Strona głównaCiągiSuma ciągu arytmetycznego

Suma ciągu arytmetycznego

Sumę wyrazów ciągu arytmetycznego da się policzyć bez dodawania — i to nie dlatego, że ktoś wymyślił sprytny wzór, tylko dlatego, że wyrazy z dwóch końców zawsze dają tę samą sumę. Cała reszta z tego wynika. Ta strona pokazuje sztuczkę, dwie równoważne postacie wzoru i typ zadania, w którym szukaną jest nie suma, lecz liczba wyrazów.

Dział: CiągiPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 17

Przejdź od razu do zadań (17) ↓

1Sztuczka z parowaniem końców

Weźmy sumę liczb od 11 do 100100. Zamiast dodawać po kolei, zestawmy pierwszą z ostatnią, drugą z przedostatnią i tak dalej:

Suma każdej pary jest taka sama, bo idąc od lewej dodajemy jeden, a idąc od prawej odejmujemy jeden. Par jest 5050, więc cała suma to 50101=505050 \cdot 101 = 5050.

To nie jest ciekawostka o liczbach od 11 do 100100 — to własność każdego ciągu arytmetycznego. Skrajne wyrazy oddalają się od środka symetrycznie, więc ich suma nie zależy od tego, którą parę weźmiemy.

Dlaczego pary zawsze się równoważą

Weźmy wyraz kk-ty od początku, czyli a1+(k1)ra_1 + (k-1)r, oraz kk-ty od końca, czyli an(k1)ra_n - (k-1)r.

Ich suma wynosi a1+ana_1 + a_n — składniki z rr znoszą się niezależnie od kk.

Dlatego wystarczy znać pierwszy i ostatni wyraz. Środek ciągu nie ma na sumę żadnego wpływu poza tym, ile jest wyrazów.

Stąd bezpośrednio wychodzi wzór. Przy parzystej liczbie wyrazów par jest n2\frac{n}{2} i każda daje a1+ana_1 + a_n. Przy nieparzystej par jest n12\frac{n-1}{2}, a wyraz ze środka zostaje bez pary — równa się jednak dokładnie a1+an2\frac{a_1 + a_n}{2}, czyli liczy się jak pół pary, i rachunek wychodzi ten sam:

Sn=a1+an2nS_n = \frac{a_1 + a_n}{2} \cdot n

Zapis a1+an2\frac{a_1 + a_n}{2} warto przeczytać jako średnią z pierwszego i ostatniego wyrazu. Suma to ta średnia pomnożona przez liczbę wyrazów — dokładnie tak, jakby wszystkie wyrazy były równe tej średniej.

2Druga postać wzoru — gdy ostatniego wyrazu nie znamy

Pierwsza postać wymaga ana_n. Często zadanie podaje zamiast tego różnicę rr — wtedy zamiast liczyć ana_n osobno, wygodniej podstawić an=a1+(n1)ra_n = a_1 + (n-1)r prosto do wzoru:

Sn=2a1+(n1)r2nS_n = \frac{2a_1 + (n-1)r}{2} \cdot n

To ten sam wzór, nie drugi do zapamiętania. Wybór między nimi zależy wyłącznie od tego, co jest w treści zadania:

co podanoktórej postaci użyć
a1a_1, ana_n i nnSn=a1+an2nS_n = \frac{a_1 + a_n}{2} \cdot n
a1a_1, rr i nnSn=2a1+(n1)r2nS_n = \frac{2a_1 + (n-1)r}{2} \cdot n
a1a_1, rr i SnS_n, szukane nndruga postać, bo prowadzi do równania kwadratowego

Sam wzór na pojedynczy wyraz omawiam osobno — tutaj potrzebny jest tylko jako składnik.

Nawiasu (n1)(n-1) pilnuj szczególnie w tej postaci. Wyraz ana_n jest oddalony od a1a_1 o n1n-1 kroków, nie o nn — ta jedynka jest najłatwiejsza do przeoczenia, bo wynik i tak wychodzi liczbą wyglądającą sensownie.

3Suma jako funkcja liczby wyrazów

Jeżeli w drugiej postaci wymnożymy nawiasy, zobaczymy coś, co odróżnia sumę arytmetyczną od geometrycznej:

Sn=r2n2+(a1r2)nS_n = \frac{r}{2}n^2 + \left(a_1 - \frac{r}{2}\right)n

Przy r0r \neq 0 suma jest funkcją kwadratową zmiennej nn — bez wyrazu wolnego. (Dla r=0r = 0 współczynnik r2\frac{r}{2} znika i zostaje zwykła funkcja liniowa Sn=a1nS_n = a_1 n.) Dwie rzeczy z tego wynikają i obie bywają treścią zadania.

Drugi przypadek jest źródłem klasycznego pytania: dla ilu wyrazów suma jest największa? Odpowiedź nie wymaga rachunku pochodnych — wystarczy sprawdzić, do którego miejsca wyrazy są jeszcze dodatnie. Ostatni dodatni wyraz wyznacza koniec wzrostu sumy.

Ta obserwacja jest zarazem najkrótszym sposobem odróżnienia obu rodzajów sum. Suma ciągu geometrycznego, którą opisuję osobno, zawiera potęgę qnq^n i potrafi zbliżać się do skończonej wartości. Suma arytmetyczna zachowuje się jak parabola i przy r0r \neq 0 zawsze ucieka do nieskończoności — w górę albo w dół.

Kontrola rzędu wielkości

Zanim uznasz wynik za gotowy, porównaj go z iloczynem nasˊrodkowyn \cdot a_{\text{środkowy}}.

Suma musi być bliska liczbie wyrazów pomnożonej przez wyraz ze środka ciągu — bo średnia z końców to właśnie okolica środka.

Wynik różniący się od tego szacunku dwukrotnie zwykle oznacza zgubione dzielenie przez 22.

4Kiedy szukaną jest liczba wyrazów

Jeśli zadanie podaje sumę, a pyta o nn, wzór staje się równaniem kwadratowym. Schemat jest zawsze ten sam: podstaw dane, pomnóż obie strony przez 22, przenieś wszystko na jedną stronę.

Otrzymane równanie ma zwykle dwa rozwiązania, ale najczęściej tylko jedno z nich jest odpowiedzią. Liczba wyrazów musi być liczbą naturalną dodatnią, więc pierwiastek ujemny lub ułamkowy odrzucamy — i warto to w rozwiązaniu napisać, bo za samo odrzucenie bywa punkt.

Jeżeli oba pierwiastki wychodzą naturalne, to nie pomyłka. Przy ujemnej różnicy suma może osiągnąć tę samą wartość dwa razy: raz w drodze w górę, raz w drodze w dół. W ciągu 10,8,6,4,10, 8, 6, 4, \ldots zachodzi to dla S1=S10=10S_1 = S_{10} = 10, bo wyrazy od drugiego do dziesiątego sumują się do zera. Wtedy poprawne są obie odpowiedzi, chyba że treść zawęża wybór.

Technikę rozwiązywania takich równań opisuję na stronie o równaniach kwadratowych; tutaj liczy się tylko to, żeby dobrze je ułożyć.

5Gdzie sumuje się ciąg arytmetyczny

Sam wzór jest w podstawie wymieniony wprost — dział VI. Ciągi, zakres podstawowy, punkt 5: „stosuje wzór na n-ty wyraz i na sumę n początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego”. Osobny punkt 7 tego samego działu odpowiada za zastosowania: „wykorzystuje własności ciągów, w tym arytmetycznych i geometrycznych, do rozwiązywania zadań, również osadzonych w kontekście praktycznym”. Suma ciągu arytmetycznego pojawia się wszędzie tam, gdzie coś przyrasta lub ubywa o stałą liczbę jednostek i pytamy o łączny efekt.

Najczęstszy przypadek na maturze to kredyt z ratami malejącymi. Kapitał spłaca się w równych częściach, więc odsetki liczone od pozostałej kwoty maleją za każdym razem o tyle samo — i to właśnie one tworzą ciąg arytmetyczny.

sytuacjaco tworzy ciągo co pyta zadanie
kredyt z ratami malejącymiodsetki w kolejnych ratachłączny koszt kredytu
stos rur, każda warstwa o jedną mniejliczba rur w warstwieile rur w całym stosie
pensja rosnąca co roku o stałą kwotęzarobek w kolejnych latachile zarobi przez dekadę
bieg z coraz dłuższym dystansemkilometry w kolejnych dniachile kilometrów łącznie

W każdym z tych zadań pułapka jest ta sama i polega na pomyleniu wyrazu z sumą. „Ile odsetek w ostatniej racie” to wyraz ciągu, a „ile odsetek zapłacimy łącznie” to suma — i te dwie liczby dzielą zwykle dwa rzędy wielkości.

Dlaczego raty malejące są tańsze

Przy kredycie 2400024\,000 zł na 2424 raty i oprocentowaniu 1%1\% miesięcznie odsetki idą 240,230,220,,10240, 230, 220, \ldots, 10 zł. To ciąg arytmetyczny o różnicy 10-10, a jego suma wynosi 30003000 zł. Gdyby odsetki naliczano cały czas od pełnej kwoty, byłoby ich 24240=576024 \cdot 240 = 5760 zł — prawie dwa razy więcej. Malejące raty są tańsze właśnie dlatego, że odsetki liczy się od tego, co zostało do spłaty.

6Przykłady krok po kroku

Pięć typowych sytuacji: suma z różnicy, suma z ostatniego wyrazu, szukanie liczby wyrazów, suma osiągająca maksimum i łączne odsetki kredytu.

Przykład 1 Suma z pierwszego wyrazu i różnicy

W ciągu arytmetycznym a1=3a_1 = 3 oraz r=5r = 5. Oblicz sumę dwudziestu początkowych wyrazów.

  1. Znam a1a_1, rr i nn, więc biorę drugą postać wzoru.
  2. S20=23+195220=6+95220S_{20} = \frac{2 \cdot 3 + 19 \cdot 5}{2} \cdot 20 = \frac{6 + 95}{2} \cdot 20
  3. =101220=10110=1010= \frac{101}{2} \cdot 20 = 101 \cdot 10 = 1010
  4. Kontrola pierwszą postacią: a20=3+195=98a_{20} = 3 + 19 \cdot 5 = 98, więc S20=3+98220=1010S_{20} = \frac{3 + 98}{2} \cdot 20 = 1010
  5. Kontrola rzędu wielkości: wyraz ze środka ciągu to około 5050, a 2050=100020 \cdot 50 = 1000 — wynik jest w tej okolicy ✓

Odpowiedź: S20=1010S_{20} = 1010

Zwróć uwagę na 1919 zamiast 2020 w nawiasie. Od pierwszego do dwudziestego wyrazu wykonujemy dziewiętnaście kroków po rr — to ta sama jedynka, co we wzorze na ana_n.

Przykład 2 Suma, gdy znany jest ostatni wyraz

Ciąg arytmetyczny ma trzynaście wyrazów, pierwszy równy 8-8, a ostatni 4040. Oblicz sumę wszystkich wyrazów oraz różnicę ciągu.

  1. Mam oba końce i liczbę wyrazów, więc pierwsza postać wzoru wystarczy.
  2. S13=8+40213=32213=1613=208S_{13} = \frac{-8 + 40}{2} \cdot 13 = \frac{32}{2} \cdot 13 = 16 \cdot 13 = 208
  3. Różnica: od pierwszego do trzynastego wyrazu jest dwanaście kroków, więc r=40(8)12=4812=4r = \frac{40 - (-8)}{12} = \frac{48}{12} = 4.
  4. Kontrola drugą postacią: 2(8)+124213=16+48213=1613=208\frac{2 \cdot (-8) + 12 \cdot 4}{2} \cdot 13 = \frac{-16 + 48}{2} \cdot 13 = 16 \cdot 13 = 208
  5. Kontrola sensu: średnia z końców wynosi 1616, a wyraz środkowy — siódmy — to 8+64=16-8 + 6 \cdot 4 = 16 ✓ (to nie przypadek, tylko istota sztuczki z parowaniem)

Odpowiedź: S13=208S_{13} = 208, r=4r = 4

Przy nieparzystej liczbie wyrazów wyraz środkowy jest dokładnie równy średniej z końców. To najszybsza kontrola, jaką można zrobić w pamięci.

Przykład 3 Szukana liczba wyrazów

W ciągu arytmetycznym a1=2a_1 = 2 oraz r=3r = 3. Ile początkowych wyrazów trzeba dodać, żeby otrzymać 155155?

  1. Podstawiam do drugiej postaci: 22+(n1)32n=155\frac{2 \cdot 2 + (n-1) \cdot 3}{2} \cdot n = 155.
  2. Upraszczam licznik: 4+3n3=3n+14 + 3n - 3 = 3n + 1, więc (3n+1)n2=155\frac{(3n+1) \cdot n}{2} = 155.
  3. Mnożę obie strony przez 22: 3n2+n=3103n^2 + n = 310, czyli 3n2+n310=03n^2 + n - 310 = 0.
  4. Δ=1+43310=3721\Delta = 1 + 4 \cdot 3 \cdot 310 = 3721, a 3721=61\sqrt{3721} = 61.
  5. n=1+616=10n = \frac{-1 + 61}{6} = 10 albo n=1616n = \frac{-1 - 61}{6}, czyli liczba ujemna — odrzucam, bo wyrazów nie może być ujemnie wiele.
  6. Kontrola: a10=2+93=29a_{10} = 2 + 9 \cdot 3 = 29, więc S10=2+29210=155S_{10} = \frac{2 + 29}{2} \cdot 10 = 155

Odpowiedź: n=10n = 10

Zapisanie, dlaczego drugi pierwiastek odpada, jest częścią rozwiązania. Samo podanie n=10n = 10 bez tego zdania bywa oceniane niżej, bo nie widać, że oba rozwiązania zostały rozważone.

Przykład 4 Suma, która przestaje rosnąć

W ciągu arytmetycznym a1=27a_1 = 27 oraz r=4r = -4. Dla ilu początkowych wyrazów suma jest największa?

  1. Suma rośnie tak długo, jak długo dokładane wyrazy są dodatnie.
  2. Szukam ostatniego dodatniego wyrazu: 27+(n1)(4)>027 + (n-1) \cdot (-4) > 0.
  3. 274n+4>027 - 4n + 4 > 0, czyli 31>4n31 > 4n, a stąd n<7,75n < 7{,}75.
  4. Największa liczba naturalna spełniająca ten warunek to 77, więc siódmy wyraz jest ostatnim dodatnim.
  5. Sprawdzam: a7=27+6(4)=3a_7 = 27 + 6 \cdot (-4) = 3 — dodatni, a a8=1a_8 = -1 — ujemny ✓
  6. Kontrola sumami: S7=27+327=105S_7 = \frac{27 + 3}{2} \cdot 7 = 105, natomiast S8=105+(1)=104S_8 = 105 + (-1) = 104 — mniej ✓

Odpowiedź: Suma jest największa dla n=7n = 7 i wynosi 105105.

Gdyby któryś wyraz był równy dokładnie zero, dwie kolejne sumy byłyby równe i obie odpowiedzi byłyby poprawne. Warto sprawdzić ten przypadek, zanim poda się jedną liczbę.

Przykład 5 Łączne odsetki kredytu

Kredyt 2400024\,000 zł spłacany jest w 2424 ratach kapitałowych po 10001000 zł. Do każdej raty doliczane są odsetki w wysokości 1%1\% pozostałego do spłaty kapitału. Ile wyniosą łączne odsetki?

  1. W pierwszej racie kapitał do spłaty wynosi 24000\textcolor{#16A06A}{24\,000} zł, więc odsetki to:
  2. a1=1%24000=240 zła_1 = 1\% \cdot 24\,000 = \textcolor{#E0453A}{240} \text{ zł}
  3. Po każdej racie kapitał maleje o 10001000 zł, więc odsetki maleją o 1%1\% z tej kwoty:
  4. d=1%1000=10 złd = -1\% \cdot 1000 = \textcolor{#E0453A}{-10} \text{ zł}
  5. W ostatniej, dwudziestej czwartej racie zostaje do spłaty 10001000 zł:
  6. a24=1%1000=10 zła_{24} = 1\% \cdot 1000 = \textcolor{#E0453A}{10} \text{ zł}
  7. Teraz suma — bo pytanie dotyczy łącznych odsetek:
  8. S24=24(240+10)2=242502=3000 złS_{24} = \frac{24 \cdot (240 + 10)}{2} = \frac{24 \cdot 250}{2} = \textcolor{#E0453A}{3000} \text{ zł}

Odpowiedź: 30003000 zł odsetek, czyli 2700027\,000 zł łącznie do spłaty

Sprawdziłem tę sumę drugą drogą — dodając dwadzieścia cztery raty po kolei — i wychodzi ta sama liczba. Warto zauważyć, że ciąg jest arytmetyczny nie z założenia, tylko dlatego, że kapitał maleje o stałą kwotę: wszystkie dwadzieścia trzy różnice są równe 10-10 zł.

7Najczęstsze błędy

Trzy pierwsze błędy dotyczą samego wzoru, dwa ostatnie — czytania zadania.

Wstawianie nn zamiast n1n-1 przy różnicy.

Skąd się bierze: „Dwadzieścia wyrazów” sugeruje dwadzieścia kroków, a kroków jest dziewiętnaście.

Jak zrobić dobrze: Policz na palcach dla trzech wyrazów: a1a_1, a1+ra_1+r, a1+2ra_1+2r. Trzeci wyraz ma dwa rr — zawsze o jeden mniej niż numer.

Pominięcie dzielenia przez 22.

Skąd się bierze: Wzór bywa zapamiętywany jako „suma końców razy liczba wyrazów”, a to daje wynik dwukrotnie za duży.

Jak zrobić dobrze: Sprawdź rzędem wielkości: wynik powinien być bliski nn razy wyraz środkowy. Podwójna wartość rzuca się w oczy natychmiast.

Stosowanie wzoru na sumę do ciągu, który nie jest arytmetyczny.

Skąd się bierze: Ciąg zadany wzorem ogólnym wygląda regularnie, więc wzór bywa użyty bez sprawdzenia.

Jak zrobić dobrze: Sprawdź, czy różnica dwóch dowolnych sąsiednich wyrazów jest stała. Jeśli an+1ana_{n+1} - a_n zależy od nn, ciąg nie jest arytmetyczny i wzór nie działa.

Podanie sumy tam, gdzie pytano o liczbę wyrazów.

Skąd się bierze: W zadaniach z równaniem kwadratowym po drodze pojawiają się obie liczby.

Jak zrobić dobrze: Zaznacz w treści, co jest szukane, zanim zaczniesz liczyć. To ten sam nawyk, co przy odczycie argumentu i wartości z wykresu.

Przyjęcie ujemnego lub ułamkowego nn jako rozwiązania.

Skąd się bierze: Równanie kwadratowe daje dwa pierwiastki, a mechaniczne rozwiązanie kończy się na ich wypisaniu.

Jak zrobić dobrze: Liczba wyrazów jest liczbą naturalną dodatnią. Napisz w rozwiązaniu, który pierwiastek odrzucasz i dlaczego.

Zadania maturalne — suma ciągu arytmetycznego

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co policzone po drodze. Wszystkie te zadania obsługuje jeden wzór: Sn=a1+an2nS_n = \dfrac{a_1 + a_n}{2} \cdot n — suma to średnia pierwszego i ostatniego wyrazu, pomnożona przez ich liczbę. Warto go pamiętać właśnie w tej postaci, bo wtedy widać, dlaczego działa: wyrazy dobierają się w pary o jednakowej sumie. Gdy nie znamy ana_n, dochodzi drugi wzór, an=a1+(n1)ra_n = a_1 + (n-1)r, i tyle wystarcza. Kierunek liczenia bywa odwrotny: czasem z sumy wyznacza się wyraz, a nie z wyrazów sumę.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (sierpień 2019)1 pktłatwe

W ciągu arytmetycznym (an)(a_n), określonym dla n1n \geqslant 1, dane są dwa wyrazy: a1=11a_1 = -11 i a9=5a_9 = 5. Suma dziewięciu początkowych wyrazów tego ciągu jest równa
  • A. (24)(-24)
  • B. (27)(-27)
  • C. (16)(-16)
  • D. (18)(-18)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Dane są pierwszy i ostatni wyraz sumowanego fragmentu, więc wzór na sumę stosujemy wprost — różnicy ciągu wcale nie trzeba znać.
  2. Sn=a1+an2nS_n = \dfrac{a_1 + a_n}{2} \cdot n
  3. S9=11+529=629=39=27S_9 = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{-11} + \textcolor{#16A06A}{5}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{9} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{-6}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{9} = \textcolor{#E0453A}{-3} \cdot \textcolor{#16A06A}{9} = -27
  4. Odpowiedź: B.
  5. Kontrola przez wypisanie ciągu. Z a1=11a_1 = -11 i a9=5a_9 = 5 mamy 8r=168r = 16, czyli r=2r = \textcolor{#E0453A}{2}, a ciąg to 11,9,7,5,3,1,1,3,5-11, -9, -7, -5, -3, -1, 1, 3, 5. Dodając od końców: (11+5)+(9+3)+(7+1)+(51)=6666=24(-11+5) + (-9+3) + (-7+1) + (-5-1) = -6-6-6-6 = -24, plus środkowy wyraz 3-3, razem 27-27
  6. Ta kontrola pokazuje przy okazji, dlaczego wzór działa: wyrazy dobierają się w pary o jednakowej sumie, a przy nieparzystej liczbie wyrazów jeden zostaje w środku i jest równy właśnie średniej.

💡 Wskazówka: Zapamiętaj wzór jako „średnia skrajnych razy liczba wyrazów” — wtedy nie ma jak pomylić kolejności działań. Tu średnia 11-11 i 55 to 3-3, a wyrazów jest 99, więc suma to 27-27. Gdy oba skrajne wyrazy są dane, jest to najkrótsza droga w całym dziale ciągów.

⚠ Dodanie a1a_1 i a9a_9 bez dzielenia przez dwa, a potem mnożenie przez 99 — wychodzi 54-54, liczby spoza odpowiedzi. Groźniejsze jest pomylenie liczby wyrazów: „od a1a_1 do a9a_9” to dziewięć wyrazów, nie osiem. Przy ośmiu suma wyszłaby 24-24, czyli dokładnie odpowiedź A.

Zadanie 2 (maj 2019)1 pktłatwe

W ciągu arytmetycznym (an)(a_n), określonym dla n1n \geqslant 1, dane są dwa wyrazy: a1=7a_1 = 7 i a8=49a_8 = -49. Suma ośmiu początkowych wyrazów tego ciągu jest równa
  • A. (168)(-168)
  • B. (189)(-189)
  • C. (21)(-21)
  • D. (42)(-42)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Znowu dane są oba skrajne wyrazy, więc wzór stosujemy wprost:
  2. S8=7+(49)28=4228=218=168S_8 = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{7} + (\textcolor{#16A06A}{-49})}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{8} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{-42}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{8} = \textcolor{#E0453A}{-21} \cdot \textcolor{#16A06A}{8} = -168
  3. Odpowiedź: A.
  4. Kontrola: 7r=497=567r = -49 - 7 = -56, więc r=8r = \textcolor{#E0453A}{-8}, a ciąg to 7,1,9,17,25,33,41,497, -1, -9, -17, -25, -33, -41, -49. Sumując parami od końców: (749)+(141)+(933)+(1725)=42424242=168(7-49) + (-1-41) + (-9-33) + (-17-25) = -42 - 42 - 42 - 42 = -168 ✓ Cztery pary po 42-42 — dokładnie tak, jak przewiduje wzór.

💡 Wskazówka: Liczba 42-42 z odpowiedzi D to suma skrajnych wyrazów, a 21-21 z odpowiedzi C to ich średnia. Oba te wyniki pojawiają się po drodze, więc trzeba doprowadzić rachunek do końca: średnią mnożymy jeszcze przez liczbę wyrazów.

⚠ Zatrzymanie się na jednym z kroków pośrednich — dokładnie dlatego odpowiedzi C i D podają 21-21 i 42-42. Warto sobie zapisać, czego szukamy („suma ośmiu wyrazów”), zanim zacznie się liczyć. Drugi błąd: odpowiedź 189-189 powstaje z pomnożenia średniej przez 99 zamiast przez 88, czyli z policzenia o jeden wyraz za dużo.

Zadanie 3 (czerwiec 2014)1 pktśrednie

W ciągu arytmetycznym (an)(a_n), określonym dla n1n \geqslant 1, dane są dwa wyrazy: a2=11a_2 = 11 i a4=7a_4 = 7. Suma czterech początkowych wyrazów tego ciągu jest równa
  • A. 3636
  • B. 4040
  • C. 1313
  • D. 2020
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Tym razem żaden z danych wyrazów nie jest pierwszy, więc najpierw musimy dojść do a1a_1. Zaczynamy od różnicy.
  2. Różnica. Od a2a_2 do a4a_4dwa kroki, więc
  3. 2r=711=4r=2\textcolor{#16A06A}{2}r = \textcolor{#16A06A}{7} - \textcolor{#16A06A}{11} = \textcolor{#E0453A}{-4} \qquad \Longrightarrow \qquad r = \textcolor{#E0453A}{-2}
  4. Pierwszy wyraz — cofamy się o jeden krok od a2a_2:
  5. a1=11(2)=13a_1 = \textcolor{#16A06A}{11} - \textcolor{#E0453A}{(-2)} = \textcolor{#E0453A}{13}
  6. Suma:
  7. S4=13+724=2024=104=40S_4 = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{13} + \textcolor{#16A06A}{7}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{20}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = \textcolor{#E0453A}{10} \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = 40
  8. Odpowiedź: B.
  9. Kontrola przez wypisanie: ciąg to 13,11,9,713, 11, 9, 7, a jego suma to 13+11+9+7=4013+11+9+7 = 40 ✓ Przy czterech wyrazach wypisanie jest zresztą równie szybkie jak wzór.

💡 Wskazówka: Gdy między danymi wyrazami jest kilka kroków, policz najpierw rr z różnicy indeksów: od a2a_2 do a4a_4dwa kroki, więc dzielimy przez 22, a nie przez 44. Najczęstsza pomyłka w całym dziale to dzielenie przez sam indeks. Przy tak krótkim ciągu warto potem po prostu wypisać wszystkie cztery wyrazy — to samo w sobie jest sprawdzeniem.

⚠ Odpowiedź 2020 to suma skrajnych wyrazów a1+a4=13+7a_1 + a_4 = 13 + 7, czyli krok pośredni. Odpowiedź 1313 to samo a1a_1 — też liczba, która wychodzi po drodze. Oba dystraktory są ustawione na przerwanie rachunku. Trzeci błąd: policzenie rr jako 711=47 - 11 = -4 (bez dzielenia przez dwa), co daje a1=15a_1 = 15 i sumę 3636, czyli odpowiedź A.

Zadanie 4 (maj 2020)1 pktśrednie

W ciągu arytmetycznym (an)(a_n), określonym dla n1n \geqslant 1, czwarty wyraz jest równy 33, a różnica tego ciągu jest równa 55. Suma a1+a2+a3+a4a_1 + a_2 + a_3 + a_4 jest równa
  • A. (42)(-42)
  • B. (36)(-36)
  • C. (18)(-18)
  • D. 66
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Dane są wyraz czwarty i różnica, więc do pierwszego wyrazu trzeba się cofnąć o trzy kroki — a cofanie się oznacza odejmowanie różnicy.
  2. a1=335=315=12a_1 = \textcolor{#16A06A}{3} - \textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#16A06A}{5} = \textcolor{#16A06A}{3} - \textcolor{#E0453A}{15} = \textcolor{#E0453A}{-12}
  3. Suma:
  4. S4=12+324=924=4,54=18S_4 = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{-12} + \textcolor{#16A06A}{3}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{-9}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = \textcolor{#E0453A}{-4{,}5} \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = -18
  5. Odpowiedź: C.
  6. Kontrola przez wypisanie: 12, 7, 2, 3-12,\ -7,\ -2,\ 3 — kolejne wyrazy różnią się o 55 ✓, a ich suma to 1272+3=18-12-7-2+3 = -18

💡 Wskazówka: Kluczowa jest liczba kroków: od a4a_4 do a1a_1 jest ich trzy, nie cztery. Ogólnie a1=ak(k1)ra_1 = a_k - (k-1)r — indeks minus jeden. Przy krótkich ciągach najbezpieczniej jednak wypisać wyrazy w drugą stronę: od 33 odejmujemy pięć trzy razy i od razu widać cały ciąg.

⚠ Cofnięcie się o cztery kroki i przyjęcie a1=320=17a_1 = 3 - 20 = -17, co daje sumę 28-28 — liczby spoza odpowiedzi, więc błąd się ujawnia. Groźniejszy jest znak: dodanie różnicy zamiast odjęcia daje a1=18a_1 = 18 i sumę 4242. Warto sprawdzić sensowność — ciąg jest rosnący (r>0r > 0), a czwarty wyraz to dopiero 33, więc pierwszy musi być ujemny.

Zadanie 5 (sierpień 2014)1 pktśrednie

Suma dziesięciu początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego (an)(a_n) jest równa 3535. Pierwszy wyraz a1a_1 tego ciągu jest równy 33. Wtedy
  • A. a10=72a_{10} = \dfrac{7}{2}
  • B. a10=4a_{10} = 4
  • C. a10=325a_{10} = \dfrac{32}{5}
  • D. a10=32a_{10} = 32
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Ten sam wzór, ale użyty w drugą stronę: znamy sumę, a szukamy ostatniego wyrazu.
  2. S10=a1+a1021035=3+a10210S_{10} = \dfrac{a_1 + a_{10}}{2} \cdot 10 \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#16A06A}{35} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{3} + a_{10}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{10}
  3. Zauważmy, że 102=5\dfrac{\textcolor{#16A06A}{10}}{2} = \textcolor{#E0453A}{5}, więc prawa strona to po prostu 5(3+a10)\textcolor{#E0453A}{5} \cdot (\textcolor{#16A06A}{3} + a_{10}):
  4. 35=5(3+a10)\textcolor{#16A06A}{35} = \textcolor{#E0453A}{5}\left(\textcolor{#16A06A}{3} + a_{10}\right)
  5. 7=3+a10a10=4\textcolor{#E0453A}{7} = \textcolor{#16A06A}{3} + a_{10} \qquad \Longrightarrow \qquad a_{10} = \textcolor{#E0453A}{4}
  6. Odpowiedź: B.
  7. Kontrola: dla a1=3a_1 = 3 i a10=4a_{10} = 4 suma wynosi 3+4210=3,510=35\dfrac{3+4}{2} \cdot 10 = 3{,}5 \cdot 10 = 35
  8. Przy okazji można policzyć różnicę: 9r=43=19r = 4 - 3 = 1, czyli r=19r = \tfrac19. Ciąg rośnie bardzo wolno — i to jest spójne z tym, że dziesięć wyrazów sumuje się zaledwie do 3535.

💡 Wskazówka: Zanim zaczniesz przekształcać, podziel liczbę wyrazów przez dwa: zamiast 3+a10210\tfrac{3+a_{10}}{2}\cdot 10 zapisz 5(3+a10)5(3+a_{10}). Równanie robi się wtedy jednolinijkowe i nie ma w nim ułamków — a wszystkie trzy błędne odpowiedzi są właśnie ułamkowe albo zbyt duże.

⚠ Odpowiedź 72\tfrac72 to średnia skrajnych wyrazów, czyli 3510\tfrac{35}{10} — liczba poprawnie policzona, ale nie ta, o którą pytano; do a10a_{10} trzeba jeszcze odjąć a1a_1 od podwojonej średniej. Odpowiedź 3232 to 35335 - 3, czyli odjęcie pierwszego wyrazu od sumy, jakby suma była dwuwyrazowa.

Zadanie 6 (czerwiec 2016)1 pktśrednie

Ciąg (an)(a_n) jest określony wzorem an=6(n16)a_n = 6(n - 16) dla n1n \geqslant 1. Suma dziesięciu początkowych wyrazów tego ciągu jest równa
  • A. (54)(-54)
  • B. (126)(-126)
  • C. (630)(-630)
  • D. (270)(-270)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Wzór ogólny jest podany, więc oba skrajne wyrazy liczymy przez podstawienie — nie trzeba szukać różnicy.
  2. a1=6(116)=6(15)=90a_1 = \textcolor{#16A06A}{6}(\textcolor{#16A06A}{1} - \textcolor{#16A06A}{16}) = \textcolor{#16A06A}{6} \cdot (\textcolor{#E0453A}{-15}) = \textcolor{#E0453A}{-90}
  3. a10=6(1016)=6(6)=36a_{10} = \textcolor{#16A06A}{6}(\textcolor{#16A06A}{10} - \textcolor{#16A06A}{16}) = \textcolor{#16A06A}{6} \cdot (\textcolor{#E0453A}{-6}) = \textcolor{#E0453A}{-36}
  4. Suma:
  5. S10=90+(36)210=126210=6310=630S_{10} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{-90} + (\textcolor{#E0453A}{-36})}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{10} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{-126}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{10} = \textcolor{#E0453A}{-63} \cdot \textcolor{#16A06A}{10} = -630
  6. Odpowiedź: C.
  7. Warto zauważyć, że ciąg jest arytmetyczny: po rozwinięciu an=6n96a_n = 6n - 96, a to wzór postaci rn+crn + c, więc różnica wynosi 6\textcolor{#E0453A}{6}. Bez tego wzór na sumę nie miałby zastosowania — i to jest cichy warunek każdego takiego zadania.
  8. Kontrola: wszystkie dziesięć wyrazów to 90,84,78,72,66,60,54,48,42,36-90, -84, -78, -72, -66, -60, -54, -48, -42, -36; pięć par po 126-126 daje 630-630

💡 Wskazówka: Zanim użyjesz wzoru na sumę, sprawdź jednym spojrzeniem, że ciąg jest arytmetyczny: wzór ogólny musi być liniowy względem nn, czyli postaci rn+crn + c. Tu 6(n16)=6n966(n-16) = 6n - 96 — jest. Gdyby w wzorze pojawiło się n2n^2 albo 2n2^n, wzoru na sumę użyć nie wolno.

⚠ Odpowiedź 126-126 to suma skrajnych wyrazów, a 54-54 to siódmy wyraz ciągu — obie liczby pojawiają się po drodze. Prawdziwa pułapka to jednak liczba 1616 ze wzoru: kto podstawi n=16n = 16 zamiast n=10n = 10, dostanie a16=0a_{16} = 0 i pomyśli, że ciąg „kończy się” na szesnastym wyrazie. Zadanie pyta o dziesięć początkowych wyrazów i szesnastka nie ma z tym nic wspólnego.

Zadanie 7 (sierpień 2016)1 pkttrudniejsze

Dla każdej liczby całkowitej dodatniej nn suma nn początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego (an)(a_n) jest określona wzorem Sn=2n2+nS_n = 2n^2 + n. Wtedy wyraz a2a_2 jest równy
  • A. 33
  • B. 66
  • C. 77
  • D. 1010
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Tu podany jest wzór na sumę, a pytanie dotyczy pojedynczego wyrazu. Klucz to jedno spostrzeżenie: skoro S2=a1+a2S_2 = a_1 + a_2, a S1=a1S_1 = a_1, to
  2. a2=S2S1a_2 = S_2 - S_1
  3. Ogólnie: każdy wyraz jest różnicą dwóch kolejnych sum. To działa dla dowolnego ciągu, nie tylko arytmetycznego.
  4. S1=212+1=3S_1 = \textcolor{#16A06A}{2} \cdot 1^2 + 1 = \textcolor{#E0453A}{3}
  5. S2=222+2=24+2=10S_2 = \textcolor{#16A06A}{2} \cdot 2^2 + 2 = \textcolor{#16A06A}{2} \cdot \textcolor{#E0453A}{4} + 2 = \textcolor{#E0453A}{10}
  6. a2=103=7a_2 = \textcolor{#E0453A}{10} - \textcolor{#E0453A}{3} = 7
  7. Odpowiedź: C.
  8. Kontrola przez wyznaczenie całego ciągu. Skoro a1=S1=3a_1 = S_1 = 3, a a2=7a_2 = 7, to różnica wynosi 4\textcolor{#E0453A}{4} i ciąg to 3,7,11,15,3, 7, 11, 15, \ldots Sprawdźmy sumę trzech wyrazów: 3+7+11=213+7+11 = 21, a ze wzoru S3=29+3=21S_3 = 2 \cdot 9 + 3 = 21 ✓ Wzór na sumę jest więc spójny z tym ciągiem.
  9. Warto zobaczyć, dlaczego SnS_n jest tu kwadratowe względem nn: suma ciągu arytmetycznego to a1+an2n\tfrac{a_1 + a_n}{2}\cdot n, a ana_n jest liniowe, więc iloczyn wychodzi kwadratowy. Wzór postaci An2+BnAn^2 + Bn zawsze opisuje sumę jakiegoś ciągu arytmetycznego.

💡 Wskazówka: Nie próbuj odgadywać a1a_1 i rr przez porównywanie wzorów — wystarczy policzyć dwie sumy i je odjąć. Zasada an=SnSn1a_n = S_n - S_{n-1} jest prostsza i pewniejsza, a przy okazji daje od razu a1=S1a_1 = S_1, bo suma jednego wyrazu to ten wyraz.

⚠ Podstawienie n=2n = 2 do wzoru na sumę i podanie wyniku jako a2a_2 — czyli odpowiedź 1010, która jest sumą dwóch pierwszych wyrazów, a nie drugim wyrazem. To najczęstsza pomyłka w tym zadaniu i dlatego 1010 stoi wśród odpowiedzi. Drugi błąd: odpowiedź 33, czyli podanie S1S_1 — to jest poprawne a1a_1, ale pytanie dotyczy a2a_2.

Zadania otwarte

Zadanie 8 (maj 2018)2 pktłatwe

Dwunasty wyraz ciągu arytmetycznego (an)(a_n), określonego dla n1n \geqslant 1, jest równy 3030, a suma jego dwunastu początkowych wyrazów jest równa 162162. Oblicz pierwszy wyraz tego ciągu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: a1=3a_1 = -3

  1. Mamy sumę i ostatni wyraz sumowanego fragmentu, a szukamy pierwszego — wzór na sumę wystarcza, różnicy nie trzeba wcale.
  2. S12=a1+a12212=6(a1+a12)S_{12} = \dfrac{a_1 + a_{12}}{2} \cdot 12 = \textcolor{#E0453A}{6}\left(a_1 + a_{12}\right)
  3. Podzielenie dwunastki przez dwa na samym początku upraszcza cały rachunek:
  4. 162=6(a1+30)\textcolor{#16A06A}{162} = \textcolor{#E0453A}{6}\left(a_1 + \textcolor{#16A06A}{30}\right)
  5. a1+30=27a1=3a_1 + \textcolor{#16A06A}{30} = \textcolor{#E0453A}{27} \qquad \Longrightarrow \qquad a_1 = \textcolor{#E0453A}{-3}
  6. Odpowiedź: a1=3a_1 = -3.
  7. Sprawdzenie: S12=3+30212=27212=276=162S_{12} = \dfrac{-3 + 30}{2} \cdot 12 = \dfrac{27}{2} \cdot 12 = 27 \cdot 6 = 162
  8. Można przy okazji policzyć różnicę: 11r=30(3)=3311r = 30 - (-3) = 33, czyli r=3r = 3. Zadanie o nią nie pyta, ale jej wyliczenie to dodatkowa kontrola — wyszła liczba całkowita, co przy takich danych jest dobrym znakiem.

💡 Wskazówka: Podziel liczbę wyrazów przez dwa, zanim cokolwiek podstawisz: 122=6\tfrac{12}{2} = 6. Zostaje wtedy równanie 162=6(a1+30)162 = 6(a_1 + 30), w którym nie ma ułamków. Pierwszy wyraz wychodzi ujemny, mimo że i suma, i ostatni wyraz są dodatnie — to normalne, gdy ciąg rośnie.

⚠ Podzielenie 162162 przez 1212 i podanie wyniku 13,513{,}5 jako a1a_1 — to jest średnia wszystkich dwunastu wyrazów, czyli średnia a1a_1 i a12a_{12}, a nie sam a1a_1. Żeby dostać pierwszy wyraz, trzeba od podwojonej średniej odjąć ostatni: 2730=327 - 30 = -3. Drugi błąd: potraktowanie 162162 jako a12a_{12} i 3030 jako sumy — warto podkreślić w treści, która liczba jest którą.

Zadanie 9 (czerwiec 2017)2 pktśrednie

Suma trzydziestu początkowych wyrazów ciągu arytmetycznego (an)(a_n), określonego dla n1n \geqslant 1, jest równa 3030. Ponadto a30=30a_{30} = 30. Oblicz różnicę tego ciągu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: r=2r = 2

  1. Liczby 3030 występują w treści trzy razy w trzech różnych rolach: jako liczba wyrazów, jako suma i jako wartość trzydziestego wyrazu. Warto to rozdzielić na papierze, zanim się cokolwiek policzy.
  2. Etap 1 — pierwszy wyraz z sumy.
  3. S30=a1+a30230=15(a1+a30)S_{30} = \dfrac{a_1 + a_{30}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{30} = \textcolor{#E0453A}{15}\left(a_1 + a_{30}\right)
  4. 30=15(a1+30)a1+30=2a1=28\textcolor{#16A06A}{30} = \textcolor{#E0453A}{15}\left(a_1 + \textcolor{#16A06A}{30}\right) \qquad \Longrightarrow \qquad a_1 + \textcolor{#16A06A}{30} = \textcolor{#E0453A}{2} \qquad \Longrightarrow \qquad a_1 = \textcolor{#E0453A}{-28}
  5. Etap 2 — różnica. Od a1a_1 do a30a_{30} jest 29\textcolor{#E0453A}{29} kroków:
  6. 30=28+29r29r=58r=2\textcolor{#16A06A}{30} = \textcolor{#E0453A}{-28} + \textcolor{#E0453A}{29}r \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{29}r = \textcolor{#E0453A}{58} \qquad \Longrightarrow \qquad r = \textcolor{#E0453A}{2}
  7. Odpowiedź: r=2r = 2.
  8. Sprawdzenie: dla a1=28a_1 = -28 i r=2r = 2 mamy a30=28+58=30a_{30} = -28 + 58 = 30 ✓ oraz S30=28+30230=130=30S_{30} = \dfrac{-28 + 30}{2} \cdot 30 = 1 \cdot 30 = 30
  9. Zwróć uwagę, jak to wygląda: ciąg zaczyna się od 28-28 i rośnie do 3030, a suma trzydziestu wyrazów wynosi tylko 3030 — bo wyrazy ujemne z początku prawie w całości znoszą dodatnie z końca.

💡 Wskazówka: Liczba 5858 w rachunku to nie przypadek — to 2292 \cdot 29, więc różnica wychodzi całkowita. Gdy w takim zadaniu wyjdzie brzydki ułamek, warto wrócić i sprawdzić, czy liczba kroków to na pewno 2929, a nie 3030. To najczęstsze miejsce pomyłki.

⚠ Pomylenie roli trzech trzydziestek: podstawienie sumy w miejsce a30a_{30} albo odwrotnie. Ponieważ obie liczby są równe, błąd nie zmienia wyniku pierwszego etapu i przechodzi niezauważony — dlatego warto wypisać dane jako trzy osobne linie (n=30n = 30, S30=30S_{30} = 30, a30=30a_{30} = 30). Drugi błąd: podzielenie 5858 przez 3030 zamiast przez 2929, co daje r1,93r \approx 1{,}93; niecałkowity wynik jest tu sygnałem ostrzegawczym.

Zadanie 10 (maj 2024)2 pktśrednie

Ciąg arytmetyczny (an)(a_n) jest określony dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1. Trzeci wyraz tego ciągu jest równy (1)(-1), a suma piętnastu początkowych kolejnych wyrazów tego ciągu jest równa (165)(-165). Oblicz różnicę tego ciągu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: r=2r = -2

  1. Liczba wyrazów jest nieparzysta (1515), a to otwiera skrót: suma nieparzystej liczby kolejnych wyrazów równa się liczbie wyrazów pomnożonej przez wyraz środkowy.
  2. Środkowym z piętnastu wyrazów jest ósmy, bo 1+152=8\dfrac{1 + 15}{2} = \textcolor{#E0453A}{8}. Zatem
  3. S15=15a8S_{15} = \textcolor{#16A06A}{15} \cdot a_8
  4. 165=15a8a8=11\textcolor{#16A06A}{-165} = \textcolor{#16A06A}{15} \cdot a_8 \qquad \Longrightarrow \qquad a_8 = \textcolor{#E0453A}{-11}
  5. Teraz mamy dwa wyrazy ciągu — trzeci i ósmy — a między nimi 83=58 - 3 = \textcolor{#E0453A}{5} kroków:
  6. a8=a3+5r11=1+5ra_8 = a_3 + \textcolor{#E0453A}{5}r \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{-11} = \textcolor{#16A06A}{-1} + \textcolor{#E0453A}{5}r
  7. 5r=10r=2\textcolor{#E0453A}{5}r = \textcolor{#E0453A}{-10} \qquad \Longrightarrow \qquad r = \textcolor{#E0453A}{-2}
  8. Odpowiedź: r=2r = -2.
  9. Sprawdzenie: dla r=2r = -2 i a3=1a_3 = -1 mamy a1=12(2)=3a_1 = -1 - 2 \cdot (-2) = 3, więc a15=3+14(2)=25a_{15} = 3 + 14 \cdot (-2) = -25. Suma: 3+(25)215=1115=165\dfrac{3 + (-25)}{2} \cdot 15 = -11 \cdot 15 = -165
  10. Skrót przez wyraz środkowy działa, bo a1+a15=2a8a_1 + a_{15} = 2a_8, a wtedy a1+a15215=a815\dfrac{a_1+a_{15}}{2} \cdot 15 = a_8 \cdot 15. Ta sama własność, którą omawiam przy trzech kolejnych wyrazach, tu oszczędza cały jeden etap.

💡 Wskazówka: Gdy liczba sumowanych wyrazów jest nieparzysta, podziel sumę przez tę liczbę — dostaniesz wprost wyraz środkowy, bez szukania a1a_1. Numer środkowego to średnia numerów skrajnych: dla wyrazów od 11 do 1515 jest to 88. Przy parzystej liczbie wyrazów ten skrót nie działa, bo środkowego wyrazu nie ma.

⚠ Rozpisanie S15S_{15} przez a1a_1 i rr i rozwiązywanie układu dwóch równań — droga poprawna, ale dłuższa o dwa przekształcenia. Prawdziwy błąd to wzięcie za wyraz środkowy a7a_7 albo a7,5a_{7{,}5}: przy piętnastu wyrazach środkowy jest ósmy, bo siedem stoi przed nim i siedem za nim. Kto podzieli 165-165 przez 1515 i przypisze wynik do a7a_7, dostanie r=2,5r = -2{,}5.

Zadanie 11 (sierpień 2017)2 pkttrudniejsze

Dany jest ciąg arytmetyczny (an)(a_n), określony dla n1n \geqslant 1, w którym spełniona jest równość a21+a24+a27+a30=100a_{21} + a_{24} + a_{27} + a_{30} = 100. Oblicz sumę a25+a26a_{25} + a_{26}.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: a25+a26=50a_{25} + a_{26} = 50

  1. Zamiast rozpisywać cztery wyrazy przez a1a_1 i rr, przyjrzyjmy się sumom ich numerów. W ciągu arytmetycznym suma dwóch wyrazów zależy tylko od sumy ich indeksów.
  2. 21+30=51oraz24+27=51\textcolor{#16A06A}{21} + \textcolor{#16A06A}{30} = \textcolor{#E0453A}{51} \qquad \text{oraz} \qquad \textcolor{#16A06A}{24} + \textcolor{#16A06A}{27} = \textcolor{#E0453A}{51}
  3. Obie pary mają tę samą sumę numerów, więc dają tę samą sumę wyrazów. Lewa strona równości z treści to zatem dwie identyczne wartości:
  4. a21+a30=a24+a27=50a_{21} + a_{30} = a_{24} + a_{27} = \textcolor{#E0453A}{50}   (bo razem dają 100\textcolor{#16A06A}{100})
  5. A teraz najważniejsze: para z pytania też ma tę samą sumę numerów!
  6. 25+26=51\textcolor{#16A06A}{25} + \textcolor{#16A06A}{26} = \textcolor{#E0453A}{51}
  7. Zatem a25+a26a_{25} + a_{26} musi być równe tym samym 50\textcolor{#E0453A}{50}.
  8. Odpowiedź: a25+a26=50a_{25} + a_{26} = 50.
  9. Sprawdzenie na konkretnym ciągu. Weźmy a1=0a_1 = 0 i r=1r = 1, czyli an=n1a_n = n-1. Wtedy lewa strona: 20+23+26+29=9820 + 23 + 26 + 29 = 98 — nie 100100, więc dobierzmy inaczej. Dla an=n0,5a_n = n - 0{,}5 mamy 20,5+23,5+26,5+29,5=10020{,}5 + 23{,}5 + 26{,}5 + 29{,}5 = 100 ✓, a a25+a26=24,5+25,5=50a_{25} + a_{26} = 24{,}5 + 25{,}5 = 50
  10. Sprawdźmy jeszcze przy innej różnicy: dla r=10r = 10 i a1=180a_1 = -180 mamy a21=20a_{21} = 20, a24=50a_{24} = 50, a27=80a_{27} = 80, a30=110a_{30} = 110 — suma 260260, czyli nie te dane; ale zależność a25+a26=12(a21+a24+a27+a30)a_{25}+a_{26} = \tfrac{1}{2}(a_{21}+a_{24}+a_{27}+a_{30}) zachodzi: 2602=130\tfrac{260}{2} = 130, a a25+a26=60+70=130a_{25}+a_{26} = 60+70 = 130

💡 Wskazówka: Policz sumy indeksów, zanim zaczniesz cokolwiek rozpisywać: 21+3021+30, 24+2724+27 i 25+2625+26 dają to samo5151. Cztery wyrazy z treści to więc dwie takie same sumy, a szukana para to trzecia taka sama. Odpowiedź jest połową danej i cały rachunek to jedno dzielenie.

⚠ Podzielenie 100100 przez cztery i podanie 2525 — to średnia z czterech wyrazów, czyli wartość jednego, a pytanie dotyczy sumy dwóch. Dane cztery wyrazy tworzą dwie pary o sumie 5050 każda, więc szukana para też ma sumę 5050. Drugi błąd: próba wyznaczenia a1a_1 i rr z jednego równania — nie da się, bo jedno równanie z dwiema niewiadomymi ma nieskończenie wiele rozwiązań, a to samo w sobie jest podpowiedzią, że zadania nie trzeba rozwiązywać tą drogą.

Zadanie 12 (maj 2022)2 pktśrednie

W ciągu arytmetycznym (an)(a_n), określonym dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1, a1=1a_1 = -1 i a4=8a_4 = 8. Oblicz sumę stu początkowych kolejnych wyrazów tego ciągu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: S100=14750S_{100} = 14750

  1. Do wzoru na sumę potrzebny jest ostatni wyraz, więc najpierw różnica.
  2. Różnica. Od a1a_1 do a4a_43\textcolor{#E0453A}{3} kroki:
  3. 3r=8(1)=9r=3\textcolor{#E0453A}{3}r = \textcolor{#16A06A}{8} - (\textcolor{#16A06A}{-1}) = \textcolor{#E0453A}{9} \qquad \Longrightarrow \qquad r = \textcolor{#E0453A}{3}
  4. Setny wyraz. Od pierwszego do setnego jest 99\textcolor{#E0453A}{99} kroków:
  5. a100=1+993=1+297=296a_{100} = \textcolor{#16A06A}{-1} + \textcolor{#E0453A}{99} \cdot \textcolor{#E0453A}{3} = \textcolor{#16A06A}{-1} + \textcolor{#E0453A}{297} = \textcolor{#E0453A}{296}
  6. Suma:
  7. S100=1+2962100=2952100=29550=14750S_{100} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{-1} + \textcolor{#E0453A}{296}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{100} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{295}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{100} = \textcolor{#E0453A}{295} \cdot \textcolor{#E0453A}{50} = 14750
  8. Odpowiedź: S100=14750S_{100} = 14750.
  9. Warto zauważyć kolejność działań w ostatnim kroku: zamiast dzielić 295295 przez 22 (co daje ułamek), lepiej podzielić przez dwa setkę i pomnożyć 29550295 \cdot 50. Wynik ten sam, rachunek bez ułamków.

💡 Wskazówka: Przy dużej liczbie wyrazów szczególnie opłaca się najpierw skrócić liczbę wyrazów z dwójką ze wzoru: 1002=50\tfrac{100}{2} = 50. Zostaje 29550295 \cdot 50, czyli mnożenie, które da się zrobić w głowie (29550=295100:2295 \cdot 50 = 295 \cdot 100 : 2). Dzielenie 295295 przez 22 wprowadza ułamek, którego można całkowicie uniknąć.

⚠ Policzenie różnicy jako 8(1)=98 - (-1) = 9 i przyjęcie r=9r = 9 — od a1a_1 do a4a_4trzy kroki, więc trzeba jeszcze podzielić przez trzy. Przy r=9r = 9 wyszłoby a100=890a_{100} = 890 i suma 4445044450. Drugi błąd, równie kosztowny: użycie stu kroków do a100a_{100} zamiast dziewięćdziesięciu dziewięciu, co daje a100=299a_{100} = 299 i sumę 1490014900.

Zadanie 13 (maj 2023)2 pktśrednie

Pan Stanisław spłacił pożyczkę w wysokości 89108910 zł w osiemnastu ratach. Każda kolejna rata była mniejsza od poprzedniej o 3030 zł. Oblicz kwotę pierwszej raty.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: pierwsza rata: 750750

  1. Raty tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy r=30r = \textcolor{#16A06A}{-30} (każda kolejna jest mniejsza), a ich suma to cała pożyczka. Szukamy pierwszego wyrazu.
  2. n=18,r=30,S18=8910n = \textcolor{#16A06A}{18}, \qquad r = \textcolor{#16A06A}{-30}, \qquad S_{18} = \textcolor{#16A06A}{8910}
  3. Ostatnia rata wyraża się przez pierwszą — od pierwszej do osiemnastej jest 17\textcolor{#E0453A}{17} kroków:
  4. a18=a1+17(30)=a1510a_{18} = a_1 + \textcolor{#E0453A}{17} \cdot (\textcolor{#16A06A}{-30}) = a_1 - \textcolor{#E0453A}{510}
  5. Podstawiamy do wzoru na sumę, od razu skracając 182=9\tfrac{18}{2} = \textcolor{#E0453A}{9}:
  6. 8910=9(a1+a1510)=9(2a1510)\textcolor{#16A06A}{8910} = \textcolor{#E0453A}{9}\left(a_1 + a_1 - \textcolor{#E0453A}{510}\right) = \textcolor{#E0453A}{9}\left(\textcolor{#E0453A}{2}a_1 - \textcolor{#E0453A}{510}\right)
  7. 2a1510=9902a1=1500a1=750\textcolor{#E0453A}{2}a_1 - \textcolor{#E0453A}{510} = \textcolor{#E0453A}{990} \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{2}a_1 = \textcolor{#E0453A}{1500} \qquad \Longrightarrow \qquad a_1 = \textcolor{#E0453A}{750}
  8. Odpowiedź: pierwsza rata wynosiła 750750 zł.
  9. Sprawdzenie: ostatnia rata to 750510=240750 - 510 = 240 zł, a suma wszystkich osiemnastu: 750+240218=49518=8910\dfrac{750 + 240}{2} \cdot 18 = 495 \cdot 18 = 8910
  10. Warto zerknąć na sensowność wyniku: raty maleją od 750750 zł do 240240 zł, wszystkie są dodatnie, a ich średnia 495495 zł razy 1818 daje dokładnie pożyczkę. Gdyby ostatnia rata wyszła ujemna, znaczyłoby to, że dane są niespójne.

💡 Wskazówka: Słowo „mniejsza” w treści to gotowa informacja o znaku: r=30r = -30, a nie +30+30. Zapisz to od razu z minusem, bo potem, w rachunku na a18a_{18}, ten znak decyduje o wszystkim. Drugi nawyk wart wyrobienia: sprawdź na koniec, czy ostatnia rata jest dodatnia — to najprostsza kontrola sensowności w zadaniach o malejących ratach.

⚠ Przyjęcie r=+30r = +30 i policzenie a18=a1+510a_{18} = a_1 + 510, co daje a1=240a_1 = 240 — czyli ostatnią ratę zamiast pierwszej. Wynik jest liczbą występującą w zadaniu, więc wygląda przekonująco; rozstrzyga sprawdzenie, czy raty faktycznie maleją. Drugi błąd: użycie osiemnastu kroków zamiast siedemnastu, czyli a18=a1540a_{18} = a_1 - 540; wtedy a1=765a_1 = 765 i suma nie wyjdzie równa pożyczce.

Zadanie 14 (sierpień 2016)4 pkttrudniejsze

Ciąg arytmetyczny (an)(a_n) określony jest wzorem an=20163na_n = 2016 - 3n, dla n1n \geqslant 1. Oblicz sumę wszystkich dodatnich wyrazów tego ciągu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: S=676368S = 676\,368

  1. Zadanie ma dwa etapy i pierwszy z nich jest właściwym wyzwaniem: trzeba ustalić, ile wyrazów jest dodatnich. Dopiero potem sumujemy.
  2. Etap 1 — które wyrazy są dodatnie. Rozwiązujemy nierówność:
  3. 20163n>03n<2016n<672\textcolor{#16A06A}{2016} - \textcolor{#16A06A}{3}n > 0 \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#16A06A}{3}n < \textcolor{#16A06A}{2016} \qquad \Longrightarrow \qquad n < \textcolor{#E0453A}{672}
  4. Ciąg jest określony dla nn naturalnych, więc dodatnie są wyrazy o numerach od 11 do 671\textcolor{#E0453A}{671}. Uwaga: n=672n = 672 nie wchodzi, bo daje a672=20162016=0a_{672} = 2016 - 2016 = \textcolor{#E0453A}{0}, a zero nie jest liczbą dodatnią.
  5. Etap 2 — sumujemy 671671 wyrazów. Liczymy skrajne:
  6. a1=20163=2013,a671=20163671=20162013=3a_1 = \textcolor{#16A06A}{2016} - \textcolor{#16A06A}{3} = \textcolor{#E0453A}{2013}, \qquad a_{671} = \textcolor{#16A06A}{2016} - \textcolor{#16A06A}{3} \cdot \textcolor{#E0453A}{671} = \textcolor{#16A06A}{2016} - \textcolor{#E0453A}{2013} = \textcolor{#E0453A}{3}
  7. S671=2013+32671=20162671=1008671S_{671} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{2013} + \textcolor{#E0453A}{3}}{2} \cdot \textcolor{#E0453A}{671} = \dfrac{\textcolor{#E0453A}{2016}}{2} \cdot \textcolor{#E0453A}{671} = \textcolor{#E0453A}{1008} \cdot \textcolor{#E0453A}{671}
  8. 1008671=1008700100829=70560029232=676368\textcolor{#E0453A}{1008} \cdot \textcolor{#E0453A}{671} = 1008 \cdot 700 - 1008 \cdot 29 = 705\,600 - 29\,232 = 676\,368
  9. Odpowiedź: S=676368S = 676\,368.
  10. Kontrola sensowności: wyrazy maleją od 20132013 do 33 co trzy, a ich średnia to 10081008. Mnożąc średnią przez liczbę wyrazów, dostajemy 10086711008 \cdot 671 — i taki właśnie iloczyn policzyliśmy. Ładna symetria: suma skrajnych wyrazów, 20162016, jest dokładnie liczbą z wzoru.

💡 Wskazówka: Granicę „dodatniości” wyznacza nierówność ostra an>0a_n > 0, a nie równanie an=0a_n = 0 — dlatego wyraz a672=0a_{672} = 0 nie wchodzi do sumy. Warto policzyć ten graniczny wyraz osobno i sprawdzić jego znak: jeśli wyszło zero, ostatnim dodatnim jest poprzedni. Ten jeden krok decyduje o całym wyniku.

⚠ Rozjazd między liczbą wyrazów a ostatnim wyrazem — to jedyny realny błąd w tym zadaniu i bierze się z niepewności, czy a672a_{672} wchodzi. Kto weźmie ostatni wyraz 00, ale liczbę wyrazów 671671, dostanie 20132671\tfrac{2013}{2} \cdot 671, czyli liczbę niecałkowitą — i to jest sygnał ostrzegawczy. Zapisz więc trzy rzeczy osobno, zanim podstawisz do wzoru: pierwszy 20132013, ostatni 33, wyrazów 671671. Dla porządku: samo dołożenie a672=0a_{672} = 0 wyniku by nie zmieniło (dodajemy zero), więc wynik 676368676\,368 jest odporny na tę jedną wątpliwość — ale tylko wtedy, gdy liczba wyrazów i ostatni wyraz są dobrane zgodnie.

Zadanie 15 (sierpień 2019)4 pkttrudniejsze

W ciągu arytmetycznym (a1, a2, , a39, a40)(a_1,\ a_2,\ \ldots,\ a_{39},\ a_{40}) suma wyrazów tego ciągu o numerach parzystych jest równa 13401340, a suma wyrazów ciągu o numerach nieparzystych jest równa 14001400. Wyznacz ostatni wyraz tego ciągu arytmetycznego.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: a40=10a_{40} = 10

  1. Klucz do tego zadania to spostrzeżenie, co daje różnica obu sum, a co ich suma. Oba fakty są potrzebne.
  2. Różnica sum daje różnicę ciągu. Wyrazy parzyste i nieparzyste da się ustawić w pary sąsiadów: (a2,a1)(a_2, a_1), (a4,a3)(a_4, a_3), …, (a40,a39)(a_{40}, a_{39}) — takich par jest 20\textcolor{#E0453A}{20}, a w każdej różnica wynosi dokładnie rr:
  3. 13401400=20r20r=60r=3\textcolor{#16A06A}{1340} - \textcolor{#16A06A}{1400} = \textcolor{#E0453A}{20}r \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{20}r = \textcolor{#E0453A}{-60} \qquad \Longrightarrow \qquad r = \textcolor{#E0453A}{-3}
  4. Suma sum daje sumę całego ciągu:
  5. S40=1340+1400=2740S_{40} = \textcolor{#16A06A}{1340} + \textcolor{#16A06A}{1400} = \textcolor{#E0453A}{2740}
  6. 2740=a1+a40240=20(a1+a40)a1+a40=137\textcolor{#E0453A}{2740} = \dfrac{a_1 + a_{40}}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{40} = \textcolor{#E0453A}{20}\left(a_1 + a_{40}\right) \qquad \Longrightarrow \qquad a_1 + a_{40} = \textcolor{#E0453A}{137}
  7. Teraz drugie równanie — z liczby kroków. Od a1a_1 do a40a_{40} jest 39\textcolor{#E0453A}{39} kroków:
  8. a40=a1+39(3)=a1117a_{40} = a_1 + \textcolor{#E0453A}{39} \cdot (\textcolor{#E0453A}{-3}) = a_1 - \textcolor{#E0453A}{117}
  9. Podstawiamy do poprzedniego:
  10. a1+(a1117)=1372a1=254a1=127a_1 + \left(a_1 - \textcolor{#E0453A}{117}\right) = \textcolor{#E0453A}{137} \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{2}a_1 = \textcolor{#E0453A}{254} \qquad \Longrightarrow \qquad a_1 = \textcolor{#E0453A}{127}
  11. a40=127117=10a_{40} = \textcolor{#E0453A}{127} - \textcolor{#E0453A}{117} = 10
  12. Odpowiedź: a40=10a_{40} = 10.
  13. Sprawdzenie obu warunków z treści. Wyrazy o numerach nieparzystych to a1=127a_1 = 127, a3=121a_3 = 121, …, a39a_{39}; tworzą ciąg arytmetyczny o różnicy 2r=62r = -6 i mają 2020 wyrazów, a a39=127+38(3)=13a_{39} = 127 + 38 \cdot (-3) = 13. Ich suma: 127+13220=7020=1400\dfrac{127 + 13}{2} \cdot 20 = 70 \cdot 20 = 1400
  14. Wyrazy parzyste: od a2=124a_2 = 124 do a40=10a_{40} = 10, też 2020 wyrazów. Suma: 124+10220=6720=1340\dfrac{124 + 10}{2} \cdot 20 = 67 \cdot 20 = 1340

💡 Wskazówka: Najważniejsze jest zauważenie, że każdy wyraz parzysty ma dokładnie jednego partnera o numerze o jeden mniejszym, i że w każdej takiej parze różnica wynosi rr. Par jest 2020, więc różnica sum to 20r20r — jedno odejmowanie i różnica ciągu jest gotowa. Bez tego trzeba by rozpisywać dwie sumy przez a1a_1 i rr, co daje ten sam układ, ale znacznie dłużej.

⚠ Przyjęcie, że par jest 4040 albo 3939 — ciąg ma 4040 wyrazów, więc po 2020 każdego rodzaju, i tyle samo par. Przy 4040 parach wyszłoby r=1,5r = -1{,}5 i dalszy rachunek by się rozjechał. Drugi błąd: odjęcie sum w odwrotnej kolejności, czyli 14001340=601400 - 1340 = 60, co daje r=+3r = +3 i ciąg rosnący; wtedy a40a_{40} wyjdzie 127127, a a1a_1 dziesięć — czyli odpowiedź „na odwrót”. Kontrola jest prosta: suma wyrazów parzystych jest mniejsza, a każdy z nich stoi za swoim nieparzystym partnerem, więc ciąg musi maleć.

Zadanie 16 (czerwiec 2018)4 pkttrudniejsze

W ciągu arytmetycznym (an)(a_n), określonym dla liczb naturalnych n1n \geqslant 1, wyraz szósty jest liczbą dwa razy większą od wyrazu piątego, a suma dziesięciu początkowych wyrazów tego ciągu jest równa S10=154S_{10} = \dfrac{15}{4}. Oblicz wyraz pierwszy oraz różnicę tego ciągu.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: a1=34a_1 = -\dfrac{3}{4},   r=14r = \dfrac{1}{4}

  1. Pierwszy warunek wygląda niewinnie, ale prowadzi do bardzo mocnego wniosku — i to jest sedno tego zadania.
  2. Warunek a6=2a5a_6 = 2a_5. Z definicji ciągu a6=a5+ra_6 = a_5 + r, więc
  3. a5+r=2a5r=a5a_5 + r = \textcolor{#16A06A}{2}a_5 \qquad \Longrightarrow \qquad r = \textcolor{#E0453A}{a_5}
  4. Różnica jest równa piątemu wyrazowi. Zapiszmy teraz a5a_5 przez a1a_1 i rr:
  5. r=a5=a1+4ra1=r4r=3rr = a_5 = a_1 + \textcolor{#E0453A}{4}r \qquad \Longrightarrow \qquad a_1 = r - \textcolor{#E0453A}{4}r = \textcolor{#E0453A}{-3}r
  6. Pierwszy wyraz wyraża się więc przez samą różnicę — i cały układ redukuje się do jednej niewiadomej.
  7. Warunek na sumę. Podstawiamy a1=3ra_1 = \textcolor{#E0453A}{-3}r:
  8. S10=2a1+9r210=5(2a1+9r)=5(6r+9r)=53r=15rS_{10} = \dfrac{2a_1 + \textcolor{#E0453A}{9}r}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{10} = \textcolor{#E0453A}{5}\left(2a_1 + \textcolor{#E0453A}{9}r\right) = \textcolor{#E0453A}{5}\left(\textcolor{#E0453A}{-6}r + \textcolor{#E0453A}{9}r\right) = \textcolor{#E0453A}{5} \cdot \textcolor{#E0453A}{3}r = \textcolor{#E0453A}{15}r
  9. 15r=154r=14\textcolor{#E0453A}{15}r = \textcolor{#16A06A}{\dfrac{15}{4}} \qquad \Longrightarrow \qquad r = \textcolor{#E0453A}{\dfrac14}
  10. a1=314=34a_1 = \textcolor{#E0453A}{-3} \cdot \textcolor{#E0453A}{\dfrac14} = \textcolor{#E0453A}{-\dfrac34}
  11. Odpowiedź: a1=34a_1 = -\tfrac34, r=14r = \tfrac14.
  12. Sprawdzenie obu warunków. Piąty wyraz: a5=34+414=14a_5 = -\tfrac34 + 4 \cdot \tfrac14 = \tfrac14. Szósty: a6=14+14=12a_6 = \tfrac14 + \tfrac14 = \tfrac12 — i faktycznie 12=214\tfrac12 = 2 \cdot \tfrac14
  13. Suma: a10=34+914=64=32a_{10} = -\tfrac34 + 9 \cdot \tfrac14 = \tfrac64 = \tfrac32, więc S10=34+32210=34210=3810=308=154S_{10} = \dfrac{-\frac34 + \frac32}{2} \cdot 10 = \dfrac{\frac34}{2} \cdot 10 = \tfrac38 \cdot 10 = \tfrac{30}{8} = \tfrac{15}{4}
  14. Zwróć uwagę, że r=14r = \tfrac14 równa się wyrazowi piątemu — dokładnie tak, jak wyszło z pierwszego warunku. To dodatkowa kontrola, że rozumowanie było poprawne.

💡 Wskazówka: Nie rozpisuj obu warunków naraz. Z pierwszego wyciśnij zależność między a1a_1 i rr (a1=3ra_1 = -3r) i dopiero ją podstaw do wzoru na sumę — zostanie jedno równanie z jedną niewiadomą. Kluczowe jest zauważenie, że z a5+r=2a5a_5 + r = 2a_5 wynika po prostu r=a5r = a_5: warunek „dwa razy większy” zamienia się w równość różnicy i wyrazu.

⚠ Przeczytanie „dwa razy większy” jako a6=a5+2a_6 = a_5 + 2 albo 2a6=a52a_6 = a_5 — pierwsze to „większy o dwa”, drugie odwraca role wyrazów. Poprawnie: szósty jest dwa razy większy, więc a6a_6 stoi po stronie z dwójką jako iloczyn: a6=2a5a_6 = 2a_5. Drugi błąd: użycie w sumie 1010 kroków zamiast 99, czyli S10=5(2a1+10r)S_{10} = 5(2a_1 + 10r); wtedy zostaje 5(6r+10r)=20r5(-6r+10r) = 20r i wychodzi r=316r = \tfrac{3}{16} — ułamek, którego już nie da się sprawdzić na pierwszym warunku.

Zadanie 17 (czerwiec 2016)5 pkttrudniejsze

Dany jest ciąg arytmetyczny (an)(a_n) określony dla każdej liczby naturalnej n1n \geqslant 1, w którym a1+a2+a3+a4=2016a_1 + a_2 + a_3 + a_4 = 2016 oraz a5+a6+a7++a12=2016a_5 + a_6 + a_7 + \ldots + a_{12} = 2016. Oblicz pierwszy wyraz, różnicę oraz najmniejszy dodatni wyraz ciągu (an)(a_n).
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: a1=567a_1 = 567,   r=42r = -42,   najmniejszy dodatni wyraz: a14=21a_{14} = 21

  1. Zadanie jest za pięć punktów i ma trzy etapy: układ równań, jego rozwiązanie i osobne pytanie o najmniejszy dodatni wyraz. Zacznijmy od zamiany obu warunków na równania.
  2. Pierwszy warunek to suma czterech początkowych wyrazów:
  3. S4=2a1+3r24=2(2a1+3r)=2016S_4 = \dfrac{2a_1 + \textcolor{#E0453A}{3}r}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = \textcolor{#E0453A}{2}\left(2a_1 + \textcolor{#E0453A}{3}r\right) = \textcolor{#16A06A}{2016}
  4. 2a1+3r=1008(I)2a_1 + \textcolor{#E0453A}{3}r = \textcolor{#E0453A}{1008} \qquad \text{(I)}
  5. Drugi warunek dotyczy wyrazów od piątego do dwunastego. Nie jest to suma początkowa, ale da się ją zapisać jako różnicę dwóch sum początkowych:
  6. a5++a12=S12S4=2016S12=2016+2016=4032a_5 + \ldots + a_{12} = S_{12} - S_4 = \textcolor{#16A06A}{2016} \qquad \Longrightarrow \qquad S_{12} = \textcolor{#16A06A}{2016} + \textcolor{#16A06A}{2016} = \textcolor{#E0453A}{4032}
  7. S12=2a1+11r212=6(2a1+11r)=4032S_{12} = \dfrac{2a_1 + \textcolor{#E0453A}{11}r}{2} \cdot \textcolor{#16A06A}{12} = \textcolor{#E0453A}{6}\left(2a_1 + \textcolor{#E0453A}{11}r\right) = \textcolor{#E0453A}{4032}
  8. 2a1+11r=672(II)2a_1 + \textcolor{#E0453A}{11}r = \textcolor{#E0453A}{672} \qquad \text{(II)}
  9. Rozwiązujemy układ. Odejmujemy (I) od (II) — składniki 2a12a_1 się skracają:
  10. 11r3r=67210088r=336r=42\textcolor{#E0453A}{11}r - \textcolor{#E0453A}{3}r = \textcolor{#E0453A}{672} - \textcolor{#E0453A}{1008} \qquad \Longrightarrow \qquad \textcolor{#E0453A}{8}r = \textcolor{#E0453A}{-336} \qquad \Longrightarrow \qquad r = \textcolor{#E0453A}{-42}
  11. Wracamy do (I): 2a1=10083(42)=1008+126=11342a_1 = \textcolor{#E0453A}{1008} - \textcolor{#E0453A}{3} \cdot (\textcolor{#E0453A}{-42}) = \textcolor{#E0453A}{1008} + \textcolor{#E0453A}{126} = \textcolor{#E0453A}{1134}, czyli a1=567a_1 = \textcolor{#E0453A}{567}.
  12. Trzeci etap — najmniejszy dodatni wyraz. Zapisujemy wzór ogólny i rozwiązujemy nierówność:
  13. an=567+(n1)(42)=60942n>0a_n = \textcolor{#E0453A}{567} + (n-1) \cdot (\textcolor{#E0453A}{-42}) = \textcolor{#E0453A}{609} - \textcolor{#E0453A}{42}n > 0
  14. 42n<609n<14,5\textcolor{#E0453A}{42}n < \textcolor{#E0453A}{609} \qquad \Longrightarrow \qquad n < \textcolor{#E0453A}{14{,}5}
  15. Największe nn naturalne spełniające tę nierówność to 14\textcolor{#E0453A}{14}, a szukany wyraz:
  16. a14=6094214=609588=21a_{14} = \textcolor{#E0453A}{609} - \textcolor{#E0453A}{42} \cdot \textcolor{#E0453A}{14} = \textcolor{#E0453A}{609} - \textcolor{#E0453A}{588} = 21
  17. Odpowiedź: a1=567a_1 = 567, r=42r = -42, najmniejszy dodatni wyraz to a14=21a_{14} = 21.
  18. Sprawdzenie wszystkich trzech rzeczy. Suma czterech pierwszych: wyrazy to 567,525,483,441567, 525, 483, 441, a ich suma 20162016 ✓ Suma S12S_{12}: 6(2567+11(42))=6(1134462)=6672=40326(2 \cdot 567 + 11 \cdot (-42)) = 6(1134 - 462) = 6 \cdot 672 = 4032, więc a5++a12=40322016=2016a_5 + \ldots + a_{12} = 4032 - 2016 = 2016
  19. Najmniejszy dodatni: a14=21>0a_{14} = 21 > 0, a następny a15=2142=21<0a_{15} = 21 - 42 = -21 < 0 ✓ — czyli a14a_{14} jest ostatnim dodatnim, a więc i najmniejszym dodatnim, bo ciąg maleje.

💡 Wskazówka: Drugi warunek nie jest sumą początkową, więc nie ma na niego gotowego wzoru — trzeba zauważyć, że a5++a12=S12S4a_5 + \ldots + a_{12} = S_{12} - S_4. Skoro obie sumy z treści są równe 20162016, to S12=4032S_{12} = 4032, i drugi warunek zamienia się w zwykłą sumę początkową. To jedno spostrzeżenie zamienia zadanie w rutynowy układ dwóch równań.

⚠ Potraktowanie drugiego warunku jako sumy ośmiu wyrazów ciągu zaczynającego się od a5a_5 i użycie wzoru S8S_8 z pierwszym wyrazem a5a_5 — droga poprawna, ale wymaga dodatkowego przeliczenia a5a_5 przez a1a_1 i łatwo w niej zgubić krok. Drugi, poważniejszy błąd dotyczy trzeciego etapu: w ciągu malejącym najmniejszy dodatni wyraz jest ostatnim dodatnim, a nie pierwszym. Kto poda a1=567a_1 = 567 jako „najmniejszy dodatni”, pomyli kierunek. Kontrola jest prosta: następny wyraz musi już być ujemny.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. B2. A3. B4. C5. B6. C
7. C8. a1=3a_1 = -39. r=2r = 210. r=2r = -211. a25+a26=50a_{25} + a_{26} = 5012. S100=14750S_{100} = 14750
13. pierwsza rata: 75075014. S=676368S = 676\,36815. a40=10a_{40} = 1016. a1=34a_1 = -\dfrac{3}{4},   r=14r = \dfrac{1}{4}17. a1=567a_1 = 567,   r=42r = -42,   najmniejszy dodatni wyraz: a14=21a_{14} = 21

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

8Pytania i odpowiedzi

Który wzór na sumę wybrać?

Ten, do którego masz komplet danych. Gdy znasz ostatni wyraz — postać ze średnią z końców. Gdy znasz różnicę — postać z (n1)r(n-1)r. Oba dają identyczny wynik, bo drugi powstaje przez podstawienie ana_n do pierwszego.

Czy suma ciągu arytmetycznego może być ujemna?

Tak, jeśli przeważają wyrazy ujemne. Suma nie musi też być monotoniczna: przy ujemnej różnicy najpierw rośnie, a po przekroczeniu ostatniego dodatniego wyrazu zaczyna maleć.

Jak szybko policzyć sumę liczb od 1 do 100?

Sparować końce: 1+1001+100, 2+992+99 i tak dalej. Każda para daje 101101, par jest 5050, więc suma wynosi 50505050. To ta sama sztuczka, na której stoi cały wzór.

Czym różni się suma arytmetyczna od geometrycznej?

Arytmetyczna jest przy niezerowej różnicy funkcją kwadratową liczby wyrazów i ostatecznie ucieka do nieskończoności — w górę przy dodatniej różnicy, w dół przy ujemnej — choć po drodze potrafi zmienić kierunek. Geometryczna zawiera potęgę ilorazu i przy q<1|q| < 1 zbliża się do skończonej wartości.

Co zrobić, gdy równanie na nn ma dwa rozwiązania naturalne?

Sprawdzić treść. Przy ujemnej różnicy suma naprawdę może osiągnąć tę samą wartość dwukrotnie i wtedy obie liczby są poprawne. Jeśli zadanie pyta o najmniejsze nn, wybieramy mniejsze.

Po co liczyć sumę ciągu w zadaniach o kredycie?

Bo pytanie o „całkowity koszt kredytu” to pytanie o sumę wszystkich odsetek, a nie o odsetki w jednej racie. Przy ratach malejących odsetki tworzą ciąg arytmetyczny — maleją o stałą kwotę, bo kapitał do spłaty maleje o stałą kwotę — więc cały rachunek sprowadza się do wzoru Sn=n(a1+an)2S_n = \frac{n(a_1 + a_n)}{2}. Dla kredytu 2400024\,000 zł na 2424 raty przy 1%1\% miesięcznie daje to 30003000 zł.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.