Strona główna › Geometria › Podobieństwo trójkątów
Podobieństwo trójkątów
Dwa trójkąty są podobne, gdy mają ten sam kształt, ale niekoniecznie ten sam rozmiar — jak zdjęcie i jego powiększenie. Sprawdzenie tego nie wymaga mierzenia wszystkiego: wystarczy jedna z trzech cech, a najczęściej używana z nich potrzebuje tylko dwóch kątów. Reszta wynika sama.
Przejdź od razu do zadań (8) ↓
1Co znaczy, że trójkąty są podobne
Dla kogo to jest — poza podstawą SP, ale w podstawie liceum
Podobieństwa figur nie ma w podstawie programowej szkoły podstawowej. Dział o własnościach figur dla klas VII–VIII wymienia kąty, cechy przystawania trójkątów i twierdzenie Pitagorasa — o podobieństwie nie wspomina.
Temat wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z twierdzeniem Talesa, i jest materiałem maturalnym.
W podstawie dla liceum, dział VIII. Planimetria, zakres podstawowy, punkt 8 brzmi dosłownie: „korzysta z cech podobieństwa trójkątów”. Punkt 9 dodaje zależności między obwodami i polami — piszę o nich przy podobieństwie figur.
Dwa trójkąty są podobne, gdy mają równe kąty i proporcjonalne boki. Jeden jest wtedy powiększeniem albo pomniejszeniem drugiego — kształt zostaje, zmienia się tylko rozmiar.
Liczba, która mówi ile razy jeden jest większy, nazywa się skalą podobieństwa i oznacza się ją . Liczy się ją jako stosunek odpowiadających sobie boków:
Kluczowe jest słowo odpowiadających. Bokowi nie odpowiada dowolny bok drugiego trójkąta, tylko ten leżący naprzeciw równego kąta. Najprościej ustalić to, ustawiając boki obu trójkątów w kolejności od najkrótszego do najdłuższego.
Weźmy trójkąty o bokach , , oraz , , . Wszystkie trzy ilorazy dają to samo: . Skala wynosi — drugi trójkąt jest dwa razy większy.
Gdyby choć jeden iloraz wyszedł inny, trójkąty nie byłyby podobne. Proporcjonalność musi zachodzić dla wszystkich par naraz, nie dla wybranej.
2Podobieństwo a przystawanie
To rozróżnienie warto ustawić od razu, bo oba pojęcia mają podobnie brzmiące cechy i łatwo je pomylić.
| przystawanie | podobieństwo | |
|---|---|---|
| kąty | równe | równe |
| boki | równe | proporcjonalne |
| rozmiar | identyczny | dowolny |
| skala | zawsze | dowolne |
| obraz | dwie kopie | zdjęcie i powiększenie |
Przystawanie to szczególny przypadek podobieństwa — ten, w którym skala wynosi dokładnie . Każde dwa trójkąty przystające są podobne, ale nie odwrotnie.
Ma to praktyczną konsekwencję w zadaniach dowodowych. Jeśli chcesz wykazać równość odcinków, samo podobieństwo nie wystarczy — trzeba przystawania. Jeśli wystarczy proporcja, podobieństwo jest wygodniejsze, bo jego cechy są łatwiejsze do spełnienia.
Cechy przystawania — bok-bok-bok, bok-kąt-bok i kąt-bok-kąt — są w podstawie programowej klas VII–VIII. Cechy podobieństwa, mimo bliźniaczych nazw, już nie.
3Trzy cechy podobieństwa
Żeby stwierdzić podobieństwo, nie trzeba sprawdzać wszystkich kątów i wszystkich boków. Wystarczy jedna z trzech cech.
| cecha | co trzeba sprawdzić | ile pomiarów |
|---|---|---|
| bok-bok-bok (bbb) | wszystkie trzy pary boków proporcjonalne | 6 długości |
| bok-kąt-bok (bkb) | dwie pary boków proporcjonalne i kąt między nimi równy | 4 długości i 2 kąty |
| kąt-kąt (kk) | dwie pary kątów równe | tylko 2 kąty |
Ostatnia cecha jest najczęściej używana i warto zrozumieć, dlaczego wystarcza tak mało.
Dlaczego dwa kąty wystarczą
Suma kątów trójkąta zawsze wynosi . Jeśli dwie pary kątów są równe, trzecia para też musi być równa — bo trzeci kąt to reszta do .
Trójkąt o kątach i ma trzeci kąt . Drugi trójkąt o kątach i ma trzeci .
Oba mają więc kąty , , — są podobne, choć nie zmierzono ani jednego boku.
W cesze bok-kąt-bok istotne jest, żeby kąt leżał między tymi bokami. To ten sam warunek co przy przystawaniu i z tego samego powodu — dwa boki i kąt leżący obok nich, a nie między nimi, mogą opisywać dwa różne trójkąty.
W praktyce kolejność sprawdzania jest zwykle taka: najpierw szukasz równych kątów (bywają zaznaczone na rysunku albo wynikają z równoległości), a dopiero gdy ich nie ma — bierzesz się za boki.
4Skąd biorą się podobne trójkąty
W zadaniach podobne trójkąty rzadko są podane wprost. Znacznie częściej powstają z układu, który trzeba zauważyć.
- proste równoległe przecinające kąt — dają dwa trójkąty o wspólnym wierzchołku, opisane twierdzeniem Talesa,
- odcinek równoległy do boku trójkąta — odcina mniejszy trójkąt podobny do całego,
- wysokość w trójkącie prostokątnym — dzieli go na dwa trójkąty podobne do niego i do siebie nawzajem,
- przecinające się cięciwy albo sieczne okręgu — dają pary trójkątów o równych kątach.
Pierwszy przypadek jest najważniejszy. Dwie proste równoległe wycinają z kąta dwa trójkąty o tych samych kątach — kąt przy wierzchołku jest wspólny, a pozostałe są kątami odpowiadającymi przy prostych równoległych. Równość kątów widać więc od razu, samą równoległością.
Uwaga na kolejność uzasadnień
Kusi, żeby powiedzieć: „skoro kąty są równe, to z cechy kąt-kąt trójkąty są podobne, a stąd wychodzą proporcje odcinków”. To rozumowanie kręci się w kółko — bo sama cecha kąt-kąt mówi, że z równości kątów wynika proporcjonalność boków, a to jest dokładnie treść twierdzenia Talesa. Nie da się nim udowodnić tego, na czym samo się opiera.
W szkolnym układzie materiału Tales jest pierwszy i to on uzasadnia cechę kąt-kąt, a nie odwrotnie. Równoległość pokazuje, gdzie szukać podobnych trójkątów; dowód, że są podobne, bierze się z Talesa.
Kolejność da się odwrócić, budując podobieństwo na przekształceniach płaszczyzny — ale to droga akademicka, nie szkolna. Dlatego oba tematy omawia się razem, w tej właśnie kolejności.
5Co dzieje się z polem
Tu kryje się najczęstsza pomyłka całego działu — i to taka, która nie wygląda na błąd.
Gdy trójkąt powiększymy w skali , jego boki rosną razy. Ale pole rośnie razy, a nie razy.
Powód widać we wzorze na pole: . Powiększenie mnoży przez zarówno podstawę, jak i wysokość, więc pole zostaje pomnożone dwa razy — czyli przez .
Wróćmy do trójkątów , , i , , o skali . Oba są prostokątne, więc pola liczy się łatwo:
- mniejszy: ,
- większy: .
Boki wzrosły dwukrotnie, a pole czterokrotnie. Ta sama reguła rządzi skalą na mapie i w bryłach, gdzie objętość rośnie już razy — piszę o tym szerzej przy skali.
Praktyczny wniosek dla zadań: jeśli treść podaje stosunek pól, a pyta o boki, trzeba spierwiastkować. Stosunek pól oznacza skalę , a nie .
6Przykłady krok po kroku
Trzy przykłady: sprawdzenie podobieństwa, wyliczenie brakującego boku i przejście od pól do skali.
Przykład 1 Czy te trójkąty są podobne
Pierwszy trójkąt ma boki , , , drugi , , . Sprawdź, czy są podobne, i podaj skalę.
- Ustawiam boki obu trójkątów od najkrótszego do najdłuższego — to gwarantuje, że porównuję odpowiadające sobie pary.
- Liczę pierwszy iloraz: .
- Drugi iloraz: .
- Trzeci iloraz: .
- Wszystkie trzy są równe, więc zachodzi cecha bok-bok-bok.
- Kontrola w drugą stronę: ✓, ✓, ✓
- Kontrola sensu: skala większa od , więc drugi trójkąt jest większy — zgadza się z długościami boków ✓
Odpowiedź: Są podobne, skala .
Uporządkowanie boków przed liczeniem to najważniejszy krok. Bez niego łatwo podzielić najdłuższy przez najkrótszy i wyciągnąć wniosek, że trójkąty podobne nie są — mimo że są.
Przykład 2 Brakujący bok z podobieństwa
Trójkąty są podobne. Pierwszy ma boki i , drugiemu odpowiadający bok wynosi . Ile ma drugi bok większego trójkąta?
- Najpierw wyznaczam skalę z pary boków, którą znam w całości.
- Skala dotyczy wszystkich odpowiadających sobie boków, więc drugi bok mnożę przez tę samą liczbę.
- Kontrola proporcją: , bo i ✓
- Kontrola sensu: w obu trójkątach dłuższy bok pozostał dłuższy ✓
Odpowiedź: .
To najczęstszy typ zadania z podobieństwa. Schemat jest zawsze ten sam: wyznacz skalę z pełnej pary, a potem pomnóż przez nią to, czego szukasz.
Przykład 3 Od pól do skali
Dwa trójkąty są podobne. Pole mniejszego wynosi cm², większego cm². Ile razy dłuższe są boki większego trójkąta?
- Liczę stosunek pól: .
- Stosunek pól to kwadrat skali, a nie sama skala: .
- Pierwiastkuję: .
- Boki są więc razy dłuższe, choć pole jest razy większe.
- Kontrola: gdyby boki rosły razy, pole wzrosłoby razy, a nie ✓
- Kontrola liczbowa: ✓
Odpowiedź: Boki są razy dłuższe.
Zadania w tę stronę są trudniejsze niż odwrotne, bo wymagają pierwiastkowania w miejscu, gdzie uczeń spodziewa się dzielenia. Odpowiedź „9 razy” jest tu najczęstszym błędem.
7Najczęstsze błędy
Cztery błędy — dwa pierwsze odpowiadają za większość złych odpowiedzi.
Mnożenie pola przez skalę zamiast przez jej kwadrat
Skąd się bierze: Skala kojarzy się z jednym mnożeniem, więc uczeń stosuje ją także do pola. Przy daje to pole dwa razy większe zamiast czterech — a błąd nie rzuca się w oczy, bo wynik wygląda sensownie.
Jak zrobić dobrze: Trzymaj się reguły: długości przez , pola przez , a w bryłach objętości przez . Kontrola na prostym przykładzie: kwadrat o boku ma pole , a o boku — pole , nie .
Porównywanie boków w złej kolejności
Skąd się bierze: Bokowi odpowiada ten leżący naprzeciw równego kąta, a nie ten wymieniony w treści na tym samym miejscu. Przy przestawionej kolejności ilorazy wychodzą różne i uczeń błędnie orzeka, że trójkąty podobne nie są.
Jak zrobić dobrze: Zanim policzysz ilorazy, uporządkuj boki obu trójkątów rosnąco. Najkrótszy odpowiada najkrótszemu, najdłuższy najdłuższemu — to działa zawsze, bo naprzeciw większego kąta leży dłuższy bok.
Mylenie podobieństwa z przystawaniem
Skąd się bierze: Cechy nazywają się prawie tak samo (bok-bok-bok w obu przypadkach), ale znaczą co innego: przy przystawaniu boki muszą być równe, przy podobieństwie tylko proporcjonalne. Z podobieństwa nie wynika równość odcinków.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj przez skalę: przystawanie to podobieństwo w skali . Jeśli zadanie wymaga wykazania równości, potrzebujesz przystawania; jeśli proporcji — wystarczy podobieństwo.
Uznanie, że dwa boki i dowolny kąt wystarczą
Skąd się bierze: Cecha bok-kąt-bok wymaga kąta zawartego między tymi bokami. Kąt leżący obok nich nie wystarcza — istnieją dwa różne trójkąty spełniające taki warunek, więc wniosek o podobieństwie byłby fałszywy.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź na rysunku, czy oba boki wychodzą z wierzchołka danego kąta. Jeśli nie, poszukaj drugiej pary równych kątów i skorzystaj z cechy kąt-kąt — zwykle jest pod ręką.
Zadania maturalne — trójkąty podobne, cecha kąt-kąt i dopasowanie wierzchołków
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Trzy źródła równych kątów wracają w każdym zadaniu: kąty naprzemianległe przy prostych równoległych, kąty wierzchołkowe w punkcie przecięcia, oraz kąt wspólny, gdy jeden trójkąt jest częścią drugiego.
Po rozpoznaniu podobieństwa zostaje krok, na którym wykłada się najwięcej osób: dopasowanie wierzchołków. Zapis „trójkąt jest podobny do trójkąta ” znaczy , , — i tylko w tej kolejności wolno układać proporcje. Bok znajdujemy nie po jego położeniu na rysunku, ale po kącie, naprzeciw którego leży.
I liczba, którą trzeba mieć w odruchu: skala dotyczy długości. Pola mają się jak .
Zadania zamknięte
Zadanie 1 (maj 2016)1 pktłatwe
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
- Krok 1 — uzupełniamy brakujące kąty. Rysunek podaje po dwa kąty w każdym trójkącie, a trzeci wyliczamy z sumy .
- W trójkącie :
- W trójkącie :
- Krok 2 — dopasowujemy wierzchołki. Teraz w obu trójkątach znamy wszystkie trzy kąty i widać, że są to te same miary: , , . Wierzchołki parujemy po równych kątach:
- (po ), (po ), (po )
- Wszystkie trzy miary są różne, więc takie dopasowanie jest jedyne możliwe — i akurat pokrywa się z kolejnością liter w nazwach i . Warto to sprawdzić, a nie założyć: kolejność liter bywa też podana niezgodnie z rysunkiem.
- Krok 3 — skala z jedynej pary boków o dwóch znanych długościach. Bok leży naprzeciw kąta , a jego odpowiednikiem jest bok — leżący naprzeciw kąta . Rysunek podaje obie długości:
- Krok 4 — szukany bok. Bok leży naprzeciw kąta , a jego odpowiednikiem jest bok — naprzeciw kąta . Zatem
- Odpowiedź: , czyli B.
- Kontrola: obie pary odpowiadających sobie boków muszą dawać tę samą skalę, i dają — . Druga kontrola, zgrubna: trójkąt jest na rysunku wyraźnie mniejszy, więc musi być mniejsze niż , i to około dwa razy.
💡 Wskazówka: Odpowiadające sobie boki rozpoznajemy po kącie, naprzeciw którego leżą — nigdy po położeniu na rysunku ani po tym, że „oba są na dole”. Oba trójkąty są tu obrócone względem siebie, więc oko zawodzi: bok jest w małym trójkącie skierowany w lewo-w-górę, a odpowiadający mu bok leży poziomo u góry. Praktyczny sposób: dopisz przy każdym boku miarę kąta leżącego naprzeciw niego, a potem paruj boki po tych miarach.
⚠ Odpowiedź — powstaje z pomylenia par: sparowania boku (długość ) z bokiem (długość ) zamiast z . Wtedy skala wychodzi , a szukany bok , co po zaokrągleniu daje właśnie . Tymczasem leży naprzeciw kąta , a naprzeciw — to nie są odpowiadające sobie boki. Drugi błąd: odpowiedź , czyli odjęcie . W podobieństwie nie odejmujemy długości, tylko je mnożymy przez skalę; odejmowanie ma sens dopiero wtedy, gdy jeden odcinek jest częścią drugiego, a tu leżą w dwóch osobnych trójkątach.
Zadanie 2 (czerwiec 2023)1 pktłatwe
| Trójkąt jest podobny do trójkąta . | P | F |
| Pole trójkąta jest równe polu trójkąta . | P | F |
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, P
- Zdanie 1 — szukamy równych kątów. Podstawy trapezu są równoległe: . Przekątna przecina te dwie proste równoległe, więc kąty i są naprzemianległe — a takie kąty są równe:
- Ta sama rzecz z drugą przekątną: prosta przecina i , więc
- Dwie pary równych kątów to już cecha kąt-kąt — trójkąty są podobne. Kolejność liter też się zgadza: w zapisie i mamy , , , a dokładnie te pary kątów porównaliśmy. Trzecia para zresztą wychodzi sama: kąty przy są wierzchołkowe, więc równe. ✓ P
- Zdanie 2 — pola. Trójkąty i mają wspólną podstawę . Ich trzecie wierzchołki, i , leżą na prostej , która jest równoległa do — więc oba trójkąty mają też tę samą wysokość, równą odległości między podstawami trapezu. Oznaczmy ją :
- To ten sam iloczyn, więc pola są równe. ✓ P
- Odpowiedź: P, P.
- Sprawdźmy zdanie 2 na konkretnym trapezie, żeby nie zostać z samym rozumowaniem: , , , . Wtedy , wysokość , więc oba pola wynoszą — mimo że trójkąty wyglądają zupełnie inaczej.
- Warto zauważyć, że oba zdania są prawdziwe. W zadaniach typu prawda–fałsz łatwo wpaść w odruch „na pewno jedno jest fałszywe” i zacząć naciągać rozumowanie. Nic takiego nie obowiązuje — każde zdanie ocenia się osobno.
💡 Wskazówka: Pole trójkąta zależy tylko od podstawy i wysokości — nie od tego, jak bardzo trójkąt jest „pochylony”. Stąd bardzo użyteczna reguła: dwa trójkąty o wspólnej podstawie, których trzecie wierzchołki leżą na jednej prostej równoległej do tej podstawy, mają równe pola. W trapezie taka para jest zawsze, i to podwójnie: , a po odjęciu wspólnego trójkąta dostajemy z tego drugą, jeszcze częściej potrzebną równość: .
⚠ Ocena zdania 1 jako fałszywego, bo trójkąty i są różnej wielkości. Ale podobieństwo wielkości nie wymaga — wymaga jej przystawanie. Dwa trójkąty podobne to takie, które mają równe kąty i boki proporcjonalne; ten sam rozmiar jest szczególnym przypadkiem (skala ), a nie warunkiem. Drugi błąd: ocena zdania 2 jako fałszywego, bo trójkąty i mają różne kształty — jeden bywa wysoki i wąski, drugi rozłożysty. Pytanie dotyczy jednak pól, a te zależą wyłącznie od podstawy i wysokości, więc różnica kształtu nie ma tu żadnego znaczenia.
Zadanie 3 (sierpień 2025)1 pktśrednie
| Pola trójkątów oraz są równe. | P | F |
| Pole trójkąta jest dwa razy większe od pola trójkąta . | P | F |
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: P, F
- Zdanie 1 — dwa duże trójkąty i wspólna część. Zacznijmy od trójkątów i . Mają wspólną podstawę , a ich trzecie wierzchołki, i , leżą na prostej równoległej do — więc mają też tę samą wysokość. Ich pola są równe:
- Teraz kluczowa obserwacja: oba te trójkąty zawierają ten sam trójkąt . Trójkąt składa się z i , a trójkąt z i . Odejmujemy wspólną część od równych pól:
- Prawe strony są równe, więc lewe też. ✓ P
- Zwróćmy uwagę: dana nie była w ogóle potrzebna — zdanie 1 jest prawdziwe w każdym trapezie. To częste w zadaniach maturalnych: nie każda dana wchodzi do każdego podpunktu.
- Zdanie 2 — tu dana jest już niezbędna. Trójkąty i są podobne (to poprzednie zadanie: kąty naprzemianległe przy ). Skalę odczytujemy z pary odpowiadających sobie boków i :
- I teraz rzecz, o którą całe zadanie się rozbija — pola figur podobnych mają się jak kwadrat skali, nie jak skala:
- Pole trójkąta jest więc cztery razy większe od pola , a nie dwa razy. ✗ F
- Odpowiedź: P, F.
- Kontrola na konkretnym trapezie — celowo takim, który nie jest równoramienny, żeby nic nie wyszło przez przypadek. Bierzemy , , , : wtedy , , czyli warunek jest spełniony. Przekątne przecinają się w punkcie .
- Pola liczymy wprost ze współrzędnych: , — stosunek , zgodnie z kwadratem skali. Oraz i — równe, zgodnie ze zdaniem 1.
- Ta kontrola pokazuje jeszcze jedno: trójkąty i mają w tym trapezie boki oraz — czyli nie są przystające, a pola mają równe.
💡 Wskazówka: Skala podobieństwa dotyczy długości. Pola idą jak , objętości jak . W zdaniu „pole jest dwa razy większe” liczba jest wzięta wprost z danej — i właśnie dlatego jest fałszywa. Kiedy w treści prawda–fałsz pojawia się ta sama liczba co w danych, ale przy słowie „pole”, warto założyć, że to pułapka na kwadrat skali, i sprawdzić rachunek do końca. Odwrotnie też: żeby pole wzrosło dwukrotnie, skala musiałaby wynosić .
⚠ Przepisanie skali wprost na stosunek pól i ocena zdania 2 jako prawdziwego — najczęstszy błąd w tym zadaniu i jedyny powód, dla którego dana w ogóle się w nim znalazła. Drugi błąd, przy zdaniu 1: uznanie go za fałszywe, bo trójkąty i nie są przystające. To prawda, że w ogólnym trapezie nie są — mają różne długości boków, co widać w kontroli powyżej. Ale zdanie mówi o polach, a te są równe niezależnie od kształtu. Trzeci błąd: liczenie pola przez odejmowanie i zatrzymanie się na tym, że skoro trapez nie jest równoramienny, to „nic nie musi być równe” — równość pól nie wynika z symetrii trapezu, tylko z równoległości podstaw.
Zadanie 4 (marzec 2021)1 pktśrednie
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
- Krok 1 — gdzie dokładnie leży ten punkt. W trójkącie równobocznym wysokości są jednocześnie środkowymi (każda wysokość trafia w środek przeciwległego boku). A środkowe przecinają się w punkcie, który dzieli każdą z nich w stosunku , licząc od wierzchołka.
- Oznaczmy przez wysokość opuszczoną z wierzchołka . Punkt przecięcia wysokości leży więc w odległości
- od wierzchołka (i od podstawy )
- Krok 2 — podobieństwo i skala. Prosta jest równoległa do , więc trójkąt jest podobny do trójkąta : kąt przy mają wspólny, a kąty przy i są odpowiadające przy prostych równoległych.
- Wysokość trójkąta opuszczona z to dokładnie odległość od do prostej , czyli . Skala podobieństwa to stosunek odpowiadających sobie wysokości:
- Krok 3 — pola jak kwadrat skali.
- Pytanie jest jednak o stosunek odwrotny — pola do pola :
- Odpowiedź: , czyli A.
- Kontrola na liczbach. Weźmy trójkąt równoboczny o boku : jego wysokość to , a punkt przecięcia wysokości leży od — i rzeczywiście . Odcinek ma wtedy długość . Pola: oraz . Ich stosunek to ✓
- Kontrola zgrubna, którą warto zrobić przed rachunkiem: trójkąt jest częścią trójkąta , więc jest od niego mniejszy. Stosunek musi być zatem większy od — a to od razu wyrzuca odpowiedź .
💡 Wskazówka: „Punkt przecięcia wysokości” w trójkącie równobocznym to jednocześnie środek ciężkości, środek okręgu wpisanego i środek okręgu opisanego — w tym jednym trójkącie wszystkie punkty szczególne się pokrywają. Do zadania potrzebna jest tylko jedna liczba z tego zestawu: punkt dzieli wysokość w stosunku od wierzchołka, czyli leży na wysokości licząc od wierzchołka i na licząc od podstawy. Uwaga na kierunek liczenia — to najczęstsze miejsce pomyłki i różnica między skalą a .
⚠ Odpowiedź — powstaje z założenia, że prosta przechodzi przez środki boków, czyli że skala wynosi . Punkt przecięcia wysokości nie jest jednak środkiem wysokości: leży wyraźnie bliżej podstawy niż wierzchołka. Drugi błąd: odpowiedź , czyli podanie stosunku długości zamiast stosunku pól — bo . Skala dotyczy długości, a pytanie było o pola, więc trzeba ją podnieść do kwadratu. Trzeci błąd: odpowiedź , czyli poprawnie policzony stosunek, ale zapisany w odwrotnej kolejności. Warto na koniec przeczytać jeszcze raz, o który stosunek pytano — tu pierwszy jest większy trójkąt, więc pierwsza liczba musi być większa.
Zadanie 5 (maj 2019)1 pktśrednie
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
- Krok 1 — dorysowujemy promienie do punktów styczności. To jedyny ruch, którego rysunek nie zawiera, i bez niego zadania nie da się ruszyć. Styczna jest prostopadła do promienia w punkcie styczności, więc:
- Powstały dwa trójkąty prostokątne: z kątem prostym przy oraz z kątem prostym przy .
- Krok 2 — dlaczego są podobne. Punkt leży jednocześnie na odcinku i na prostej , a te dwie proste przecinają się w nim. Kąty i są więc wierzchołkowe, czyli równe.
- Mamy zatem dwie pary równych kątów — proste przy i oraz wierzchołkowe przy . To cecha kąt-kąt:
- Krok 3 — proporcja. Odpowiadające sobie boki i mają się jak odpowiadające sobie boki i , a te znamy — to promienie:
- Krok 4 — rachunek. Punkt leży na odcinku , więc oba kawałki składają się na całość: jeśli , to . Podstawiamy:
- Odpowiedź: , czyli C.
- Kontrola: wtedy , a stosunek ✓ zgadza się ze stosunkiem promieni.
- Kontrola sensowności, którą można zrobić od razu po kroku 3, bez liczenia: promień przy jest większy, więc punkt musi leżeć dalej od niż od — czyli przekracza połowę odcinka , a więc jest większe od . To jednym ruchem wyrzuca odpowiedzi i .
- Można też sprawdzić same odcinki styczne: oraz — i rzeczywiście , tak jak każda inna para odpowiadających sobie boków.
💡 Wskazówka: Całe zadanie wisi na jednym zdaniu: styczna jest prostopadła do promienia w punkcie styczności. Dopóki nie dorysujesz promieni i , na rysunku nie ma żadnego trójkąta, więc nie ma czego porównywać. To ogólna zasada przy okręgach: gdy w treści pojawia się słowo „styczna”, pierwszym odruchem jest poprowadzenie promienia do punktu styczności. Drugi automat, tym razem rachunkowy: gdy punkt dzieli odcinek o znanej długości i znasz stosunek kawałków, oznacz jeden przez , a drugi zapisz jako — nigdy jako drugą niewiadomą.
⚠ Odpowiedź , czyli podzielenie odcinka na połowy. Środek byłby poprawny tylko dla okręgów o równych promieniach; tutaj , więc nie może leżeć w środku. Drugi błąd: ułożenie proporcji odwrotnie, , co prowadzi do (odpowiedź A). Kierunek łatwo sprawdzić na palcach: większemu promieniowi odpowiada dłuższy odcinek, więc licznik i mianownik muszą stać po tej samej stronie co i . Trzeci błąd: potraktowanie jako odległości od do punktu albo do jednego z okręgów — to długość całego odcinka , między środkami.
Zadanie 6 (maj 2025)1 pkttrudniejsze
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
- Krok 1 — kąty trójkąta . Trójkąt jest równoramienny z , więc kąty przy podstawie są równe. Nazwijmy je :
- Krok 2 — czytamy zapis „trójkąty i są podobne”. Kolejność liter ustala pary wierzchołków, i to jest cała treść tej informacji:
- Sprawdźmy pierwszą parę, bo ona wyjaśnia, dlaczego takie podobieństwo w ogóle jest możliwe. Kąt trójkąta przy wierzchołku to kąt — a skoro leży na boku , to jest to ten sam kąt co , czyli . Kąt trójkąta przy wierzchołku to . Zgadza się.
- To ten wspólny kąt trzyma całą konstrukcję: mniejszy trójkąt siedzi w większym, obrócony tak, że rolę wierzchołka przejmuje .
- Krok 3 — proporcja boków. Odpowiadające sobie boki wypisujemy z par wierzchołków:
- Interesuje nas para pierwsza (jest w niej szukana) i trzecia (są w niej dwie dane). Zestawiamy je:
- Odpowiedź: , czyli B.
- Kontrola przez drugą proporcję — musi dać wynik zgodny z pierwszą. Ze pary :
- Wychodzi , czyli trójkąt jest równoramienny. I to się broni bez rachunku: w trójkącie kąt przy wynosi , a kąt przy — z podobieństwa — również , więc boki leżące naprzeciw nich są równe. Zgadza się ✓
- Sprawdźmy jeszcze warunek z treści: ma leżeć między i , a , więc rzeczywiście leży wewnątrz boku.
💡 Wskazówka: W zapisie „trójkąty i są podobne” kolejność liter nie jest ozdobą — to ona mówi, który wierzchołek przechodzi na który, i bez niej zadania nie da się rozwiązać jednoznacznie. Tutaj przechodzi na , więc bokowi odpowiada bok : to jedyna para, w której obie długości są dane, i właśnie z niej bierze się skala . Ogólna wskazówka na zadania, w których trójkąt jest podobny do swojej własnej części: szukaj kąta wspólnego — on wskazuje, jak jeden trójkąt nakłada się na drugi.
⚠ Odpowiedź , czyli podanie długości odcinka zamiast . Obie liczby wychodzą z tej samej proporcji i obie są prawdziwe — pomyłka polega tylko na przeczytaniu pytania. Drugi błąd: odpowiedź , czyli założenie, że jest środkiem boku . Nic w treści tego nie mówi; położenie jest wyznaczone wyłącznie warunkiem podobieństwa i wypada nieco za środkiem. Trzeci, groźniejszy błąd: sparowanie boków „po wyglądzie” i zapisanie , co daje . Ta proporcja porównuje boki, które sobie nie odpowiadają — trzeba ją wyprowadzić z par wierzchołków, a nie z tego, co na rysunku leży blisko siebie. Na koniec uwaga o rysunku: wszystkie cztery odpowiedzi mieszczą się między a , więc zmierzenie odcinka na rysunku niczego nie rozstrzyga — decyduje tylko proporcja.
Zadania otwarte
Zadanie 7 (pokazowy 2023)1 pktłatwe
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź:
- Krok 1 — drugi kąt dostajemy za darmo. Treść podaje jedną parę równych kątów. Druga bierze się z samego układu: odcinki i przecinają się w punkcie , więc kąty i są wierzchołkowe, a takie są równe:
- Krok 2 — cecha kąt-kąt i dopasowanie wierzchołków. Dwie pary równych kątów wystarczają:
- Pierwsza para mówi, że odpowiada ; druga, że odpowiada . Trzeci wierzchołek dopasowuje się sam: . Zatem
- Krok 3 — proporcja z par wierzchołków. Boki odpowiadające sobie to oraz . Wszystkie trzy potrzebne długości są dane:
- Odpowiedź: .
- Kontrola: skala z do wynosi , więc każdy bok trójkąta jest dwa razy krótszy od odpowiadającego. I zgadza się: ✓ Ta sama skala z dwóch niezależnych par boków.
- Warto zauważyć, że dana jest niezbędna. Same kąty wierzchołkowe przy nie dają podobieństwa — z jednej pary równych kątów nic nie wynika. Gdyby jednak zamiast równości kątów podać, że , podobieństwo też by zachodziło: dwa boki proporcjonalne i kąt między nimi równy to cecha bok-kąt-bok.
💡 Wskazówka: Kiedy dwa odcinki się przecinają, w punkcie przecięcia zawsze dostajesz darmową parę równych kątów — wierzchołkowych. To znaczy, że do podobieństwa wystarczy jeszcze jedna równość kątów, i właśnie ją podaje treść. Ten układ dwóch trójkątów „na krzyż”, stykających się wierzchołkami, wraca w wielu zadaniach — także wtedy, gdy odcinki są przekątnymi trapezu albo wspólną styczną dwóch okręgów. Uwaga na dopasowanie: trójkąt naprzeciw nie jest odbiciem, tylko obrotem, więc odpowiada , a odpowiada — nie odwrotnie.
⚠ Ułożenie proporcji „po kolei z rysunku”, czyli zamiast . Ta pierwsza akurat też prowadzi do , bo proporcję można równoważnie przestawić — ale to szczęśliwy zbieg, nie metoda: przy innym rozstawieniu danych taki zapis daje zły wynik. Groźniejszy błąd to sparowanie z (bo „oba leżą na tym samym odcinku ”), co daje . Odcinek odpowiada , a nie — pary bierze się z dopasowania wierzchołków, nie z tego, co leży na jednej prostej. Drugi typowy błąd: uznanie trójkątów za przystające, bo „są odbiciem” — kąty owszem, ale boki nie: .
Zadanie 8 (maj 2022)2 pkttrudniejsze
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź:
- Krok 1 — jedna niewiadoma na cały trójkąt. Skoro , to kąty przy podstawie są równe. Oznaczmy je — i to jest właśnie szukana miara:
- Krok 2 — co robi dwusieczna. Prosta dzieli kąt na dwie równe części:
- Krok 3 — kąty trójkąta . Wypisujemy je po kolei, wszystkie przez :
- przy : (to ten sam kąt co , bo leży na boku )
- przy :
- przy :
- Krok 4 — czytamy zapis „trójkąty i są podobne”. Kolejność liter ustala pary wierzchołków:
- Pierwsza para jest spełniona sama: kąt przy w to , kąt przy w to też . Z pary trzeciej dostajemy równanie:
- Krok 5 — rozwiązujemy.
- Odpowiedź: .
- Kontrola przez drugą parę wierzchołków — musi dać ten sam wynik, inaczej gdzieś jest błąd. Z pary mamy , czyli , a stąd i znowu ✓
- Kontrola domykająca — wypisujemy wszystkie kąty i sprawdzamy sumy. Trójkąt : , , — suma ✓ Trójkąt : przy jest , przy jest , przy zostaje — suma ✓ I najważniejsze: oba trójkąty mają ten sam zestaw miar , czyli są podobne. Warunek z treści jest spełniony.
- Na marginesie: trójkąt o kątach , , to trójkąt złoty. Stosunek ramienia do podstawy wynosi w nim , a dwusieczna kąta przy podstawie odcina trójkąt podobny do całego — dokładnie to, co dzieje się w tym zadaniu. To jedyny trójkąt równoramienny z taką własnością.
💡 Wskazówka: Całe zadanie sprowadza się do wprowadzenia jednej niewiadomej: kąta przy podstawie. Wszystko inne — kąt przy wierzchołku, oba kąty rozcięte dwusieczną, trzeci kąt małego trójkąta — wyraża się przez nią, a warunek podobieństwa daje równanie. Kluczowe jest przy tym dopasowanie wierzchołków z zapisu „ i ”: tylko ono mówi, który kąt zestawić z którym. Dobrym nawykiem jest wypisanie obu trójkątów jako trójek kątów w kolejności liter — i — a potem porównanie ich pozycja po pozycji.
⚠ Zestawienie kątów „na oko z rysunku”, a nie z kolejności liter — na przykład porównanie kąta przy z kątem przy , bo oba są „u góry”. To daje , czyli , i widać, że coś jest nie tak; groźniej, gdy zły dobór prowadzi do liczby wyglądającej sensownie. Drugi błąd: przyjęcie, że dwusieczna kąta dzieli bok na połowy, i policzenie z trójkąta prostokątnego. Dwusieczna kąta przy podstawie nie jest ani środkową, ani wysokością — środkową i wysokością jest tylko dwusieczna kąta przy wierzchołku . Trzeci błąd: pomylenie dwusiecznej z symetralną. Czwarty, rachunkowy: rozwiązanie przez pomnożenie tylko jednej strony przez , co daje — miara niemożliwa, bo dwa kąty po nie zmieszczą się w trójkącie. Taką odpowiedź trzeba odrzucić natychmiast.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. B | 2. P, P | 3. P, F | 4. A | 5. C | 6. B |
| 7. | 8. |
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
8Pytania i odpowiedzi
Kiedy dwa trójkąty są podobne?
Gdy mają równe kąty i proporcjonalne boki. W praktyce wystarczy sprawdzić jedną z trzech cech: bok-bok-bok, bok-kąt-bok albo kąt-kąt. Najwygodniejsza jest ostatnia, bo wymaga tylko dwóch par równych kątów.
Dlaczego przy cesze kąt-kąt wystarczą dwa kąty?
Bo suma kątów trójkąta wynosi . Jeśli dwie pary kątów są równe, trzecia wychodzi jako reszta do i też musi być równa. Trzeciego kąta nie trzeba więc sprawdzać.
Czym różni się podobieństwo od przystawania?
Przy przystawaniu boki są równe, przy podobieństwie tylko proporcjonalne. Przystawanie to szczególny przypadek podobieństwa — ten ze skalą . Każde trójkąty przystające są podobne, ale nie odwrotnie.
Ile razy rośnie pole przy powiększeniu w skali ?
razy, nie razy. Powiększenie mnoży przez zarówno podstawę, jak i wysokość, więc pole zostaje pomnożone dwukrotnie. Przy skali pole rośnie czterokrotnie.
Jak wyznaczyć skalę podobieństwa, znając pola?
Trzeba spierwiastkować ich stosunek. Jeśli pola wynoszą i , to , czyli . Odpowiedź „9 razy” jest najczęstszym błędem w tym typie zadań.
Czy podobieństwo trójkątów jest w programie szkoły podstawowej?
Nie. Podstawa dla klas VII–VIII wymienia cechy przystawania trójkątów, twierdzenie Pitagorasa i własności kątów — podobieństwa tam nie ma. Wchodzi w pierwszej klasie liceum, razem z twierdzeniem Talesa.
Czytaj dalej
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.