Strona głównaGeometria przestrzennaStożek

Stożek

Stożek powstaje przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych — i z tego jednego zdania wynika cały temat. Trójkąt zostaje w bryle jako przekrój i to w nim liczy się wszystko: tworzącą, wysokość, kąty. Druga rzecz warta zapamiętania to siatka: powierzchnia boczna stożka nie jest prostokątem jak przy walcu, tylko wycinkiem koła.

Dział: Geometria przestrzennaPoziom: liceum — zakres podstawowyZadań z matury: 7

Przejdź od razu do zadań (7) ↓

1Trzy odcinki i jedno twierdzenie Pitagorasa

Stożek opisują trzy wielkości, z których dowolne dwie wyznaczają trzecią:

Wysokość, promień i tworząca tworzą trójkąt prostokątny, w którym tworząca jest przeciwprostokątną:

l2=r2+H2l^2 = r^2 + H^2

To jest ten sam trójkąt, którego obrotem powstał stożek — i jedyny, jakiego potrzeba w zadaniach. Cała trudność polega na rozpoznaniu, która z trzech wielkości jest dana, a nie na wyborze metody.

Tworząca kontra wysokość

Tworząca jest zawsze dłuższa od wysokości i od promienia, bo jest przeciwprostokątną.

Wstawienie HH tam, gdzie wzór wymaga ll, zaniża pole powierzchni — i to jest najczęstszy błąd w tym temacie, dokładnie tak jak mylenie wysokości bryły z apotemą w ostrosłupie.

Kontrola: jeśli w rozwiązaniu wyszło lHl \leq H, gdzieś zamieniono odcinki miejscami.

2Objętość i pole — skąd wycinek koła

Podstawa programowa wymienia stożek w dziale X. Stereometria, zakres podstawowy, punkt 5, razem z pozostałymi bryłami: „oblicza objętości i pola powierzchni graniastosłupów, ostrosłupów, walca, stożka i kuli, również z wykorzystaniem trygonometrii”.

V=13πr2H,Pc=πr2+πrlV = \frac{1}{3}\pi r^2 H, \qquad P_c = \pi r^2 + \pi r l

Rozbite na osobne wielkości — to komplet, którego wymaga zadanie o stożku:

wielkośćwzórdla r=9r = 9, H=12H = 12, l=15l = 15
pole podstawy PpP_pπr2\pi r^281π81\pi
pole boczne PbP_bπrl\pi r l135π135\pi
pole całkowite PcP_cπr(r+l)\pi r(r + l)216π216\pi
objętość VV13πr2H\tfrac{1}{3}\pi r^2 H324π324\pi
tworząca llr2+H2\sqrt{r^2 + H^2}1515
obwód podstawy2πr2\pi r18π18\pi
kąt wycinka w siatce360°rl360° \cdot \tfrac{r}{l}216°216°

Jedna trzecia w objętości to ta sama stała co przy ostrosłupie. Powód jest jednak inny, niż się wydaje: rozstrzyga to, że promień maleje liniowo wraz z wysokością, więc pole przekroju maleje z kwadratem — a średnia wartość x2x^2 na odcinku od 00 do 11 wynosi dokładnie 13\frac13. Samo „zbieganie się do punktu” niczego nie przesądza: paraboloida obrotowa też zbiega się do punktu, a mieści połowę walca.

Pole boczne warto wyprowadzić, bo wzór πrl\pi r l wygląda na przypadkowy, a nie jest:

Rozwinięcie stożka to wycinek koła

Rozetnij powierzchnię boczną wzdłuż tworzącej i rozłóż. Dostajesz wycinek koła o promieniu ll.

Długość łuku tego wycinka to obwód podstawy, czyli 2πr2\pi r — bo właśnie tą krawędzią stożek stał na płaszczyźnie.

Pole wycinka jest do pola całego koła w takim stosunku, jak jego łuk do pełnego obwodu: 2πr2πl=rl\frac{2\pi r}{2\pi l} = \frac{r}{l}. Stąd Pb=πl2rl=πrlP_b = \pi l^2 \cdot \frac{r}{l} = \pi r l.

Z tego samego rachunku wynika kąt rozwarcia wycinka w siatce: skoro wycinek stanowi rl\frac{r}{l} pełnego koła, jego kąt wynosi 360°rl360° \cdot \frac{r}{l}. To bywa osobnym pytaniem w zadaniu o siatce.

Wyniki zapisujemy z π\pi i z pierwiastkami w postaci dokładnej. Objętość 723π72\sqrt3\,\pi jest odpowiedzią pełną — zamiana na liczbę dziesiętną byłaby przybliżeniem, o które nikt nie prosił.

3Przekrój osiowy i kąty

Przekrój osiowy stożka to trójkąt równoramienny o podstawie 2r2r i ramionach równych tworzącej ll. Jego wysokość to HH.

Podstawa wymienia kąty stożka osobno (dział X. Stereometria, zakres podstawowy, punkt 4): „rozpoznaje w walcach i w stożkach kąt między odcinkami oraz kąt między odcinkami i płaszczyznami (np. kąt rozwarcia stożka, kąt między tworzącą a podstawą), oblicza miary tych kątów”. Te dwa kąty trzeba rozróżniać:

kątgdzie leżyzależność
między tworzącą a podstawą (α\alpha)przy podstawie przekrojucosα=rl\cos\alpha = \frac{r}{l}, tgα=Hr\operatorname{tg}\alpha = \frac{H}{r}
rozwarcia (β\beta)przy wierzchołku przekrojuβ=180°2α\beta = 180° - 2\alpha

Zależność w drugim wierszu wynika z sumy kątów trójkąta równoramiennego: przy podstawie stoją dwa kąty α\alpha, więc na wierzchołek zostaje reszta. Połowa kąta rozwarcia jest kątem między tworzącą a osią bryły — i to ona pojawia się w rachunkach z sinusem.

Stożek równoboczny

To stożek, w którym przekrój osiowy jest trójkątem równobocznym, czyli l=2rl = 2r.

Wtedy kąt rozwarcia wynosi 60°60°, a wysokość H=r3H = r\sqrt3 — z wysokości trójkąta równobocznego o boku 2r2r.

Nazwa działa jak skrót: jedno słowo w treści zadania podaje obie brakujące zależności.

Z tego samego przekroju biorą się kula wpisana i kula opisana. Bryła jest obrotowa, więc kula styczna do stożka przecina się z przekrojem osiowym w okręgu wpisanym w ten trójkąt, a kula przez wierzchołek i brzeg podstawy — w okręgu opisanym na nim. Wystarczy więc znać dwa wzory z planimetrii.

rwp=rHr+l,Rop=l22Hr_{\text{wp}} = \frac{rH}{r + l}, \qquad R_{\text{op}} = \frac{l^2}{2H}

Pierwszy to polepołowa obwodu\frac{\text{pole}}{\text{połowa obwodu}} dla trójkąta o podstawie 2r2r i wysokości HH: rHr+l\frac{rH}{r + l}. Drugi to wzór R=abc4PR = \frac{abc}{4P} dla boków ll, ll, 2r2r: 2rl24rH=l22H\frac{2rl^2}{4rH} = \frac{l^2}{2H}.

Przykładem: dla r=9r = 9, H=12H = 12, l=15l = 15 wychodzi rwp=10824=4,5r_{\text{wp}} = \frac{108}{24} = 4{,}5 oraz Rop=22524=9,375R_{\text{op}} = \frac{225}{24} = 9{,}375. Kontrola drugą drogą: środek kuli opisanej leży na osi w odległości dd od środka podstawy, gdzie d2+r2=Rop2d^2 + r^2 = R_{\text{op}}^2, czyli d=9,375281=2,625d = \sqrt{9{,}375^2 - 81} = 2{,}625 — a wtedy do wierzchołka jest 122,625=9,37512 - 2{,}625 = 9{,}375, dokładnie tyle samo ✓

Zagadnienie ponadprogramowe

Kula wpisana i opisana na stożku nie są wymienione w podstawie programowej — dział X. Stereometria wymaga objętości i pól brył oraz kątów, nie kul stycznych.

Wzory podaję, bo pojawiają się w zadaniach zbiorów zadań i na zakresie rozszerzonym. Do ich wyprowadzenia nie trzeba niczego ponad przekrój osiowy i dwa wzory z planimetrii.

4Stożek wśród brył obrotowych

Trzy bryły obrotowe różnią się tym, co obracamy — i to wystarczy, żeby wyprowadzić wszystkie wzory.

bryłaco obracamyobjętość
walecprostokąt wokół bokuπr2H\pi r^2 H
stożektrójkąt prostokątny wokół przyprostokątnej13πr2H\frac{1}{3}\pi r^2 H
kulapółkole wokół średnicy43πr3\frac{4}{3}\pi r^3

Warto zauważyć, że stożek i walec o tych samych wymiarach różnią się dokładnie trzykrotnie. Nie znaczy to jednak, że trzy stożki dają się poskładać w walec — stosunek objętości to nie to samo co rozkład. Łatwo się o tym przekonać: wytnij z walca wpisany stożek, a to, co zostanie, ma na każdej wysokości poniżej wierzchołka przekrój w kształcie pierścienia, nie koła — więc żadnym stożkiem nie jest. Stosunek 3:13 : 1 dla brył obrotowych dowodzi się rachunkiem (sumowaniem cienkich krążków), a nie rozcinaniem. Przy ostrosłupie i graniastosłupie zachodzi ta sama proporcja, ale tam rozkład naprawdę istnieje — i to jest różnica, nie podobieństwo.

Obracając trójkąt prostokątny wokół drugiej przyprostokątnej, dostajemy inny stożek — o zamienionych rolach rr i HH. Objętości nie są wtedy równe, bo promień wchodzi do wzoru w kwadracie, a wysokość liniowo. To bywa treścią zadania: ten sam trójkąt daje dwie różne bryły.

Przy zadaniach o brył obrotowych warto pamiętać, że tworząca nie jest wysokością, a przy walcu te dwa odcinki się pokrywają. Stąd bierze się większość pomyłek przy przechodzeniu między tymi bryłami.

5Przykłady krok po kroku

Cztery zadania: wzory wprost, stożek równoboczny, kąt rozwarcia i siatka jako wycinek koła.

Przykład 1 Objętość i pole z promienia i wysokości

Stożek ma promień podstawy 99 i wysokość 1212. Oblicz jego objętość i pole powierzchni całkowitej.

  1. Tworząca: l=92+122=81+144=225=15l = \sqrt{9^2 + 12^2} = \sqrt{81 + 144} = \sqrt{225} = 15.
  2. V=13π8112=π814=324πV = \frac{1}{3}\pi \cdot 81 \cdot 12 = \pi \cdot 81 \cdot 4 = 324\pi.
  3. Pole podstawy: π81=81π\pi \cdot 81 = 81\pi.
  4. Pole boczne: πrl=π915=135π\pi r l = \pi \cdot 9 \cdot 15 = 135\pi.
  5. Pc=81π+135π=216πP_c = 81\pi + 135\pi = 216\pi.
  6. Kontrola: tworząca jest dłuższa od wysokości — 15>1215 > 12
  7. Kontrola trójki: 81+144=22581 + 144 = 225, czyli 9,12,159, 12, 15 spełnia twierdzenie Pitagorasa ✓

Odpowiedź: V=324πV = 324\pi, Pc=216πP_c = 216\pi

Dzielenie przez trzy skróciło się z dwunastką — dlatego warto je wykonać przed mnożeniem. Wyniki zostawiam z π\pi; to postać dokładna.

Przykład 2 Stożek równoboczny

Przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoboczny o boku 1212. Oblicz wysokość i objętość tej bryły.

  1. Bok trójkąta to jednocześnie tworząca oraz średnica podstawy, więc l=12l = 12 i 2r=122r = 12, czyli r=6r = 6.
  2. Wysokość: H=l2r2=14436=108H = \sqrt{l^2 - r^2} = \sqrt{144 - 36} = \sqrt{108}.
  3. 108=363=63\sqrt{108} = \sqrt{36 \cdot 3} = 6\sqrt3 — zostawiam w postaci dokładnej.
  4. V=13π3663=723πV = \frac{1}{3}\pi \cdot 36 \cdot 6\sqrt3 = 72\sqrt3\,\pi.
  5. Kontrola wzorem na wysokość trójkąta równobocznego: 1232=63\frac{12\sqrt3}{2} = 6\sqrt3
  6. Kontrola nierówności: l>Hl > H, bo 12>6312 > 6\sqrt3 — wystarczy porównać kwadraty: 144>108144 > 108

Odpowiedź: H=63H = 6\sqrt3, V=723πV = 72\sqrt3\,\pi

Słowo „równoboczny” podało tu obie brakujące dane naraz: tworzącą i promień. Dlatego warto rozpoznawać takie sformułowania — zastępują połowę treści zadania.

Przykład 3 Kąt rozwarcia prosty

Kąt rozwarcia stożka jest prosty, a promień podstawy wynosi 55. Oblicz wysokość, tworzącą i objętość.

  1. Kąt rozwarcia to kąt przy wierzchołku przekroju osiowego. Skoro wynosi 90°90°, kąty przy podstawie mają po 45°45°.
  2. Trójkąt (r,H)(r, H) ma kąt 45°45°, więc jest równoramienny: H=r=5H = r = 5.
  3. Tworząca: l=25+25=50=52l = \sqrt{25 + 25} = \sqrt{50} = 5\sqrt2.
  4. V=13π255=125π3V = \frac{1}{3}\pi \cdot 25 \cdot 5 = \frac{125\pi}{3}.
  5. Kontrola zależnością: β=180°2α=180°90°=90°\beta = 180° - 2\alpha = 180° - 90° = 90°
  6. Kontrola nierówności: 52>55\sqrt2 > 5, bo 50>2550 > 25

Odpowiedź: H=5H = 5, l=52l = 5\sqrt2, V=125π3V = \frac{125\pi}{3}

Kąt prosty przy wierzchołku daje najprostszy możliwy przypadek: wysokość równa promieniowi. Warto to rozpoznać od razu, bo zastępuje rachunek trygonometryczny.

Przykład 4 Siatka jako wycinek koła

Stożek ma promień podstawy 33 i tworzącą 99. Jaki kąt ma wycinek koła stanowiący jego powierzchnię boczną?

  1. Rozwinięta powierzchnia boczna to wycinek koła o promieniu l=9l = 9.
  2. Długość łuku wycinka równa się obwodowi podstawy: 2π3=6π2\pi \cdot 3 = 6\pi.
  3. Obwód całego koła o promieniu 99 wynosi 2π9=18π2\pi \cdot 9 = 18\pi.
  4. Wycinek stanowi więc 6π18π=13\frac{6\pi}{18\pi} = \frac{1}{3} pełnego koła.
  5. Kąt wycinka: 13360°=120°\frac{1}{3} \cdot 360° = 120°.
  6. Kontrola wzorem: 360°rl=360°39=120°360° \cdot \frac{r}{l} = 360° \cdot \frac{3}{9} = 120°
  7. Kontrola pola: Pb=πrl=27πP_b = \pi r l = 27\pi, a jedna trzecia koła o promieniu 99 to 81π3=27π\frac{81\pi}{3} = 27\pi

Odpowiedź: Kąt wycinka wynosi 120°120°.

Ostatnia kontrola liczy to samo dwiema drogami: wzorem na pole boczne i jako ułamek pola koła. Zgodność potwierdza, że wyprowadzenie Pb=πrlP_b = \pi r l jest poprawne.

6Najczęstsze błędy

Pierwsze dwa błędy dotyczą odcinków, trzy kolejne — wzorów i siatki.

Wstawienie wysokości zamiast tworzącej do wzoru na pole boczne.

Skąd się bierze: Zadania podają zwykle HH, a wzór πrl\pi r l wygląda podobnie do objętości.

Jak zrobić dobrze: W polu bocznym występuje tworząca. Policz ją najpierw: l=r2+H2l = \sqrt{r^2 + H^2}, i sprawdź, że wyszła większa od HH.

Uznanie tworzącej za wysokość przekroju osiowego.

Skąd się bierze: Oba odcinki wychodzą z wierzchołka bryły.

Jak zrobić dobrze: Wysokość idzie do środka podstawy, tworząca do jej brzegu. W przekroju osiowym wysokość jest wysokością trójkąta, a tworzące — jego ramionami.

Pominięcie jednej trzeciej w objętości.

Skąd się bierze: Wzór na walec, πr2H\pi r^2 H, jest lepiej utrwalony.

Jak zrobić dobrze: Stożek mieści trzy razy mniej niż walec o tej samej podstawie i wysokości. Jeśli wynik wydaje się za duży, sprawdź właśnie ten czynnik.

Liczenie siatki jako pełnego koła o promieniu ll.

Skąd się bierze: Rozwinięcie wygląda jak koło z wyciętym kawałkiem, a wycięcie bywa pomijane.

Jak zrobić dobrze: Wycinek stanowi rl\frac{r}{l} pełnego koła. Pełne koło odpowiadałoby stożkowi, którego łuk zamyka się dopiero po całym obrocie, czyli przypadkowi r=lr = l — niemożliwemu.

Zamiana wyniku z π\pi i pierwiastkiem na liczbę dziesiętną.

Skąd się bierze: Zapis 723π72\sqrt3\,\pi wygląda na nieukończony.

Jak zrobić dobrze: To jest odpowiedź dokładna i pełna. Przybliżenie podajemy tylko wtedy, gdy zadanie o nie prosi.

Zadania maturalne — stożek

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co wyliczamy. W stożku trzy liczby wiąże jedno twierdzenie: r2+h2=l2r^2 + h^2 = l^2, gdzie ll to tworząca. Prawie każde zadanie zaczyna się od wypełnienia tej trójki.

Sprawdź się bez zaglądania do odpowiedzi. Wylosuję 7 zadań zamkniętych z tego zestawu — klucz i rozwiązania schowam do czasu sprawdzenia. Pula liczy 7 zadań, więc za każdym razem dostaniesz inny zestaw.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (sierpień 2017)1 pktłatwe

Dany jest stożek o wysokości 66 i tworzącej 353\sqrt5. Objętość tego stożka jest równa
  • A. 36π36\pi
  • B. 18π18\pi
  • C. 108π108\pi
  • D. 54π54\pi
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Wysokość, promień i tworząca tworzą trójkąt prostokątny, w którym tworząca jest przeciwprostokątną:
  2. r=l2h2=(35)262r = \sqrt{l^2 - h^2} = \sqrt{\left(\textcolor{#16A06A}{3\sqrt5}\right)^2 - \textcolor{#16A06A}{6}^2}
  3. (35)2=95=45\left(3\sqrt5\right)^2 = 9 \cdot 5 = 45, więc r=4536=9=3r = \sqrt{45 - 36} = \sqrt9 = \textcolor{#E0453A}{3}.
  4. V=13πr2h=13π96=18πV = \frac13 \pi r^2 h = \frac13 \pi \cdot 9 \cdot 6 = \textcolor{#E0453A}{18\pi}
  5. Odpowiedź: B.

💡 Wskazówka: Kwadrat tworzącej licz w pamięci jako 959 \cdot 5 — podnoszenie 353\sqrt5 do kwadratu „po kawałku” jest szybsze niż mnożenie 6,76,76{,}7 \cdot 6{,}7 i nie wprowadza zaokrągleń.

⚠ Wstawienie do wzoru tworzącej zamiast wysokości. Wyszłoby wtedy 13π935\frac13 \pi \cdot 9 \cdot 3\sqrt5, czyli liczba niewymierna — a wszystkie cztery odpowiedzi są całkowitymi wielokrotnościami π\pi. To sygnał, że coś poszło nie tak.

Zadanie 2 (maj 2015)1 pktśrednie

Przekrojem osiowym stożka jest trójkąt równoboczny o boku długości 66. Objętość tego stożka jest równa
  • A. 27π327\pi\sqrt3
  • B. 9π39\pi\sqrt3
  • C. 18π18\pi
  • D. 6π6\pi
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Przekrój osiowy to trójkąt o podstawie równej średnicy i ramionach równych tworzącym.
  2. Skoro bok wynosi 6\textcolor{#16A06A}{6}, to średnica podstawy ma 66, a promień jest o połowę mniejszy: r=3r = \textcolor{#E0453A}{3}.
  3. Wysokość stożka to wysokość tego trójkąta równobocznego:
  4. h=a32=632=33h = \frac{a\sqrt3}{2} = \frac{6\sqrt3}{2} = \textcolor{#E0453A}{3\sqrt3}
  5. V=13π3233=9π3V = \frac13 \pi \cdot 3^2 \cdot 3\sqrt3 = \textcolor{#E0453A}{9\pi\sqrt3}
  6. Odpowiedź: B.

💡 Wskazówka: Wynik zostaje w postaci 9π39\pi\sqrt3 — dwie odpowiedzi są bez pierwiastka, więc samo rozpoznanie, że wysokość jest niewymierna, odsiewa połowę wariantów.

⚠ Przyjęcie, że bok trójkąta to promień. Promień jest połową boku, bo podstawa przekroju osiowego to cała średnica. Ten błąd zawyża objętość czterokrotnie i daje odpowiedź A.

Zadanie 3 (sierpień 2016)1 pktśrednie

Kąt rozwarcia stożka ma miarę 120°120°, a tworząca tego stożka ma długość 66. Promień podstawy stożka jest równy
  • A. 33
  • B. 66
  • C. 333\sqrt3
  • D. 636\sqrt3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: C

  1. Kąt rozwarcia to kąt przy wierzchołku w przekroju osiowym — kąt między dwiema tworzącymi.
  2. Wysokość dzieli go na połowę, więc kąt między osią a jedną tworzącą wynosi 60°\textcolor{#E0453A}{60°}.
  3. W trójkącie prostokątnym (r, h, l)(r,\ h,\ l) promień leży naprzeciw tego kąta:
  4. r=lsin60°=632=33r = l \cdot \sin 60° = \textcolor{#16A06A}{6} \cdot \frac{\sqrt3}{2} = \textcolor{#E0453A}{3\sqrt3}
  5. Odpowiedź: C.

💡 Wskazówka: Promień musi być krótszy od tworzącej — to przyprostokątna wobec przeciwprostokątnej. Odpowiedź D (6310,46\sqrt3 \approx 10{,}4) odpada bez rachunku, bo tworząca ma tylko 66.

⚠ Wstawienie do sinusa całych 120°120° zamiast połowy. Kąt rozwarcia jest kątem całego przekroju, a trójkąt prostokątny powstaje dopiero po przecięciu go wysokością.

Zadanie 4 (czerwiec 2013)1 pktśrednie

Objętość stożka o wysokości hh i promieniu podstawy trzy razy mniejszym od wysokości jest równa
  • A. 19πh2\frac19 \pi h^2
  • B. 127πh2\frac{1}{27} \pi h^2
  • C. 19πh3\frac19 \pi h^3
  • D. 127πh3\frac{1}{27} \pi h^3
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. „Promień trzy razy mniejszy od wysokości” znaczy r=h3r = \frac{\textcolor{#16A06A}{h}}{3}.
  2. Podstawiamy do wzoru na objętość — i pamiętamy, że promień jest podnoszony do kwadratu:
  3. V=13π(h3)2h=13πh29hV = \frac13 \pi \left(\frac{h}{3}\right)^2 h = \frac13 \pi \cdot \frac{h^2}{9} \cdot h
  4. V=127πh3V = \textcolor{#E0453A}{\frac{1}{27} \pi h^3}
  5. Odpowiedź: D.

💡 Wskazówka: Wykładnik rozstrzyga połowę zadania: objętość jest wielkością trójwymiarową, więc przy jednej literze musi stać h3h^3. Odpowiedzi A i B z h2h^2 odpadają od razu.

⚠ Zapisanie (h3)2\left(\frac{h}{3}\right)^2 jako h23\textcolor{#9b1c14}{\frac{h^2}{3}}. Do kwadratu idzie cały ułamek, więc mianownik też: h29\frac{h^2}{9}. Ten jeden krok odróżnia odpowiedź C od poprawnej D.

Zadanie 5 (sierpień 2015)1 pkttrudniejsze

Dany jest trójkąt prostokątny o długościach boków aa, bb, cc, gdzie a<b<ca < b < c. Obracając ten trójkąt wokół prostej zawierającej dłuższą przyprostokątną o kąt 360°360°, otrzymujemy bryłę, której objętość jest równa
  • A. V=13a2bπV = \frac13 a^2 b \pi
  • B. V=a2bπV = a^2 b \pi
  • C. V=13b2aπV = \frac13 b^2 a \pi
  • D. V=a2π+πacV = a^2 \pi + \pi a c
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Skoro a<b<ca < b < c, to cc jest przeciwprostokątną, a dłuższa przyprostokątna to b\textcolor{#16A06A}{b}.
  2. Przy obrocie wokół prostej zawierającej bb powstaje stożek, w którym:
  3. oś obrotu staje się wysokością, więc h=bh = \textcolor{#E0453A}{b},
  4. druga przyprostokątna zakreśla podstawę, więc r=ar = \textcolor{#E0453A}{a}.
  5. V=13πr2h=13a2bπV = \frac13 \pi r^2 h = \textcolor{#E0453A}{\frac13 a^2 b \pi}
  6. Odpowiedź: A.

💡 Wskazówka: Sprawdź na konkretnym trójkącie, np. 3-4-5: obrót wokół boku 44 daje stożek o promieniu 33 i wysokości 44, czyli objętość 12π12\pi. Wzór A po podstawieniu daje dokładnie tyle.

⚠ Zamiana ról przyprostokątnych (odpowiedź C). Bok, wokół którego obracamy, zostaje wysokością — promień zakreśla ten drugi. Dla trójkąta 3-4-5 wzór C daje 16π16\pi zamiast 12π12\pi.

Zadanie 6 (czerwiec 2018)1 pkttrudniejsze

Stożek o promieniu podstawy rr i kula o tym samym promieniu mają równe objętości. Tangens kąta między tworzącą i płaszczyzną podstawy tego stożka jest równy
  • A. 43\frac43
  • B. 1212
  • C. 17\sqrt{17}
  • D. 44
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Porównujemy objętości i skracamy to, co wspólne:
  2. 13πr2h=43πr3\frac13 \pi r^2 h = \frac43 \pi r^3
  3. Obie strony dzielimy przez 13πr2\frac13 \pi r^2:
  4. h=4rh = \textcolor{#E0453A}{4r}
  5. Kąt między tworzącą a płaszczyzną podstawy leży w trójkącie (r, h, l)(r,\ h,\ l) przy podstawie, więc:
  6. tgα=hr=4rr=4\operatorname{tg}\alpha = \frac{h}{r} = \frac{4r}{r} = \textcolor{#E0453A}{4}
  7. Odpowiedź: D.

💡 Wskazówka: Promień rr skraca się w obu miejscach — wynik nie zależy od wielkości bryły. Sprawdziłem to rachunkiem dla czterdziestu różnych promieni.

⚠ Policzenie stosunku tworzącej do promienia zamiast wysokości do promienia. Wyszłoby r2+16r2r=17\frac{\sqrt{r^2 + 16r^2}}{r} = \sqrt{17}, czyli odpowiedź C — i to właśnie na nią czeka autor zadania. Tangens to zawsze przyprostokątna przez przyprostokątną.

Zadanie 7 (maj 2014)1 pktśrednie

Stożek i walec mają takie same podstawy i równe pola powierzchni bocznej. Wtedy tworząca stożka jest
  • A. równa wysokości walca.
  • B. dwa razy dłuższa od wysokości walca.
  • C. trzy razy dłuższa od wysokości walca.
  • D. sześć razy dłuższa od wysokości walca.
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Zapisujemy oba pola boczne przez ten sam promień rr:
  2. stożek: Pb=πrlP_b = \pi r l, walec: Pb=2πrHP_b = 2\pi r H.
  3. Z warunku równości pól:
  4. πrl=2πrH\pi r l = 2\pi r H
  5. Dzielimy obie strony przez πr\pi r (promień jest dodatni, więc wolno):
  6. l=2Hl = \textcolor{#E0453A}{2H}
  7. Odpowiedź: B.

💡 Wskazówka: Warto zapamiętać skąd bierze się dwójka: powierzchnia boczna walca po rozwinięciu jest prostokątem o szerokości 2πr2\pi r, a powierzchnia boczna stożka — wycinkiem koła. Ten czynnik 22 to cały obwód podstawy.

⚠ Porównanie pól całkowitych zamiast bocznych. Podstawy są takie same, ale walec ma ich dwie, a stożek jedną — wtedy rr już się nie skróci i zadania nie da się rozwiązać bez konkretnych liczb.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. B2. B3. C4. D5. A6. D
7. B

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

7Pytania i odpowiedzi

Czym różni się tworząca od wysokości stożka?

Wysokość łączy wierzchołek ze środkiem podstawy i jest do niej prostopadła, a tworząca sięga brzegu podstawy. Tworząca jest przeciwprostokątną w trójkącie (r,H)(r, H), więc zawsze dłuższa od wysokości.

Dlaczego powierzchnia boczna rozwija się w wycinek koła?

Bo wszystkie tworzące mają tę samą długość i wychodzą z jednego punktu — po rozłożeniu tworzą promienie koła o promieniu ll. Łuk tego wycinka to dawna krawędź podstawy, czyli okrąg o długości 2πr2\pi r.

Co to jest stożek równoboczny?

Stożek, którego przekrojem osiowym jest trójkąt równoboczny, czyli taki, w którym tworząca równa się średnicy podstawy. Kąt rozwarcia wynosi wtedy 60°60°, a wysokość r3r\sqrt3.

Jak liczy się kąt rozwarcia?

To kąt przy wierzchołku przekroju osiowego. Jeśli znasz kąt między tworzącą a podstawą, kąt rozwarcia wynosi 180°180° minus jego podwojenie, bo trójkąt przekroju jest równoramienny.

Czy dwa stożki z tego samego trójkąta mają równe objętości?

Nie. Obrót wokół różnych przyprostokątnych zamienia rolami promień i wysokość, a promień wchodzi do wzoru w kwadracie. Większą objętość daje obrót wokół krótszej przyprostokątnej.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-08-01. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.