Strona głównaEgzamin ósmoklasisty — język angielskiZnajomość środków językowych — egzamin ósmoklasisty z angielskiego

Znajomość środków językowych — egzamin ósmoklasisty z angielskiego

Trzy ostatnie zadania przed wypowiedzią pisemną sprawdzają gramatykę i słownictwo — ale nie w formie testu z reguł, tylko w tekście, który trzeba uzupełnić. To 63 zadania i 201 punktów w 21 zbadanych arkuszach. Ostatnie z nich, zadanie 13., jest jedynym w całym arkuszu, którego polecenie zmienia się między sesjami. Ta strona jest częścią działu egzamin ósmoklasisty — język angielski.

Dział: Egzamin ósmoklasisty — język angielskiPoziom: klasa 8

1Trzy zadania, rosnąca trudność

Zadania 11, 12, 13 tworzą wyraźną drabinkę.

Pierwsze dwa są zamknięte, więc da się w nich zgadywać. Trzecie nie wybacza niczego — i to na nim rozstrzyga się wynik tej części.

2Zadanie 13. — trzy różne polecenia

To jedyne zadanie w arkuszu, przy którym najpierw trzeba rozpoznać, o co się je pyta. W 21 zbadanych arkuszach wystąpiły trzy warianty:

Rozkład jest niemal równy, więc nie da się przewidzieć, który wariant wypadnie. Każdy z nich ma osobne omówienie z przykładami — odnośniki na dole strony.

3Dlaczego to zadanie jest najtrudniejsze w arkuszu

Polecenie zawiera zdanie, które w innych zadaniach nie występuje: „Wymagana jest pełna poprawność ortograficzna i gramatyczna wpisywanych fragmentów zdań".

W zadaniach na rozumienie klucz przymyka oko na literówki, bo liczy się przekazanie komunikatu. Tutaj nie przymyka. Odpowiedź o właściwym znaczeniu, ale z błędem w formie czasownika albo z literówką, dostaje zero.

Do tego dochodzi limit wyrazów — zwykle trzy, licząc wyraz podany. Klucz odrzuca poprawne merytorycznie odpowiedzi wyłącznie za przekroczenie limitu i podaje to jako osobny powód.

4Co naprawdę sprawdzają zadania 11. i 12.

Wbrew pozorom to nie są zadania na słownictwo. W rozwiązanych przeze mnie podpunktach rozstrzygało zwykle jedno z trzech:

Praktyczna wskazówka: zanim spojrzysz na warianty, przeczytaj całe zdanie z luką i zapytaj, jakiej formy ono wymaga. Bardzo często odpowiedź da się zawęzić do jednego wariantu bez patrzenia na znaczenie.

5Przykłady krok po kroku

Trzy podpunkty pokazujące, co rozstrzyga w tej części.

Przykład 1 Wyraz z ramki — rozstrzyga sens całego zdania

arkusz próbny 2026, zadanie 11.3.

  1. W ramce jest sześć wyrazów, w tekście trzy luki. Trzy wyrazy są zbędne i zwykle pasują gramatycznie, ale nie sensownie.
  2. Trzeba przeczytać zdanie do końca — wraz z tym, co po luce, bo to tam często siedzi rozstrzygnięcie.
  3. Tutaj zdanie jest żartem i dopiero cały jego sens wskazuje właściwy wyraz.

Odpowiedź: D — „almost never” — żart inżynierów, że ludzi prawie nigdy nie zatrzymuje się za zbyt wolną jazdę.

Przykład 2 Wskaźnik czasu przesądza o formie

termin dodatkowy 2024, zadanie 12.2. Warianty: A. have played B. were played C. will play

  1. Zadanie 12. daje trzy warianty do każdej luki, zwykle różniące się czasem gramatycznym albo stroną.
  2. Szukaj wskaźnika czasu — słowa, które wymusza konkretną formę. Stoi prawie zawsze w tym samym zdaniu.
  3. Tutaj jest nim wyrażenie „Since then", które wymaga czasu Present Perfect.

Odpowiedź: A — „Since then” wymaga czasu Present Perfect; strona bierna byłaby bez sensu (to ludzie grają).

Przykład 3 Zadanie 13. — parafraza wymaga zmiany strony

termin główny 2020, zadanie 13.3. Zdanie do uzupełnienia: „This project __________ on Monday."

  1. Zdanie wyjściowe: „We will finish this project on Monday." Słowo-klucz: BE.
  2. Nowe zdanie zaczyna się od „This project…" — podmiotem stał się projekt, a nie „my". To wymusza stronę bierną.
  3. Słowa BE nie wolno odmienić, więc czas przyszły musi zbudować „will", a imiesłów — czasownik oznaczający ukończenie.

Odpowiedź: will be finished — klucz odrzuca m.in. „is finished" i „would be finished", bo zmieniają czas zdania.

6Najczęstsze błędy

Cztery błędy kosztujące punkty w tej części.

Zakładanie, że zadanie 13. będzie takie jak ostatnio

Skąd się bierze: Uczeń ćwiczy na jednym arkuszu, zapamiętuje typ zadania i na egzaminie czyta polecenie pobieżnie. Tymczasem w zbadanych sesjach wystąpiły trzy różne warianty w rozkładzie niemal równym — żaden nie jest „domyślny".

Jak zrobić dobrze: Przeczytaj polecenie zadania 13. w całości, zanim spojrzysz na zdania. Kluczowe słowa to „w odpowiedniej formie" (wyrazy w nawiasie), „WIELKIMI literami" (parafraza) albo „Przetłumacz" (tłumaczenie).

Zmienianie formy wyrazu, którego nie wolno ruszać

Skąd się bierze: W parafrazie polecenie mówi wprost: „Nie zmieniaj formy podanych wyrazów". Uczeń, który dostaje słowo BE i wpisuje „was", rozwiązuje zadanie merytorycznie dobrze i dostaje zero punktów.

Jak zrobić dobrze: Wpisz podany wyraz do luki w niezmienionej postaci i dopiero wokół niego zbuduj resztę. Jeśli nie da się w ten sposób — to znaczy, że wybrałeś złą konstrukcję, a nie że polecenie jest niewykonalne.

Ignorowanie policzalności rzeczownika

Skąd się bierze: Wybór między „much" a „many", „little" a „few" nie zależy od tego, czy czegoś jest dużo, tylko od tego, czy rzeczownik jest policzalny. W arkuszach wracają pary „very little free time" i „a lot of people" — obie rozstrzyga rzeczownik obok luki.

Jak zrobić dobrze: Spójrz na rzeczownik po luce, zanim spojrzysz na warianty. Jeśli ma liczbę mnogą — „many", „few", „a lot of". Jeśli nie da się go policzyć — „much", „little".

Traktowanie literówki jako drobiazgu

Skąd się bierze: W tej części klucz wymaga pełnej poprawności ortograficznej — inaczej niż w zadaniach na rozumienie. Odpowiedź o dobrym znaczeniu, ale zapisana z błędem, nie dostaje punktu.

Jak zrobić dobrze: Po wpisaniu odpowiedzi przeczytaj ją jeszcze raz, litera po literze. Uczniowie z orzeczeniem o dysleksji są tu oceniani łagodniej — klucz podaje osobną listę akceptowanych zapisów.

7Pytania i odpowiedzi

Które zadania sprawdzają gramatykę na egzaminie ósmoklasisty z angielskiego?

Zadania 11, 12, 13 — razem 63 zadania w 21 arkuszach, wartych 201 punktów. Dwa pierwsze są zamknięte, trzecie otwarte i to ono jest najtrudniejsze w całym arkuszu.

Jaki typ zadania 13. wypadnie na moim egzaminie?

Nie da się tego przewidzieć. W 21 zbadanych sesjach uzupełnianie wyrazami z nawiasu wystąpiło 8 razy, parafraza 7 razy, a tłumaczenie 6 razy. Trzeba umieć wszystkie trzy i rozpoznać typ z polecenia.

Czy w zadaniu 13. liczą się błędy ortograficzne?

Tak. Polecenie mówi wprost o wymaganej pełnej poprawności ortograficznej i gramatycznej, a klucz odrzuca odpowiedzi z literówkami. To odwrotnie niż w zadaniach na rozumienie, gdzie liczy się przekazanie komunikatu. Uczniowie z dysleksją mają osobną, łagodniejszą listę akceptowanych zapisów.

Ile wyrazów można wpisać w lukę w zadaniu 13.?

Najczęściej trzy, licząc wyraz już podany — ale limit bywa różny i trzeba go odczytać z polecenia danego arkusza. Klucz CKE odrzuca odpowiedzi poprawne merytorycznie wyłącznie za przekroczenie limitu i podaje to jako osobny powód.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-03. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.