Strona główna › Geometria przestrzenna › Stożek
Stożek
Stożek powstaje przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych — i z tego jednego zdania wynika cały temat. Trójkąt zostaje w bryle jako przekrój i to w nim liczy się wszystko: tworzącą, wysokość, kąty. Druga rzecz warta zapamiętania to siatka: powierzchnia boczna stożka nie jest prostokątem jak przy walcu, tylko wycinkiem koła.
Przejdź od razu do zadań (7) ↓
1Trzy odcinki i jedno twierdzenie Pitagorasa
Stożek opisują trzy wielkości, z których dowolne dwie wyznaczają trzecią:
- — promień podstawy,
- — wysokość, od wierzchołka do środka podstawy,
- — tworząca, czyli odcinek od wierzchołka do brzegu podstawy.
Wysokość, promień i tworząca tworzą trójkąt prostokątny, w którym tworząca jest przeciwprostokątną:
To jest ten sam trójkąt, którego obrotem powstał stożek — i jedyny, jakiego potrzeba w zadaniach. Cała trudność polega na rozpoznaniu, która z trzech wielkości jest dana, a nie na wyborze metody.
Tworząca kontra wysokość
Tworząca jest zawsze dłuższa od wysokości i od promienia, bo jest przeciwprostokątną.
Wstawienie tam, gdzie wzór wymaga , zaniża pole powierzchni — i to jest najczęstszy błąd w tym temacie, dokładnie tak jak mylenie wysokości bryły z apotemą w ostrosłupie.
Kontrola: jeśli w rozwiązaniu wyszło , gdzieś zamieniono odcinki miejscami.
2Objętość i pole — skąd wycinek koła
Podstawa programowa wymienia stożek w dziale X. Stereometria, zakres podstawowy, punkt 5, razem z pozostałymi bryłami: „oblicza objętości i pola powierzchni graniastosłupów, ostrosłupów, walca, stożka i kuli, również z wykorzystaniem trygonometrii”.
Rozbite na osobne wielkości — to komplet, którego wymaga zadanie o stożku:
| wielkość | wzór | dla , , |
|---|---|---|
| pole podstawy | ||
| pole boczne | ||
| pole całkowite | ||
| objętość | ||
| tworząca | ||
| obwód podstawy | ||
| kąt wycinka w siatce |
Jedna trzecia w objętości to ta sama stała co przy ostrosłupie. Powód jest jednak inny, niż się wydaje: rozstrzyga to, że promień maleje liniowo wraz z wysokością, więc pole przekroju maleje z kwadratem — a średnia wartość na odcinku od do wynosi dokładnie . Samo „zbieganie się do punktu” niczego nie przesądza: paraboloida obrotowa też zbiega się do punktu, a mieści połowę walca.
Pole boczne warto wyprowadzić, bo wzór wygląda na przypadkowy, a nie jest:
Rozwinięcie stożka to wycinek koła
Rozetnij powierzchnię boczną wzdłuż tworzącej i rozłóż. Dostajesz wycinek koła o promieniu .
Długość łuku tego wycinka to obwód podstawy, czyli — bo właśnie tą krawędzią stożek stał na płaszczyźnie.
Pole wycinka jest do pola całego koła w takim stosunku, jak jego łuk do pełnego obwodu: . Stąd .
Z tego samego rachunku wynika kąt rozwarcia wycinka w siatce: skoro wycinek stanowi pełnego koła, jego kąt wynosi . To bywa osobnym pytaniem w zadaniu o siatce.
Wyniki zapisujemy z i z pierwiastkami w postaci dokładnej. Objętość jest odpowiedzią pełną — zamiana na liczbę dziesiętną byłaby przybliżeniem, o które nikt nie prosił.
3Przekrój osiowy i kąty
Przekrój osiowy stożka to trójkąt równoramienny o podstawie i ramionach równych tworzącej . Jego wysokość to .
Podstawa wymienia kąty stożka osobno (dział X. Stereometria, zakres podstawowy, punkt 4): „rozpoznaje w walcach i w stożkach kąt między odcinkami oraz kąt między odcinkami i płaszczyznami (np. kąt rozwarcia stożka, kąt między tworzącą a podstawą), oblicza miary tych kątów”. Te dwa kąty trzeba rozróżniać:
| kąt | gdzie leży | zależność |
|---|---|---|
| między tworzącą a podstawą () | przy podstawie przekroju | , |
| rozwarcia () | przy wierzchołku przekroju |
Zależność w drugim wierszu wynika z sumy kątów trójkąta równoramiennego: przy podstawie stoją dwa kąty , więc na wierzchołek zostaje reszta. Połowa kąta rozwarcia jest kątem między tworzącą a osią bryły — i to ona pojawia się w rachunkach z sinusem.
Stożek równoboczny
To stożek, w którym przekrój osiowy jest trójkątem równobocznym, czyli .
Wtedy kąt rozwarcia wynosi , a wysokość — z wysokości trójkąta równobocznego o boku .
Nazwa działa jak skrót: jedno słowo w treści zadania podaje obie brakujące zależności.
Z tego samego przekroju biorą się kula wpisana i kula opisana. Bryła jest obrotowa, więc kula styczna do stożka przecina się z przekrojem osiowym w okręgu wpisanym w ten trójkąt, a kula przez wierzchołek i brzeg podstawy — w okręgu opisanym na nim. Wystarczy więc znać dwa wzory z planimetrii.
Pierwszy to dla trójkąta o podstawie i wysokości : . Drugi to wzór dla boków , , : .
Przykładem: dla , , wychodzi oraz . Kontrola drugą drogą: środek kuli opisanej leży na osi w odległości od środka podstawy, gdzie , czyli — a wtedy do wierzchołka jest , dokładnie tyle samo ✓
Zagadnienie ponadprogramowe
Kula wpisana i opisana na stożku nie są wymienione w podstawie programowej — dział X. Stereometria wymaga objętości i pól brył oraz kątów, nie kul stycznych.
Wzory podaję, bo pojawiają się w zadaniach zbiorów zadań i na zakresie rozszerzonym. Do ich wyprowadzenia nie trzeba niczego ponad przekrój osiowy i dwa wzory z planimetrii.
4Stożek wśród brył obrotowych
Trzy bryły obrotowe różnią się tym, co obracamy — i to wystarczy, żeby wyprowadzić wszystkie wzory.
| bryła | co obracamy | objętość |
|---|---|---|
| walec | prostokąt wokół boku | |
| stożek | trójkąt prostokątny wokół przyprostokątnej | |
| kula | półkole wokół średnicy |
Warto zauważyć, że stożek i walec o tych samych wymiarach różnią się dokładnie trzykrotnie. Nie znaczy to jednak, że trzy stożki dają się poskładać w walec — stosunek objętości to nie to samo co rozkład. Łatwo się o tym przekonać: wytnij z walca wpisany stożek, a to, co zostanie, ma na każdej wysokości poniżej wierzchołka przekrój w kształcie pierścienia, nie koła — więc żadnym stożkiem nie jest. Stosunek dla brył obrotowych dowodzi się rachunkiem (sumowaniem cienkich krążków), a nie rozcinaniem. Przy ostrosłupie i graniastosłupie zachodzi ta sama proporcja, ale tam rozkład naprawdę istnieje — i to jest różnica, nie podobieństwo.
Obracając trójkąt prostokątny wokół drugiej przyprostokątnej, dostajemy inny stożek — o zamienionych rolach i . Objętości nie są wtedy równe, bo promień wchodzi do wzoru w kwadracie, a wysokość liniowo. To bywa treścią zadania: ten sam trójkąt daje dwie różne bryły.
Przy zadaniach o brył obrotowych warto pamiętać, że tworząca nie jest wysokością, a przy walcu te dwa odcinki się pokrywają. Stąd bierze się większość pomyłek przy przechodzeniu między tymi bryłami.
5Przykłady krok po kroku
Cztery zadania: wzory wprost, stożek równoboczny, kąt rozwarcia i siatka jako wycinek koła.
Przykład 1 Objętość i pole z promienia i wysokości
Stożek ma promień podstawy i wysokość . Oblicz jego objętość i pole powierzchni całkowitej.
- Tworząca: .
- .
- Pole podstawy: .
- Pole boczne: .
- .
- Kontrola: tworząca jest dłuższa od wysokości — ✓
- Kontrola trójki: , czyli spełnia twierdzenie Pitagorasa ✓
Odpowiedź: ,
Dzielenie przez trzy skróciło się z dwunastką — dlatego warto je wykonać przed mnożeniem. Wyniki zostawiam z ; to postać dokładna.
Przykład 2 Stożek równoboczny
Przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoboczny o boku . Oblicz wysokość i objętość tej bryły.
- Bok trójkąta to jednocześnie tworząca oraz średnica podstawy, więc i , czyli .
- Wysokość: .
- — zostawiam w postaci dokładnej.
- .
- Kontrola wzorem na wysokość trójkąta równobocznego: ✓
- Kontrola nierówności: , bo — wystarczy porównać kwadraty: ✓
Odpowiedź: ,
Słowo „równoboczny” podało tu obie brakujące dane naraz: tworzącą i promień. Dlatego warto rozpoznawać takie sformułowania — zastępują połowę treści zadania.
Przykład 3 Kąt rozwarcia prosty
Kąt rozwarcia stożka jest prosty, a promień podstawy wynosi . Oblicz wysokość, tworzącą i objętość.
- Kąt rozwarcia to kąt przy wierzchołku przekroju osiowego. Skoro wynosi , kąty przy podstawie mają po .
- Trójkąt ma kąt , więc jest równoramienny: .
- Tworząca: .
- .
- Kontrola zależnością: ✓
- Kontrola nierówności: , bo ✓
Odpowiedź: , ,
Kąt prosty przy wierzchołku daje najprostszy możliwy przypadek: wysokość równa promieniowi. Warto to rozpoznać od razu, bo zastępuje rachunek trygonometryczny.
Przykład 4 Siatka jako wycinek koła
Stożek ma promień podstawy i tworzącą . Jaki kąt ma wycinek koła stanowiący jego powierzchnię boczną?
- Rozwinięta powierzchnia boczna to wycinek koła o promieniu .
- Długość łuku wycinka równa się obwodowi podstawy: .
- Obwód całego koła o promieniu wynosi .
- Wycinek stanowi więc pełnego koła.
- Kąt wycinka: .
- Kontrola wzorem: ✓
- Kontrola pola: , a jedna trzecia koła o promieniu to ✓
Odpowiedź: Kąt wycinka wynosi .
Ostatnia kontrola liczy to samo dwiema drogami: wzorem na pole boczne i jako ułamek pola koła. Zgodność potwierdza, że wyprowadzenie jest poprawne.
6Najczęstsze błędy
Pierwsze dwa błędy dotyczą odcinków, trzy kolejne — wzorów i siatki.
Wstawienie wysokości zamiast tworzącej do wzoru na pole boczne.
Skąd się bierze: Zadania podają zwykle , a wzór wygląda podobnie do objętości.
Jak zrobić dobrze: W polu bocznym występuje tworząca. Policz ją najpierw: , i sprawdź, że wyszła większa od .
Uznanie tworzącej za wysokość przekroju osiowego.
Skąd się bierze: Oba odcinki wychodzą z wierzchołka bryły.
Jak zrobić dobrze: Wysokość idzie do środka podstawy, tworząca do jej brzegu. W przekroju osiowym wysokość jest wysokością trójkąta, a tworzące — jego ramionami.
Pominięcie jednej trzeciej w objętości.
Skąd się bierze: Wzór na walec, , jest lepiej utrwalony.
Jak zrobić dobrze: Stożek mieści trzy razy mniej niż walec o tej samej podstawie i wysokości. Jeśli wynik wydaje się za duży, sprawdź właśnie ten czynnik.
Liczenie siatki jako pełnego koła o promieniu .
Skąd się bierze: Rozwinięcie wygląda jak koło z wyciętym kawałkiem, a wycięcie bywa pomijane.
Jak zrobić dobrze: Wycinek stanowi pełnego koła. Pełne koło odpowiadałoby stożkowi, którego łuk zamyka się dopiero po całym obrocie, czyli przypadkowi — niemożliwemu.
Zamiana wyniku z i pierwiastkiem na liczbę dziesiętną.
Skąd się bierze: Zapis wygląda na nieukończony.
Jak zrobić dobrze: To jest odpowiedź dokładna i pełna. Przybliżenie podajemy tylko wtedy, gdy zadanie o nie prosi.
Zadania maturalne — stożek
Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.
Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.
Zadania zamknięte
Zadanie 1 (sierpień 2017)1 pktłatwe
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
- Wysokość, promień i tworząca tworzą trójkąt prostokątny, w którym tworząca jest przeciwprostokątną:
- , więc .
- Odpowiedź: B.
💡 Wskazówka: Kwadrat tworzącej licz w pamięci jako — podnoszenie do kwadratu „po kawałku” jest szybsze niż mnożenie i nie wprowadza zaokrągleń.
⚠ Wstawienie do wzoru tworzącej zamiast wysokości. Wyszłoby wtedy , czyli liczba niewymierna — a wszystkie cztery odpowiedzi są całkowitymi wielokrotnościami . To sygnał, że coś poszło nie tak.
Zadanie 2 (maj 2015)1 pktśrednie
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
- Przekrój osiowy to trójkąt o podstawie równej średnicy i ramionach równych tworzącym.
- Skoro bok wynosi , to średnica podstawy ma , a promień jest o połowę mniejszy: .
- Wysokość stożka to wysokość tego trójkąta równobocznego:
- Odpowiedź: B.
💡 Wskazówka: Wynik zostaje w postaci — dwie odpowiedzi są bez pierwiastka, więc samo rozpoznanie, że wysokość jest niewymierna, odsiewa połowę wariantów.
⚠ Przyjęcie, że bok trójkąta to promień. Promień jest połową boku, bo podstawa przekroju osiowego to cała średnica. Ten błąd zawyża objętość czterokrotnie i daje odpowiedź A.
Zadanie 3 (sierpień 2016)1 pktśrednie
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: C
- Kąt rozwarcia to kąt przy wierzchołku w przekroju osiowym — kąt między dwiema tworzącymi.
- Wysokość dzieli go na połowę, więc kąt między osią a jedną tworzącą wynosi .
- W trójkącie prostokątnym promień leży naprzeciw tego kąta:
- Odpowiedź: C.
💡 Wskazówka: Promień musi być krótszy od tworzącej — to przyprostokątna wobec przeciwprostokątnej. Odpowiedź D () odpada bez rachunku, bo tworząca ma tylko .
⚠ Wstawienie do sinusa całych zamiast połowy. Kąt rozwarcia jest kątem całego przekroju, a trójkąt prostokątny powstaje dopiero po przecięciu go wysokością.
Zadanie 4 (czerwiec 2013)1 pktśrednie
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
- „Promień trzy razy mniejszy od wysokości” znaczy .
- Podstawiamy do wzoru na objętość — i pamiętamy, że promień jest podnoszony do kwadratu:
- Odpowiedź: D.
💡 Wskazówka: Wykładnik rozstrzyga połowę zadania: objętość jest wielkością trójwymiarową, więc przy jednej literze musi stać . Odpowiedzi A i B z odpadają od razu.
⚠ Zapisanie jako . Do kwadratu idzie cały ułamek, więc mianownik też: . Ten jeden krok odróżnia odpowiedź C od poprawnej D.
Zadanie 5 (sierpień 2015)1 pkttrudniejsze
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: A
- Skoro , to jest przeciwprostokątną, a dłuższa przyprostokątna to .
- Przy obrocie wokół prostej zawierającej powstaje stożek, w którym:
- oś obrotu staje się wysokością, więc ,
- druga przyprostokątna zakreśla podstawę, więc .
- Odpowiedź: A.
💡 Wskazówka: Sprawdź na konkretnym trójkącie, np. 3-4-5: obrót wokół boku daje stożek o promieniu i wysokości , czyli objętość . Wzór A po podstawieniu daje dokładnie tyle.
⚠ Zamiana ról przyprostokątnych (odpowiedź C). Bok, wokół którego obracamy, zostaje wysokością — promień zakreśla ten drugi. Dla trójkąta 3-4-5 wzór C daje zamiast .
Zadanie 6 (czerwiec 2018)1 pkttrudniejsze
- A.
- B.
- C.
- D.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: D
- Porównujemy objętości i skracamy to, co wspólne:
- Obie strony dzielimy przez :
- Kąt między tworzącą a płaszczyzną podstawy leży w trójkącie przy podstawie, więc:
- Odpowiedź: D.
💡 Wskazówka: Promień skraca się w obu miejscach — wynik nie zależy od wielkości bryły. Sprawdziłem to rachunkiem dla czterdziestu różnych promieni.
⚠ Policzenie stosunku tworzącej do promienia zamiast wysokości do promienia. Wyszłoby , czyli odpowiedź C — i to właśnie na nią czeka autor zadania. Tangens to zawsze przyprostokątna przez przyprostokątną.
Zadanie 7 (maj 2014)1 pktśrednie
- A. równa wysokości walca.
- B. dwa razy dłuższa od wysokości walca.
- C. trzy razy dłuższa od wysokości walca.
- D. sześć razy dłuższa od wysokości walca.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku
Odpowiedź: B
- Zapisujemy oba pola boczne przez ten sam promień :
- stożek: , walec: .
- Z warunku równości pól:
- Dzielimy obie strony przez (promień jest dodatni, więc wolno):
- Odpowiedź: B.
💡 Wskazówka: Warto zapamiętać skąd bierze się dwójka: powierzchnia boczna walca po rozwinięciu jest prostokątem o szerokości , a powierzchnia boczna stożka — wycinkiem koła. Ten czynnik to cały obwód podstawy.
⚠ Porównanie pól całkowitych zamiast bocznych. Podstawy są takie same, ale walec ma ich dwie, a stożek jedną — wtedy już się nie skróci i zadania nie da się rozwiązać bez konkretnych liczb.
Odpowiedzi
Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.
| 1. B | 2. B | 3. C | 4. D | 5. A | 6. D |
| 7. B |
Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.
7Pytania i odpowiedzi
Czym różni się tworząca od wysokości stożka?
Wysokość łączy wierzchołek ze środkiem podstawy i jest do niej prostopadła, a tworząca sięga brzegu podstawy. Tworząca jest przeciwprostokątną w trójkącie , więc zawsze dłuższa od wysokości.
Dlaczego powierzchnia boczna rozwija się w wycinek koła?
Bo wszystkie tworzące mają tę samą długość i wychodzą z jednego punktu — po rozłożeniu tworzą promienie koła o promieniu . Łuk tego wycinka to dawna krawędź podstawy, czyli okrąg o długości .
Co to jest stożek równoboczny?
Stożek, którego przekrojem osiowym jest trójkąt równoboczny, czyli taki, w którym tworząca równa się średnicy podstawy. Kąt rozwarcia wynosi wtedy , a wysokość .
Jak liczy się kąt rozwarcia?
To kąt przy wierzchołku przekroju osiowego. Jeśli znasz kąt między tworzącą a podstawą, kąt rozwarcia wynosi minus jego podwojenie, bo trójkąt przekroju jest równoramienny.
Czy dwa stożki z tego samego trójkąta mają równe objętości?
Nie. Obrót wokół różnych przyprostokątnych zamienia rolami promień i wysokość, a promień wchodzi do wzoru w kwadracie. Większą objętość daje obrót wokół krótszej przyprostokątnej.
Czytaj dalej
Mateusz Będkowski
nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”
Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.
Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.