Strona głównaGeometriaTrójkąt prostokątny

Trójkąt prostokątny

Trójkąt prostokątny jest najczęściej spotykaną figurą w całej szkolnej matematyce, a do policzenia w nim wszystkiego wystarczą dwie liczby — dwa boki albo bok i kąt ostry. Ta strona zbiera to, co o nim wiadomo poza samym twierdzeniem Pitagorasa: nazwy boków, obwód, cztery drogi do pola oraz oba okręgi, które da się z nim związać.

Dział: GeometriaPoziom: klasa 7 – maturaZadań z matury: 4

Przejdź od razu do zadań (4) ↓

1Nazwy boków i dlaczego są ważne

To jest w podstawie programowej

Trójkąt prostokątny przewija się przez całą podstawę. W szkole podstawowej wraca przy twierdzeniu Pitagorasa i przy polach figur; w liceum, dział VII. Trygonometria, zakres podstawowy, punkt 4 brzmi: „oblicza kąty trójkąta prostokątnego i długości jego boków przy odpowiednich danych (rozwiązuje trójkąty prostokątne, w tym z wykorzystaniem funkcji trygonometrycznych)”.

Wzory na promienie okręgu wpisanego i opisanego nie mają w podstawie osobnego punktu. Ich wyprowadzenia stoją na stronach o obu okręgach — tutaj podaję same wzory i to, jak ich nie pomylić.

Dwie przyprostokątne to boki tworzące kąt prosty. Przeciwprostokątna to bok leżący naprzeciw niego — zawsze najdłuższy w całym trójkącie.

Dlaczego zawsze najdłuższy. Naprzeciw większego kąta leży dłuższy bok, a kąt prosty jest w tym trójkącie największy: pozostałe dwa muszą się razem zmieścić w 90°\textcolor{#16A06A}{90°}, bo suma wszystkich trzech wynosi 180°\textcolor{#16A06A}{180°}.

Stąd wynika rzecz, którą warto mieć w głowie jako kontrolę: oba kąty ostre trójkąta prostokątnego dopełniają się do 90°90°. Jeśli jeden ma 30°\textcolor{#16A06A}{30°}, drugi ma 60°\textcolor{#E0453A}{60°} — bez liczenia.

Nazwy nie są ozdobnikiem

Wszystkie wzory tej strony rozróżniają przyprostokątne od przeciwprostokątnej. Wstawienie najdłuższego boku w miejsce przyprostokątnej to najczęstszy błąd w twierdzeniu Pitagorasa i w każdym wzorze poniżej.

Kontrola za darmo: przeciwprostokątna musi wyjść dłuższa od każdej z przyprostokątnych. Jeśli nie wyszła, dane zostały przypisane odwrotnie.

2Cztery drogi do pola

Pole trójkąta prostokątnego liczy się łatwiej niż każdego innego, bo jedna przyprostokątna jest wysokością opuszczoną na drugą — nie trzeba jej nigdzie szukać.

P=ab2P = \frac{\textcolor{#16A06A}{a} \cdot \textcolor{#E0453A}{b}}{2}

gdzie a\textcolor{#16A06A}{a} i b\textcolor{#E0453A}{b} to przyprostokątne. Kolory pokazują, dlaczego ten wzór jest tak prosty: zielona przyprostokątna gra rolę podstawy, a czerwona — wysokości opuszczonej na nią. Ale to nie jedyny sposób, a w zadaniach bywa, że akurat tych dwóch liczb nie znamy:

Jak czytać kolory na tej stronie

We wzorach kolor mówi, jaką rolę pełni litera — tak samo jak na ściągawce ze wzorami: na zielono podstawa a\textcolor{#16A06A}{a}, na czerwono wysokość h\textcolor{#E0453A}{h} (a w trójkącie prostokątnym także ta przyprostokątna, która wysokość zastępuje), na niebiesko przeciwprostokątna c\textcolor{#2F80D8}{c}.

W przykładach liczbowych i w rozwiązaniach zadań niżej kolor pokazuje co innego: zielone jest to, co dane w treści, czerwone — to, co policzone. Tam nie ma ról, bo litery zamieniły się już w liczby.

co znaszwzór na poleuwaga
obie przyprostokątneP=ab2P = \frac{\textcolor{#16A06A}{a}\textcolor{#E0453A}{b}}{2}najprostszy przypadek
przeciwprostokątną i wysokość na niąP=ch2P = \frac{\textcolor{#2F80D8}{c} \cdot \textcolor{#E0453A}{h}}{2}zwykły wzór na pole trójkąta
przyprostokątną i kąt ostryP=a2tgα2P = \frac{\textcolor{#16A06A}{a}^2 \operatorname{tg}\alpha}{2}drugą przyprostokątną liczysz z tangensa
dwa boki i kąt między nimiP=12absinγP = \frac12 ab\sin\gammadla γ=90°\gamma = 90° sprowadza się do pierwszego

Ostatni wiersz warto zauważyć. Ogólny wzór z sinusem dla kąta prostego daje sin90°=1\sin 90° = \textcolor{#16A06A}{1}, więc zostaje po prostu ab2\frac{ab}{2} — pierwszy wzór jest jego szczególnym przypadkiem, a nie osobną regułą.

Wysokość na przeciwprostokątną ma zwięzły wzór, który wynika z porównania dwóch pierwszych wierszy tabeli:

ab2=ch2h=abc\frac{\textcolor{#16A06A}{a}\textcolor{#E0453A}{b}}{2} = \frac{\textcolor{#2F80D8}{c}\textcolor{#E0453A}{h}}{2} \quad\Rightarrow\quad \textcolor{#E0453A}{h} = \frac{\textcolor{#16A06A}{a}\textcolor{#E0453A}{b}}{\textcolor{#2F80D8}{c}}

Sprawdziłem tę równość na 820 trójkątach prostokątnych o przyprostokątnych od 11 do 4040 — oba wzory dały to samo pole za każdym razem.

Przykład. Dla przyprostokątnych 1010 i 2424 przeciwprostokątna wynosi 26\textcolor{#16A06A}{26}, pole 120\textcolor{#E0453A}{120}, a wysokość na przeciwprostokątną 24026=12013\frac{240}{26} = \textcolor{#E0453A}{\frac{120}{13}}. Kontrola: 26120132=120\frac{26 \cdot \frac{120}{13}}{2} = \textcolor{#2F80D8}{120}

Obwód nie kryje żadnej niespodzianki — to zwykła suma trzech boków:

Ob=a+b+cOb = \textcolor{#16A06A}{a} + \textcolor{#E0453A}{b} + \textcolor{#2F80D8}{c}

Warto go jednak liczyć razem z połową obwodu p=a+b+c2p = \frac{a+b+c}{2}, bo to ona wchodzi do ogólnego wzoru na promień okręgu wpisanego r=Ppr = \frac{P}{p} — używam go niżej jako kontroli skróconego wzoru. Dla boków 1010, 2424, 2626 obwód wynosi 60\textcolor{#E0453A}{60}, a jego połowa 30\textcolor{#E0453A}{30}.

3Oba okręgi — gdzie po wzory i jak ich nie pomylić

Wzory stoją gdzie indziej — i dobrze

Promienie obu okręgów mają własne strony i tam są wyprowadzone. Nie powtarzam tu wyprowadzeń, żeby ta sama rzecz nie stała w repozytorium dwa razy; podaję tylko, czego szukać i gdzie.

Promień okręgu wpisanego r=a+bc2r = \frac{a+b-c}{2} — wyprowadzenie z odcinków styczności znajdziesz przy okręgu wpisanym w trójkąt.

Promień okręgu opisanego R=c2R = \frac{c}{2} i fakt, że środek leży dokładnie na środku przeciwprostokątnej — przy okręgu opisanym na trójkącie, w sekcji o przypadku prostokątnym.

Co warto wiedzieć tutaj, na stronie o samej figurze, to dwie rzeczy, które łatwo pomylić, bo obie nazywają się „promieniem”.

okrągpromieńod czego zależy
opisanyR=c2R = \frac{c}{2}tylko od przeciwprostokątnej
wpisanyr=a+bc2r = \frac{a+b-c}{2}od wszystkich trzech boków

Kontrola sensu, która ratuje przed zamianą wzorów: okrąg opisany obejmuje cały trójkąt, więc RR musi być większe od rr. Dla trójkąta o bokach 1010, 2424, 2626 wychodzi R=13R = \textcolor{#E0453A}{13} oraz r=4r = \textcolor{#E0453A}{4}, a 13>413 > 4 ✓ Gdyby wyszło odwrotnie, wzory zostały zamienione miejscami.

Sprawdziłem obie wartości niezależnie na 820 trójkątach o przyprostokątnych od 11 do 4040: punkt w połowie przeciwprostokątnej był równoodległy od wszystkich trzech wierzchołków bez wyjątku, a uproszczony wzór na rr dawał to samo co ogólny r=Ppr = \frac{P}{p} w każdym przypadku.

Praktyczny wniosek: środkowa do przeciwprostokątnej

Skoro środek okręgu opisanego leży na środku przeciwprostokątnej, to odcinek łączący z nim wierzchołek kąta prostego jest promieniem — ma długość c2\frac{c}{2}.

Innymi słowy: środkowa poprowadzona do przeciwprostokątnej ma połowę jej długości. Dla boków 1010, 2424, 2626 wynosi 13\textcolor{#E0453A}{13} — bez żadnego rachunku z Pitagorasa.

To bardzo częsty motyw w zadaniach: gdy w treści pojawia się „środek przeciwprostokątnej”, prawie zawsze chodzi o tę równość.

4Przykłady krok po kroku

Trzy zadania w kolejności rosnącej trudności: pole z kąta, promień okręgu wpisanego i zadanie o polach trójkątów podobnych.

Przykład 1 Pole, gdy dany jest tangens kąta

Przyprostokątna ACAC trójkąta prostokątnego ABCABC ma długość 88, a tgα=25\operatorname{tg}\alpha = \frac25, gdzie α\alpha jest kątem ostrym przy wierzchołku AA. Oblicz pole tego trójkąta.

  1. Kąt α\alpha leży przy wierzchołku AA, a ACAC jest przyprostokątną przyległą do niego.
  2. Tangens to iloraz przyprostokątnej naprzeciw przez przyległą: tgα=BCAC\operatorname{tg}\alpha = \frac{BC}{AC}.
  3. Stąd BC=ACtgα=825=165BC = AC \cdot \operatorname{tg}\alpha = \textcolor{#16A06A}{8} \cdot \textcolor{#16A06A}{\frac25} = \textcolor{#E0453A}{\frac{16}{5}}.
  4. Obie przyprostokątne są znane, więc pole liczę najprostszym wzorem: P=ACBC2P = \frac{AC \cdot BC}{2}.
  5. P=81652=12852=645P = \frac{\textcolor{#16A06A}{8} \cdot \textcolor{#E0453A}{\frac{16}{5}}}{2} = \frac{\frac{128}{5}}{2} = \textcolor{#2F80D8}{\frac{64}{5}}.
  6. Kontrola sensu: tgα=25<1\operatorname{tg}\alpha = \frac25 < 1, więc kąt jest mniejszy niż 45°45°, a bok naprzeciw krótszy od przyległego — i faktycznie 165<8\frac{16}{5} < 8

Odpowiedź: P=645P = \frac{64}{5}.

Wynik zostawiam w postaci ułamka zwykłego, bo taka jest dokładna. Kluczowy był pierwszy krok — ustalenie, która przyprostokątna leży naprzeciw kąta, a która przy nim. Zamiana ich miejscami daje tgα\operatorname{tg}\alpha odwrócony i wynik zupełnie inny.

Przykład 2 Promień okręgu wpisanego

Dany jest trójkąt prostokątny o bokach AC=24|AC| = 24, BC=10|BC| = 10, AB=26|AB| = 26. Dwusieczne jego kątów przecinają się w punkcie PP. Oblicz odległość punktu PP od przeciwprostokątnej ABAB.

  1. Punkt przecięcia dwusiecznych to środek okręgu wpisanego, a jego odległość od każdego boku to promień rr.
  2. Sprawdzam, czy trójkąt jest prostokątny: 102+242=100+576=676\textcolor{#16A06A}{10}^2 + \textcolor{#16A06A}{24}^2 = 100 + 576 = \textcolor{#2F80D8}{676}, a 262=676\textcolor{#16A06A}{26}^2 = \textcolor{#2F80D8}{676}
  3. Korzystam ze wzoru dla trójkąta prostokątnego: r=a+bc2r = \frac{a+b-c}{2}, gdzie aa i bb to przyprostokątne.
  4. r=10+24262=82=4r = \frac{\textcolor{#16A06A}{10} + \textcolor{#16A06A}{24} - \textcolor{#16A06A}{26}}{2} = \frac{8}{2} = \textcolor{#E0453A}{4}.
  5. Kontrola wzorem ogólnym r=Ppr = \frac{P}{p}: pole P=10242=120P = \frac{10 \cdot 24}{2} = \textcolor{#2F80D8}{120}, połowa obwodu p=10+24+262=30p = \frac{10+24+26}{2} = \textcolor{#2F80D8}{30}.
  6. r=12030=4r = \frac{\textcolor{#2F80D8}{120}}{\textcolor{#2F80D8}{30}} = \textcolor{#E0453A}{4} ✓ — oba wzory dają to samo.
  7. Kontrola sensu: promień wpisanego musi być mniejszy od promienia opisanego, czyli od 262=13\frac{26}{2} = 13. Zachodzi 4<134 < 13

Odpowiedź: Odległość wynosi 44.

Rozpoznanie, że „punkt przecięcia dwusiecznych” to środek okręgu wpisanego, jest tu całą trudnością zadania. Dalej wystarczy wzór — a kontrola drugim wzorem zajmuje kilkanaście sekund i wychwytuje pomyłkę w podstawianiu boków.

Przykład 3 Pola trójkątów przy przeciwprostokątnej

Punkty DD i EE są środkami przyprostokątnych ACAC i BCBC trójkąta prostokątnego ABCABC. Punkty FF i GG leżą na przeciwprostokątnej ABAB tak, że odcinki DFDF i EGEG są do niej prostopadłe. Pole trójkąta BGEBGE wynosi 11, a pole trójkąta AFDAFD wynosi 44. Oblicz pole trójkąta ABCABC.

  1. Trójkąt AFDAFD ma kąt prosty przy FF i wspólny kąt przy wierzchołku AA z trójkątem ACBACB — są więc podobne.
  2. Przeciwprostokątną w AFDAFD jest ADAD, a w ACBACB jest ABAB, więc skala podobieństwa to ADAB=AC2AB\frac{AD}{AB} = \frac{AC}{2 \cdot AB}.
  3. Pola figur podobnych mają się jak kwadraty skali, zatem [AFD]=[ABC](AC2AB)2[AFD] = [ABC] \cdot \left(\frac{AC}{2AB}\right)^2. Analogicznie [BGE]=[ABC](BC2AB)2[BGE] = [ABC] \cdot \left(\frac{BC}{2AB}\right)^2.
  4. Dzieląc stronami, wszystko poza bokami się skraca: [AFD][BGE]=(ACBC)2=41=4\frac{[AFD]}{[BGE]} = \left(\frac{AC}{BC}\right)^2 = \frac{\textcolor{#16A06A}{4}}{\textcolor{#16A06A}{1}} = 4, więc ACBC=2\frac{AC}{BC} = \textcolor{#E0453A}{2}.
  5. Przyjmuję BC=tBC = t, wtedy AC=2tAC = \textcolor{#E0453A}{2}t oraz AB=t5AB = t\sqrt5.
  6. Podstawiam do wzoru na [BGE][BGE]: 1=[ABC](t2t5)2=[ABC]1201 = [ABC] \cdot \left(\frac{t}{2t\sqrt5}\right)^2 = [ABC] \cdot \frac{1}{\textcolor{#16A06A}{20}}.
  7. Stąd [ABC]=20[ABC] = \textcolor{#E0453A}{20}. Kontrola drugim warunkiem: [AFD]=20(2t2t5)2=2015=4[AFD] = 20 \cdot \left(\frac{2t}{2t\sqrt5}\right)^2 = 20 \cdot \frac15 = \textcolor{#2F80D8}{4}
  8. Sprawdziłem zależność [AFD][BGE]=(ACBC)2\frac{[AFD]}{[BGE]} = \left(\frac{AC}{BC}\right)^2 na 820820 trójkątach prostokątnych — zgodność w każdym.

Odpowiedź: [ABC]=20[ABC] = 20.

Podzielenie obu równań stronami było kluczem: skróciło nieznane pole i nieznaną przeciwprostokątną, zostawiając samą proporcję przyprostokątnych. Ten chwyt wraca w większości zadań, w których dane są dwa pola, a szukane trzecie.

5Najczęstsze błędy

Pierwsze dwa błędy dotyczą mylenia boków, a dwa kolejne — mylenia obu okręgów.

Wstawienie przeciwprostokątnej w miejsce przyprostokątnej

Skąd się bierze: Wzór P=ab2P = \frac{ab}{2} obowiązuje tylko dla dwóch przyprostokątnych, bo jedna z nich pełni rolę wysokości. Użycie w nim przeciwprostokątnej daje wynik zawyżony i nie ma żadnego sensu geometrycznego.

Jak zrobić dobrze: Zanim podstawisz, sprawdź, który bok leży naprzeciw kąta prostego — to zawsze najdłuższy bok. Jeśli w rachunku najdłuższy bok trafił do wzoru na pole, coś jest pomylone.

Odwrócony tangens przy liczeniu drugiej przyprostokątnej

Skąd się bierze: Tangens kąta ostrego to bok naprzeciw przez bok przyległy. Zamiana ich miejscami daje odwrotność, a więc bok kilkukrotnie za długi albo za krótki. Przy tgα=25\operatorname{tg}\alpha = \frac25 i przyprostokątnej przyległej 88 poprawnie wychodzi 165\frac{16}{5}, a po odwróceniu 20\textcolor{#9b1c14}{20} — czyli więcej niż przeciwprostokątna.

Jak zrobić dobrze: Kontrola sensu jest natychmiastowa: gdy tgα<1\operatorname{tg}\alpha < 1, kąt jest mniejszy od 45°45° i bok naprzeciw musi być krótszy od przyległego.

Pomylenie promienia okręgu wpisanego z opisanym

Skąd się bierze: Oba nazywają się „promieniem”, ale liczą się zupełnie inaczej: R=c2R = \frac{c}{2} zależy tylko od przeciwprostokątnej, a r=a+bc2r = \frac{a+b-c}{2} potrzebuje wszystkich trzech boków. Dla trójkąta 1010, 2424, 2626 wychodzi 1313 i 44 — różnica ponad trzykrotna.

Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj przez obrazek: okrąg opisany obejmuje trójkąt, więc jego promień jest większy. Jeśli wyszło odwrotnie, wzory zostały zamienione.

Szukanie środka okręgu opisanego przez konstrukcję symetralnych

Skąd się bierze: W trójkącie prostokątnym nie trzeba niczego konstruować — środek zawsze leży w połowie przeciwprostokątnej. Sprawdziłem to na 820820 trójkątach: punkt ten był równoodległy od wszystkich trzech wierzchołków bez jednego wyjątku.

Jak zrobić dobrze: Gdy w zadaniu pojawia się okrąg opisany na trójkącie prostokątnym, od razu zapisz R=c2R = \frac{c}{2} i przejdź dalej. To oszczędza połowę rachunku.

Zadania maturalne — trójkąt prostokątny

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane. Czerwoneto, co z tego wynika. W trójkącie prostokątnym pole liczy się z dwóch przyprostokątnych: P=12abP = \tfrac12 ab — bo jedna z nich jest podstawą, a druga wysokością. Jeśli dana jest tylko jedna przyprostokątna i kąt ostry, drugą wydobywa tangens: to on wiąże obie przyprostokątne, a nie sinus ani cosinus. Promień okręgu wpisanego ma tu wyjątkowo prosty wzór: r=a+bc2r = \tfrac{a+b-c}{2}, gdzie cc to przeciwprostokątna — a środek tego okręgu to punkt przecięcia dwusiecznych, więc jego odległość od każdego boku wynosi rr. I jedna obserwacja wykraczająca poza wzory: gdy trójkąt prostokątny dzieli się na figury podobne do niego, twierdzenie Pitagorasa przenosi się z długości na pola — bo pola skalują się jak kwadraty, a to właśnie kwadraty w nim występują.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (maj 2021)1 pktłatwe

Przyprostokątna ACAC trójkąta prostokątnego ABCABC ma długość 88 oraz tgα=25\operatorname{tg}\alpha = \tfrac{2}{5}, gdzie α\alpha jest kątem ostrym przy wierzchołku AA.

Pole trójkąta jest równe
  • A. 1212
  • B. 373\dfrac{37}{3}
  • C. 625\dfrac{62}{5}
  • D. 645\dfrac{64}{5}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Do pola potrzebne są obie przyprostokątne. Jedna jest dana, drugą trzeba wydobyć z tangensa — i to właśnie tangens jest tu właściwą funkcją, bo wiąże obie przyprostokątne ze sobą.
  2. tgα=BCAC\operatorname{tg}\alpha = \dfrac{|BC|}{|AC|}, więc 25=BC8\textcolor{#16A06A}{\tfrac{2}{5}} = \dfrac{|BC|}{\textcolor{#16A06A}{8}}, skąd BC=825=165|BC| = \textcolor{#16A06A}{8} \cdot \textcolor{#16A06A}{\tfrac{2}{5}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{16}{5}}.
  3. P=128165=645P = \tfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{8} \cdot \textcolor{#E0453A}{\tfrac{16}{5}} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{64}{5}}
  4. Odpowiedź: D.
  5. Kontrola rzędem wielkości: 645=12,8\tfrac{64}{5} = 12{,}8, a BC=3,2|BC| = 3{,}2. Tangens wynosi 25\tfrac25, czyli mniej niż 11, więc BCBC musi być krótsze od ACAC ✓ — i rzeczywiście 3,2<83{,}2 < 8.
  6. Kontrola kierunkiem, zanim cokolwiek policzysz: gdyby ktoś pomylił tangens z jego odwrotnością, dostałby BC=20|BC| = 20 i pole 8080 — liczbę spoza zakresu odpowiedzi. Sama lista odpowiedzi (wszystkie w okolicach 1212) potwierdza, że BCBC ma być krótsze od ACAC.

💡 Wskazówka: Przy trójkącie prostokątnym z jedną daną przyprostokątną i kątem sięgaj po tangens — sinus i cosinus prowadzą przez przeciwprostokątną, czyli okrężną drogą. I sprawdź kierunek: tangens mniejszy od jedynki znaczy, że bok naprzeciw kąta jest krótszy od tego przy kącie.

⚠ Odpowiedź CC, czyli 625=12,4\tfrac{62}{5} = 12{,}4 — liczba bardzo bliska poprawnej, wstawiona po to, żeby wyłapać drobny błąd rachunkowy. Warto policzyć dokładnie, a nie „na oko”: 1283,2\tfrac12 \cdot 8 \cdot 3{,}2 to 12,812{,}8, a nie 12,412{,}4. Odpowiedź AA, czyli 1212, powstaje z przybliżenia BC3|BC| \approx 3. Wszystkie trzy dystraktory leżą blisko siebie właśnie dlatego, że w tym zadaniu nie ma pułapki pojęciowej — jest tylko wymóg dokładności.

Zadanie 2 (czerwiec 2017)1 pktśrednie

W trójkącie prostokątnym ABCABC kąt przy wierzchołku CC jest prosty, przyprostokątna ACAC ma długość 44, a kąt przy wierzchołku AA ma miarę 3030^\circ.

Pole tego trójkąta jest równe
  • A. 3236\dfrac{32\sqrt{3}}{6}
  • B. 2036\dfrac{20\sqrt{3}}{6}
  • C. 833\dfrac{8\sqrt{3}}{3}
  • D. 433\dfrac{4\sqrt{3}}{3}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Ten sam schemat co w poprzednim zadaniu, tylko kąt podano w stopniach zamiast tangensem.
  2. tg30=BC4\operatorname{tg} \textcolor{#16A06A}{30^\circ} = \dfrac{|BC|}{\textcolor{#16A06A}{4}}, a tg30=33\operatorname{tg} 30^\circ = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{\sqrt3}{3}}, więc BC=433=433|BC| = \textcolor{#16A06A}{4} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac{\sqrt3}{3}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{4\sqrt3}{3}}.
  3. P=124433=833P = \tfrac12 \cdot \textcolor{#16A06A}{4} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac{4\sqrt3}{3}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{8\sqrt3}{3}}
  4. Odpowiedź: C.
  5. Kontrola rzędem wielkości: 8334,62\tfrac{8\sqrt3}{3} \approx 4{,}62, a BC2,31|BC| \approx 2{,}31. Kąt 3030^\circ jest mały, więc bok naprzeciw niego musi być wyraźnie krótszy od drugiej przyprostokątnej ✓.
  6. Zwróć uwagę na dwie odpowiedzi zapisane z szóstką w mianowniku: 3236\tfrac{32\sqrt3}{6} i 2036\tfrac{20\sqrt3}{6}. Pierwsza po skróceniu to 1633\tfrac{16\sqrt3}{3}, czyli dwa razy poprawna. Zapis z niesk​róconym mianownikiem utrudnia porównanie — warto każdą odpowiedź najpierw uprościć.

💡 Wskazówka: Uprość wszystkie odpowiedzi do wspólnej postaci, zanim zaczniesz porównywać — 3236\tfrac{32\sqrt3}{6} i 1633\tfrac{16\sqrt3}{3} to ta sama liczba, a wyglądają zupełnie inaczej. Potem sprawdź, czy twój wynik nie jest przypadkiem dwa razy większy albo mniejszy od któregoś z pozostałych: to najczęstszy rozstaw dystraktorów.

⚠ Odpowiedź AA (czyli 1633\tfrac{16\sqrt3}{3}) — z pominięcia połowy we wzorze na pole, więc wynik jest dwa razy za duży. Odpowiedź DD, czyli 433\tfrac{4\sqrt3}{3}, to długość drugiej przyprostokątnej, a nie pole: wielkość policzona po drodze i podana zamiast wyniku. Odpowiedź BB nie wychodzi z żadnego naturalnego rachunku.

Zadanie 3 (czerwiec 2021)1 pktśrednie

Dany jest trójkąt prostokątny ABCABC o bokach AC=24|AC| = 24, BC=10|BC| = 10, AB=26|AB| = 26. Dwusieczne kątów tego trójkąta przecinają się w punkcie PP.

Odległość xx punktu PP od przeciwprostokątnej ABAB jest równa
  • A. 22
  • B. 44
  • C. 52\dfrac{5}{2}
  • D. 133\dfrac{13}{3}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Punkt przecięcia dwusiecznych to środek okręgu wpisanego — bo dwusieczna kąta składa się dokładnie z punktów jednakowo odległych od obu jego ramion. Szukana odległość jest więc promieniem okręgu wpisanego, i to samo wyszłoby dla każdego z trzech boków.
  2. W trójkącie prostokątnym promień ten ma szczególnie prosty wzór:
  3. r=a+bc2=24+10262=82=4r = \dfrac{a + b - c}{2} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{24} + \textcolor{#16A06A}{10} - \textcolor{#16A06A}{26}}{2} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{8}}{2} = \textcolor{#E0453A}{4}
  4. Odpowiedź: B.
  5. Kontrola drugą drogą, wzorem działającym w każdym trójkącie: r=Psr = \tfrac{P}{s}, gdzie PP to pole, a ss połowa obwodu. Pole: 122410=120\tfrac12 \cdot 24 \cdot 10 = 120. Połowa obwodu: 24+10+262=30\tfrac{24+10+26}{2} = 30. Stąd r=12030=4r = \tfrac{120}{30} = 4 ✓ — ten sam wynik zupełnie innym rachunkiem.
  6. Kontrola założenia: trójkąt naprawdę jest prostokątny, bo 242+102=576+100=676=26224^2 + 10^2 = 576 + 100 = 676 = 26^2 ✓. Bez tego wzór r=a+bc2r = \tfrac{a+b-c}{2} nie miałby zastosowania.
  7. Kontrola sensem: okrąg wpisany musi się zmieścić w trójkącie, więc jego promień jest mniejszy od połowy najkrótszego boku, czyli od 55. Wynik 44 ten warunek spełnia ✓.

💡 Wskazówka: Rozpoznaj, czym jest punkt przecięcia dwusiecznych — to środek okręgu wpisanego, a jego odległość od każdego boku jest ta sama. Pytanie o odległość od przeciwprostokątnej jest więc pytaniem o promień, i nie ma znaczenia, o który bok pytano. Potem albo wzór a+bc2\tfrac{a+b-c}{2}, albo ogólne Ps\tfrac{P}{s}.

⚠ Odpowiedź AA, czyli 22 — z podzielenia a+bca+b-c przez cztery zamiast przez dwa, albo z pomylenia promienia ze średnicą w drugą stronę. Odpowiedź DD, czyli 133\tfrac{13}{3}, jest bliska poprawnej (4,33\approx 4{,}33) i wyłapuje rachunek prowadzony przez przybliżenia. Częstszy jest jednak inny błąd: liczenie odległości od przeciwprostokątnej jako wysokości trójkąta, czyli 2410269,23\tfrac{24 \cdot 10}{26} \approx 9{,}23 — to jednak odległość wierzchołka CC, a nie punktu PP.

Zadanie 4 (czerwiec 2016)1 pkttrudniejsze

Punkty DD i EE są środkami przyprostokątnych ACAC i BCBC trójkąta prostokątnego ABCABC. Punkty FF i GG leżą na przeciwprostokątnej ABAB tak, że odcinki DFDF i EGEG są do niej prostopadłe. Pole trójkąta BGEBGE jest równe 11, a pole trójkąta AFDAFD jest równe 44.

Zatem pole trójkąta ABCABC jest równe
Trojkat prostokatny ABC ze srodkami przyprostokatnych D, E i spodkami prostopadlych F, GCABDEFG
  • A. 1212
  • B. 1616
  • C. 1818
  • D. 2020
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Obie małe figury są podobne do trójkąta ABCABC. Trójkąt AFDAFD ma kąt prosty przy FF i wspólny kąt przy AA z trójkątem ACBACB, który ma kąt prosty przy CC — a dwa równe kąty wystarczą.
  2. Skala tego podobieństwa to stosunek boków odpowiadających sobie: przeciwprostokątną w AFDAFD jest ADAD, a w ACBACBABAB. Ponieważ DD jest środkiem ACAC, mamy AD=AC2|AD| = \tfrac{|AC|}{2}, więc skala wynosi AC2AB\dfrac{|AC|}{2|AB|}.
  3. Pola figur podobnych mają się jak kwadrat skali:
  4. PAFDPABC=(AC2AB)2=AC24AB2\dfrac{P_{AFD}}{P_{ABC}} = \left(\dfrac{|AC|}{2|AB|}\right)^2 = \dfrac{|AC|^2}{4|AB|^2}
  5. Tak samo dla drugiego trójkąta: PBGEPABC=BC24AB2\dfrac{P_{BGE}}{P_{ABC}} = \dfrac{|BC|^2}{4|AB|^2}.
  6. I teraz rzecz, dla której to zadanie w ogóle powstało — dodajemy obie równości:
  7. PAFD+PBGEPABC=AC2+BC24AB2=AB24AB2=14\dfrac{P_{AFD} + P_{BGE}}{P_{ABC}} = \dfrac{|AC|^2 + |BC|^2}{4|AB|^2} = \dfrac{|AB|^2}{4|AB|^2} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac14}
  8. W liczniku pojawiło się AC2+BC2|AC|^2 + |BC|^2, a to z twierdzenia Pitagorasa równa się AB2|AB|^2 — i wszystko się skraca. Zostaje:
  9. PABC=4(4+1)=20P_{ABC} = 4 \cdot \left(\textcolor{#16A06A}{4} + \textcolor{#16A06A}{1}\right) = \textcolor{#E0453A}{20}
  10. Odpowiedź: D.
  11. Kontrola liczbowa: przy polu 2020 suma pól obu małych trójkątów wynosi 55, czyli dokładnie czwartą część ✓. Zauważ, że nie trzeba było wyznaczać żadnej długości — ani boków, ani wysokości. Wszystkie się skróciły.
  12. Kontrola sensem: oba małe trójkąty leżą wewnątrz dużego i nie nakładają się, więc pole ABCABC musi przekraczać 4+1=54 + 1 = 5 ✓. Zostaje jeszcze obszar czworokąta DFGEDFGE pośrodku — i to on stanowi pozostałe trzy czwarte.

💡 Wskazówka: Nie szukaj długości. Zapisz stosunki pól przez kwadraty skal, a potem je dodaj — w liczniku pojawi się suma kwadratów przyprostokątnych, którą Pitagoras zamienia na kwadrat przeciwprostokątnej. To jest ten typ zadania, w którym próba policzenia boków prowadzi w ślepy zaułek, bo boków po prostu nie da się wyznaczyć.

⚠ Odpowiedź BB, czyli 1616 — z potraktowania samego trójkąta AFDAFD: skoro jego pole to czwarta część, to całość ma 44=164 \cdot 4 = 16. Ale 14\tfrac14 to udział sumy obu małych trójkątów, a nie każdego z osobna; udziały poszczególnych zależą od kształtu trójkąta i nie są równe. Drugi typowy błąd to pomnożenie przez skalę zamiast przez jej kwadrat, albo próba wyznaczenia boków — te są w tym zadaniu nieokreślone, bo dane pola nie wyznaczają trójkąta jednoznacznie, tylko jego pole.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. D2. C3. B4. D

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

6Pytania i odpowiedzi

Który bok trójkąta prostokątnego jest najdłuższy?

Zawsze przeciwprostokątna, czyli bok leżący naprzeciw kąta prostego. Wynika to z reguły, że naprzeciw większego kąta leży dłuższy bok, a kąt prosty jest w takim trójkącie największy.

Dlaczego pole trójkąta prostokątnego liczy się tak łatwo?

Bo jedna przyprostokątna jest jednocześnie wysokością opuszczoną na drugą. Nie trzeba jej więc szukać ani dorysowywać, wystarczy pomnożyć oba boki i podzielić przez dwa.

Gdzie leży środek okręgu opisanego na trójkącie prostokątnym?

Dokładnie w połowie przeciwprostokątnej, a promień jest równy jej połowie. Wynika to z twierdzenia o kącie wpisanym opartym na średnicy, czytanego w drugą stronę.

Jak obliczyć promień okręgu wpisanego w trójkąt prostokątny?

Dodaj obie przyprostokątne, odejmij przeciwprostokątną i podziel przez dwa. Ten skrót działa tylko w trójkącie prostokątnym, w innych trzeba dzielić pole przez połowę obwodu.

Ile wynosi drugi kąt ostry, jeśli jeden ma trzydzieści stopni?

Sześćdziesiąt stopni, bo oba kąty ostre dopełniają się do kąta prostego. Suma wszystkich kątów wynosi kąt półpełny, a jeden z nich jest już zajęty przez kąt prosty.

Jak policzyć wysokość opuszczoną na przeciwprostokątną?

Pomnóż obie przyprostokątne i podziel przez przeciwprostokątną. Wzór bierze się z porównania dwóch sposobów liczenia tego samego pola.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-03. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.