Strona głównaUłamkiMnożenie ułamków dziesiętnych

Mnożenie ułamków dziesiętnych

Mnożenie dziesiętnych jest łatwiejsze niż dodawanie — nie trzeba niczego wyrównywać. Mnożymy tak, jakby przecinków w ogóle nie było, a na końcu wstawiamy przecinek w jedno konkretne miejsce. Cała trudność siedzi w tym, żeby to miejsce policzyć, a nie zgadnąć.

Dział: UłamkiPoziom: klasy 5–6Zadań z E8: 4

Przejdź od razu do zadań (4) ↓

1Reguła w dwóch krokach

Jak mnożyć

1. Pomnóż liczby, ignorując przecinki — tak jakby to były liczby naturalne.

2. Policz wszystkie cyfry po przecinku w obu czynnikach razem i tyle samo odlicz w wyniku, od prawej strony.

Przykład: 2,43,52{,}4 \cdot 3{,}5. Mnożę bez przecinków: 2435=84024 \cdot 35 = 840. Cyfr po przecinku jest jedna i jedna, razem dwie — odliczam dwie od prawej i wstawiam przecinek: 8,408{,}40, czyli 8,48{,}4.

Zwróć uwagę na dwie rzeczy, które odróżniają mnożenie od dodawania. Po pierwsze, nie wyrównujemy przecinków — to zabieg wyłącznie dla dodawania i odejmowania. Po drugie, liczby po przecinku w wyniku nie muszą zgadzać się z żadnym z czynników; ich liczba to suma z obu.

Zero na końcu wyniku można pominąć: 8,408{,}40 to to samo co 8,48{,}4. Ale odliczyć trzeba je przed skreśleniem — inaczej przecinek trafi o jedno miejsce za daleko.

2Dlaczego akurat tyle miejsc

Reguła nie jest umowna — wynika wprost z tego, czym jest ułamek dziesiętny. Zapiszmy oba czynniki jako ułamki zwykłe i pomnóżmy je zwyczajnie:

0,30,4=310410=341010=12100=0,120{,}3 \cdot 0{,}4 = \frac{\textcolor{#E0453A}{3}}{\textcolor{#16A06A}{10}} \cdot \frac{\textcolor{#2F80D8}{4}}{\textcolor{#16A06A}{10}} = \frac{\textcolor{#E0453A}{3} \cdot \textcolor{#2F80D8}{4}}{\textcolor{#16A06A}{10} \cdot \textcolor{#16A06A}{10}} = \frac{12}{100} = 0{,}12

Liczniki pomnożyły się przez siebie — to jest właśnie „mnożenie bez przecinków”. Mianowniki też się pomnożyły: dziesiątka razy dziesiątka dała setkę, a setka to dwa zera, czyli dwa miejsca po przecinku.

Stąd cała reguła: każdy czynnik wnosi swoje zera do mianownika, więc zera się sumują — a razem z nimi miejsca po przecinku. Jedna cyfra po przecinku plus dwie daje trzy, i tak zawsze.

Ta sama obserwacja tłumaczy, dlaczego mnożenie przez liczbę mniejszą od jedynki zmniejsza wynik: 0,120{,}12 jest mniejsze i od 0,30{,}3, i od 0,40{,}4. Dokładniej piszę o tym przy mnożeniu ułamków zwykłych — mechanizm jest identyczny, zmienia się tylko zapis.

3Zera, które trzeba dopisać

Najczęstszy kłopot pojawia się wtedy, gdy w wyniku mnożenia brakuje cyfr na odliczenie miejsc.

Weź 0,20,30{,}2 \cdot 0{,}3. Bez przecinków: 23=62 \cdot 3 = 6. Miejsc po przecinku ma być dwa — ale w szóstce jest tylko jedna cyfra. Trzeba dopisać zero z przodu:

0,20,3=0,060{,}2 \cdot 0{,}3 = 0{,}06

Nie 0,60{,}6 — to byłoby dziesięć razy za dużo. Kontrola sensu wyłapuje to natychmiast: mnożymy dwie liczby mniejsze od jedynki, więc wynik musi być mniejszy od obu, a 0,60{,}6 jest większe od 0,20{,}2.

działaniebez przecinkówmiejscwynik
0,20,30{,}2 \cdot 0{,}36620,060{,}06
0,50,040{,}5 \cdot 0{,}04202030,020{,}02
1,50,81{,}5 \cdot 0{,}812012021,21{,}2

Drugi wiersz pokazuje sytuację odwrotną: zero na końcu (2020) po odliczeniu trzech miejsc daje 0,0200{,}020, a to skraca się do 0,020{,}02. Zero z przodu jest konieczne, zero z tyłu — zbędne.

4Mnożenie przez 10, 100 i 1000

Tu nie trzeba niczego mnożyć — wystarczy przesunąć przecinek w prawo.

działanieo ile miejscwynik
4,56104{,}56 \cdot 101 w prawo45,645{,}6
4,561004{,}56 \cdot 1002 w prawo456456
4,5610004{,}56 \cdot 10003 w prawo45604560

Kierunek wynika z sensu działania: mnożenie przez 1010 powiększa, więc liczba musi urosnąć — przecinek idzie w prawo. Przy dzieleniu przez 1010 jest dokładnie odwrotnie.

Gdy zabraknie cyfr, dopisujemy zera na końcu: 4,561000=45604{,}56 \cdot 1000 = 4560. Tu zera dokładamy z prawej strony, bo liczba rośnie — inaczej niż przy mnożeniu dwóch ułamków mniejszych od jedynki, gdzie zera dopisujemy z lewej.

5Szacowanie jako kontrola

W mnożeniu dziesiętnych prawie każdy błąd to źle postawiony przecinek, a nie zły rachunek. Dlatego najskuteczniejszą kontrolą jest oszacowanie rzędu wielkości przed albo po działaniu.

Zaokrąglij oba czynniki do najbliższej wygodnej liczby i pomnóż w pamięci. Dla 2,43,52{,}4 \cdot 3{,}5 szacuję 24=82 \cdot 4 = 8 — wynik powinien być w okolicach ośmiu. Wyszło 8,48{,}4, więc przecinek stoi dobrze.

Szacowanie zajmuje kilka sekund i wyłapuje błąd, którego samo sprawdzenie rachunku nie wykryje — bo mnożenie 243524 \cdot 35 mogło być wykonane bezbłędnie, a przecinek i tak trafić w złe miejsce.

6Przykłady krok po kroku

Trzy przykłady: zwykłe mnożenie, przypadek z dopisywanym zerem i zadanie z cenami.

Przykład 1 Podstawowy przypadek

Oblicz 2,43,52{,}4 \cdot 3{,}5.

  1. Mnożę, ignorując przecinki: 243524 \cdot 35.
  2. 2435=2430+245=720+120=84024 \cdot 35 = 24 \cdot 30 + 24 \cdot 5 = 720 + 120 = 840.
  3. Liczę cyfry po przecinku: 2,42{,}4 ma jedną, 3,53{,}5 ma jedną — razem dwie.
  4. Odliczam dwie cyfry od prawej w liczbie 840840 i stawiam przecinek: 8,408{,}40.
  5. Zero na końcu skreślam: 8,48{,}4.
  6. Kontrola przez szacowanie: 24=82 \cdot 4 = 8, a wyszło 8,48{,}4 — zgadza się co do rzędu wielkości ✓

Odpowiedź: 2,43,5=8,42{,}4 \cdot 3{,}5 = 8{,}4

Zero na końcu trzeba najpierw odliczyć, a dopiero potem skreślić. Kto skreśli je wcześniej, odlicza dwa miejsca już w liczbie 8484 i dostaje 0,84\textcolor{#9b1c14}{0{,}84} — wynik dziesięć razy za mały. Szacowanie (24=82 \cdot 4 = 8) wyłapuje to od razu.

Przykład 2 Gdy trzeba dopisać zero z przodu

Oblicz 0,50,040{,}5 \cdot 0{,}04.

  1. Mnożę bez przecinków: 54=205 \cdot 4 = 20.
  2. Liczę cyfry po przecinku: 0,50{,}5 ma jedną, 0,040{,}04 ma dwie — razem trzy.
  3. W liczbie 2020 są tylko dwie cyfry, a odliczyć trzeba trzy. Dopisuję zero z przodu: 020020.
  4. Odliczam trzy miejsca od prawej: 0,0200{,}020.
  5. Zero na końcu skreślam, zero przed przecinkiem zostaje: 0,020{,}02.
  6. Kontrola sensu: mnożę połowę przez cztery setne, więc wynik ma być mniejszy od obu czynników. 0,020{,}02 jest mniejsze od 0,040{,}04

Odpowiedź: 0,50,04=0,020{,}5 \cdot 0{,}04 = 0{,}02

Zera pełnią tu dwie różne role: to z przodu jest konieczne, bo tworzy brakujące miejsce, a to z tyłu jest zbędne i można je skreślić. Warto je rozróżniać, bo skreślenie niewłaściwego zmienia wynik.

Przykład 3 Zadanie z cenami

Kilogram sera kosztuje 12,8012{,}80 zł. Ile zapłacimy za 1,51{,}5 kg?

  1. Zapisuję działanie: 12,801,512{,}80 \cdot 1{,}5.
  2. Mnożę bez przecinków, czyli 1280151280 \cdot 15. Rozbijam na dwa łatwiejsze kroki: 128010=128001280 \cdot 10 = 12800 oraz 12805=64001280 \cdot 5 = 6400.
  3. Dodaję: 12800+6400=1920012800 + 6400 = 19200.
  4. Liczę cyfry po przecinku w czynnikach: 12,8012{,}80 ma dwie, 1,51{,}5 ma jedną — razem trzy.
  5. Odliczam trzy miejsca od prawej w liczbie 1920019200 i stawiam przecinek: 19,20019{,}200.
  6. Zbędne zero z końca skreślam, ale przy kwotach zostawiam dwa miejsca: 19,2019{,}20 zł, czyli 1919 zł i 2020 gr.
  7. Kontrola przez szacowanie: półtora kilograma po około 1313 zł to około 19,519{,}5 zł ✓

Odpowiedź: Zapłacimy 19,2019{,}20 zł.

Przy cenach wynik zapisujemy z dwoma miejscami po przecinku — 19,2019{,}20 zł, a nie 19,219{,}2 zł. Matematycznie to ta sama liczba, ale w zapisie kwot drugie miejsce oznacza grosze i się go nie skreśla.

7Najczęstsze błędy

Cztery błędy, z których trzy dotyczą wyłącznie przecinka — bo to on decyduje o wyniku.

Stawianie przecinka „na oko”

Skąd się bierze: Uczeń mnoży poprawnie, a potem wstawia przecinek tam, gdzie wynik „wygląda sensownie”, zamiast policzyć miejsca. Przy 2,43,52{,}4 \cdot 3{,}5 daje to czasem 84\textcolor{#9b1c14}{84}, czasem 0,84\textcolor{#9b1c14}{0{,}84} — rachunek bez zarzutu, wynik dziesięć razy chybiony.

Jak zrobić dobrze: Policz cyfry po przecinku w obu czynnikach i zsumuj. Tyle samo odlicz w wyniku od prawej strony. Potem sprawdź szacowaniem: 24=82 \cdot 4 = 8, więc wynik musi być w okolicach ośmiu.

Pominięcie zera z przodu

Skąd się bierze: Przy 0,20,30{,}2 \cdot 0{,}3 wychodzi 66, a odliczyć trzeba dwa miejsca. Uczeń odlicza tyle, ile się da, i pisze 0,6\textcolor{#9b1c14}{0{,}6} zamiast 0,060{,}06. Wynik jest dziesięć razy za duży i — co gorsza — większy od obu czynników, choć mnożyliśmy liczby mniejsze od jedynki.

Jak zrobić dobrze: Gdy w wyniku brakuje cyfr, dopisz z przodu tyle zer, ile trzeba, i dopiero wtedy odliczaj. Kontrola: iloczyn dwóch liczb mniejszych od jedynki musi być mniejszy od każdej z nich.

Wyrównywanie przecinków jak przy dodawaniu

Skąd się bierze: „Przecinek pod przecinkiem” to reguła dodawania i odejmowania pisemnego, ale uczeń przenosi ją na mnożenie i zaczyna dopisywać zera, żeby czynniki miały tyle samo miejsc. To niepotrzebna praca, która przy okazji gubi liczbę miejsc do odliczenia.

Jak zrobić dobrze: Przy mnożeniu ustaw liczby jak przy mnożeniu pisemnym liczb naturalnych — do prawej krawędzi, bez oglądania się na przecinki. Przecinkiem zajmujesz się dopiero na samym końcu.

Przesunięcie przecinka w lewo przy mnożeniu przez 10

Skąd się bierze: Zapis 4,5610=0,456\textcolor{#9b1c14}{4{,}56 \cdot 10 = 0{,}456} powstaje z pomylenia mnożenia z dzieleniem — ruch przecinka wykonany odruchowo, bez pytania o kierunek. Wynik wychodzi sto razy za mały.

Jak zrobić dobrze: Zapytaj najpierw, czy wynik ma być większy, czy mniejszy. Mnożenie przez 1010 powiększa, więc przecinek idzie w prawo: 4,5610=45,64{,}56 \cdot 10 = 45{,}6.

Zadania z egzaminu ósmoklasisty — działania na ułamkach

Prawdziwe zadania z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Kolor pokazuje, co w co się zamienia. Przy sprowadzaniu do wspólnego mianownika widać, przez ile rozszerzamy pierwszy ułamek, a przez ile drugi. Przy dzieleniu przez ułamek kolorem zaznaczamy ten, który się odwraca. W zwykłych rachunkach liczby zostają czarne.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (styczeń 2026)1 pktłatwe

Dane jest wyrażenie (0,758+812):(2)\left(0{,}75 \cdot 8 + 8 \cdot \dfrac{1}{2}\right) : (-2). Dokończ zdanie.
Wartość tego wyrażenia jest równa
  • A. 5-5
  • B. 3,5-3{,}5
  • C. 3,53{,}5
  • D. 55
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Najpierw liczymy wszystko w nawiasie, a w nawiasie — najpierw mnożenie.
  2. 0,758=60{,}75 \cdot 8 = 6 (bo 0,75=340{,}75 = \tfrac34, a 34\tfrac34 z 8 to 6).
  3. 812=48 \cdot \dfrac{1}{2} = 4.
  4. W nawiasie zostaje 6+4=106 + 4 = 10.
  5. Na koniec dzielenie: 10:(2)=510 : (-2) = -5.
  6. Odpowiedź A.

💡 Wskazówka: Ułamki dziesiętne warto w pamięci zamieniać na zwykłe: 0,75=340{,}75 = \tfrac34, 0,25=140{,}25 = \tfrac14, 0,5=120{,}5 = \tfrac12. Rachunek robi się wtedy znacznie prostszy.

⚠ Najczęstszy błąd: pominięcie minusa przy dzieleniu przez (2)(-2) i wybór odpowiedzi D. Dodatnia liczba dzielona przez ujemną daje ujemny wynik.

Zadanie 2 (maj 2021)1 pktśrednie

Dane są cztery liczby zapisane za pomocą wyrażeń arytmetycznych:
x=62,5+30x = -62{,}5 + 30  ·  y=14,412,6y = -14{,}4 - 12{,}6  ·  t=12:0,3t = -12 : 0{,}3  ·  u=8,026u = -8{,}02 \cdot 6
Która z tych liczb jest największa?
  • A. xx
  • B. yy
  • C. tt
  • D. uu
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Liczymy każdą wartość osobno:
  2. x=62,5+30=32,5x = -62{,}5 + 30 = -32{,}5
  3. y=14,412,6=27y = -14{,}4 - 12{,}6 = -27
  4. t=12:0,3=40t = -12 : 0{,}3 = -40 (dzielenie przez liczbę mniejszą od 1 zwiększa wartość bezwzględną)
  5. u=8,026=48,12u = -8{,}02 \cdot 6 = -48{,}12
  6. Wszystkie są ujemne, więc największa jest ta najbliższa zera: 27-27, czyli liczba yy.
  7. Odpowiedź B.

💡 Wskazówka: Wśród liczb ujemnych największa to ta o najmniejszej wartości bezwzględnej — najbliżej zera na osi liczbowej.

⚠ Dwa typowe błędy: (1) wybór uu jako „największej”, bo 48,12 to największa liczba — ale ze znakiem minus jest najmniejsza; (2) policzenie 12:0,3-12 : 0{,}3 jako 4-4 zamiast 40-40.

Zadanie 3 (czerwiec 2020)1 pktśrednie

Dane są trzy wyrażenia arytmetyczne:
I. 75,5276,9975{,}5 \cdot 2 - 7 \cdot 6{,}99  ·  II. (4,6+5,5)10(4{,}6 + 5{,}5) \cdot 10  ·  III. 0,264000{,}26 \cdot 400
Które spośród tych wyrażeń mają wartość większą od 100?
  • A. Tylko I i II.
  • B. Tylko I i III.
  • C. Tylko II i III.
  • D. Tylko I, II i III.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. I. 75,52=15175{,}5 \cdot 2 = 151, a 76,99=48,937 \cdot 6{,}99 = 48{,}93. Zatem 15148,93=102,07>100151 - 48{,}93 = 102{,}07 > 100
  2. II. (4,6+5,5)10=10,110=101>100(4{,}6 + 5{,}5) \cdot 10 = 10{,}1 \cdot 10 = 101 > 100
  3. III. 0,26400=104>1000{,}26 \cdot 400 = 104 > 100
  4. Wszystkie trzy przekraczają 100 — odpowiedź D.

💡 Wskazówka: Sprytne szacowanie w I: 6,996{,}99 to prawie 7, więc 76,997 \cdot 6{,}99 to prawie 49, ale trochę mniej. Od 151 odejmujemy niecałe 49, więc zostaje ponad 102.

⚠ Najczęstszy błąd w III: pomyłka o rząd wielkości — 0,264000{,}26 \cdot 400 to 104, a nie 10,4. Warto sprawdzić: 0,25400=1000{,}25 \cdot 400 = 100, a 0,26 to trochę więcej.

Zadanie 4 (grudzień 2017)1 pkttrudniejsze

Uzupełnij zdania.
Wartość wyrażenia 4,5:0,754{,}5 : 0{,}75 jest równa wartości wyrażenia AB.
  • A. 45075\dfrac{450}{75}
  • B. 4575\dfrac{45}{75}
Wartość wyrażenia 1,250,41{,}25 \cdot 0{,}4 jest równa wartości wyrażenia CD.
  • C. 1254100\dfrac{125 \cdot 4}{100}
  • D. 12541000\dfrac{125 \cdot 4}{1000}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A, D

  1. Pierwsze zdanie. Dzielenie zapisujemy jako ułamek: 4,5:0,75=4,50,754{,}5 : 0{,}75 = \dfrac{4{,}5}{0{,}75}.
  2. Żeby usunąć przecinki, mnożymy licznik i mianownik przez tę samą liczbę — tu przez 100: 4,51000,75100=45075\dfrac{4{,}5 \cdot 100}{0{,}75 \cdot 100} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{450}}{\textcolor{#16A06A}{75}} — odpowiedź A.
  3. (Sprawdzenie: 450:75=6450 : 75 = 6, i rzeczywiście 4,5:0,75=64{,}5 : 0{,}75 = 6.)
  4. Drugie zdanie. Tu mnożymy, więc liczymy miejsca po przecinku: 1,251{,}25 ma dwa, 0,40{,}4 ma jedno — razem trzy.
  5. Zatem 1,250,4=125100410=125410001{,}25 \cdot 0{,}4 = \dfrac{125}{100} \cdot \dfrac{4}{10} = \dfrac{125 \cdot 4}{\textcolor{#E0453A}{1000}} — odpowiedź D.
  6. (Sprawdzenie: 5001000=0,5\dfrac{500}{1000} = 0{,}5, i rzeczywiście 1,250,4=0,51{,}25 \cdot 0{,}4 = 0{,}5.)
  7. Razem: A, D.

💡 Wskazówka: Kluczowa różnica: przy dzieleniu mnożymy obie liczby przez to samo (wynik bez zmian), przy mnożeniu mianowniki się mnożą (10010=1000100 \cdot 10 = 1000).

⚠ Najczęstszy błąd w pierwszym zdaniu: pomnożenie tylko mianownika przez 100, a licznika przez 10 (odpowiedź B) — to zmienia wynik dziesięciokrotnie.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. A2. B3. D4. A, D

Treści zadań pochodzą z arkuszy egzaminu ósmoklasisty (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

8Pytania i odpowiedzi

Jak mnożyć ułamki dziesiętne?

Pomnóż liczby, ignorując przecinki, tak jakby to były liczby naturalne. Potem policz wszystkie cyfry po przecinku w obu czynnikach razem i tyle samo odlicz w wyniku od prawej strony. Dla 2,43,52{,}4 \cdot 3{,}5: 2435=84024 \cdot 35 = 840, dwie cyfry po przecinku, więc 8,408{,}40, czyli 8,48{,}4.

Ile miejsc po przecinku ma mieć wynik?

Dokładnie tyle, ile mają razem oba czynniki. Jedna cyfra plus dwie daje trzy. Bierze się to stąd, że przy mnożeniu ułamków mianowniki mnożą się przez siebie — dziesiątka razy setka daje tysiąc, czyli trzy zera i trzy miejsca po przecinku.

Czy przy mnożeniu trzeba wyrównywać przecinki?

Nie. Wyrównywanie przecinków, czyli „przecinek pod przecinkiem”, dotyczy wyłącznie dodawania i odejmowania pisemnego. Przy mnożeniu ustawiamy liczby do prawej krawędzi jak przy mnożeniu liczb naturalnych, a przecinkiem zajmujemy się dopiero po wykonaniu rachunku.

Dlaczego 0,20,30{,}2 \cdot 0{,}3 to 0,060{,}06, a nie 0,60{,}6?

Bo odliczyć trzeba dwa miejsca po przecinku, a w wyniku mnożenia 23=62 \cdot 3 = 6 jest tylko jedna cyfra. Brakujące miejsce tworzymy, dopisując zero z przodu. Sprawdzenie: mnożymy dwie liczby mniejsze od jedynki, więc wynik musi być mniejszy od obu — a 0,60{,}6 jest większe od 0,20{,}2.

Jak mnożyć przez 10, 100 lub 1000?

Przesuń przecinek w prawo o tyle miejsc, ile zer ma mnożnik: 4,5610=45,64{,}56 \cdot 10 = 45{,}6, a 4,56100=4564{,}56 \cdot 100 = 456. Gdy zabraknie cyfr, dopisz zera na końcu — 4,561000=45604{,}56 \cdot 1000 = 4560. Przy dzieleniu przecinek idzie w przeciwną stronę.

Jak sprawdzić, czy przecinek stoi w dobrym miejscu?

Oszacuj wynik: zaokrąglij oba czynniki do wygodnych liczb i pomnóż w pamięci. Dla 2,43,52{,}4 \cdot 3{,}5 szacujesz 24=82 \cdot 4 = 8, więc wynik powinien być koło ośmiu. Jeśli wyszło dziesięć razy więcej lub mniej, przecinek jest przesunięty o jedno miejsce.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.