Wartości sinusa dla 30°, 45° i 60° zna się na pamięć — ale zadania podają też kąty w rodzaju 37° albo 52°, dla których żaden ładny wzór nie istnieje. Wtedy sięga się po tablicę, i to nie jest przeżytek: na maturze z matematyki jest ona w karcie wzorów, a kalkulator z funkcjami trygonometrycznymi nie jest dozwolony. Umiejętność czytania tej tabeli jest więc egzaminacyjnie potrzebna. Definicje samych funkcji zakładam za znane — są w haśle o trygonometrii.
Dział: TrygonometriaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 25
Tablica podaje przybliżone wartości sinusa, cosinusa i tangensa dla kątów od 0° do 90°, zwykle co jeden stopień, z dokładnością do czterech miejsc po przecinku.
Wartości nie są tam wpisane arbitralnie. Dla każdego kąta to stosunek boków w trójkącie prostokątnym — dokładnie tak, jak mówi definicja. Różnica polega tylko na tym, że dla większości kątów ten stosunek jest liczbą niewymierną, której nie da się zapisać ładnym wzorem.
kąt
sin
cos
tg
uwaga
30°
0,5000
0,8660
0,5774
wartości dokładne znasz z pamięci
37°
0,6018
0,7986
0,7536
tylko z tablicy
45°
0,7071
0,7071
1,0000
sin=cos
52°
0,7880
0,6157
1,2799
tylko z tablicy
60°
0,8660
0,5000
1,7321
wartości dokładne znasz z pamięci
Zwróć uwagę na wiersze 30° i 60°: sin30°=0,5000 to dokładnie 21, a 0,8660 to przybliżenie 23. Tablica i wartości z pamięci to ta sama informacja, tylko zapisana inaczej.
Kiedy zostawić pierwiastek, a kiedy wpisać liczbę z tablicy
Jeśli kąt jest szczególny (30°, 45°, 60°), odpowiedź zostawia się w postaci dokładnej: 23, a nie 0,87. Przybliżenie w takim zadaniu jest traktowane jako mniej dokładne.
Jeśli kąt jest dowolny (37°, 52°), postaci dokładnej nie ma — wtedy wartość z tablicy jest jedyną możliwą odpowiedzią.
2Odczyt w dwie strony
Tablica działa w obu kierunkach i oba są w zadaniach potrzebne.
Od kąta do wartości. Znajdujesz wiersz z kątem i odczytujesz liczbę z odpowiedniej kolumny. Dla 37° w kolumnie sinusa stoi 0,6018 — i to wszystko.
Od wartości do kąta. Tu trzeba przeszukać kolumnę i znaleźć liczbę najbliższą danej. Jeśli w zadaniu wyszło sinα=0,6018, szukasz tej wartości w kolumnie sinusa i odczytujesz kąt z lewej: 37°.
Drugi kierunek jest trudniejszy, bo rzadko trafiasz w wartość dokładnie. Zwykle wynik zadania wypada między dwoma wierszami — i wtedy albo bierzesz bliższy, albo interpolujesz.
Kolumny czyta się w przeciwnych kierunkach
Sinus i tangens rosną wraz z kątem — im większy kąt, tym większa wartość.
Cosinus maleje — im większy kąt, tym mniejsza wartość.
To najprostsza kontrola poprawności odczytu: jeśli przy większym kącie wyszedł Ci większy cosinus, pomyliłeś kolumnę albo wiersz.
Warto też pamiętać o zakresach. Sinus i cosinus kąta ostrego zawsze mieszczą się między 0 a 1, więc wartość 1,28 w kolumnie sinusa jest niemożliwa — to musi być tangens. Tangens żadnego górnego ograniczenia nie ma i przy kątach bliskich 90° rośnie bardzo szybko.
3Interpolacja — gdy kąt jest pomiędzy
Tablica podaje wartości co jeden stopień. Gdy zadanie wymaga kąta pośredniego, na przykład 37,5°, stosuje się interpolację liniową — czyli przyjmuje się, że na krótkim odcinku funkcja zmienia się równomiernie.
Weźmy sin37,5°. Z tablicy: sin37°=0,6018, sin38°=0,6157.
różnica między wierszami: 0,6157−0,6018=0,0139,
szukany kąt leży w połowie między nimi, więc biorę połowę różnicy: 0,0139:2≈0,0070,
dodaję do wartości dolnej: 0,6018+0,0070=0,6088.
Wartość rzeczywista to 0,6088 — interpolacja trafiła z dokładnością do czwartego miejsca. To nie przypadek: na odcinku jednego stopnia sinusoida jest niemal prostą, więc przybliżenie liniowe działa bardzo dobrze.
Gdzie interpolacja zawodzi
Przy tangensie kątów bliskich 90° funkcja rośnie gwałtownie i różnice między wierszami przestają być porównywalne. Dla tg89° wynosi około 57, a dla tg89,5° już około 115 — interpolacja liniowa daje tam duży błąd.
Przy sinusie i cosinusie problem nie występuje, bo obie funkcje są ograniczone i zmieniają się łagodnie.
W zadaniach maturalnych interpolacja jest potrzebna rzadko — kąty są zwykle całkowite. Warto ją jednak rozumieć, bo tłumaczy, dlaczego tablica z krokiem jednego stopnia wystarcza do praktycznie każdego rachunku.
4Co realnie wolno mieć na maturze
To pytanie pada częściej niż samo „jak czytać tablicę” — i odpowiedź bywa myląca.
pomoc
czy wolno
co z tego wynika
karta „Wybrane wzory matematyczne”
tak, wydawana na egzaminie
zawiera tablicę wartości funkcji trygonometrycznych
kalkulator prosty
tak
cztery działania i pierwiastek — bez funkcji trygonometrycznych
kalkulator naukowy
nie
dlatego tablica jest niezbędna
Wniosek praktyczny jest konkretny: wartości dla kątów niestandardowych trzeba odczytać z karty, bo nie ma ich skąd wziąć inaczej. Umiejętność sprawnego odczytu jest więc częścią przygotowania do egzaminu, a nie ciekawostką historyczną.
Warto przed egzaminem przejrzeć kartę wzorów i sprawdzić, na której stronie jest tablica. Szukanie jej w trakcie kosztuje minuty, których zwykle brakuje.
Czego karta nie zrobi za Ciebie
Tablica podaje wartości tylko dla kątów ostrych, od 0° do 90°. Dla kąta rozwartego trzeba go najpierw zredukować — służą do tego wzory redukcyjne.
Przykład: sin130° nie jest w tablicy, ale sin130°=sin(180°−130°)=sin50°, a 50° już tam jest.
5Przykłady krok po kroku
Trzy przykłady: bok z tablicy, kąt z odczytu odwrotnego i kąt rozwarty.
Przykład 1 Wysokość z tablicy
Drabina o długości 6 m opiera się o ścianę pod kątem 37° do podłoża. Na jakiej wysokości sięga ściany? Skorzystaj z tablicy: sin37°≈0,6018.
Drabina jest przeciwprostokątną, a szukana wysokość leży naprzeciw kąta 37° — więc sinus.
sin37°=6h, stąd h=6⋅sin37°.
Odczytuję z tablicy: sin37°≈0,6018.
h≈6⋅0,6018=3,61 m.
Kontrola sensu: wysokość musi być mniejsza od długości drabiny — 3,61<6 ✓
Kontrola zakresu: sinus kąta ostrego mieści się między 0 a 1, a 0,6018 mieści się ✓
Kontrola przez sąsiedni kąt: dla 30° wyszłoby 6⋅0,5=3 m, a 37°>30°, więc wynik musi być większy — i jest ✓
Odpowiedź: h≈3,61 m.
Zaokrąglenie do dwóch miejsc wystarcza przy wyniku w metrach — podawanie 3,6108 m sugerowałoby dokładność, której pomiar i tak nie ma.
Przykład 2 Kąt z odczytu odwrotnego
W trójkącie prostokątnym przyprostokątna ma 3, a przeciwprostokątna 5. Jaki jest kąt naprzeciw tej przyprostokątnej? Fragment tablicy: sin36°≈0,5878, sin37°≈0,6018.
Liczę sinus szukanego kąta: sinα=53=0,6000.
Szukam tej wartości w kolumnie sinusa. Leży między0,5878 (dla 36°) a 0,6018 (dla 37°).
Sprawdzam, do której jest bliżej: 0,6000−0,5878=0,0122, a 0,6018−0,6000=0,0018.
Znacznie bliżej do wiersza 37°, więc α≈37°.
Kontrola trójkątem: boki 3, 4, 5 to znana trójka pitagorejska, a kąt naprzeciw trójki wynosi około 36,87° ✓
Kontrola drugą funkcją: cosα=54=0,8, a w tablicy cos37°≈0,7986 — zgadza się ✓
Kontrola sensu: 3<4, więc kąt naprzeciw trójki musi być mniejszy od 45° ✓
Odpowiedź: α≈37°.
Przy odczycie odwrotnym rzadko trafia się w wartość dokładnie — wybiera się wiersz najbliższy. Kontrola drugą funkcją jest tu warta zachodu, bo wyłapuje pomyłkę kolumny.
Przykład 3 Kąt rozwarty — najpierw redukcja
Oblicz sin130°, mając do dyspozycji tablicę dla kątów ostrych (sin50°≈0,7660).
Tablica obejmuje tylko kąty od 0° do 90°, a 130° jest rozwarty — trzeba go zredukować.
Stosuję wzór redukcyjny: sin(180°−α)=sinα.
130°=180°−50°, więc sin130°=sin50°.
Odczytuję z tablicy: sin50°≈0,7660.
Kontrola znaku: 130° leży w drugiej ćwiartce, gdzie sinus jest dodatni — wynik dodatni ✓
Kontrola sensu: 130° jest bliżej 90° niż 180°, więc sinus powinien być raczej duży — 0,766 pasuje ✓
Uwaga na cosinus: tam byłoby inaczej, bo cos130°=−cos50°≈−0,6428 — wartość ujemna, której w tablicy nie znajdziesz ✓
Odpowiedź: sin130°≈0,7660.
To najczęstsze zastosowanie wzorów redukcyjnych w praktyce: tablica kończy się na 90°, więc każdy większy kąt trzeba najpierw sprowadzić do ostrego. Przy cosinusie dochodzi jeszcze zmiana znaku.
6Najczęstsze błędy
Cztery błędy — pierwszy dotyczy szukania kąta rozwartego w tablicy.
Szukanie w tablicy kąta większego od 90°
Skąd się bierze: Tablica obejmuje kąty od 0° do 90° — czyli kąty ostre wraz z zerowym i prostym, ale ani jednego rozwartego. Uczeń przegląda ją w poszukiwaniu 130°, nie znajduje i uznaje zadanie za niewykonalne — albo, gorzej, bierze wiersz 30°, bo „ostatnie dwie cyfry się zgadzają”.
Jak zrobić dobrze: Najpierw zredukuj kąt wzorem sin(180°−α)=sinα. Dopiero potem szukaj w tablicy. Przy cosinusie pamiętaj dodatkowo o zmianie znaku.
Mylenie kolumn sinusa i cosinusa
Skąd się bierze: Kolumny stoją obok siebie i mają podobne wartości w okolicy 45°. Pomyłka daje wynik, który mieści się w poprawnym zakresie, więc kontrola rzędu wielkości go nie wychwyci.
Jak zrobić dobrze: Sprawdź kierunek: sinus rośnie z kątem, cosinus maleje. Dla 60° sinus musi być większy od cosinusa. Jeśli wyszło odwrotnie, pomyliłeś kolumnę.
Podawanie przybliżenia tam, gdzie istnieje wartość dokładna
Skąd się bierze: Dla 30°, 45° i 60° wartości są dokładne (21, 22, 23). Zapisanie 0,87 zamiast 23 zubaża odpowiedź, a w zadaniach na dowodzenie bywa uznane za niewystarczające.
Jak zrobić dobrze: Przy kątach szczególnych zostaw pierwiastek. Tablicy używaj tylko wtedy, gdy postaci dokładnej nie ma — czyli dla kątów innych niż te trzy.
Interpolowanie tangensa przy kątach bliskich 90°
Skąd się bierze: Tangens rośnie tam gwałtownie: między 89° a 90° wartość skacze z około 57 do nieskończoności. Przybliżenie liniowe zakłada równomierną zmianę, więc daje wynik obarczony bardzo dużym błędem.
Jak zrobić dobrze: Dla tangensa kątów powyżej 85° nie interpoluj — odczytaj najbliższy wiersz i zaznacz, że wynik jest przybliżony. Przy sinusie i cosinusie interpolacja jest bezpieczna na całym zakresie.
Zadania maturalne — dana jedna funkcja, policz pozostałe
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Zielone jest to, co dane w treści. Czerwone — to, co policzone po drodze. Schemat jest zawsze ten sam i ma trzy kroki: (1) z jedynki trygonometrycznejsin2α+cos2α=1 policz kwadrat brakującej funkcji, (2) wyciągnij pierwiastek, (3) wybierz znak — dla kąta ostrego dodatni. Tangens dostajesz na końcu z definicji tgα=cosαsinα. Dwa skróty, które oszczędzają liczenia: trójki pitagorejskie(3,4,5), (5,12,13), (8,15,17), (7,24,25) — jeśli mianownik jest jedną z tych liczb, drugą funkcję odczytasz z pamięci; oraz trójkąt z tangensa — przy tgα=qp przyprostokątne to p i q, a przeciwprostokątna p2+q2.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 10 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 17 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1(marzec 2021)1 pktłatwe
Kąt α jest ostry oraz sinα=54. Wtedy
A.cosα=51
B.cosα=−51
C.cosα=−53
D.cosα=53
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
cos2α=1−(54)2=1−2516=259
cosα=53 — pierwiastek dodatni, bo kąt jest ostry
Odpowiedź:53, czyli D.
To trójka pitagorejska 3,4,5: skoro sinα=54, to cosα=53 i można było odczytać wynik bez liczenia jedynki.
Kontrola: (54)2+(53)2=2516+259=1 ✓
Dwa dystraktory są ujemne, a dla kąta ostrego cosinus ujemny być nie może — odpadają bez rachunku. To zawęża zadanie do dwóch odpowiedzi jeszcze przed jedynką.
💡 Wskazówka: Zacznij od odsiania odpowiedzi z niewłaściwym znakiem: dla kąta ostrego wszystkie trzy funkcje są dodatnie. Tutaj zostawia to tylko dwie możliwości. Potem sprawdź, czy mianownik nie należy do trójki pitagorejskiej — mianownik 5 przy liczniku 4 oznacza, że drugi licznik to 3.
⚠ Odjęcie liczników zamiast kwadratów: 1−54=51, czyli odpowiedź A. Jedynka trygonometryczna dotyczy kwadratów, więc odejmujemy 2516, a nie 54. Ten błąd wraca w całej grupie i dlatego 51 pojawia się jako dystraktor także w kolejnych zadaniach. Drugi błąd: wybór odpowiedzi ujemnej (B albo C) przez odruch „pierwiastek daje dwa znaki” — treść mówi, że kąt jest ostry, więc znak jest jeden.
Zadanie 2(sierpień 2019)1 pktłatwe
Cosinus kąta ostrego α jest równy 1312. Wtedy
A.sinα=1213
B.sinα=131
C.sinα=135
D.sinα=16925
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
sin2α=1−(1312)2=1−169144=16925
sinα=16925=135
Odpowiedź:135, czyli C.
Trójka pitagorejska 5,12,13 — druga najczęstsza na maturze po 3,4,5. Warto ją znać, bo 169−144=25 nie jest rachunkiem, który chce się robić pod presją.
Uwaga na odpowiedź D. To sin2α, czyli kwadrat szukanej wartości — dokładnie wynik pierwszego kroku. Zatrzymanie się przed pierwiastkiem jest w tej grupie zadań najczęstszą pomyłką i arkusz niemal zawsze wstawia ten wynik jako dystraktor.
Odpowiedź 1213 (A) jest większa od 1, więc nie może być wartością sinusa — odpada bez rachunku.
💡 Wskazówka: Sinus i cosinus nigdy nie przekraczają 1. Każda odpowiedź większa od jedynki odpada natychmiast, a to w tej grupie odsiewa zwykle jedną z czterech. Druga szybka kontrola: szukana wartość ma być liczbą, nie jej kwadratem — jeśli w odpowiedziach jest ułamek o mianowniku będącym kwadratem mianownika danej (169 przy danej z 13), to prawie na pewno dystraktor „bez pierwiastka”.
⚠ Podanie 16925 (odpowiedź D), czyli zapomnienie o pierwiastku. Jedynka daje kwadrat brakującej funkcji i trzeba go jeszcze spierwiastkować — licznik i mianownik osobno. Drugi błąd: odjęcie liczników i wybór 131 (B). Trzeci: odwrócenie ułamka danego w treści i wybór 1213 (A) — liczba większa od jedynki, więc niemożliwa dla sinusa.
Zadanie 3(maj 2011)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i cosα=135. Wtedy
A.sinα=1312 oraz tgα=512
B.sinα=1312 oraz tgα=125
C.sinα=512 oraz tgα=1312
D.sinα=125 oraz tgα=1312
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Tu trzeba podać dwie wartości, więc obie muszą się zgadzać — jedna pomyłka przekreśla całą odpowiedź.
Sinus. Trójka 5,12,13: skoro cosα=135, to
sinα=1312
Tangens z definicji — trzynastki się skracają:
tgα=5/1312/13=512
Odpowiedź:sinα=1312 oraz tgα=512, czyli A.
Szybka kontrola, bez liczenia tangensa. Cosinus 135≈0,38 jest mniejszy od sinusa 1312≈0,92, więc kąt jest większy od 45∘, a wtedy tangens przekracza 1. Z czterech odpowiedzi tylko A ma tangens większy od jedynki.
Odpowiedzi C i D podają sinus większy od 1 (512=2,4) albo pomylony z tangensem — odpadają na pierwszy rzut oka.
💡 Wskazówka: Przy odpowiedziach złożonych z dwóch wartości szukaj najtańszego rozstrzygnięcia. Tu wystarczy porównać sinus z cosinusem: jeśli sinus jest większy, kąt przekracza 45∘ i tangens jest większy od 1. Nie trzeba liczyć tangensa — trzeba tylko wiedzieć, czy jest nad jedynką czy pod nią.
⚠ Odwrócenie tangensa i wybór B — tgα to sinus przez cosinus, więc licznik pochodzi od sinusa. Ułamek 125 jest wartością cotangensa. Kontrola przez porównanie z jedynką rozstrzyga to natychmiast. Drugi błąd: pomylenie sinusa z tangensem i wybór C albo D, gdzie sinus miałby wartość 512>1 — niemożliwą dla żadnego kąta.
Zadanie 4(sierpień 2015)1 pktśrednie
Sinus kąta ostrego α jest równy 43. Wówczas
A.cosα=41
B.cosα=47
C.cosα=167
D.cosα=1613
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Mianownik 4 nie należy do żadnej trójki pitagorejskiej, więc wynik będzie niewymierny — i to jest normalne.
cos2α=1−(43)2=1−169=167
cosα=167=167=47
Odpowiedź:47, czyli B.
Kluczowe: pierwiastkujemy licznik i mianownik osobno, a 16=4 jest liczbą całkowitą, więc pierwiastek zostaje tylko w liczniku.
Kontrola liczbowa: 47≈0,661, a 0,752+0,6612≈0,5625+0,4375=1 ✓
Dwa dystraktory to niedokończone kroki. Odpowiedź 167 (C) to cos2α — zatrzymanie się przed pierwiastkiem. Odpowiedź 1613 (D) ma pierwiastek w liczniku, ale mianownik niespierwiastkowany i błędną liczbę pod pierwiastkiem.
💡 Wskazówka: Niewymierny wynik nie jest sygnałem błędu — jeśli mianownik danej nie należy do trójki pitagorejskiej, pierwiastek prawie na pewno zostanie. Pierwiastkuj licznik i mianownik osobno: 167=167=47. Mianownik zwykle wychodzi całkowity, bo jest kwadratem mianownika danej.
⚠ Podanie 167 (odpowiedź C), czyli kwadratu cosinusa. Drugi błąd: spierwiastkowanie tylko licznika i pozostawienie mianownika 16 — tak powstaje odpowiedź D. Trzeci: odjęcie liczników, czyli 1−43=41, i wybór A. Kontrola przez jedynkę wykrywa każdy z nich w jednym rachunku: (43)2+(41)2=1610=1.
Zadanie 5(sierpień 2010)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i cosα=43. Wtedy sinα jest równy
A.41
B.43
C.47
D.167
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
To lustrzane odbicie poprzedniego zadania: te same liczby, tylko dana i szukana zamieniły się rolami.
sin2α=1−(43)2=1−169=167
sinα=47
Odpowiedź:47, czyli C.
Dlaczego wynik jest ten sam co w zadaniu 4. Jedynka trygonometryczna jest symetryczna — nie odróżnia sinusa od cosinusa. Jeśli jedna funkcja wynosi 43, druga zawsze wynosi 47, niezależnie od tego, która jest która. Zmienia się tylko sam kąt: w zadaniu 4 było to ≈48,6∘, tu ≈41,4∘ — dwa kąty dopełniające się do prostego.
Nowy dystraktor: 43 (B). Powstaje z pomylenia 1−169 z 1−1613 albo z odjęcia 43 i pierwiastkowania trójki. Warto sprawdzić jedynką: (43)2+(43)2=169+163=1612=1 ✗
💡 Wskazówka: Zapamiętaj symetrię jedynki: para (43,47) działa w obie strony. Dzięki temu, jeśli raz policzysz uzupełnienie jakiegoś ułamka, zadziała ono w każdym zadaniu z tą liczbą — bez znaczenia, czy dane jest sinus, czy cosinus. Najlepsza kontrola każdej odpowiedzi w tej grupie: podnieś obie wartości do kwadratu i dodaj; musi wyjść dokładnie 1.
⚠ Wybór 43 (odpowiedź B) — liczba wygląda wiarygodnie, bo ma pierwiastek i ten sam mianownik, ale nie przechodzi kontroli jedynką. Zawsze warto zrobić to sprawdzenie: kwadraty obu funkcji muszą sumować się do 1, a 169+163=1612. Drugi błąd: podanie 167 (D), czyli kwadratu sinusa — trzeba jeszcze spierwiastkować.
Zadanie 6(listopad 2009)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i sinα=98. Wtedy cosα jest równy
A.91
B.98
C.917
D.965
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
cos2α=1−(98)2=1−8164=8181−64=8117
cosα=8117=917
Odpowiedź:917, czyli C.
Kluczowy rachunek to 81−64=17. Warto zapisać jedynkę jako 8181, żeby odejmowanie liczników było widoczne — przy dużych liczbach to najczęstsze miejsce pomyłki.
Kontrola liczbowa: 917≈0,458, a (98)2+0,4582≈0,790+0,210=1 ✓
Odpowiedź D pokazuje, na czym polega pułapka. Liczba 65 pochodzi z rachunku 81−16=65, czyli z przyjęcia sin2α=8116 — a to jest kwadrat ułamka 94, nie 98. Liczba 65 leży podejrzanie blisko 64 z licznika danej i właśnie na tym opiera się dystraktor.
Warto też zauważyć, że 917≈0,46, czyli mniej niż połowa — a tak być musi, bo sinus bliski jedynki oznacza kąt bliski prostego i mały cosinus.
💡 Wskazówka: Przy dużych mianownikach zapisz jedynkę jako ułamek o tym samym mianowniku (1=8181) i odejmij liczniki. Sprawdź też rząd wielkości wyniku: jeśli dana funkcja jest bliska 1, druga musi być mała. Sinus 98≈0,89 oznacza cosinus rzędu 0,4–0,5, co od razu odrzuca odpowiedź 98 (B).
⚠ Podniesienie do kwadratu tylko mianownika i wyjście na 965 (odpowiedź D) — kwadrat ułamka to kwadrat licznika przez kwadrat mianownika. Drugi błąd: odjęcie liczników bez kwadratów, czyli 99−8=91 (A). Trzeci: przepisanie danej i wybór 98 (B), co przeczy kontroli rzędu wielkości — obie funkcje nie mogą być duże naraz, bo suma ich kwadratów przekroczyłaby 1.
Zadanie 7(listopad 2010)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i cosα=73. Wtedy
A.sinα=7210
B.sinα=710
C.sinα=74
D.sinα=43
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
sin2α=1−(73)2=1−499=4949−9=4940
sinα=740
Upraszczamy pierwiastek — to jedyny nowy krok w tym zadaniu. Liczba 40 zawiera czynnik kwadratowy: 40=4⋅10, a 4=2:
40=4⋅10=210
sinα=7210
Odpowiedź:7210, czyli A.
Kontrola liczbowa: 7210≈76,325≈0,9035, a (73)2+0,90352≈0,184+0,816=1 ✓
Odpowiedź B to ta sama liczba bez wyciągniętej dwójki — czyli 10 zamiast 40, pomyłka w upraszczaniu. Kontrola: 710≈0,45, a wtedy suma kwadratów wyszłaby ≈0,39, nie 1.
Skoro cosinus jest mały (≈0,43), sinus musi być duży — bliski jedynki. To od razu wskazuje na A, bo tylko ta odpowiedź przekracza 0,9.
💡 Wskazówka: Po spierwiastkowaniu sprawdź, czy liczba pod pierwiastkiem nie ma czynnika kwadratowego. Przy mianowniku 7 pod pierwiastkiem wychodzi 40, a 40=4⋅10, więc dwójka wychodzi na zewnątrz. Arkusz podaje odpowiedź w postaci uproszczonej, więc nieuproszczony wynik nie będzie do niej pasował — i to samo w sobie jest sygnałem, że został jeszcze jeden krok.
⚠ Zapomnienie o wyciągnięciu czynnika i wybór 710 (odpowiedź B) — brakuje dwójki, bo 40=210, a nie 10. Drugi błąd: odjęcie liczników i wybór 74 (C). Trzeci: odwrócenie i pomieszanie liczb z danej, czyli 43 (D). Wszystkie trzy wykrywa kontrola rzędu wielkości: mały cosinus wymusza sinus bliski jedynki, a tylko odpowiedź A taka jest.
Zadanie 8(sierpień 2023)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i cosα=726. Sinus kąta α jest równy
A.4924
B.75
C.4925
D.76
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Tym razem dana jest niewymierna, a wynik wyjdzie wymierny — odwrotnie niż w poprzednich zadaniach. Klucz jest w starannym podniesieniu do kwadratu.
cos2α=(726)2=7222⋅(6)2=494⋅6=4924
Podnosimy do kwadratu oba czynniki licznika: dwójkę i pierwiastek. Pierwiastek przy tym znika.
sin2α=1−4924=4925
sinα=4925=75
Odpowiedź:75, czyli B.
Kontrola liczbowa: 726≈0,6999 i 75≈0,7143; suma kwadratów: 0,4898+0,5102=1 ✓
Trzy z czterech odpowiedzi to kroki pośrednie.4924 (A) to cos2α, 4925 (C) to sin2α — czyli zatrzymanie się przed pierwiastkiem. Odpowiedź 76 (D) to dana bez dwójki. Arkusz ustawia więc pułapkę na każdym etapie rachunku i tylko dokończenie wszystkich trzech kroków daje właściwą liczbę.
💡 Wskazówka: Podnosząc do kwadratu ułamek z pierwiastkiem w liczniku, pamiętaj o wszystkich czynnikach: (26)2=4⋅6=24, a nie 2⋅6=12 ani 12. Kwadrat pierwiastka usuwa pierwiastek, więc niewymierna dana bardzo często daje wymierny wynik — jeśli po drodze zostaje ci pierwiastek, prawdopodobnie zgubiłeś kwadrat któregoś czynnika.
⚠ Podniesienie do kwadratu tylko pierwiastka i pominięcie dwójki: cos2α=496, skąd sin2α=4943 i wynik niewymierny, którego nie ma wśród odpowiedzi. Drugi błąd: zatrzymanie się na 4925 (odpowiedź C), czyli kwadracie sinusa. Trzeci: pomylenie kolejności i podanie 4924 (A) — to kwadrat cosinusa, czyli wynik pierwszego kroku.
Zadanie 9(sierpień 2017)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i spełniona jest równość sinα=726. Stąd wynika, że
A.cosα=4924
B.cosα=75
C.cosα=4925
D.cosα=756
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
Lustrzane odbicie zadania 8 — te same liczby, zamienione role sinusa i cosinusa. I ta sama odpowiedź, bo jedynka trygonometryczna nie odróżnia tych dwóch funkcji.
sin2α=(726)2=494⋅6=4924
cos2α=1−4924=4925⟹cosα=75
Odpowiedź:75, czyli B.
Co się zmienia między tymi dwoma zadaniami, a co nie. Nie zmienia się para wartości: jedna funkcja to 726, druga 75. Zmienia się sam kąt:
w zadaniu 8 było cosα≈0,70, więc α≈45,6∘; tutaj sinα≈0,70, więc α≈44,4∘. Oba kąty sumują się do 90∘ — są dopełniające.
Nowy dystraktor: 756 (D). Liczba ≈1,75, czyli większa od 1 — niemożliwa dla cosinusa. Powstaje z podstawienia piątki w miejsce dwójki bez zauważenia, że pierwiastek powinien zniknąć.
💡 Wskazówka: Zauważ, że dwa zadania z tej strony różnią się wyłącznie tym, którą funkcję podaje treść — a odpowiedź jest ta sama. To nie przypadek: jedynka trygonometryczna wiąże parę wartości, więc znając jedną, drugą policzysz zawsze tak samo. Warto po każdym takim zadaniu zapamiętać całą parę: (726,75), tak jak pary z trójek pitagorejskich.
⚠ Wybór 756 (odpowiedź D) — liczba jest większa od jedynki, więc żadna funkcja sinus ani cosinus jej nie przyjmuje. To najszybsza kontrola: sprawdź, czy odpowiedź nie przekracza 1, zanim cokolwiek policzysz. Drugi błąd: zatrzymanie się na kwadracie i wybór A albo C — oba są wynikami pośrednimi tego samego rachunku.
Zadanie 10(sierpień 2020)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry oraz sinα=525. Wtedy
A.cosα=255
B.cosα=55
C.cosα=51
D.α=54
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
sin2α=(525)2=254⋅5=2520=54
cos2α=1−54=51
cosα=51=51
Usuwamy niewymierność z mianownika — mnożymy licznik i mianownik przez 5:
51=5⋅55=55
Odpowiedź:55, czyli B.
Kontrola liczbowa: 525≈0,894 i 55≈0,447; suma kwadratów 0,8+0,2=1 ✓
Odpowiedź A to ta sama liczba… albo nie. Sprawdźmy: 255=2⋅555=25≈1,118 — większa od 1, więc niemożliwa. To odwrotność danej z treści, wstawiona dla kogoś, kto pomyli „policz drugą funkcję” z „odwróć ułamek”.
Odpowiedź D jest o czymś innym niż pozostałe — mówi o mierze kąta α, a nie o cosinusie. Miara kąta w stopniach nie może być ułamkiem 54 w tym kontekście, więc odpada bez rachunku. Warto czytać, o co pyta każda opcja.
💡 Wskazówka: Arkusz podaje odpowiedzi z usuniętą niewymiernością z mianownika, więc wynik 51 trzeba jeszcze przekształcić do 55. Jeśli twój wynik ma pierwiastek w mianowniku, a żadna odpowiedź tak nie wygląda, to znak, że został jeszcze jeden krok — a nie że policzyłeś źle.
⚠ Zatrzymanie się na 51 i szukanie tego wśród odpowiedzi. Trzeba pomnożyć licznik i mianownik przez 5; obie postacie oznaczają tę samą liczbę ≈0,447. Drugi błąd: odwrócenie danej i wybór 255 (A) — liczba większa od jedynki. Trzeci: podanie 51 (C), czyli kwadratu cosinusa; tu pułapka jest szczególnie zdradliwa, bo 51 wygląda jak zwykły ułamek, a nie jak niedokończony pierwiastek.
Zadanie 11(sierpień 2025)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry oraz cosα=135. Tangens kąta α jest równy
A.125
B.1312
C.1213
D.512
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Do tangensa potrzebne są obie funkcje, więc najpierw sinus.
Krok 1. Trójka 5,12,13: z cosα=135 mamy sinα=1312.
Krok 2 — tangens z definicji. Trzynastki się skracają:
tgα=5/1312/13=512
Odpowiedź:512, czyli D.
Skrót wart zapamiętania. Skoro sinus i cosinus mają ten sam mianownik, tangens to po prostu iloraz ich liczników: 512. Mianownik nie ma tu żadnego znaczenia i nie trzeba go w ogóle zapisywać.
Kontrola: tgα=512=2,4, a cosαsinα≈0,3850,923≈2,4 ✓
Kontrola przez porównanie z jedynką. Cosinus ≈0,38 jest mniejszy od sinusa ≈0,92, więc kąt przekracza 45∘ i tangens musi być większy od 1. Tylko odpowiedzi C i D to spełniają, a 1213≈1,08 jest za blisko jedynki dla kąta tak bliskiego 70∘.
💡 Wskazówka: Gdy sinus i cosinus mają wspólny mianownik, tangens jest ilorazem samych liczników — mianowniki się skracają. Przy trójce pitagorejskiej daje to wynik od razu, bez zapisywania ułamka piętrowego. Kontroluj wielkość: kąt większy od 45∘ (czyli sinus większy od cosinusa) ma tangens większy od 1.
⚠ Odwrócenie ułamka i wybór 125 (odpowiedź A) — to cotangens. Tangens ma w liczniku sinus, więc licznik pochodzi od większej z dwóch liczb, gdy kąt przekracza 45∘. Drugi błąd: podanie samego sinusa, czyli 1312 (B) — poprawnie policzona wartość pośrednia, ale nie odpowiedź. Trzeci: 1213 (C), czyli odwrócony sinus, liczba bez sensu w tym rachunku.
Zadanie 12(sierpień 2024)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry oraz cosα=2524. Tangens kąta α jest równy
Gdyby jej nie pamiętać: sin2α=1−625576=62549, więc sinα=257.
Krok 2 — tangens jako iloraz liczników (wspólny mianownik 25 się skraca):
tgα=247
Odpowiedź:247, czyli B.
Kontrola liczbowa: cosα=0,96, sinα=0,28, więc tgα=0,960,28≈0,2917, a 247≈0,2917 ✓
Kontrola wielkości. Cosinus jest bliski jedynki, więc kąt jest mały (≈16,3∘), a tangens małego kąta jest bliski zera. Wszystkie odpowiedzi są małe, więc to nie rozstrzyga — ale odrzuca ewentualną pomyłkę w odwróceniu ułamka, bo 724≈3,4 byłoby o rząd za duże.
Skąd dystraktory.257 (C) to sam sinus, czyli wynik pierwszego kroku. 2518 (D) i 187 (A) zawierają liczbę 18, której w tym zadaniu nigdzie nie ma — pochodzi z błędnego 25−7=18, czyli odejmowania liczników zamiast pracy na kwadratach.
💡 Wskazówka: Trójka (7,24,25) jest rzadsza niż (3,4,5) i (5,12,13), ale na maturze wraca — warto ją dopisać do pamięci. Bez niej trzeba policzyć 625−576=49, co jest wykonalne, ale niewygodne pod presją. Sprawdzenie trójki zajmuje sekundę: 72+242 musi dać 252.
⚠ Odejmowanie liczników zamiast kwadratów: 25−7=18 i stąd liczba 18 w dwóch dystraktorach. Jedynka trygonometryczna działa na kwadratach, więc odejmujemy 625576, a nie 2524. Drugi błąd: podanie samego sinusa 257 (odpowiedź C) — najczęstsza pomyłka w zadaniach o tangens, bo sinus jest ostatnią policzoną wartością i łatwo ją wpisać jako odpowiedź.
Zadanie 13(grudzień 2023)1 pkttrudniejsze
Kąt α jest ostry oraz sinα=35. Tangens kąta α jest równy
A.25
B.32
C.525
D.535
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Krok 1 — cosinus. Podnosimy daną do kwadratu; pierwiastek znika:
sin2α=(35)2=95
cos2α=1−95=94⟹cosα=32
Cosinus wyszedł wymierny, choć sinus był niewymierny — to typowe, gdy pod pierwiastkiem danej stoi liczba dopełniająca do kwadratu.
Krok 2 — tangens. Wspólny mianownik 3 się skraca, więc dzielimy same liczniki:
tgα=25
Odpowiedź:25, czyli A.
Kontrola liczbowa: sinα≈0,745, cosα≈0,667, więc tgα≈1,118, a 25≈1,118 ✓
Kontrola przez porównanie. Sinus ≈0,745 jest większy od cosinusa ≈0,667, więc kąt przekracza 45∘ i tangens musi być większy od 1. Sprawdźmy pozostałe: 32≈0,67, 525≈0,89, 535≈1,34.
Tylko A i D przekraczają jedynkę — a 1,34 to za dużo dla kąta ≈48∘. Zostaje A.
Zwróć uwagę, że 25nie wymaga usuwania niewymierności, bo pierwiastek jest w liczniku. Odpowiedzi C i D mają pierwiastek w liczniku i mianownik 5 — to postacie po usunięciu niewymierności z czegoś innego, czyli fałszywe tropy.
💡 Wskazówka: Nie usuwaj niewymierności odruchowo. Pierwiastek w liczniku jest w porządku i tak wygląda poprawna odpowiedź; usuwanie dotyczy tylko pierwiastka w mianowniku. Warto też sprawdzić, czy dana nie jest tak dobrana, że cosinus wyjdzie wymierny — pod pierwiastkiem 5 przy mianowniku 3 daje 9−5=4, czyli kwadrat.
⚠ Podanie samego cosinusa, czyli 32 (odpowiedź B) — poprawnie policzona wartość pośrednia. Drugi błąd: odwrócenie tangensa i wyjście na 52, a po usunięciu niewymierności 525, czyli odpowiedź C. To cotangens i kontrola przez porównanie z jedynką go wykrywa: kąt przekracza 45∘, więc tangens jest większy od 1, a 0,89 nie jest. Trzeci błąd: pomnożenie zamiast podzielenia i wybór D.
Zadanie 14(czerwiec 2017)1 pktśrednie
Kąt α jest ostry i tgα=512. Wówczas sinα jest równy
A.175
B.1712
C.135
D.1312
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Kierunek odwrotny niż dotąd: dany jest tangens, a szukamy sinusa. Najwygodniejszy jest wtedy trójkąt z tangensa.
Tangens to „przyprostokątna naprzeciw przez przyprostokątną przy kącie”, więc z tgα=512 bierzemy przyprostokątne 12 i 5.
Przeciwprostokątna z twierdzenia Pitagorasa:
r=122+52=144+25=169=13
Sinus to „naprzeciw przez przeciwprostokątną”:
sinα=1312
Odpowiedź:1312, czyli D.
To znowu trójka 5,12,13 — jeśli się ją pamięta, przeciwprostokątnej nie trzeba liczyć.
Kontrola wielkości. Tangens 2,4 jest znacznie większy od 1, więc kąt jest duży (bliski 70∘) i sinus musi być bliski jedynki. Tylko odpowiedzi B i D przekraczają 21, a 1712≈0,71 jest za małe.
Skąd siedemnastki w dystraktorach.17=12+5, czyli suma przyprostokątnych — a przeciwprostokątna jest pierwiastkiem z sumy kwadratów, nie sumą. Dwa dystraktory opierają się na tym jednym błędzie.
💡 Wskazówka: Przy danym tangensie qp narysuj w myślach trójkąt prostokątny o przyprostokątnych p (naprzeciw kąta) i q (przy kącie). Przeciwprostokątna to p2+q2, a stąd sinα=rp i cosα=rq. Ta jedna konstrukcja rozwiązuje wszystkie zadania „dany tangens, policz sinus albo cosinus” bez sięgania po wzory.
⚠ Dodanie przyprostokątnych zamiast pierwiastkowania sumy kwadratów: 12+5=17 zamiast 144+25=13. Stąd oba dystraktory z mianownikiem 17. Twierdzenie Pitagorasa dotyczy kwadratów, więc przeciwprostokątna jest zawsze mniejsza od sumy przyprostokątnych. Drugi błąd: podanie 135 (odpowiedź C), czyli cosinusa zamiast sinusa — przy tangensie większym od 1 sinus jest większy z dwóch wartości, i to rozstrzyga.
Zadanie 15(maj 2016)1 pkttrudniejsze
Kąt α jest ostry i tgα=32. Wtedy
A.sinα=26313
B.sinα=1313
C.sinα=13213
D.sinα=13313
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
Trójkąt z tangensa: przyprostokątne 2 (naprzeciw) i 3 (przy kącie).
r=22+32=4+9=13
sinα=132
Usuwamy niewymierność z mianownika:
132=13⋅13213=13213
Odpowiedź:13213, czyli C.
Kontrola liczbowa: 13213≈137,211≈0,5547. Cosinus: 133≈0,8321. Iloraz ≈0,6667=32 ✓
Kontrola wielkości. Tangens 32<1, więc kąt jest mniejszy od 45∘, a wtedy sinus jest mniejszy od cosinusa i mniejszy od 22≈0,707.
Ostatnia przekracza 0,707, więc odpada. Zostają trzy — a rozstrzyga rachunek, bo dystraktory są tu dobrane blisko poprawnej wartości.
Odpowiedź D to cosinus (133 po usunięciu niewymierności), a B to 131, czyli sinus bez dwójki z licznika.
💡 Wskazówka: Kolejność działań przy danym tangensie: najpierw przeciwprostokątna, potem ułamek, na końcu usuwanie niewymierności. Odwrócenie tej kolejności prowadzi do plątaniny pierwiastków. Zapamiętaj też wzorzec: przy tgα=qp i przeciwprostokątnej p2+q2 mianownik odpowiedzi jest równy p2+q2, tu 13 — odpowiedź z mianownikiem 26 jest więc podejrzana.
⚠ Wybór D, czyli cosinusa — przy tangensie mniejszym od 1 sinus jest mniejszą z dwóch wartości, więc licznik bierze się od przyprostokątnej naprzeciw kąta, czyli od 2, a nie od 3. Drugi błąd: odpowiedź A z mianownikiem 26; powstaje z pomnożenia mianownika przez 13 dwa razy albo z pomylenia 13⋅13=13 z 26. Trzeci: zgubienie dwójki z licznika i wybór B.
Zadanie 16(czerwiec 2021)1 pkttrudniejsze
Kąt o mierze α jest ostry i tgα=5. Wtedy
A.cos2α=61
B.cos2α=51
C.cos2α=55
D.cos2α=65
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
Pytanie dotyczy kwadratu cosinusa, a dany jest tangens — to sytuacja, w której najkrótsza jest droga przez wzór wiążący te dwie rzeczy wprost.
Wyprowadzenie wzoru. Dzielimy jedynkę trygonometryczną przez cos2α:
cos2αsin2α+cos2αcos2α=cos2α1⟹tg2α+1=cos2α1
Podstawiamy daną:
(5)2+1=5+1=6⟹cos2α1=6
cos2α=61
Odpowiedź:61, czyli A.
Droga przez trójkąt, gdyby ktoś nie pamiętał wzoru. Tangens 5=15, więc przyprostokątne to 5 i 1, a przeciwprostokątna r=5+1=6.
cosα=61⟹cos2α=61 ✓ ten sam wynik
Kontrola liczbowa: tgα=5≈2,236, więc α≈65,9∘ i cosα≈0,408; kwadrat ≈0,1667=61 ✓
Uwaga na odpowiedź C. Jest jedyną, która nie może być kwadratem żadnego cosinusa w postaci ułamka o wymiernych składnikach — 55 jest niewymierna, a cos2α przy wymiernym tg2α zawsze wychodzi wymierny. To dobry sygnał ostrzegawczy.
💡 Wskazówka: Warto znać wzór tg2α+1=cos2α1 — powstaje z podzielenia jedynki trygonometrycznej przez cos2α i zamienia zadanie w jedno podstawienie. Jeśli go nie pamiętasz, trójkąt z tangensa daje ten sam wynik: przy tgα=5 przyprostokątne to 5 i 1, a przeciwprostokątna 6.
⚠ Wybór 51 (odpowiedź B), czyli tg2α1 bez dodania jedynki. Wzór ma po lewej stronie tg2α+1, a nie sam tg2α — pominięcie jedynki jest najczęstszą pomyłką przy tym wzorze. Drugi błąd: wybór 65 (D), czyli sin2α; to poprawnie policzona wielkość, ale pytanie dotyczy cosinusa. Warto sprawdzić, czy suma odpowiedzi A i D daje 1 — daje, i to potwierdza, że jedna z nich jest sinusem, a druga cosinusem.
Zadanie 17(informator CKE)1 pkttrudniejsze
Kąt α jest ostry i sinα=41. Wówczas
A.cosα<43
B.cosα=43
C.cosα=413
D.cosα>413
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
Jedyne zadanie w tej grupie, w którym odpowiedzią jest nierówność — trzeba więc nie tylko policzyć cosinus, ale i porównać go z dwiema liczbami.
Krok 1 — cosinus.
cos2α=1−(41)2=1−161=1615⟹cosα=415
Krok 2 — sprawdzamy odpowiedzi po kolei. Wszystkie mają mianownik 4, więc wystarczy porównać liczniki: nasz to 15.
A: czy 15<3? Podnosimy do kwadratu: 15<9 — fałsz.
B: czy 15=3? To znaczyłoby 15=9 — fałsz.
C: czy 15=13? Wtedy 15=13 — fałsz.
D: czy 15>13? Podnosimy: 15>13 — prawda ✓
Odpowiedź: D.
Kontrola liczbowa: cosα=415≈43,873≈0,968, a 413≈43,606≈0,901 — faktycznie 0,968>0,901 ✓ Sprawdźmy też A: 43=0,75, a 0,968>0,75, więc A jest fałszem ✓
Dlaczego to zadanie jest trudniejsze, niż wygląda. Trzy odpowiedzi zawierają liczby bardzo bliskie prawdzie: 13 różni się od 15 o niecałe 0,3, a 3=9 jest jedyną „okrągłą” liczbą w zestawie. Bez porównania kwadratów łatwo się pomylić na oko.
💡 Wskazówka: Pierwiastki porównuj przez podniesienie do kwadratu, a nie przez przybliżenia dziesiętne. Skoro wszystkie odpowiedzi mają ten sam mianownik, wystarczy porównać liczniki: 15 z 3 i z 13, czyli 15 z 9 i z 13. To rachunek na liczbach całkowitych, w którym nie ma jak się pomylić.
⚠ Wybór C, czyli 413 — powstaje z błędnego 1−163=1613, czyli z podniesienia do kwadratu tylko mianownika albo z pomylenia (41)2=161 z 163. Drugi błąd: wybór A przez odruch „sinus mały, więc cosinus też jakiś mały” — jest odwrotnie: mały sinus oznacza cosinus bliski jedynki, czyli wyraźnie większy od 43. Trzeci: porównywanie pierwiastków na oko, bez kwadratowania.
Zadania otwarte
Zadanie 18(maj 2010)2 pktłatwe
Kąt α jest ostry i tgα=125. Oblicz cosα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: cosα=1312
W zadaniu otwartym trzeba pokazać drogę, więc zapisujemy trójkąt jawnie, a nie tylko przywołujemy trójkę pitagorejską z pamięci.
Trójkąt z tangensa. Skoro tgα=125, to w trójkącie prostokątnym przyprostokątna naprzeciw kąta α ma długość 5, a przy kącie 12.
Przeciwprostokątna z twierdzenia Pitagorasa:
r=52+122=25+144=169=13
Cosinus to przyprostokątna przy kącie przez przeciwprostokątną:
cosα=1312
Odpowiedź:cosα=1312.
Sprawdzenie jedynką: sinα=135, więc (135)2+(1312)2=16925+169144=169169=1 ✓
Sprawdzenie tangensa: 12/135/13=125 ✓ — piętnastki się skracają.
Kontrola wielkości. Tangens 125≈0,42 jest mniejszy od 1, więc kąt jest mniejszy od 45∘, a wtedy cosinus jest większy od 22≈0,71. Wynik 1312≈0,92 to potwierdza.
💡 Wskazówka: W zadaniu otwartym za dwa punkty trzeba pokazać skąd wzięła się przeciwprostokątna — samo napisanie „z trójki 5,12,13 mamy cosα=1312” może nie wystarczyć. Zapisz twierdzenie Pitagorasa i zaznacz, która przyprostokątna leży przy kącie. Alternatywna droga: cos2α=1+tg2α1, czyli 1+144251=169144.
⚠ Pomylenie, która przyprostokątna leży przy kącie: cosinus bierze tę przy kącie, czyli 12, a nie tę naprzeciw. Przy odwrotnym przypisaniu wychodzi 135, czyli sinus. Kontrola wielkości to wykrywa: tangens mniejszy od 1 oznacza kąt mniejszy od 45∘, a wtedy cosinus jest większy od sinusa. Drugi błąd: dodanie przyprostokątnych zamiast pierwiastkowania sumy kwadratów, czyli 5+12=17 zamiast 13.
Zadanie 19(listopad 2009)2 pktłatwe
Kąt α jest ostry i tgα=34. Oblicz sinα+cosα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: sinα+cosα=57=152
Trójkąt z tangensa: przyprostokątne 4 (naprzeciw kąta) i 3 (przy kącie).
r=42+32=16+9=25=5
Obie funkcje odczytujemy z tego samego trójkąta:
sinα=54,cosα=53
Dodajemy — mianowniki są te same:
sinα+cosα=54+3=57=152
Odpowiedź:sinα+cosα=57.
Sprawdzenie jedynką: (54)2+(53)2=2516+259=1 ✓
Kontrola zakresu. Dla kąta ostrego suma sinα+cosα zawsze leży między 1 i 2≈1,41 — wynik 57=1,4 mieści się w tym przedziale, i to bardzo blisko górnej granicy.
Nie przypadkiem: górna granica przypada na 45∘, a tangens 34≈1,33 daje kąt ≈53,13∘, czyli niedaleko od 45∘.
💡 Wskazówka: Gdy z jednego trójkąta odczytujesz obie funkcje, mają one ten sam mianownik — przeciwprostokątną. Dodawanie sprowadza się wtedy do dodania liczników. Warto to zauważyć, bo bez tego łatwo zacząć szukać wspólnego mianownika, którego nie trzeba szukać. Kontrola na koniec: suma sinusa i cosinusa kąta ostrego zawsze mieści się między 1 i 2.
⚠ Podanie 54⋅53=2512, czyli iloczynu zamiast sumy — pytanie dotyczy sumy. Drugi błąd: dodanie licznika do licznika i mianownika do mianownika, czyli 5+54+3=107; ułamki o tym samym mianowniku dodaje się przez dodanie samych liczników. Kontrola zakresu to wykrywa: 107=0,7 jest mniejsze od 1, a suma sinusa i cosinusa kąta ostrego mniejsza od jedynki być nie może.
Zadanie 20(maj 2022)2 pktśrednie
Kąt α jest ostry i tgα=2. Oblicz wartość wyrażenia sin2α.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: sin2α=54
Pytanie dotyczy kwadratu sinusa, więc pierwiastkowanie będzie zbędne — i to skraca całą drogę.
Droga przez wzór. Dzieląc jedynkę trygonometryczną przez cos2α, dostajemy tg2α+1=cos2α1:
22+1=5⟹cos2α1=5⟹cos2α=51
sin2α=1−51=54
Droga przez trójkąt, gdyby ktoś nie pamiętał wzoru. Z tgα=2=12 przyprostokątne to 2 i 1, więc
r=4+1=5,sinα=52⟹sin2α=54 ✓
Odpowiedź:sin2α=54.
Druga droga jest tu nawet wygodniejsza: kwadrat sinusa to r222, a r2=5bez pierwiastkowania — pierwiastek pojawia się tylko wtedy, gdy ktoś chce samego sinusa, a nie jego kwadratu.
Kontrola liczbowa: tgα=2 oznacza α≈63,43∘, gdzie sinα≈0,894, a 0,8942≈0,800=54 ✓
Kontrola jedynką: 54+51=1 ✓
💡 Wskazówka: Przy pytaniu o kwadrat funkcji nigdy nie wyciągaj pierwiastka. W trójkącie z tangensa wystarczy r2=p2+q2 — tu r2=5 — i kwadrat sinusa to po prostu r2p2. Ta obserwacja usuwa z zadania wszystkie niewymierności.
⚠ Policzenie sinα=52, usunięcie niewymierności do 525, a potem podniesienie tego do kwadratu — droga poprawna, ale przez trzy zbędne kroki i z ryzykiem pomyłki w pierwiastku. Drugi błąd: pominięcie jedynki we wzorze i przyjęcie cos2α1=4, skąd sin2α=43; wzór ma po lewej stronie tg2α+1, a nie sam tg2α.
Zadanie 21(sierpień 2011)2 pktśrednie
Kąt α jest ostry i sinα=41. Oblicz 3+2tg2α.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 3+2tg2α=3152=1547
Znowu pytanie o kwadrat tangensa, więc obejdziemy się bez pierwiastków.
Krok 1 — kwadrat cosinusa z jedynki:
cos2α=1−(41)2=1−161=1615
Krok 2 — kwadrat tangensa jako iloraz kwadratów:
tg2α=cos2αsin2α=15/161/16=151
(szesnastki się skracają — dlatego warto zostawić oba ułamki w tej postaci)
Krok 3 — podstawiamy do wyrażenia:
3+2⋅151=3+152=3152=1547
Odpowiedź:3+2tg2α=3152.
Kontrola liczbowa: sinα=0,25 daje α≈14,48∘, gdzie tgα≈0,2582.
3+2⋅0,25822≈3+0,1333=3,1333, a 1547≈3,1333 ✓
Kontrola sensowności. Sinus jest mały, więc kąt jest mały, a tangens małego kąta jest bliski zera — jego kwadrat jest więc bardzo mały i wyrażenie musi być tylko trochę większe od 3. Gdyby wyszło na przykład 5, gdzieś jest błąd.
💡 Wskazówka: Licząc tg2α jako iloraz cos2αsin2α, zostaw oba ułamki z tym samym mianownikiem — wtedy mianowniki się skracają i zostaje sam iloraz liczników. Tu 15/161/16=151 w jednym kroku. Rozpisywanie tego na dziesiętne albo osobne pierwiastkowanie sinusa i cosinusa tylko wydłuża drogę.
⚠ Pomylenie tg2α z cos2αsinα albo z (cosαsin2α) — kwadrat dotyczy całego ilorazu, więc do kwadratu idą i licznik, i mianownik. Drugi błąd: policzenie cos2α=1−41=43, czyli odjęcie sinusa zamiast jego kwadratu; wtedy tg2α=3/41/16=121 i wynik wychodzi 361 — liczba bardzo bliska poprawnej, więc taki błąd trudno wychwycić bez kontroli jedynką.
Zadanie 22(maj 2013)2 pktśrednie
Kąt α jest ostry i sinα=23. Oblicz wartość wyrażenia sin2α−3cos2α.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: sin2α−3cos2α=0
sin2α=(23)2=43
(kwadrat pierwiastka z trójki to 3 — pierwiastek znika)
cos2α=1−43=41
Podstawiamy do wyrażenia:
43−3⋅41=43−43=0
Odpowiedź:sin2α−3cos2α=0.
Wynik zero nie jest przypadkiem. Dana 23 to sinus kąta 60∘, gdzie cosα=21. Wtedy sin2α=43 jest dokładnie trzy razy większe od cos2α=41 — i właśnie dlatego w treści stoi współczynnik 3.
Można to zapisać ogólniej: wyrażenie sin2α−3cos2α zeruje się wtedy, gdy tg2α=3, czyli dla α=60∘. Autor zadania dobrał daną tak, żeby trafić dokładnie w to miejsce.
Kontrola liczbowa: sin60∘≈0,8660, cos60∘=0,5.
0,86602−3⋅0,52=0,75−0,75=0 ✓
💡 Wskazówka: Zero jest poprawnym wynikiem i nie oznacza pomyłki — warto o tym pamiętać, bo odruch podpowiada, że gdzieś zniknęła liczba. Kontrola jest tu łatwa: sprawdź, czy sin2α jest naprawdę trzykrotnością cos2α. Jeśli tak, oba składniki się znoszą i wynik musi być zerem.
⚠ Potraktowanie (23)2 jako 43 — kwadrat pierwiastka usuwa pierwiastek, więc licznik daje 3. Drugi błąd: pomnożenie przez trójkę przed podniesieniem cosinusa do kwadratu, czyli policzenie (3cosα)2=9cos2α=49; w treści trójka mnoży kwadrat, a nie sam cosinus, więc kolejność działań stawia potęgowanie przed mnożeniem. Przy tym błędzie wychodzi 43−49=−23.
Zadanie 23(czerwiec 2013)2 pkttrudniejsze
Kąt α jest ostry i cosα=47. Oblicz wartość wyrażenia 2+sin3α+sinα⋅cos2α.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: 2+sin3α+sinαcos2α=243=411
Najpierw uprość wyrażenie, a dopiero potem licz. Dwa ostatnie składniki mają wspólny czynnik sinα:
sin3α+sinαcos2α=sinα(sin2α+cos2α)=sinα⋅1=sinα
W nawiasie stanęła jedynka trygonometryczna — całe wyrażenie redukuje się do
2+sinα
Teraz wystarczy sam sinus:
sin2α=1−(47)2=1−167=169⟹sinα=43
(dodatni, bo kąt jest ostry; 9=3 i 16=4)
2+43=243=411
Odpowiedź:243.
Dlaczego upraszczanie na początku tak bardzo się opłaca. Bez niego trzeba policzyć sin3α=(43)3=6427 oraz sinαcos2α=43⋅167=6421, a potem dodać: 6427+6421=6448=43 ✓
Ten sam wynik, ale przez trzy ułamki o mianowniku 64 — czyli trzy okazje do pomyłki zamiast żadnej.
💡 Wskazówka: Zawsze przejrzyj wyrażenie przed podstawieniem liczb — szukaj wspólnego czynnika. Jeśli po jego wyciągnięciu w nawiasie zostaje sin2α+cos2α, cały nawias zamienia się w jedynkę i zostaje tylko czynnik. Tutaj zamienia to zadanie z trzech ułamków o mianowniku 64 w jedno proste dodawanie.
⚠ Wyciągnięcie przed nawias sin2α zamiast sinα — wtedy w nawiasie zostaje sinα+sinαcos2α i nic się nie upraszcza. Wyciąga się najniższą występującą potęgę. Drugi błąd: pominięcie dwójki z treści i podanie 43; dwójka nie bierze udziału w upraszczaniu, ale zostaje w wyniku. Trzeci: spierwiastkowanie tylko licznika, czyli sinα=163 zamiast 43.
Zadanie 24(czerwiec 2014)2 pkttrudniejsze
Kąt α jest ostry oraz cosα=33. Oblicz wartość wyrażenia cosαsinα+1+sinαcosα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: cosαsinα+1+sinαcosα=3
Najtrudniejsze zadanie na tej stronie — dwa ułamki, oba z niewymiernościami, a wynik wychodzi zaskakująco prosty.
Krok 1 — sinus. Zauważmy najpierw, że 33=31, więc cos2α=31:
sin2α=1−31=32⟹sinα=32=36
(bo 32=32=32⋅3=36)
Krok 2 — pierwszy ułamek. Trójki się skracają:
cosαsinα=3/36/3=36=2
(bo 36=36=2)
Krok 3 — drugi ułamek. Podstawiamy i usuwamy niewymierność z mianownika:
Krok 4 — dodajemy oba ułamki. Pierwiastki z dwójki się znoszą:
2+(3−2)=3
Odpowiedź:3.
Kontrola liczbowa: cosα≈0,5774, więc α≈54,74∘ i sinα≈0,8165.
Pierwszy ułamek: 0,57740,8165≈1,4142 — czyli 2 ✓
Drugi: 1,81650,5774≈0,3178, a 3−2≈0,3178 ✓
Suma: ≈1,7321=3 ✓
Warto zauważyć, jak zaprojektowane jest to zadanie. Pierwszy ułamek daje 2, drugi 3−2 — składnik 2 pojawia się dwa razy z przeciwnymi znakami i znika. Dana 33 jest dobrana dokładnie tak, żeby to zadziałało.
💡 Wskazówka: Licz każdy ułamek osobno i do końca, a dopiero na końcu dodawaj. Próba wspólnego mianownika od razu prowadzi do wyrażenia z trzema pierwiastkami w jednym ułamku. Przy drugim ułamku pamiętaj o dwóch krokach: najpierw pozbądź się trójek z licznika i mianownika, a potem usuń niewymierność przez wyrażenie sprzężone — mianownik ma postać sumy, więc mnożymy przez różnicę.
⚠ Usuwanie niewymierności przez pomnożenie przez sam 6 zamiast przez sprzężenie (3−6) — mianownik 3+6 jest sumą, więc trzeba wzoru na różnicę kwadratów, a nie samego pierwiastka. Drugi błąd: policzenie 32 jako 32 albo 32; poprawnie 32=36, bo pierwiastek dotyczy licznika i mianownika osobno. Trzeci: zatrzymanie się na pierwszym ułamku i podanie 2 — trzeba dodać drugi, a on wnosi brakujące 3.
Zadanie 25(informator CKE)2 pktśrednie
W trójkącie prostokątnym przyprostokątne mają długość 2 i 4, a jeden z kątów ostrych ma miarę α. Oblicz sinα⋅cosα.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: sinα⋅cosα=52
Tu nie ma podanej żadnej funkcji trygonometrycznej — jest trójkąt z wymiarami, więc funkcje odczytamy wprost z jego boków.
Krok 1 — przeciwprostokątna z twierdzenia Pitagorasa:
r=22+42=4+16=20=25
(bo 20=4⋅5=25)
Krok 2 — obie funkcje kąta α. Przy kącie α leży przyprostokątna 4, a naprzeciw 2:
sinα=252,cosα=254
Krok 3 — mnożymy. Pierwiastki w mianowniku dają liczbę wymierną:
sinα⋅cosα=25⋅252⋅4=4⋅58=208=52
Odpowiedź:sinαcosα=52.
Nie trzeba było wybierać, który kąt ostry to α — i to jest sedno zadania. Gdyby α był drugim kątem ostrym, sinus i cosinus zamieniłyby się rolami, a iloczyn zostałby ten sam, bo mnożenie jest przemienne. Dlatego treść może mówić „jeden z kątów ostrych” bez wskazywania którego.
Kontrola liczbowa: r=25≈4,472, więc sinα≈4,4722≈0,4472 i cosα≈4,4724≈0,8944.
Iloczyn: 0,4472⋅0,8944≈0,4000=52 ✓ Kontrola jedynką: 0,2+0,8=1 ✓
Skrót wart zapamiętania. Iloczyn sinαcosα w trójkącie prostokątnym to zawsze r2iloczyn przyprostokątnych, a r2 z Pitagorasa to suma ich kwadratów. Tu 22+422⋅4=208=52 — bez pierwiastkowania w ogóle.
💡 Wskazówka: Do iloczynu sinαcosα nie trzeba znać przeciwprostokątnej, a tylko jej kwadrat — a ten daje twierdzenie Pitagorasa bez pierwiastka. Zapisz od razu sinαcosα=a2+b2a⋅b, gdzie a i b to przyprostokątne. Zwróć też uwagę, że nie musisz rozstrzygać, który kąt ostry jest tym z treści: iloczyn wychodzi taki sam dla obu.
⚠ Przyjęcie przeciwprostokątnej jako 2+4=6 zamiast 20 — twierdzenie Pitagorasa dotyczy kwadratów, a przeciwprostokątna jest zawsze krótsza od sumy przyprostokątnych. Przy tym błędzie wychodzi 368=92. Drugi błąd: policzenie (25)2 jako 2⋅5=10 zamiast 4⋅5=20; do kwadratu podnosi się oba czynniki. Trzeci: zatrzymanie się na sinα albo cosα i podanie jednej funkcji zamiast iloczynu.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
1. D
2. C
3. A
4. B
5. C
6. C
7. A
8. B
9. B
10. B
11. D
12. B
13. A
14. D
15. C
16. A
17. D
18.cosα=1312
19.sinα+cosα=57=152
20.sin2α=54
21.3+2tg2α=3152=1547
22.sin2α−3cos2α=0
23.2+sin3α+sinαcos2α=243=411
24.cosαsinα+1+sinαcosα=3
25.sinα⋅cosα=52
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
7Pytania i odpowiedzi
Czy tablice trygonometryczne są na maturze?
Tak. Karta „Wybrane wzory matematyczne” wydawana przez CKE zawiera tablicę wartości funkcji trygonometrycznych — to jej ostatni, siedemnasty dział, na stronie 34: kąty od 0° do 90° co jeden stopień, w kolumnach sinus, cosinus i tangens. Karta jest jedyną tablicą, jaką masz na egzaminie pod ręką; zasady dotyczące kalkulatora reguluje osobny komunikat CKE o przyborach.
Jak odczytać kąt, znając wartość funkcji?
Trzeba przeszukać odpowiednią kolumnę i znaleźć liczbę najbliższą danej, a potem odczytać kąt z lewej strony wiersza. Rzadko trafia się dokładnie, więc zwykle wybiera się wiersz najbliższy albo interpoluje.
Co zrobić, gdy kąt jest większy niż 90°?
Trzeba go najpierw zredukować, bo tablica obejmuje tylko kąty ostre. Dla sinusa sin130°=sin50°, a dla cosinusa dochodzi zmiana znaku: cos130°=−cos50°.
Na czym polega interpolacja liniowa w tablicy?
Na przyjęciu, że między dwoma sąsiednimi wierszami funkcja zmienia się równomiernie. Dla 37,5° bierze się średnią z wartości dla 37° i 38° — wynik zgadza się wtedy zwykle do czwartego miejsca po przecinku.
Kiedy zostawić pierwiastek, a kiedy wpisać liczbę z tablicy?
Przy kątach 30°, 45° i 60° zostawia się postać dokładną z pierwiastkiem, bo ona istnieje. Wartości z tablicy używa się tylko dla kątów, dla których dokładnego zapisu nie ma — na przykład 37° czy 52°.
Dlaczego sinus i cosinus nigdy nie przekraczają jedynki, a tangens tak?
Bo sinus i cosinus to stosunki przyprostokątnej do przeciwprostokątnej, czyli boku krótszego do najdłuższego. Tangens dzieli dwie przyprostokątne przez siebie, więc żadne ograniczenie go nie obowiązuje.
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.