Strona główna › Liczby całkowite › Wartość bezwzględna — odległość od zera
Wartość bezwzględna — odległość od zera
Wartość bezwzględną tłumaczy się zwykle jako „liczbę bez znaku” — i to działa dokładnie do momentu, w którym pod kreskami stanie coś więcej niż goła liczba. Wtedy zapis zaczyna sprawiać kłopot, a już zupełny. Lepsza definicja jest jedna i wystarcza na wszystko: wartość bezwzględna to odległość liczby od zera. Odległość nigdy nie bywa ujemna i to jedno zdanie tłumaczy każdą regułę na tej stronie.
Przejdź od razu do zadań (7) ↓
1Odległość od zera, nie „usuwanie minusa”
Wartość bezwzględna liczby to jej odległość od zera na osi liczbowej. Zapisujemy ją dwiema pionowymi kreskami: .
Liczby i leżą po przeciwnych stronach zera, ale w tej samej odległości — pięć jednostek. Dlatego ich wartości bezwzględne są równe.
Dlaczego definicja przez odległość jest lepsza
„Liczba bez znaku” to opis wyniku, a nie reguła. Nie mówi, co zrobić z , bo tam nie ma jednego znaku do usunięcia — jest działanie.
Odległość mówi wprost: najpierw policz, co stoi pod kreskami, dopiero potem sprawdź, jak daleko wynik leży od zera. , a jest w odległości , więc .
Ta sama definicja tłumaczy, dlaczego wartość bezwzględna nigdy nie jest ujemna: odległość ujemna nie istnieje. Nie ma czegoś takiego jak „minus trzy kroki”.
Formalnie zapisuje się to dwoma przypadkami — i warto ten zapis rozumieć, bo pojawia się w podręcznikach:
Drugi wiersz bywa mylący: nie znaczy „liczba ujemna”. Jeśli , to . Minus przed literą oznacza liczbę przeciwną, a liczba przeciwna do ujemnej jest dodatnia.
2Cztery własności, które wynikają z definicji
Żadnej z nich nie trzeba kuć osobno — wszystkie widać na osi.
- zawsze. Odległość nie bywa ujemna — także wtedy, gdy jest ujemne.
- tylko dla . Jedyna liczba leżąca w odległości zero od zera to samo zero.
- . Liczba i liczba do niej przeciwna leżą tak samo daleko od zera, tylko po przeciwnych stronach.
- . Odległość nie zależy od kolejności: z Warszawy do Krakowa jest tyle samo co z Krakowa do Warszawy.
Uwaga na trzecią własność
nie znaczy, że . To dwie różne rzeczy: liczby są różne, a ich odległości od zera równe.
Dlatego z równania nie wynika jedna odpowiedź, tylko dwie: albo . Obie liczby leżą pięć jednostek od zera i obie spełniają warunek.
To najczęstsze źródło straconych punktów w tym dziale: uczeń podaje jedno rozwiązanie zamiast dwóch.
Wartość bezwzględna przydaje się wszędzie tam, gdzie liczy się jak daleko, a nie w którą stronę: różnica temperatur, odległość między punktami na osi, odchylenie od normy.
3Wartość bezwzględna w wyrażeniach
Kreski wartości bezwzględnej działają jak nawias. Najpierw wykonujemy wszystko, co jest w środku, a dopiero potem bierzemy odległość od zera.
Te dwa zapisy dają różne wyniki i różnią się tylko położeniem kresek. W pierwszym odejmujemy przed wzięciem odległości, w drugim po. Warto na tym przykładzie zobaczyć, że kolejność ma znaczenie.
Stąd ważna obserwacja: wartości bezwzględnej nie wolno „rozdzielać” na sumę ani różnicę.
Kontrprzykład wystarczy jeden: dla i lewa strona to , a prawa . Cztery to nie dziesięć.
Mnożenie zachowuje się inaczej — tu rozdzielanie jest dozwolone:
Dla i : oraz ✓ Znaki i tak zniknęłyby po obu stronach, więc wynik jest ten sam.
| zapis | wynik | uwaga |
|---|---|---|
| najpierw działanie, potem odległość | ||
| najpierw odległości, potem odejmowanie | ||
| minus stoi przed kreskami, więc zostaje | ||
| iloczyn odległości | ||
| ten sam wynik — mnożenie wolno rozdzielić |
Trzeci wiersz jest wart uwagi: minus postawiony przed kreskami nie znika. Wartość bezwzględna jest nieujemna, ale nic nie stoi na przeszkodzie, żeby wziąć jej liczbę przeciwną.
4Odległość między dwiema liczbami
To jedno z najważniejszych zastosowań i warto je znać wcześniej niż równania.
Kolejność odejmowania nie ma znaczenia, bo — odległość z Warszawy do Krakowa jest taka sama jak z Krakowa do Warszawy.
Przykład: odległość między a to . Sprawdzenie na osi: z do jest kreski, z do jeszcze — razem ✓
Dzięki temu zapisy z wartością bezwzględną dają się czytać po ludzku:
- — „liczba leży dwie jednostki od czwórki”, czyli albo ;
- — „ leży bliżej niż trzy jednostki od zera”, czyli jest między a ;
- — „ leży dalej niż trzy jednostki od zera”, czyli albo .
Nierówność z wartością bezwzględną rozpada się na dwa przypadki i to jest reguła, którą trzeba zapamiętać. Znak „mniejsze” daje przedział między dwiema liczbami, znak „większe” — dwa przedziały na zewnątrz. Tak jak przy równaniach warto najpierw spojrzeć na prawą stronę: gdy jest ujemna, nie ma rozwiązań w ogóle, a spełnia każda liczba; gdy jest zerem — nadal nie ma rozwiązań, a spełniają wszystkie liczby prócz samego zera.
5Proste równania z wartością bezwzględną
Schemat jest zawsze ten sam: to, co pod kreskami, może być równe dwóm rzeczom — wartości po prawej stronie albo liczbie do niej przeciwnej.
Z pierwszego równania , z drugiego . Oba są rozwiązaniami i oba trzeba podać.
Sprawdzenie odległością: ✓ oraz ✓ Obie liczby leżą sześć jednostek od czwórki — jedna z lewej, druga z prawej.
Kiedy rozwiązań nie ma wcale
Równanie nie ma rozwiązań. Nie dlatego, że nie umiemy go rozwiązać, tylko dlatego, że żądałoby odległości ujemnej — a takiej nie ma.
Za to ma dokładnie jedno rozwiązanie: . To jedyny przypadek, w którym dwa rozwiązania zlewają się w jedno.
Zanim rozpiszesz przypadki, spójrz więc na prawą stronę: ujemna — brak rozwiązań, zero — jedno, dodatnia — dwa.
Te trzy możliwości — dwa rozwiązania, jedno albo żadne — widać od razu na wykresie, bo odpowiadają położeniu prostej poziomej względem wierzchołka litery V. Rysunek i sposób odczytu opisuję przy wykresie wartości bezwzględnej.
6Przykłady krok po kroku
Trzy przykłady: wyrażenie z kreskami w różnych miejscach, odległość na osi i równanie.
Przykład 1 Wyrażenie z kilkoma wartościami bezwzględnymi
Oblicz .
- Traktuję kreski jak nawiasy — najpierw liczę to, co w środku każdej pary.
- , bo leży siedem jednostek od zera.
- .
- .
- Podstawiam i liczę od lewej: .
- Kontrola sensu: wszystkie trzy wartości bezwzględne są dodatnie, a odejmujemy tylko jedną i to najmniejszą — więc wynik musi być dodatni i większy od ✓
Odpowiedź:
Zwróć uwagę, że drugi składnik jest odejmowany, choć sama wartość bezwzględna jest dodatnia. Znak działania stoi na zewnątrz kresek i nie ma z nimi nic wspólnego — to ta sama pułapka co przy .
Przykład 2 Odległość między liczbami na osi
O ile stopni różnią się temperatury C i C? Zapisz to za pomocą wartości bezwzględnej.
- Różnica temperatur to odległość między nimi na osi, więc zapisuję ją z kreskami: .
- Liczę to, co pod kreskami: .
- Odległość: . Temperatury różnią się o stopni.
- Sprawdzam w drugą stronę, żeby potwierdzić, że kolejność nie ma znaczenia: ✓
- Kontrola na osi: z do jest kresek, z do jeszcze — razem ✓
Odpowiedź: Temperatury różnią się o stopni: .
Gdyby zapytano „o ile wzrosła temperatura”, odpowiedź brzmiałaby , a przy spadku — tam kierunek ma znaczenie i wartości bezwzględnej nie używamy. Kreski wstawiamy dokładnie wtedy, gdy pytanie brzmi „o ile się różnią”, a nie „o ile wzrosła”.
Przykład 3 Równanie z wartością bezwzględną
Rozwiąż równanie .
- Prawa strona jest dodatnia, więc spodziewam się dwóch rozwiązań.
- To, co pod kreskami, może być równe albo . Rozpisuję oba przypadki.
- Pierwszy: , więc i .
- Drugi: , więc i .
- Sprawdzenie pierwszego: ✓
- Sprawdzenie drugiego: ✓ Oba rozwiązania są poprawne.
Odpowiedź: albo
Sprawdzenie obu rozwiązań nie jest formalnością — przy równaniach z niewiadomą po obu stronach kresek część rozwiązań bywa pozorna i odpada dopiero przy podstawieniu. Tutaj oba przechodzą, ale nawyk warto mieć od początku.
7Najczęstsze błędy
Cztery błędy: pierwszy i trzeci biorą się z definicji „liczba bez znaku”, drugi z pomijania drugiego rozwiązania, a czwarty z mylenia tego, co w kreskach, z tym, co przed nimi.
Wykreślanie minusa zamiast liczenia tego, co pod kreskami
Skąd się bierze: Definicja „wartość bezwzględna usuwa minus” podpowiada, żeby po prostu skreślić znaki. Wtedy zamienia się w albo w , choć poprawnie jest . Kreski są nawiasem: najpierw działanie, potem odległość.
Jak zrobić dobrze: Czytaj jako „jak daleko od zera leży to, co w środku”. Najpierw policz zawartość, zapisz wynik, dopiero potem zapytaj o odległość. Przy dwóch krokach zapisanych osobno nie da się ich pomylić.
Podanie jednego rozwiązania równania zamiast dwóch
Skąd się bierze: Z uczeń zapisuje i kończy. Tymczasem też leży pięć jednostek od zera, więc rozwiązania są dwa. To najczęstsza strata punktów w tym dziale, bo połowa odpowiedzi jest poprawna i błąd łatwo przeoczyć przy sprawdzaniu.
Jak zrobić dobrze: Po dojściu do postaci z dodatnim od razu zapisz dwa równania, zanim zaczniesz je rozwiązywać. Jeśli okaże się, że dają tę samą liczbę — trudno, ale to musi wyjść z rachunku, a nie z pominięcia przypadku.
Rozdzielanie wartości bezwzględnej na sumę
Skąd się bierze: Skoro , kusi, żeby tak samo potraktować dodawanie i napisać . To nieprawda: dla , lewa strona daje , a prawa . Przy mnożeniu znaki i tak znikają po obu stronach, przy dodawaniu — nie, bo mogą się częściowo znieść.
Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj krótko: iloczyn wolno rozdzielić, sumy nie. W razie wątpliwości sprawdź kontrprzykładem na dwóch liczbach o różnych znakach — to zajmuje pięć sekund i rozstrzyga.
Uznanie, że wynik z wartością bezwzględną nie może być ujemny
Skąd się bierze: Reguła „wartość bezwzględna jest nieujemna” dotyczy całego zapisu razem z kreskami, a nie działania, w którym ten zapis stoi. Zapis jest jak najbardziej ujemny i wynosi , bo minus stoi przed kreskami. Podobnie .
Jak zrobić dobrze: Sprawdź, gdzie dokładnie stoi znak. Nieujemna jest wartość całego zapisu ; to, co zostaje wewnątrz kresek po obliczeniu, bywa ujemne — w jest to . Wszystko, co na zewnątrz kresek, działa normalnie.
Zadania maturalne — wartość bezwzględna
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1 (listopad 2010)1 pktłatwe
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
- Kreski zdejmuje się osobno dla każdego nawiasu, i dopiero po policzeniu tego, co jest w środku. Kolejność jest tu jedyną rzeczą, o którą można się potknąć.
- Pierwszy nawias: , a to jest liczba ujemna, więc kreski ją odwracają: .
- Drugi nawias: , a to jest liczba dodatnia, więc kreski nic nie zmieniają: .
- Zostaje zwykłe odejmowanie: .
- Odpowiedź: C.
- Kontrola znakiem wyniku: pierwszy składnik po zdjęciu kresek wynosi , drugi , więc różnica musi być dodatnia i mniejsza od . Spośród podanych odpowiedzi warunek ten spełnia tylko jedna.
💡 Wskazówka: Policz najpierw to, co jest wewnątrz kresek, i dopiero potem patrz na znak. Odwrotna kolejność — zdejmowanie kresek z każdej liczby z osobna — jest źródłem prawie wszystkich błędów w tym typie zadania, bo kreski nie działają na składniki, tylko na całą sumę.
⚠ Odpowiedź , czyli — z potraktowania kresek jak nawiasów i zdjęcia ich z każdej liczby osobno: dałoby , a częściej jeszcze prowadzi do dodania zamiast odjęcia. Odpowiedzi i są ujemne, a wynik ujemny jest tu niemożliwy: odejmujemy od liczbę mniejszą od .
Zadanie 2 (sierpień 2011)1 pktłatwe
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
- Ten sam schemat co poprzednio: najpierw wnętrze, potem znak.
- — dodatnia, więc .
- — ujemna, więc kreski ją odwracają: .
- Odpowiedź: A.
- Kontrola drugim spojrzeniem — przez odległość. to odległość między a na osi, czyli kratki. to odległość między a , czyli kratek. Razem ✓. Ten sposób w ogóle nie wymaga myślenia o znakach, bo odległość z definicji jest dodatnia.
💡 Wskazówka: Suma dwóch wartości bezwzględnych nigdy nie jest ujemna — każdy składnik z osobna jest nieujemny. To od razu odrzuca każdą ujemną odpowiedź, zanim cokolwiek policzysz. Przy takim zadaniu warto zacząć właśnie od tego przeglądu.
⚠ Odpowiedź , czyli , oraz , czyli — obie biorą się z policzenia , czyli z całkowitego pominięcia kresek; różnią się tylko tym, czy ktoś na końcu odwrócił znak, bo „przecież wartość bezwzględna jest dodatnia”. Tak to nie działa: kreski trzeba zdjąć z każdego składnika osobno, a nie z gotowej sumy. Odpowiedź , czyli , to policzenie tylko pierwszego składnika.
Zadanie 3 (czerwiec 2017)1 pktłatwe
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
- — dodatnia, kreski nic nie zmieniają.
- — ujemna, kreski ją odwracają: .
- Odpowiedź: A.
- Kontrola przez odległości: to odległość między a , czyli ; to odległość między a , czyli . Różnica: ✓.
- Warto zobaczyć, skąd biorą się wszystkie trzy pozostałe odpowiedzi, bo każda odpowiada innej pomyłce. — dodawanie zamiast odejmowania. — to samo z odwróconym znakiem całości. — odjęcie w złej kolejności.
💡 Wskazówka: Po zdjęciu kresek zostają dwie liczby dodatnie — i dopiero między nimi wykonujesz działanie zapisane w zadaniu. Kreski zmieniają wyłącznie to, co jest pod nimi; znak działania między nimi zostaje taki, jak w treści.
⚠ Odpowiedź , czyli — z dodania obu wyników zamiast odjęcia, najczęściej dlatego, że po zamianie na minus przed drugimi kreskami „przechodzi” razem z nią. Tak nie jest: minus stoi przed kreskami, a nie w środku, więc zostaje. Odpowiedź , czyli , to odjęcie w odwrotnej kolejności.
Zadanie 4 (sierpień 2016)1 pktśrednie
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
- Kreski są tylko w liczniku. To jedyna trudność tego zadania — mianownik zostaje ujemny.
- Licznik: , a po zdjęciu kresek .
- Mianownik jest dany i wynosi — nie ma przy nim żadnych kresek, więc nic z nim nie robimy.
- Odpowiedź: B.
- Kontrola znakiem: licznik po zdjęciu kresek jest dodatni, mianownik jest ujemny, więc iloraz musi być ujemny. To od razu odrzuca odpowiedzi i , jeszcze zanim policzysz cokolwiek.
💡 Wskazówka: Sprawdź, dokąd sięgają kreski. Tutaj obejmują wyłącznie licznik, więc ujemny mianownik pozostaje ujemny i decyduje o znaku całego ułamka. To zadanie sprawdza właśnie tę czujność, a nie rachunek — sam rachunek to podzielone przez .
⚠ Odpowiedź , czyli — z pominięcia kresek w ogóle: . To najczęstsza pomyłka i jedyna, która daje „ładny” wynik, bo dwa minusy się znoszą. Warto zauważyć, że pozostałe dwie odpowiedzi, i , nie wychodzą z żadnej naturalnej pomyłki — a to sama w sobie wskazówka, że prawdziwa pułapka jest tylko jedna i jest nią .
Zadanie 5 (sierpień 2025)1 pkttrudniejsze
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
- Tu nie da się policzyć wnętrza kresek „na liczbę” — trzeba najpierw ustalić znak każdego z dwóch wyrażeń. A do tego wystarczy wiedzieć, gdzie na osi leży .
- Skoro , to . Pierwiastek z pięciu leży więc między a , czyli między obiema liczbami, które pojawiają się w zadaniu.
- Stąd jest ujemne — kreski je odwracają: .
- A jest dodatnie — kreski nic nie zmieniają: .
- Dodajemy i pierwiastki się skracają:
- Odpowiedź: C.
- Kontrola przybliżeniem: , więc pierwszy składnik to około , a drugi około . Suma wychodzi około ✓. Warto zrobić taki rachunek szacunkowy zawsze, gdy wynik jest liczbą wymierną, a w zadaniu występuje pierwiastek — bo to znaczy, że coś się miało skrócić, i przybliżenie natychmiast pokazuje, czy się skróciło dobrze.
- Kontrola przez odległości: to odległość od do , a — od do . Skoro leży między a , obie odległości składają się na całą drogę od do , czyli na . I to działa dla dowolnej liczby leżącej między a — pierwiastek z pięciu nie jest tu w niczym wyjątkowy.
💡 Wskazówka: Zanim ruszysz kreski, ustal znak każdego wyrażenia — a przy pierwiastku najprościej oszacować go między dwiema liczbami całkowitymi: leży między a , bo i . Dopiero mając znaki, zdejmujesz kreski: przy dodatnim nic się nie zmienia, przy ujemnym odwracasz cały nawias.
⚠ Odpowiedź , czyli — ze zdjęcia kresek z obu wyrażeń bez sprawdzania znaku: . Wynik wychodzi wtedy około , czyli mniejszy niż sam pierwszy składnik — a suma dwóch odległości nie może być mniejsza od jednej z nich. Odpowiedź , czyli , powstaje z odwrócenia niewłaściwego nawiasu: . Odpowiedź , czyli , bierze się z potraktowania jak .
Zadanie 6 (arkusz nieustalony)1 pktśrednie
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
- Zadanie jest zamknięte i pyta o liczbę całkowitą dodatnią, więc najszybciej po prostu sprawdzić kandydatów po kolei, zaczynając od najmniejszego. Rozwiązywanie nierówności nie jest tu konieczne.
- Dla : , a — nierówność nie jest spełniona.
- Dla : , a — spełniona ✓.
- Skoro odpada, a przechodzi, to jest najmniejszą taką liczbą.
- Odpowiedź: B.
- Kontrola rachunkiem, drugą drogą. Dla dodatniego wyrażenie jest dodatnie, więc kreski można od razu opuścić: , czyli . Najmniejsza liczba całkowita spełniająca ten warunek to ✓.
- Uwaga na całość rozwiązania nierówności: pełny zbiór to lub . Druga część nie zawiera żadnej liczby dodatniej, więc dla tego pytania nie ma znaczenia — ale warto wiedzieć, że istnieje, bo w zadaniu otwartym trzeba by ją wypisać.
💡 Wskazówka: Przy zadaniu zamkniętym z niewielkimi liczbami całkowitymi podstawianie jest szybsze niż rozwiązywanie. Wystarczy sprawdzić dwie pierwsze odpowiedzi: jeśli mniejsza nie przechodzi, a większa przechodzi, to masz wynik. Sprawdzać zaczynaj zawsze od najmniejszej, bo pytanie brzmi „najmniejsza”.
⚠ Odpowiedź , czyli — z policzenia i zaokrąglenia w dół. Przy warunku „nie mniejsze niż” zaokrągla się w górę: jest mniejsze od , więc nierówności nie spełnia. Odpowiedź , czyli , bierze się z zignorowania składnika . Odpowiedź spełnia nierówność, ale nie jest najmniejsza — to typowa pułapka na tych, którzy przestają szukać po znalezieniu pierwszej działającej liczby, nie sprawdziwszy mniejszych.
Zadanie 7 (maj 2011)1 pkttrudniejsze
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
- Nie trzeba rozwiązywać czterech nierówności. Wystarczy podstawić do każdej i sprawdzić, która wychodzi prawdziwa. Potrzebne jest tylko przybliżenie .
- A: , a warunek żąda więcej niż . Fałsz.
- B: , a warunek żąda mniej niż . Fałsz.
- C: , a warunek żąda nie więcej niż . Prawda ✓
- D: , a warunek żąda co najmniej . Fałsz.
- Odpowiedź: C.
- Kontrola drugim spojrzeniem — przez odległość, bez liczenia wszystkich czterech. Każda z tych nierówności mówi coś o odległości od pewnej liczby. Warunek znaczy „bliżej niż od jedynki”, czyli — a jest większe od . Warunek znaczy „nie bliżej niż od ”, czyli — a jest od mniejsze. Warunek wymagałby . Zostaje — i rzeczywiście dopuszcza wszystko aż do .
- Widać stąd, jak ustawiono to zadanie: granice czterech warunków wypadają w , i , a leży w przedziale między a . Cały ten przedział daje odpowiedź , więc nawet przybliżenie prowadzi do właściwej odpowiedzi — ale wyłącznie dlatego, że nierówność w jest ostra. Dla lewa strona warunku wynosi dokładnie , a warunek żąda *mniej* niż , więc jest fałszywy. Gdyby stało tam , liczba spełniałaby i naraz i zadanie przestałoby mieć jedną odpowiedź. To jest miejsce, w którym trzeba czytać znak nierówności, a nie tylko liczby.
💡 Wskazówka: Przy pytaniu „wskaż nierówność, którą spełnia liczba…” podstawiaj, nie rozwiązuj. Cztery podstawienia to cztery rachunki na liczbach; cztery rozwiązania to cztery rozbicia na przypadki. I czytaj znak nierówności równie uważnie jak liczby — tutaj to on decyduje o losie odpowiedzi .
⚠ Najgroźniejsza jest odpowiedź przy niedokładnym rachunku. Kto przyjmie , dostanie — czyli dokładnie granicę — a warunek żąda *mniej* niż . Równość to nie jest „mniej”, więc jest fałszywe; ale zapisane jako „ ✓” wygląda niewinnie. Drugi błąd to mylenie kierunku przy przechodzeniu na odległość: znaczy „blisko ”, a — „daleko od ”. Zamiana tych dwóch prowadzi prosto do odpowiedzi .
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. C | 2. A | 3. A | 4. B | 5. C | 6. B |
| 7. C |
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
8Pytania i odpowiedzi
Co to jest wartość bezwzględna?
To odległość liczby od zera na osi liczbowej, zapisywana dwiema pionowymi kreskami. i , bo obie liczby leżą pięć jednostek od zera — tylko po przeciwnych stronach. Odległość nigdy nie jest ujemna, więc wartość bezwzględna też nie.
Ile wynosi ?
. Kreski działają jak nawias: najpierw liczymy , a dopiero potem bierzemy odległość od zera, czyli . To co innego niż , gdzie najpierw bierzemy obie odległości, a potem odejmujemy — tam wychodzi .
Czy wartość bezwzględna może być ujemna?
Nie — zawsze, bo odległość ujemna nie istnieje. Ujemne może być natomiast całe wyrażenie, jeśli minus stoi przed kreskami: . Reguła dotyczy tego, co w środku, nie tego, co na zewnątrz.
Jak rozwiązać równanie ?
Ma dwa rozwiązania: oraz , bo obie liczby leżą pięć jednostek od zera. Zawsze, gdy po prawej stronie stoi liczba dodatnia, rozwiązania są dwa. Gdy stoi zero — jedno (), a gdy liczba ujemna — nie ma żadnego.
Jak policzyć odległość między dwiema liczbami na osi?
Odejmij je od siebie i weź wartość bezwzględną: . Kolejność nie ma znaczenia, bo . Odległość między a to .
Czy to to samo co ?
Nie. Dla i pierwsze wyrażenie daje , a drugie . Sumy nie wolno rozdzielać. Za to iloczyn — owszem: , bo tam znaki i tak znikają po obu stronach.
Czytaj dalej
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.