Strona głównaGeometriaPodobieństwo trójkątów

Podobieństwo trójkątów

Dwa trójkąty są podobne, gdy mają ten sam kształt, ale niekoniecznie ten sam rozmiar — jak zdjęcie i jego powiększenie. Sprawdzenie tego nie wymaga mierzenia wszystkiego: wystarczy jedna z trzech cech, a najczęściej używana z nich potrzebuje tylko dwóch kątów. Reszta wynika sama.

Dział: GeometriaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 8

Przejdź od razu do zadań (8) ↓

1Co znaczy, że trójkąty są podobne

Dla kogo to jest — poza podstawą SP, ale w podstawie liceum

Podobieństwa figur nie ma w podstawie programowej szkoły podstawowej. Dział o własnościach figur dla klas VII–VIII wymienia kąty, cechy przystawania trójkątów i twierdzenie Pitagorasa — o podobieństwie nie wspomina.

Temat wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z twierdzeniem Talesa, i jest materiałem maturalnym.

W podstawie dla liceum, dział VIII. Planimetria, zakres podstawowy, punkt 8 brzmi dosłownie: „korzysta z cech podobieństwa trójkątów”. Punkt 9 dodaje zależności między obwodami i polami — piszę o nich przy podobieństwie figur.

Dwa trójkąty są podobne, gdy mają równe kąty i proporcjonalne boki. Jeden jest wtedy powiększeniem albo pomniejszeniem drugiego — kształt zostaje, zmienia się tylko rozmiar.

Liczba, która mówi ile razy jeden jest większy, nazywa się skalą podobieństwa i oznacza się ją kk. Liczy się ją jako stosunek odpowiadających sobie boków:

k=aa=bb=cck = \frac{a'}{a} = \frac{b'}{b} = \frac{c'}{c}

Kluczowe jest słowo odpowiadających. Bokowi nie odpowiada dowolny bok drugiego trójkąta, tylko ten leżący naprzeciw równego kąta. Najprościej ustalić to, ustawiając boki obu trójkątów w kolejności od najkrótszego do najdłuższego.

Weźmy trójkąty o bokach 3\textcolor{#16A06A}{3}, 4\textcolor{#16A06A}{4}, 5\textcolor{#16A06A}{5} oraz 6\textcolor{#E0453A}{6}, 8\textcolor{#E0453A}{8}, 10\textcolor{#E0453A}{10}. Wszystkie trzy ilorazy dają to samo: 63=84=105=2\frac{\textcolor{#E0453A}{6}}{\textcolor{#16A06A}{3}} = \frac{\textcolor{#E0453A}{8}}{\textcolor{#16A06A}{4}} = \frac{\textcolor{#E0453A}{10}}{\textcolor{#16A06A}{5}} = \textcolor{#2F80D8}{2}. Skala wynosi 22 — drugi trójkąt jest dwa razy większy.

Gdyby choć jeden iloraz wyszedł inny, trójkąty nie byłyby podobne. Proporcjonalność musi zachodzić dla wszystkich par naraz, nie dla wybranej.

2Podobieństwo a przystawanie

To rozróżnienie warto ustawić od razu, bo oba pojęcia mają podobnie brzmiące cechy i łatwo je pomylić.

przystawaniepodobieństwo
kątyrównerówne
bokirówneproporcjonalne
rozmiaridentycznydowolny
skalazawsze k=1k = 1dowolne k>0k > 0
obrazdwie kopiezdjęcie i powiększenie

Przystawanie to szczególny przypadek podobieństwa — ten, w którym skala wynosi dokładnie 11. Każde dwa trójkąty przystające są podobne, ale nie odwrotnie.

Ma to praktyczną konsekwencję w zadaniach dowodowych. Jeśli chcesz wykazać równość odcinków, samo podobieństwo nie wystarczy — trzeba przystawania. Jeśli wystarczy proporcja, podobieństwo jest wygodniejsze, bo jego cechy są łatwiejsze do spełnienia.

Cechy przystawania — bok-bok-bok, bok-kąt-bok i kąt-bok-kąt — są w podstawie programowej klas VII–VIII. Cechy podobieństwa, mimo bliźniaczych nazw, już nie.

3Trzy cechy podobieństwa

Żeby stwierdzić podobieństwo, nie trzeba sprawdzać wszystkich kątów i wszystkich boków. Wystarczy jedna z trzech cech.

cechaco trzeba sprawdzićile pomiarów
bok-bok-bok (bbb)wszystkie trzy pary boków proporcjonalne6 długości
bok-kąt-bok (bkb)dwie pary boków proporcjonalne i kąt między nimi równy4 długości i 2 kąty
kąt-kąt (kk)dwie pary kątów równetylko 2 kąty

Ostatnia cecha jest najczęściej używana i warto zrozumieć, dlaczego wystarcza tak mało.

Dlaczego dwa kąty wystarczą

Suma kątów trójkąta zawsze wynosi 180°180°. Jeśli dwie pary kątów są równe, trzecia para też musi być równa — bo trzeci kąt to reszta do 180°180°.

Trójkąt o kątach 50°\textcolor{#16A06A}{50°} i 60°\textcolor{#16A06A}{60°} ma trzeci kąt 180°50°60°=70°180° - \textcolor{#16A06A}{50°} - \textcolor{#16A06A}{60°} = \textcolor{#E0453A}{70°}. Drugi trójkąt o kątach 50°\textcolor{#16A06A}{50°} i 70°\textcolor{#E0453A}{70°} ma trzeci 180°50°70°=60°180° - \textcolor{#16A06A}{50°} - \textcolor{#E0453A}{70°} = \textcolor{#2F80D8}{60°}.

Oba mają więc kąty 50°50°, 60°60°, 70°70° — są podobne, choć nie zmierzono ani jednego boku.

W cesze bok-kąt-bok istotne jest, żeby kąt leżał między tymi bokami. To ten sam warunek co przy przystawaniu i z tego samego powodu — dwa boki i kąt leżący obok nich, a nie między nimi, mogą opisywać dwa różne trójkąty.

W praktyce kolejność sprawdzania jest zwykle taka: najpierw szukasz równych kątów (bywają zaznaczone na rysunku albo wynikają z równoległości), a dopiero gdy ich nie ma — bierzesz się za boki.

4Skąd biorą się podobne trójkąty

W zadaniach podobne trójkąty rzadko są podane wprost. Znacznie częściej powstają z układu, który trzeba zauważyć.

Pierwszy przypadek jest najważniejszy. Dwie proste równoległe wycinają z kąta dwa trójkąty o tych samych kątach — kąt przy wierzchołku jest wspólny, a pozostałe są kątami odpowiadającymi przy prostych równoległych. Równość kątów widać więc od razu, samą równoległością.

Uwaga na kolejność uzasadnień

Kusi, żeby powiedzieć: „skoro kąty są równe, to z cechy kąt-kąt trójkąty są podobne, a stąd wychodzą proporcje odcinków”. To rozumowanie kręci się w kółko — bo sama cecha kąt-kąt mówi, że z równości kątów wynika proporcjonalność boków, a to jest dokładnie treść twierdzenia Talesa. Nie da się nim udowodnić tego, na czym samo się opiera.

W szkolnym układzie materiału Tales jest pierwszy i to on uzasadnia cechę kąt-kąt, a nie odwrotnie. Równoległość pokazuje, gdzie szukać podobnych trójkątów; dowód, że są podobne, bierze się z Talesa.

Kolejność da się odwrócić, budując podobieństwo na przekształceniach płaszczyzny — ale to droga akademicka, nie szkolna. Dlatego oba tematy omawia się razem, w tej właśnie kolejności.

5Co dzieje się z polem

Tu kryje się najczęstsza pomyłka całego działu — i to taka, która nie wygląda na błąd.

Gdy trójkąt powiększymy w skali kk, jego boki rosną kk razy. Ale pole rośnie k2k^2 razy, a nie kk razy.

PP=k2\frac{P'}{P} = \textcolor{#E0453A}{k^2}

Powód widać we wzorze na pole: P=ah2P = \frac{a \cdot h}{2}. Powiększenie mnoży przez kk zarówno podstawę, jak i wysokość, więc pole zostaje pomnożone dwa razy — czyli przez kkk \cdot k.

Wróćmy do trójkątów 3\textcolor{#16A06A}{3}, 4\textcolor{#16A06A}{4}, 5\textcolor{#16A06A}{5} i 6\textcolor{#E0453A}{6}, 8\textcolor{#E0453A}{8}, 10\textcolor{#E0453A}{10} o skali k=2k = \textcolor{#2F80D8}{2}. Oba są prostokątne, więc pola liczy się łatwo:

246=4=22\frac{\textcolor{#8B5CF6}{24}}{\textcolor{#8B5CF6}{6}} = 4 = \textcolor{#2F80D8}{2}^2

Boki wzrosły dwukrotnie, a pole czterokrotnie. Ta sama reguła rządzi skalą na mapie i w bryłach, gdzie objętość rośnie już k3k^3 razy — piszę o tym szerzej przy skali.

Praktyczny wniosek dla zadań: jeśli treść podaje stosunek pól, a pyta o boki, trzeba spierwiastkować. Stosunek pól 99 oznacza skalę 33, a nie 99.

6Przykłady krok po kroku

Trzy przykłady: sprawdzenie podobieństwa, wyliczenie brakującego boku i przejście od pól do skali.

Przykład 1 Czy te trójkąty są podobne

Pierwszy trójkąt ma boki 4\textcolor{#16A06A}{4}, 6\textcolor{#16A06A}{6}, 8\textcolor{#16A06A}{8}, drugi 6\textcolor{#E0453A}{6}, 9\textcolor{#E0453A}{9}, 12\textcolor{#E0453A}{12}. Sprawdź, czy są podobne, i podaj skalę.

  1. Ustawiam boki obu trójkątów od najkrótszego do najdłuższego — to gwarantuje, że porównuję odpowiadające sobie pary.
  2. Liczę pierwszy iloraz: 64=1,5\frac{\textcolor{#E0453A}{6}}{\textcolor{#16A06A}{4}} = \textcolor{#2F80D8}{1{,}5}.
  3. Drugi iloraz: 96=1,5\frac{\textcolor{#E0453A}{9}}{\textcolor{#16A06A}{6}} = \textcolor{#2F80D8}{1{,}5}.
  4. Trzeci iloraz: 128=1,5\frac{\textcolor{#E0453A}{12}}{\textcolor{#16A06A}{8}} = \textcolor{#2F80D8}{1{,}5}.
  5. Wszystkie trzy są równe, więc zachodzi cecha bok-bok-bok.
  6. Kontrola w drugą stronę: 41,5=6\textcolor{#16A06A}{4} \cdot \textcolor{#2F80D8}{1{,}5} = \textcolor{#E0453A}{6} ✓, 61,5=9\textcolor{#16A06A}{6} \cdot \textcolor{#2F80D8}{1{,}5} = \textcolor{#E0453A}{9} ✓, 81,5=12\textcolor{#16A06A}{8} \cdot \textcolor{#2F80D8}{1{,}5} = \textcolor{#E0453A}{12}
  7. Kontrola sensu: skala większa od 11, więc drugi trójkąt jest większy — zgadza się z długościami boków ✓

Odpowiedź: Są podobne, skala k=1,5k = 1{,}5.

Uporządkowanie boków przed liczeniem to najważniejszy krok. Bez niego łatwo podzielić najdłuższy przez najkrótszy i wyciągnąć wniosek, że trójkąty podobne nie są — mimo że są.

Przykład 2 Brakujący bok z podobieństwa

Trójkąty są podobne. Pierwszy ma boki 5\textcolor{#16A06A}{5} i 7\textcolor{#16A06A}{7}, drugiemu odpowiadający bok wynosi 15\textcolor{#E0453A}{15}. Ile ma drugi bok większego trójkąta?

  1. Najpierw wyznaczam skalę z pary boków, którą znam w całości.
  2. k=155=3k = \frac{\textcolor{#E0453A}{15}}{\textcolor{#16A06A}{5}} = \textcolor{#2F80D8}{3}
  3. Skala dotyczy wszystkich odpowiadających sobie boków, więc drugi bok mnożę przez tę samą liczbę.
  4. x=73=21x = \textcolor{#16A06A}{7} \cdot \textcolor{#2F80D8}{3} = \textcolor{#8B5CF6}{21}
  5. Kontrola proporcją: 57=1521\frac{\textcolor{#16A06A}{5}}{\textcolor{#16A06A}{7}} = \frac{\textcolor{#E0453A}{15}}{\textcolor{#8B5CF6}{21}}, bo 521=1055 \cdot 21 = 105 i 715=1057 \cdot 15 = 105
  6. Kontrola sensu: w obu trójkątach dłuższy bok pozostał dłuższy ✓

Odpowiedź: x=21x = 21.

To najczęstszy typ zadania z podobieństwa. Schemat jest zawsze ten sam: wyznacz skalę z pełnej pary, a potem pomnóż przez nią to, czego szukasz.

Przykład 3 Od pól do skali

Dwa trójkąty są podobne. Pole mniejszego wynosi 8\textcolor{#16A06A}{8} cm², większego 72\textcolor{#16A06A}{72} cm². Ile razy dłuższe są boki większego trójkąta?

  1. Liczę stosunek pól: 728=9\frac{\textcolor{#16A06A}{72}}{\textcolor{#16A06A}{8}} = \textcolor{#E0453A}{9}.
  2. Stosunek pól to kwadrat skali, a nie sama skala: k2=9k^2 = \textcolor{#E0453A}{9}.
  3. Pierwiastkuję: k=9=3k = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{9}} = \textcolor{#2F80D8}{3}.
  4. Boki są więc 3\textcolor{#2F80D8}{3} razy dłuższe, choć pole jest 9\textcolor{#E0453A}{9} razy większe.
  5. Kontrola: gdyby boki rosły 9\textcolor{#E0453A}{9} razy, pole wzrosłoby 92=819^2 = 81 razy, a nie 99
  6. Kontrola liczbowa: 832=89=72\textcolor{#16A06A}{8} \cdot \textcolor{#2F80D8}{3}^2 = 8 \cdot 9 = \textcolor{#16A06A}{72}

Odpowiedź: Boki są 33 razy dłuższe.

Zadania w tę stronę są trudniejsze niż odwrotne, bo wymagają pierwiastkowania w miejscu, gdzie uczeń spodziewa się dzielenia. Odpowiedź „9 razy” jest tu najczęstszym błędem.

7Najczęstsze błędy

Cztery błędy — dwa pierwsze odpowiadają za większość złych odpowiedzi.

Mnożenie pola przez skalę zamiast przez jej kwadrat

Skąd się bierze: Skala kojarzy się z jednym mnożeniem, więc uczeń stosuje ją także do pola. Przy k=2k = 2 daje to pole dwa razy większe zamiast czterech — a błąd nie rzuca się w oczy, bo wynik wygląda sensownie.

Jak zrobić dobrze: Trzymaj się reguły: długości przez kk, pola przez k2k^2, a w bryłach objętości przez k3k^3. Kontrola na prostym przykładzie: kwadrat o boku 11 ma pole 11, a o boku 22 — pole 44, nie 22.

Porównywanie boków w złej kolejności

Skąd się bierze: Bokowi odpowiada ten leżący naprzeciw równego kąta, a nie ten wymieniony w treści na tym samym miejscu. Przy przestawionej kolejności ilorazy wychodzą różne i uczeń błędnie orzeka, że trójkąty podobne nie są.

Jak zrobić dobrze: Zanim policzysz ilorazy, uporządkuj boki obu trójkątów rosnąco. Najkrótszy odpowiada najkrótszemu, najdłuższy najdłuższemu — to działa zawsze, bo naprzeciw większego kąta leży dłuższy bok.

Mylenie podobieństwa z przystawaniem

Skąd się bierze: Cechy nazywają się prawie tak samo (bok-bok-bok w obu przypadkach), ale znaczą co innego: przy przystawaniu boki muszą być równe, przy podobieństwie tylko proporcjonalne. Z podobieństwa nie wynika równość odcinków.

Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj przez skalę: przystawanie to podobieństwo w skali k=1k = 1. Jeśli zadanie wymaga wykazania równości, potrzebujesz przystawania; jeśli proporcji — wystarczy podobieństwo.

Uznanie, że dwa boki i dowolny kąt wystarczą

Skąd się bierze: Cecha bok-kąt-bok wymaga kąta zawartego między tymi bokami. Kąt leżący obok nich nie wystarcza — istnieją dwa różne trójkąty spełniające taki warunek, więc wniosek o podobieństwie byłby fałszywy.

Jak zrobić dobrze: Sprawdź na rysunku, czy oba boki wychodzą z wierzchołka danego kąta. Jeśli nie, poszukaj drugiej pary równych kątów i skorzystaj z cechy kąt-kąt — zwykle jest pod ręką.

Zadania maturalne — trójkąty podobne, cecha kąt-kąt i dopasowanie wierzchołków

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co policzone po drodze. Na tej stronie prawie nigdy nie dostajesz gotowej informacji „te trójkąty są podobne w skali kk” — trzeba ją zdobyć samemu, i służy do tego jedno narzędzie: cecha kąt-kąt. Dwa trójkąty mające dwie pary równych kątów są podobne, i to bez żadnych danych o bokach.
Trzy źródła równych kątów wracają w każdym zadaniu: kąty naprzemianległe przy prostych równoległych, kąty wierzchołkowe w punkcie przecięcia, oraz kąt wspólny, gdy jeden trójkąt jest częścią drugiego.
Po rozpoznaniu podobieństwa zostaje krok, na którym wykłada się najwięcej osób: dopasowanie wierzchołków. Zapis „trójkąt ABCABC jest podobny do trójkąta KLMKLM” znaczy AKA \leftrightarrow K, BLB \leftrightarrow L, CMC \leftrightarrow M — i tylko w tej kolejności wolno układać proporcje. Bok znajdujemy nie po jego położeniu na rysunku, ale po kącie, naprzeciw którego leży.
I liczba, którą trzeba mieć w odruchu: skala kk dotyczy długości. Pola mają się jak k2k^2.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (maj 2016)1 pktłatwe

Przedstawione na rysunku trójkąty ABCABC i PQRPQR są podobne. Bok ABAB trójkąta ABCABC ma długość
Dwa trojkaty podobne: ABC z katami 70 i 48 stopni i bokiem 9, oraz PQR z katami 70 i 62 stopnie i bokami 18 i 1770°48°70°62°ABCQRP9x1817
  • A. 88
  • B. 8,58{,}5
  • C. 9,59{,}5
  • D. 1010
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Krok 1 — uzupełniamy brakujące kąty. Rysunek podaje po dwa kąty w każdym trójkącie, a trzeci wyliczamy z sumy 180°180°.
  2. W trójkącie ABCABC:   C=180°70°48°=62°\sphericalangle C = 180° - \textcolor{#16A06A}{70°} - \textcolor{#16A06A}{48°} = \textcolor{#E0453A}{62°}
  3. W trójkącie PQRPQR:   Q=180°70°62°=48°\sphericalangle Q = 180° - \textcolor{#16A06A}{70°} - \textcolor{#16A06A}{62°} = \textcolor{#E0453A}{48°}
  4. Krok 2 — dopasowujemy wierzchołki. Teraz w obu trójkątach znamy wszystkie trzy kąty i widać, że są to te same miary: 70°70°, 48°48°, 62°62°. Wierzchołki parujemy po równych kątach:
  5. APA \leftrightarrow P (po 70°70°),   BQB \leftrightarrow Q (po 48°48°),   CRC \leftrightarrow R (po 62°62°)
  6. Wszystkie trzy miary są różne, więc takie dopasowanie jest jedyne możliwe — i akurat pokrywa się z kolejnością liter w nazwach ABCABC i PQRPQR. Warto to sprawdzić, a nie założyć: kolejność liter bywa też podana niezgodnie z rysunkiem.
  7. Krok 3 — skala z jedynej pary boków o dwóch znanych długościach. Bok BCBC leży naprzeciw kąta AA, a jego odpowiednikiem jest bok QRQR — leżący naprzeciw kąta PP. Rysunek podaje obie długości:
  8. k=BCQR=918=12k = \dfrac{|BC|}{|QR|} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{9}}{\textcolor{#16A06A}{18}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12}
  9. Krok 4 — szukany bok. Bok ABAB leży naprzeciw kąta CC, a jego odpowiednikiem jest bok PQPQ — naprzeciw kąta RR. Zatem
  10. AB=12PQ=1217=8,5|AB| = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12} \cdot |PQ| = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12} \cdot \textcolor{#16A06A}{17} = 8{,}5
  11. Odpowiedź: AB=8,5|AB| = 8{,}5, czyli B.
  12. Kontrola: obie pary odpowiadających sobie boków muszą dawać tę samą skalę, i dają — 918=8,517=12\tfrac{9}{18} = \tfrac{8,5}{17} = \tfrac12. Druga kontrola, zgrubna: trójkąt ABCABC jest na rysunku wyraźnie mniejszy, więc AB|AB| musi być mniejsze niż PQ=17|PQ| = 17, i to około dwa razy.

💡 Wskazówka: Odpowiadające sobie boki rozpoznajemy po kącie, naprzeciw którego leżą — nigdy po położeniu na rysunku ani po tym, że „oba są na dole”. Oba trójkąty są tu obrócone względem siebie, więc oko zawodzi: bok BCBC jest w małym trójkącie skierowany w lewo-w-górę, a odpowiadający mu bok QRQR leży poziomo u góry. Praktyczny sposób: dopisz przy każdym boku miarę kąta leżącego naprzeciw niego, a potem paruj boki po tych miarach.

⚠ Odpowiedź 9,59{,}5 — powstaje z pomylenia par: sparowania boku BCBC (długość 99) z bokiem QPQP (długość 1717) zamiast z QRQR. Wtedy skala wychodzi 917\tfrac{9}{17}, a szukany bok 189179,5318 \cdot \tfrac{9}{17} \approx 9{,}53, co po zaokrągleniu daje właśnie 9,59{,}5. Tymczasem QPQP leży naprzeciw kąta 62°62°, a BCBC naprzeciw 70°70° — to nie są odpowiadające sobie boki. Drugi błąd: odpowiedź 88, czyli odjęcie 17917 - 9. W podobieństwie nie odejmujemy długości, tylko je mnożymy przez skalę; odejmowanie ma sens dopiero wtedy, gdy jeden odcinek jest częścią drugiego, a tu leżą w dwóch osobnych trójkątach.

Zadanie 2 (czerwiec 2023)1 pktłatwe

W trapezie ABCDABCD o podstawach ABAB i CDCD przekątne przecinają się w punkcie EE (zobacz rysunek). Oceń prawdziwość podanych stwierdzeń.
Trapez ABCD o podstawach AB i CD z przekatnymi przecinajacymi sie w punkcie EABCDE
Trójkąt ABEABE jest podobny do trójkąta CDECDE.PF
Pole trójkąta ACDACD jest równe polu trójkąta BCDBCD.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, P

  1. Zdanie 1 — szukamy równych kątów. Podstawy trapezu są równoległe: ABCDAB \parallel CD. Przekątna ACAC przecina te dwie proste równoległe, więc kąty EABEAB i ECDECDnaprzemianległe — a takie kąty są równe:
  2. EAB=ECD\sphericalangle EAB = \sphericalangle ECD
  3. Ta sama rzecz z drugą przekątną: prosta BDBD przecina ABAB i CDCD, więc
  4. EBA=EDC\sphericalangle EBA = \sphericalangle EDC
  5. Dwie pary równych kątów to już cecha kąt-kąt — trójkąty są podobne. Kolejność liter też się zgadza: w zapisie ABEABE i CDECDE mamy ACA \leftrightarrow C, BDB \leftrightarrow D, EEE \leftrightarrow E, a dokładnie te pary kątów porównaliśmy. Trzecia para zresztą wychodzi sama: kąty przy EEwierzchołkowe, więc równe.  ✓ P
  6. Zdanie 2 — pola. Trójkąty ACDACD i BCDBCD mają wspólną podstawę CDCD. Ich trzecie wierzchołki, AA i BB, leżą na prostej ABAB, która jest równoległa do CDCD — więc oba trójkąty mają też tę samą wysokość, równą odległości między podstawami trapezu. Oznaczmy ją hh:
  7. PACD=12CDhorazPBCD=12CDhP_{ACD} = \tfrac12 \cdot |CD| \cdot h \qquad \text{oraz} \qquad P_{BCD} = \tfrac12 \cdot |CD| \cdot h
  8. To ten sam iloczyn, więc pola są równe.  ✓ P
  9. Odpowiedź: P, P.
  10. Sprawdźmy zdanie 2 na konkretnym trapezie, żeby nie zostać z samym rozumowaniem: A=(0,0)A = (0, 0), B=(8,0)B = (8, 0), C=(6,4)C = (6, 4), D=(2,4)D = (2, 4). Wtedy CD=4|CD| = \textcolor{#E0453A}{4}, wysokość h=4h = \textcolor{#E0453A}{4}, więc oba pola wynoszą 1244=8\tfrac12 \cdot 4 \cdot 4 = \textcolor{#E0453A}{8} — mimo że trójkąty wyglądają zupełnie inaczej.
  11. Warto zauważyć, że oba zdania są prawdziwe. W zadaniach typu prawda–fałsz łatwo wpaść w odruch „na pewno jedno jest fałszywe” i zacząć naciągać rozumowanie. Nic takiego nie obowiązuje — każde zdanie ocenia się osobno.

💡 Wskazówka: Pole trójkąta zależy tylko od podstawy i wysokości — nie od tego, jak bardzo trójkąt jest „pochylony”. Stąd bardzo użyteczna reguła: dwa trójkąty o wspólnej podstawie, których trzecie wierzchołki leżą na jednej prostej równoległej do tej podstawy, mają równe pola. W trapezie taka para jest zawsze, i to podwójnie: PACD=PBCDP_{ACD} = P_{BCD}, a po odjęciu wspólnego trójkąta CDECDE dostajemy z tego drugą, jeszcze częściej potrzebną równość: PAED=PBECP_{AED} = P_{BEC}.

⚠ Ocena zdania 1 jako fałszywego, bo trójkąty ABEABE i CDECDEróżnej wielkości. Ale podobieństwo wielkości nie wymaga — wymaga jej przystawanie. Dwa trójkąty podobne to takie, które mają równe kąty i boki proporcjonalne; ten sam rozmiar jest szczególnym przypadkiem (skala 11), a nie warunkiem. Drugi błąd: ocena zdania 2 jako fałszywego, bo trójkąty ACDACD i BCDBCD mają różne kształty — jeden bywa wysoki i wąski, drugi rozłożysty. Pytanie dotyczy jednak pól, a te zależą wyłącznie od podstawy i wysokości, więc różnica kształtu nie ma tu żadnego znaczenia.

Zadanie 3 (sierpień 2025)1 pktśrednie

Dany jest trapez ABCDABCD o podstawach ABAB i CDCD takich, że AB=2CD|AB| = 2 \cdot |CD|. Przekątne ACAC i BDBD przecinają się w punkcie EE (zobacz rysunek). Oceń prawdziwość podanych stwierdzeń.
Trapez ABCD, w ktorym podstawa AB jest dwa razy dluzsza od CD, z przekatnymi przecinajacymi sie w punkcie EABCDE
Pola trójkątów BCEBCE oraz AEDAED są równe.PF
Pole trójkąta ABEABE jest dwa razy większe od pola trójkąta CDECDE.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, F

  1. Zdanie 1 — dwa duże trójkąty i wspólna część. Zacznijmy od trójkątów ABDABD i ABCABC. Mają wspólną podstawę ABAB, a ich trzecie wierzchołki, DD i CC, leżą na prostej CDCD równoległej do ABAB — więc mają też tę samą wysokość. Ich pola są równe:
  2. PABD=PABCP_{ABD} = P_{ABC}
  3. Teraz kluczowa obserwacja: oba te trójkąty zawierają ten sam trójkąt ABEABE. Trójkąt ABDABD składa się z ABEABE i AEDAED, a trójkąt ABCABC z ABEABE i BCEBCE. Odejmujemy wspólną część od równych pól:
  4. PAED=PABDPABEorazPBCE=PABCPABEP_{AED} = P_{ABD} - P_{ABE} \qquad \text{oraz} \qquad P_{BCE} = P_{ABC} - P_{ABE}
  5. Prawe strony są równe, więc lewe też.  ✓ P
  6. Zwróćmy uwagę: dana AB=2CD|AB| = 2 \cdot |CD| nie była w ogóle potrzebna — zdanie 1 jest prawdziwe w każdym trapezie. To częste w zadaniach maturalnych: nie każda dana wchodzi do każdego podpunktu.
  7. Zdanie 2 — tu dana jest już niezbędna. Trójkąty ABEABE i CDECDE są podobne (to poprzednie zadanie: kąty naprzemianległe przy ABCDAB \parallel CD). Skalę odczytujemy z pary odpowiadających sobie boków ABAB i CDCD:
  8. k=ABCD=2k = \dfrac{|AB|}{|CD|} = \textcolor{#16A06A}{2}
  9. I teraz rzecz, o którą całe zadanie się rozbija — pola figur podobnych mają się jak kwadrat skali, nie jak skala:
  10. PABEPCDE=k2=22=4\dfrac{P_{ABE}}{P_{CDE}} = k^2 = \textcolor{#16A06A}{2}^2 = \textcolor{#E0453A}{4}
  11. Pole trójkąta ABEABE jest więc cztery razy większe od pola CDECDE, a nie dwa razy.  ✗ F
  12. Odpowiedź: P, F.
  13. Kontrola na konkretnym trapezie — celowo takim, który nie jest równoramienny, żeby nic nie wyszło przez przypadek. Bierzemy A=(0,0)A = (0, 0), B=(4,0)B = (4, 0), C=(4,3)C = (4, 3), D=(2,3)D = (2, 3): wtedy AB=4|AB| = 4, CD=2|CD| = 2, czyli warunek AB=2CD|AB| = 2|CD| jest spełniony. Przekątne przecinają się w punkcie E=(83,2)E = \left(\tfrac83, 2\right).
  14. Pola liczymy wprost ze współrzędnych: PABE=4P_{ABE} = \textcolor{#E0453A}{4}, PCDE=1P_{CDE} = \textcolor{#E0453A}{1} — stosunek 4\textcolor{#E0453A}{4}, zgodnie z kwadratem skali. Oraz PAED=2P_{AED} = \textcolor{#E0453A}{2} i PBCE=2P_{BCE} = \textcolor{#E0453A}{2} — równe, zgodnie ze zdaniem 1.
  15. Ta kontrola pokazuje jeszcze jedno: trójkąty AEDAED i BCEBCE mają w tym trapezie boki (103, 133, 13)\left(\tfrac{10}{3},\ \tfrac{\sqrt{13}}{3},\ \sqrt{13}\right) oraz (3, 53, 2133)\left(3,\ \tfrac53,\ \tfrac{2\sqrt{13}}{3}\right) — czyli nie są przystające, a pola mają równe.

💡 Wskazówka: Skala podobieństwa dotyczy długości. Pola idą jak k2k^2, objętości jak k3k^3. W zdaniu „pole jest dwa razy większe” liczba 22 jest wzięta wprost z danej AB=2CD|AB| = 2|CD| — i właśnie dlatego jest fałszywa. Kiedy w treści prawda–fałsz pojawia się ta sama liczba co w danych, ale przy słowie „pole”, warto założyć, że to pułapka na kwadrat skali, i sprawdzić rachunek do końca. Odwrotnie też: żeby pole wzrosło dwukrotnie, skala musiałaby wynosić 2\sqrt{2}.

⚠ Przepisanie skali 22 wprost na stosunek pól i ocena zdania 2 jako prawdziwego — najczęstszy błąd w tym zadaniu i jedyny powód, dla którego dana AB=2CD|AB| = 2|CD| w ogóle się w nim znalazła. Drugi błąd, przy zdaniu 1: uznanie go za fałszywe, bo trójkąty AEDAED i BCEBCE nie są przystające. To prawda, że w ogólnym trapezie nie są — mają różne długości boków, co widać w kontroli powyżej. Ale zdanie mówi o polach, a te są równe niezależnie od kształtu. Trzeci błąd: liczenie pola AEDAED przez odejmowanie PABDPABEP_{ABD} - P_{ABE} i zatrzymanie się na tym, że skoro trapez nie jest równoramienny, to „nic nie musi być równe” — równość pól nie wynika z symetrii trapezu, tylko z równoległości podstaw.

Zadanie 4 (marzec 2021)1 pktśrednie

Przez punkt przecięcia wysokości trójkąta równobocznego ABCABC poprowadzono prostą DEDE równoległą do podstawy ABAB (zobacz rysunek). Stosunek pola trójkąta ABCABC do pola trójkąta CDECDE jest równy
Trojkat rownoboczny ABC z trzema wysokosciami i prosta DE rownolegla do podstawy, przechodzaca przez punkt przeciecia wysokosciABCDE
  • A. 9:49 : 4
  • B. 4:14 : 1
  • C. 4:94 : 9
  • D. 3:23 : 2
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Krok 1 — gdzie dokładnie leży ten punkt. W trójkącie równobocznym wysokości są jednocześnie środkowymi (każda wysokość trafia w środek przeciwległego boku). A środkowe przecinają się w punkcie, który dzieli każdą z nich w stosunku 2:12 : 1, licząc od wierzchołka.
  2. Oznaczmy przez hh wysokość opuszczoną z wierzchołka CC. Punkt przecięcia wysokości leży więc w odległości
  3. 23h\textcolor{#E0453A}{\tfrac23} h   od wierzchołka CC   (i 13h\textcolor{#E0453A}{\tfrac13} h od podstawy ABAB)
  4. Krok 2 — podobieństwo i skala. Prosta DEDE jest równoległa do ABAB, więc trójkąt CDECDE jest podobny do trójkąta CABCAB: kąt przy CC mają wspólny, a kąty przy DD i AA są odpowiadające przy prostych równoległych.
  5. Wysokość trójkąta CDECDE opuszczona z CC to dokładnie odległość od CC do prostej DEDE, czyli 23h\textcolor{#E0453A}{\tfrac23} h. Skala podobieństwa to stosunek odpowiadających sobie wysokości:
  6. k=23hh=23k = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{\tfrac23} h}{h} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac23}
  7. Krok 3 — pola jak kwadrat skali.
  8. PCDEPABC=k2=(23)2=49\dfrac{P_{CDE}}{P_{ABC}} = k^2 = \left(\textcolor{#E0453A}{\dfrac23}\right)^2 = \textcolor{#E0453A}{\dfrac49}
  9. Pytanie jest jednak o stosunek odwrotny — pola ABCABC do pola CDECDE:
  10. PABC:PCDE=9:4P_{ABC} : P_{CDE} = 9 : 4
  11. Odpowiedź: 9:49 : 4, czyli A.
  12. Kontrola na liczbach. Weźmy trójkąt równoboczny o boku 33: jego wysokość to h=3322,598h = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{3\sqrt3}{2}} \approx \textcolor{#E0453A}{2{,}598}, a punkt przecięcia wysokości leży 1,732\textcolor{#E0453A}{1{,}732} od CC — i rzeczywiście 1,7322,598=23\tfrac{1,732}{2,598} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac23}. Odcinek DEDE ma wtedy długość 233=2\textcolor{#E0453A}{\tfrac23} \cdot 3 = \textcolor{#E0453A}{2}. Pola: PABC=1232,598=3,897P_{ABC} = \tfrac12 \cdot 3 \cdot 2{,}598 = \textcolor{#E0453A}{3{,}897} oraz PCDE=1221,732=1,732P_{CDE} = \tfrac12 \cdot 2 \cdot 1{,}732 = \textcolor{#E0453A}{1{,}732}. Ich stosunek to 2,25=94\textcolor{#E0453A}{2{,}25} = \tfrac94  ✓
  13. Kontrola zgrubna, którą warto zrobić przed rachunkiem: trójkąt CDECDE jest częścią trójkąta ABCABC, więc jest od niego mniejszy. Stosunek PABC:PCDEP_{ABC} : P_{CDE} musi być zatem większy od 11 — a to od razu wyrzuca odpowiedź 4:94 : 9.

💡 Wskazówka: „Punkt przecięcia wysokości” w trójkącie równobocznym to jednocześnie środek ciężkości, środek okręgu wpisanego i środek okręgu opisanego — w tym jednym trójkącie wszystkie punkty szczególne się pokrywają. Do zadania potrzebna jest tylko jedna liczba z tego zestawu: punkt dzieli wysokość w stosunku 2:12 : 1 od wierzchołka, czyli leży na 23\tfrac23 wysokości licząc od wierzchołka i na 13\tfrac13 licząc od podstawy. Uwaga na kierunek liczenia — to najczęstsze miejsce pomyłki i różnica między skalą 23\tfrac23 a 13\tfrac13.

⚠ Odpowiedź 4:14 : 1 — powstaje z założenia, że prosta DEDE przechodzi przez środki boków, czyli że skala wynosi 12\tfrac12. Punkt przecięcia wysokości nie jest jednak środkiem wysokości: leży wyraźnie bliżej podstawy niż wierzchołka. Drugi błąd: odpowiedź 3:23 : 2, czyli podanie stosunku długości zamiast stosunku pól — bo 1:k=3:21 : k = 3 : 2. Skala dotyczy długości, a pytanie było o pola, więc trzeba ją podnieść do kwadratu. Trzeci błąd: odpowiedź 4:94 : 9, czyli poprawnie policzony stosunek, ale zapisany w odwrotnej kolejności. Warto na koniec przeczytać jeszcze raz, o który stosunek pytano — tu pierwszy jest większy trójkąt, więc pierwsza liczba musi być większa.

Zadanie 5 (maj 2019)1 pktśrednie

Dane są dwa okręgi: okrąg o środku w punkcie OO i promieniu 55 oraz okrąg o środku w punkcie PP i promieniu 33. Odcinek OPOP ma długość 1616. Prosta ABAB jest styczna do tych okręgów w punktach AA i BB. Ponadto prosta ABAB przecina odcinek OPOP w punkcie KK (zobacz rysunek). Wtedy
Dwa okregi o srodkach O i P ze wspolna styczna przechodzaca przez punkty stycznosci A i B oraz przez punkt K na odcinku OPOPKAB
  • A. OK=6|OK| = 6
  • B. OK=8|OK| = 8
  • C. OK=10|OK| = 10
  • D. OK=12|OK| = 12
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Krok 1 — dorysowujemy promienie do punktów styczności. To jedyny ruch, którego rysunek nie zawiera, i bez niego zadania nie da się ruszyć. Styczna jest prostopadła do promienia w punkcie styczności, więc:
  2. OAABorazPBABOA \perp AB \qquad \text{oraz} \qquad PB \perp AB
  3. Powstały dwa trójkąty prostokątne: OAKOAK z kątem prostym przy AA oraz PBKPBK z kątem prostym przy BB.
  4. Krok 2 — dlaczego są podobne. Punkt KK leży jednocześnie na odcinku OPOP i na prostej ABAB, a te dwie proste przecinają się w nim. Kąty OKAOKA i PKBPKB są więc wierzchołkowe, czyli równe.
  5. Mamy zatem dwie pary równych kątów — proste przy AA i BB oraz wierzchołkowe przy KK. To cecha kąt-kąt:
  6. OAKPBKprzy dopasowaniu OP, AB, KKOAK \sim PBK \qquad \text{przy dopasowaniu } O \leftrightarrow P,\ A \leftrightarrow B,\ K \leftrightarrow K
  7. Krok 3 — proporcja. Odpowiadające sobie boki OKOK i PKPK mają się jak odpowiadające sobie boki OAOA i PBPB, a te znamy — to promienie:
  8. OKPK=OAPB=53\dfrac{|OK|}{|PK|} = \dfrac{|OA|}{|PB|} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{5}}{\textcolor{#16A06A}{3}}
  9. Krok 4 — rachunek. Punkt KK leży na odcinku OPOP, więc oba kawałki składają się na całość: jeśli OK=x|OK| = x, to PK=16x|PK| = \textcolor{#16A06A}{16} - x. Podstawiamy:
  10. x16x=53\dfrac{x}{\textcolor{#16A06A}{16} - x} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{5}}{\textcolor{#16A06A}{3}}
  11. 3x=5(16x)=805x3x = \textcolor{#16A06A}{5} \cdot (\textcolor{#16A06A}{16} - x) = \textcolor{#E0453A}{80} - 5x
  12. 8x=80x=108x = \textcolor{#E0453A}{80} \qquad \Longrightarrow \qquad x = 10
  13. Odpowiedź: OK=10|OK| = 10, czyli C.
  14. Kontrola: wtedy PK=1610=6|PK| = \textcolor{#16A06A}{16} - 10 = \textcolor{#E0453A}{6}, a stosunek 106=53\tfrac{10}{6} = \tfrac53  ✓ zgadza się ze stosunkiem promieni.
  15. Kontrola sensowności, którą można zrobić od razu po kroku 3, bez liczenia: promień przy OO jest większy, więc punkt KK musi leżeć dalej od OO niż od PP — czyli OK|OK| przekracza połowę odcinka OPOP, a więc jest większe od 88. To jednym ruchem wyrzuca odpowiedzi 66 i 88.
  16. Można też sprawdzić same odcinki styczne: KA=10252=53|KA| = \sqrt{10^2 - \textcolor{#16A06A}{5}^2} = \textcolor{#E0453A}{5\sqrt3} oraz KB=6232=33|KB| = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{6}^2 - \textcolor{#16A06A}{3}^2} = \textcolor{#E0453A}{3\sqrt3} — i rzeczywiście 53:33=5:35\sqrt3 : 3\sqrt3 = 5 : 3, tak jak każda inna para odpowiadających sobie boków.

💡 Wskazówka: Całe zadanie wisi na jednym zdaniu: styczna jest prostopadła do promienia w punkcie styczności. Dopóki nie dorysujesz promieni OAOA i PBPB, na rysunku nie ma żadnego trójkąta, więc nie ma czego porównywać. To ogólna zasada przy okręgach: gdy w treści pojawia się słowo „styczna”, pierwszym odruchem jest poprowadzenie promienia do punktu styczności. Drugi automat, tym razem rachunkowy: gdy punkt dzieli odcinek o znanej długości i znasz stosunek kawałków, oznacz jeden przez xx, a drugi zapisz jako (całosˊcˊx)(\text{całość} - x) — nigdy jako drugą niewiadomą.

⚠ Odpowiedź OK=8|OK| = 8, czyli podzielenie odcinka OPOP na połowy. Środek byłby poprawny tylko dla okręgów o równych promieniach; tutaj 535 \neq 3, więc KK nie może leżeć w środku. Drugi błąd: ułożenie proporcji odwrotnie, OKPK=35\tfrac{|OK|}{|PK|} = \tfrac35, co prowadzi do OK=6|OK| = 6 (odpowiedź A). Kierunek łatwo sprawdzić na palcach: większemu promieniowi odpowiada dłuższy odcinek, więc licznik i mianownik muszą stać po tej samej stronie co 55 i 33. Trzeci błąd: potraktowanie 1616 jako odległości od OO do punktu KK albo do jednego z okręgów — 1616 to długość całego odcinka OPOP, między środkami.

Zadanie 6 (maj 2025)1 pkttrudniejsze

W trójkącie równoramiennym ABCABC dane są: AC=BC=4|AC| = |BC| = 4 i AB=3|AB| = 3. Na boku BCBC, między punktami BB i CC, wybrano taki punkt DD, że trójkąty ABCABC i BDABDA są podobne (zobacz rysunek). Odcinek BDBD ma długość
Trojkat rownoramienny ABC o ramieniu 4 i podstawie 3, z punktem D na ramieniu BC i odcinkiem AD34ABCD
  • A. 22
  • B. 2,252{,}25
  • C. 2,52{,}5
  • D. 33
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Krok 1 — kąty trójkąta ABCABC. Trójkąt jest równoramienny z AC=BC|AC| = |BC|, więc kąty przy podstawie ABAB są równe. Nazwijmy je β\beta:
  2. CAB=CBA=β\sphericalangle CAB = \sphericalangle CBA = \beta
  3. Krok 2 — czytamy zapis „trójkąty ABCABC i BDABDA są podobne”. Kolejność liter ustala pary wierzchołków, i to jest cała treść tej informacji:
  4. AB,BD,CAA \leftrightarrow B, \qquad B \leftrightarrow D, \qquad C \leftrightarrow A
  5. Sprawdźmy pierwszą parę, bo ona wyjaśnia, dlaczego takie podobieństwo w ogóle jest możliwe. Kąt trójkąta BDABDA przy wierzchołku BB to kąt DBADBA — a skoro DD leży na boku BCBC, to jest to ten sam kąt co CBACBA, czyli β\beta. Kąt trójkąta ABCABC przy wierzchołku AA to β\beta. Zgadza się.
  6. To ten wspólny kąt trzyma całą konstrukcję: mniejszy trójkąt siedzi w większym, obrócony tak, że rolę wierzchołka AA przejmuje BB.
  7. Krok 3 — proporcja boków. Odpowiadające sobie boki wypisujemy z par wierzchołków:
  8. ABBD,BCDA,CAABAB \leftrightarrow BD, \qquad BC \leftrightarrow DA, \qquad CA \leftrightarrow AB
  9. Interesuje nas para pierwsza (jest w niej szukana) i trzecia (są w niej dwie dane). Zestawiamy je:
  10. ABBD=CAAB\dfrac{|AB|}{|BD|} = \dfrac{|CA|}{|AB|}
  11. 3BD=43\dfrac{\textcolor{#16A06A}{3}}{|BD|} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{4}}{\textcolor{#16A06A}{3}}
  12. BD=334=94=2,25|BD| = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{3}}{\textcolor{#16A06A}{4}} = \dfrac94 = 2{,}25
  13. Odpowiedź: BD=2,25|BD| = 2{,}25, czyli B.
  14. Kontrola przez drugą proporcję — musi dać wynik zgodny z pierwszą. Ze pary BCDABC \leftrightarrow DA:
  15. BCDA=CAAB=43DA=344=3\dfrac{|BC|}{|DA|} = \dfrac{|CA|}{|AB|} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{4}}{\textcolor{#16A06A}{3}} \qquad \Longrightarrow \qquad |DA| = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{4}}{\textcolor{#16A06A}{4}} = \textcolor{#E0453A}{3}
  16. Wychodzi AD=3=AB|AD| = 3 = |AB|, czyli trójkąt ABDABD jest równoramienny. I to się broni bez rachunku: w trójkącie ABDABD kąt przy BB wynosi β\beta, a kąt przy DD — z podobieństwa — również β\beta, więc boki leżące naprzeciw nich są równe. Zgadza się  ✓
  17. Sprawdźmy jeszcze warunek z treści: DD ma leżeć między BB i CC, a 2,25<4=BC2{,}25 < \textcolor{#16A06A}{4} = |BC|, więc rzeczywiście leży wewnątrz boku.

💡 Wskazówka: W zapisie „trójkąty ABCABC i BDABDA są podobne” kolejność liter nie jest ozdobą — to ona mówi, który wierzchołek przechodzi na który, i bez niej zadania nie da się rozwiązać jednoznacznie. Tutaj CC przechodzi na AA, więc bokowi CACA odpowiada bok ABAB: to jedyna para, w której obie długości są dane, i właśnie z niej bierze się skala CAAB=43\tfrac{|CA|}{|AB|} = \tfrac43. Ogólna wskazówka na zadania, w których trójkąt jest podobny do swojej własnej części: szukaj kąta wspólnego — on wskazuje, jak jeden trójkąt nakłada się na drugi.

⚠ Odpowiedź 33, czyli podanie długości odcinka ADAD zamiast BDBD. Obie liczby wychodzą z tej samej proporcji i obie są prawdziwe — pomyłka polega tylko na przeczytaniu pytania. Drugi błąd: odpowiedź 22, czyli założenie, że DD jest środkiem boku BCBC. Nic w treści tego nie mówi; położenie DD jest wyznaczone wyłącznie warunkiem podobieństwa i wypada nieco za środkiem. Trzeci, groźniejszy błąd: sparowanie boków „po wyglądzie” i zapisanie BDBC=ABAC\tfrac{|BD|}{|BC|} = \tfrac{|AB|}{|AC|}, co daje BD=3|BD| = 3. Ta proporcja porównuje boki, które sobie nie odpowiadają — trzeba ją wyprowadzić z par wierzchołków, a nie z tego, co na rysunku leży blisko siebie. Na koniec uwaga o rysunku: wszystkie cztery odpowiedzi mieszczą się między 22 a 33, więc zmierzenie odcinka na rysunku niczego nie rozstrzyga — decyduje tylko proporcja.

Zadania otwarte

Zadanie 7 (pokazowy 2023)1 pktłatwe

Odcinki ADAD i BCBC przecinają się w punkcie OO. W trójkątach ABOABO i ODCODC zachodzą związki: AO=5|AO| = 5, BO=3|BO| = 3, OC=10|OC| = 10, OAB=OCD|\sphericalangle OAB| = |\sphericalangle OCD| (zobacz rysunek). Oblicz długość boku ODOD trójkąta ODCODC.
Dwa odcinki przecinajace sie w punkcie O; trojkat ABO o bokach 5 i 3 oraz trojkat ODC o boku 10ABOCD5310
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: OD=6|OD| = 6

  1. Krok 1 — drugi kąt dostajemy za darmo. Treść podaje jedną parę równych kątów. Druga bierze się z samego układu: odcinki ADAD i BCBC przecinają się w punkcie OO, więc kąty AOBAOB i CODCODwierzchołkowe, a takie są równe:
  2. AOB=COD\sphericalangle AOB = \sphericalangle COD
  3. Krok 2 — cecha kąt-kąt i dopasowanie wierzchołków. Dwie pary równych kątów wystarczają:
  4. OAB=OCD(dane),AOB=COD(wierzchołkowe)\sphericalangle OAB = \sphericalangle OCD \quad \text{(dane)}, \qquad \sphericalangle AOB = \sphericalangle COD \quad \text{(wierzchołkowe)}
  5. Pierwsza para mówi, że AA odpowiada CC; druga, że OO odpowiada OO. Trzeci wierzchołek dopasowuje się sam: BDB \leftrightarrow D. Zatem
  6. ABOCDOprzy dopasowaniu AC, BD, OOABO \sim CDO \qquad \text{przy dopasowaniu } A \leftrightarrow C,\ B \leftrightarrow D,\ O \leftrightarrow O
  7. Krok 3 — proporcja z par wierzchołków. Boki odpowiadające sobie to AOCOAO \leftrightarrow CO oraz BODOBO \leftrightarrow DO. Wszystkie trzy potrzebne długości są dane:
  8. AOCO=BODO510=3DO\dfrac{|AO|}{|CO|} = \dfrac{|BO|}{|DO|} \qquad \Longrightarrow \qquad \dfrac{\textcolor{#16A06A}{5}}{\textcolor{#16A06A}{10}} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{3}}{|DO|}
  9. DO=3105=6|DO| = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{10}}{\textcolor{#16A06A}{5}} = 6
  10. Odpowiedź: OD=6|OD| = 6.
  11. Kontrola: skala z ABOABO do CDOCDO wynosi 510=12\tfrac{5}{10} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac12}, więc każdy bok trójkąta ABOABO jest dwa razy krótszy od odpowiadającego. I zgadza się: 36=12\tfrac{3}{6} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac12}  ✓ Ta sama skala z dwóch niezależnych par boków.
  12. Warto zauważyć, że dana OAB=OCD|\sphericalangle OAB| = |\sphericalangle OCD| jest niezbędna. Same kąty wierzchołkowe przy OO nie dają podobieństwa — z jednej pary równych kątów nic nie wynika. Gdyby jednak zamiast równości kątów podać, że AOCO=BODO\tfrac{|AO|}{|CO|} = \tfrac{|BO|}{|DO|}, podobieństwo też by zachodziło: dwa boki proporcjonalne i kąt między nimi równy to cecha bok-kąt-bok.

💡 Wskazówka: Kiedy dwa odcinki się przecinają, w punkcie przecięcia zawsze dostajesz darmową parę równych kątów — wierzchołkowych. To znaczy, że do podobieństwa wystarczy jeszcze jedna równość kątów, i właśnie ją podaje treść. Ten układ dwóch trójkątów „na krzyż”, stykających się wierzchołkami, wraca w wielu zadaniach — także wtedy, gdy odcinki są przekątnymi trapezu albo wspólną styczną dwóch okręgów. Uwaga na dopasowanie: trójkąt naprzeciw nie jest odbiciem, tylko obrotem, więc AA odpowiada CC, a BB odpowiada DD — nie odwrotnie.

⚠ Ułożenie proporcji „po kolei z rysunku”, czyli AOBO=CODO\tfrac{|AO|}{|BO|} = \tfrac{|CO|}{|DO|} zamiast AOCO=BODO\tfrac{|AO|}{|CO|} = \tfrac{|BO|}{|DO|}. Ta pierwsza akurat też prowadzi do DO=6|DO| = 6, bo proporcję można równoważnie przestawić — ale to szczęśliwy zbieg, nie metoda: przy innym rozstawieniu danych taki zapis daje zły wynik. Groźniejszy błąd to sparowanie AOAO z DODO (bo „oba leżą na tym samym odcinku ADAD”), co daje DO=3510=1,5|DO| = \tfrac{3 \cdot 5}{10} = 1{,}5. Odcinek AOAO odpowiada COCO, a nie DODO — pary bierze się z dopasowania wierzchołków, nie z tego, co leży na jednej prostej. Drugi typowy błąd: uznanie trójkątów za przystające, bo „są odbiciem” — kąty owszem, ale boki nie: 5105 \neq 10.

Zadanie 8 (maj 2022)2 pkttrudniejsze

Dany jest trójkąt równoramienny ABCABC, w którym AC=BC|AC| = |BC|. Dwusieczna kąta BACBAC przecina bok BCBC w takim punkcie DD, że trójkąty ABCABC i BDABDA są podobne (zobacz rysunek). Oblicz miarę kąta BACBAC.
Trojkat rownoramienny ABC z dwusieczna kata przy wierzcholku A, przecinajaca bok BC w punkcie DABCD
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: BAC=72|\sphericalangle BAC| = 72^\circ

  1. Krok 1 — jedna niewiadoma na cały trójkąt. Skoro AC=BC|AC| = |BC|, to kąty przy podstawie ABAB są równe. Oznaczmy je β\beta — i to jest właśnie szukana miara:
  2. CAB=CBA=β,ACB=1802β\sphericalangle CAB = \sphericalangle CBA = \beta, \qquad \sphericalangle ACB = 180^\circ - 2\beta
  3. Krok 2 — co robi dwusieczna. Prosta ADAD dzieli kąt BACBAC na dwie równe części:
  4. BAD=DAC=β2\sphericalangle BAD = \sphericalangle DAC = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{\beta}{2}}
  5. Krok 3 — kąty trójkąta BDABDA. Wypisujemy je po kolei, wszystkie przez β\beta:
  6. przy BB:   DBA=β\sphericalangle DBA = \beta   (to ten sam kąt co CBACBA, bo DD leży na boku BCBC)
  7. przy AA:   BAD=β2\sphericalangle BAD = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{\beta}{2}}
  8. przy DD:   ADB=180ββ2=1803β2\sphericalangle ADB = 180^\circ - \beta - \textcolor{#E0453A}{\tfrac{\beta}{2}} = \textcolor{#E0453A}{180^\circ - \tfrac{3\beta}{2}}
  9. Krok 4 — czytamy zapis „trójkąty ABCABC i BDABDA są podobne”. Kolejność liter ustala pary wierzchołków:
  10. AB,BD,CAA \leftrightarrow B, \qquad B \leftrightarrow D, \qquad C \leftrightarrow A
  11. Pierwsza para jest spełniona sama: kąt przy AA w ABCABC to β\beta, kąt przy BB w BDABDA to też β\beta. Z pary trzeciej dostajemy równanie:
  12. ACB=BAD1802β=β2\sphericalangle ACB = \sphericalangle BAD \qquad \Longrightarrow \qquad 180^\circ - 2\beta = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{\beta}{2}}
  13. Krok 5 — rozwiązujemy.
  14. 180=2β+β2=5β2β=21805=72180^\circ = 2\beta + \dfrac{\beta}{2} = \dfrac{5\beta}{2} \qquad \Longrightarrow \qquad \beta = \dfrac{2 \cdot 180^\circ}{5} = 72^\circ
  15. Odpowiedź: BAC=72|\sphericalangle BAC| = 72^\circ.
  16. Kontrola przez drugą parę wierzchołków — musi dać ten sam wynik, inaczej gdzieś jest błąd. Z pary BDB \leftrightarrow D mamy CBA=ADB\sphericalangle CBA = \sphericalangle ADB, czyli β=1803β2\beta = 180^\circ - \tfrac{3\beta}{2}, a stąd 5β2=180\tfrac{5\beta}{2} = 180^\circ i znowu β=72\beta = \textcolor{#E0453A}{72^\circ}  ✓
  17. Kontrola domykająca — wypisujemy wszystkie kąty i sprawdzamy sumy. Trójkąt ABCABC: 72\textcolor{#E0453A}{72^\circ}, 72\textcolor{#E0453A}{72^\circ}, 36\textcolor{#E0453A}{36^\circ} — suma 180180^\circ  ✓ Trójkąt BDABDA: przy BB jest 72\textcolor{#E0453A}{72^\circ}, przy AA jest 36\textcolor{#E0453A}{36^\circ}, przy DD zostaje 72\textcolor{#E0453A}{72^\circ} — suma 180180^\circ  ✓ I najważniejsze: oba trójkąty mają ten sam zestaw miar {72,72,36}\{72^\circ, 72^\circ, 36^\circ\}, czyli są podobne. Warunek z treści jest spełniony.
  18. Na marginesie: trójkąt o kątach 7272^\circ, 7272^\circ, 3636^\circ to trójkąt złoty. Stosunek ramienia do podstawy wynosi w nim 1+521,618\tfrac{1 + \sqrt5}{2} \approx \textcolor{#E0453A}{1{,}618}, a dwusieczna kąta przy podstawie odcina trójkąt podobny do całego — dokładnie to, co dzieje się w tym zadaniu. To jedyny trójkąt równoramienny z taką własnością.

💡 Wskazówka: Całe zadanie sprowadza się do wprowadzenia jednej niewiadomej: kąta przy podstawie. Wszystko inne — kąt przy wierzchołku, oba kąty rozcięte dwusieczną, trzeci kąt małego trójkąta — wyraża się przez nią, a warunek podobieństwa daje równanie. Kluczowe jest przy tym dopasowanie wierzchołków z zapisu „ABCABC i BDABDA”: tylko ono mówi, który kąt zestawić z którym. Dobrym nawykiem jest wypisanie obu trójkątów jako trójek kątów w kolejności liter — ABC=(β, β, 1802β)ABC = (\beta,\ \beta,\ 180^\circ - 2\beta) i BDA=(β, 1803β2, β2)BDA = (\beta,\ 180^\circ - \tfrac{3\beta}{2},\ \tfrac{\beta}{2}) — a potem porównanie ich pozycja po pozycji.

⚠ Zestawienie kątów „na oko z rysunku”, a nie z kolejności liter — na przykład porównanie kąta przy DD z kątem przy CC, bo oba są „u góry”. To daje 1803β2=1802β180^\circ - \tfrac{3\beta}{2} = 180^\circ - 2\beta, czyli β=0\beta = 0, i widać, że coś jest nie tak; groźniej, gdy zły dobór prowadzi do liczby wyglądającej sensownie. Drugi błąd: przyjęcie, że dwusieczna kąta BACBAC dzieli bok BCBC na połowy, i policzenie β\beta z trójkąta prostokątnego. Dwusieczna kąta przy podstawie nie jest ani środkową, ani wysokością — środkową i wysokością jest tylko dwusieczna kąta przy wierzchołku CC. Trzeci błąd: pomylenie dwusiecznej z symetralną. Czwarty, rachunkowy: rozwiązanie 1802β=β2180^\circ - 2\beta = \tfrac{\beta}{2} przez pomnożenie tylko jednej strony przez 22, co daje β=90\beta = 90^\circ — miara niemożliwa, bo dwa kąty po 9090^\circ nie zmieszczą się w trójkącie. Taką odpowiedź trzeba odrzucić natychmiast.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. B2. P, P3. P, F4. A5. C6. B
7. OD=6|OD| = 68. BAC=72|\sphericalangle BAC| = 72^\circ

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

8Pytania i odpowiedzi

Kiedy dwa trójkąty są podobne?

Gdy mają równe kąty i proporcjonalne boki. W praktyce wystarczy sprawdzić jedną z trzech cech: bok-bok-bok, bok-kąt-bok albo kąt-kąt. Najwygodniejsza jest ostatnia, bo wymaga tylko dwóch par równych kątów.

Dlaczego przy cesze kąt-kąt wystarczą dwa kąty?

Bo suma kątów trójkąta wynosi 180°180°. Jeśli dwie pary kątów są równe, trzecia wychodzi jako reszta do 180°180° i też musi być równa. Trzeciego kąta nie trzeba więc sprawdzać.

Czym różni się podobieństwo od przystawania?

Przy przystawaniu boki są równe, przy podobieństwie tylko proporcjonalne. Przystawanie to szczególny przypadek podobieństwa — ten ze skalą k=1k = 1. Każde trójkąty przystające są podobne, ale nie odwrotnie.

Ile razy rośnie pole przy powiększeniu w skali kk?

k2k^2 razy, nie kk razy. Powiększenie mnoży przez kk zarówno podstawę, jak i wysokość, więc pole zostaje pomnożone dwukrotnie. Przy skali 22 pole rośnie czterokrotnie.

Jak wyznaczyć skalę podobieństwa, znając pola?

Trzeba spierwiastkować ich stosunek. Jeśli pola wynoszą 88 i 7272, to k2=9k^2 = 9, czyli k=3k = 3. Odpowiedź „9 razy” jest najczęstszym błędem w tym typie zadań.

Czy podobieństwo trójkątów jest w programie szkoły podstawowej?

Nie. Podstawa dla klas VII–VIII wymienia cechy przystawania trójkątów, twierdzenie Pitagorasa i własności kątów — podobieństwa tam nie ma. Wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z twierdzeniem Talesa.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.