Strona głównaEgzamin ósmoklasisty — język polskiGramatyka i składnia na egzaminie ósmoklasisty

Gramatyka i składnia na egzaminie ósmoklasisty

Zadania gramatyczne są w arkuszu nieliczne, ale wyjątkowo przewidywalne. W 21 z 22 arkuszy jest ich 38 — razem 40 punktów, prawie zawsze po jednym za zadanie.

Dział: Egzamin ósmoklasisty — język polskiPoziom: klasa 8

1Zawsze na materiale z tekstu, nigdy w próżni

Zadanie gramatyczne w arkuszu nie brzmi „podaj części mowy”. Brzmi: w zdaniu wyjętym z tekstu, który uczeń przed chwilą czytał, podkreślony wyraz jest… i tu wybór między dwiema odpowiedziami, zamknięty formułą „Wybierz właściwą odpowiedź spośród podanych”.

To zmienia sposób przygotowania. Nie chodzi o wykucie definicji, tylko o rozpoznawanie kategorii w żywym zdaniu, często stylizowanym albo dziewiętnastowiecznym.

Konstrukcja też jest powtarzalna: dwa wybory po dwie odpowiedzi — A/B oraz C/D — i punkt tylko za obie trafione. To zadanie, w którym połowiczna wiedza daje zero.

2Co dokładnie się powtarza

Przegląd 38 zadań tej grupy pokazuje kilka wracających tematów.

Pięć tematów. To jest cała gramatyka, jakiej wymaga ten egzamin — i dlatego jest to najbardziej opłacalna do nauczenia grupa w arkuszu.

3Imiesłowowy równoważnik zdania — zadanie, które wraca

Jeden temat zasługuje na osobne omówienie, bo pojawia się w kilku arkuszach i w dwóch odmianach.

Odmiana pierwsza: rozpoznanie. Zdanie zawiera imiesłowowy równoważnik, a uczeń ma powiedzieć, czy przecinki go wydzielają albo czy w ogóle występuje.

Odmiana druga, trudniejsza: uczeń dostaje zdanie z błędem i ma wyjaśnić, na czym błąd polega. Reguła jest jedna i warto ją znać na pamięć: imiesłowowego równoważnika wolno użyć tylko wtedy, gdy oba człony mają tego samego wykonawcę czynności. Klasyczny kontrprzykład ze zdania egzaminacyjnego: kto inny się spieszył, a kto inny odjechał.

4Bez PDF-a niektórych zadań nie da się rozwiązać

To ostrzeżenie dotyczy tej grupy najmocniej. Zadania gramatyczne prawie zawsze odnoszą się do „podkreślonego wyrazu”, a podkreślenia nie ma w żadnej tekstowej kopii arkusza.

W jednym z arkuszy zdanie zawiera dwa przysłówki i oba pełnią funkcję okolicznika — poprawnej odpowiedzi nie da się wskazać bez wiedzy, który z nich jest podkreślony. W innym podkreślony jest jednoliterowy wyraz, spójnik, którego w zapisie tekstowym w ogóle nie widać.

W naszym zbiorze przy każdym takim zadaniu odnotowaliśmy, który wyraz jest podkreślony — łącznie w 26 zadaniach całego korpusu.

5Przykłady krok po kroku

Trzy zadania gramatyczne z arkuszy — po jednym z najczęstszych typów.

Przykład 1 Część mowy i funkcja składniowa naraz

termin dodatkowy 2019, zadanie 7. (1 pkt)

  1. W zdaniu z fragmentu lektury podkreślony jest jeden wyraz.
  2. Uczeń wybiera, jaką jest częścią mowy (A albo B) i jaką pełni funkcję (C albo D).
  3. Punkt przysługuje tylko za obie odpowiedzi poprawne.

Odpowiedź: Podkreślony wyraz jest rzeczownikiem w funkcji podmiotu. Wariant „przymiotnik” jest kuszący, bo wyraz ma przymiotnikową końcówkę — o rozstrzygnięciu decyduje funkcja w zdaniu, nie kształt słowa.

Przykład 2 Rozpoznanie zdania nadrzędnego

arkusz próbny 2024, zadanie 9. (1 pkt)

  1. Dwa stwierdzenia o budowie wypowiedzeń trzeba ocenić jako prawdziwe albo fałszywe.
  2. W drugim podkreślono fragment zdania złożonego i twierdzi się, że jest to zdanie nadrzędne.
  3. Podkreślony fragment zaczyna się od spójnika „kiedy” — to zdanie okolicznikowe czasu, czyli podrzędne.

Odpowiedź: Prawda, fałsz. Zadanie sprawdza jedną rzecz: czy uczeń umie odróżnić zdanie nadrzędne od podrzędnego po funkcji, a nie po kolejności w wypowiedzeniu.

Przykład 3 Który spójnik zmieni sens

arkusz próbny 2026, zadanie 9. (1 pkt)

  1. Uczeń dostaje wypowiedzenie ze spójnikiem i cztery wyrazy do wyboru.
  2. Trzy z nich są synonimami wyjściowego spójnika — wszystkie wyrażają wynikanie.
  3. Czwarty wprowadza przyzwolenie.

Odpowiedź: Poprawna odpowiedź to ten czwarty. Zadanie sprawdza funkcję spójnika w zdaniu, a nie jego znaczenie słownikowe — i to rozróżnienie jest w tej grupie kluczowe.

6Najczęstsze błędy

Trzy błędy, które w tej grupie kosztują cały punkt naraz.

Rozpoznawanie części mowy po końcówce

Skąd się bierze: Wyraz zakończony na -ny wygląda na przymiotnik, na -ie na przysłówek. W tekstach literackich, zwłaszcza dawnych, taka heurystyka zawodzi — rzeczowniki bywają utworzone od przymiotników i zachowują ich odmianę.

Jak zrobić dobrze: Sprawdź, o co można zapytać: kto? co? to rzeczownik, jaki? to przymiotnik, jak? to przysłówek. Pytanie rozstrzyga tam, gdzie końcówka myli.

Wybranie jednej odpowiedzi z dwóch wymaganych

Skąd się bierze: Zadania typu A/B oraz C/D wyglądają jak dwa osobne pytania, więc uczeń zaznacza to, czego jest pewny, i zostawia drugie. Punkt jest jednak jeden i przysługuje wyłącznie za komplet.

Jak zrobić dobrze: Zawsze zaznaczaj oba pola, nawet gdy drugie jest zgadywaniem. Przy dwóch wariantach szansa wynosi połowę, a niezaznaczenie daje zero na pewno.

Używanie imiesłowowego równoważnika bez sprawdzenia wykonawcy

Skąd się bierze: To błąd, który uczniowie popełniają nie tylko w zadaniu o nim, ale i we własnych wypracowaniach. Konstrukcja brzmi dorośle, więc kusi.

Jak zrobić dobrze: Przed użyciem sprawdź: czy ten sam ktoś wykonuje obie czynności? Jeśli nie — rozbij na dwa zdania. W wypracowaniu za taki błąd traci się punkty w kryterium poprawności językowej.

7Pytania i odpowiedzi

Jaka gramatyka jest na egzaminie ósmoklasisty z polskiego?

W zbadanych arkuszach powtarza się pięć tematów: części mowy wraz z funkcją składniową, rodzaje wypowiedzeń, imiesłowy, spójniki i zaimki. To 38 zadań za 40 punktów.

Ile punktów można stracić na gramatyce?

Bezpośrednio niewiele — około 1,9 punktu na arkusz. Pośrednio znacznie więcej, bo błędy składniowe i imiesłowowe obniżają ocenę wypracowania w kryterium poprawności językowej.

Kiedy wolno użyć imiesłowowego równoważnika zdania?

Tylko wtedy, gdy oba człony wypowiedzenia mają tego samego wykonawcę czynności. Jeśli kto inny wykonuje czynność w części imiesłowowej, a kto inny w głównej, konstrukcja jest błędna — i to właśnie sprawdza jedno z zadań w arkuszach.

Dlaczego zadania gramatyczne wymagają oryginalnego arkusza PDF?

Bo odnoszą się do „podkreślonego wyrazu”, a podkreślenia giną w kopiach tekstowych. W jednym z arkuszy zdanie zawiera dwa wyrazy tej samej części mowy i tylko podkreślenie rozstrzyga, o który chodzi.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-03. Tekst redakcji „Nie każ mu liczyć”.