Strona głównaGeometria przestrzennaWalec

Walec

Walec jest najprostszą bryłą obrotową i jedyną, której powierzchnia boczna rozwija się w prostokąt — stożek daje wycinek koła, a kuli nie da się rozwinąć w ogóle. Ta jedna obserwacja zastępuje wzór do zapamiętania: rozwinięta powierzchnia boczna ma wysokość walca i szerokość równą obwodowi podstawy. Reszta tematu to przekrój osiowy i kąty — bo tam kończy się szkolne liczenie pól, a zaczynają zadania maturalne.

Dział: Geometria przestrzennaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 7

Przejdź od razu do zadań (7) ↓

1Skąd biorą się wzory

Walec powstaje przez obrót prostokąta wokół jednego z jego boków. Podstawami są dwa przystające koła o promieniu rr, a odległość między nimi to wysokość HH.

V=πr2H,Pc=2πr2+2πrHV = \pi r^2 H, \qquad P_c = 2\pi r^2 + 2\pi r H

Objętość to pole podstawy razy wysokość — tak samo jak w graniastosłupie, bo walec jest jego granicznym przypadkiem przy podstawie o coraz większej liczbie boków.

Pole powierzchni składa się z dwóch części i drugą warto wyprowadzać, a nie pamiętać:

Powierzchnia boczna to prostokąt

Rozetnij walec wzdłuż jednej tworzącej i rozwiń. Dostajesz prostokąt.

Jego wysokość to HH, a szerokość to obwód podstawy, czyli 2πr2\pi r — bo rozwinięta krawędź podstawy była okręgiem.

Stąd Pb=2πrHP_b = 2\pi r H i nie ma tu nic do zapamiętania poza obwodem koła.

Podstawa programowa wymienia walec w dziale X, zakres podstawowy, punkt 5: „oblicza objętości i pola powierzchni graniastosłupów, ostrosłupów, walca, stożka i kuli, również z wykorzystaniem trygonometrii”. Punkt 4 dodaje kąty — o nich w ostatniej sekcji.

Zapis wyników: π\pi zostaje w wyniku. Objętość walca o r=2r = 2 i H=5H = 5 wynosi 20π20\pi, a nie liczba dziesiętna — chyba że zadanie wyraźnie każe przyjąć przybliżenie.

Rozbite na osobne wielkości — komplet, po który warto tu wracać:

wielkośćwzórdla r=3r = 3, H=4H = 4
obwód podstawyOb=2πrOb = 2\pi r6π6\pi
pole podstawy PpP_pπr2\pi r^29π9\pi
pole boczne PbP_b2πrH2\pi r H24π24\pi
pole całkowite PcP_c2πr(r+H)2\pi r(r + H)42π42\pi
objętość VVπr2H\pi r^2 H36π36\pi
przekrój osiowyprostokąt 2r×H2r \times H6×46 \times 4
przekątna przekroju dd4r2+H2\sqrt{4r^2 + H^2}2132\sqrt{13}
promień kuli opisanej RRr2+(H2)2\sqrt{r^2 + \left(\tfrac{H}{2}\right)^2}13\sqrt{13}

Ostatni wiersz to po prostu połowa przekątnej przekroju osiowego: środek kuli opisanej leży w połowie osi, a do każdego punktu brzegu podstawy jest stamtąd r2+(H2)2\sqrt{r^2 + \left(\tfrac{H}{2}\right)^2}. Dla r=3r = 3, H=4H = 4 wychodzi 9+4=13\sqrt{9 + 4} = \sqrt{13}, czyli dokładnie połowa z 2132\sqrt{13}

Kula wpisana — tylko w walcu równobocznym

Kula styczna do obu podstaw i do powierzchni bocznej naraz mieści się w walcu wtedy i tylko wtedy, gdy H=2rH = 2r — czyli w walcu równobocznym. Jej promień jest wtedy równy rr.

Przy H>2rH > 2r kula o promieniu rr dotknie powierzchni bocznej, ale nie sięgnie podstaw; przy H<2rH < 2r dotknie podstaw, ale nie boku. W obu przypadkach nie jest to kula wpisana.

Dlatego wzór na promień kuli wpisanej podaje się tylko dla walca równobocznego — i wtedy jest trywialny.

2Przekrój osiowy

Przekrój osiowy to przecięcie walca płaszczyzną przechodzącą przez oś. Powstaje z niego prostokąt o wymiarach:

2r×H2r \times H

Szerokość jest średnicą, a nie promieniem — to najczęstsza pomyłka w zadaniach z przekrojem. Płaszczyzna tnie obie podstawy wzdłuż ich średnic.

Dwa przypadki szczególne mają własne nazwy w treściach zadań:

Jeśli zadanie mówi „przekrojem osiowym jest kwadrat o polu 3636”, to bok kwadratu wynosi 66, więc H=6H = 6 oraz 2r=62r = 6, czyli r=3r = 3. Jedna informacja daje oba wymiary bryły i to jest cały sens tego sformułowania.

Warto odróżniać przekrój osiowy od przekroju równoległego do podstawy — ten drugi jest zawsze kołem przystającym do podstawy, niezależnie od wysokości, na której tniemy.

3Kąty i trygonometria

Punkt 4 tego samego działu brzmi w całości: „rozpoznaje w walcach i w stożkach kąt między odcinkami oraz kąt między odcinkami i płaszczyznami (np. kąt rozwarcia stożka, kąt między tworzącą a podstawą), oblicza miary tych kątów”. W praktyce w walcu chodzi o jeden odcinek: przekątną przekroju osiowego.

Przekątna prostokąta 2r×H2r \times H tworzy z podstawą kąt α\alpha, dla którego:

tgα=H2r\operatorname{tg}\alpha = \frac{H}{2r}

Jej długość liczy się z twierdzenia Pitagorasa: d=4r2+H2d = \sqrt{4r^2 + H^2}. To najkrótsza droga w zadaniach, które podają kąt zamiast wymiaru — mając α\alpha i jeden wymiar, drugi wyznacza się z tangensa.

Trzy dane, z których wynika reszta

Walec jest opisany dwiema liczbami: rr i HH. Każda inna wielkość — objętość, pole, przekątna przekroju, kąt — jest ich funkcją.

Dlatego zadanie zawsze podaje dokładnie dwie niezależne informacje. Jeśli wydaje ci się, że masz tylko jedną, poszukaj drugiej w słowach: „przekrój osiowy jest kwadratem”, „walec równoboczny”, „wysokość równa średnicy”. Dwie dane są jednak warunkiem koniecznym, a nie zawsze wystarczającym. Gdy obie są wielkościami pochodnymi, rozwiązania bywają dwa: walec o r=1r = 1 i H=8H = 8 ma dokładnie tę samą objętość i to samo pole całkowite co walec o r2,37r \approx 2{,}37 i H1,42H \approx 1{,}42 — a to zupełnie inne bryły, bo przekątne ich przekrojów osiowych wynoszą 8,25\approx 8{,}25 oraz 4,95\approx 4{,}95. Dlatego zadania podają zwykle jeden wymiar i jedną wielkość pochodną, a nie dwie pochodne naraz.

Kontrola: gdy znasz rr i HH, wszystko inne policzysz bez dodatkowych danych.

Przy zadaniach z kątem 45°45° wynik upraszcza się szczególnie: tangens wynosi wtedy 11, więc H=2rH = 2r — i przekrój osiowy jest kwadratem. Warto to rozpoznawać, bo skraca rachunek o połowę.

4Walec wśród innych brył

Trzy porównania, które pomagają zapamiętać wzory i wyłapać błąd rzędu wielkości.

bryłaobjętośćzwiązek
walecπr2H\pi r^2 Hpole podstawy razy wysokość
stożek o tej samej podstawie i wysokości13πr2H\frac{1}{3}\pi r^2 Htrzy razy mniej
kula o promieniu rr43πr3\frac{4}{3}\pi r^3równa objętości walca o H=4r3H = \frac{4r}{3}

Drugi wiersz jest tym samym stosunkiem, który zachodzi między ostrosłupem a graniastosłupem. Decyduje o nim liniowe zwężanie: promień (albo bok podstawy) maleje wprost proporcjonalnie do wysokości, więc pole przekroju maleje z kwadratem, a to daje właśnie 13\frac13. Bryła zwężająca się inaczej dałaby inną stałą.

Trzeci wiersz warto znać jako ciekawostkę Archimedesa: kula wpisana w walec (czyli o H=2rH = 2r) ma objętość równą dwóm trzecim objętości tego walca. To jedna z niewielu zależności między bryłami, którą da się zapamiętać jako ułamek.

Przy porównaniach uważaj na skalę: jeśli promień rośnie dwukrotnie, objętość rośnie czterokrotnie przy stałej wysokości, bo rr występuje w kwadracie. Zwiększenie wysokości dwukrotnie podwaja objętość — i ta asymetria bywa treścią zadania.

5Przykłady krok po kroku

Cztery zadania: wzory wprost, przekrój osiowy jako kwadrat, kąt przekątnej i porównanie wymiarów.

Przykład 1 Objętość i pole z wymiarów

Walec ma promień podstawy 33 i wysokość 55. Oblicz jego objętość i pole powierzchni całkowitej.

  1. V=πr2H=π95=45πV = \pi r^2 H = \pi \cdot 9 \cdot 5 = 45\pi.
  2. Pole podstaw: 2πr2=2π9=18π2\pi r^2 = 2\pi \cdot 9 = 18\pi.
  3. Pole boczne: rozwinięty prostokąt ma wymiary 2πr×H=6π×52\pi r \times H = 6\pi \times 5, czyli 30π30\pi.
  4. Pc=18π+30π=48πP_c = 18\pi + 30\pi = 48\pi.
  5. Kontrola konstrukcji: szerokość prostokąta to obwód podstawy 2π3=6π2\pi \cdot 3 = 6\pi
  6. Kontrola rzędu: pole boczne jest tu większe od pola podstaw, bo H=5H = 5 przewyższa r=3r = 3

Odpowiedź: V=45πV = 45\pi, Pc=48πP_c = 48\pi

Wyniki zostawiam z π\pi — to postać dokładna i pełna odpowiedź. Zamiana na liczbę dziesiętną byłaby przybliżeniem, o które nikt nie prosił.

Przykład 2 Przekrój osiowy jest kwadratem

Przekrojem osiowym walca jest kwadrat o polu 3636. Oblicz objętość walca.

  1. Bok kwadratu: 36=6\sqrt{36} = 6.
  2. Przekrój osiowy ma wymiary 2r×H2r \times H, więc z kwadratu wynika 2r=62r = 6 oraz H=6H = 6.
  3. Stąd r=3r = 3, H=6H = 6.
  4. V=π96=54πV = \pi \cdot 9 \cdot 6 = 54\pi.
  5. Kontrola definicji: skoro H=2rH = 2r, walec jest równoboczny — zgodnie z treścią ✓
  6. Kontrola pola przekroju: 2rH=66=362r \cdot H = 6 \cdot 6 = 36

Odpowiedź: V=54πV = 54\pi

Kluczowy krok to drugi: szerokość przekroju jest średnicą, nie promieniem. Przyjęcie r=6r = 6 dałoby objętość czterokrotnie za dużą, a rachunek wyglądałby poprawnie.

Przykład 3 Kąt przekątnej przekroju

W walcu o promieniu 44 przekątna przekroju osiowego tworzy z podstawą kąt, którego tangens wynosi 32\frac{3}{2}. Oblicz wysokość walca i długość tej przekątnej.

  1. Podstawa przekroju ma długość 2r=82r = 8.
  2. tgα=H2r\operatorname{tg}\alpha = \frac{H}{2r}, więc 32=H8\frac{3}{2} = \frac{H}{8}.
  3. H=832=12H = 8 \cdot \frac{3}{2} = 12.
  4. Przekątna: d=82+122=64+144=208d = \sqrt{8^2 + 12^2} = \sqrt{64 + 144} = \sqrt{208}.
  5. 208=1613=413\sqrt{208} = \sqrt{16 \cdot 13} = 4\sqrt{13} — zostawiam w postaci dokładnej.
  6. Kontrola: tgα=128=32\operatorname{tg}\alpha = \frac{12}{8} = \frac{3}{2}
  7. Kontrola rzędu: przekątna musi być dłuższa od obu boków — 413>124\sqrt{13} > 12, bo 1613=208>14416 \cdot 13 = 208 > 144

Odpowiedź: H=12H = 12, d=413d = 4\sqrt{13}

Tangens większy od jedynki od razu mówi, że walec jest wyższy niż szerszy. Warto to zauważyć przed rachunkiem — daje kontrolę wyniku bez liczenia.

Przykład 4 Co się dzieje po zmianie wymiarów

Promień walca zwiększono dwukrotnie, a wysokość pozostawiono bez zmian. Ile razy wzrosła objętość? A gdyby zamiast promienia podwojono wysokość?

  1. Objętość zależy od promienia przez kwadrat: V=πr2HV = \pi r^2 H.
  2. Po podwojeniu promienia: π(2r)2H=4πr2H\pi (2r)^2 H = 4\pi r^2 H — objętość rośnie czterokrotnie.
  3. Po podwojeniu wysokości: πr2(2H)=2πr2H\pi r^2 (2H) = 2\pi r^2 H — objętość rośnie dwukrotnie.
  4. Kontrola liczbowa: dla r=3r = 3, H=5H = 5 mamy 45π45\pi; po podwojeniu promienia 180π180\pi, a po podwojeniu wysokości 90π90\pi
  5. Kontrola ilorazu: 180π45π=4\frac{180\pi}{45\pi} = 4 oraz 90π45π=2\frac{90\pi}{45\pi} = 2

Odpowiedź: Czterokrotnie po podwojeniu promienia, dwukrotnie po podwojeniu wysokości.

Asymetria bierze się z wykładników: promień stoi w kwadracie, wysokość w pierwszej potędze. Ta sama zasada tłumaczy, dlaczego szerokie naczynie mieści znacznie więcej niż wysokie o tej samej różnicy wymiarów.

6Najczęstsze błędy

Pierwsze dwa błędy dotyczą przekroju, trzy kolejne — wzorów i zapisu.

Przyjęcie promienia jako szerokości przekroju osiowego.

Skąd się bierze: W przekroju widać jedną podstawę „od boku” i łatwo pomylić ją z promieniem.

Jak zrobić dobrze: Przekrój osiowy przechodzi przez oś, więc tnie podstawę wzdłuż średnicy. Jego wymiary to 2r×H2r \times H.

Liczenie pola bocznego jako πrH\pi r H.

Skąd się bierze: Wzór na pole koła zawiera πr2\pi r^2, więc dwójka bywa gubiona.

Jak zrobić dobrze: Rozwiń bryłę: prostokąt ma szerokość równą obwodowi podstawy, czyli 2πr2\pi r. Stąd Pb=2πrHP_b = 2\pi r H.

Pominięcie jednej z dwóch podstaw w polu całkowitym.

Skąd się bierze: Na rysunku widać zwykle tylko górną podstawę.

Jak zrobić dobrze: Walec ma dwie podstawy, więc 2πr22\pi r^2. Jeśli zadanie mówi o naczyniu bez pokrywki, wtedy — i tylko wtedy — liczy się jedną.

Zamiana wyniku z π\pi na liczbę dziesiętną bez polecenia.

Skąd się bierze: Wynik 45π45\pi wygląda na niedokończony.

Jak zrobić dobrze: 45π45\pi jest odpowiedzią dokładną i pełną. Przybliżenie podajemy tylko wtedy, gdy zadanie prosi, na przykład słowami „przyjmij π3,14\pi \approx 3{,}14”.

Uznanie, że podwojenie promienia podwaja objętość.

Skąd się bierze: Intuicja podpowiada proporcjonalność prostą.

Jak zrobić dobrze: Promień występuje w kwadracie, więc podwojenie daje czterokrotny wzrost objętości. Podwojenie wysokości daje dwukrotny.

Zadania maturalne — walec

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co wyliczamy. Walec opisują dwie liczby: promień rr i wysokość HH. Trzy wzory, które tu wystarczą: V=πr2HV = \pi r^2 H, Pb=2πrHP_b = 2\pi r H oraz Pc=2πr2+2πrHP_c = 2\pi r^2 + 2\pi r H.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (czerwiec 2017)1 pktłatwe

Pole powierzchni bocznej walca jest równe 16π16\pi, a promień jego podstawy ma długość 22. Wysokość tego walca jest równa
  • A. 44
  • B. 88
  • C. 4π4\pi
  • D. 8π8\pi
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Powierzchnia boczna walca po rozwinięciu jest prostokątem o szerokości równej obwodowi podstawy:
  2. Pb=2πrHP_b = 2\pi r H
  3. Podstawiamy dane: 16π=2π2H\textcolor{#16A06A}{16\pi} = 2\pi \cdot \textcolor{#16A06A}{2} \cdot H, czyli 16π=4πH16\pi = 4\pi H.
  4. Dzielimy obie strony przez 4π4\pi:
  5. H=4H = \textcolor{#E0453A}{4}
  6. Odpowiedź: A.

💡 Wskazówka: Liczba π\pi stoi po obu stronach równania, więc skraca się — wynik jest zwykłą liczbą. Odpowiedzi C i D z π\pi można odrzucić, zanim policzy się cokolwiek.

⚠ Podzielenie 16π16\pi tylko przez 2π2\pi i pominięcie promienia. Wyszłoby 88, czyli odpowiedź B. We wzorze 2πrH2\pi r H dzielimy przez całe 2πr2\pi r, a nie przez samo 2π2\pi.

Zadanie 2 (sierpień 2013)1 pktłatwe

Objętość walca o wysokości 88 jest równa 72π72\pi. Promień podstawy tego walca jest równy
  • A. 99
  • B. 88
  • C. 66
  • D. 33
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. V=πr2HV = \pi r^2 H, więc 72π=πr28\textcolor{#16A06A}{72\pi} = \pi r^2 \cdot \textcolor{#16A06A}{8}.
  2. Dzielimy obie strony przez 8π8\pi:
  3. r2=9r^2 = \textcolor{#E0453A}{9}
  4. Promień jest długością, więc bierzemy pierwiastek dodatni:
  5. r=3r = \textcolor{#E0453A}{3}
  6. Odpowiedź: D.

💡 Wskazówka: Warto sprawdzić wynik w drugą stronę: π328=72π\pi \cdot 3^2 \cdot 8 = 72\pi. Takie podstawienie zajmuje pięć sekund i wyłapuje pominięcie pierwiastka.

⚠ Zatrzymanie się na r2=9r^2 = 9 i wskazanie odpowiedzi A. We wzorze promień występuje w kwadracie, więc po podzieleniu trzeba jeszcze spierwiastkować.

Zadanie 3 (czerwiec 2014)1 pktśrednie

Objętość walca o promieniu podstawy 44 jest równa 96π96\pi. Pole powierzchni bocznej tego walca jest równe
  • A. 16π16\pi
  • B. 24π24\pi
  • C. 32π32\pi
  • D. 48π48\pi
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Zadanie jest dwuetapowe: najpierw brakujący wymiar, potem dopiero pytanie.
  2. Krok 1 — wysokość z objętości: 96π=π42H=16πH\textcolor{#16A06A}{96\pi} = \pi \cdot \textcolor{#16A06A}{4}^2 \cdot H = 16\pi H, więc H=6H = \textcolor{#E0453A}{6}.
  3. Krok 2 — pole boczne: Pb=2πrH=2π46P_b = 2\pi r H = 2\pi \cdot 4 \cdot 6
  4. Pb=48πP_b = \textcolor{#E0453A}{48\pi}
  5. Odpowiedź: D.

💡 Wskazówka: Zanim policzysz, sprawdź, czego zadanie nie podało. Tu brakuje wysokości, a bez niej pola bocznego nie da się ruszyć — to wyznacza pierwszy krok.

⚠ Odpowiedź B (24π24\pi) to dokładnie połowa wyniku — tyle wychodzi po zgubieniu dwójki i policzeniu πrH\pi r H zamiast 2πrH2\pi r H. Powierzchnia boczna obiega cały obwód podstawy, którego długość wynosi 2πr2\pi r.

Zadanie 4 (sierpień 2015)1 pktśrednie

Przekątna przekroju osiowego walca, którego promień podstawy jest równy 44, a wysokość jest równa 66, ma długość
  • A. 10\sqrt{10}
  • B. 20\sqrt{20}
  • C. 52\sqrt{52}
  • D. 1010
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Przekrój osiowy walca to prostokąt: jego wysokość to HH, a podstawa to średnica, czyli 2r2r.
  2. Boki prostokąta mają więc 24=82 \cdot \textcolor{#16A06A}{4} = \textcolor{#E0453A}{8} oraz 6\textcolor{#16A06A}{6}.
  3. d=82+62=64+36=100d = \sqrt{8^2 + 6^2} = \sqrt{64 + 36} = \sqrt{100}
  4. d=10d = \textcolor{#E0453A}{10}
  5. Odpowiedź: D.

💡 Wskazówka: Boki 66 i 88 zapowiadają przekątną 1010 — to trójka pitagorejska, która wraca w zadaniach maturalnych najczęściej ze wszystkich.

⚠ Użycie promienia zamiast średnicy. Wyszłoby 42+62=52\sqrt{4^2 + 6^2} = \sqrt{52}, czyli odpowiedź C — i właśnie po to znalazła się wśród wariantów. Przekrój osiowy przechodzi przez walca, więc obejmuje obie połowy podstawy.

Zadanie 5 (sierpień 2011)1 pktśrednie

Przekrój osiowy walca jest kwadratem o boku długości 66. Objętość tego walca jest równa
  • A. 108π108\pi
  • B. 54π54\pi
  • C. 36π36\pi
  • D. 27π27\pi
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Skoro przekrój osiowy jest kwadratem, to jego oba boki są równe: średnica podstawy tyle samo co wysokość.
  2. 2r=62r = \textcolor{#16A06A}{6}, więc r=3r = \textcolor{#E0453A}{3}, oraz H=6H = \textcolor{#E0453A}{6}.
  3. V=πr2H=π96V = \pi r^2 H = \pi \cdot 9 \cdot 6
  4. V=54πV = \textcolor{#E0453A}{54\pi}
  5. Odpowiedź: B.

💡 Wskazówka: „Przekrój osiowy jest kwadratem” to skrót informacji, że H=2rH = 2r — jedno zdanie zastępuje oba wymiary. Warto rozpoznawać ten zwrot od razu.

⚠ Przyjęcie boku kwadratu za promień. Wyszłoby π366=216π\pi \cdot 36 \cdot 6 = 216\pi — liczby, której nie ma nawet wśród odpowiedzi. Brak swojego wyniku na liście to sygnał do sprawdzenia założeń, a nie do wybierania najbliższej opcji.

Zadanie 6 (sierpień 2014)1 pktśrednie

Pole powierzchni całkowitej walca, którego przekrojem osiowym jest kwadrat o boku długości 44, jest równe
  • A. 256π256\pi
  • B. 128π128\pi
  • C. 48π48\pi
  • D. 24π24\pi
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Z kwadratowego przekroju osiowego o boku 4\textcolor{#16A06A}{4}: r=2r = \textcolor{#E0453A}{2} oraz H=4H = \textcolor{#E0453A}{4}.
  2. Pole całkowite to dwie podstawy plus bok:
  3. Pc=2πr2+2πrH=2π4+2π24P_c = 2\pi r^2 + 2\pi r H = 2\pi \cdot 4 + 2\pi \cdot 2 \cdot 4
  4. Pc=8π+16π=24πP_c = 8\pi + 16\pi = \textcolor{#E0453A}{24\pi}
  5. Odpowiedź: D.

💡 Wskazówka: Rozbij rachunek na dwie liczby i zapisz obie: 8π8\pi za podstawy, 16π16\pi za bok. Kontrola jest wtedy natychmiastowa — bok walca o kwadratowym przekroju jest zawsze dwa razy większy od sumy podstaw.

⚠ Odpowiedź C (48π48\pi) to dwukrotność wyniku — wychodzi, gdy podstawy policzy się cztery razy zamiast dwóch, np. przez pomylenie 2πr22\pi r^2 z 22πr22 \cdot 2\pi r^2. Walec ma dwie podstawy, nie cztery.

Zadanie 7 (sierpień 2016)1 pkttrudniejsze

Dany jest walec, w którym promień podstawy jest równy rr, a wysokość walca jest od tego promienia dwa razy większa. Objętość tego walca jest równa
  • A. 2πr32\pi r^3
  • B. 4πr34\pi r^3
  • C. πr2(r+2)\pi r^2 (r+2)
  • D. πr2(r2)\pi r^2 (r-2)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. „Wysokość dwa razy większa od promienia” znaczy H=2rH = \textcolor{#16A06A}{2r} — mnożymy, a nie dodajemy.
  2. V=πr2H=πr22rV = \pi r^2 H = \pi r^2 \cdot 2r
  3. V=2πr3V = \textcolor{#E0453A}{2\pi r^3}
  4. Odpowiedź: A.

💡 Wskazówka: Objętość jest wielkością trójwymiarową, więc przy jednej literze musi wyjść r3r^3. Odpowiedzi C i D po wymnożeniu dają r3+2r2r^3 + 2r^2 — sumę dwóch różnych potęg, co dla bryły o jednym parametrze nie ma sensu.

⚠ Odczytanie „dwa razy większa” jako „o dwa większa”, czyli H=r+2H = r + 2. Stąd biorą się odpowiedzi C i D. Pułapka jest podstępna, bo dla r=2r = 2 wzory A i C dają ten sam wynik 16π16\pi — dopiero r=3r = 3 je rozróżnia.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. A2. D3. D4. D5. B6. D
7. A

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

7Pytania i odpowiedzi

Dlaczego pole boczne walca to prostokąt?

Bo po rozcięciu wzdłuż tworzącej i rozwinięciu powierzchnia boczna leży płasko. Jej wysokość to wysokość walca, a szerokość to obwód podstawy, czyli 2πr2\pi r — okrąg rozwinięty w odcinek.

Co to jest walec równoboczny?

Walec, w którym wysokość równa się średnicy podstawy, czyli H=2rH = 2r. Jego przekrojem osiowym jest kwadrat, więc obie nazwy w treści zadania znaczą dokładnie to samo.

Czy w odpowiedzi zostawiać π\pi?

Tak, to postać dokładna i pełna odpowiedź. Liczbę dziesiętną podaje się wyłącznie wtedy, gdy zadanie wprost prosi o przybliżenie albo o wynik z określoną dokładnością.

Ile danych trzeba, żeby policzyć wszystko o walcu?

Dwie niezależne. Walec jest opisany promieniem i wysokością, więc każda inna wielkość z nich wynika. Jeśli w treści widać tylko jedną liczbę, druga informacja kryje się w słowach, na przykład „przekrój osiowy jest kwadratem”.

Jak walec ma się do stożka o tych samych wymiarach?

Stożek o tej samej podstawie i wysokości ma trzy razy mniejszą objętość — tak samo jak ostrosłup wobec graniastosłupa. Stała 13\frac13 bierze się z tego, że promień maleje liniowo, więc pole przekroju maleje z kwadratem. Gdyby bryła zwężała się inaczej, wyszłaby inna liczba: paraboloida obrotowa mieści połowę walca, choć też kończy się w punkcie.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.