Strona głównaGeometriaOkrąg i koło — czym się różnią

Okrąg i koło — czym się różnią

W potocznej polszczyźnie „koło” i „okrąg” znaczą to samo — i to jest dokładnie ten nawyk, który w matematyce kosztuje punkty. Okrąg to sama linia, koło to linia razem z wnętrzem. Z tej jednej różnicy wynika wszystko inne: dlaczego okrąg ma długość, a koło pole, i dlaczego wzory są dwa, a nie jeden.

Dział: GeometriaPoziom: klasy 4–8Zadań z matury: 5

Przejdź od razu do zadań (5) ↓

1Linia i powierzchnia

Najprościej pokazać to na przedmiotach, które dziecko zna.

okrągkoło
czym jestlinia — zbiór punktów w równej odległości od środkapowierzchnia — linia razem z całym wnętrzem
co madługośćpole
z życiaobręcz, felga, ramka lustramoneta, naleśnik, tarcza zegara
czy środek należynie — środek leży wewnątrz, ale nie na okręgutak

Ostatni wiersz bywa niespodzianką: środek okręgu nie jest jego punktem. Okrąg to wyłącznie punkty odległe od środka o promień, a środek jest od siebie odległy o zero.

Jak to powiedzieć dziecku

„Okrąg to obręcz, koło to moneta.”

Obręcz można obwiązać sznurkiem — mierzy się jej długość. Monetę można pomalować — mierzy się jej pole. Tego jednego zdania wystarcza zwykle na cały rozdział.

Gdy zadanie mówi „narysuj okrąg”, ma powstać sama linia. „Zamaluj koło” znaczy: linia i wszystko w środku. Te dwa polecenia bywają w jednym zadaniu obok siebie i różnią się właśnie tym.

2Słownik: promień, średnica, cięciwa

Te trzy nazwy pojawiają się już w klasach IV–VI i podstawa programowa wymienia je wprost — uczeń ma je wskazywać na rysunku i rysować.

d=2rr=d2d = 2r \qquad r = \frac{d}{2}

Zależność między nimi bywa źródłem połowy błędów w tym dziale, bo wzory jednych podręczników korzystają z promienia, a innych ze średnicy.

Warto zauważyć hierarchię: średnica jest szczególnym przypadkiem cięciwy — tą najdłuższą z możliwych. Każda średnica jest cięciwą, ale nie każda cięciwa jest średnicą. To ta sama konstrukcja myślowa co „każdy kwadrat jest rombem”, więc warto ją nazwać po imieniu.

Do tego dochodzą dwie nazwy, które w podstawie programowej szkoły podstawowej nie występują: łuk (fragment okręgu) i wycinek (fragment koła, jak kawałek pizzy). Warto je znać, bo pojawiają się w podręcznikach i zadaniach dodatkowych, ale liczenie ich długości i pola zaczyna się dopiero w szkole ponadpodstawowej.

3Dwa wzory, dwa różne pytania

Skoro okrąg jest linią, a koło powierzchnią, to każde z nich mierzy się inaczej — i stąd biorą się dwa wzory, których uczniowie najczęściej nie rozróżniają.

L=2πr=πdP=πr2L = 2\pi \textcolor{#16A06A}{r} = \pi \textcolor{#16A06A}{d} \qquad\qquad P = \pi \textcolor{#E0453A}{r}^2
pytanieczego dotyczywzórjednostka
jak długa jest liniaokręguL=2πrL = 2\pi rcm, m — zwykła
ile powierzchni zajmujekołaP=πr2P = \pi r^2cm², m² — kwadratowa

Jednostka jest najszybszą kontrolą. Jeśli zadanie pyta o pole, a w odpowiedzi wyszły centymetry bez kwadratu, użyto złego wzoru. Działa to w obie strony i nie wymaga żadnego rachunku.

A co z „obwodem koła”? To nie jest błąd

Podręczniki i zadania egzaminacyjne mówią „obwód koła” równie często jak „długość okręgu” — i po lekturze tej strony może to wyglądać na pomyłkę. Nie jest.

Obwód koła to długość okręgu, który je ogranicza. Koło ma brzeg, a ten brzeg jest okręgiem; jego długość liczy się tym samym wzorem L=2πrL = 2\pi r.

Rozróżnienie okrąg–koło dotyczy więc figur, a nie tego, czego wolno mierzyć. Koło ma i pole, i obwód — tak jak prostokąt. Okrąg, będąc samą linią, ma wyłącznie długość, bo nie ma czego wypełnić.

W zadaniu liczy się jedno pytanie: czy pytają o brzeg, czy o powierzchnię. „Obwód koła” i „długość okręgu” to pytanie o brzeg; „pole koła” — o powierzchnię.

Druga różnica jest w tym, jak zmienia się wynik. Gdy promień rośnie dwukrotnie, długość okręgu też rośnie dwukrotnie — ale pole koła rośnie czterokrotnie, bo promień jest w kwadracie. To jedna z ulubionych pułapek autorów zadań.

Każdemu z tych dwóch wzorów poświęcam osobną stronę z zadaniami: pole koła oraz — dla fragmentów — pole wycinka koła i długość łuku. O samej liczbie π\pi i o tym, skąd bierze się wzór na długość okręgu, piszę przy obwodach figur. W szkole przyjmuje się zwykle π3,14\pi \approx 3{,}14, a w wynikach zostawia się π\pi w postaci niedokończonej — na przykład 25π25\pi.

4Pierścień kołowy

Obowiązująca podstawa programowa pierścienia kołowego już nie wymienia. Dział XIV „Długość okręgu i pole koła” liczy dziś cztery punkty i wszystkie dotyczą przeliczania w obie strony: długość okręgu i pole koła z promienia albo ze średnicy oraz promień i średnica z długości albo z pola. Pierścień stał w pierwotnym brzmieniu podstawy z 2017 roku jako punkt 5 i wypadł przy jej odchudzeniu, razem z dwoma ostatnimi działami. Pozostał natomiast stałym gościem podręczników i zbiorów zadań — bo powstaje wprost z różnicy dwóch pól koła i niczego nowego nie wymaga.

Pierścień kołowy powstaje z dwóch kół o wspólnym środku, gdy z większego wytniemy mniejsze. Tak wygląda podkładka, opona widziana z boku albo płyta CD.

P=πR2πr2=π(R2r2)P = \pi R^2 - \pi r^2 = \pi (R^2 - r^2)

gdzie RR to promień większego koła, a rr — mniejszego. Druga postać jest wygodniejsza rachunkowo, bo mnożenie przez π\pi wykonuje się raz, a nie dwa razy.

Uwaga na kolejność: najpierw podnosimy do kwadratu, potem odejmujemy. Odjęcie promieni przed potęgowaniem daje zupełnie inną liczbę, bo (Rr)2(R - r)^2 to nie to samo co R2r2R^2 - r^2.

Praktycznie każde zadanie o pierścieniu jest zadaniem o różnicy pól. Jeśli zamiast promieni podano średnice, trzeba je najpierw podzielić przez dwa — i to najczęstsze miejsce, w którym rachunek się psuje.

5W której klasie i co na egzaminie

Ten dział rozkłada się na dwa etapy i warto wiedzieć, gdzie przebiega granica.

klasyczego się wymagagdzie w podstawie
IV–VIrozpoznawanie koła i okręgu, wskazywanie i rysowanie cięciwy, średnicy i promieniadział IX, pkt 6–7
VII–VIIIdługość okręgu, pole koła, liczenie w obie stronydział XIV, pkt 1–5

W klasach IV–VI nie liczy się ani długości okręgu, ani pola koła — wymaga się rozpoznawania figur i ich elementów. Wzory z π\pi przychodzą dopiero w klasie siódmej albo ósmej.

Rzecz, o której warto wiedzieć przed egzaminem

W warunkach realizacji podstawy programowej stoi zdanie, które bywa cytowane w wersji nieaktualnej. Dziś brzmi ono: „Dział XV podstawy programowej w zakresie przedmiotu matematyka dla klas VII i VIII może zostać zrealizowany po egzaminie ósmoklasisty” — liczba pojedyncza, jeden dział, i jest nim XV, czyli Symetrie.

Krąży natomiast starsza wersja, mówiąca o działach XIV–XVII. Pochodzi ona z pierwotnego brzmienia podstawy z 2017 roku, kiedy dział XIV rzeczywiście był nią objęty, a po Symetriach szły jeszcze Zaawansowane metody zliczania i Rachunek prawdopodobieństwa. Tych dwóch działów w obowiązującej podstawie już nie ma, więc i zakres klauzuli się zawęził.

Wniosek praktyczny: dział XIV, czyli długość okręgu i pole koła, tej klauzuli nie obejmuje. Przy powtórkach traktuj te wzory jak zwykły materiał klas VII–VIII, a nie jak temat, który wolno odłożyć na po egzaminie.

W liceum ten sam temat wraca szerzej: dochodzą łuk, wycinek koła, kąt środkowy i wpisany oraz miara łukowa kąta. Rozróżnienie okrąg–koło jest wtedy zakładane jako oczywiste, więc warto je mieć ugruntowane wcześniej.

6Przykłady krok po kroku

Trzy przykłady: oba wzory dla tego samego promienia, rachunek wstecz i pierścień.

Przykład 1 Ten sam promień, dwa różne pytania

Dla promienia 1111 cm oblicz długość okręgu i pole koła. Przyjmij π3,14\pi \approx 3{,}14.

  1. Długość okręgu — pytanie o linię: L=2πr=2π11=22πL = 2\pi r = 2 \cdot \pi \cdot 11 = 22\pi cm.
  2. Przybliżenie: 223,14=69,0822 \cdot 3{,}14 = 69{,}08 cm.
  3. Pole koła — pytanie o powierzchnię: P=πr2=π112=121πP = \pi r^2 = \pi \cdot 11^2 = 121\pi cm².
  4. Przybliżenie: 1213,14=379,94121 \cdot 3{,}14 = 379{,}94 cm².
  5. Kontrola jednostek: długość w cm, pole w cm² ✓ Gdyby wyszło odwrotnie, wzory byłyby zamienione.
  6. Kontrola sensu: koło o promieniu 1111 mieści się w kwadracie o boku 2222, który ma pole 484484 cm² — a 379,94379{,}94 jest od tego mniejsze ✓

Odpowiedź: L=22π69,08L = 22\pi \approx 69{,}08 cm, P=121π379,94P = 121\pi \approx 379{,}94 cm²

Kontrola kwadratem działa zawsze: koło mieści się w kwadracie o boku równym średnicy, więc jego pole musi być od kwadratowego mniejsze. O ile dokładnie mniejsze — i dlaczego ten stosunek nie zależy od rozmiaru — liczę na stronie o polu koła; tutaj wystarcza sam kierunek nierówności.

Przykład 2 Promień z długości okręgu

Długość okręgu wynosi 26π26\pi cm. Oblicz promień i średnicę tego okręgu.

  1. Korzystam ze wzoru L=2πrL = 2\pi r i podstawiam: 26π=2πr26\pi = 2\pi r.
  2. Dzielę obie strony przez 2π2\pi: r=26π2π=13r = \frac{26\pi}{2\pi} = 13 cm.
  3. Średnica to dwa promienie: d=213=26d = 2 \cdot 13 = 26 cm.
  4. Zwróć uwagę na zbieżność, która nie jest przypadkiem: liczba przy π\pi w długości okręgu jest równa średnicy, bo L=πdL = \pi d.
  5. Kontrola wstecz: promień 1313 daje długość 2π13=26π2\pi \cdot 13 = 26\pi
  6. Kontrola drugim wzorem: L=πd=π26=26πL = \pi d = \pi \cdot 26 = 26\pi ✓ — oba wzory na długość dają to samo.

Odpowiedź: r=13r = 13 cm, d=26d = 26 cm

Gdy dane zawierają π\pi, warto go nie zamieniać na 3,143{,}14 do samego końca — tutaj π\pi skróciło się w dzieleniu i rachunek zrobił się natychmiastowy. Wcześniejsze zaokrąglenie tylko by go utrudniło. Pole tego koła liczę na stronie o polu koła — tutaj pytanie dotyczy okręgu, więc kończę na jego wymiarach.

Przykład 3 Pole pierścienia

Pierścień kołowy tworzą okręgi o promieniach 55 cm i 33 cm. Oblicz jego pole.

  1. Pierścień to różnica dwóch kół, więc P=πR2πr2P = \pi R^2 - \pi r^2.
  2. Wyłączam π\pi przed nawias, żeby mnożyć raz: P=π(R2r2)P = \pi (R^2 - r^2).
  3. Najpierw kwadraty: 52=255^2 = 25 oraz 32=93^2 = 9.
  4. Teraz różnica: 259=1625 - 9 = 16.
  5. Zatem P=16πP = 16\pi cm², czyli około 163,14=50,2416 \cdot 3{,}14 = 50{,}24 cm².
  6. Kontrola sensu: pierścień musi mieć pole mniejsze od całego dużego koła, czyli od 25π25\pi — i rzeczywiście 16π<25π16\pi < 25\pi

Odpowiedź: P=16πP = 16\pi cm²

Zwróć uwagę na kolejność: 259=1625 - 9 = 16, ale (53)2=4(5 - 3)^2 = 4. Odjęcie promieni przed podniesieniem do kwadratu dałoby 4π4\pi zamiast 16π16\pi — wynik czterokrotnie za mały.

7Najczęstsze błędy

Cztery błędy — pierwszy jest wprost skutkiem tego, że w mowie potocznej oba słowa znaczą to samo.

Mylenie okręgu z kołem

Skąd się bierze: Uczeń czyta „oblicz pole koła”, ale w głowie ma słowo „okrąg” i podstawia 2πr2\pi r. Wynik jest liczbowo inny i ma złą jednostkę, a mimo to bywa oddawany, bo rachunek sam w sobie się zgadza.

Jak zrobić dobrze: Przed podstawieniem zapytaj: linia czy powierzchnia? Długość dotyczy okręgu, pole — koła. Kontrolą końcową niech będzie jednostka: pole zawsze w cm², nigdy w cm.

Podstawienie średnicy zamiast promienia

Skąd się bierze: Zadanie podaje średnicę 1010 cm, a uczeń wstawia 1010 do wzoru P=πr2P = \pi r^2 i dostaje 100π100\pi zamiast 25π25\pi — wynik czterokrotnie za duży. Przy długości okręgu błąd jest dwukrotny, więc mniej rzuca się w oczy.

Jak zrobić dobrze: Podkreśl w treści, czy podano rr, czy dd, i jeśli to średnica — od razu podziel przez dwa, zanim cokolwiek podstawisz. Zapisanie „r=5r = 5 cm” osobną linijką kosztuje sekundę i eliminuje ten błąd.

Odejmowanie promieni w pierścieniu przed potęgowaniem

Skąd się bierze: Uczeń liczy (Rr)2(R - r)^2 zamiast R2r2R^2 - r^2, bo tak wygląda krócej. To dwie różne liczby: dla 55 i 33 pierwsza daje 44, a druga 1616 — wynik czterokrotnie za mały.

Jak zrobić dobrze: Trzymaj kolejność: najpierw kwadraty, potem odejmowanie. Wyłączenie π\pi przed nawias jest dozwolone i wygodne, ale kwadraty muszą zostać w środku, każdy osobno.

Zaokrąglanie π na starcie

Skąd się bierze: Zamiana π\pi na 3,143{,}14 w pierwszym kroku psuje dwie rzeczy naraz: rachunek robi się trudniejszy, a π\pi nie może się już skrócić tam, gdzie by mogło. Dodatkowo błąd zaokrąglenia narasta przy każdym kolejnym działaniu.

Jak zrobić dobrze: Prowadź cały rachunek z symbolem π\pi i zostaw wynik w postaci 25π25\pi. Przybliżenie licz na końcu i tylko wtedy, gdy zadanie wprost o nie prosi.

Zadania maturalne — okrąg i koło

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane. Czerwoneto, co z tego wynika. Trzy wzory i jedna obserwacja. Wycinek koła o kącie środkowym α\alpha to zawsze ułamek α360\tfrac{\alpha}{360^\circ} całego koła — tak samo dla łuku (α3602πr\tfrac{\alpha}{360^\circ} \cdot 2\pi r), jak i dla pola (α360πr2\tfrac{\alpha}{360^\circ} \cdot \pi r^2). Uwaga: obwód wycinka to łuk plus dwa promienie, bo wycinek jest figurą domkniętą. A obserwacja dotyczy dwóch okręgów: zdanie „mniejszy okrąg przechodzi przez środek większego” znaczy dokładnie tyle, że środek większego leży na mniejszym okręgu — więc odległość środków równa się promieniowi mniejszego, a promień większego nie wchodzi do rachunku w ogóle.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 5 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 5 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (sierpień 2023)1 pktśrednie

Koło ma promień równy 33. Obwód wycinka tego koła o kącie środkowym 3030^\circ jest równy
  • A. 34π\tfrac34 \pi
  • B. 12π\tfrac12 \pi
  • C. 34π+6\tfrac34 \pi + 6
  • D. 12π+6\tfrac12 \pi + 6
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Podkreślone słowo obwód jest tu najważniejsze. Wycinek koła to figura domknięta trzema liniami: łukiem i dwoma promieniami — a obwód to długość całego brzegu.
  2. Najpierw łuk. Kąt 30\textcolor{#16A06A}{30^\circ} to 30360=112\tfrac{\textcolor{#16A06A}{30}}{360} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{1}{12}} pełnego kąta, więc łuk jest dwunastą częścią całego okręgu:
  3. =1122π3=π2\ell = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{1}{12}} \cdot 2\pi \cdot \textcolor{#16A06A}{3} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{\pi}{2}}
  4. Teraz dwa promienie: 23=62 \cdot \textcolor{#16A06A}{3} = \textcolor{#E0453A}{6}.
  5. Obwoˊd=π2+6\text{Obwód} = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{\pi}{2}} + \textcolor{#E0453A}{6}
  6. Odpowiedź: D.
  7. Kontrola rzędem wielkości: π21,57\tfrac{\pi}{2} \approx 1{,}57, więc obwód to około 7,67{,}6. Sam łuk to niecałe 1,61{,}6 — czyli mniej niż jeden promień. To ma sens: przy kącie 3030^\circ łuk jest krótki, a brzeg wycinka składa się głównie z dwóch prostych odcinków.
  8. Skąd bierze się odpowiedź AA: 34π\tfrac34\pi to pole tego wycinka, czyli 112π32\tfrac{1}{12} \cdot \pi \cdot 3^2. Zadanie pyta o obwód, a nie o pole — i obie te liczby są wśród odpowiedzi.

💡 Wskazówka: Przy wycinku zawsze zapisz osobno: łuk i dwa promienie. Najczęstszy błąd to podanie samego łuku, bo „obwód koła” kojarzy się z okręgiem, który promieni nie ma. Wycinek to nie koło — jego brzeg zawiera dwa odcinki proste.

⚠ Odpowiedź BB, czyli 12π\tfrac12\pi — sam łuk, bez doliczenia dwóch promieni. Odpowiedź AA, czyli 34π\tfrac34\pi, to pole wycinka, a nie obwód: te same dane, inne pytanie. Odpowiedź CC łączy oba błędy — dodaje dwa promienie do pola zamiast do łuku, więc sumuje wielkości w różnych jednostkach.

Zadanie 2 (grudzień 2022)1 pktśrednie

Dany jest kwadrat ABCDABCD o boku długości 88. Z wierzchołka AA zakreślono koło o promieniu równym długości boku kwadratu.

Pole powierzchni części wspólnej koła i kwadratu jest równe
Kwadrat ABCD o boku 8 i kolo o srodku A i promieniu 888ABCD
  • A. 16π16\pi
  • B. 8π8\pi
  • C. 42π4\sqrt{2}\pi
  • D. 162π16\sqrt{2}\pi
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Zacznijmy od ustalenia, jaki kształt ma część wspólna — bo to jest cała treść tego zadania; sam rachunek jest potem jednolinijkowy.
  2. Środek koła leży w wierzchołku AA, a w wierzchołku kwadratu schodzą się dwa boki pod kątem 90\textcolor{#16A06A}{90^\circ}. Część koła leżąca wewnątrz kwadratu jest więc wycinkiem o kącie środkowym 90\textcolor{#16A06A}{90^\circ}, czyli ćwiartką koła.
  3. Trzeba jeszcze sprawdzić, czy ta ćwiartka na pewno mieści się w kwadracie: promień równa się bokowi, więc łuk przechodzi dokładnie przez BB i DD i nigdzie nie wychodzi poza kwadrat ✓
  4. P=14π82=14π64=16πP = \textcolor{#E0453A}{\tfrac14} \cdot \pi \cdot \textcolor{#16A06A}{8}^2 = \textcolor{#E0453A}{\tfrac14} \cdot \pi \cdot 64 = \textcolor{#E0453A}{16\pi}
  5. Odpowiedź: A.
  6. Kontrola rzędem wielkości: 16π50,316\pi \approx 50{,}3, a pole całego kwadratu to 6464. Część wspólna musi być mniejsza od kwadratu i mniejsza od koła (64π20164\pi \approx 201) — obie nierówności są spełnione, a stosunek 50,3640,79\tfrac{50{,}3}{64} \approx 0{,}79 zgadza się z tym, co widać na rysunku: ćwiartka koła zajmuje wyraźnie większość kwadratu, ale nie cały.
  7. Uwaga o przerywanym odcinku na rysunku: to promień o długości 88, a nie przekątna kwadratu. Przekątna miałaby długość 8211,38\sqrt2 \approx 11{,}3 i wychodziłaby poza okrąg — dlatego odcinek kończy się na łuku, w środku kwadratu.

💡 Wskazówka: Najpierw nazwij figurę, potem licz. Gdy środek koła siedzi w wierzchołku kąta prostego, część wspólna jest ćwiartką koła — pod warunkiem, że promień nie jest większy od boków. Tu promień równa się bokowi, czyli jest to przypadek graniczny i wciąż dokładnie ćwiartka.

⚠ Odpowiedź BB, czyli 8π8\pi — wzięcie ósmej części koła zamiast czwartej, najczęściej z pomylenia kąta 9090^\circ z 4545^\circ zasugerowanym przez przerywany odcinek. Odpowiedzi CC i DD zawierają 2\sqrt2, który do tego zadania w ogóle nie wchodzi: pierwiastek z dwóch pojawiłby się, gdyby promieniem była przekątna kwadratu — a nią nie jest. Obecność 2\sqrt2 w odpowiedzi jest tu sygnałem, że ktoś użył nie tej długości.

Zadanie 3 (maj 2021)1 pkttrudniejsze

Pole figury F1F_1 złożonej z dwóch stycznych zewnętrznie kół o promieniach 11 i 33 jest równe polu figury F2F_2 złożonej z dwóch stycznych zewnętrznie kół o promieniach długości rr.

Długość rr promienia jest równa
  • A. 3\sqrt{3}
  • B. 22
  • C. 5\sqrt{5}
  • D. 33
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Styczność kół nie ma tu żadnego znaczenia rachunkowego — koła się nie nakładają, więc pole figury to po prostu suma pól obu kół. Słowo „styczne” gwarantuje tylko, że nic się nie liczy dwa razy.
  2. Pole F1F_1: π12+π32=π+9π=10π\pi \cdot \textcolor{#16A06A}{1}^2 + \pi \cdot \textcolor{#16A06A}{3}^2 = \pi + 9\pi = \textcolor{#E0453A}{10\pi}
  3. Pole F2F_2: dwa jednakowe koła, czyli 2πr22\pi r^2.
  4. Przyrównujemy i dzielimy obie strony przez π\pi:
  5. 2r2=10r2=5r=52r^2 = \textcolor{#E0453A}{10} \quad\Longrightarrow\quad r^2 = \textcolor{#E0453A}{5} \quad\Longrightarrow\quad r = \textcolor{#E0453A}{\sqrt5}
  6. Odpowiedź: C.
  7. Kontrola „do przodu”: 2π(5)2=2π5=10π2\pi(\sqrt5)^2 = 2\pi \cdot 5 = 10\pi ✓ — tyle samo, co pole F1F_1.
  8. Kontrola oszacowaniem, która odsiewa dwie odpowiedzi bez rachunku. Liczba rr spełnia r2=12+322r^2 = \tfrac{1^2 + 3^2}{2}, czyli jest średnią kwadratową promieni 11 i 33. Średnia kwadratowa dwóch różnych liczb jest zawsze większa od ich średniej arytmetycznej, a ta wynosi tu 22. Zatem r>2r > 2 — co wyklucza odpowiedzi AA (1,73\approx 1{,}73) i BB. Musi też być r<3r < 3, bo inaczej F2F_2 byłoby większe od F1F_1; odpada więc i DD.

💡 Wskazówka: Przy równości pól zawsze podziel obie strony przez π\pi — zostaną same kwadraty promieni i rachunek robi się jednolinijkowy. I pamiętaj, że przy sumowaniu pól kół dodają się kwadraty promieni, a nie promienie: dlatego szukana liczba nie jest średnią 11 i 33.

⚠ Odpowiedź BB, czyli 22 — uśrednienie samych promieni: 1+32\tfrac{1+3}{2}. Wtedy pole F2F_2 wyniosłoby 8π8\pi, czyli o dwie dziesiąte mniej niż trzeba. Ten sam wynik daje przyrównanie obwodów zamiast pól, bo obwody zależą od promienia liniowo: 2π1+2π3=8π=22π22\pi \cdot 1 + 2\pi \cdot 3 = 8\pi = 2 \cdot 2\pi \cdot 2. Odpowiedź DD, czyli 33, to po prostu większy z podanych promieni.

Zadanie 4 (grudzień 2013)1 pktśrednie

Dane są dwa okręgi o promieniach 1010 i 1515. Mniejszy okrąg przechodzi przez środek większego okręgu. Odległość między środkami tych okręgów jest równa
  • A. 2,52{,}5
  • B. 55
  • C. 1010
  • D. 12,512{,}5
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Całe zadanie kryje się w jednym zdaniu treści. „Mniejszy okrąg przechodzi przez środek większego” znaczy, że środek większego okręgu leży na mniejszym okręgu.
  2. A punkt leżący na okręgu jest oddalony od jego środka dokładnie o promień tego okręgu.
  3. Szukana odległość to więc promień mniejszego okręgu, czyli 10\textcolor{#E0453A}{10}.
  4. Odpowiedź: C.
  5. Kontrola sensem: gdyby odległość środków była mniejsza niż 1010, środek większego okręgu leżałby wewnątrz mniejszego koła, a nie na jego brzegu; gdyby większa — na zewnątrz. Tylko 1010 daje położenie opisane w treści.
  6. Warto zauważyć rzecz, która w zadaniach maturalnych zdarza się rzadko: promień 1515 nie jest do niczego potrzebny. Służy wyłącznie do tego, żeby wiadomo było, który okrąg jest „mniejszy”. Wszystkie trzy błędne odpowiedzi powstają właśnie z prób wciągnięcia go do rachunku: 1510=515 - 10 = 5, 15102=2,5\tfrac{15-10}{2} = 2{,}5 oraz 15+102=12,5\tfrac{15+10}{2} = 12{,}5.

💡 Wskazówka: Przeczytaj zdanie o wzajemnym położeniu dosłownie i przetłumacz je na jedno zdanie o odległości. „Okrąg przechodzi przez punkt” zawsze znaczy „ten punkt jest oddalony od środka o promień” — i bardzo często to już jest cała odpowiedź.

⚠ Wszystkie trzy dystraktory to działania na obu promieniach: różnica (55), połowa różnicy (2,52{,}5) i średnia (12,512{,}5). Odruch „skoro dane są dwie liczby, to trzeba je jakoś połączyć” jest tu wprost wykorzystany przez autora zadania. Sprawdzianem jest pytanie: na którym okręgu leży punkt, o który chodzi? Odpowiedź na nie wskazuje jeden promień i tylko jego.

Zadanie 5 (marzec 2012)1 pktłatwe

Dane są dwa okręgi o promieniach 1212 i 1717. Mniejszy okrąg przechodzi przez środek większego okręgu. Odległość między środkami tych okręgów jest równa
  • A. 55
  • B. 1212
  • C. 1717
  • D. 2929
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. To dokładnie to samo zadanie co poprzednie, z innymi liczbami — i warto je rozwiązać, żeby sprawdzić, czy wniosek naprawdę się utrwalił.
  2. Środek większego okręgu leży na mniejszym okręgu, więc jego odległość od środka mniejszego równa się promieniowi mniejszego, czyli 12\textcolor{#E0453A}{12}.
  3. Odpowiedź: B.
  4. Kontrola: promień 17\textcolor{#16A06A}{17} znowu nie wchodzi do rachunku. Cztery podane odpowiedzi to kolejno różnica promieni (55), mniejszy promień (1212), większy promień (1717) i ich suma (2929) — czyli wszystkie cztery „naturalne” liczby, jakie da się z dwóch danych ułożyć. Poprawna jest ta, której nie podpowiada żadne działanie.
  5. Zestawienie obu zadań pokazuje, na czym polega ich trudność. Nie na rachunku — rachunku tu nie ma w ogóle — tylko na tym, żeby oprzeć się podpowiedzi płynącej z listy odpowiedzi. Sesje dzieli prawie dwa lata, a zadanie jest to samo.

💡 Wskazówka: Jeśli rozwiązałeś poprzednie zadanie, to tutaj nie ma czego liczyć — odpowiedzią jest promień mniejszego okręgu. Jeśli mimo to sięgasz po drugą liczbę, zatrzymaj się i zapytaj, do czego miałaby posłużyć.

⚠ Odpowiedź AA, czyli 55 — różnica promieni, najczęstszy odruch przy dwóch danych liczbach. Odpowiedź CC, czyli 1717, to promień większego okręgu: pomylenie, który z dwóch okręgów przechodzi przez czyj środek. Odpowiedź DD, czyli 2929, to suma promieni — odległość środków dwóch okręgów stycznych zewnętrznie, czyli poprawna odpowiedź na zupełnie inne pytanie.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. D2. A3. C4. C5. B

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

8Pytania i odpowiedzi

Czym różni się okrąg od koła?

Okrąg to sama linia — zbiór punktów odległych od środka o promień. Koło to ta linia razem z całym wnętrzem, czyli powierzchnia. Dlatego okrąg ma długość mierzoną w centymetrach, a koło pole mierzone w centymetrach kwadratowych.

Czy środek należy do okręgu?

Nie. Okrąg tworzą wyłącznie punkty odległe od środka dokładnie o promień, a środek jest od siebie odległy o zero. Do koła środek natomiast należy, bo koło obejmuje całe wnętrze.

Czy koło ma obwód, skoro obwód dotyczy okręgu?

Ma. Obwód koła to długość okręgu, który je ogranicza — koło jest powierzchnią, ale ma brzeg, a tym brzegiem jest okrąg. Liczy się go wzorem L=2πrL = 2\pi r, tym samym co długość okręgu. Sformułowanie „obwód koła” w zadaniu nie jest więc błędem; pyta o brzeg, a nie o powierzchnię.

Jaki jest wzór na długość okręgu i pole koła?

Długość okręgu to L=2πrL = 2\pi r, czyli πd\pi d. Pole koła to P=πr2P = \pi r^2. W pierwszym promień występuje w pierwszej potędze, w drugim — w kwadracie, dlatego dwukrotny wzrost promienia podwaja długość, ale poczwórnie zwiększa pole.

Czym jest cięciwa i czym różni się od średnicy?

Cięciwa to odcinek łączący dwa punkty okręgu. Średnica to cięciwa szczególna — taka, która przechodzi przez środek, i zarazem najdłuższa z możliwych. Każda średnica jest więc cięciwą, ale nie każda cięciwa jest średnicą.

Jak obliczyć pole pierścienia kołowego?

Odejmij pole mniejszego koła od pola większego: P=πR2πr2=π(R2r2)P = \pi R^2 - \pi r^2 = \pi(R^2 - r^2). Kwadraty licz przed odejmowaniem — dla promieni 55 cm i 33 cm pole wynosi 16π16\pi, a nie 4π4\pi.

W której klasie uczy się o kole i okręgu?

W klasach IV–VI uczeń rozpoznaje koło i okrąg oraz wskazuje i rysuje promień, średnicę i cięciwę — to dział IX, pkt 6–7. Długość okręgu i pole koła to klasy VII–VIII, dział XIV. Krąży opinia, że tego działu można nie zdążyć przed egzaminem — ale opiera się na nieaktualnym brzmieniu podstawy. Zdanie o realizacji po egzaminie ósmoklasisty dotyczy dziś wyłącznie działu XV, czyli Symetrii; wersja mówiąca o działach XIV–XVII pochodzi z pierwotnego tekstu z 2017 roku.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.