{#E0453A}{3} \qquad \Longrightarrow \qquad a = \sqrt3
  10. Odpowiedź: bok K1K_1 ma długość 3\sqrt3, czyli A.
  11. Sprawdzenie: P1=(3)2=3P_1 = \left(\sqrt3\right)^2 = \textcolor{#E0453A}{3}, a bok K2K_2 to 535\sqrt3, więc P2=75P_2 = \textcolor{#E0453A}{75}. Suma: 3+75=78\textcolor{#E0453A}{3} + \textcolor{#E0453A}{75} = 78
  12. Zwróć uwagę, że pole K2K_2 jest 2525 razy większe, a nie 55 razy — bo skala 55 dotyczy długości, a pola rosną z kwadratem. Właśnie dlatego w równaniu stoi 26a226a^2, a nie 6a26a^2.
  13. Skąd dystraktory. Odpowiedź 13\sqrt{13} (C) wychodzi z błędnego a2+5a2=6a2=78a^2 + 5a^2 = 6a^2 = 78, czyli a2=13a^2 = 13 — pominięcie kwadratu skali. Odpowiedź 33 (B) to pole K1K_1, nie jego bok; a 1313 (D) to kwadrat odpowiedzi C, czyli podwójna pomyłka.

💡 Wskazówka: Gdy zadanie podaje sumę (albo różnicę) pól, nie da się przeliczyć nic wprost — trzeba wprowadzić niewiadomą na bok mniejszej figury i wyrazić obie wielkości przez nią. Skala wchodzi wtedy do pola w kwadracie: przy skali kk suma pól to a2+k2a2=(1+k2)a2a^2 + k^2a^2 = \left(1+k^2\right)a^2. Tu daje to od razu 26a2=7826a^2 = 78.

⚠ Użycie skali bez kwadratu, czyli zapisanie a2+5a2=78a^2 + 5a^2 = 78 i wyjście na a=13a = \sqrt{13} (odpowiedź C). Pole rośnie z kwadratem skali, więc drugi składnik to 25a225a^2. Kontrola: przy boku 13\sqrt{13} pola wynosiłyby 1313 i 325325, a ich suma 338338, nie 7878. Drugi błąd: podanie 33 (odpowiedź B), czyli pola kwadratu K1K_1 zamiast długości boku — trzeba jeszcze wyciągnąć pierwiastek.

Zadanie 8 (pokazowa 2023)1 pkttrudniejsze

Dane są dwa trójkąty podobne ABCABC i KLMKLM o polach równych — odpowiednio — PP oraz 2P2P. Obwód trójkąta ABCABC jest równy xx.

Dokończ zdanie tak, aby było prawdziwe — wybierz odpowiedź AA albo BB oraz jej uzasadnienie 11, 22 albo 33.
Obwód trójkąta KLMKLM jest równy ………, ponieważ stosunek obwodów trójkątów podanych jest równy ……… .
  • A. 2x\sqrt2 \cdot x
  • B. 2x2x
  • 1. kwadratowi stosunku pól tych trójkątów
  • 2. pierwiastkowi kwadratowemu ze stosunku pól tych trójkątów
  • 3. stosunkowi pól tych trójkątów
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, 2

  1. Zadanie sprawdza regułę, a nie rachunek — i dlatego wymaga wskazania także uzasadnienia. Cała trudność jest w tym, żeby nie pomylić kierunku.
  2. Krok 1 — skala z pól. Stosunek pól wynosi 2PP=2\tfrac{\textcolor{#16A06A}{2P}}{\textcolor{#16A06A}{P}} = \textcolor{#E0453A}{2}, a stosunek pól to kwadrat skali:
  3. k2=2k=2k^2 = \textcolor{#E0453A}{2} \qquad \Longrightarrow \qquad k = \textcolor{#E0453A}{\sqrt2}
  4. Krok 2 — obwód. Obwód jest długością, więc skaluje się przez kk:
  5. obwoˊKLM=2x\text{obwód } KLM = \textcolor{#E0453A}{\sqrt2} \cdot \textcolor{#16A06A}{x}
  6. To odpowiedź A.
  7. Krok 3 — uzasadnienie. Stosunek obwodów jest równy skali, a skala jest pierwiastkiem kwadratowym ze stosunku pól — czyli uzasadnienie 2.
  8. Odpowiedź: AA oraz 22.
  9. Sprawdźmy pozostałe uzasadnienia, bo to sedno zadania. Uzasadnienie 3 mówi, że stosunek obwodów równa się stosunkowi pól — to dałoby obwód 2x2x, czyli odpowiedź B. Uzasadnienie 1 mówi, że stosunek obwodów to kwadrat stosunku pól, czyli 4\textcolor{#E0453A}{4} — to dałoby obwód 4x4x, którego wśród odpowiedzi w ogóle nie ma.
  10. Kontrola liczbowa. Weźmy trójkąt równoboczny o boku 2\textcolor{#E0453A}{2}: pole =3= \textcolor{#E0453A}{\sqrt3}, obwód =6= \textcolor{#E0453A}{6}. Trójkąt podobny w skali 2\sqrt2 ma bok 22\textcolor{#E0453A}{2\sqrt2}, pole =23= \textcolor{#E0453A}{2\sqrt3} (dwa razy większe ✓) i obwód =62= \textcolor{#E0453A}{6\sqrt2}.
  11. Stosunek obwodów: 626=2\tfrac{6\sqrt2}{6} = \textcolor{#E0453A}{\sqrt2} ✓ — czyli faktycznie pierwiastek ze stosunku pól, a nie sam stosunek.
  12. Dlaczego intuicja podpowiada źle. „Dwa razy większe pole” brzmi jak „dwa razy większa figura”, ale podwojenie pola wymaga powiększenia boków tylko 21,41\sqrt2 \approx 1{,}41 razy. Dlatego odpowiedź 2x2x jest tak kusząca — i dlatego arkusz każe podać uzasadnienie.

💡 Wskazówka: Odpowiedzi i uzasadnienia są tu sparowane: uzasadnienie 2 prowadzi do 2x\sqrt2 x, uzasadnienie 3 do 2x2x, a uzasadnienie 1 do 4x4x — czyli do liczby, której nie ma na liście. Sprawdzenie, do czego prowadzi każde uzasadnienie, jest najszybszą drogą do rozstrzygnięcia i od razu potwierdza spójność wybranej pary.

⚠ Wybór pary BB i 33, czyli uznanie, że dwa razy większe pole oznacza dwa razy większy obwód. Ta intuicja jest naturalna i całkowicie błędna: pole rośnie z kwadratem skali, więc podwojenie pola to powiększenie długości 2\sqrt2 razy. Drugi błąd: wybór uzasadnienia 1 („kwadratowi stosunku pól”) przez pomieszanie kierunku — kwadrat prowadzi od skali do pól, a tu idziemy od pól do skali, czyli pierwiastkujemy. Trzeci: wskazanie tylko jednej odpowiedzi — polecenie wymaga litery i cyfry.

Zadanie 9 (czerwiec 2023)1 pkttrudniejsze

Pole trójkąta równobocznego T1T_1 jest równe (1,5)234\dfrac{(1{,}5)^2 \cdot \sqrt3}{4}. Pole trójkąta równobocznego T2T_2 jest równe (4,5)234\dfrac{(4{,}5)^2 \cdot \sqrt3}{4}.

Dokończ zdanie tak, aby było prawdziwe — wybierz odpowiedź AA albo BB oraz jej uzasadnienie 11, 22 albo 33.
Trójkąt T2T_2 jest podobny do trójkąta T1T_1 w skali ………, ponieważ ……… .
  • A. 33
  • B. 99
  • 1. każdy z tych trójkątów ma dokładnie trzy osie symetrii
  • 2. pole trójkąta T2T_2 jest 99 razy większe od pola trójkąta T1T_1
  • 3. bok trójkąta T2T_2 jest o 33 dłuższy od boku trójkąta T1T_1
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, 2

  1. Krok 1 — odczytujemy boki ze wzoru. Pole trójkąta równobocznego o boku aa wynosi a234\tfrac{a^2\sqrt3}{4}. Porównując z danymi, widzimy boki bez żadnego rachunku:
  2. a1=1,5,a2=4,5a_1 = \textcolor{#16A06A}{1{,}5}, \qquad a_2 = \textcolor{#16A06A}{4{,}5}
  3. Krok 2 — skala. Skala to stosunek odpowiadających sobie długości:
  4. k=a2a1=4,51,5=3k = \dfrac{a_2}{a_1} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{4{,}5}}{\textcolor{#16A06A}{1{,}5}} = \textcolor{#E0453A}{3}
  5. To odpowiedź A.
  6. Krok 3 — uzasadnienie. Sprawdzamy każde z trzech:
  7. Uzasadnienie 1 („trzy osie symetrii”) jest prawdziwym zdaniem o trójkątach równobocznych, ale nie uzasadnia skali — z liczby osi symetrii nie wynika, ile razy jedna figura jest większa od drugiej. Zdanie prawdziwe, lecz nie na temat.
  8. Uzasadnienie 2 („pole T2T_2 jest 99 razy większe”) jest prawdziwe i wystarcza: stosunek pól to kwadrat skali, więc k=9=3k = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{9}} = \textcolor{#E0453A}{3}
  9. Sprawdźmy tę dziewiątkę: (4,5)2(1,5)2=20,252,25=9\dfrac{(4{,}5)^2}{(1{,}5)^2} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{20{,}25}}{\textcolor{#E0453A}{2{,}25}} = \textcolor{#E0453A}{9}
  10. Uzasadnienie 3 („bok jest o 33 dłuższy”) jest prawdziwe liczbowo (4,51,5=34{,}5 - 1{,}5 = \textcolor{#E0453A}{3}), ale mówi o różnicy, a skala jest ilorazem. Gdyby boki wynosiły 1010 i 1313, różnica też byłaby 33, a skala 1,31{,}3 — czyli z różnicy skala nie wynika.
  11. Odpowiedź: AA oraz 22.
  12. To najciekawsza pułapka tej strony. Wszystkie trzy uzasadnienia są prawdziwymi zdaniami o tych trójkątach. Tylko jedno jednak uzasadnia wartość skali — a to zupełnie inna rzecz niż być prawdą. Uzasadnienie musi być regułą, z której szukana wartość wynika.

💡 Wskazówka: Odczytaj boki wprost ze wzoru na pole — liczba w kwadracie w liczniku jest bokiem, więc nie ma tu nic do liczenia. Potem, wybierając uzasadnienie, sprawdzaj nie tylko czy zdanie jest prawdziwe, ale czy z niego wynika odpowiedź. Prawdziwe zdanie, które nie prowadzi do wyniku, nie jest uzasadnieniem.

⚠ Wybór uzasadnienia 3, bo różnica boków faktycznie wynosi 33 — tyle samo, ile skala. To zbieg okoliczności wynikający z konkretnych liczb: skala jest ilorazem 4,5:1,54{,}5 : 1{,}5, a nie różnicą. Drugi błąd: wybór 99 (odpowiedź B), czyli podanie stosunku pól jako skali; skala dotyczy długości i jest pierwiastkiem z tej dziewiątki. Trzeci: wybór uzasadnienia 1 jako „na pewno prawdziwego” — jest prawdziwe, ale o osiach symetrii, a nie o skali.

Zadania otwarte

Zadanie 10 (maj 2023)2 pktłatwe

Trójkąty prostokątne T1T_1 i T2T_2 są podobne. Przyprostokątne trójkąta T1T_1 mają długości 55 i 1212. Przeciwprostokątna trójkąta T2T_2 ma długość 2626. Oblicz pole trójkąta T2T_2.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: PT2=120P_{T_2} = 120

  1. Krok 1 — przeciwprostokątna trójkąta T1T_1. Znamy obie przyprostokątne, więc bierzemy twierdzenie Pitagorasa:
  2. c2=52+122=25+144=169c=13c^2 = \textcolor{#16A06A}{5}^2 + \textcolor{#16A06A}{12}^2 = 25 + 144 = \textcolor{#E0453A}{169} \qquad \Longrightarrow \qquad c = \textcolor{#E0453A}{13}
  3. To znana trójka pitagorejska 55, 1212, 1313 — warto ją rozpoznawać na wejściu, bez liczenia.
  4. Krok 2 — skala. Przeciwprostokątna odpowiada przeciwprostokątnej, bo obie leżą naprzeciw kąta prostego. Jest to jedyna para boków, którą w dwóch podobnych trójkątach prostokątnych można wskazać bez żadnych dodatkowych informacji:
  5. k=c2c1=2613=2k = \dfrac{|c_2|}{|c_1|} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{26}}{\textcolor{#E0453A}{13}} = \textcolor{#E0453A}{2}
  6. Krok 3 — przyprostokątne trójkąta T2T_2. Każda długość rośnie kk razy:
  7. 52=10,122=24\textcolor{#16A06A}{5} \cdot \textcolor{#E0453A}{2} = \textcolor{#E0453A}{10}, \qquad \textcolor{#16A06A}{12} \cdot \textcolor{#E0453A}{2} = \textcolor{#E0453A}{24}
  8. Krok 4 — pole. W trójkącie prostokątnym przyprostokątne są podstawą i wysokością:
  9. PT2=121024=120P_{T_2} = \tfrac12 \cdot \textcolor{#E0453A}{10} \cdot \textcolor{#E0453A}{24} = 120
  10. Odpowiedź: PT2=120P_{T_2} = 120.
  11. Kontrola drogą krótszą — przez kwadrat skali, bez liczenia boków T2T_2. Pole mniejszego trójkąta to PT1=12512=30P_{T_1} = \tfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{5} \cdot \textcolor{#16A06A}{12} = \textcolor{#E0453A}{30}, a wtedy
  12. PT2=3022=304=120P_{T_2} = \textcolor{#E0453A}{30} \cdot \textcolor{#E0453A}{2}^2 = \textcolor{#E0453A}{30} \cdot \textcolor{#E0453A}{4} = 120  ✓ ten sam wynik
  13. Kontrola druga: policzone przyprostokątne muszą spełniać Pitagorasa w T2T_2102+242=100+576=676=262\textcolor{#E0453A}{10}^2 + \textcolor{#E0453A}{24}^2 = 100 + 576 = \textcolor{#E0453A}{676} = \textcolor{#16A06A}{26}^2  ✓

💡 Wskazówka: W dwóch podobnych trójkątach prostokątnych przeciwprostokątne odpowiadają sobie automatycznie — leżą naprzeciw kąta prostego, więc nie trzeba dopasowywać wierzchołków. Tym te zadania różnią się od ogólnych zadań o podobieństwie, w których dopasowanie jest połową pracy. Drugi skrót, który warto mieć w odruchu: gdy znasz pole mniejszej figury, pole większej dostajesz jednym mnożeniem przez k2k^2 — nie trzeba wyznaczać jej wymiarów. Warto też znać na pamięć trójki pitagorejskie 3,4,53,4,5 oraz 5,12,135,12,13 i ich wielokrotności; 10,24,2610, 24, 26 to właśnie druga z nich podwojona.

⚠ Pomnożenie pola przez skalę zamiast przez jej kwadrat: 302=6030 \cdot 2 = 60. To najczęstszy błąd w całym dziale. Drugi błąd: potraktowanie liczby 2626 jako przyprostokątnej trójkąta T2T_2 — treść mówi wyraźnie „przeciwprostokątna”, a to inny bok. Trzeci błąd: sparowanie przeciwprostokątnej 2626 z dłuższą przyprostokątną 1212 i skala 2612=136\tfrac{26}{12} = \tfrac{13}{6}; wychodzi wtedy pole 30(136)2=8456140,830 \cdot \left(\tfrac{13}{6}\right)^2 = \tfrac{845}{6} \approx 140{,}8 — liczba niecałkowita, co w takim zadaniu jest sygnałem, że coś jest sparowane źle.

Zadanie 11 (maj 2021)2 pktśrednie

Trójkąt równoboczny ABCABC ma pole równe 939\sqrt3. Prosta równoległa do boku BCBC przecina boki ABAB i ACAC — odpowiednio — w punktach KK i LL. Trójkąty ABCABC i AKLAKL są podobne, a stosunek długości boków tych trójkątów jest równy 32\dfrac32. Oblicz długość boku trójkąta AKLAKL.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: Bok trójkąta AKLAKL ma długość 44

  1. Krok 1 — bok trójkąta ABCABC odzyskany z pola. Wzór na pole trójkąta równobocznego o boku aa to P=a234P = \tfrac{a^2\sqrt3}{4}. Trzeba go tu użyć „w drugą stronę”:
  2. 93=a234a2=4933=36a=6\textcolor{#16A06A}{9\sqrt3} = \dfrac{a^2\sqrt3}{4} \qquad \Longrightarrow \qquad a^2 = \dfrac{4 \cdot \textcolor{#16A06A}{9}\sqrt3}{\sqrt3} = \textcolor{#E0453A}{36} \qquad \Longrightarrow \qquad a = \textcolor{#E0453A}{6}
  3. Krok 2 — trójkąt AKLAKL też jest równoboczny. Prosta KLKL jest równoległa do BCBC, więc przenosi kąty: kąt przy AA jest wspólny, a kąty przy KK i LL są równe kątom przy BB i CC. Wszystkie trzy mają po 6060^\circ, więc AKLAKL jest równoboczny — i wystarczy policzyć jego jeden bok.
  4. Krok 3 — czytamy podany stosunek. Treść mówi „stosunek długości boków tych trójkątów”, w kolejności ABCABC do AKLAKL:
  5. ABAK=32\dfrac{|AB|}{|AK|} = \textcolor{#16A06A}{\dfrac32}
  6. Kierunek się broni: 32>1\tfrac32 > 1, a trójkąt AKLAKL jest częścią trójkąta ABCABC, więc musi być mniejszy. Gdyby stosunek podano odwrotnie, byłby mniejszy od jedynki.
  7. Krok 4 — bok.
  8. AK=623=4|AK| = \textcolor{#E0453A}{6} \cdot \dfrac{2}{3} = 4
  9. Odpowiedź: bok trójkąta AKLAKL ma długość 44.
  10. Kontrola przez pole — inną drogą niż rachunek powyżej. Skala z ABCABC do AKLAKL wynosi 23\textcolor{#E0453A}{\tfrac23}, więc pola mają się jak jej kwadrat:
  11. PAKL=93(23)2=9349=43P_{AKL} = \textcolor{#16A06A}{9\sqrt3} \cdot \left(\textcolor{#E0453A}{\tfrac23}\right)^2 = \textcolor{#16A06A}{9\sqrt3} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac49} = \textcolor{#E0453A}{4\sqrt3}
  12. A pole trójkąta równobocznego o boku 44 to 4234=43\tfrac{4^2\sqrt3}{4} = \textcolor{#E0453A}{4\sqrt3}  ✓ zgadza się
  13. Kontrola druga, na podziale boku: skala 23\textcolor{#E0453A}{\tfrac23} znaczy, że AK=23AB|AK| = \tfrac23|AB|, czyli AK:KB=4:2=2:1|AK| : |KB| = 4 : 2 = \textcolor{#E0453A}{2 : 1}. Punkt KK leży więc w dwóch trzecich boku ABAB, licząc od AA — i to jest spójne z tym, co narysowałby ktoś, kto zna tylko skalę.

💡 Wskazówka: Wzór na pole trójkąta równobocznego, P=a234P = \tfrac{a^2\sqrt3}{4}, trzeba tu umieć odwrócić — pole jest dane, bok szukany. Praktyczna sztuczka: skoro w wyniku stoi 3\sqrt3, to 3\sqrt3 się skróci i zostanie działanie na liczbach całkowitych. Druga rzecz: stosunek 32\tfrac32 dotyczy długości, nie pól, i jest podany w kolejności ABCABC do AKLAKL — czyli od większego do mniejszego. Sam kierunek jest kontrolą: wynik musi być mniejszy od 66, bo AKLAKL leży wewnątrz ABCABC. I trzecia, oszczędzająca pracę: prosta równoległa do boku odcina trójkąt równoboczny, więc nie trzeba liczyć drugiego ani trzeciego boku.

⚠ Potraktowanie 32\tfrac32 jako stosunku pól i wyciągnięcie z niego pierwiastka: k=321,22k = \sqrt{\tfrac32} \approx 1{,}22, a stąd bok 61,224,9\tfrac{6}{1,22} \approx 4{,}9. Treść mówi wprost „stosunek długości boków”, więc pierwiastek jest tu zbędny. Drugi błąd: pomnożenie zamiast podzielenia, 632=96 \cdot \tfrac32 = 9 — bok większy od boku trójkąta, wewnątrz którego AKLAKL się zawiera, czyli odpowiedź niemożliwa; taki wynik trzeba odrzucić bez dalszego liczenia. Trzeci błąd: pomylenie wzoru na pole z wzorem na wysokość trójkąta równobocznego, h=a32h = \tfrac{a\sqrt3}{2}. Dla a=6a = 6 wysokość to 333\sqrt3, a pole 939\sqrt3 — te dwie liczby łatwo pomylić właśnie przy boku 66, bo obie zawierają 3\sqrt3.

Zadanie 12 (czerwiec 2021)2 pkttrudniejsze

W trójkącie ABCABC boki BCBC i ACAC są równej długości. Prosta kk jest prostopadła do podstawy ABAB tego trójkąta i przecina boki ABAB oraz BCBC w punktach — odpowiednio — DD i EE. Pole czworokąta ADECADEC jest 1717 razy większe od pola trójkąta BEDBED. Oblicz CEEB\dfrac{|CE|}{|EB|}.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: CEEB=2\dfrac{|CE|}{|EB|} = 2

  1. Krok 1 — liczba 1818 zamiast 1717. Prosta kk rozcina trójkąt ABCABC na dwie części: czworokąt ADECADEC i trójkąt BEDBED. Razem dają całość, więc
  2. PABC=PADEC+PBED=17PBED+PBED=18PBEDP_{ABC} = P_{ADEC} + P_{BED} = \textcolor{#16A06A}{17} \cdot P_{BED} + P_{BED} = \textcolor{#E0453A}{18} \cdot P_{BED}
  3. To pierwszy i najważniejszy ruch: liczba, z którą się pracuje, to 18\textcolor{#E0453A}{18}, a nie 1717.
  4. Krok 2 — dorysowujemy wysokość z wierzchołka CC. Bez niej nie ma drugiego trójkąta do porównania. Oznaczmy przez MM jej spodek na podstawie ABAB. Ponieważ AC=BC|AC| = |BC|, trójkąt jest równoramienny, więc wysokość CMCM jest zarazem środkową — punkt MM jest środkiem ABAB. Stąd od razu:
  5. PBMC=12PABCP_{BMC} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac12} P_{ABC}
  6. Krok 3 — podobieństwo. Prosta kk jest prostopadła do ABAB, i wysokość CMCM też — więc DECMDE \parallel CM. Trójkąt BDEBDE jest zatem podobny do trójkąta BMCBMC: kąt przy BB mają wspólny, a kąty przy DD i MM są proste.
  7. Oznaczmy skalę tego podobieństwa przez kk — jest to zarazem stosunek, który nas interesuje w drodze do odpowiedzi:
  8. k=BEBC=BDBM=DEMCk = \dfrac{|BE|}{|BC|} = \dfrac{|BD|}{|BM|} = \dfrac{|DE|}{|MC|}
  9. Krok 4 — skala z pól. Pola figur podobnych mają się jak kwadrat skali. Wstawiamy oba pola wyrażone przez PABCP_{ABC}:
  10. k2=PBDEPBMC=118PABC12PABC=218=19k=13k^2 = \dfrac{P_{BDE}}{P_{BMC}} = \dfrac{\tfrac{1}{18} P_{ABC}}{\tfrac12 P_{ABC}} = \dfrac{2}{18} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac19} \qquad \Longrightarrow \qquad k = \textcolor{#E0453A}{\dfrac13}
  11. Krok 5 — z części na stosunek części. Skala mówi, że BE=13BC|BE| = \textcolor{#E0453A}{\tfrac13}|BC|, więc pozostały fragment to
  12. CE=BCBE=23BC|CE| = |BC| - |BE| = \textcolor{#E0453A}{\tfrac23}|BC|
  13. CEEB=23BC13BC=2\dfrac{|CE|}{|EB|} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{\tfrac23}|BC|}{\textcolor{#E0453A}{\tfrac13}|BC|} = 2
  14. Odpowiedź: CEEB=2\dfrac{|CE|}{|EB|} = 2.
  15. Kontrola na konkretnym trójkącie — sprawdźmy, czy warunek z treści naprawdę wychodzi. Weźmy A=(0,0)A = (0, 0), B=(6,0)B = (6, 0), C=(3,4)C = (3, 4); wtedy AC=BC=5|AC| = |BC| = \textcolor{#E0453A}{5}, a PABC=12P_{ABC} = \textcolor{#E0453A}{12}.
  16. Punkt EE na boku BCBC w jednej trzeciej od BB: E=(5,43)E = \left(\textcolor{#E0453A}{5}, \textcolor{#E0453A}{\tfrac43}\right), a spodek prostopadłej to D=(5,0)D = (\textcolor{#E0453A}{5}, 0). Wtedy PBED=12143=23P_{BED} = \tfrac12 \cdot \textcolor{#E0453A}{1} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac43} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac23}, a czworokąt ma pole 1223=343\textcolor{#E0453A}{12} - \textcolor{#E0453A}{\tfrac23} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{34}{3}}.
  17. Sprawdzamy warunek: 343:23=17\textcolor{#E0453A}{\tfrac{34}{3}} : \textcolor{#E0453A}{\tfrac23} = \textcolor{#16A06A}{17}  ✓ dokładnie tak, jak podaje treść. A szukany stosunek to 10/35/3=2\tfrac{10/3}{5/3} = 2  ✓

💡 Wskazówka: Liczba 1717 jest niewygodna i to jest sygnał: czworokąt i trójkąt razem dają całość, więc pole trójkąta ABCABC to 1818 małych pól — i dopiero z 1818 się liczy. Drugi krok trzeba wykonać samemu, bo nie ma go w treści: dorysować wysokość z wierzchołka CC. Bierze się ona stąd, że trójkąt jest równoramienny, więc ta wysokość jest też środkową, a to daje PBMCP_{BMC} od razu jako połowę całości — bez żadnego rachunku. Na koniec uwaga na pytanie: skala podobieństwa to BEBC\tfrac{|BE|}{|BC|}, czyli część do całości, a pytanie dotyczy CEEB\tfrac{|CE|}{|EB|}, czyli części do części. Trzeba przejść przez „całość minus część”, i to jest miejsce, w którym najłatwiej się zatrzymać za wcześnie.

⚠ Przyjęcie, że liczba 1717 jest kwadratem skali, i policzenie k=17k = \sqrt{17}. Czworokąt ADECADEC nie jest podobny do trójkąta BEDBED — nie jest nawet trójkątem, więc kwadrat skali w ogóle go nie dotyczy. Podobne są BDEBDE i BMCBMC, i tylko między nimi wolno porównywać pola przez k2k^2. Drugi błąd: podanie 13\tfrac13 zamiast 22, czyli zatrzymanie się na skali i nieprzeliczenie jej na stosunek CEEB\tfrac{|CE|}{|EB|}. Trzeci błąd: porównanie pola BDEBDE wprost z polem całego trójkąta ABCABC, bez zauważenia, że podobny jest tylko trójkąt BMCBMC — czyli połowa. Wychodzi wtedy k2=118k^2 = \tfrac{1}{18}, k=132k = \tfrac{1}{3\sqrt2} i stosunek 3213,243\sqrt2 - 1 \approx 3{,}24. Liczba niewymierna w zadaniu, w którym wszystkie dane są całkowite, jest mocnym sygnałem, że gdzieś zgubiono czynnik 22.

Zadanie 13 (zbiór zadań CKE)4 pkttrudniejsze

Dany jest trapez równoramienny ABCDABCD o podstawach ABAB i CDCD, gdzie AB>CD|AB| > |CD|. Kąt ostry tego trapezu ma miarę 6060^\circ, a przekątna jest prostopadła do ramienia, którego długość jest równa 66. Oba ramiona tego trapezu przedłużono, otrzymując trapez DCFGDCFG podobny do trapezu ABCDABCD (zobacz rysunek). Oblicz pole trapezu DCFGDCFG.
Trapez rownoramienny ABCD o ramieniu 6 i kacie 60 stopni, z przekatna prostopadla do ramienia i trapezem podobnym DCFG na krotszej podstawie60°6ABCDGF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: PDCFG=273411,69P_{DCFG} = \dfrac{27\sqrt3}{4} \approx 11{,}69

  1. Krok 1 — dłuższa podstawa z trójkąta prostokątnego. Przekątna DBDB jest prostopadła do ramienia ADAD, więc trójkąt ABDABD jest prostokątny, z kątem prostym przy DD. Kąt przy AA wynosi 60\textcolor{#16A06A}{60^\circ}, a AD=6|AD| = \textcolor{#16A06A}{6} jest w tym trójkącie przyprostokątną leżącą przy tym kącie, natomiast AB|AB| — przeciwprostokątną:
  2. cos60=ADABAB=6cos60=612=12\cos \textcolor{#16A06A}{60^\circ} = \dfrac{|AD|}{|AB|} \qquad \Longrightarrow \qquad |AB| = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{6}}{\cos \textcolor{#16A06A}{60^\circ}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{6}}{\textcolor{#E0453A}{\tfrac12}} = \textcolor{#E0453A}{12}
  3. Krok 2 — krótsza podstawa. Trapez jest równoramienny, więc oba ramiona rzutują się na podstawę ABAB jednakowo. Rzut jednego ramienia to
  4. 6cos60=3\textcolor{#16A06A}{6} \cdot \cos \textcolor{#16A06A}{60^\circ} = \textcolor{#E0453A}{3}
  5. CD=AB23=126=6|CD| = |AB| - 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{3} = \textcolor{#E0453A}{12} - \textcolor{#E0453A}{6} = \textcolor{#E0453A}{6}
  6. Krok 3 — wysokość trapezu.
  7. h=6sin60=632=33h = \textcolor{#16A06A}{6} \cdot \sin \textcolor{#16A06A}{60^\circ} = \textcolor{#16A06A}{6} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac{\sqrt3}{2}} = \textcolor{#E0453A}{3\sqrt3}
  8. Krok 4 — pole trapezu ABCDABCD.
  9. PABCD=AB+CD2h=12+6233=933=273P_{ABCD} = \dfrac{|AB| + |CD|}{2} \cdot h = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{12} + \textcolor{#E0453A}{6}}{2} \cdot \textcolor{#E0453A}{3\sqrt3} = \textcolor{#E0453A}{9} \cdot \textcolor{#E0453A}{3\sqrt3} = \textcolor{#E0453A}{27\sqrt3}
  10. Krok 5 — skala podobieństwa. Zapis DCFGABCDDCFG \sim ABCD paruje wierzchołki po kolei: DAD \leftrightarrow A, CBC \leftrightarrow B, FCF \leftrightarrow C, GDG \leftrightarrow D. Dłuższą podstawą trapezu DCFGDCFG jest więc DCDC, a odpowiada jej dłuższa podstawa ABAB:
  11. k=DCAB=612=12k = \dfrac{|DC|}{|AB|} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{6}}{\textcolor{#E0453A}{12}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12}
  12. Krok 6 — pola jak kwadrat skali.
  13. PDCFG=PABCDk2=273(12)2=2734P_{DCFG} = P_{ABCD} \cdot k^2 = \textcolor{#E0453A}{27\sqrt3} \cdot \left(\textcolor{#E0453A}{\tfrac12}\right)^2 = \dfrac{27\sqrt3}{4}
  14. Odpowiedź: PDCFG=273411,69P_{DCFG} = \dfrac{27\sqrt3}{4} \approx 11{,}69.
  15. Kontrola pierwsza — czy trapez DCFGDCFG naprawdę jest podobny do ABCDABCD. Kąt wewnętrzny trapezu ABCDABCD przy wierzchołku DD wynosi 18060=120180^\circ - \textcolor{#16A06A}{60^\circ} = \textcolor{#E0453A}{120^\circ}, więc kąt między podstawą DCDC i przedłużeniem ramienia ADAD za punkt DD to 180120=60180^\circ - \textcolor{#E0453A}{120^\circ} = \textcolor{#E0453A}{60^\circ} — dokładnie tyle, ile kąt ostry trapezu ABCDABCD  ✓ Kąty się zgadzają, więc podobieństwo jest możliwe, a skala wynika z podstaw.
  16. Kontrola druga — liczymy pole DCFGDCFG wprost z jego wymiarów, bez odwoływania się do skali. Ramię DG=612=3|DG| = \textcolor{#16A06A}{6} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac12} = \textcolor{#E0453A}{3}, a krótsza podstawa GF=62312=3|GF| = \textcolor{#E0453A}{6} - 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{3} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac12} = \textcolor{#E0453A}{3}. Wysokość: 332=332\textcolor{#E0453A}{3} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac{\sqrt3}{2}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{3\sqrt3}{2}}. Zatem
  17. PDCFG=6+32332=92332=2734P_{DCFG} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{6} + \textcolor{#E0453A}{3}}{2} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac{3\sqrt3}{2}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac92} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac{3\sqrt3}{2}} = \dfrac{27\sqrt3}{4}  ✓ ten sam wynik dwiema drogami
  18. Kontrola trzecia, najładniejsza. Wyszło AB=12|AB| = \textcolor{#E0453A}{12}, a wszystkie pozostałe boki po 6\textcolor{#E0453A}{6}: AD=BC=CD=6|AD| = |BC| = |CD| = \textcolor{#E0453A}{6}. Trapez o trzech bokach równych i podstawie dwa razy dłuższej, z kątami 60\textcolor{#E0453A}{60^\circ}, to dokładnie połowa sześciokąta foremnego o boku 66. Pole sześciokąta foremnego to sześć trójkątów równobocznych, więc 66234=5436 \cdot \tfrac{6^2\sqrt3}{4} = \textcolor{#E0453A}{54\sqrt3}, a połowa tego to 273\textcolor{#E0453A}{27\sqrt3}  ✓ zgadza się z krokiem 4.

💡 Wskazówka: Dwa spostrzeżenia skracają to zadanie o połowę. Pierwsze: prostopadłość przekątnej do ramienia daje trójkąt prostokątny, w którym znasz kąt 6060^\circ i przyprostokątną leżącą przy nim — stąd dłuższa podstawa jednym dzieleniem. Drugie: skoro wychodzi AB=12|AB| = 12, a wszystkie inne boki mają po 66, to trapez jest połową sześciokąta foremnego o boku 66; kto to zauważy, policzy pole bez wzoru na trapez. Na końcu jedna rzecz do przeczytania uważnie: zapis DCFGABCDDCFG \sim ABCD paruje DCDC z ABAB, czyli dłuższą podstawę z dłuższą. Skala to 612=12\tfrac{6}{12} = \tfrac12, i to ona — a nie stosunek krótszych podstaw ani ramion — jest tu potrzebna. Zresztą w figurach podobnych wszystkie te stosunki są równe, więc każdy z nich by wystarczył; ważne jest tylko, żeby nie mieszać podstawy dłuższej z krótszą.

⚠ Zatrzymanie się na polu trapezu ABCDABCD i podanie 27327\sqrt3 — czyli pominięcie ostatniego kroku, choć pytanie dotyczy trapezu DCFGDCFG. Przy zadaniu za cztery punkty to strata dwóch. Drugi błąd: pomnożenie pola przez skalę zamiast przez jej kwadrat, 27312=273227\sqrt3 \cdot \tfrac12 = \tfrac{27\sqrt3}{2}. Trzeci błąd: wyznaczenie AB|AB| jako 6cos60=3\textcolor{#16A06A}{6} \cdot \cos 60^\circ = 3 albo 6tg60=63\textcolor{#16A06A}{6} \cdot \text{tg}\,60^\circ = 6\sqrt3 zamiast 6cos60\tfrac{6}{\cos 60^\circ}. Warto pamiętać regułę w tę stronę, w którą jest potrzebna: przyprostokątna leżąca przy kącie to przeciwprostokątna razy cosinus, więc przeciwprostokątna to ta przyprostokątna podzielona przez cosinus. Tu wynik musi być większy od 66, bo przeciwprostokątna jest najdłuższym bokiem — a 33 i 6310,46\sqrt3 \approx 10{,}4 da się rozstrzygnąć samą tą uwagą tylko w połowie przypadków, więc lepiej znać kierunek wzoru. Czwarty błąd: przyjęcie, że przekątna jest prostopadła do podstawy; wtedy trapez byłby prostokątny, a nie równoramienny, i dane przestałyby się zgadzać.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. A2. B3. D4. A5. A6. B
7. A8. A, 29. A, 210. PT2=120P_{T_2} = 12011. Bok trójkąta AKLAKL ma długość 4412. CEEB=2\dfrac{|CE|}{|EB|} = 2
13. PDCFG=273411,69P_{DCFG} = \dfrac{27\sqrt3}{4} \approx 11{,}69

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

9Pytania i odpowiedzi

Jak zmienia się obwód figury podobnej?

Rośnie tak samo jak pojedynczy bok, czyli mnoży się przez skalę kk. Wynika to z wyłączenia wspólnego czynnika: suma boków pomnożonych przez kk to cała suma pomnożona przez kk.

Dlaczego pole rośnie k razy do kwadratu, a obwód tylko k razy?

Bo obwód jest sumą długości, a pole iloczynem dwóch wymiarów. Powiększenie mnoży przez kk zarówno podstawę, jak i wysokość, więc pole zostaje pomnożone dwukrotnie — przez kk i jeszcze raz przez kk.

Jak obliczyć skalę, znając pola dwóch figur podobnych?

Trzeba spierwiastkować stosunek pól. Jeśli pola wynoszą 2525 i 100100, to ich stosunek równa się 44, a skala jest pierwiastkiem z czterech, czyli wynosi 22.

Czy dwa prostokąty o tych samych kątach są podobne?

Niekoniecznie. Wszystkie prostokąty mają kąty proste, ale prostokąt o bokach 22 i 22 nie jest podobny do prostokąta o bokach 22 i 33, bo proporcje boków są różne. Dla czworokątów trzeba sprawdzić oba warunki.

Kiedy wystarczy sprawdzić tylko kąty?

Wyłącznie przy trójkątach, bo trójkąt jest figurą sztywną — trzy odcinki dają się złożyć tylko na jeden sposób. Dla wielokątów o większej liczbie boków ten skrót nie działa.

Co dzieje się z objętością brył podobnych?

Rośnie w skali k3k^3, bo objętość jest iloczynem trzech wymiarów. Idąc w drugą stronę, ze stosunku objętości do skali, trzeba wyciągnąć pierwiastek trzeciego stopnia.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.