Strona głównaGeometriaTwierdzenie Talesa

Twierdzenie Talesa

Dwie proste równoległe przecinające ramiona kąta dzielą je proporcjonalnie. Brzmi abstrakcyjnie, a pozwala zmierzyć wysokość drzewa, nie wchodząc na nie — wystarczy patyk i cień. Tales zmierzył w ten sposób piramidę, i to jest chyba najstarsze praktyczne zastosowanie geometrii, jakie znamy.

Dział: GeometriaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 9

Przejdź od razu do zadań (9) ↓

1Co mówi twierdzenie

To materiał nadprogramowy

Twierdzenia Talesa nie ma w podstawie programowej szkoły podstawowej. Dział o własnościach figur dla klas VII–VIII wymienia kąty, cechy przystawania trójkątów i twierdzenie Pitagorasa — Talesa tam nie ma.

Wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z podobieństwem figur, i jest materiałem maturalnym.

Wyobraź sobie kąt o wierzchołku SS i dwie równoległe proste, które przecinają oba jego ramiona. Powstają na nich odcinki — i te odcinki są ze sobą powiązane.

Treść twierdzenia

Jeżeli ramiona kąta przetniemy dwiema prostymi równoległymi, to odcinki wyznaczone na jednym ramieniu są proporcjonalne do odpowiednich odcinków na drugim ramieniu.

Kluczowe jest słowo równoległymi. Bez tego założenia twierdzenie nie obowiązuje — i to właśnie równoległość jest tu warunkiem, a nie dodatkiem. Piszę o niej osobno przy prostych równoległych i prostopadłych.

Weźmy konkretny układ: kąt o wierzchołku SS, na jednym ramieniu punkty AA i BB, na drugim CC i DD, przy czym proste ACAC i BDBD są równoległe.

SA=2,SB=6,SC=3,SD=9|SA| = 2, \quad |SB| = 6, \quad |SC| = 3, \quad |SD| = 9

Sprawdźmy: SASB=26=13\frac{|SA|}{|SB|} = \frac{2}{6} = \frac{1}{3} oraz SCSD=39=13\frac{|SC|}{|SD|} = \frac{3}{9} = \frac{1}{3}równe

Twierdzenie nie mówi, że odcinki są równe. Mówi, że zachowują ten sam stosunek — a to zupełnie co innego.

2Które odcinki wolno porównywać

Tu ginie najwięcej punktów, bo poprawnych proporcji jest kilka, a błędnych jeszcze więcej.

W naszym układzie (SA=2|SA| = 2, AB=4|AB| = 4, SB=6|SB| = 6 oraz SC=3|SC| = 3, CD=6|CD| = 6, SD=9|SD| = 9) obowiązują trzy proporcje:

proporcjaco porównujesprawdzenie
SASB=SCSD\frac{|SA|}{|SB|} = \frac{|SC|}{|SD|}bliższy do całego26=39=13\frac{2}{6} = \frac{3}{9} = \frac{1}{3}
SAAB=SCCD\frac{|SA|}{|AB|} = \frac{|SC|}{|CD|}bliższy do dalszego24=36=12\frac{2}{4} = \frac{3}{6} = \frac{1}{2}
ABSB=CDSD\frac{|AB|}{|SB|} = \frac{|CD|}{|SD|}dalszy do całego46=69=23\frac{4}{6} = \frac{6}{9} = \frac{2}{3}

Zasada, która porządkuje wszystkie trzy

Po obu stronach proporcji odcinki muszą być „tego samego rodzaju”.

Jeśli po lewej wziąłeś odcinek bliższy wierzchołka, po prawej też musi być bliższy. Jeśli po lewej cały odcinek — po prawej też cały.

Nie wolno natomiast mieszać: SASB=CDSD\textcolor{#9b1c14}{\frac{|SA|}{|SB|} = \frac{|CD|}{|SD|}} jest fałszem, bo po lewej porównujesz bliższy do całego, a po prawej dalszy do całego.

Praktyczna wskazówka: zapisz najpierw, co z czym porównujesz słowami, a dopiero potem podstaw liczby. „Bliższy do całego równa się bliższy do całego” trudniej pomylić niż same symbole.

Zauważ też, że nie porównujemy odcinków z różnych ramion między sobą — proporcja zawsze zestawia stosunek z jednego ramienia ze stosunkiem z drugiego.

3Twierdzenie odwrotne

Twierdzenie Talesa działa też w drugą stronę — i to jest wersja, o którą uczniowie pytają najczęściej.

Treść twierdzenia odwrotnego

Jeżeli odcinki wyznaczone na ramionach kąta są proporcjonalne, to proste je wyznaczające są równoległe.

Różnica jest zasadnicza. Twierdzenie proste zakłada równoległość i wyprowadza proporcję. Odwrotne zakłada proporcję i wyprowadza równoległość.

Do czego to służy? Do sprawdzania, czy dwie proste są równoległe, bez mierzenia kątów — wystarczy zmierzyć cztery odcinki i porównać dwa ułamki.

Weźmy kontrprzykład. Jeśli SA=2|SA| = 2, SB=6|SB| = 6, ale SC=3|SC| = 3 i SD=10|SD| = 10, to 26=130,333\frac{2}{6} = \frac{1}{3} \approx 0{,}333, a 310=0,3\frac{3}{10} = 0{,}3stosunki są różne, więc proste ACAC i BDBD nie są równoległe. Sprawdzenie rachunkiem współrzędnych to potwierdza ✓

To rozróżnienie warto mieć w głowie przy każdym twierdzeniu, nie tylko przy Talesie: zdanie i jego odwrotność to dwa różne zdania i oba trzeba udowadniać osobno. Tak samo jest z twierdzeniem Pitagorasa, którego wersja odwrotna pozwala rozpoznać trójkąt prostokątny.

4Jak zmierzyć drzewo, nie wchodząc na nie

Najsłynniejsze zastosowanie tego twierdzenia jest zarazem najstarsze.

Promienie słońca padają równolegle — i to jest dokładnie założenie twierdzenia Talesa. Cień patyka i cień drzewa tworzą więc dwa trójkąty o proporcjonalnych bokach.

  1. wbij w ziemię patyk o znanej wysokości, na przykład 11 m,
  2. zmierz długość jego cienia — powiedzmy 1,51{,}5 m,
  3. zmierz cień drzewa — powiedzmy 1212 m,
  4. ułóż proporcję i policz.
11,5=h12h=121,5=8 m\frac{\textcolor{#16A06A}{1}}{\textcolor{#E0453A}{1{,}5}} = \frac{h}{\textcolor{#E0453A}{12}} \quad\Rightarrow\quad h = \frac{12}{1{,}5} = \textcolor{#16A06A}{8}\text{ m}

Kontrola: 11,50,667\frac{1}{1{,}5} \approx 0{,}667 i 8120,667\frac{8}{12} \approx 0{,}667 — stosunki się zgadzają ✓

Tak Tales zmierzył piramidę

Według przekazu Tales z Miletu zmierzył w ten sposób wysokość piramidy Cheopsa około 600600 r. p.n.e. — czekał na moment, w którym jego cień równał się jego wzrostowi, i wtedy cień piramidy równał się jej wysokości.

Przy patyku 11 m i cieniu 1,51{,}5 m cień piramidy o długości 220220 m dałby wysokość 220:1,5147220 : 1{,}5 \approx 147 m — a to prawie dokładnie rzeczywista wysokość Cheopsa.

Warto to pokazać dziecku: matematyka pozwoliła zmierzyć coś, czego nie dało się dosięgnąć — i to dwa i pół tysiąca lat temu.

Ta sama metoda działa dla masztu, budynku, komina — wszędzie tam, gdzie nie da się przyłożyć taśmy.

5Związek z podobieństwem i skalą

Twierdzenie Talesa nie jest osobną ciekawostką — jest fundamentem podobieństwa figur.

Dwie proste równoległe wycinają z kąta dwa trójkąty: mniejszy przy wierzchołku i większy. Mają one te same kąty i proporcjonalne boki — czyli są podobne.

pojęcieco mówigdzie wraca
twierdzenie Talesaodcinki proporcjonalnepodstawa całej reszty
podobieństwo trójkątówfigury o tym samym kształcie, różnej wielkościliceum
skalaliczbowy zapis tej proporcjiklasa 6
proporcjenarzędzie rachunkoweklasa 6

Ciekawe, że skalę uczeń poznaje wcześniej niż twierdzenie, które ją uzasadnia. W klasie szóstej używa mapy w skali 1:500001:50\,000, a dopiero w liceum dowiaduje się, dlaczego to działa.

Praktycznie oznacza to, że każde zadanie o mapie, planie albo modelu jest w istocie zadaniem z twierdzenia Talesa — tylko zapisanym prościej.

Sam rachunek na proporcjach — mnożenie na krzyż i przekształcanie — opisuję przy proporcjach.

6Przykłady krok po kroku

Trzy przykłady: brakujący odcinek, sprawdzenie równoległości i pomiar cieniem.

Przykład 1 Brakujący odcinek

Ramiona kąta przecięto dwiema prostymi równoległymi. Na pierwszym ramieniu powstały odcinki SA=2|SA| = 2 i AB=4|AB| = 4, na drugim SC=3|SC| = 3. Ile wynosi CD|CD|?

  1. Proste są równoległe, więc obowiązuje twierdzenie Talesa.
  2. Wybieram proporcję zestawiającą odcinki tego samego rodzaju: bliższy do dalszego.
  3. SAAB=SCCD\frac{|SA|}{|AB|} = \frac{|SC|}{|CD|}, czyli 24=3CD\frac{2}{4} = \frac{3}{|CD|}.
  4. Mnożę na krzyż: 2CD=43=122 \cdot |CD| = 4 \cdot 3 = 12.
  5. Stąd CD=6|CD| = 6.
  6. Kontrola inną proporcją: SASB=26=13\frac{|SA|}{|SB|} = \frac{2}{6} = \frac{1}{3} oraz SCSD=39=13\frac{|SC|}{|SD|} = \frac{3}{9} = \frac{1}{3} ✓ (bo SD=3+6=9|SD| = 3 + 6 = 9)
  7. Kontrola sensu: skoro na pierwszym ramieniu dalszy odcinek jest dwa razy dłuższy od bliższego, na drugim musi być tak samo — 6=236 = 2 \cdot 3

Odpowiedź: CD=6|CD| = 6

Sprawdzenie drugą proporcją jest tu warte zachodu, bo wyłapuje najczęstszy błąd — pomieszanie rodzajów odcinków. Jeśli obie proporcje dają zgodny wynik, dobór był poprawny.

Przykład 2 Czy proste są równoległe

Na ramionach kąta zmierzono: SA=2|SA| = 2, SB=6|SB| = 6, SC=3|SC| = 3, SD=10|SD| = 10. Czy proste ACAC i BDBD są równoległe?

  1. Korzystam z twierdzenia odwrotnego: proste są równoległe wtedy i tylko wtedy, gdy odpowiednie stosunki są równe.
  2. Liczę pierwszy stosunek: SASB=26=130,333\frac{|SA|}{|SB|} = \frac{2}{6} = \frac{1}{3} \approx 0{,}333.
  3. Liczę drugi: SCSD=310=0,3\frac{|SC|}{|SD|} = \frac{3}{10} = 0{,}3.
  4. 0,3330,30{,}333 \neq 0{,}3stosunki są różne.
  5. Zatem proste ACAC i BDBD nie są równoległe.
  6. Kontrola: gdyby miały być równoległe przy SC=3|SC| = 3, to SD|SD| musiałoby wynosić 99, a nie 1010
  7. Kontrola współrzędnymi potwierdza brak równoległości ✓

Odpowiedź: Nie są równoległe.

To zastosowanie twierdzenia odwrotnego: sprawdzamy równoległość, mierząc same odcinki, bez kątomierza. Przy niewielkiej różnicy — tu zaledwie jedna jednostka — oko by tego nie wychwyciło.

Przykład 3 Wysokość drzewa z cienia

Patyk wysokości 11 m rzuca cień długości 1,51{,}5 m. W tym samym czasie drzewo rzuca cień 1212 m. Jak wysokie jest drzewo?

  1. Promienie słońca padają równolegle, więc patyk z cieniem i drzewo z cieniem tworzą figury o proporcjonalnych bokach.
  2. Układam proporcję: wysokosˊcˊ patykacienˊ patyka=wysokosˊcˊ drzewacienˊ drzewa\frac{\text{wysokość patyka}}{\text{cień patyka}} = \frac{\text{wysokość drzewa}}{\text{cień drzewa}}.
  3. Podstawiam: 11,5=h12\frac{1}{1{,}5} = \frac{h}{12}.
  4. Mnożę na krzyż: 1,5h=121{,}5 \cdot h = 12, czyli h=121,5=8h = \frac{12}{1{,}5} = 8 m.
  5. Kontrola stosunkami: 11,50,667\frac{1}{1{,}5} \approx 0{,}667 oraz 8120,667\frac{8}{12} \approx 0{,}667
  6. Kontrola sensu: cień drzewa jest osiem razy dłuższy od cienia patyka (12:1,5=812 : 1{,}5 = 8), więc drzewo musi być osiem razy wyższe od patyka — czyli 88 m ✓
  7. Uwaga praktyczna: oba cienie trzeba zmierzyć w tym samym momencie, bo słońce się przesuwa.

Odpowiedź: Drzewo ma 88 m wysokości.

Ostatnia kontrola pokazuje sedno metody: stosunek cieni równa się stosunkowi wysokości. Nie trzeba nawet układać proporcji — wystarczy zauważyć, ile razy jeden cień mieści się w drugim.

7Najczęstsze błędy

Cztery błędy — pierwszy odpowiada za większość złych proporcji.

Zestawienie odcinków różnego rodzaju

Skąd się bierze: Uczeń zapisuje SASB=CDSD\frac{|SA|}{|SB|} = \frac{|CD|}{|SD|}, mieszając stosunek „bliższy do całego” ze stosunkiem „dalszy do całego”. Wynik jest błędny, choć obie strony wyglądają podobnie.

Jak zrobić dobrze: Zapisz najpierw słowami, co porównujesz: „bliższy do całego = bliższy do całego”. Podstaw liczby dopiero wtedy. Kontrolą jest policzenie zadania drugą poprawną proporcją — musi wyjść to samo.

Pominięcie założenia o równoległości

Skąd się bierze: Twierdzenie obowiązuje wyłącznie przy prostych równoległych. Uczeń stosuje je do dowolnych dwóch prostych przecinających ramiona i dostaje wynik, który z rysunkiem nie ma nic wspólnego.

Jak zrobić dobrze: Sprawdź w treści albo na rysunku, czy równoległość jest podana. Jeśli nie ma o niej mowy, twierdzenia użyć nie wolno — chyba że zadanie każe ją najpierw wykazać.

Mylenie twierdzenia z twierdzeniem odwrotnym

Skąd się bierze: Twierdzenie proste z równoległości wyprowadza proporcję, odwrotne z proporcji wyprowadza równoległość. Użycie jednego zamiast drugiego oznacza założenie tego, co miało być udowodnione.

Jak zrobić dobrze: Zadaj pytanie: co jest dane, a co szukane? Jeśli dana jest równoległość — twierdzenie proste. Jeśli dane są długości, a pytanie dotyczy równoległości — odwrotne.

Dodawanie zamiast mnożenia przy proporcji

Skąd się bierze: Widząc 26=3x\frac{2}{6} = \frac{3}{x}, uczeń zauważa, że 6=2+46 = 2 + 4, i dopisuje x=3+4=7x = 3 + 4 = 7. Proporcja opiera się jednak na mnożeniu: skoro lewa strona to jedna trzecia, to xx musi wynosić 99.

Jak zrobić dobrze: Stosuj mnożenie na krzyż albo pytaj „ile razy”, a nie „o ile więcej”. Proporcjonalność to zależność mnożnikowa — opisuję ją przy proporcjach.

Zadania maturalne — twierdzenie Talesa i odcinek równoległy do boku

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co policzone po drodze. Prosta równoległa do boku trójkąta odcina trójkąt podobny do całego — i to jest jedyne narzędzie potrzebne na tej stronie. Stąd proporcja: odcinek do odcinka jak cały bok do całego boku.
Jedna rzecz decyduje o powodzeniu i to na niej wykłada się większość zadań: w proporcji trzeba konsekwentnie porównywać albo całe boki z całymi, albo części z częściami — nigdy część z całością. Gdy treść podaje fragment boku (np. odcinek od wierzchołka do punktu podziału), a proporcja wymaga całego boku, trzeba go najpierw złożyć: cały bok == fragment ++ pozostała część. To zwykle prowadzi do równania z niewiadomą po obu stronach — i tak ma być.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (sierpień 2014)1 pktłatwe

Odcinki BCBC i DEDE są równoległe i AE=4|AE| = 4, DE=3|DE| = 3 (zobacz rysunek). Punkt DD jest środkiem odcinka ABAB. Długość odcinka BCBC jest równa
Trojkat ABC z odcinkiem DE rownoleglym do BC, D w srodku AB34ABCDE
  • A. 44
  • B. 66
  • C. 88
  • D. 1616
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Krok 1 — skala wprost z treści. Punkt DD jest środkiem odcinka ABAB, więc
  2. ADAB=12\dfrac{|AD|}{|AB|} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12}
  3. Krok 2 — trójkąty podobne. Skoro DEBCDE \parallel BC, to trójkąt ADEADE jest podobny do trójkąta ABCABC — mają wspólny kąt przy AA, a kąty przy DD i BB są równe jako kąty odpowiadające przy prostych równoległych.
  4. Skala podobieństwa to właśnie 12\textcolor{#E0453A}{\tfrac12}, więc każdy odpowiadający sobie odcinek jest dwa razy krótszy — w tym DEDE wobec BCBC:
  5. DEBC=12BC=2DE=23=6\dfrac{\textcolor{#16A06A}{|DE|}}{|BC|} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12} \qquad \Longrightarrow \qquad |BC| = \textcolor{#16A06A}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{|DE|} = \textcolor{#16A06A}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{3} = 6
  6. Odpowiedź: BC=6|BC| = 6, czyli B.
  7. Kontrola: skoro skala wynosi 12\tfrac12, to także AE=12AC|AE| = \tfrac12|AC|, więc AC=24=8|AC| = 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = \textcolor{#E0453A}{8} — a to znaczy, że EE jest środkiem ACAC. Rzeczywiście: prosta przez środki dwóch boków jest równoległa do trzeciego i dwa razy krótsza.
  8. Dana AE=4|AE| = 4 nie była potrzebna do policzenia BCBC — służy tylko do potwierdzenia, że EE jest środkiem. To częste w zadaniach maturalnych: nie każda liczba w treści wchodzi do rachunku.

💡 Wskazówka: Informacja „DD jest środkiem ABAB” podaje skalę wprost: 12\tfrac12. Nie trzeba wtedy żadnej proporcji z niewiadomą — wystarczy pomnożyć albo podzielić przez dwa. Warto pamiętać wniosek ogólny: odcinek łączący środki dwóch boków trójkąta jest równoległy do trzeciego boku i dwa razy od niego krótszy.

⚠ Podanie 88 (odpowiedź C), czyli podwojenie danej AE=4|AE| = 4 zamiast DE=3|DE| = 3 — pytanie dotyczy BCBC, a odcinkiem odpowiadającym BCBC jest DEDE, nie AEAE. Odcinek AEAE odpowiada bokowi ACAC. Warto przed rachunkiem wypisać pary: ADABAD \leftrightarrow AB, AEACAE \leftrightarrow AC, DEBCDE \leftrightarrow BC. Drugi błąd: pomnożenie przez cztery i wybór 1616 — skala dotyczy długości, więc mnożymy przez 22, a nie przez 222^2; kwadrat skali odnosi się do pól.

Zadanie 2 (maj 2010)1 pktśrednie

Odcinki ABAB i DEDE są równoległe. Długości odcinków CDCD, DEDE i ABAB są odpowiednio równe 11, 33, 99 (zobacz rysunek). Długość odcinka ADAD jest równa
Trojkat z odcinkiem DE rownoleglym do AB, CD rowne 1, DE rowne 3, AB rowne 9319ABCDE
  • A. 22
  • B. 33
  • C. 55
  • D. 66
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Krok 1 — skala z dwóch odcinków równoległych. Trójkąt CDECDE jest podobny do trójkąta CABCAB (bo DEABDE \parallel AB), a odcinki DEDE i ABAB odpowiadają sobie:
  2. k=DEAB=39=13k = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{|DE|}}{\textcolor{#16A06A}{|AB|}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{3}}{\textcolor{#16A06A}{9}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac13}
  3. Krok 2 — ta sama skala dla boku CACA. Odcinek CDCD odpowiada całemu bokowi CACA:
  4. CDCA=13CA=3CD=31=3\dfrac{\textcolor{#16A06A}{|CD|}}{|CA|} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac13} \qquad \Longrightarrow \qquad |CA| = \textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{|CD|} = \textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{1} = \textcolor{#E0453A}{3}
  5. Krok 3 — z całości odejmujemy część. Punkt DD leży na odcinku CACA, więc
  6. AD=CACD=31=2|AD| = |CA| - |CD| = \textcolor{#E0453A}{3} - \textcolor{#16A06A}{1} = 2
  7. Odpowiedź: AD=2|AD| = 2, czyli A.
  8. Kontrola: przy CD=1|CD| = 1 i AD=2|AD| = 2 cały bok ma 3\textcolor{#E0453A}{3}, więc stosunek CDCA=13\tfrac{|CD|}{|CA|} = \tfrac13 ✓ — zgodnie ze skalą wyznaczoną z odcinków równoległych.
  9. To sedno całej strony. Skala wiąże CDCD z całym CACA, a nie z jego pozostałą częścią ADAD. Kto zapisze CDAD=13\tfrac{|CD|}{|AD|} = \tfrac13, dostanie AD=3|AD| = 3 — i właśnie ta liczba siedzi wśród odpowiedzi jako dystraktor B.

💡 Wskazówka: Wyznacz skalę z pary odcinków równoległych — one zawsze sobie odpowiadają i zwykle oba są podane. Potem pilnuj, żeby po drugiej stronie proporcji stały całe boki, a nie ich fragmenty. Na końcu prawie zawsze trzeba odjąć: szukany fragment to cały bok minus fragment dany.

⚠ Zapisanie proporcji CDAD=DEAB\tfrac{|CD|}{|AD|} = \tfrac{|DE|}{|AB|}, czyli porównanie części z częścią zamiast części z całością. Daje to AD=3|AD| = 3 — odpowiedź B, i to najczęstsza pomyłka w tym typie zadania. Twierdzenie Talesa mówi o stosunku odcinka do całego boku, bo trójkąt CDECDE jest podobny do CABCAB, a nie do jakiegoś trójkąta zbudowanego na ADAD. Drugi błąd: pominięcie ostatniego odejmowania i podanie CA=3|CA| = 3 jako odpowiedzi.

Zadanie 3 (sierpień 2017)1 pktśrednie

W trójkącie ABCABC punkt DD leży na boku BCBC, a punkt EE leży na boku ACAC. Odcinek DEDE jest równoległy do boku ABAB, a ponadto AE=DE=4|AE| = |DE| = 4, AB=6|AB| = 6 (zobacz rysunek). Odcinek CECE ma długość
Trojkat ABC z odcinkiem DE rownoleglym do AB, AE i DE rowne 4, AB rowne 6446ABCDE
  • A. 163\dfrac{16}{3}
  • B. 83\dfrac{8}{3}
  • C. 88
  • D. 66
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Tu szukany odcinek jest częścią boku, a dana jest jego druga część — więc proporcja da równanie z niewiadomą po obu stronach.
  2. Krok 1 — skala z odcinków równoległych. Trójkąt CEDCED jest podobny do CABCAB, a odpowiadają sobie DEDE i ABAB:
  3. k=DEAB=46=23k = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{|DE|}}{\textcolor{#16A06A}{|AB|}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{4}}{\textcolor{#16A06A}{6}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac23}
  4. Krok 2 — proporcja na boku CACA. Oznaczmy CE=x|CE| = x. Cały bok to
  5. CA=CE+EA=x+4|CA| = |CE| + \textcolor{#16A06A}{|EA|} = x + \textcolor{#16A06A}{4}
  6. Odcinek CECE odpowiada całemu bokowi CACA, więc
  7. xx+4=23\dfrac{x}{x + \textcolor{#16A06A}{4}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac23}
  8. Krok 3 — rozwiązujemy. Mnożymy na krzyż:
  9. 3x=2(x+4)=2x+8x=8\textcolor{#E0453A}{3}x = \textcolor{#E0453A}{2}\left(x + \textcolor{#16A06A}{4}\right) = \textcolor{#E0453A}{2}x + \textcolor{#E0453A}{8} \qquad \Longrightarrow \qquad x = 8
  10. Odpowiedź: CE=8|CE| = 8, czyli C.
  11. Kontrola: przy CE=8|CE| = 8 cały bok CA=8+4=12|CA| = 8 + 4 = \textcolor{#E0453A}{12}, więc CECA=812=23\tfrac{|CE|}{|CA|} = \tfrac{8}{12} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac23} ✓ zgodnie ze skalą.
  12. Kontrola sensowności. Skala 23\tfrac23 jest większa od 12\tfrac12, więc odcięty trójkąt zajmuje ponad połowę boku — czyli CE|CE| musi być większe od EA=4|EA| = 4. Wynik 8>48 > 4 ✓ To od razu odrzuca odpowiedzi 832,67\tfrac83 \approx \textcolor{#E0453A}{2{,}67} i częściowo zawęża resztę.

💡 Wskazówka: Gdy dana jest jedna część boku, a szukana druga, oznacz szukaną literą i zapisz cały bok jako sumę. Proporcja xx+4=23\tfrac{x}{x+4} = \tfrac23 ma niewiadomą po obu stronach i to jest normalne — mnożenie na krzyż ją rozwiązuje w jednej linijce. Kontrola: jeśli skala przekracza 12\tfrac12, szukany fragment przy wierzchołku jest dłuższy od pozostałego.

⚠ Zapisanie CEEA=23\tfrac{|CE|}{|EA|} = \tfrac23, czyli porównanie dwóch części boku. Daje to CE=83|CE| = \tfrac83 — odpowiedź B. Stosunek 23\tfrac23 dotyczy odcinka do całego boku. Drugi błąd: odwrócenie skali i zapisanie xx+4=32\tfrac{x}{x+4} = \tfrac32, co daje x=12x = -12; wynik ujemny natychmiast sygnalizuje odwróconą proporcję. Trzeci: podanie CA=12|CA| = 12 zamiast CE|CE| — poprawnie policzona długość, ale innego odcinka.

Zadanie 4 (czerwiec 2014)1 pktśrednie

W trójkącie EFGEFG bok EFEF ma długość 2121. Prosta równoległa do boku EFEF przecina boki EGEG i FGFG trójkąta odpowiednio w punktach HH oraz II (zobacz rysunek) w taki sposób, że HI=7|HI| = 7 i GI=3|GI| = 3. Wtedy długość odcinka FIFI jest równa
Trojkat EFG z odcinkiem HI rownoleglym do EF, EF rowne 21, HI rowne 7, GI rowne 37321EFGHI
  • A. 66
  • B. 99
  • C. 1212
  • D. 1717
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Krok 1 — skala. Trójkąt GHIGHI jest podobny do GEFGEF, bo HIEFHI \parallel EF. Odpowiadają sobie właśnie te dwa odcinki:
  2. k=HIEF=721=13k = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{|HI|}}{\textcolor{#16A06A}{|EF|}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{7}}{\textcolor{#16A06A}{21}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac13}
  3. Krok 2 — cały bok GFGF. Odcinek GIGI odpowiada całemu bokowi GFGF:
  4. GIGF=13GF=3GI=33=9\dfrac{\textcolor{#16A06A}{|GI|}}{|GF|} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac13} \qquad \Longrightarrow \qquad |GF| = \textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{|GI|} = \textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{3} = \textcolor{#E0453A}{9}
  5. Krok 3 — odejmujemy. Punkt II leży na GFGF, więc
  6. FI=GFGI=93=6|FI| = |GF| - \textcolor{#16A06A}{|GI|} = \textcolor{#E0453A}{9} - \textcolor{#16A06A}{3} = 6
  7. Odpowiedź: FI=6|FI| = 6, czyli A.
  8. Kontrola: przy GI=3|GI| = 3 i IF=6|IF| = 6 cały bok ma 9\textcolor{#E0453A}{9}, a 39=13\tfrac{3}{9} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac13}
  9. Uwaga na odpowiedź 99 (B). To długość całego boku GFGF, czyli wynik drugiego kroku. Zadanie pyta o FIFI, więc trzeba jeszcze odjąć GI|GI|. To najczęstsza pomyłka w tym typie zadania: zatrzymanie się o jeden krok za wcześnie, na poprawnie policzonej, ale innej długości.
  10. Kontrola sensowności. Skala 13\tfrac13 jest mniejsza od 12\tfrac12, więc odcięty trójkąt zajmuje mniej niż połowę boku — czyli GI|GI| musi być krótsze od IF|IF|. Wynik 3<63 < 6

💡 Wskazówka: Zauważ, że w tym zadaniu i w poprzednich powtarza się ten sam trzytaktowy schemat: skala z odcinków równoległych → cały bok z proporcji → odejmowanie. Ostatni krok jest najłatwiejszy do pominięcia, bo po drugim kroku ma się już „ładną” liczbę. Przed wpisaniem odpowiedzi przeczytaj jeszcze raz, o który odcinek pyta treść.

⚠ Podanie 99 (odpowiedź B), czyli całego boku GFGF zamiast jego części FIFI. Drugi błąd: porównanie części z częścią, czyli GIFI=13\tfrac{|GI|}{|FI|} = \tfrac13, co daje FI=9|FI| = 9 — tę samą liczbę, ale z innego, błędnego rozumowania. Dlatego kontrola przez złożenie boku (3+6=93 + 6 = 9, a 39=13\tfrac39 = \tfrac13 ✓) jest ważniejsza niż sam wynik. Trzeci: odpowiedź 1717 (D) to 213121 - 3 - 1? — dokładniej, to liczba zbudowana z danych bez sensownej drogi; odrzuca ją kontrola sensowności, bo FI|FI| musi być krótsze od EF=21|EF| = 21 i porównywalne z GI|GI|.

Zadanie 5 (listopad 2009)1 pktśrednie

Oblicz długość odcinka AEAE wiedząc, że ABCDAB \parallel CD i AB=6|AB| = 6, AC=4|AC| = 4, CD=8|CD| = 8 (zobacz rysunek).
Dwie polproste z punktu E przeciete rownoleglymi AB i CD, AB rowne 6, AC rowne 4, CD rowne 8648ECDAB
  • A. AE=2|AE| = 2
  • B. AE=4|AE| = 4
  • C. AE=6|AE| = 6
  • D. AE=12|AE| = 12
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Inny układ niż dotąd: nie ma trójkąta z odciętym wierzchołkiem, ale dwie półproste wychodzące z punktu EE, przecięte dwiema prostymi równoległymi ABAB i CDCD. Twierdzenie Talesa działa tu identycznie.
  2. Krok 1 — skala z odcinków równoległych:
  3. k=ABCD=68=34k = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{|AB|}}{\textcolor{#16A06A}{|CD|}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{6}}{\textcolor{#16A06A}{8}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac34}
  4. Krok 2 — proporcja na półprostej. Trójkąt EABEAB jest podobny do ECDECD, więc odcinek EAEA odpowiada całemu odcinkowi ECEC. Oznaczmy AE=x|AE| = x; punkt AA leży między EE i CC, więc
  5. EC=x+AC=x+4|EC| = x + \textcolor{#16A06A}{|AC|} = x + \textcolor{#16A06A}{4}
  6. xx+4=34\dfrac{x}{x + \textcolor{#16A06A}{4}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac34}
  7. Krok 3 — mnożymy na krzyż:
  8. 4x=3(x+4)=3x+12x=12\textcolor{#E0453A}{4}x = \textcolor{#E0453A}{3}\left(x + \textcolor{#16A06A}{4}\right) = \textcolor{#E0453A}{3}x + \textcolor{#E0453A}{12} \qquad \Longrightarrow \qquad x = 12
  9. Odpowiedź: AE=12|AE| = 12, czyli D.
  10. Kontrola: przy AE=12|AE| = 12 mamy EC=12+4=16|EC| = 12 + 4 = \textcolor{#E0453A}{16}, a 1216=34\tfrac{12}{16} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac34} ✓ zgodnie ze skalą.
  11. Kontrola sensowności. Skala 34\tfrac34 jest bliska jedynki, więc oba trójkąty są podobnej wielkości — a to znaczy, że odcinek ACAC (różnica) musi być mały w porównaniu z AEAE. Iloraz ACAE=412=13\tfrac{|AC|}{|AE|} = \tfrac{4}{12} = \tfrac13 ✓ Gdyby wyszło AE=2|AE| = 2, różnica byłaby dwa razy większa od samego odcinka, co przy skali 34\tfrac34 jest niemożliwe.

💡 Wskazówka: Twierdzenie Talesa nie wymaga trójkąta — wystarczą dwie półproste z jednego punktu i dwie proste równoległe. Rozpoznaj, który punkt jest wierzchołkiem (tu EE), i traktuj układ jak dwa trójkąty podobne o wspólnym wierzchołku. Dalej schemat jest ten sam: skala z odcinków równoległych, potem proporcja z całym odcinkiem od wierzchołka.

⚠ Zapisanie AEAC=34\tfrac{|AE|}{|AC|} = \tfrac34 i wyjście na AE=3|AE| = 3 — czyli znowu porównanie części z częścią. Odcinek ACAC nie jest odpowiednikiem niczego w mniejszym trójkącie; odpowiednikiem EAEA jest całe ECEC. Drugi błąd: odwrócenie skali i zapisanie xx+4=43\tfrac{x}{x+4} = \tfrac43, co daje x=16x = -16 — wynik ujemny od razu pokazuje, że skala jest odwrócona. Trzeci: podanie EC=16|EC| = 16 zamiast AE|AE|.

Zadanie 6 (informator CKE)1 pktśrednie

Odcinki ABAB i CDCD są równoległe. Długości odcinków ABAB, CDCD i ADAD są podane na rysunku. Długość odcinka DEDE jest równa
Dwie polproste z punktu E przeciete rownoleglymi CD i AB, CD rowne 20, AB rowne 32, AD rowne 24203224EABDC
  • A. 4444
  • B. 4040
  • C. 3636
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Ten sam układ co w poprzednim zadaniu — dwie półproste z punktu EE przecięte równoległymi ABAB i CDCD — tylko z większymi liczbami.
  2. Krok 1 — skala:
  3. k=CDAB=2032=58k = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{|CD|}}{\textcolor{#16A06A}{|AB|}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{20}}{\textcolor{#16A06A}{32}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac58}
  4. (skróciliśmy przez 4\textcolor{#E0453A}{4})
  5. Krok 2 — proporcja na półprostej E ⁣ ⁣D ⁣ ⁣AE\!-\!D\!-\!A. Punkt DD leży bliżej EE, więc odcinek EDED odpowiada całemu odcinkowi EAEA. Oznaczmy DE=x|DE| = x:
  6. EA=x+AD=x+24|EA| = x + \textcolor{#16A06A}{|AD|} = x + \textcolor{#16A06A}{24}
  7. xx+24=58\dfrac{x}{x + \textcolor{#16A06A}{24}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac58}
  8. Krok 3 — mnożymy na krzyż:
  9. 8x=5(x+24)=5x+1203x=120x=40\textcolor{#E0453A}{8}x = \textcolor{#E0453A}{5}\left(x + \textcolor{#16A06A}{24}\right) = \textcolor{#E0453A}{5}x + \textcolor{#E0453A}{120} \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{3}x = \textcolor{#E0453A}{120} \qquad \Longrightarrow \qquad x = 40
  10. Odpowiedź: DE=40|DE| = 40, czyli B.
  11. Kontrola: przy DE=40|DE| = 40 mamy EA=40+24=64|EA| = 40 + 24 = \textcolor{#E0453A}{64}, a 4064=58\tfrac{40}{64} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac58}
  12. Dlaczego warto skrócić skalę na początku. Bez skrócenia proporcja brzmiałaby xx+24=2032\tfrac{x}{x+24} = \tfrac{20}{32} i mnożenie na krzyż dałoby 32x=20x+48032x = 20x + 480, czyli 12x=48012x = 480. Ten sam wynik, ale na większych liczbach — a każde dodatkowe zero to okazja do pomyłki.
  13. Kontrola sensowności. Skala 58\tfrac58 oznacza, że DE|DE| stanowi 58\tfrac58 odcinka EA|EA|, więc pozostałe 38\tfrac38 to AD=24|AD| = 24. Stąd 18\tfrac18 odpowiada 8\textcolor{#E0453A}{8}, a 58\tfrac58 to 58=405 \cdot \textcolor{#E0453A}{8} = \textcolor{#E0453A}{40} ✓ — to nawet szybsza droga niż równanie.

💡 Wskazówka: Skróć skalę zanim wstawisz ją do proporcji — 2032=58\tfrac{20}{32} = \tfrac58 upraszcza cały dalszy rachunek. Warto też znać drogę „przez części”: skala 58\tfrac58 dzieli odcinek EAEA na 88 równych części, z których 55 to DEDE, a pozostałe 33 to AD=24AD = 24; jedna część ma więc 88, a DEDE to pięć części, czyli 4040. Przy okrągłych liczbach jest to szybsze od równania.

⚠ Porównanie części z częścią, czyli DEAD=58\tfrac{|DE|}{|AD|} = \tfrac58, co daje DE=15|DE| = 15 — liczby nie ma wśród odpowiedzi, więc błąd się ujawnia, ale kosztuje powrót do zadania. Drugi błąd: odwrócenie skali i użycie 3220=85\tfrac{32}{20} = \tfrac85, co prowadzi do wyniku ujemnego. Trzeci: podanie EA=64|EA| = 64 zamiast DE|DE| — poprawnie policzona długość innego odcinka.

Zadanie 7 (informator CKE)1 pktłatwe

Odcinki BCBC i DEDE są równoległe. Długości odcinków ACAC, CECE i BCBC są podane na rysunku. Długość odcinka DEDE jest równa
Dwie polproste z punktu A przeciete rownoleglymi BC i DE, AC rowne 4, CE rowne 6, BC rowne 4446AEDCB
  • A. 66
  • B. 88
  • C. 1010
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Różnica wobec poprzednich zadań: tutaj obie części boku są podane, więc cały bok składamy prostym dodawaniem i nie ma żadnego równania z niewiadomą.
  2. Krok 1 — cały odcinek AEAE:
  3. AE=AC+CE=4+6=10|AE| = \textcolor{#16A06A}{|AC|} + \textcolor{#16A06A}{|CE|} = \textcolor{#16A06A}{4} + \textcolor{#16A06A}{6} = \textcolor{#E0453A}{10}
  4. Krok 2 — skala. Trójkąt ABCABC jest podobny do ADEADE (bo BCDEBC \parallel DE), a odcinek ACAC odpowiada całemu AEAE:
  5. k=ACAE=410=25k = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{|AC|}}{\textcolor{#E0453A}{|AE|}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{4}}{\textcolor{#E0453A}{10}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac25}
  6. Krok 3 — szukany odcinek. Odcinki BCBC i DEDE odpowiadają sobie, więc
  7. BCDE=25DE=BC2/5=452=10\dfrac{\textcolor{#16A06A}{|BC|}}{|DE|} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac25} \qquad \Longrightarrow \qquad |DE| = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{|BC|}}{\textcolor{#E0453A}{2/5}} = \textcolor{#16A06A}{4} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac52} = 10
  8. Odpowiedź: DE=10|DE| = 10, czyli C.
  9. Kontrola: skala 25\tfrac25 oznacza, że mniejszy trójkąt jest 2,52{,}5 raza mniejszy. Sprawdźmy oba odcinki: ACAE=410=0,4\tfrac{|AC|}{|AE|} = \tfrac{4}{10} = \textcolor{#E0453A}{0{,}4} oraz BCDE=410=0,4\tfrac{|BC|}{|DE|} = \tfrac{4}{10} = \textcolor{#E0453A}{0{,}4} ✓ Zgadza się.
  10. Ciekawostka o danych. Odcinki ACAC i BCBC mają tę samą długość 44 — i to jest pułapka, bo łatwo je pomylić przy podstawianiu. Skutek jest jednak wygodny: skoro AC=BC|AC| = |BC|, to również AE=DE|AE| = |DE|, więc szukana długość równa się policzonemu w pierwszym kroku AE=10|AE| = 10. Warto to zauważyć jako kontrolę, ale nie jako metodę — przy innych danych taka zbieżność nie zachodzi.

💡 Wskazówka: Sprawdź najpierw, czy obie części boku są podane — jeśli tak, cały bok dostajesz dodawaniem i całe zadanie to dwie proporcje bez niewiadomej. To najprostszy wariant na tej stronie i warto go rozpoznać, żeby nie zaczynać od układania równania. Uważaj tylko na dane o tej samej wartości: tu i AC|AC|, i BC|BC| wynoszą 44, więc trzeba pilnować, którą liczbę wstawiasz gdzie.

⚠ Użycie CE=6|CE| = 6 jako całego odcinka i policzenie skali 46\tfrac46, co daje DE=6|DE| = 6 — odpowiedź A. Odcinek ACAC porównuje się z całym AEAE, a nie z pozostałą częścią CECE. Drugi błąd: odwrócenie proporcji w ostatnim kroku, czyli DE=425=1,6|DE| = 4 \cdot \tfrac25 = 1{,}6; skoro większy trójkąt ma dłuższe boki, DE|DE| musi być większe od BC|BC|. Kontrola przez porównanie obu stosunków (0,40{,}4 i 0,40{,}4) wyłapuje oba te błędy.

Zadania otwarte

Zadanie 8 (sierpień 2022)2 pkttrudniejsze

Dany jest trójkąt równoboczny ABCABC o boku długości 2424. Punkt EE leży na boku ABAB, a punkt FF — na boku BCBC tego trójkąta. Odcinek EFEF jest równoległy do boku ACAC i przechodzi przez środek SS wysokości CDCD trójkąta ABCABC (zobacz rysunek). Oblicz długość odcinka EFEF.
Trojkat rownoboczny o boku 24 z wysokoscia CD i odcinkiem EF rownoleglym do AC, przechodzacym przez srodek S wysokosci24ABCEDSF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: EF=18|EF| = 18

  1. Krok 1 — jedna niewiadoma zamiast dwóch. Odcinek EFEF jest równoległy do boku ACAC, więc trójkąt BEFBEF jest podobny do trójkąta BACBAC. Ale trójkąt ABCABC jest równoboczny, czyli ma wszystkie kąty po 6060^\circ — a podobieństwo je przenosi. Trójkąt BEFBEF jest zatem też równoboczny, i stąd
  2. EF=BE|EF| = |BE|
  3. Zamiast szukać odcinka EFEF, wystarczy więc znaleźć położenie punktu EE na boku ABAB.
  4. Krok 2 — gdzie leży punkt SS. Wysokość trójkąta równobocznego o boku aa to h=a32h = \tfrac{a\sqrt3}{2}, więc
  5. CD=2432=123|CD| = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{24}\sqrt3}{2} = \textcolor{#E0453A}{12\sqrt3}
  6. Punkt SS jest środkiem tej wysokości, a jej dolnym końcem jest DD, zatem
  7. DS=12123=63|DS| = \textcolor{#E0453A}{\tfrac12} \cdot \textcolor{#E0453A}{12\sqrt3} = \textcolor{#E0453A}{6\sqrt3}
  8. Krok 3 — trójkąt prostokątny EDSEDS. Tu jest sedno zadania. Wysokość CDCD jest prostopadła do podstawy ABAB, więc trójkąt EDSEDS ma kąt prosty przy DD. Kąt przy EE znamy: odcinek ESES leży na prostej EFEF, która jest równoległa do ACAC, więc tworzy z podstawą ABAB taki sam kąt jak ACAC, czyli
  9. SED=CAB=60\sphericalangle SED = \sphericalangle CAB = \textcolor{#E0453A}{60^\circ}
  10. Z definicji tangensa w trójkącie prostokątnym EDSEDS:
  11. tg60=DSEDED=633=6\text{tg}\,\textcolor{#E0453A}{60^\circ} = \dfrac{|DS|}{|ED|} \qquad \Longrightarrow \qquad |ED| = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{6\sqrt3}}{\textcolor{#E0453A}{\sqrt3}} = \textcolor{#E0453A}{6}
  12. Krok 4 — długość BEBE. Wysokość trójkąta równobocznego jest zarazem środkową, więc DD jest środkiem podstawy: DB=12|DB| = \textcolor{#E0453A}{12}. Punkt EE leży między AA i DD, zatem
  13. BE=ED+DB=6+12=18|BE| = |ED| + |DB| = \textcolor{#E0453A}{6} + \textcolor{#E0453A}{12} = \textcolor{#E0453A}{18}
  14. Krok 5 — odpowiedź. Z kroku 1 wiemy, że EF=BE|EF| = |BE|:
  15. EF=18|EF| = 18
  16. Odpowiedź: EF=18|EF| = 18.
  17. Kontrola przez skalę. Skala podobieństwa trójkąta BEFBEF do BACBAC to BEBA=1824=34\tfrac{|BE|}{|BA|} = \tfrac{\textcolor{#E0453A}{18}}{\textcolor{#16A06A}{24}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac34}. Wtedy także BF=2434=18|BF| = \textcolor{#16A06A}{24} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac34} = \textcolor{#E0453A}{18}, czyli trójkąt BEFBEF ma wszystkie boki po 18\textcolor{#E0453A}{18} — jest równoboczny, zgodnie z krokiem 1  ✓
  18. Kontrola sensowności: AE=2418=6|AE| = \textcolor{#16A06A}{24} - \textcolor{#E0453A}{18} = \textcolor{#E0453A}{6}, więc punkt EE leży w jednej czwartej boku ABAB, licząc od AA. Na rysunku faktycznie jest bliżej AA niż DD  ✓ A skoro EF=18|EF| = 18 jest mniejsze od 24\textcolor{#16A06A}{24}, odcinek jest krótszy od boku — jak być musi, bo leży wewnątrz trójkąta.

💡 Wskazówka: Dwa spostrzeżenia zamieniają to zadanie w krótki rachunek. Pierwsze: w trójkącie równobocznym odcinek równoległy do boku odcina trójkąt też równoboczny, więc EF=BE|EF| = |BE| — jedna niewiadoma zamiast dwóch, i nie trzeba nawet układać proporcji. Drugie: punkt SS leży na wysokości, a wysokość jest prostopadła do podstawy, więc powstaje trójkąt prostokątny EDSEDS, w którym znamy jedną przyprostokątną i kąt 6060^\circ — a to już jest zwykły tangens. Warto też pamiętać, że w trójkącie równobocznym wysokość jest zarazem środkową, więc DB|DB| to po prostu połowa boku; nie trzeba tego liczyć.

⚠ Przyjęcie, że skoro SS jest środkiem wysokości, to skala podobieństwa wynosi 12\tfrac12, i podanie EF=12|EF| = 12. Tak byłoby, gdyby odcinek EFEF był równoległy do podstawy ABAB — wtedy odcinek na połowie wysokości ma połowę długości boku. Ale EFEF jest równoległe do ACAC, czyli do ramienia, i wysokość CDCD przecina go pod innym kątem; skala wychodzi 34\tfrac34, nie 12\tfrac12. Drugi błąd: uznanie, że SS jest środkiem odcinka EFEF. Punkt SS leży na EFEF, ale go nie połowi — środek EFEF wypada w innym miejscu. Trzeci błąd: policzenie ED=6|ED| = 6 albo AE=6|AE| = 6 i podanie tej liczby jako odpowiedzi, czyli zatrzymanie się o dwa kroki za wcześnie. Warto na końcu wrócić do pytania: szukany jest odcinek EFEF, a nie fragment podstawy.

Zadanie 9 (informator CKE)1 pktłatwe

Proste kk i ll przecinają się w punkcie AA. Proste mm, nn i ss są do siebie równoległe i przecinają obie proste kk i ll w punktach BB, CC, DD, EE, FF, GG (zobacz rysunek), w taki sposób, że BC=30|BC| = 30, CD=20|CD| = 20, GF=21|GF| = 21. Oblicz długość odcinka FEFE.
Dwie proste k i l przecinajace sie w punkcie A, przeciete trzema prostymi rownoleglymi m, n i sABCDGFEklmns
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: FE=14|FE| = 14

  1. Krok 1 — która wersja twierdzenia Talesa. Trzy proste równoległe przecinają dwie proste kk i ll. W takim układzie odcinki wycięte na jednej z nich są proporcjonalne do odcinków wyciętych na drugiej. To najczystsza postać twierdzenia Talesa — nie trzeba w niej znać odległości od punktu przecięcia AA.
  2. Trzeba tylko dobrze sparować odcinki: parujemy je po tym, między którymi prostymi równoległymi leżą.
  3. odcinek BCBC leży między mm i nn  →  na drugiej prostej odpowiada mu GFGF (też między mm i nn)
  4. odcinek CDCD leży między nn i ss  →  odpowiada mu FEFE (też między nn i ss)
  5. Krok 2 — proporcja.
  6. BCGF=CDFE3021=20FE\dfrac{|BC|}{|GF|} = \dfrac{|CD|}{|FE|} \qquad \Longrightarrow \qquad \dfrac{\textcolor{#16A06A}{30}}{\textcolor{#16A06A}{21}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{20}}{|FE|}
  7. Krok 3 — rachunek.
  8. FE=202130=42030=14|FE| = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{20} \cdot \textcolor{#16A06A}{21}}{\textcolor{#16A06A}{30}} = \dfrac{420}{30} = 14
  9. Odpowiedź: FE=14|FE| = 14.
  10. Kontrola: skala między prostymi wynosi 3021=107\tfrac{\textcolor{#16A06A}{30}}{\textcolor{#16A06A}{21}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{10}{7}}, i musi być ta sama dla drugiej pary odcinków. Sprawdzamy: 2014=107\tfrac{20}{14} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{10}{7}}  ✓
  11. Kontrola sensowności, którą można zrobić przed rachunkiem: odcinek CDCD jest krótszy od BCBC (20<3020 < \textcolor{#16A06A}{30}), więc odpowiadający mu FEFE musi być krótszy od GF=21GF = \textcolor{#16A06A}{21}. Wynik 14<2114 < \textcolor{#16A06A}{21}  ✓ Gdyby wyszło coś większego od 2121, proporcja byłaby ułożona odwrotnie.
  12. Warto zauważyć, czego w tym zadaniu nie potrzeba: długości AB|AB| i AG|AG| nie są dane i nie są potrzebne. Dane w treści nie wyznaczają ich nawet jednoznacznie — można je dobrać dowolnie, byle zachować proporcję, a odpowiedź pozostanie ta sama.

💡 Wskazówka: To jest wersja twierdzenia Talesa dla odcinków między równoległymi, a nie dla odcinków liczonych od wierzchołka. Różnica jest ważna, bo wersji „część do całości” używa się wtedy, gdy jedna z prostych równoległych przechodzi przez punkt przecięcia — a tutaj żadna nie przechodzi. Cała sztuka polega na sparowaniu odcinków po tym, między którą parą prostych równoległych leżą: BCBC i GFGF leżą oba między mm i nn, więc odpowiadają sobie; CDCD i FEFE leżą oba między nn i ss. Kolejność liter w nazwach odcinków (GFGF, a nie FGFG) nie ma tu żadnego znaczenia — liczy się tylko, które dwie proste odcinek łączy.

⚠ Sparowanie odcinków „na krzyż”, czyli BCBC z FEFE i CDCD z GFGF. Wychodzi wtedy 30FE=2021\tfrac{30}{|FE|} = \tfrac{20}{21}, a stąd FE=31,5|FE| = 31{,}5 — liczba większa od 2121, choć odpowiadający jej odcinek CDCD jest krótszy od BCBC. Sama ta sprzeczność wystarcza, żeby wynik odrzucić. Drugi błąd: przyjęcie, że proste równoległe wycinają odcinki równe, i podanie FE=21|FE| = 21. Równe byłyby tylko wtedy, gdyby równe były odcinki na pierwszej prostej — a 3020\textcolor{#16A06A}{30} \neq \textcolor{#16A06A}{20}. Trzeci błąd: liczenie różnicami zamiast proporcją, na przykład 21(3020)=1121 - (\textcolor{#16A06A}{30} - \textcolor{#16A06A}{20}) = 11. Twierdzenie Talesa mówi o stosunkach, nie o różnicach; odejmowanie dawałoby ten sam wynik tylko przy skali równej jedności.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. B2. A3. C4. A5. D6. B
7. C8. EF=18|EF| = 189. FE=14|FE| = 14

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

8Pytania i odpowiedzi

Co mówi twierdzenie Talesa?

Że jeżeli ramiona kąta przetniemy dwiema prostymi równoległymi, to odcinki wyznaczone na jednym ramieniu są proporcjonalne do odpowiednich odcinków na drugim. Kluczowe jest założenie o równoległości — bez niego twierdzenie nie obowiązuje.

Jak brzmi twierdzenie odwrotne do twierdzenia Talesa?

Jeżeli odcinki wyznaczone na ramionach kąta są proporcjonalne, to proste je wyznaczające są równoległe. Pozwala to sprawdzić równoległość, mierząc same odcinki, bez kątomierza.

Które odcinki wolno porównywać?

Tylko odcinki tego samego rodzaju po obu stronach proporcji: bliższy do całego z bliższym do całego, bliższy do dalszego z bliższym do dalszego. Mieszanie rodzajów daje wynik fałszywy, choć zapis wygląda podobnie.

Jak zmierzyć wysokość drzewa za pomocą cienia?

Zmierz wysokość i cień patyka oraz cień drzewa, a potem ułóż proporcję. Dla patyka 11 m o cieniu 1,51{,}5 m i drzewa o cieniu 1212 m wychodzi 12:1,5=812 : 1{,}5 = 8 m. Działa to, bo promienie słońca padają równolegle.

Czy twierdzenie Talesa jest w programie szkoły podstawowej?

Nie. Podstawa programowa dla klas VII–VIII wymienia kąty, cechy przystawania trójkątów i twierdzenie Pitagorasa — Talesa tam nie ma. Wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z podobieństwem figur, i jest materiałem maturalnym.

Jaki jest związek twierdzenia Talesa ze skalą?

Skala to liczbowy zapis tej samej proporcji. Dwie proste równoległe wycinają z kąta trójkąty podobne — o tych samych kątach i proporcjonalnych bokach. Każde zadanie o mapie czy modelu jest więc w istocie zadaniem z twierdzenia Talesa.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.