Strona głównaTrygonometriaPojęcie miary kąta i jego uogólnienie

Pojęcie miary kąta i jego uogólnienie

W szkole podstawowej kąt ma miarę od 0° do 360°360° i tyle. W liceum ta granica znika: mówi się o kątach 450°450°, 1000°1000°, a nawet 90°-90°. Nie jest to sztuka dla sztuki — bez tego rozszerzenia wykresy funkcji trygonometrycznych nie miałyby prawej i lewej strony. Same wykresy opisuję przy zestawieniu funkcji trygonometrycznych.

Dział: TrygonometriaPoziom: liceum — zakres rozszerzonyZadań z matury: 6

Przejdź od razu do zadań (6) ↓

1Kąt jako obrót, a nie jako figura

Czego dokładnie wymaga podstawa

Podstawa nie ma osobnego punktu o uogólnieniu miary kąta. Zakres podstawowy ogranicza się wprost: dział VII. Trygonometria, punkt 1 mówi o definicjach „dla kątów od 0° do 180°180°”.

Uogólnienie jest natomiast warunkiem koniecznym czterech punktów zakresu rozszerzonego: punktu 2 — „posługuje się wykresami funkcji trygonometrycznych: sinus, cosinus, tangens”, punktu 3 — „wykorzystuje okresowość funkcji trygonometrycznych”, punktu 4 — „stosuje wzory redukcyjne dla funkcji trygonometrycznych” — oraz punktu 6 — „rozwiązuje równania trygonometryczne”. Wykres sinusa ciągnie się w obie strony bez końca, okresowość mówi o dodawaniu pełnych obrotów, wzory redukcyjne operują kątami w rodzaju 180°+α180° + \alpha i 360°α360° - \alpha, a rozwiązania równań zapisuje się z dokładnością do k360°k \cdot 360°; każda z tych rzeczy wymaga kątów spoza przedziału 0°,180°\langle 0°, 180° \rangle.

Piszę to wprost, bo to moja interpretacja, a nie cytat: podstawa nie nazywa tego uogólnieniem miary kąta. Wymienia skutki, nie samo pojęcie.

Zmiana punktu widzenia. Dotąd kąt był figurą — dwiema półprostymi o wspólnym początku. Taka figura nie może mieć miary większej niż pełny obrót, bo po 360°360° ramiona wracają na swoje miejsce.

W trygonometrii kąt to natomiast obrót: bierzemy ramię początkowe, obracamy je wokół wierzchołka i patrzymy, ile obróciliśmy — a nie tylko, gdzie skończyliśmy.

Różnica jest jak między pytaniem „która godzina” a „ile minut minęło”. Wskazówka po 9090 minutach wygląda tak samo jak po 3030, ale przebyta droga jest inna.

zapisco znaczygdzie kończy się ramię
90°90°ćwierć obrotu w lewou góry
450°450°pełny obrót i jeszcze ćwierću góry — tak samo
90°-90°ćwierć obrotu w prawona dole
270°-270°trzy czwarte obrotu w prawou góry — tak samo jak 90°90°

Kierunek dodatni to przeciwny do ruchu wskazówek zegara — taka jest umowa i trzyma się jej cała matematyka. Kąty ujemne oznaczają obrót w drugą stronę.

Sprawdziłem, że kąty z tabeli faktycznie kończą się w tych samych miejscach: sin(270°)\sin(-270°) wychodzi równe sin90°\sin 90°, czyli 1\textcolor{#E0453A}{1}, i tak samo zgadzają się cosinusy.

2Sprowadzanie kąta do przedziału podstawowego

Skoro po pełnym obrocie ramię wraca w to samo miejsce, każdy kąt da się zastąpić kątem z przedziału 0°,360°)\langle 0°,\,360°) — takim, który kończy się tam samo.

Przepis. Dodawaj albo odejmuj 360°360° tak długo, aż wynik wpadnie do przedziału. Formalnie: bierzesz resztę z dzielenia przez 360360.

kątrachunekreprezentant
450°450°450360450 - 36090°\textcolor{#E0453A}{90°}
720°720°7202360720 - 2 \cdot 3600°\textcolor{#E0453A}{0°}
1000°1000°100023601000 - 2 \cdot 360280°\textcolor{#E0453A}{280°}
90°-90°90+360-90 + 360270°\textcolor{#E0453A}{270°}
450°-450°450+2360-450 + 2 \cdot 360270°\textcolor{#E0453A}{270°}

Każdy wiersz przeliczyłem, a potem sprawdziłem rzecz ważniejszą: czy funkcje trygonometryczne rzeczywiście dają dla kąta i jego reprezentanta tę samą wartość. Przeszedłem po 80018001 kątach od 2000°-2000° do 2000°2000° co pół stopnia — sinus i cosinus zgadzały się w każdym.

Dlaczego to działa. Dwa kąty kończą się w tym samym miejscu dokładnie wtedy, gdy różnią się o całkowitą wielokrotność pełnego obrotu:

α   i   α+k360°dla kZ\alpha \;\text{ i }\; \alpha + k \cdot 360° \quad \text{dla } k \in \mathbb{Z}

To jest właśnie okresowość funkcji trygonometrycznych, tylko opowiedziana od strony kąta zamiast od strony wykresu.

Uwaga na kąty ujemne przy dzieleniu

Reszta z dzielenia liczby ujemnej bywa w kalkulatorach i językach programowania ujemna: 90-90 podzielone przez 360360 daje resztę 90-90, a nie 270270.

Dlatego po wzięciu reszty dodaj jeszcze 360°360°, jeśli wynik wyszedł ujemny. Dla 90°-90°: reszta 90-90, po dodaniu 270°\textcolor{#E0453A}{270°}

Ta sama poprawka dotyczy radianów — tam dodaje się 2π2\pi.

3Ćwiartki i znaki funkcji

Po sprowadzeniu kąta do przedziału podstawowego od razu wiadomo, w której ćwiartce kończy się ramię — a stąd znaki sinusa i cosinusa.

ćwiartkakątysin\sincos\costg\operatorname{tg}
I0°90°90°++++++
II90°90°180°180°++--
III180°180°270°270°--++
IV270°270°360°360°-++-

Znaki sinusa i cosinusa w każdej ćwiartce sprawdziłem na siedemnastu kątach z jej wnętrza — wszystkie zgodne z tabelą. Znak tangensa wynika z nich, bo tangens to iloraz: dwa te same znaki dają plus, różne — minus.

Skąd się to bierze. Cosinus mierzy odległość w poziomie, sinus w pionie. W drugiej ćwiartce ramię jest wysoko, ale po lewej stronie — więc sinus dodatni, cosinus ujemny. Nie trzeba tego pamiętać, wystarczy raz zobaczyć na rysunku.

Przydatna kontrola. Przypisanie ćwiartki działa też dla kątów spoza przedziału: 400°400° trafia do ćwiartki I\textcolor{#E0453A}{I} (bo 400360=40400 - 360 = 40), a 45°-45° do ćwiartki IV\textcolor{#E0453A}{IV} (bo 45+360=315-45 + 360 = 315). Sprawdziłem oba.

Kąty ujemne bez rachunku

Dla kątów ujemnych działa skrót wynikający z parzystości: cos(α)=cosα\cos(-\alpha) = \cos\alpha, a sin(α)=sinα\sin(-\alpha) = -\sin\alpha. Sprawdziłem to na 14411441 kątach — bez wyjątku.

Praktycznie: żeby policzyć sin(60°)\sin(-60°), weź sin60°\sin 60° i zmień znak. Wynik zgadza się z sin300°\sin 300°, czyli z reprezentantem kąta 60°-60°

4Przykłady krok po kroku

Trzy zadania: sprowadzanie kąta, odczyt ćwiartki i wartość funkcji dla kąta spoza przedziału.

Przykład 1 Sprowadzanie do przedziału podstawowego

Podaj kąt z przedziału 0°,360°)\langle 0°,\,360°), którego ramię kończy się tam samo co ramię kąta 1000°1000°, oraz taki dla kąta 450°-450°.

  1. Kąt 1000°1000°. Sprawdzam, ile mieści się w nim pełnych obrotów: 1000:3601000 : 360 daje 2\textcolor{#16A06A}{2} całe i resztę.
  2. Odejmuję dwa pełne obroty: 10002360=1000720=280°1000 - \textcolor{#16A06A}{2} \cdot 360 = 1000 - 720 = \textcolor{#E0453A}{280°}.
  3. Kontrola: 280°\textcolor{#E0453A}{280°} mieści się w przedziale 0°,360°)\langle 0°, 360°)
  4. Kąt 450°-450°. Tu trzeba dodawać pełne obroty, bo kąt jest ujemny.
  5. 450+360=90-450 + 360 = -90 — nadal ujemny, więc dodaję jeszcze raz.
  6. 90+360=270°-90 + 360 = \textcolor{#E0453A}{270°} ✓ mieści się w przedziale.
  7. Kontrola przez funkcje: sin(450°)\sin(-450°) i sin270°\sin 270° muszą dać tę samą wartość — sprawdziłem, obie dają 1\textcolor{#2F80D8}{-1}

Odpowiedź: 280°280° oraz 270°270°.

Przy kątach ujemnych warto liczyć krok po kroku, dodając po jednym pełnym obrocie, zamiast liczyć od razu resztę z dzielenia — kalkulator zwraca wtedy wartość ujemną i trzeba pamiętać o poprawce.

Przykład 2 Ćwiartka i znaki

W której ćwiartce kończy się ramię kąta 400°400°? Podaj znaki sinusa, cosinusa i tangensa tego kąta.

  1. Sprowadzam kąt do przedziału podstawowego: 400360=40°400 - \textcolor{#16A06A}{360} = \textcolor{#E0453A}{40°}.
  2. Kąt 40°\textcolor{#E0453A}{40°} leży między 0° a 90°90°, czyli w ćwiartce I\textcolor{#E0453A}{I}.
  3. W pierwszej ćwiartce ramię jest w prawo i w górę, więc oba — sinus i cosinus — są dodatnie\textcolor{#2F80D8}{dodatnie}.
  4. Tangens jako iloraz dwóch liczb dodatnich też jest dodatni\textcolor{#2F80D8}{dodatni}.
  5. Kontrola liczbowa: sin400°=sin40°0,643\sin 400° = \sin 40° \approx 0{,}643 oraz cos400°=cos40°0,766\cos 400° = \cos 40° \approx 0{,}766 — obie dodatnie ✓
  6. Sprawdziłem przy tym, że przypisanie ćwiartki działa dla kątów spoza przedziału: dla 400°400° wychodzi ćwiartka I\textcolor{#E0453A}{I}, dla 45°-45° — ćwiartka IV\textcolor{#E0453A}{IV}

Odpowiedź: Ćwiartka I; sinus, cosinus i tangens są dodatnie.

Sprowadzenie kąta jest tu pierwszym i najważniejszym krokiem — bez niego łatwo uznać 400°400° za „gdzieś daleko” i zgadywać. Po odjęciu jednego obrotu zadanie robi się elementarne.

Przykład 3 Wartość funkcji dla kąta ujemnego

Oblicz sin(60°)\sin(-60°) oraz cos(60°)\cos(-60°), korzystając z wartości dla kąta 60°60°.

  1. Sinus jest funkcją nieparzystą, więc sin(60°)=sin60°\sin(-60°) = -\sin \textcolor{#16A06A}{60°}.
  2. Wartość dla 60°60° to 32\frac{\sqrt3}{2}, zatem sin(60°)=32\sin(-60°) = \textcolor{#E0453A}{-\frac{\sqrt3}{2}}.
  3. Cosinus jest funkcją parzystą, więc cos(60°)=cos60°=12\cos(-60°) = \cos \textcolor{#16A06A}{60°} = \textcolor{#E0453A}{\frac12}.
  4. Kontrola przez reprezentanta: 60+360=300°-60 + 360 = \textcolor{#2F80D8}{300°}, więc kąt 60°-60° kończy się w ćwiartce IV\textcolor{#2F80D8}{IV}.
  5. W czwartej ćwiartce sinus jest ujemny, a cosinus dodatni — dokładnie tak, jak wyszło ✓
  6. Sprawdziłem też liczbowo, że sin(60°)\sin(-60°) i sin300°\sin 300° dają tę samą wartość ✓

Odpowiedź: sin(60°)=32\sin(-60°) = -\frac{\sqrt3}{2} oraz cos(60°)=12\cos(-60°) = \frac12.

Wyniki zostawiam w postaci dokładnej, z pierwiastkiem. Kontrola przez ćwiartkę jest tu warta zachodu, bo wychwytuje najczęstszy błąd — zmianę znaku przy niewłaściwej funkcji.

5Najczęstsze błędy

Pierwsze dwa błędy dotyczą tego samego nieporozumienia: mylenia miejsca, w którym ramię się kończy, z miarą obrotu.

Uznanie, że kąt większy od 360°360° nie istnieje

Skąd się bierze: W szkole podstawowej kąt to figura i tam rzeczywiście nic ponad pełny obrót nie ma sensu. W trygonometrii kąt to obrót, a obracać można dowolnie długo. Bez tego rozszerzenia wykres sinusa kończyłby się przy 360°360°, a przecież ciągnie się w obie strony bez końca.

Jak zrobić dobrze: Czytaj miarę kąta jako przebytą drogę, a nie jako położenie końcowe. Kąty 90°90° i 450°450° kończą się w tym samym miejscu, ale nie są tym samym kątem.

Zła reszta przy kątach ujemnych

Skąd się bierze: Dla 90°-90° kalkulator poda resztę z dzielenia przez 360360 równą 90\textcolor{#9b1c14}{-90}, a szukanym reprezentantem jest 270°270°. Zapisanie 90°-90° jako odpowiedzi jest błędem, bo wynik ma leżeć w przedziale 0°,360°)\langle 0°, 360°).

Jak zrobić dobrze: Po wzięciu reszty sprawdź znak: jeśli wynik jest ujemny, dodaj jeszcze jeden pełny obrót. Bezpieczniej jest zresztą dodawać po 360°360° krok po kroku.

Przypisywanie znaków funkcji bez sprowadzenia kąta

Skąd się bierze: Kąt 400°400° wygląda „daleko” i łatwo zgadywać, że wypada w trzeciej albo czwartej ćwiartce. Po odjęciu pełnego obrotu zostaje 40°40°, czyli pierwsza ćwiartka, gdzie wszystkie trzy funkcje są dodatnie.

Jak zrobić dobrze: Sprowadzenie kąta rób zawsze jako pierwszy krok, przed jakąkolwiek decyzją o znaku. To jedno odejmowanie, a odcina cały rodzaj pomyłek.

Zmiana znaku przy cosinusie kąta ujemnego

Skąd się bierze: Zapis cos(60°)=12\cos(-60°) = \textcolor{#9b1c14}{-\frac12} przenosi na cosinus regułę prawdziwą dla sinusa. Cosinus jest funkcją parzystą — sprawdziłem na 14411441 kątach, że cos(α)=cosα\cos(-\alpha) = \cos\alpha bez wyjątku.

Jak zrobić dobrze: Zapamiętaj przez wykres: cosinus jest symetryczny względem osi pionowej, więc znak argumentu nic nie zmienia. Sinus jest symetryczny względem początku układu i tam znak się odwraca.

Zadania maturalne — funkcje trygonometryczne kąta rozwartego i kąta w układzie współrzędnych

Prawdziwe zadania z arkuszy matury z matematyki (CKE) — przy każdym podano sesję egzaminacyjną. Pod każdym zadaniem znajdziesz rozwiązanie krok po kroku wraz ze wskazówką i typowym błędem.

Zielone jest to, co dane w treści. Czerwoneto, co policzone po drodze. Gdy kąt jest zaznaczony w układzie współrzędnych, jedno jego ramię leży na dodatniej półosi OxOx, a drugie przechodzi przez jakiś punkt P=(x,y)P = (x, y). Wtedy funkcje liczy się wprost ze współrzędnych tego punktu:  tgα=yx\operatorname{tg}\alpha = \tfrac{y}{x},  sinα=yr\sin\alpha = \tfrac{y}{r},  cosα=xr\cos\alpha = \tfrac{x}{r},  gdzie r=x2+y2r = \sqrt{x^2+y^2} to odległość punktu od początku układu. Kluczowa różnica wobec trójkąta prostokątnego: współrzędne mogą być ujemne, a rr nigdy. Dlatego w drugiej ćwiartce (kąt rozwarty) sinus jest dodatni, a cosinus i tangens ujemne.

Zadania zamknięte

Zadanie 1 (maj 2023)1 pktłatwe

W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) zaznaczono kąt α\alpha o wierzchołku w punkcie O=(0,0)O = (0,0). Jedno z ramion tego kąta pokrywa się z dodatnią półosią OxOx, a drugie przechodzi przez punkt P=(3,1)P = (-3, 1) (zobacz rysunek).

Tangens kąta α\alpha jest równy
Kat rozwarty alfa w ukladzie wspolrzednych, drugie ramie przez punkt minus 3 i 1xy0−4−3−2−11234−2−1123αP = (−3, 1)
  • A. 110\dfrac{1}{\sqrt{10}}
  • B. (310)\left(-\dfrac{3}{\sqrt{10}}\right)
  • C. (31)\left(-\dfrac{3}{1}\right)
  • D. (13)\left(-\dfrac{1}{3}\right)
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. Tangens ze współrzędnych. Gdy drugie ramię kąta przechodzi przez punkt P=(x,y)P = (x, y), to
  2. tgα=yx\operatorname{tg}\alpha = \dfrac{y}{x}
  3. — czyli druga współrzędna przez pierwszą. Warto zapamiętać kolejność, bo jest odwrotna do tej, w jakiej zapisuje się punkt.
  4. Podstawiamy x=3x = \textcolor{#16A06A}{-3} i y=1y = \textcolor{#16A06A}{1}:
  5. tgα=13=13\operatorname{tg}\alpha = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{1}}{\textcolor{#16A06A}{-3}} = -\dfrac{1}{3}
  6. Odpowiedź: 13-\tfrac13, czyli D.
  7. Kontrola znaku: punkt leży w drugiej ćwiartce (pierwsza współrzędna ujemna, druga dodatnia), więc kąt jest rozwarty, a w drugiej ćwiartce tangens jest ujemny ✓ To odrzuca odpowiedź A jeszcze przed rachunkiem.
  8. Skąd biorą się pozostałe dystraktory. Liczba 10\sqrt{10} w odpowiedziach A i B to r=(3)2+12=10r = \sqrt{(-3)^2 + 1^2} = \textcolor{#E0453A}{\sqrt{10}}, czyli odległość punktu PP od początku układu. Jest ona potrzebna do sinusa (sinα=110\sin\alpha = \tfrac{1}{\sqrt{10}}) i cosinusa (cosα=310\cos\alpha = \tfrac{-3}{\sqrt{10}}), ale nie do tangensa — tangens liczy się z samych współrzędnych, bez pierwiastka.
  9. Odpowiedź C (31-\tfrac31) to odwrócony ułamek, czyli policzenie xy\tfrac{x}{y} zamiast yx\tfrac{y}{x}.

💡 Wskazówka: Tangens to yx\tfrac{y}{x} — i to jedyna z trzech funkcji, do której nie trzeba liczyć odległości rr. Jeśli łapiesz się na pierwiastkowaniu w zadaniu o tangensie, prawdopodobnie robisz krok, którego zadanie nie wymaga. Kontrola znaku jest natychmiastowa: punkt w drugiej ćwiartce oznacza tangens ujemny.

⚠ Policzenie xy\tfrac{x}{y} zamiast yx\tfrac{y}{x} i wybór 31-\tfrac31 (odpowiedź C). Pomocna jest analogia z funkcją liniową: tangens kąta nachylenia to współczynnik kierunkowy, czyli „ile w górę na ile w prawo” — najpierw yy, potem xx. Drugi błąd: policzenie r=10r = \sqrt{10} i wstawienie go do mianownika, czyli podanie sinusa (A) albo cosinusa (B) zamiast tangensa. Odległość rr jest tu poprawnie policzoną liczbą, tylko odpowiada na inne pytanie.

Zadanie 2 (sierpień 2020)1 pktśrednie

Punkty P=(3,4)P = (-3, 4) i O=(0,0)O = (0,0) leżą na jednej prostej. Kąt α\alpha jest kątem nachylenia tej prostej do osi OxOx (zobacz rysunek).

Wtedy tangens kąta α\alpha jest równy
Prosta przez poczatek ukladu i punkt minus 3 i 4, kat nachylenia alfaxy0−4−3−2−112345−4−3−2−112345αP = (−3, 4)
  • A. 34-\dfrac{3}{4}
  • B. 43-\dfrac{4}{3}
  • C. 43\dfrac{4}{3}
  • D. 34\dfrac{3}{4}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B

  1. Tym razem mowa o kącie nachylenia prostej do osi OxOx, a nie o kącie z ramieniem — ale liczy się go tak samo, bo prosta przechodzi przez początek układu.
  2. tgα=yx=43=43\operatorname{tg}\alpha = \dfrac{y}{x} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{4}}{\textcolor{#16A06A}{-3}} = -\dfrac{4}{3}
  3. Odpowiedź: 43-\tfrac43, czyli B.
  4. To samo przez współczynnik kierunkowy. Prosta przechodzi przez (0,0)\textcolor{#16A06A}{(0,0)} i (3,4)\textcolor{#16A06A}{(-3,4)}, więc jej równanie ma postać y=axy = ax, a
  5. a=4030=43a = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{4} - 0}{\textcolor{#16A06A}{-3} - 0} = \textcolor{#E0453A}{-\dfrac43}
  6. Tangens kąta nachylenia prostej jest jej współczynnikiem kierunkowym — to ta sama liczba, policzona dwiema drogami.
  7. Kontrola znaku: prosta opada (idąc w prawo, schodzi w dół), więc jej współczynnik kierunkowy jest ujemny, a kąt nachylenia rozwarty ✓ To odrzuca odpowiedzi C i D bez rachunku.
  8. Uwaga na odpowiedź A (34-\tfrac34). Ma dobry znak i te same cyfry, tylko odwrócone — to najczęstszy błąd w tym zadaniu, bo współrzędne punktu podaje się w kolejności (x,y)(x, y), a do ułamka wchodzą w kolejności odwrotnej.

💡 Wskazówka: Zapamiętaj jedną równoważność, która upraszcza wiele zadań: tangens kąta nachylenia prostej to jej współczynnik kierunkowy aa. Dlatego dla prostej przez początek układu wystarczy podzielić yy przez xx dowolnego jej punktu (poza początkiem). Znak sprawdzasz spojrzeniem na rysunek: prosta rosnąca → tangens dodatni, opadająca → ujemny.

⚠ Odwrócenie ułamka i wybór 34-\tfrac34 (odpowiedź A) — znak jest wtedy poprawny, więc kontrola znaku tego błędu nie wykryje i trzeba pilnować samej kolejności. Drugi błąd: zgubienie minusa i wybór 43\tfrac43 (C). Kontrola: prosta na rysunku opada, a kąt nachylenia jest rozwarty, więc tangens musi być ujemny — dwie z czterech odpowiedzi odpadają natychmiast.

Zadanie 3 (maj 2015)1 pktśrednie

Tangens kąta α\alpha zaznaczonego na rysunku jest równy  (P=(4,5)P = (-4, 5))
Kat rozwarty alfa w ukladzie wspolrzednych, drugie ramie przez punkt minus 4 i 5xy0−5−4−3−2−112345−1123456αP = (−4, 5)
  • A. 33-\dfrac{\sqrt3}{3}
  • B. 45-\dfrac{4}{5}
  • C. 1-1
  • D. 54-\dfrac{5}{4}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: D

  1. tgα=yx=54=54\operatorname{tg}\alpha = \dfrac{y}{x} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{5}}{\textcolor{#16A06A}{-4}} = -\dfrac{5}{4}
  2. Odpowiedź: 54-\tfrac54, czyli D.
  3. Wszystkie cztery odpowiedzi są ujemne, więc kontrola znaku niczego tu nie rozstrzyga — trzeba policzyć dokładnie. Ale można zawęzić inaczej: punkt (4,5)\textcolor{#16A06A}{(-4,5)} ma drugą współrzędną większą od wartości bezwzględnej pierwszej (5>45 > 4), więc ramię jest bliżej osi OyOy niż osi OxOx, a wtedy wartość bezwzględna tangensa musi być większa od 11.
  4. Sprawdźmy odpowiedzi tym kryterium: 330,58\left|-\tfrac{\sqrt3}{3}\right| \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}58},  45=0,8\left|-\tfrac45\right| = \textcolor{#E0453A}{0{,}8},  1=1\left|-1\right| = \textcolor{#E0453A}{1},  54=1,25\left|-\tfrac54\right| = \textcolor{#E0453A}{1{,}25}.
  5. Tylko ostatnia przekracza 11 — czyli D jeszcze przed właściwym rachunkiem.
  6. Skąd dystraktory. Odpowiedź B (45-\tfrac45) to odwrócony ułamek. Odpowiedź C (1-1) to tangens kąta 135135^\circ, czyli sytuacja, w której punkt leżałby dokładnie na dwusiecznej — tu nie leży, bo 545 \ne 4. Odpowiedź A to tg30-\operatorname{tg} 30^\circ, liczba z tabeli wartości szczególnych, która z tym zadaniem nie ma nic wspólnego.

💡 Wskazówka: Gdy wszystkie odpowiedzi mają ten sam znak, poszukaj innego szybkiego kryterium. Tu wystarczy porównać y|y| z x|x|: jeśli y>x|y| > |x|, to tgα>1|\operatorname{tg}\alpha| > 1; jeśli y<x|y| < |x|, to tgα<1|\operatorname{tg}\alpha| < 1. Ramię bliższe osi OyOy oznacza duży tangens, bliższe osi OxOx — mały.

⚠ Odwrócenie ułamka i wybór 45-\tfrac45 (odpowiedź B) — to ta sama pomyłka co w poprzednich zadaniach i najczęstsza na tej stronie. Drugi błąd: odczytanie współrzędnych punktu z rysunku w odwrotnej kolejności, czyli przyjęcie P=(5,4)P = (5, -4); wtedy punkt leżałby w czwartej ćwiartce, a kąt nie byłby rozwarty, co przeczy rysunkowi. Warto podpisać sobie na rysunku, która współrzędna jest która, zanim się cokolwiek podzieli.

Zadanie 4 (maj 2024)2 pkttrudniejsze

W kartezjańskim układzie współrzędnych (x,y)(x, y) zaznaczono kąt o mierze α\alpha taki, że tgα=3\operatorname{tg}\alpha = -3 oraz 90<α<18090^\circ < \alpha < 180^\circ (zobacz rysunek).

Uzupełnij zdanie. Wybierz dwie właściwe odpowiedzi spośród oznaczonych literami AAFF.
Prawdziwe są zależności: ……… oraz ……… .
Kat rozwarty alfa w ukladzie wspolrzednych, ramie o nachyleniu minus 3xy0−3−2−1123−1123α
  • A. sinα<0\sin\alpha < 0
  • B. sinαcosα<0\sin\alpha \cdot \cos\alpha < 0
  • C. sinαcosα>0\sin\alpha \cdot \cos\alpha > 0
  • D. cosα>0\cos\alpha > 0
  • E. sinα=13cosα\sin\alpha = -\dfrac{1}{3}\cos\alpha
  • F. sinα=3cosα\sin\alpha = -3\cos\alpha
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: B, F

  1. Zadanie za dwa punkty, trzeba wskazać dwie odpowiedzi. Dzielimy je na dwie grupy: cztery dotyczą znaków, dwie zależności między sinusem i cosinusem. Rozstrzygamy każdą grupę osobno.
  2. Grupa znaków. Warunek 90<α<180\textcolor{#16A06A}{90^\circ < \alpha < 180^\circ} mówi, że kąt jest w drugiej ćwiartce. Tam:
  3. sinα>0\sin\alpha > 0  (druga współrzędna punktu na ramieniu jest dodatnia),   cosα<0\cos\alpha < 0  (pierwsza jest ujemna)
  4. A: sinα<0\sin\alpha < 0fałsz, sinus w drugiej ćwiartce jest dodatni.
  5. D: cosα>0\cos\alpha > 0fałsz, cosinus jest ujemny.
  6. B: sinαcosα<0\sin\alpha \cdot \cos\alpha < 0 — iloczyn liczby dodatniej i ujemnej jest ujemny, więc prawda
  7. C: sinαcosα>0\sin\alpha \cdot \cos\alpha > 0fałsz, bo iloczyn jest ujemny.
  8. Grupa zależności. Korzystamy z definicji tangensa i danej z treści:
  9. tgα=sinαcosα=3\operatorname{tg}\alpha = \dfrac{\sin\alpha}{\cos\alpha} = \textcolor{#16A06A}{-3}
  10. Mnożymy obie strony przez cosα\cos\alpha (wolno, bo w drugiej ćwiartce cosα0\cos\alpha \ne 0):
  11. sinα=3cosα\sin\alpha = \textcolor{#16A06A}{-3}\cos\alpha
  12. F: sinα=3cosα\sin\alpha = -3\cos\alphaprawda
  13. E: sinα=13cosα\sin\alpha = -\tfrac13\cos\alphafałsz; to zależność dla tgα=13\operatorname{tg}\alpha = -\tfrac13, czyli dla odwrotności danej z treści.
  14. Odpowiedź: B oraz F.
  15. Kontrola liczbowa. Skoro tgα=3\operatorname{tg}\alpha = -3, ramię przechodzi na przykład przez punkt (1,3)(-1, 3), gdzie r=10r = \textcolor{#E0453A}{\sqrt{10}}. Wtedy sinα=3100,949\sin\alpha = \textcolor{#E0453A}{\tfrac{3}{\sqrt{10}}} \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}949} i cosα=1100,316\cos\alpha = \textcolor{#E0453A}{-\tfrac{1}{\sqrt{10}}} \approx \textcolor{#E0453A}{-0{,}316}.
  16. Sprawdzenie B: 0,949(0,316)0,3<00{,}949 \cdot (-0{,}316) \approx \textcolor{#E0453A}{-0{,}3} < 0
  17. Sprawdzenie F: 3(0,316)0,949=sinα-3 \cdot (-0{,}316) \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}949} = \sin\alpha
  18. Sprawdzenie E dla kontrastu: 13(0,316)0,1050,949-\tfrac13 \cdot (-0{,}316) \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}105} \ne 0{,}949

💡 Wskazówka: Podziel odpowiedzi na grupy według tego, czego dotyczą. Cztery pierwsze mówią o znakach i rozstrzyga je sama ćwiartka — nie trzeba znać wartości tangensa. Dwie ostatnie mówią o zależności i rozstrzyga je definicja tgα=sinαcosα\operatorname{tg}\alpha = \tfrac{\sin\alpha}{\cos\alpha} przemnożona przez cosinus. Skoro odpowiedzi mają być dwie, prawdopodobnie po jednej z każdej grupy — i tak tu jest.

⚠ Wybór E zamiast F, czyli wstawienie odwrotności tangensa. Z równania sinαcosα=3\tfrac{\sin\alpha}{\cos\alpha} = -3 po pomnożeniu przez cosα\cos\alpha zostaje sinα=3cosα\sin\alpha = -3\cos\alpha — liczba 3-3 nie przechodzi do mianownika. Kontrola: sinus jest tu bliski jedynki, a cosinus bliski zera, więc sinus musi być wielokrotnością cosinusa, a nie jego ułamkiem. Drugi błąd: wskazanie tylko jednej odpowiedzi — polecenie wymaga dwóch i odpowiedź niepełna nie jest zaliczana. Trzeci: pomylenie znaków w drugiej ćwiartce i wybór A albo D; warto zapamiętać, że w drugiej ćwiartce dodatni jest tylko sinus.

Zadanie 5 (grudzień 2024)1 pktśrednie

Kąt o mierze α\alpha jest rozwarty oraz sinα=34\sin\alpha = \dfrac{\sqrt3}{4}. Cosinus kąta o mierze α\alpha jest równy
  • A. (134)\left(-\dfrac{\sqrt{13}}{4}\right)
  • B. (12)\left(-\dfrac{1}{2}\right)
  • C. 12\dfrac{1}{2}
  • D. 134\dfrac{\sqrt{13}}{4}
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: A

  1. Dwa etapy: najpierw wartość cosinusa z jedynki trygonometrycznej, potem jego znak z informacji, że kąt jest rozwarty.
  2. Etap 1 — wartość bezwzględna. Z jedynki sin2α+cos2α=1\sin^2\alpha + \cos^2\alpha = 1:
  3. cos2α=1(34)2=1316=1316\cos^2\alpha = 1 - \left(\textcolor{#16A06A}{\dfrac{\sqrt3}{4}}\right)^2 = 1 - \dfrac{\textcolor{#E0453A}{3}}{\textcolor{#E0453A}{16}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{13}{16}}
  4. cosα=1316=134\left|\cos\alpha\right| = \sqrt{\textcolor{#E0453A}{\dfrac{13}{16}}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{\sqrt{13}}{4}}
  5. Etap 2 — znak. Kąt rozwarty leży w drugiej ćwiartce, a tam cosinus jest ujemny:
  6. cosα=134\cos\alpha = -\dfrac{\sqrt{13}}{4}
  7. Odpowiedź: 134-\tfrac{\sqrt{13}}{4}, czyli A.
  8. Kontrola liczbowa: 340,433\tfrac{\sqrt3}{4} \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}433}, więc α154,3\alpha \approx \textcolor{#E0453A}{154{,}3^\circ} — faktycznie kąt rozwarty ✓
  9. cos154,30,901\cos 154{,}3^\circ \approx \textcolor{#E0453A}{-0{,}901}, a 1340,901-\tfrac{\sqrt{13}}{4} \approx \textcolor{#E0453A}{-0{,}901}
  10. Sprawdzenie jedynki: (0,433)2+(0,901)20,1875+0,8125=1\left(0{,}433\right)^2 + \left(-0{,}901\right)^2 \approx \textcolor{#E0453A}{0{,}1875} + \textcolor{#E0453A}{0{,}8125} = 1
  11. Dlaczego słowo „rozwarty” jest tu podkreślone w arkuszu. Bez niego zadanie miałoby dwie odpowiedzi: ±134\pm\tfrac{\sqrt{13}}{4}, bo równanie cos2α=1316\cos^2\alpha = \tfrac{13}{16} ma dwa rozwiązania. Dopiero informacja o ćwiartce wybiera jedno — i dlatego odpowiedź D (ta sama liczba ze znakiem plus) siedzi na liście.

💡 Wskazówka: Rozdziel zadanie na wartość i znak. Jedynka trygonometryczna daje tylko kwadrat cosinusa, więc po spierwiastkowaniu masz dwie liczby różniące się znakiem — i to informacja o kącie (rozwarty, ostry, ćwiartka) decyduje, którą wziąć. Jeśli treść podkreśla słowo „rozwarty”, to znaczy, że bez niego zadanie byłoby nierozstrzygalne.

⚠ Pominięcie słowa „rozwarty” i wybór 134\tfrac{\sqrt{13}}{4} (odpowiedź D) — wartość poprawna, znak zły. To najczęstszy błąd w zadaniach o kątach rozwartych i dlatego dystraktor jest dokładnie taką parą. Drugi błąd: pierwiastkowanie tylko licznika, czyli 1316=134\sqrt{\tfrac{13}{16}} = \tfrac{13}{4} — pierwiastek dotyczy całego ułamka, a 16=4\sqrt{16} = 4. Trzeci: odpowiedzi B i C (±12\pm\tfrac12) to wartości dla sinα=32\sin\alpha = \tfrac{\sqrt3}{2}, czyli dla kąta 3030^\circ albo 150150^\circ; wstawiono je dla kogoś, kto pomyli daną 34\tfrac{\sqrt3}{4} z podobnie wyglądającą 32\tfrac{\sqrt3}{2} z tabeli wartości szczególnych.

Zadanie 6 (informator CKE)1 pkttrudniejsze

Dany jest kąt o mierze α\alpha taki, że sinα=45\sin\alpha = \dfrac{4}{5} oraz 90<α<18090^\circ < \alpha < 180^\circ.

Oceń prawdziwość poniższych stwierdzeń.
Dla kąta α\alpha spełnione jest równanie cosα=35\cos\alpha = -\dfrac{3}{5}.PF
Dla kąta α\alpha spełnione jest równanie tgα=34\left|\operatorname{tg}\alpha\right| = \dfrac{3}{4}.PF
Zobacz rozwiązanie krok po kroku

Odpowiedź: P, F

  1. Najpierw cosinus, bo będzie potrzebny do obu stwierdzeń.
  2. cos2α=1(45)2=11625=925cosα=35\cos^2\alpha = 1 - \left(\textcolor{#16A06A}{\dfrac45}\right)^2 = 1 - \dfrac{\textcolor{#E0453A}{16}}{\textcolor{#E0453A}{25}} = \textcolor{#E0453A}{\dfrac{9}{25}} \qquad \Longrightarrow \qquad \left|\cos\alpha\right| = \textcolor{#E0453A}{\dfrac35}
  3. Warunek 90<α<180\textcolor{#16A06A}{90^\circ < \alpha < 180^\circ} oznacza drugą ćwiartkę, gdzie cosinus jest ujemny:
  4. cosα=35\cos\alpha = \textcolor{#E0453A}{-\dfrac35}
  5. Stwierdzenie 1 mówi dokładnie to samo, więc jest PRAWDĄ.
  6. Stwierdzenie 2 — wartość bezwzględna tangensa. Liczymy tangens z definicji:
  7. tgα=sinαcosα=4/53/5=43\operatorname{tg}\alpha = \dfrac{\sin\alpha}{\cos\alpha} = \dfrac{\textcolor{#16A06A}{4/5}}{\textcolor{#E0453A}{-3/5}} = \textcolor{#E0453A}{-\dfrac43}
  8. (piątki się skracają, bo oba ułamki mają ten sam mianownik)
  9. tgα=43=43\left|\operatorname{tg}\alpha\right| = \left|\textcolor{#E0453A}{-\dfrac43}\right| = \textcolor{#E0453A}{\dfrac43}
  10. Stwierdzenie mówi, że jest to 34\tfrac34 — a wyszło 43\tfrac43, czyli liczba odwrotna. Stwierdzenie jest FAŁSZEM.
  11. Odpowiedź: P, F.
  12. Kontrola liczbowa: sinα=0,8\sin\alpha = 0{,}8, więc α143,13\alpha \approx \textcolor{#E0453A}{143{,}13^\circ} ✓ kąt rozwarty.
  13. cos143,130,6=35\cos 143{,}13^\circ \approx \textcolor{#E0453A}{-0{,}6} = -\tfrac35 ✓   tg143,131,333=43\operatorname{tg} 143{,}13^\circ \approx \textcolor{#E0453A}{-1{,}333} = -\tfrac43
  14. Zwróć uwagę na sens wartości bezwzględnej w drugim stwierdzeniu. Autor zadania świadomie ją dodał, żeby pytanie nie dotyczyło znaku — inaczej byłoby to zbyt podobne do pierwszego stwierdzenia. Dzięki temu jedyną rzeczą do sprawdzenia jest to, czy ułamek nie jest odwrócony. Sprytne i podstępne naraz.

💡 Wskazówka: Trójkę i czwórkę z tego zadania rozpoznasz jako trójkę pitagorejską 3,4,53, 4, 5 — jeśli sinus wynosi 45\tfrac45, to cosinus co do wartości bezwzględnej wynosi 35\tfrac35, bez liczenia jedynki. Ale kolejność w tangensie trzeba sprawdzić rachunkiem: tgα=sincos\operatorname{tg}\alpha = \tfrac{\sin}{\cos}, czyli 43\tfrac{4}{3}, a nie 34\tfrac34. Wartość bezwzględna w treści zdejmuje kłopot ze znakiem, więc cała pułapka jest w kolejności.

⚠ Uznanie drugiego stwierdzenia za prawdziwe, bo „33 i 44 się zgadzają”. Tangens to sinus przez cosinus, więc licznik pochodzi od sinusa: 4/53/5=43\tfrac{4/5}{3/5} = \tfrac43. Odwrotny ułamek 34\tfrac34 byłby wartością bezwzględną cotangensa. Drugi błąd: uznanie pierwszego stwierdzenia za fałszywe, bo cosinus „powinien być dodatni” — w drugiej ćwiartce jest ujemny, a minus w stwierdzeniu jest właśnie poprawny. Trzeci: wliczenie znaku do drugiego stwierdzenia i uznanie go za fałszywe „bo tangens jest ujemny” — wartość bezwzględna ten znak usuwa, więc stwierdzenie byłoby prawdziwe, gdyby tylko ułamek nie był odwrócony.

Odpowiedzi

Sam wynik do szybkiego sprawdzenia. Pełne rozwiązanie — z drogą dojścia, wskazówką i typowym błędem — rozwija się pod każdym zadaniem, więc nie trzeba wracać na górę.

1. D2. B3. D4. B, F5. A6. P, F

Treści zadań pochodzą z arkuszy matury z matematyki (Centralna Komisja Egzaminacyjna, cke.gov.pl) — pochodzenie każdego zadania podano przy jego numerze. Rozwiązania, wskazówki i omówienia błędów są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.

6Pytania i odpowiedzi

Po co w ogóle kąty większe od pełnego obrotu?

Bo funkcje trygonometryczne mają być określone dla każdej liczby, a nie tylko dla kątów mieszczących się w figurze. Bez tego rozszerzenia ich wykresy urywałyby się po jednym okresie.

Co oznacza kąt o mierze ujemnej?

Obrót w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, czyli przeciwnym do przyjętego jako dodatni. Ramię kończy się wtedy w tym samym miejscu co przy obrocie dodatnim o kąt dopełniający do pełnego.

Jak sprowadzić dowolny kąt do przedziału od zera do pełnego obrotu?

Dodaj lub odejmij tyle pełnych obrotów, ile trzeba, żeby wynik wpadł do tego przedziału. Odpowiada to wzięciu reszty z dzielenia miary przez trzysta sześćdziesiąt stopni.

Czy dwa kąty o różnych miarach mogą mieć ten sam sinus?

Tak, i to nieskończenie wiele. Wystarczy, że różnią się o całkowitą wielokrotność pełnego obrotu, bo wtedy ich ramiona kończą się dokładnie w tym samym miejscu.

Jak z miary kąta odczytać znaki funkcji trygonometrycznych?

Najpierw sprowadź kąt do przedziału podstawowego, potem ustal ćwiartkę. Znaki sinusa i cosinusa wynikają z położenia ramienia, a znak tangensa z ich ilorazu.

Czy to samo działa w radianach?

Tak, zmienia się tylko jednostka. Pełny obrót to dwa pi radianów i o tę wartość dodaje się lub odejmuje, sprowadzając kąt do przedziału podstawowego.

Czytaj dalej

Mateusz Będkowski — nauczyciel matematyki, autor serwisu Nie każ mu liczyć

Mateusz Będkowski

nauczyciel matematyki, autor „Nie każ mu liczyć”

Uczę matematyki od 13 lat, w tym 7 lat w szkole — dziś w dwóch szkołach w Kaliszu. Magister pedagogiki ze specjalnością terapia pedagogiczna, po studiach podyplomowych z matematyki. Rozwiązania na tej stronie liczę sam, krok po kroku, i zapisuję dokładnie tak, jak tłumaczę je uczniowi na kartce.

Ostatnia aktualizacja: 2026-07-31. Zadania egzaminacyjne pochodzą z arkuszy CKE (cke.gov.pl); teoria, przykłady i rozwiązania są autorstwa redakcji „Nie każ mu liczyć”.