Strona głównaCiągiCiąg arytmetyczny

Ciąg arytmetyczny

Ciąg arytmetyczny to taki, w którym do każdego wyrazu dodajemy tę samą liczbę, żeby dostać następny. Ta jedna reguła ma niespodziewanie mocną konsekwencję: wyrazy takiego ciągu leżą na jednej prostej, więc wszystko, co wiadomo o funkcji liniowej, przenosi się na ciągi arytmetyczne. Ta strona jest o rozpoznawaniu i badaniu takich ciągów — wzory na wyraz i sumę mają własne miejsca.

Dział: CiągiPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 29

Przejdź od razu do zadań (29) ↓

1Definicja i różnica ciągu

Ciąg jest arytmetyczny, jeżeli różnica każdego wyrazu i poprzedniego jest stała. Oznaczamy ją literą rr:

r=an+1andla kaz˙dego nr = a_{n+1} - a_n \qquad \text{dla każdego } n

Warunek dotyczy wszystkich sąsiednich par, nie pierwszej z brzegu. Trzy liczby zawsze da się opisać dwiema różnicami; dopiero ich równość coś znaczy.

W odróżnieniu od ciągu geometrycznego tutaj nie ma żadnych zakazów: różnica może być dodatnia, ujemna albo zerowa, a wyrazy mogą przyjmować dowolne wartości, w tym zero. To dlatego, że definicja opiera się na odejmowaniu, a nie na dzieleniu — a odejmować wolno zawsze.

różnicajak zachowuje się ciągprzykład
r>0r > 0rośnie miarowo, o tyle samo na każdym kroku11,18,25,3211, 18, 25, 32
r<0r < 0maleje miarowo40,33,26,1940, 33, 26, 19
r=0r = 0jest stały6,6,6,66, 6, 6, 6

Zwróć uwagę, że w tej tabeli nie ma wiersza o skakaniu między znakami — a w analogicznej tabeli dla ciągu geometrycznego jest. To jedna z ważniejszych różnic praktycznych: ciąg arytmetyczny o niezerowej różnicy jest zawsze monotoniczny, więc pytanie o monotoniczność sprowadza się do sprawdzenia znaku rr.

2Wyrazy leżą na prostej

Wzór na nn-ty wyraz, an=a1+(n1)ra_n = a_1 + (n-1)r, można rozpisać inaczej:

an=rn+(a1r)a_n = rn + (a_1 - r)

To jest wzór funkcji liniowej zmiennej nn — ze współczynnikiem kierunkowym rr i wyrazem wolnym a1ra_1 - r. Ciąg arytmetyczny jest więc funkcją liniową obciętą do liczb naturalnych.

Co z tego wynika w praktyce

Punkty (n,an)(n, a_n) leżą na jednej prostej — nie na krzywej. Wykres ciągu to ciąg kropek na prostej, nie linia ciągła, bo nn przyjmuje tylko wartości naturalne.

Różnica rr pełni rolę współczynnika kierunkowego. Dodatnie rr to prosta rosnąca, ujemne — malejąca. Dokładnie tak samo jak na wykresie funkcji liniowej.

Dlatego z dwóch dowolnych wyrazów da się wyznaczyć cały ciąg — tak samo jak dwa punkty wyznaczają prostą.

Ta obserwacja tłumaczy też, dlaczego różnicę z dwóch odległych wyrazów liczy się ilorazem przyrostów: r=amakmkr = \frac{a_m - a_k}{m - k}. To ten sam rachunek co współczynnik kierunkowy prostej, z numerami wyrazów w roli argumentów.

Ciąg geometryczny takiej własności nie ma — jego wyrazy leżą na krzywej wykładniczej, a nie na prostej. Stąd bierze się cała różnica w tempie wzrostu obu rodzajów ciągów.

3Jak sprawdzić, czy ciąg jest arytmetyczny

Podstawa programowa wymienia to jako osobną umiejętność (dział VI, punkt 4 zakresu podstawowego: „sprawdza, czy dany ciąg jest arytmetyczny lub geometryczny”). Sposób zależy od formy zapisu ciągu.

Rachunek na literach jest tu dowodem, a wypisanie kilku wyrazów tylko poszlaką. Różnica bywa bolesna: ciąg an=n2a_n = n^2 daje początkowe wyrazy 1,4,9,161, 4, 9, 16, a jego różnice to 3,5,73, 5, 7 — rosną, więc arytmetyczny nie jest, choć „przyrasta regularnie”.

Skrót, który działa zawsze

Jeżeli wzór ogólny ma postać an=An+Ba_n = An + B dla pewnych liczb AA i BB, ciąg jest arytmetyczny o różnicy AA — bez żadnych rachunków.

Jeżeli po uproszczeniu wzoru zostaje n2n^2, n\sqrt{n}, potęga o wykładniku nn albo nn w mianowniku, ciąg arytmetyczny nie jest. Uproszczenie jest tu istotne: an=4n2a_n = \sqrt{4n^2} wygląda groźnie, a to po prostu 2n2n — ciąg arytmetyczny o różnicy 22. Tak samo an=n2+nna_n = \frac{n^2+n}{n} to n+1n + 1.

To nie jest reguła do zapamiętania obok definicji, tylko jej bezpośrednia konsekwencja: arytmetyczny znaczy liniowy względem nn.

4Warunek na trzy kolejne wyrazy

Zadania często pytają: *dla jakiego xx liczby aa, xx, bb tworzą ciąg arytmetyczny?* Warunek wynika wprost z definicji — obie różnice muszą być równe, więc xa=bxx - a = b - x:

2x=a+bczylix=a+b22x = a + b \qquad \text{czyli} \qquad x = \frac{a + b}{2}

Środkowy wyraz jest średnią arytmetyczną sąsiadów. To zdanie warto umieć w obie strony: nie tylko „jeśli ciąg jest arytmetyczny, to środkowy jest średnią”, ale też „jeśli środkowy jest średnią, to te trzy liczby tworzą ciąg arytmetyczny”.

Równanie jest liniowe, więc ma zawsze dokładnie jedno rozwiązanie. To zasadnicza różnica wobec warunku geometrycznego x2=abx^2 = ab, który bywa spełniony przez dwie liczby albo przez żadną. Pośredniego przypadku nie ma: równanie x2=0x^2 = 0 miałoby wprawdzie jeden pierwiastek, ale zerem byłaby wtedy któraś z danych liczb, a w ciągu geometrycznym zero jest zabronione — więc zadanie po prostu nie ma rozwiązania.

ciąg arytmetycznyciąg geometryczny
warunek2x=a+b2x = a + bx2=abx^2 = a \cdot b
rodzaj równanialiniowekwadratowe
liczba rozwiązańzawsze jednodwa albo żadne
czy zero wolnotaknie

W trudniejszej wersji zadania wszystkie trzy wyrazy zależą od xx. Metoda się nie zmienia: podstawiamy do warunku i rozwiązujemy równanie — tyle że po obu stronach jest wtedy niewiadoma. Zmienia się natomiast liczba rozwiązań, bo niewiadome mogą się zredukować: trójka 2x, 3x, 4x2x,\ 3x,\ 4x tworzy ciąg arytmetyczny dla każdego xx, a x, x+1, x+3x,\ x+1,\ x+3 — dla żadnego, bo 2(x+1)2(x+1) nigdy nie zrówna się z 2x+32x+3.

Warto na koniec sprawdzić wynik, wypisując otrzymany ciąg. Jeżeli różnice się zgadzają, rozwiązanie jest pewne; ta kontrola zajmuje kilkanaście sekund i wyłapuje każdy błąd znaku.

5Ciąg arytmetyczny w praktyce

Dział VI podstawy programowej, punkt 7 zakresu podstawowego: „wykorzystuje własności ciągów, w tym arytmetycznych i geometrycznych, do rozwiązywania zadań, również osadzonych w kontekście praktycznym”. Rozpoznanie jest proste: ciąg jest arytmetyczny wszędzie tam, gdzie wielkość zmienia się o stałą liczbę jednostek, a nie o stały procent.

sytuacjaco się powtarzaróżnica dd
rzędy w amfiteatrze, każdy o 3 miejsca dłuższydokładanie tych samych 3 miejsc33
odkładanie co miesiąc o 1010 zł więcejstały przyrost wpłaty1010
maszyna tracąca 25002500 zł wartości roczniestały ubytek kwoty2500-2500
temperatura spadająca o 22 stopnie na godzinęstały spadek2-2

W każdym z tych przypadków działają dwa wzory: an=a1+(n1)da_n = a_1 + (n-1)d na pojedynczy wyraz oraz Sn=n(a1+an)2S_n = \frac{n(a_1 + a_n)}{2} na sumę. Pierwszy odpowiada na pytanie „ile w n-tym kroku”, drugi — „ile razem”.

Najczęstsza pułapka to pomylenie tych dwóch pytań. „Ile miejsc ma piętnasty rząd” to wyraz ciągu, a „ile miejsc ma cały amfiteatr” to suma — i różnica jest ogromna: 6262 kontra 615615.

Kiedy arytmetyczny, a kiedy geometryczny

Rozstrzyga jedno pytanie: czy zmiana jest kwotą, czy procentem. Weźmy maszynę wartą na starcie 3000030\,000 zł. Jeśli traci 25002500 zł rocznie, jej wartości tworzą ciąg arytmetyczny i dojdą do zera po dwunastu latach. Jeśli traci 15%15\% wartości rocznie, jest to ciąg geometryczny — po pięćdziesięciu latach zostaje jeszcze niecałe 99 zł, bo taki ciąg nigdy nie osiąga zera.

6Przykłady krok po kroku

Pięć zadań: sprawdzenie z wypisanych wyrazów, sprawdzenie ze wzoru ogólnego, trzy kolejne wyrazy z niewiadomą we wszystkich trzech, wyznaczanie ciągu z dwóch odległych wyrazów i amfiteatr, w którym trzeba rozstrzygnąć, czy pytają o wyraz, czy o sumę.

Przykład 1 Czy to ciąg arytmetyczny

Sprawdź, czy ciąg 11,18,25,3211, 18, 25, 32 jest arytmetyczny, i podaj jego różnicę.

  1. Liczę kolejne różnice: 1811=718 - 11 = 7.
  2. 2518=725 - 18 = 7.
  3. 3225=732 - 25 = 7.
  4. Wszystkie trzy są równe, więc ciąg jest arytmetyczny o różnicy r=7r = 7.
  5. Kontrola wzorem ogólnym: a4=11+37=32a_4 = 11 + 3 \cdot 7 = 32

Odpowiedź: Tak, ciąg jest arytmetyczny o różnicy r=7r = 7.

Trzy wyrazy nie wystarczą do rozstrzygnięcia — dwie pierwsze różnice mogą być zgodne przypadkiem. Sprawdzamy wszystkie pary, jakie są dostępne.

Przykład 2 Ciąg zadany wzorem ogólnym

Sprawdź, czy ciąg an=4n+1a_n = 4n + 1 jest arytmetyczny.

  1. Wyznaczam następny wyraz: an+1=4(n+1)+1=4n+5a_{n+1} = 4(n+1) + 1 = 4n + 5.
  2. Odejmuję: an+1an=(4n+5)(4n+1)a_{n+1} - a_n = (4n + 5) - (4n + 1).
  3. Składniki z nn się redukują: zostaje 44.
  4. Wynik nie zależy od nn, więc ciąg jest arytmetyczny o różnicy r=4r = 4.
  5. Kontrola liczbowa: a1=5a_1 = 5, a2=9a_2 = 9, a3=13a_3 = 13, a różnice wynoszą 44 i 44
  6. Kontrola skrótem: wzór ma postać An+BAn + B, więc różnicą jest współczynnik przy nn, czyli 44

Odpowiedź: Tak, r=4r = 4.

Zauważ, że pierwszy wyraz to 55, a nie 11 — wyraz wolny wzoru nie jest pierwszym wyrazem ciągu. Pierwszy wyraz otrzymujemy dopiero po podstawieniu n=1n = 1.

Przykład 3 Trzy kolejne wyrazy z niewiadomą

Dla jakiej wartości xx liczby x3x - 3, 2x2x, x+11x + 11 tworzą w tej kolejności ciąg arytmetyczny?

  1. Środkowy wyraz musi być średnią sąsiadów: 22x=(x3)+(x+11)2 \cdot 2x = (x - 3) + (x + 11).
  2. Lewa strona: 4x4x. Prawa: 2x+82x + 8.
  3. 4x=2x+84x = 2x + 8, czyli 2x=82x = 8, a stąd x=4x = 4.
  4. Wypisuję ciąg dla x=4x = 4: 11, 88, 1515.
  5. Kontrola różnic: 81=78 - 1 = 7 oraz 158=715 - 8 = 7 ✓ — różnice równe, więc rozwiązanie poprawne.

Odpowiedź: x=4x = 4; ciąg to 1,8,151, 8, 15 o różnicy 77.

Równanie wyszło liniowe, więc rozwiązanie jest dokładnie jedno — tak jest przy tym warunku zawsze. W wersji geometrycznej to samo zadanie mogłoby mieć dwie odpowiedzi albo żadnej.

Przykład 4 Ciąg z dwóch odległych wyrazów

W ciągu arytmetycznym a4=19a_4 = 19 oraz a10=43a_{10} = 43. Wyznacz różnicę i pierwszy wyraz.

  1. Od czwartego do dziesiątego wyrazu jest sześć kroków, bo 104=610 - 4 = 6.
  2. r=43196=246=4r = \frac{43 - 19}{6} = \frac{24}{6} = 4.
  3. Cofam się od czwartego wyrazu o trzy kroki: a1=1934=7a_1 = 19 - 3 \cdot 4 = 7.
  4. Kontrola: a10=7+94=43a_{10} = 7 + 9 \cdot 4 = 43
  5. Kontrola prostą: punkty (4,19)(4, 19) i (10,43)(10, 43) wyznaczają prostą o współczynniku kierunkowym 4319104=4\frac{43-19}{10-4} = 4 — ta sama liczba ✓

Odpowiedź: r=4r = 4, a1=7a_1 = 7

Ostatnia kontrola nie jest ozdobnikiem: różnica ciągu jest współczynnikiem kierunkowym prostej przechodzącej przez punkty (n,an)(n, a_n). Jeśli umiesz jedno, umiesz drugie.

Przykład 5 Amfiteatr — wyraz czy suma

W pierwszym rzędzie amfiteatru jest 2020 miejsc, a każdy następny rząd ma o 33 miejsca więcej. Ile miejsc ma piętnasty rząd, a ile cały amfiteatr o piętnastu rzędach?

  1. To ciąg arytmetyczny o a1=20a_1 = \textcolor{#16A06A}{20} i d=3d = \textcolor{#16A06A}{3}.
  2. Piętnasty rząd — wzór na wyraz, a nie na sumę:
  3. a15=20+(151)3=20+42=62a_{15} = 20 + (15-1) \cdot 3 = 20 + 42 = \textcolor{#E0453A}{62}
  4. Cały amfiteatr — dopiero teraz suma:
  5. S15=15(20+62)2=15822=615S_{15} = \frac{15 \cdot (20 + 62)}{2} = \frac{15 \cdot 82}{2} = \textcolor{#E0453A}{615}

Odpowiedź: piętnasty rząd ma 6262 miejsca, cały amfiteatr 615615

Sprawdziłem sumę drugą drogą — dodając piętnaście rzędów po kolei — i wychodzi tyle samo. Warto zauważyć, jak daleko od siebie są obie odpowiedzi: pomylenie wyrazu z sumą to nie drobna pomyłka, tylko zupełnie inny rząd wielkości.

7Najczęstsze błędy

Pierwsze trzy błędy dotyczą sprawdzania, dwa ostatnie — liczenia kroków między wyrazami.

Uznanie ciągu za arytmetyczny po sprawdzeniu jednej różnicy.

Skąd się bierze: Pierwsza różnica zawsze „wychodzi”, bo jest po prostu odejmowaniem dwóch liczb.

Jak zrobić dobrze: Sprawdź wszystkie dostępne pary, a przy wzorze ogólnym policz an+1ana_{n+1} - a_n na literach. Dopiero brak nn w wyniku jest dowodem.

Uznanie wyrazu wolnego ze wzoru za pierwszy wyraz ciągu.

Skąd się bierze: We wzorze an=4n+1a_n = 4n + 1 jedynka wygląda na wartość początkową.

Jak zrobić dobrze: Pierwszy wyraz to a1a_1, czyli wynik podstawienia n=1n = 1. Tutaj a1=5a_1 = 5, a jedynka jest wyrazem wolnym prostej, na której leżą punkty ciągu.

Mylenie różnicy z ilorazem przy badaniu rodzaju ciągu.

Skąd się bierze: Oba pytania pojawiają się w tym samym zadaniu i brzmią podobnie.

Jak zrobić dobrze: Arytmetyczny sprawdzamy odejmowaniem, geometryczny dzieleniem. Ciąg 3,6,123, 6, 12 ma stały iloraz, ale różnice 33 i 66 — arytmetyczny nie jest.

Liczenie kroków jako różnicy numerów powiększonej o jeden.

Skąd się bierze: Odruch „od czwartego do dziesiątego jest siedem wyrazów” przenosi się na liczbę kroków.

Jak zrobić dobrze: Wyrazów jest siedem, ale kroków sześć — dokładnie 10410 - 4. Kroków jest zawsze o jeden mniej niż wyrazów.

Cofanie się do pierwszego wyrazu z niewłaściwą liczbą kroków.

Skąd się bierze: Od a4a_4 do a1a_1 intuicyjnie „są cztery wyrazy”, więc odejmuje się 4r4r.

Jak zrobić dobrze: Kroków jest 41=34 - 1 = 3, więc a1=a43ra_1 = a_4 - 3r. To ta sama jedynka, co we wzorze an=a1+(n1)ra_n = a_1 + (n-1)r.

Zadania maturalne — ciąg arytmetyczny: rozpoznawanie i liczenie wyrazów

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co policzone po drodze. Ciąg jest arytmetyczny, gdy różnica dwóch kolejnych wyrazów jest stała: an+1an=ra_{n+1} - a_n = r dla każdego nn. Ze wzoru ogólnego widać to natychmiast — ciąg jest arytmetyczny dokładnie wtedy, gdy wzór jest liniowy względem nn, czyli postaci rn+crn + c; wtedy różnicą jest współczynnik przy nn. Do liczenia wyrazów służy an=a1+(n1)ra_n = a_1 + (n-1)r, a przekształcone: liczba wyrazów od a1a_1 do ana_n to ana1r+1\dfrac{a_n - a_1}{r} + 1 — i ta jedynka na końcu jest najczęściej gubioną liczbą w całym dziale.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 10 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 10 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (czerwiec 2018)1 pktłatwe

Dany jest ciąg arytmetyczny (an)(a_n) określony wzorem an=1612na_n = 16 - \dfrac{1}{2} \cdot n dla każdej liczby całkowitej n1n \geqslant 1. Różnica rr tego ciągu jest równa
  • A. r=16r = -16
  • B. r=12r = -\dfrac{1}{2}
  • C. r=132r = -\dfrac{1}{32}
  • D. r=1512r = 15\dfrac{1}{2}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Wzór jest liniowy względem nn, więc ciąg jest arytmetyczny, a różnicą jest współczynnik stojący przy nn — czyli 12\textcolor{#16A06A}{-\tfrac12}. Można to odczytać wprost, ale warto zobaczyć, skąd się bierze.
  2. an+1an=(1612(n+1))(1612n)a_{n+1} - a_n = \left(\textcolor{#16A06A}{16} - \textcolor{#16A06A}{\tfrac12}(n+1)\right) - \left(\textcolor{#16A06A}{16} - \textcolor{#16A06A}{\tfrac12}n\right)
  3. Szesnastki się skracają, a z reszty zostaje:
  4. 12(n+1)+12n=12n12+12n=12-\textcolor{#16A06A}{\tfrac12}(n+1) + \textcolor{#16A06A}{\tfrac12}n = -\textcolor{#16A06A}{\tfrac12}n - \textcolor{#16A06A}{\tfrac12} + \textcolor{#16A06A}{\tfrac12}n = \textcolor{#E0453A}{-\tfrac12}
  5. Odpowiedź: B.
  6. Kontrola na konkretnych wyrazach: a1=1612=15,5a_1 = 16 - \tfrac12 = \textcolor{#E0453A}{15{,}5},   a2=161=15a_2 = 16 - 1 = \textcolor{#E0453A}{15},   a3=161,5=14,5a_3 = 16 - 1{,}5 = \textcolor{#E0453A}{14{,}5}. Kolejne wyrazy maleją co 0,50{,}5

💡 Wskazówka: Ze wzoru postaci rn+crn + c różnicę odczytuje się bez żadnego rachunku — to liczba przy nn. Wyraz wolny mówi tylko, gdzie ciąg „startuje”, i na różnicę nie wpływa. Warto to rozpoznawać od razu, bo takie zadania pojawiają się w arkuszach co roku.

⚠ Podanie 151215\tfrac12, czyli pierwszego wyrazu zamiast różnicy — to liczba, która faktycznie wychodzi z podstawienia n=1n = 1, więc łatwo ją wziąć za odpowiedź. Odpowiedź 16-16 to wyraz wolny ze zmienionym znakiem; szesnastka w tym wzorze nie ma z różnicą nic wspólnego. Najprostsza kontrola: policz a1a_1 i a2a_2 i odejmij — dwie sekundy, a rozstrzyga wszystko.

Zadanie 2 (maj 2018)1 pktśrednie

Dany jest ciąg (an)(a_n) określony wzorem an=52n6a_n = \dfrac{5 - 2n}{6} dla n1n \geqslant 1. Ciąg ten jest
  • A. arytmetyczny i jego różnica jest równa r=13r = -\dfrac{1}{3}
  • B. arytmetyczny i jego różnica jest równa r=2r = -2
  • C. geometryczny i jego iloraz jest równy q=13q = -\dfrac{1}{3}
  • D. geometryczny i jego iloraz jest równy q=56q = \dfrac{5}{6}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Najpierw rozstrzygnijmy, jaki to ciąg. Rozbijmy wzór na dwa składniki:
  2. an=52n6=5613na_n = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{5} - \textcolor{#16A06A}{2}n}{\textcolor{#16A06A}{6}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{5}{6}} - \textcolor{#E0453A}{\dfrac{1}{3}}n
  3. Wzór jest liniowy względem nn, czyli postaci rn+crn + c — a to znaczy, że ciąg jest arytmetyczny. Odpowiedzi C i D odpadają.
  4. Różnicą jest współczynnik przy nn:
  5. r=13r = \textcolor{#E0453A}{-\dfrac13}
  6. Odpowiedź: A.
  7. Kontrola na wyrazach: a1=36=12a_1 = \tfrac{3}{6} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac12},   a2=16=16a_2 = \tfrac{1}{6} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac16},   a3=16=16a_3 = \tfrac{-1}{6} = \textcolor{#E0453A}{-\tfrac16}.
  8. Różnice: 1612=13\tfrac16 - \tfrac12 = -\tfrac13 ✓ oraz 1616=13-\tfrac16 - \tfrac16 = -\tfrac13 ✓ — stałe, więc ciąg jest arytmetyczny.
  9. Sprawdźmy jeszcze, że nie jest geometryczny: iloraz a2a1=1/61/2=13\tfrac{a_2}{a_1} = \tfrac{1/6}{1/2} = \tfrac13, ale a3a2=1/61/6=1\tfrac{a_3}{a_2} = \tfrac{-1/6}{1/6} = -1 — ilorazy różne, więc ciąg geometryczny nie jest.

💡 Wskazówka: Cały pomysł polega na rozbiciu ułamka na dwa składniki: 52n6=5613n\tfrac{5-2n}{6} = \tfrac56 - \tfrac13 n. Dopóki wzór wygląda jak jeden ułamek, trudno cokolwiek odczytać; po rozbiciu widać zarówno rodzaj ciągu, jak i jego różnicę. Liczba 56\tfrac56 to pierwszy składnik i pojawia się w odpowiedzi D jako fałszywy „iloraz” — właśnie dlatego, że kusi.

⚠ Wzięcie za różnicę liczby 2-2 z licznika (odpowiedź B) — to współczynnik przy nn przed podzieleniem przez 66. Trzeba podzielić: 26=13-\tfrac26 = -\tfrac13. Drugi błąd: uznanie ciągu za geometryczny, bo we wzorze jest ułamek. O rodzaju ciągu decyduje struktura wzoru, nie obecność kreski ułamkowej: liniowy względem nn to arytmetyczny, a wykładniczy (z nn w wykładniku) to geometryczny.

Zadanie 3 (pokazowy 2023)1 pktłatwe

Dany jest ciąg (an)(a_n) określony wzorem an=3n+5a_n = -3n + 5 dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1. Oceń prawdziwość podanych stwierdzeń.
Liczby 22, (1)(-1), (4)(-4) są trzema kolejnymi początkowymi wyrazami ciągu (an)(a_n).PF
(an)(a_n) jest ciągiem arytmetycznym o różnicy równej 55.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, F

  1. Zdanie 1 — liczymy trzy pierwsze wyrazy. Wystarczy podstawić n=1,2,3n = 1, 2, 3:
  2. a1=31+5=2a_1 = -\textcolor{#16A06A}{3} \cdot 1 + \textcolor{#16A06A}{5} = \textcolor{#E0453A}{2},   a2=32+5=1a_2 = -\textcolor{#16A06A}{3} \cdot 2 + \textcolor{#16A06A}{5} = \textcolor{#E0453A}{-1},   a3=33+5=4a_3 = -\textcolor{#16A06A}{3} \cdot 3 + \textcolor{#16A06A}{5} = \textcolor{#E0453A}{-4}
  3. Zgadza się z podanymi liczbami  ✓ P
  4. Zdanie 2 — różnica. Wzór jest liniowy, więc różnicą jest współczynnik przy nn:
  5. r=3r = \textcolor{#E0453A}{-3}
  6. Ciąg jest arytmetyczny, ale jego różnica wynosi 3-3, a nie 55  ✗ F
  7. Odpowiedź: P, F.
  8. Warto zauważyć, że zdanie drugie jest w połowie prawdziwe — i właśnie na tym polega jego trudność. Ciąg faktycznie jest arytmetyczny; fałszywa jest tylko podana wartość różnicy. Przy ocenie takiego zdania trzeba sprawdzić oba twierdzenia w nim zawarte.

💡 Wskazówka: Liczba 55 z drugiego zdania to wyraz wolny wzoru, czyli a0a_0 gdyby ciąg zaczynał się od zera — nie różnica. Różnicę zawsze bierzemy spod nn. Kontrola jest natychmiastowa: różnice policzone z wypisanych wyrazów to 12=3-1 - 2 = -3 oraz 4(1)=3-4 - (-1) = -3.

⚠ Ocena drugiego zdania jako prawdziwego, bo „ciąg jest arytmetyczny” — i tak jest, ale zdanie mówi też o wartości różnicy, a ta się nie zgadza. Zdanie złożone jest fałszywe, gdy fałszywa jest choćby jego część. Drugi błąd: liczenie wyrazów od n=0n = 0, czyli a1=5a_1 = 5; treść mówi wprost „dla n1n \geqslant 1”, więc pierwszym wyrazem jest 22.

Zadanie 4 (marzec 2021)1 pkttrudniejsze

Ciągi (an)(a_n), (bn)(b_n) oraz (cn)(c_n) są określone dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1 następująco: an=6n2n3a_n = 6n^2 - n^3,   bn=2n+13b_n = 2n + 13,   cn=2nc_n = 2^n. Wskaż zdanie prawdziwe.
  • A. Ciąg (an)(a_n) jest arytmetyczny.
  • B. Ciąg (bn)(b_n) jest arytmetyczny.
  • C. Ciąg (cn)(c_n) jest arytmetyczny.
  • D. Wśród ciągów (an)(a_n), (bn)(b_n), (cn)(c_n) nie ma ciągu arytmetycznego.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Ciąg jest arytmetyczny dokładnie wtedy, gdy jego wzór ogólny jest liniowy względem nn — czyli gdy nn występuje tylko w pierwszej potędze i nie w wykładniku. Sprawdźmy wszystkie trzy.
  2. bn=2n+13b_n = \textcolor{#16A06A}{2}n + \textcolor{#16A06A}{13} — liniowy, więc arytmetyczny z różnicą 2\textcolor{#E0453A}{2}. To już wystarczy, by wskazać odpowiedź, ale warto obejrzeć pozostałe dwa.
  3. cn=2nc_n = \textcolor{#16A06A}{2}^nnn jest w wykładniku, więc ciąg jest geometryczny (q=2q = 2), a nie arytmetyczny: c1=2c_1 = 2, c2=4c_2 = 4, c3=8c_3 = 8, a różnice to 22 i 44 — nie są stałe.
  4. an=6n2n3a_n = \textcolor{#16A06A}{6}n^2 - n^3 — występuje n2n^2 i n3n^3, więc na pewno nie jest liniowy. Ale tu czai się pułapka warta zobaczenia:
  5. a1=61=5a_1 = 6 - 1 = \textcolor{#E0453A}{5},   a2=248=16a_2 = 24 - 8 = \textcolor{#E0453A}{16},   a3=5427=27a_3 = 54 - 27 = \textcolor{#E0453A}{27},   a4=9664=32a_4 = 96 - 64 = \textcolor{#E0453A}{32}
  6. Pierwsze dwie różnice są równe: 165=1116 - 5 = \textcolor{#E0453A}{11} i 2716=1127 - 16 = \textcolor{#E0453A}{11}. Kto sprawdzi tylko trzy pierwsze wyrazy, uzna ciąg za arytmetyczny! Trzecia różnica to jednak 3227=532 - 27 = \textcolor{#E0453A}{5} — i ciąg arytmetyczny nie jest.
  7. Odpowiedź: B.

💡 Wskazówka: Rodzaj ciągu rozpoznaje się ze struktury wzoru, a nie ze sprawdzania kilku wyrazów. Wzór liniowy (rn+crn + c) to ciąg arytmetyczny, wzór z nn w wykładniku (aqna \cdot q^n) to geometryczny, a wszystko inne — ani jedno, ani drugie. To jedno spojrzenie zastępuje wszystkie rachunki.

⚠ Uznanie ciągu (an)(a_n) za arytmetyczny po sprawdzeniu trzech pierwszych wyrazów — bo dwie pierwsze różnice faktycznie są równe 1111. To najlepiej zbudowana pułapka w tym zadaniu: sprawdzenie kilku wyrazów nigdy nie dowodzi, że ciąg jest arytmetyczny; dowodzi tego wyłącznie stała różnica dla każdego nn, a to widać po strukturze wzoru. Drugi błąd: wybór ciągu (cn)(c_n), bo jego wyrazy „regularnie rosną” — rosną, ale mnożąc się przez 22, a nie dodając stałą.

Zadanie 5 (sierpień 2016)1 pktśrednie

Ile jest wszystkich dwucyfrowych liczb naturalnych podzielnych przez 33?
  • A. 1212
  • B. 2424
  • C. 2929
  • D. 3030
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Liczby dwucyfrowe podzielne przez 33 tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy 33. Trzeba znaleźć jego pierwszy i ostatni wyraz, a potem policzyć, ile jest wyrazów.
  2. Pierwszy wyraz: najmniejsza liczba dwucyfrowa podzielna przez 33. Dwucyfrowe zaczynają się od 10\textcolor{#16A06A}{10}, a pierwszą podzielną przez 33 jest 12\textcolor{#E0453A}{12}.
  3. Ostatni wyraz: największa liczba dwucyfrowa to 99\textcolor{#16A06A}{99}, a ona sama dzieli się przez 33 (9+9=189+9 = 18), więc an=99a_n = \textcolor{#E0453A}{99}.
  4. Liczba wyrazów. Ze wzoru an=a1+(n1)ra_n = a_1 + (n-1)r:
  5. 99=12+(n1)387=(n1)3n1=29\textcolor{#E0453A}{99} = \textcolor{#E0453A}{12} + (n-1) \cdot \textcolor{#16A06A}{3} \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{87} = (n-1) \cdot \textcolor{#16A06A}{3} \qquad \Longrightarrow \qquad n - 1 = \textcolor{#E0453A}{29}
  6. n=30n = \textcolor{#E0453A}{30}
  7. Odpowiedź: D.
  8. Kontrola inną drogą: liczb podzielnych przez 33 od 11 do 9999 jest 993=33\tfrac{99}{3} = 33, a od 11 do 99 jest ich 33 (czyli 33, 66, 99). Zostaje 333=3033 - 3 = 30

💡 Wskazówka: Wzór na liczbę wyrazów warto zapamiętać w postaci „różnica skrajnych przez krok, plus jeden”: 99123+1=29+1=30\tfrac{99-12}{3} + 1 = 29 + 1 = 30. Ta jedynka bierze się z tego, że liczymy wyrazy, a nie odstępy między nimi — odstępów jest zawsze o jeden mniej.

⚠ Pominięcie „plus jeden” i odpowiedź 2929 — najczęstsza pomyłka w tego typu zadaniach i dlatego 2929 stoi wśród odpowiedzi. Łatwo to sobie potwierdzić na małym przykładzie: liczb podzielnych przez 33 od 1212 do 1818 jest trzy (1212, 1515, 1818), a 18123=2\tfrac{18-12}{3} = 2. Drugi błąd: odpowiedź 1212, czyli podanie pierwszego wyrazu zamiast liczby wyrazów.

Zadanie 6 (czerwiec 2019)1 pktśrednie

Liczb naturalnych dwucyfrowych podzielnych przez 66 jest
  • A. 6060
  • B. 4545
  • C. 3030
  • D. 1515
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Ten sam schemat co poprzednio, tylko z krokiem 6\textcolor{#16A06A}{6}.
  2. Pierwszy wyraz: najmniejsza dwucyfrowa podzielna przez 66 to 12\textcolor{#E0453A}{12} (bo 66 jest jednocyfrowe).
  3. Ostatni wyraz: największa dwucyfrowa podzielna przez 66. Liczba 9999 nie dzieli się przez 66 (jest nieparzysta), 9898 też nie (98:698 : 6 nie wychodzi), a 96=616\textcolor{#E0453A}{96} = 6 \cdot 16 — tak.
  4. Liczba wyrazów:
  5. n=96126+1=846+1=14+1=15n = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{96} - \textcolor{#E0453A}{12}}{\textcolor{#16A06A}{6}} + 1 = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{84}}{\textcolor{#16A06A}{6}} + 1 = \textcolor{#E0453A}{14} + 1 = 15
  6. Odpowiedź: D.
  7. Kontrola: liczby podzielne przez 66 to 61,62,6 \cdot 1, 6 \cdot 2, \ldots Dwucyfrowe są te od 62=126 \cdot 2 = 12 do 616=966 \cdot 16 = 96, czyli mnożniki od 22 do 1616 — a takich jest 162+1=1516 - 2 + 1 = 15

💡 Wskazówka: Warto zauważyć zależność między tym zadaniem a poprzednim: liczb dwucyfrowych podzielnych przez 33 jest 3030, a przez 66 — dokładnie połowa z nich, czyli 1515. Ma to sens: co druga wielokrotność trójki jest wielokrotnością szóstki. Takie sprawdzenie „na sens” zajmuje sekundę i wyłapuje grube pomyłki.

⚠ Odpowiedzi 6060, 4545 i 3030 są coraz bliższe poprawnej, więc trzeba policzyć dokładnie. Najczęstszy błąd merytoryczny to przyjęcie za pierwszy wyraz liczby 66 — ale 66 nie jest dwucyfrowa, więc ciąg zaczyna się od 1212. Drugi: przyjęcie za ostatni wyraz liczby 9999 albo 9898; trzeba cofnąć się do 9696, bo tylko ona dzieli się przez 66.

Zadanie 7 (sierpień 2015)1 pktśrednie

Wszystkie dwucyfrowe liczby naturalne podzielne przez 77 tworzą rosnący ciąg arytmetyczny. Dwunastym wyrazem tego ciągu jest liczba
  • A. 7777
  • B. 8484
  • C. 9191
  • D. 9898
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Tym razem nie liczymy, ile jest wyrazów, a który wyraz stoi na dwunastym miejscu. Potrzebujemy pierwszego wyrazu i różnicy.
  2. Pierwszy wyraz: najmniejsza dwucyfrowa podzielna przez 77. Mamy 71=77 \cdot 1 = 7 (jednocyfrowe), 72=147 \cdot 2 = \textcolor{#E0453A}{14} — to nasz a1a_1.
  3. Różnica: r=7r = \textcolor{#16A06A}{7}.
  4. Dwunasty wyraz — od pierwszego do dwunastego jest jedenaście kroków:
  5. a12=14+117=14+77=91a_{12} = \textcolor{#E0453A}{14} + \textcolor{#16A06A}{11} \cdot \textcolor{#16A06A}{7} = \textcolor{#E0453A}{14} + \textcolor{#E0453A}{77} = 91
  6. Odpowiedź: C.
  7. Kontrola prościej: dwucyfrowe wielokrotności siódemki to 72,73,7 \cdot 2, 7 \cdot 3, \ldots, więc nn-ty wyraz to 7(n+1)7 \cdot (n+1). Dla n=12n = 12 daje to 713=917 \cdot 13 = 91 ✓ Warto też sprawdzić, że 9191 jest dwucyfrowa — a kolejny wyraz, 9898, jest ostatnim w tym ciągu.

💡 Wskazówka: Kluczowa jest liczba kroków: do dwunastego wyrazu jest ich jedenaście, nie dwanaście. Prościej jednak zauważyć, że dwucyfrowe wielokrotności siódemki to 727 \cdot 2, 737 \cdot 3, …, czyli nn-ty wyraz jest równy 7(n+1)7(n+1) — wtedy nie ma gdzie pomylić kroków, a rachunek to jedno mnożenie.

⚠ Policzenie a12a_{12} jako 712=847 \cdot 12 = 84 (odpowiedź B) — czyli potraktowanie ciągu jako 7,14,21,7, 14, 21, \ldots, w którym nn-tym wyrazem jest 7n7n. Siódemka nie jest jednak dwucyfrowa, więc ciąg jest przesunięty o jeden. Drugi błąd: dodanie 12712 \cdot 7 do pierwszego wyrazu, czyli 14+84=9814 + 84 = 98 — to już trzynasty wyraz, a jednocześnie ostatni w ciągu, co czyni tę odpowiedź szczególnie kuszącą.

Zadanie 8 (maj 2018)1 pkttrudniejsze

Ile jest wszystkich liczb naturalnych czterocyfrowych mniejszych od 20182018 i podzielnych przez 55?
  • A. 402402
  • B. 403403
  • C. 203203
  • D. 204204
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Trzeba spełnić trzy warunki naraz: liczba ma być czterocyfrowa, mniejsza od 20182018 i podzielna przez 55. Każdy z nich wyznacza jeden koniec ciągu.
  2. Pierwszy wyraz: najmniejsza liczba czterocyfrowa to 1000\textcolor{#16A06A}{1000} — i akurat dzieli się przez 55, więc a1=1000a_1 = \textcolor{#E0453A}{1000}.
  3. Ostatni wyraz: największa liczba mniejsza od 2018\textcolor{#16A06A}{2018} i podzielna przez 55. Liczba 20182018 się nie dzieli, 20172017, 20162016 też nie — pierwsza w dół to 2015\textcolor{#E0453A}{2015}.
  4. Różnica: r=5r = \textcolor{#16A06A}{5}.
  5. Liczba wyrazów:
  6. n=201510005+1=10155+1=203+1=204n = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{2015} - \textcolor{#E0453A}{1000}}{\textcolor{#16A06A}{5}} + 1 = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{1015}}{\textcolor{#16A06A}{5}} + 1 = \textcolor{#E0453A}{203} + 1 = 204
  7. Odpowiedź: D.
  8. Kontrola inną drogą: wielokrotności piątki od 10001000 do 20152015 to 52005 \cdot 200 aż do 54035 \cdot 403, czyli mnożniki od 200200 do 403403. Takich mnożników jest 403200+1=204403 - 200 + 1 = 204

💡 Wskazówka: Zwróć uwagę na słowo „mniejszych od”20182018 do zakresu nie należy. Gdyby zadanie mówiło „nie większych od 20182018”, ostatnim wyrazem byłby nadal 20152015 (bo 20182018 nie dzieli się przez 55), ale przy innej granicy różnica bywa istotna. Zawsze warto sprawdzić, czy sama granica spełnia warunek podzielności.

⚠ Pominięcie „plus jeden” i odpowiedź 203203 — ten sam błąd co w zadaniu 5, tu tylko trudniej go wyłapać, bo liczby są duże. Odpowiedzi 402402 i 403403 pochodzą z innej pomyłki: to liczba wszystkich wielokrotności piątki od 11 do 20152015 (czyli 403403) albo od 11 do 20102010. Warunek „czterocyfrowa” odcina wszystko poniżej 10001000, a o tym łatwo zapomnieć, gdy skupimy się na granicy górnej.

Zadanie 9 (grudzień 2014)1 pkttrudniejsze

Na ścianie kamienicy zaprojektowano mural utworzony z szeregu trójkątów równobocznych różnej wielkości. Najmniejszy trójkąt ma bok długości 11 m, a bok każdego z następnych trójkątów jest o 1010 cm dłuższy niż bok poprzedzającego go trójkąta. Ostatni trójkąt ma bok długości 5,95{,}9 m. Ile trójkątów przedstawia mural?
  • A. 4949
  • B. 5050
  • C. 5959
  • D. 6060
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Długości boków tworzą ciąg arytmetyczny: każdy kolejny bok jest o tyle samo dłuższy. Pytanie „ile trójkątów” to pytanie o liczbę wyrazów tego ciągu.
  2. Najpierw jednostki — i to jest w tym zadaniu najważniejsze. W treści występują metry i centymetry, więc trzeba je ujednolicić:
  3. a1=1 m=100 cm,r=10 cm,an=5,9 m=590 cma_1 = \textcolor{#16A06A}{1}\ \text{m} = \textcolor{#E0453A}{100}\ \text{cm}, \qquad r = \textcolor{#16A06A}{10}\ \text{cm}, \qquad a_n = \textcolor{#16A06A}{5{,}9}\ \text{m} = \textcolor{#E0453A}{590}\ \text{cm}
  4. Liczba wyrazów:
  5. n=59010010+1=49010+1=49+1=50n = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{590} - \textcolor{#E0453A}{100}}{\textcolor{#16A06A}{10}} + 1 = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{490}}{\textcolor{#16A06A}{10}} + 1 = \textcolor{#E0453A}{49} + 1 = 50
  6. Odpowiedź: B.
  7. Kontrola: pięćdziesiąty trójkąt ma bok 100+4910=100+490=590100 + 49 \cdot 10 = 100 + 490 = 590 cm =5,9= 5{,}9 m ✓ Gdyby trójkątów było 4949, ostatni bok wynosiłby 100+4810=580100 + 48 \cdot 10 = 580 cm, czyli 5,85{,}8 m — a treść mówi 5,95{,}9 m.

💡 Wskazówka: Zamień wszystko na centymetry, zanim cokolwiek policzysz — wtedy wszystkie liczby są całkowite i nie ma ułamków. Zamiana na metry też działa (a1=1a_1 = 1, r=0,1r = 0{,}1, an=5,9a_n = 5{,}9), ale rachunek na dziesiętnych jest bardziej podatny na błąd. Ilość „o 1010 cm dłuższy” to gotowa różnica ciągu, więc nie trzeba jej z niczego wyliczać.

⚠ Pominięcie „plus jeden” i odpowiedź 4949 — najczęstsza pomyłka, tak samo jak w zadaniach 5 i 8, i dlatego ta strona pokazuje ten sam błąd trzy razy w różnych kontekstach. Odpowiedzi 5959 i 6060 pochodzą z niezamienionych jednostek: kto potraktuje 5,95{,}9 m jako „5959 kroków po 1010 cm”, zapomni, że ciąg startuje od 100100 cm, a nie od zera. Warto sprawdzić wynik podstawieniem: przy 6060 trójkątach ostatni bok miałby 690690 cm.

Zadanie 10 (wrzesień 2022)1 pktłatwe

Informacja do zadań 10–12. Dany jest ciąg (an)(a_n) określony wzorem an=3n1a_n = 3n - 1 dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1.

Dokończ zdanie tak, aby było prawdziwe — wybierz odpowiedź AA, BB albo CC oraz jej uzasadnienie 11, 22 albo 33.
Ciąg (an)(a_n) jest ………, ponieważ dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1 ……… .
  • A. rosnący
  • B. malejący
  • C. stały
  • 1. an+1an=1a_{n+1} - a_n = -1
  • 2. an+1an=0a_{n+1} - a_n = 0
  • 3. an+1an=3a_{n+1} - a_n = 3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, 3

  1. Uzasadnienia podpowiadają, co policzyć: wszystkie trzy dotyczą różnicy kolejnych wyrazów. Wyznaczmy ją wprost z definicji.
  2. an+1=3(n+1)1=3n+31=3n+2a_{n+1} = \textcolor{#16A06A}{3}(n+1) - \textcolor{#16A06A}{1} = \textcolor{#E0453A}{3}n + \textcolor{#E0453A}{3} - \textcolor{#16A06A}{1} = \textcolor{#E0453A}{3}n + \textcolor{#E0453A}{2}
  3. an+1an=(3n+2)(3n1)=3a_{n+1} - a_n = \left(\textcolor{#E0453A}{3}n + \textcolor{#E0453A}{2}\right) - \left(\textcolor{#16A06A}{3}n - \textcolor{#16A06A}{1}\right) = \textcolor{#E0453A}{3}
  4. Różnica jest stała i dodatnia, więc każdy kolejny wyraz jest większy od poprzedniego — ciąg rośnie.
  5. Odpowiedź: AA oraz 33.
  6. Kontrola na liczbach: a1=2a_1 = \textcolor{#E0453A}{2}, a2=5a_2 = \textcolor{#E0453A}{5}, a3=8a_3 = \textcolor{#E0453A}{8} — kolejne wyrazy rosną co 33
  7. Zwróć uwagę, że różnicę można było odczytać bez rachunku: wzór 3n13n - 1 jest liniowy, a różnicą jest współczynnik przy nn, czyli 33. Rozpisanie an+1ana_{n+1} - a_n jest jednak tym, czego wymaga uzasadnienie — zadanie prosi nie tylko o odpowiedź, ale o powód.

💡 Wskazówka: W zadaniach z uzasadnieniem przeczytaj najpierw listę uzasadnień — mówi ona, jaką wielkość trzeba policzyć. Tutaj wszystkie trzy dotyczą an+1ana_{n+1} - a_n, więc od razu wiadomo, że chodzi o różnicę, a nie na przykład o iloraz. Zostaje policzyć ją i porównać z trzema wartościami.

⚠ Wybór uzasadnienia 11 (an+1an=1a_{n+1} - a_n = -1), bo we wzorze widać 1-1. Ta jedynka z minusem jest wyrazem wolnym, a nie różnicą — różnica to liczba przy nn. Drugi błąd: wybór odpowiedzi CC („stały”) z uzasadnieniem 22; różnica równa zero oznaczałaby ciąg stały, ale tu wynosi 33. Warto policzyć dwa pierwsze wyrazy i je odjąć — dwie sekundy, a rozstrzyga i odpowiedź, i uzasadnienie.

Zadanie 11 (wrzesień 2022)1 pktśrednie

Informacja do zadań 10–12. Dany jest ciąg (an)(a_n) określony wzorem an=3n1a_n = 3n - 1 dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1.

Najmniejszą wartością nn, dla której wyraz ana_n jest większy od 2525, jest
  • A. 88
  • B. 99
  • C. 77
  • D. 2626
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Zapisujemy warunek jako nierówność i rozwiązujemy ją względem nn:
  2. 3n1>25\textcolor{#16A06A}{3}n - \textcolor{#16A06A}{1} > \textcolor{#16A06A}{25}
  3. 3n>26n>2638,67\textcolor{#16A06A}{3}n > \textcolor{#E0453A}{26} \qquad \Longrightarrow \qquad n > \textcolor{#E0453A}{\dfrac{26}{3}} \approx \textcolor{#E0453A}{8{,}67}
  4. Numer wyrazu musi być liczbą naturalną, a najmniejszą naturalną większą od 8,678{,}67 jest 9\textcolor{#E0453A}{9}.
  5. Odpowiedź: B.
  6. Kontrola na dwóch wyrazach — obowiązkowa, bo granica nie jest liczbą całkowitą:
  7. a8=381=23a_8 = 3 \cdot 8 - 1 = \textcolor{#E0453A}{23}, a 23>2523 > 25 jest fałszem
  8. a9=391=26a_9 = 3 \cdot 9 - 1 = \textcolor{#E0453A}{26}, a 26>2526 > 25 jest prawdą
  9. Ósmy wyraz jest więc jeszcze za mały, a dziewiąty już wystarcza.

💡 Wskazówka: Po rozwiązaniu nierówności zawsze sprawdź dwa sąsiednie wyrazy — ten, który wskazałeś, i poprzedni. Jeśli pierwszy spełnia warunek, a drugi nie, odpowiedź jest pewna. To zajmuje dwa mnożenia i całkowicie zabezpiecza przed pomyłką w zaokrągleniu.

⚠ Zaokrąglenie 2638,67\tfrac{26}{3} \approx 8{,}67 w dół i odpowiedź 88 — szukamy nn większego od tej liczby, więc idziemy w górę. Odpowiedź A jest podstawiona dokładnie na to. Odpowiedź 2626 to liczba 3n3n z drugiego kroku, czyli wynik pośredni podany jako końcowy — częsty odruch przy nierównościach: po przeniesieniu wyrazu wolnego przestaje się dzielić przez współczynnik. Zarówno 77, jak i 88 odpada w jednym mnożeniu: a7=20a_7 = 20 i a8=23a_8 = 23, a obie liczby są mniejsze od 2525.

Zadanie 12 (wrzesień 2022)1 pkttrudniejsze

Informacja do zadań 10–12. Dany jest ciąg (an)(a_n) określony wzorem an=3n1a_n = 3n - 1 dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1.

Suma nn początkowych wyrazów ciągu (an)(a_n) jest równa 5757 dla nn równego
  • A. 66
  • B. 2323
  • C. 55
  • D. 1111
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Ponieważ odpowiedziami są konkretne liczby, najszybciej jest sprawdzać — ale pokażę też drogę rachunkową, bo warto wiedzieć, że prowadzi do równania kwadratowego.
  2. Droga najszybsza — dodawanie wyrazów. Wypisujemy je ze wzoru: 2,5,8,11,14,17,\textcolor{#E0453A}{2}, \textcolor{#E0453A}{5}, \textcolor{#E0453A}{8}, \textcolor{#E0453A}{11}, \textcolor{#E0453A}{14}, \textcolor{#E0453A}{17}, \ldots
  3. Sumujemy narastająco: 22,   77,   1515,   2626,   4040,   57\textcolor{#E0453A}{57} — szósta suma to dokładnie 57\textcolor{#16A06A}{57}.
  4. Odpowiedź: A, czyli n=6n = 6.
  5. Droga rachunkowa. Ze wzoru na sumę, z a1=2a_1 = \textcolor{#E0453A}{2} i an=3n1a_n = \textcolor{#16A06A}{3}n - \textcolor{#16A06A}{1}:
  6. Sn=2+(3n1)2n=(3n+1)n2S_n = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{2} + \left(\textcolor{#16A06A}{3}n - \textcolor{#16A06A}{1}\right)}{2} \cdot n = \dfrac{\left(\textcolor{#E0453A}{3}n + \textcolor{#E0453A}{1}\right) \cdot n}{2}
  7. n(3n+1)2=573n2+n114=0\dfrac{n\left(\textcolor{#E0453A}{3}n + \textcolor{#E0453A}{1}\right)}{2} = \textcolor{#16A06A}{57} \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{3}n^2 + n - \textcolor{#E0453A}{114} = 0
  8. Δ=1+43114=1369,Δ=37\Delta = 1 + 4 \cdot \textcolor{#E0453A}{3} \cdot \textcolor{#E0453A}{114} = \textcolor{#E0453A}{1369}, \qquad \sqrt{\Delta} = \textcolor{#E0453A}{37}
  9. n=1+376=6n = \dfrac{-1 + \textcolor{#E0453A}{37}}{\textcolor{#E0453A}{6}} = \textcolor{#E0453A}{6}  — drugi pierwiastek, 1376\dfrac{-1-37}{6}, jest ujemny, a numer wyrazu ujemny być nie może.
  10. Oba sposoby dają n=6n = 6

💡 Wskazówka: Gdy odpowiedziami są małe liczby naturalne, dodawanie wyrazów po kolei jest szybsze niż wzór — przy sześciu wyrazach to pięć dodawań w głowie. Drogę przez równanie kwadratowe warto znać na wypadek, gdyby odpowiedzi były duże, ale tutaj kosztuje ona liczenie delty z liczby 13691369.

⚠ Podanie 2323, czyli wartości wyrazu zamiast jego numeru — a8=23a_8 = 23. Pytanie brzmi „dla nn równego”, więc odpowiedzią jest zawsze numer, a nie liczba z samego ciągu. Drugi błąd: zatrzymanie się na piątej sumie (4040) i podanie 55 — dlatego wśród odpowiedzi są zarówno 55, jak i 66. Przy dodawaniu narastającym warto zapisywać sumy w kolumnie obok numerów, a nie liczyć w pamięci.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. B2. A3. P, F4. B5. D6. D
7. C8. D9. B10. A, 311. B12. A

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

Zadania maturalne — trzy kolejne wyrazy ciągu arytmetycznego, wyraz środkowy jako średnia

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co z tego wynika. Cała ta strona stoi na jednej własności: jeśli aa, bb, cctrzema kolejnymi wyrazami ciągu arytmetycznego, to 2b=a+c2b = a + c — wyraz środkowy jest średnią sąsiadów. Bierze się to z definicji: skoro ba=cbb - a = c - b, to po przeniesieniu 2b=a+c2b = a+c. Z tej samej własności wynika reguła ogólniejsza, która obsługuje połowę zadań tej strony: suma dwóch wyrazów zależy tylko od sumy ich numerów, czyli ai+aj=ak+ala_i + a_j = a_k + a_l zawsze, gdy i+j=k+li + j = k + l. Stąd a3+a5=2a4a_3 + a_5 = 2a_4, a także a1+a6=a3+a4a_1 + a_6 = a_3 + a_4.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 9 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 9 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (czerwiec 2023)1 pktłatwe

Trzywyrazowy ciąg (1, 4, a+5)(1,\ 4,\ a + 5) jest arytmetyczny. Liczba aa jest równa
  • A. 00
  • B. 77
  • C. 22
  • D. 1111
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Trzy kolejne wyrazy ciągu arytmetycznego spełniają warunek wyraz środkowy = średnia sąsiadów, czyli podwojony środkowy równa się sumie skrajnych:
  2. 24=1+(a+5)2 \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = \textcolor{#16A06A}{1} + (\textcolor{#16A06A}{a + 5})
  3. 8=a+6a=2\textcolor{#E0453A}{8} = a + \textcolor{#E0453A}{6} \qquad \Longrightarrow \qquad a = \textcolor{#E0453A}{2}
  4. Odpowiedź: C.
  5. Kontrola: dla a=2a = 2 trzeci wyraz to 2+5=72 + 5 = \textcolor{#E0453A}{7}, a ciąg to 1, 4, 71,\ 4,\ 7 — kolejne wyrazy różnią się o 33
  6. Można też prościej: skoro pierwsze dwa wyrazy to 11 i 44, to różnica wynosi 3\textcolor{#E0453A}{3}, a trzeci wyraz musi być równy 4+3=74 + 3 = \textcolor{#E0453A}{7}. Stąd a+5=7a + 5 = 7, czyli a=2a = 2.

💡 Wskazówka: Gdy dwa z trzech wyrazów są liczbami, najszybciej policzyć różnicę z tych dwóch i dopisać trzeci. Warunek 2b=a+c2b = a+c przydaje się dopiero wtedy, gdy niewiadoma siedzi w więcej niż jednym wyrazie — jak w następnych zadaniach.

⚠ Podanie 77, czyli wartości trzeciego wyrazu zamiast liczby aa. Trzeci wyraz to a+5a + 5, więc po znalezieniu, że wynosi 77, trzeba jeszcze odjąć piątkę. Odpowiedź B jest podstawiona dokładnie na to zatrzymanie się o krok za wcześnie. Drugi błąd: potraktowanie ciągu jak geometrycznego i szukanie 41=a+54\tfrac{4}{1} = \tfrac{a+5}{4}, co daje a=11a = 11 — odpowiedź D.

Zadanie 2 (grudzień 2024)1 pktśrednie

Trzywyrazowy ciąg (5m, 4+2m, m)(5m,\ 4 + 2m,\ m) jest arytmetyczny, gdy liczba mm jest równa
  • A. (4)(-4)
  • B. (1)(-1)
  • C. 11
  • D. 44
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Tu parametr mm występuje we wszystkich trzech wyrazach, więc licząc różnicę „z dwóch pierwszych” niczego nie ułatwimy. Warunek 2b=a+c2b = a + c jest jedyną sensowną drogą.
  2. 2(4+2m)=5m+m2 \cdot (\textcolor{#16A06A}{4 + 2m}) = \textcolor{#16A06A}{5m} + \textcolor{#16A06A}{m}
  3. 8+4m=6m\textcolor{#E0453A}{8} + \textcolor{#E0453A}{4}m = \textcolor{#E0453A}{6}m
  4. 8=6m4m=2mm=4\textcolor{#E0453A}{8} = \textcolor{#E0453A}{6}m - \textcolor{#E0453A}{4}m = \textcolor{#E0453A}{2}m \qquad \Longrightarrow \qquad m = \textcolor{#E0453A}{4}
  5. Odpowiedź: D.
  6. Kontrola: dla m=4m = 4 ciąg to (54, 4+8, 4)=(20, 12, 4)(5 \cdot 4,\ 4 + 8,\ 4) = (\textcolor{#E0453A}{20},\ \textcolor{#E0453A}{12},\ \textcolor{#E0453A}{4}) — kolejne wyrazy różnią się o 8-8 ✓ Ciąg jest malejący, ale to nie przeszkadza: warunek dotyczy stałości różnicy, nie jej znaku.

💡 Wskazówka: Zapisz warunek przed jakimkolwiek liczeniem: „podwójny środkowy = suma skrajnych”. Wtedy zadanie sprowadza się do jednego równania liniowego, w którym po lewej stronie masz 8+4m8 + 4m, a po prawej 6m6m — bez żadnych nawiasów do rozwijania po prawej, bo 5m+m5m + m to po prostu 6m6m.

⚠ Zapisanie warunku jako 2(4+2m)=5mm2 \cdot (4+2m) = 5m \cdot m albo pomnożenie skrajnych wyrazów zamiast dodania — to warunek dla ciągu geometrycznego (gdzie b2=acb^2 = ac), a nie arytmetycznego. Drugi błąd: pomnożenie tylko pierwszego składnika nawiasu, czyli 8+2m=6m8 + 2m = 6m, co daje m=2m = 2 — liczbę spoza odpowiedzi, więc pomyłka się ujawnia.

Zadanie 3 (sierpień 2024)1 pktśrednie

Trzywyrazowy ciąg (2m5, 4, 9)(2m - 5,\ 4,\ 9) jest arytmetyczny.

Dokończ zdanie — wybierz odpowiedź AA albo BB oraz odpowiedź 11, 22 albo 33.
Ten ciąg jest ……… oraz ……… .
  • A. rosnący
  • B. malejący
  • 1. m=1m = -1
  • 2. m=2m = 2
  • 3. m=3m = 3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, 2

  1. Najpierw monotoniczność — bez żadnego rachunku. Drugi i trzeci wyraz są liczbami: 4\textcolor{#16A06A}{4} i 9\textcolor{#16A06A}{9}. Skoro 9>49 > 4, to ciąg rośnie, a znak mm nie ma z tym nic wspólnego.
  2. Ciąg jest zatem rosnący — odpowiedź AA. To warto zauważyć od razu, bo połowa zadania jest gotowa przed policzeniem mm.
  3. Teraz parametr. Warunek na trzy kolejne wyrazy:
  4. 24=(2m5)+92 \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = (\textcolor{#16A06A}{2m - 5}) + \textcolor{#16A06A}{9}
  5. 8=2m+42m=4m=2\textcolor{#E0453A}{8} = \textcolor{#E0453A}{2}m + \textcolor{#E0453A}{4} \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{2}m = \textcolor{#E0453A}{4} \qquad \Longrightarrow \qquad m = \textcolor{#E0453A}{2}
  6. Odpowiedź: AA oraz 22.
  7. Kontrola: dla m=2m = 2 pierwszy wyraz to 225=12 \cdot 2 - 5 = \textcolor{#E0453A}{-1}, a ciąg to (1, 4, 9)(-1,\ 4,\ 9) — różnica 5\textcolor{#E0453A}{5}, stała i dodatnia ✓ Ciąg rzeczywiście rośnie.

💡 Wskazówka: Monotoniczność da się tu ustalić z dwóch ostatnich wyrazów, które są zwykłymi liczbami — 44 i 99, więc ciąg rośnie. To jedna z niewielu okazji, gdy połowę odpowiedzi dostaje się bez rachunku. Liczbę mm trzeba dopiero wyznaczyć, ale ona już na monotoniczność nie wpływa.

⚠ Wybór odpowiedzi 11 (m=1m = -1), bo 1-1 jest pierwszym wyrazem gotowego ciągu — a pytanie dotyczy mm, nie wyrazu. To bardzo dobrze zastawiona pułapka: liczba 1-1 faktycznie pojawia się w rozwiązaniu, tylko w innej roli. Drugi błąd: uznanie ciągu za malejący, bo 2m52m - 5 „wygląda na ujemne” — ciąg czyta się od pierwszego wyrazu do trzeciego, a od 1-1 przez 44 do 99 wartości rosną.

Zadanie 4 (grudzień 2022)1 pktśrednie

Pięciowyrazowy ciąg (3, 12, x, y, 11)\left(-3,\ \dfrac{1}{2},\ x,\ y,\ 11\right) jest arytmetyczny. Liczby xx oraz yy są równe
  • A. x=4x = 4   oraz   y=152y = \dfrac{15}{2}
  • B. x=152x = \dfrac{15}{2}   oraz   y=4y = 4
  • C. x=4x = -4   oraz   y=152y = \dfrac{15}{2}
  • D. x=152x = -\dfrac{15}{2}   oraz   y=4y = 4
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Dwa pierwsze wyrazy są liczbami, więc różnicę mamy natychmiast — i to najkrótsza droga, mimo dwóch niewiadomych.
  2. r=12(3)=12+3=72r = \textcolor{#16A06A}{\tfrac12} - (\textcolor{#16A06A}{-3}) = \textcolor{#16A06A}{\tfrac12} + \textcolor{#16A06A}{3} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac72}
  3. Kolejne wyrazy dostajemy przez dodawanie rr:
  4. x=12+72=4x = \textcolor{#16A06A}{\tfrac12} + \textcolor{#E0453A}{\tfrac72} = \textcolor{#E0453A}{4}
  5. y=4+72=152y = \textcolor{#E0453A}{4} + \textcolor{#E0453A}{\tfrac72} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{15}{2}}
  6. Odpowiedź: A.
  7. Kontrola na piątym wyrazie, którego jeszcze nie użyliśmy: y+r=152+72=222=11y + r = \tfrac{15}{2} + \tfrac72 = \tfrac{22}{2} = \textcolor{#E0453A}{11} ✓ — zgadza się z treścią. To najlepsze możliwe sprawdzenie, bo używa danej, która nie brała udziału w rachunku.
  8. Cały ciąg wygląda więc tak: 3, 12, 4, 152, 11-3,\ \tfrac12,\ 4,\ \tfrac{15}{2},\ 11 — pięć wyrazów rosnących co 3,53{,}5.

💡 Wskazówka: Zauważ, że piąty wyraz jest daną nadmiarową — do wyliczenia xx i yy wystarczają dwa pierwsze. Nie oznacza to, że jest zbędny: to gotowa kontrola. W zadaniach z dwiema niewiadomymi zawsze warto sprawdzić, czy jakaś dana została niewykorzystana, i użyć jej właśnie do sprawdzenia.

⚠ Zamiana xx i yy miejscami (odpowiedź B) — ciąg jest rosnący, więc xx musi być mniejsze od yy. Wystarczy porównać 44 i 152=7,5\tfrac{15}{2} = 7{,}5, żeby to rozstrzygnąć. Odpowiedzi C i D podają wartości ujemne, mimo że ciąg rośnie od 3-3 do 1111, więc trzeci i czwarty wyraz muszą leżeć między tymi liczbami — i to samo je wyklucza.

Zadanie 5 (maj 2021)1 pktśrednie

Ciąg arytmetyczny (an)(a_n) jest określony dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1. Trzeci i piąty wyraz ciągu spełniają warunek a3+a5=58a_3 + a_5 = 58. Wtedy czwarty wyraz tego ciągu jest równy
  • A. 2828
  • B. 2929
  • C. 3333
  • D. 4040
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Wyrazy a3a_3, a4a_4, a5a_5trzema kolejnymi wyrazami ciągu, więc środkowy z nich jest średnią skrajnych:
  2. a3+a5=2a4\textcolor{#16A06A}{a_3} + \textcolor{#16A06A}{a_5} = 2a_4
  3. 58=2a4a4=29\textcolor{#16A06A}{58} = 2a_4 \qquad \Longrightarrow \qquad a_4 = \textcolor{#E0453A}{29}
  4. Odpowiedź: B.
  5. Zwróć uwagę, że nie znamy ani a1a_1, ani rr — i wcale ich nie potrzebujemy. Wynik jest ten sam dla każdego ciągu arytmetycznego spełniającego warunek z treści.
  6. Kontrola na dwóch różnych ciągach. Weźmy r=1r = 1: wtedy a4=29a_4 = 29, a3=28a_3 = 28, a5=30a_5 = 30, a suma skrajnych to 5858 ✓ Weźmy r=10r = 10: a3=19a_3 = 19, a5=39a_5 = 39, suma znowu 5858 ✓ — w obu przypadkach a4=29a_4 = 29.

💡 Wskazówka: Nie próbuj rozpisywać a3a_3 i a5a_5 przez a1a_1 i rr — to działa, ale jest dłuższe: (a1+2r)+(a1+4r)=2a1+6r=2(a1+3r)=2a4(a_1+2r) + (a_1+4r) = 2a_1 + 6r = 2(a_1+3r) = 2a_4. Wynik ten sam, tylko trzy linijki później. Wystarczy zauważyć, że a3a_3 i a5a_5 leżą symetrycznie wokół a4a_4.

⚠ Podzielenie 5858 przez liczbę wyrazów, czyli przez 33 (bo „trzy wyrazy: trzeci, czwarty, piąty”) — wychodzi 19,3319{,}33, liczba spoza odpowiedzi. Suma dotyczy dwóch wyrazów, nie trzech. Drugi błąd: odpowiedź 2828 albo 3333 — to liczby bliskie poprawnej, ale wynikające z prób odgadnięcia a1a_1 i rr; przy tym zadaniu żadne konkretne a1a_1 nie jest potrzebne.

Zadanie 6 (czerwiec 2020)1 pktśrednie

Ciąg arytmetyczny (an)(a_n) jest określony dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1. Czwarty wyraz tego ciągu jest równy a4=2020a_4 = 2020. Suma a2+a6a_2 + a_6 jest równa
  • A. 505505
  • B. 10101010
  • C. 20202020
  • D. 40404040
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Ta sama własność, tylko użyta w drugą stronę: znamy wyraz środkowy, a szukamy sumy skrajnych.
  2. Wyrazy a2a_2 i a6a_6 leżą symetrycznie wokół a4a_4 — o dwa kroki w każdą stronę. Zatem
  3. a2+a6=2a4=22020=4040a_2 + a_6 = 2a_4 = 2 \cdot \textcolor{#16A06A}{2020} = 4040
  4. Odpowiedź: D.
  5. Dlaczego to działa? Bo a2=a42ra_2 = a_4 - \textcolor{#E0453A}{2}r oraz a6=a4+2ra_6 = a_4 + \textcolor{#E0453A}{2}r, więc dodając je, składniki z rr znoszą się:
  6. (a42r)+(a4+2r)=2a4(a_4 - 2r) + (a_4 + 2r) = \textcolor{#E0453A}{2}a_4
  7. Kontrola na konkretnym ciągu: dla r=100r = 100 mamy a2=1820a_2 = 1820 i a6=2220a_6 = 2220, a ich suma to 40404040 ✓ Dla r=5r = -5: a2=2030a_2 = 2030, a6=2010a_6 = 2010, suma znowu 40404040

💡 Wskazówka: Ogólna zasada, która obsługuje to i cztery następne zadania: suma dwóch wyrazów zależy tylko od sumy ich numerów. Tutaj 2+6=82 + 6 = 8 i 4+4=84 + 4 = 8, więc a2+a6=a4+a4=2a4a_2 + a_6 = a_4 + a_4 = 2a_4. Nie trzeba nawet myśleć o symetrii — wystarczy dodać indeksy.

⚠ Odpowiedź 20202020, czyli przepisanie danej — kto pomyśli „środkowy jest średnią, więc suma też wynosi 20202020”, pomyli średnią z sumą. Średnia a2a_2 i a6a_6 faktycznie równa się 20202020, ale ich suma jest dwa razy większa. Odpowiedzi 505505 i 10101010 to 20202020 podzielone przez 44 i przez 22 — czyli dzielenie zamiast mnożenia.

Zadanie 7 (sierpień 2018)1 pktśrednie

Ciąg arytmetyczny (an)(a_n), określony dla n1n \geqslant 1, spełnia warunek a3+a4+a5=15a_3 + a_4 + a_5 = 15. Wtedy
  • A. a4=5a_4 = 5
  • B. a4=6a_4 = 6
  • C. a4=3a_4 = 3
  • D. a4=4a_4 = 4
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Teraz sumujemy trzy kolejne wyrazy — i tu własność wyrazu środkowego daje jeszcze prostszy wniosek.
  2. a3=a4r,a5=a4+ra_3 = a_4 - r, \qquad a_5 = a_4 + r
  3. Dodajemy wszystkie trzy; składniki z rr znoszą się:
  4. a3+a4+a5=(a4r)+a4+(a4+r)=3a4a_3 + a_4 + a_5 = (a_4 - r) + a_4 + (a_4 + r) = \textcolor{#E0453A}{3}a_4
  5. 3a4=15a4=5\textcolor{#E0453A}{3}a_4 = \textcolor{#16A06A}{15} \qquad \Longrightarrow \qquad a_4 = \textcolor{#E0453A}{5}
  6. Odpowiedź: A.
  7. Reguła warta zapamiętania: suma trzech kolejnych wyrazów ciągu arytmetycznego jest równa potrojonemu wyrazowi środkowemu. Odwrotnie: wyraz środkowy to suma podzielona przez trzy. Ta sama zasada działa dla pięciu, siedmiu i każdej nieparzystej liczby kolejnych wyrazów.
  8. Kontrola: dla r=2r = 2 ciąg wokół a4=5a_4 = 5 to 3,5,73, 5, 7, a suma to 1515 ✓ Dla r=1r = -1: 6,5,46, 5, 4, suma znowu 1515

💡 Wskazówka: Przy nieparzystej liczbie kolejnych wyrazów zawsze dziel sumę przez ich liczbę — dostajesz wyraz środkowy. To działa, bo odchylenia od środka znoszą się parami. Przy parzystej liczbie wyrazów środkowego nie ma, więc ta sztuczka nie zadziała i trzeba wrócić do a1a_1 i rr.

⚠ Dzielenie 1515 przez 22 (bo „suma dwóch skrajnych”) albo przez 55 (bo w treści występuje a5a_5) — oba dają liczby spoza odpowiedzi. Prawdziwa pułapka to podzielenie przez trzy, ale przypisanie wyniku niewłaściwemu wyrazowi: 55 jest wartością a4a_4, a nie a3a_3 czy a5a_5. Wyraz środkowy z trójki a3,a4,a5a_3, a_4, a_5 to a4a_4.

Zadanie 8 (maj 2018)1 pktłatwe

Dla ciągu arytmetycznego (an)(a_n) określonego dla n1n \geqslant 1 jest spełniony warunek a4+a5+a6=12a_4 + a_5 + a_6 = 12. Wtedy
  • A. a5=4a_5 = 4
  • B. a5=3a_5 = 3
  • C. a5=6a_5 = 6
  • D. a5=5a_5 = 5
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Ten sam schemat co w poprzednim zadaniu, tylko trójka wyrazów jest przesunięta o jeden. Wyrazem środkowym jest teraz a5a_5.
  2. a4+a5+a6=3a5a_4 + a_5 + a_6 = \textcolor{#E0453A}{3}a_5
  3. 3a5=12a5=4\textcolor{#E0453A}{3}a_5 = \textcolor{#16A06A}{12} \qquad \Longrightarrow \qquad a_5 = \textcolor{#E0453A}{4}
  4. Odpowiedź: A.
  5. Kontrola: dla r=3r = 3 ciąg wokół a5=4a_5 = 4 to 1,4,71, 4, 7, a suma to 1212
  6. Warto porównać oba zadania: w poprzednim sumowaliśmy a3+a4+a5a_3 + a_4 + a_5 i wyszedł a4a_4, tutaj a4+a5+a6a_4 + a_5 + a_6 i wychodzi a5a_5. Numer wyrazu środkowego to zawsze średnia numerów skrajnych — tu 4+62=5\tfrac{4+6}{2} = 5.

💡 Wskazówka: Zanim podzielisz sumę przez trzy, upewnij się, który wyraz jest środkowy — jego numer to średnia numerów skrajnych. W tym zadaniu odpowiedzi zawierają zarówno 44 (poprawne a5a_5), jak i 55 oraz 66, czyli liczby będące numerami wyrazów z treści. Łatwo pomylić numer z wartością.

⚠ Odpowiedź a5=5a_5 = 5 — czyli podanie numeru wyrazu jako jego wartości. Liczby 44, 55 i 66 występują w treści jako indeksy, a jednocześnie trzy z nich stoją w odpowiedziach jako wartości; to nie przypadek. Drugi błąd: podzielenie 1212 przez 22 i odpowiedź 66, czyli traktowanie sumy jak sumy dwóch wyrazów.

Zadanie 9 (czerwiec 2015)1 pkttrudniejsze

Suma pierwszego i szóstego wyrazu pewnego ciągu arytmetycznego jest równa 1313. Wynika stąd, że suma trzeciego i czwartego wyrazu tego ciągu jest równa
  • A. 1313
  • B. 1212
  • C. 77
  • D. 66
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Tu nie ma wyrazu środkowego — mamy dwie pary wyrazów. Działa jednak reguła ogólniejsza: suma dwóch wyrazów zależy tylko od sumy ich numerów.
  2. Sprawdzamy sumy indeksów: 1+6=7\textcolor{#16A06A}{1} + \textcolor{#16A06A}{6} = \textcolor{#E0453A}{7} oraz 3+4=7\textcolor{#16A06A}{3} + \textcolor{#16A06A}{4} = \textcolor{#E0453A}{7}równe, więc obie sumy wyrazów też są równe:
  3. a3+a4=a1+a6=13a_3 + a_4 = a_1 + a_6 = 13
  4. Odpowiedź: A.
  5. Rachunek, który to potwierdza. Zapiszmy wszystko przez a1a_1 i rr:
  6. a1+a6=a1+(a1+5r)=2a1+5ra_1 + a_6 = a_1 + (a_1 + \textcolor{#E0453A}{5}r) = \textcolor{#E0453A}{2}a_1 + \textcolor{#E0453A}{5}r
  7. a3+a4=(a1+2r)+(a1+3r)=2a1+5ra_3 + a_4 = (a_1 + \textcolor{#E0453A}{2}r) + (a_1 + \textcolor{#E0453A}{3}r) = \textcolor{#E0453A}{2}a_1 + \textcolor{#E0453A}{5}r
  8. Oba wyrażenia są identyczne — i to jest cały dowód. Liczba 55 przy rr bierze się w obu przypadkach z sumy indeksów pomniejszonej o dwa.
  9. Kontrola na konkretnym ciągu: dla a1=1a_1 = 1, r=2r = 2 mamy a6=11a_6 = 11, więc a1+a6=12a_1 + a_6 = 12… to nie 1313, więc dobierzmy inny: dla a1=4a_1 = 4, r=1r = 1 mamy a6=9a_6 = 9, suma 1313 ✓ Wtedy a3=6a_3 = 6, a4=7a_4 = 7, a ich suma to 1313

💡 Wskazówka: Zamiast liczyć cokolwiek, dodaj indeksy. Jeśli sumy numerów są równe, sumy wyrazów też — i wynik przepisuje się wprost z treści. Ta reguła obsługuje wszystkie zadania typu „skoro ai+aj=ca_i + a_j = c, to ile wynosi ak+ala_k + a_l”, a jest ich w arkuszach dużo.

⚠ Próba wyznaczenia a1a_1 i rr z jednego równania — nie da się, bo jedno równanie z dwiema niewiadomymi ma nieskończenie wiele rozwiązań. To zresztą podpowiedź, że zadania nie trzeba rozwiązywać tą drogą: wynik musi być taki sam dla wszystkich takich ciągów. Odpowiedź 77 jest podstawiona na inną pomyłkę — to suma indeksów (1+61+6), a nie suma wyrazów.

Zadanie 10 (czerwiec 2019)1 pkttrudniejsze

Dany jest rosnący ciąg arytmetyczny (an)(a_n), określony dla liczb naturalnych n1n \geqslant 1, o wyrazach dodatnich. Jeśli a2+a9=a4+aka_2 + a_9 = a_4 + a_k, to kk jest równe
  • A. 88
  • B. 77
  • C. 66
  • D. 55
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Ta sama reguła, ale rozwiązana względem indeksu: sumy wyrazów są równe dokładnie wtedy, gdy równe są sumy ich numerów.
  2. 2+9=4+k\textcolor{#16A06A}{2} + \textcolor{#16A06A}{9} = \textcolor{#16A06A}{4} + k
  3. 11=4+kk=7\textcolor{#E0453A}{11} = \textcolor{#16A06A}{4} + k \qquad \Longrightarrow \qquad k = \textcolor{#E0453A}{7}
  4. Odpowiedź: B.
  5. Sprawdzenie rachunkiem — obie strony przez a1a_1 i rr:
  6. a2+a9=(a1+r)+(a1+8r)=2a1+9ra_2 + a_9 = (a_1 + r) + (a_1 + \textcolor{#E0453A}{8}r) = \textcolor{#E0453A}{2}a_1 + \textcolor{#E0453A}{9}r
  7. a4+a7=(a1+3r)+(a1+6r)=2a1+9ra_4 + a_7 = (a_1 + \textcolor{#E0453A}{3}r) + (a_1 + \textcolor{#E0453A}{6}r) = \textcolor{#E0453A}{2}a_1 + \textcolor{#E0453A}{9}r ✓ — identyczne.
  8. Kontrola na liczbach: weźmy a1=1a_1 = 1, r=1r = 1, czyli ciąg 1,2,3,1, 2, 3, \ldots (rosnący, o wyrazach dodatnich, jak w treści). Wtedy a2+a9=2+9=11a_2 + a_9 = 2 + 9 = 11 oraz a4+a7=4+7=11a_4 + a_7 = 4 + 7 = 11
  9. Zwróć uwagę, że założenia „rosnący” i „o wyrazach dodatnich” nie są do niczego potrzebne — równość zachodzi w każdym ciągu arytmetycznym. Są w treści, żeby sprawdzić, czy uczeń nie zacznie ich bez potrzeby wykorzystywać.

💡 Wskazówka: Całe zadanie to jedno dodawanie i jedno odejmowanie na indeksach: 2+9=4+k2 + 9 = 4 + k. Nie ma tu żadnych wyrazów do liczenia. Gdy w zadaniu stoi równość dwóch sum wyrazów, zawsze najpierw sprawdź, czy nie chodzi po prostu o sumy numerów.

⚠ Przesunięcie indeksu w złą stronę. Rozumowanie jest takie: numer 44 jest o dwa większy od 22, więc żeby suma się nie zmieniła, drugi numer musi być o dwa mniejszy od 99 — czyli 77. Kto przesunie oba w tę samą stronę, zapisze k=9+2=11k = 9 + 2 = 11; taka liczba nie występuje wśród odpowiedzi, więc ten błąd sam się ujawnia. Groźniejsze jest wciągnięcie do rachunku założeń z treści: „rosnący” i „o wyrazach dodatnich” nie są tu do niczego potrzebne — równość zachodzi w każdym ciągu arytmetycznym, a próba wykorzystania tych warunków prowadzi do szukania konkretnego a1a_1, którego wyznaczyć się nie da.

Zadania otwarte

Zadanie 11 (sierpień 2011)2 pktłatwe

Liczby 2x+12x + 1, 66, 16x+216x + 2 są w podanej kolejności pierwszym, drugim i trzecim wyrazem ciągu arytmetycznego. Oblicz xx.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: x=12x = \dfrac{1}{2}

  1. Wyraz środkowy jest średnią skrajnych, więc zapisujemy warunek 2b=a+c2b = a + c:
  2. 26=(2x+1)+(16x+2)2 \cdot \textcolor{#16A06A}{6} = (\textcolor{#16A06A}{2x + 1}) + (\textcolor{#16A06A}{16x + 2})
  3. 12=18x+3\textcolor{#E0453A}{12} = \textcolor{#E0453A}{18}x + \textcolor{#E0453A}{3}
  4. 18x=9x=12\textcolor{#E0453A}{18}x = \textcolor{#E0453A}{9} \qquad \Longrightarrow \qquad x = \textcolor{#E0453A}{\dfrac12}
  5. Odpowiedź: x=12x = \tfrac12.
  6. Sprawdzenie — obowiązkowe w zadaniu otwartym. Dla x=12x = \tfrac12 wyrazy to:
  7. 212+1=2,6,1612+2=102 \cdot \tfrac12 + 1 = \textcolor{#E0453A}{2}, \qquad \textcolor{#E0453A}{6}, \qquad 16 \cdot \tfrac12 + 2 = \textcolor{#E0453A}{10}
  8. Ciąg 2, 6, 102,\ 6,\ 10 ma stałą różnicę 4\textcolor{#E0453A}{4}

💡 Wskazówka: Nie licz różnicy z pierwszych dwóch wyrazów — jeden z nich zawiera xx, więc dostaniesz wyrażenie, nie liczbę. Warunek 2b=a+c2b = a+c jest tu naturalny, bo środkowy wyraz jest znany, a niewiadoma siedzi w obu skrajnych. Po dodaniu ich xx-y łączą się w jeden składnik.

⚠ Zapisanie warunku jako 6(2x+1)=(16x+2)66 - (2x+1) = (16x+2) - 6 — to też poprawne równanie i prowadzi do tego samego wyniku, ale wymaga uważności przy dwóch odejmowaniach. Realny błąd to pomnożenie skrajnych zamiast dodania: warunek b2=acb^2 = ac dotyczy ciągu geometrycznego. W zadaniu otwartym nie ma odpowiedzi do porównania, więc sprawdzenie przez wypisanie trzech wyrazów jest częścią rozwiązania — bez niego łatwo oddać wynik z błędem znaku.

Zadanie 12 (czerwiec 2014)2 pktłatwe

Liczby 66, 2x+42x + 4, x+26x + 26 w podanej kolejności są pierwszym, drugim i trzecim wyrazem pewnego ciągu arytmetycznego. Oblicz różnicę rr tego ciągu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: r=14r = 14

  1. Zadanie ma dwa etapy: najpierw wyznaczamy xx, a dopiero potem różnicę. O tym drugim łatwo zapomnieć.
  2. Etap 1 — warunek na trzy kolejne wyrazy:
  3. 2(2x+4)=6+(x+26)2 \cdot (\textcolor{#16A06A}{2x + 4}) = \textcolor{#16A06A}{6} + (\textcolor{#16A06A}{x + 26})
  4. 4x+8=x+32\textcolor{#E0453A}{4}x + \textcolor{#E0453A}{8} = x + \textcolor{#E0453A}{32}
  5. 3x=24x=8\textcolor{#E0453A}{3}x = \textcolor{#E0453A}{24} \qquad \Longrightarrow \qquad x = \textcolor{#E0453A}{8}
  6. Etap 2 — wyrazy i różnica. Podstawiamy x=8x = \textcolor{#E0453A}{8}:
  7. a1=6,a2=28+4=20,a3=8+26=34a_1 = \textcolor{#16A06A}{6}, \qquad a_2 = 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{8} + 4 = \textcolor{#E0453A}{20}, \qquad a_3 = \textcolor{#E0453A}{8} + 26 = \textcolor{#E0453A}{34}
  8. r=a2a1=206=14r = a_2 - a_1 = \textcolor{#E0453A}{20} - \textcolor{#16A06A}{6} = 14
  9. Odpowiedź: r=14r = 14.
  10. Sprawdzenie: a3a2=3420=14a_3 - a_2 = 34 - 20 = 14 ✓ — obie różnice równe, więc ciąg jest arytmetyczny i wynik jest poprawny.

💡 Wskazówka: Po wyznaczeniu xx wypisz wszystkie trzy wyrazy jako liczby — wtedy różnicę odczytasz wprost, a przy okazji dostaniesz darmowe sprawdzenie, bo obie różnice muszą być równe. Próba wyliczenia rr „symbolicznie”, jako 2x+46=2x22x+4-6 = 2x-2, też działa, ale wymaga jeszcze jednego podstawienia i łatwiej w niej pomylić się o znak.

⚠ Zatrzymanie się na x=8x = 8 i podanie tej liczby jako odpowiedzi — zadanie pyta o różnicę, nie o xx. To najczęstszy błąd w zadaniach otwartych tego typu: rachunek jest poprawny, ale odpowiada na inne pytanie. Warto podkreślić sobie w treści, o co pytają, przed rozpoczęciem liczenia.

Zadanie 13 (maj 2011)2 pktśrednie

Liczby xx, yy, 1919 w podanej kolejności tworzą ciąg arytmetyczny, przy czym x+y=8x + y = 8. Oblicz xx i yy.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: x=1x = -1,   y=9y = 9

  1. Mamy dwie niewiadome, więc potrzebujemy dwóch równań. Jedno daje warunek arytmetyczności, drugie jest podane w treści.
  2. Równanie 1 — wyraz środkowy: 2y=x+192y = x + \textcolor{#16A06A}{19}
  3. Równanie 2 — z treści: x+y=8x + y = \textcolor{#16A06A}{8}, czyli x=8yx = \textcolor{#16A06A}{8} - y
  4. Podstawiamy drugie do pierwszego:
  5. 2y=(8y)+19=27y2y = (\textcolor{#16A06A}{8} - y) + \textcolor{#16A06A}{19} = \textcolor{#E0453A}{27} - y
  6. 3y=27y=9\textcolor{#E0453A}{3}y = \textcolor{#E0453A}{27} \qquad \Longrightarrow \qquad y = \textcolor{#E0453A}{9}
  7. x=89=1x = \textcolor{#16A06A}{8} - \textcolor{#E0453A}{9} = \textcolor{#E0453A}{-1}
  8. Odpowiedź: x=1x = -1, y=9y = 9.
  9. Sprawdzenie obu warunków. Ciąg: 1, 9, 19-1,\ 9,\ 19 — różnice 1010 i 1010, więc arytmetyczny ✓ Suma: 1+9=8-1 + 9 = 8

💡 Wskazówka: Zauważ, że liczba 1919 jest trzecim wyrazem, a nie sumą czy różnicą — warto to sobie zapisać, zanim ułożysz równanie. Z warunku arytmetyczności wygodniej wyznaczyć xx (bo stoi samotnie po prawej), a z warunku na sumę podstawić za xx; wtedy zostaje jedno równanie z jednym yy.

⚠ Ułożenie tylko jednego równania i próba odgadnięcia drugiej niewiadomej. Dwie niewiadome wymagają dwóch warunków, a treść daje je oba — trzeba tylko zauważyć, że „tworzą ciąg arytmetyczny” jest równaniem tak samo jak „x+y=8x+y=8”. Drugi błąd: potraktowanie x+y=8x+y=8 jako sumy wszystkich trzech wyrazów; wtedy wychodzi x+y=819=11x+y = 8-19 = -11 i cały rachunek się rozjeżdża.

Zadanie 14 (sierpień 2023)2 pktśrednie

Ciąg (3x2+5x, x2, 20x2)\left(3x^2 + 5x,\ x^2,\ 20 - x^2\right) jest arytmetyczny. Oblicz xx.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: x=4x = -4

  1. Wyrazy zawierają x2x^2, więc równanie wygląda na kwadratowe. Zapiszmy warunek i zobaczmy, co się stanie.
  2. 2x2=(3x2+5x)+(20x2)2 \cdot \textcolor{#16A06A}{x^2} = (\textcolor{#16A06A}{3x^2 + 5x}) + (\textcolor{#16A06A}{20 - x^2})
  3. Po prawej stronie zbieramy składniki z x2x^2: 3x2x2=2x23x^2 - x^2 = \textcolor{#E0453A}{2x^2}.
  4. 2x2=2x2+5x+20\textcolor{#E0453A}{2}x^2 = \textcolor{#E0453A}{2}x^2 + \textcolor{#16A06A}{5}x + \textcolor{#16A06A}{20}
  5. Składniki 2x22x^2 skracają się po obu stronach — i to jest cały pomysł tego zadania. Zostaje równanie liniowe:
  6. 0=5x+20x=40 = \textcolor{#16A06A}{5}x + \textcolor{#16A06A}{20} \qquad \Longrightarrow \qquad x = \textcolor{#E0453A}{-4}
  7. Odpowiedź: x=4x = -4.
  8. Sprawdzenie: dla x=4x = -4 mamy x2=16x^2 = 16, więc wyrazy to
  9. 316+5(4)=28,16,2016=43 \cdot 16 + 5 \cdot (-4) = \textcolor{#E0453A}{28}, \qquad \textcolor{#E0453A}{16}, \qquad 20 - 16 = \textcolor{#E0453A}{4}
  10. Ciąg 28, 16, 428,\ 16,\ 4 ma stałą różnicę 12\textcolor{#E0453A}{-12} ✓ Ciąg jest malejący, ale warunek dotyczy stałości różnicy, nie jej znaku.

💡 Wskazówka: Nie sięgaj po deltę, dopóki nie uporządkujesz obu stron. Tutaj po zebraniu wyrazów okazuje się, że przy x2x^2 stoi to samo po lewej i po prawej, więc równanie jest liniowe i ma jedno rozwiązanie. Ta konstrukcja pojawia się w arkuszach regularnie — i cała jej trudność polega na tym, żeby się nie przestraszyć kwadratów.

⚠ Przeniesienie wszystkiego na jedną stronę, policzenie delty i zdziwienie, że przy x2x^2 zostało zero. To nie błąd rachunkowy, tylko zmarnowany czas — ale bywa też groźniejszy skutek: kto „poprawi” to, dopisując brakujący składnik, dostanie równanie kwadratowe z dwoma rozwiązaniami, z których żadne nie spełnia warunku. Sprawdzenie przez wypisanie trzech wyrazów wyłapuje to natychmiast.

Zadanie 15 (sierpień 2022)2 pktśrednie

Trójwyrazowy ciąg (x, y4, y)(x,\ y - 4,\ y) jest arytmetyczny. Suma wszystkich wyrazów tego ciągu jest równa 66. Oblicz wszystkie wyrazy tego ciągu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: (2, 2, 6)(-2,\ 2,\ 6)

  1. Dwie niewiadome i dwa warunki. Drugi z nich da się jednak wykorzystać sprytniej — przez własność wyrazu środkowego.
  2. Warunek na sumę. Suma trzech kolejnych wyrazów ciągu arytmetycznego to potrojony wyraz środkowy:
  3. 3(y4)=6y4=2y=63 \cdot (\textcolor{#16A06A}{y - 4}) = \textcolor{#16A06A}{6} \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#16A06A}{y} - \textcolor{#16A06A}{4} = \textcolor{#E0453A}{2} \qquad \Longrightarrow \qquad y = \textcolor{#E0453A}{6}
  4. To jedno spostrzeżenie rozwiązuje pół zadania bez żadnego układu równań.
  5. Warunek arytmetyczności daje pierwszy wyraz:
  6. 2(y4)=x+y22=x+6x=22(\textcolor{#16A06A}{y - 4}) = x + \textcolor{#16A06A}{y} \qquad \Longrightarrow \qquad 2 \cdot \textcolor{#E0453A}{2} = x + \textcolor{#E0453A}{6} \qquad \Longrightarrow \qquad x = \textcolor{#E0453A}{-2}
  7. Wyrazy ciągu: x=2x = \textcolor{#E0453A}{-2},   y4=2y - 4 = \textcolor{#E0453A}{2},   y=6y = \textcolor{#E0453A}{6}.
  8. Odpowiedź: ciąg to (2, 2, 6)(-2,\ 2,\ 6).
  9. Sprawdzenie obu warunków: różnice 2(2)=42 - (-2) = 4 oraz 62=46 - 2 = 4 — równe ✓ Suma: 2+2+6=6-2 + 2 + 6 = 6

💡 Wskazówka: Zamiast układać układ dwóch równań, wykorzystaj to, że suma trzech kolejnych wyrazów to potrojony środkowy. Wyraz środkowy jest tu podany jako y4y-4, więc od razu wychodzi y4=2y - 4 = 2. Dopiero potem, i tylko po to, żeby dostać xx, przydaje się warunek arytmetyczności.

⚠ Zapisanie sumy jako x+y4+y=6x + y - 4 + y = 6 i rozwiązywanie tego razem z warunkiem arytmetyczności — droga poprawna, ale dłuższa i z dwiema okazjami do pomyłki. Prawdziwy błąd to podanie w odpowiedzi xx i yy zamiast wyrazów ciągu: zadanie prosi o „wszystkie wyrazy”, a drugim wyrazem jest y4=2y-4 = 2, nie y=6y = 6. Kto odda „x=2x = -2, y=6y = 6”, nie odpowie na postawione pytanie.

Zadanie 16 (maj 2025)3 pkttrudniejsze

Wyznacz wartość mm, dla której trzywyrazowy ciąg (2m+11, m2+3, 5m)\left(2m + 11,\ m^2 + 3,\ 5 - m\right) jest arytmetyczny i malejący.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: m=52m = \dfrac{5}{2}

  1. Treść stawia dwa warunki: ciąg ma być arytmetyczny i malejący. Pierwszy da nam kandydatów, drugi jednego z nich odrzuci — i to jest sedno tego zadania.
  2. Warunek arytmetyczności:
  3. 2(m2+3)=(2m+11)+(5m)2\left(\textcolor{#16A06A}{m^2 + 3}\right) = (\textcolor{#16A06A}{2m + 11}) + (\textcolor{#16A06A}{5 - m})
  4. 2m2+6=m+16\textcolor{#E0453A}{2}m^2 + \textcolor{#E0453A}{6} = m + \textcolor{#E0453A}{16}
  5. 2m2m10=0\textcolor{#E0453A}{2}m^2 - m - \textcolor{#E0453A}{10} = 0
  6. Tu równanie naprawdę jest kwadratowe — składniki z m2m^2 występują tylko po jednej stronie.
  7. Δ=(1)242(10)=1+80=81,Δ=9\Delta = (-1)^2 - 4 \cdot \textcolor{#E0453A}{2} \cdot (\textcolor{#E0453A}{-10}) = \textcolor{#E0453A}{1} + \textcolor{#E0453A}{80} = \textcolor{#E0453A}{81}, \qquad \sqrt{\Delta} = \textcolor{#E0453A}{9}
  8. m=1±94m1=52,m2=2m = \dfrac{1 \pm \textcolor{#E0453A}{9}}{\textcolor{#E0453A}{4}} \qquad \Longrightarrow \qquad m_1 = \textcolor{#E0453A}{\dfrac52}, \qquad m_2 = \textcolor{#E0453A}{-2}
  9. Warunek malejący — sprawdzamy oba kandydaty.
  10. Dla m=2m = \textcolor{#E0453A}{-2} wyrazy to 2(2)+11=72(-2)+11 = \textcolor{#E0453A}{7},   (2)2+3=7(-2)^2+3 = \textcolor{#E0453A}{7},   5(2)=75-(-2) = \textcolor{#E0453A}{7}. Ciąg 7, 7, 77,\ 7,\ 7 jest stały, a nie malejący — odpada ✗
  11. Dla m=52m = \textcolor{#E0453A}{\tfrac52} wyrazy to 16\textcolor{#E0453A}{16},   254+3=374\tfrac{25}{4}+3 = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{37}{4}},   52\textcolor{#E0453A}{\tfrac52}. Różnica: 37416=274\tfrac{37}{4} - 16 = \textcolor{#E0453A}{-\tfrac{27}{4}} oraz 52374=274\tfrac52 - \tfrac{37}{4} = \textcolor{#E0453A}{-\tfrac{27}{4}} — stała i ujemna, więc ciąg maleje ✓
  12. Odpowiedź: m=52m = \tfrac52.
  13. Warto zauważyć, że dla m=2m = -2 ciąg jest arytmetyczny (o różnicy zero) — więc pierwszy warunek spełnia. Odrzuca go dopiero słowo „malejący”: ciąg stały nie maleje.

💡 Wskazówka: Zadanie jest za trzy punkty właśnie dlatego, że ma dwa etapy: rozwiązanie równania i odrzucenie jednego pierwiastka. Zawsze sprawdzaj oba rozwiązania w warunku dodatkowym z treści — a jeśli treść zawiera przymiotnik w rodzaju „malejący”, „rosnący”, „o wyrazach dodatnich”, to niemal pewny znak, że jeden kandydat ma wypaść.

⚠ Podanie obu wartości mm jako odpowiedzi — czyli pominięcie warunku „malejący”. Za to zadanie traci się wtedy punkt, mimo poprawnego równania kwadratowego. Drugi błąd, subtelniejszy: odrzucenie m=2m = -2 z niewłaściwego powodu, na przykład „bo różnica wychodzi zero, więc ciąg nie jest arytmetyczny”. Ciąg stały jest arytmetyczny (różnica r=0r = 0 jest dozwolona) — nie jest tylko malejący, i to trzeba napisać precyzyjnie.

Zadanie 17 (listopad 2009)2 pkttrudniejsze

Wykaż, że dla każdego mm ciąg (m+14, m+36, m+912)\left(\dfrac{m + 1}{4},\ \dfrac{m + 3}{6},\ \dfrac{m + 9}{12}\right) jest arytmetyczny.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: warunek 2b=a+c2b = a + c sprowadza obie strony do m+33\dfrac{m+3}{3}, więc jest spełniony dla każdego mm

  1. To zadanie na dowód, więc nie szukamy żadnej liczby — mamy pokazać, że warunek zachodzi dla każdego mm. Wystarczy sprawdzić, że 2b=a+c2b = a + c jest tożsamością.
  2. Lewa strona — podwojony wyraz środkowy:
  3. 2m+36=m+332 \cdot \textcolor{#16A06A}{\dfrac{m+3}{6}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{m+3}{3}}
  4. Prawa strona — suma skrajnych. Wspólnym mianownikiem 4\textcolor{#16A06A}{4} i 12\textcolor{#16A06A}{12} jest 12\textcolor{#E0453A}{12}:
  5. m+14+m+912=3(m+1)12+m+912=3m+3+m+912=4m+1212\textcolor{#16A06A}{\dfrac{m+1}{4}} + \textcolor{#16A06A}{\dfrac{m+9}{12}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{3(m+1)}{12}} + \textcolor{#16A06A}{\dfrac{m+9}{12}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{3m + 3 + m + 9}{12}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{4m + 12}{12}}
  6. Skracamy przez 4\textcolor{#E0453A}{4}:
  7. 4m+1212=m+33\textcolor{#E0453A}{\dfrac{4m+12}{12}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{m+3}{3}}
  8. Obie strony są równe — i to dla dowolnego mm, bo w żadnym miejscu nie zakładaliśmy o nim niczego. Warunek 2b=a+c2b = a+c jest zatem spełniony zawsze, czyli ciąg jest arytmetyczny dla każdego mm.
  9. Dla ilustracji: dla m=0m = 0 ciąg to 14, 12, 34\tfrac14,\ \tfrac12,\ \tfrac34 (różnica 14\tfrac14), a dla m=9m = 9 to 104, 2, 1812\tfrac{10}{4},\ 2,\ \tfrac{18}{12}, czyli 2,5; 2; 1,52{,}5;\ 2;\ 1{,}5 (różnica 12-\tfrac12). Różnica zależy od mm, ale stałość różnicy — nie.
  10. Można też policzyć różnicę ogólnie: ba=m+36m+14=2(m+3)3(m+1)12=m+312b - a = \tfrac{m+3}{6} - \tfrac{m+1}{4} = \tfrac{2(m+3) - 3(m+1)}{12} = \tfrac{-m + 3}{12}, a cb=m+9122(m+3)12=m+312c - b = \tfrac{m+9}{12} - \tfrac{2(m+3)}{12} = \tfrac{-m+3}{12} — te same wyrażenia, co jest drugim, równoważnym dowodem.

💡 Wskazówka: W zadaniu „wykaż” nie wolno sprawdzić kilku wartości mm i uznać sprawy za zamkniętą — to nie dowód. Trzeba przekształcić obie strony warunku i pokazać, że dają to samo wyrażenie z mm w środku. Najwygodniej liczyć każdą stronę osobno i porównać wyniki na końcu, niż przenosić wszystko na jedną stronę.

⚠ Podstawienie dwóch–trzech konkretnych mm i napisanie „więc ciąg jest arytmetyczny dla każdego mm” — za to nie ma punktów, bo przykłady nie dowodzą twierdzenia ogólnego. Drugi błąd, techniczny: pomnożenie licznika m+1m+1 przez 33 tylko częściowo, czyli zapis 3m+112\tfrac{3m+1}{12} zamiast 3m+312\tfrac{3m+3}{12}. Przy sprowadzaniu do wspólnego mianownika mnoży się cały licznik, więc nawias jest tu konieczny.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. C2. D3. A, 24. A5. B6. D
7. A8. A9. A10. B11. x=12x = \dfrac{1}{2}12. r=14r = 14
13. x=1x = -1,   y=9y = 914. x=4x = -415. (2, 2, 6)(-2,\ 2,\ 6)16. m=52m = \dfrac{5}{2}17. warunek 2b=a+c2b = a + c sprowadza obie strony do m+33\dfrac{m+3}{3}, więc jest spełniony dla każdego mm

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

8Pytania i odpowiedzi

Czy różnica ciągu arytmetycznego może być ujemna?

Tak — wtedy ciąg maleje, na przykład 40,33,26,1940, 33, 26, 19 przy r=7r = -7. Może też wynosić zero i wtedy ciąg jest stały.

Czy wyraz ciągu arytmetycznego może być zerem?

Tak, i to bez żadnych konsekwencji — w odróżnieniu od ciągu geometrycznego, gdzie zero jest zabronione, bo przez zero nie da się dzielić przy wyznaczaniu ilorazu.

Jak szybko poznać po wzorze ogólnym, że ciąg jest arytmetyczny?

Wzór musi dać się sprowadzić do postaci An+BAn + B, czyli być liniowy względem nn. Obecność n2n^2, pierwiastka albo potęgi o wykładniku nn wyklucza ciąg arytmetyczny — ale dopiero wtedy, gdy zostaną tam po uproszczeniu. Wyrażenie 4n2\sqrt{4n^2} to 2n2n, więc ciąg jest arytmetyczny mimo pierwiastka we wzorze.

Dlaczego wyrazy ciągu arytmetycznego leżą na prostej?

Bo wzór an=a1+(n1)ra_n = a_1 + (n-1)r da się przekształcić do an=rn+(a1r)a_n = rn + (a_1 - r), czyli do wzoru funkcji liniowej. Różnica rr jest wtedy współczynnikiem kierunkowym.

Ile rozwiązań ma warunek na trzy kolejne wyrazy?

Dokładnie jedno, bo równanie 2x=a+b2x = a + b jest liniowe. To zasadnicza różnica wobec ciągu geometrycznego, gdzie analogiczne równanie jest kwadratowe.

Skąd wiadomo, czy zadanie z treścią prowadzi do ciągu arytmetycznego?

Rozstrzyga to, czy zmiana jest podana jako liczba jednostek, czy jako procent. „Co miesiąc o 1010 zł więcej” to stała różnica, czyli ciąg arytmetyczny. „Co miesiąc o 10%10\% więcej” to stały mnożnik, czyli ciąg geometryczny. Ta sama liczba w treści może więc oznaczać dwa zupełnie różne ciągi — decyduje obecność znaku procenta.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.