Strona główna › Egzamin ósmoklasisty — język angielski › Zadanie 13.: wyrazy w nawiasie w odpowiedniej formie
Zadanie 13.: wyrazy w nawiasie w odpowiedniej formie
Ten wariant zadania 13. wystąpił w 8 z 21 zbadanych sesji — częściej niż pozostałe dwa. Dostajesz zdanie z luką i wyrazy w nawiasie. Trzeba je wstawić w odpowiedniej formie, nie zmieniając ich kolejności, ale dodając to, czego brakuje. Razem 26 podpunktów do przećwiczenia. Ta strona jest częścią działu egzamin ósmoklasisty — język angielski.
1Co dokładnie mówi polecenie
Polecenie tego wariantu brzmi w arkuszach niemal identycznie: „Wykorzystaj w odpowiedniej formie wyrazy podane w nawiasach. Nie należy zmieniać kolejności podanych wyrazów, trzeba natomiast – jeśli jest to konieczne – dodać inne wyrazy, tak aby otrzymać zdania logiczne i gramatycznie poprawne".
Trzy rzeczy wynikają z tego wprost:
- Formę wyrazów wolno zmieniać — i zwykle trzeba. To odróżnia ten wariant od parafrazy, gdzie formy ruszać nie wolno.
- Kolejności zmieniać nie wolno. Jeśli w nawiasie stoi „she / want", to w odpowiedzi „she" musi być przed „want".
- Wolno dopisać wyrazy — operator, przedimek, przyimek. To zwykle właśnie one decydują o punkcie.
2Co trzeba dopisać najczęściej
W rozwiązanych podpunktach tego typu dopisywany element należał prawie zawsze do jednej z czterech grup:
- Operator pytania — „Does she want…?", „Are you older…?". Jeśli zdanie kończy się pytajnikiem, operator jest niemal pewny.
- Czasownik posiłkowy czasu — „have never been", „is looking for". Wskaźnik czasu stoi w zdaniu obok luki.
- Przedimek — „took a photo". Rzeczownik policzalny w liczbie pojedynczej nie może stać sam.
- Przyimek albo cząstka — „interested in learning", gdzie po przyimku wchodzi forma z -ing.
Warto zacząć od pytania: czy to zdanie jest pytaniem, przeczeniem czy twierdzeniem? Odpowiedź od razu przesądza, czy potrzebny jest operator.
3Jak sprawdzić własną odpowiedź
Trzy kontrole, które wychwytują większość błędów, zanim odda się arkusz.
- Czy wszystkie wyrazy z nawiasu są w mojej odpowiedzi? Pominięcie jednego to najczęstsza pomyłka mechaniczna.
- Czy stoją w tej samej kolejności co w nawiasie?
- Czy mieszczę się w limicie wyrazów? Zwykle trzy albo cztery, licząc podane.
Czwarta kontrola jest językowa: przeczytaj całe zdanie na głos od początku, razem z tym, co stoi za luką. Wiele błędów słychać wtedy natychmiast — zwłaszcza brakujący przedimek i zły czas.
4Przykłady krok po kroku
Trzy podpunkty z prawdziwych arkuszy, rozpisane krok po kroku.
Przykład 1 Przyimek wymusza formę z -ing
termin główny 2019, zadanie 13.1. Zdanie do uzupełnienia: „She is a good student. She is (interest / in / learn) __________ new things."
- W nawiasie: interest / in / learn. Kolejności ruszać nie wolno, formę — trzeba.
- „Interest" opisuje tu osobę, a nie rzecz, więc potrzebna jest forma bierna: „interested", nie „interesting".
- Po przyimku „in" angielski wymaga rzeczownika odczasownikowego, więc „learn" przechodzi w „learning".
Odpowiedź: interested in learning — klucz odrzuca „interesting in learning" i „interested in learn".
Przykład 2 Pytajnik na końcu zdradza operator
termin główny 2019, zadanie 13.3. Zdanie do uzupełnienia: „What (she / look / for) __________ now? Has she lost her phone again?"
- W nawiasie: she / look / for, a zdanie kończy się znakiem zapytania i słowem „now".
- Słowo „now" wskazuje czynność trwającą, więc potrzebny jest czas Present Continuous.
- W pytaniu operator „is" musi stanąć przed podmiotem — a kolejności wyrazów Z NAWIASU to nie narusza, bo dopisujemy nowy wyraz.
Odpowiedź: is / ('s) she looking for — konstrukcja pytająca zbudowana wokół niezmienionej kolejności „she … look for".
Przykład 3 Dwa czasowniki, jeden musi zostać bezokolicznikiem
termin główny 2026, zadanie 13.1. Zdanie do uzupełnienia: „When Tom was younger, he dreamt of a career in sport, but now he (want / be) __________ a scientist."
- W nawiasie stoją dwa czasowniki: want / be. Tylko pierwszy odmienia się przez osobę.
- Podmiotem jest „he", a zdanie mówi o teraźniejszości, więc pierwszy czasownik dostaje końcówkę trzeciej osoby.
- Po „want" angielski wymaga bezokolicznika z „to" — i to właśnie „to" jest wyrazem, który trzeba dopisać.
Odpowiedź: wants to be — dopisane „to" jest tu całą różnicą między punktem a zerem.
5Najczęstsze błędy
Błędy, które klucz CKE odrzuca przy tym typie zadania — z jego własnej listy.
Wstawianie wyrazów w niezmienionej formie
Skąd się bierze: Uczeń myli ten wariant z parafrazą, gdzie formy zmieniać nie wolno. Tutaj polecenie mówi odwrotnie: „Wykorzystaj w odpowiedniej formie" — i zwykle bez odmiany zdanie w ogóle nie jest gramatyczne.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź pierwsze słowa polecenia. „W odpowiedniej formie" znaczy: odmieniaj. „Nie zmieniaj formy podanych wyrazów" to zupełnie inne zadanie — parafraza.
Przestawianie kolejności wyrazów z nawiasu
Skąd się bierze: W pytaniach naturalny odruch każe postawić operator w środku podanego ciągu albo zamienić podmiot z czasownikiem. Polecenie tego zabrania, a klucz odrzuca takie odpowiedzi mimo poprawnej gramatyki.
Jak zrobić dobrze: Zapisz wyrazy z nawiasu obok siebie w podanej kolejności i dopiero między nie wstawiaj to, czego brakuje. Jeśli nie da się zbudować pytania w ten sposób, spróbuj innego czasu — a nie innej kolejności.
Pominięcie przedimka przy rzeczowniku policzalnym
Skąd się bierze: Rzeczownik policzalny w liczbie pojedynczej nie może w angielskim stać sam. To najczęstszy pojedynczy błąd w tym wariancie i kosztuje cały punkt, bo wymagana jest pełna poprawność gramatyczna.
Jak zrobić dobrze: Po zbudowaniu odpowiedzi sprawdź każdy rzeczownik: czy jest w liczbie mnogiej albo czy ma przed sobą „a", „an", „the" lub zaimek dzierżawczy.
6Pytania i odpowiedzi
Czy w tym zadaniu wolno zmieniać formę wyrazów z nawiasu?
Tak, i zwykle trzeba — polecenie mówi wprost „Wykorzystaj w odpowiedniej formie". To odróżnia ten wariant od parafrazy ze słowem-kluczem, gdzie formy podanego wyrazu zmieniać nie wolno pod groźbą utraty punktu.
Ile wyrazów można dopisać?
Tyle, ile mieści się w limicie podanym w poleceniu — najczęściej są to trzy albo cztery wyrazy łącznie, licząc te podane w nawiasie. Klucz CKE odrzuca odpowiedzi przekraczające limit, nawet jeśli są całkowicie poprawne.
Jak często ten wariant pojawia się na egzaminie?
W 8 z 21 zbadanych sesji, czyli częściej niż pozostałe dwa warianty. Nie oznacza to jednak, że można się go spodziewać — rozkład wszystkich trzech typów jest niemal równy.
Czytaj dalej
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-08-03. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.